Stanisław Radoń

Background: The Satisfaction with Life Scale-3 (SWLS-3) is a brief three-item version of the five-item Satisfaction with Life Scale (SWLS), but it has not been validated in Poland. This study examined its psychometric properties, structural validity, measurement invariance across sex and between the Polish and original UK samples, and convergent validity with well-being, gratitude, awe, and forgiveness. Participants and procedure: A total of 506 Polish-speaking adults (Mage = 27.70, SD = 7.72; 58.1% women) completed an online survey including the SWLS, the World Health Organization Five Well-Being Index (WHO-5), the Gratitude/Awe Questionnaire, and the Toussaint Forgiveness Scale. Structural validity was assessed by testing the fit of the hypothesized model. Measurement invariance across sex and samples was examined. Internal consistency was evaluated using Cronbach’s alpha (α) and McDonald’s omega (ω). Convergent and discriminant validity were assessed through associations with related constructs. Results: The SWLS-3 demonstrated good model fit. It showed configural, metric, and scalar invariance across sex. Across samples, metric invariance was supported, but scalar invariance was not achieved. Internal consistency was acceptable (α = .78, ω = .79). Scores were positively associated with well-being, gratitude and awe, and forgiveness. Conclusions: The SWLS-3 is a reliable and valid brief measure of life satisfaction, suitable for large-scale research, including cross-cultural research on associations, although caution is needed when comparing mean scores across countries.

The aim of this study was to investigate the differences in the dynamics of the bioelectrical brain activity of monks and nuns during Zen meditation in their natural monastic environment. The participants were practitioners residing in two Vietnamese Zen monasteries: Truc Lam Tay Thien ( N = 7) and Truc Lam Thuong Chieu Buddhist Academy ( N = 6). The measurements were carried out using a four-channel BrainBit Flex mobile cap, capturing the theta (5–8 Hz), alpha (8–13 Hz), and beta (15–30 Hz) frequency bands. The results indicate that meditation is characterized by a deepened state of relaxation on the one hand and increased alertness on the other (a stable increase in the alpha range in both monasteries and an increase in theta and a decrease in beta in the second monastery). The differences identified seem to indicate distinct meditation strategies in the two monasteries (dynamic decreases in the theta range and slow increases in beta in the Truc Lam Tay Thien Monastery; dynamic decreases in beta and slow increases in theta and beta in the Truc Lam Thuong Chieu monastery). These findings contribute to an understanding of the specificity of the neural mechanisms underlying Zen meditation, which appears to foster a distinct state characterized by a combination of relaxation and sustained alertness. By highlighting its potential role in mental health, the study also demonstrates the effectiveness of using mobile electroencephalogram (EEG) technology in naturalistic environments. It can also assist professionals and practitioners in developing their skills and obtaining other benefits.

(1) Background: Meditation, originally stemming from the Buddhist tradition, has been the subject of extensive psychological research, with a growing body of literature exploring its effects on various mental and physical health aspects. (2) Methods: This article consists of two studies conducted in two Vietnamese Buddhist Monasteries. Study 1 investigated brain activity during Zen meditation among monks and nuns (N = 16) and a control group of non-practitioners (N = 3). Study 2, conducted on nuns (N = 13), explored the effects of meditation experience and essential oil inhalation on brainwave activity, with two measurements taken during short meditation sessions separated by inhalation. (3) Results: Study 1 showed that monks had higher alpha and theta activity during meditation compared to non-meditators. Moreover, advanced practitioners could transition from beta waves during mind-wandering to alpha waves within short 5-min sessions, indicating their ability to dynamically regulate brain activity even in brief meditative states. Study 2 found no significant differences between nuns with varying meditation experiences but revealed a significant decrease in theta wave amplitude after inhalation. (4) Conclusions: Together, these studies deepen our understanding of neural activity in advanced meditation.

Cel pracy: Wirtualna Rzeczywistość (VR) zyskuje na popularności w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym psychotycznych. Jednak do tej pory nie opublikowano żadnych badań dotyczących interwencji uważności wspomaganych przez rzeczywistość wirtualną u pacjentów psychotycznych.Metoda: Dwudziestu pięciu pacjentów ze schizofrenią lub zaburzeniem schizoafektywnym oceniano w trzech punktach czasowych w 4-tygodniowych odstępach za pomocą sześciopunktowej Skali Zespołów Pozytywnych i Negatywnych (PANSS-6), Quick Inventory of Depressive Symptomatology (QIDS), Beck Depression Inventory (BDI). ), Inwentarz Lęku Becka (BAI), Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI) Skala Postrzeganego Stresu (PSS-10) oraz Badanie Poznawcze III Addenbrooke'a (ACE-III). Dodatkowo intensywność siedmiu emocji oceniano za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS) przed i po każdej sesji treningowej.Wyniki: Badani osiągnęli znaczne zmniejszenie nasilenia objawów po ukończeniu treningu uważności. Znalazło to odzwierciedlenie w wyniku całkowitym PANSS-6, a także w podskalach dla objawów negatywnych i pozytywnych. Stwierdzono również znaczny wzrost funkcjonowania poznawczego (wyniki ACE-III). Nie zaobserwowano istotnych zmian w tych miarach, gdy zastosowano jedynie interwencję standardową.Wnioski: Nasze badanie wskazuje na dobrą wykonalność interwencji mindfulness w VR u pacjentów ze schizofrenią. Wyniki wskazują na potencjalne korzyści w zakresie złagodzenia objawów i poprawy funkcji poznawczych.

In two studies, we examine the test-retest reliability and factor structure of the computerized Tower of London (TOL) and Go/No Go (GNG). Before analyses, raw results of variables that were not normally distributed were transformed. Study 1 examined the reliability of a broad spectrum of indicators (Initial Time Thinking, ITT; Execution Time, ET; Full Time, FT; Extra Moves, EM; No Go Errors, NGE; Reaction Time for Go Responses, RTGR) across an eight-week delay in a sample of 20 young adults. After correction for multiple comparisons and correlations, our results demonstrate that the tasks have ambiguous test-retest reliability coefficients (non-significant r for all indicators, and interclass correlation (ICC) for TOL; significant ICC for GNG; show lack of reliable change over time for all indicators in both tasks); moreover, ITT exhibits strong practice effects. Study 2 investigated both tasks’ factor structure and conducted a more detailed analysis of indicators for each trial (ITT, ET, EM) in the TOL task in the group of 95 young adults. Results reveal a satisfactory 2-factor solution, with the first factor (planning inhibition) defined by ITT, NGE, and RTGR, and the second factor (move efficiency) defined by EM and ET. The detailed analysis identified a 6-factor solution with the first factor defined by ITT for more difficult trials and the remaining five factors defined by EM and ET for each trial, reflecting move efficiency for each trial separately.

Celem artykułu była polska adaptacja kwestionariusza MINDSENS, służącego do pomiaru zaawansowania w uważności oraz innych technik opartych na medytacji. Próbę badawczą stanowiły dwie grupy osób: 1) z doświadczeniem w medytacji (N = 656, tj. 74,6%, w tym medytacja chrześcijańska – 33,5%; uważność – 24,4%; techniki koncentracyjne, m.in. joga i medytacja transcendentalna – 16,2%) oraz 2) bez doświadczenia medytacyjnego (N = 226, tj. 25,4%), kontrolowane pod względem długości i częstotliwości praktykowania oraz zaburzeń. Przeprowadzona procedura walidacyjna wykazała, że polska adaptacja MINDSENS, tj. Kwestionariusz zaawansowania w uważności (Obserwowanie, Niereaktywność i Decentracja) charakteryzuje się dobrymi właściwościami psychometrycznymi pod względem rzetelności łącznej (0,74 ≤ CR ≤ 0,93) i zbieżnej (0,82 ≤ H ≤ 0,93), stabilności bezwzględnej (0,76 ≤ rtt ≤ 0,82), trafności wewnętrznej (model 3-czynnikowy z bifaktorem) oraz zewnętrznej. Kwestionariusz ten może więc być użytecznym narzędziem służącym do pomiaru zaawansowania w uważności w stosunku do osób z doświadczeniem medytacyjnym, a pochodzących zarówno z populacji klinicznych, jak i pozaklinicznych, w wieku od 15 do 72 lat.

Uważność może być rozumiana jako stan lub cecha. Z tego powodu istnieje wiele niejasności, które wynikają głównie z braku precyzji dotyczącej zakładanego modelu uważności. Podobne rozbieżności dotyczą stosowanych narzędzi badawczych służących do pomiaru nasilenia uważności. Jak dowodzą liczne badania, narzędzia te mierzą nieco odmienne konstrukty psychologiczne. Dlatego badacze coraz częściej podejmują próby wyróżnienia oraz bardziej precyzyjnego rozdzielenia dwóch odmiennych aspektów uważności, tj. cechy i stanu, oraz opracowania na tej podstawie bardziej trafnych narzędzi badawczych. Niniejszy artykuł to przegląd istniejących miar uważności, z uwzględnieniem polskich adaptacji i ukazaniem ich specyfiki.

Stany świadomości w świetle neuronauk