FKFatma Koyuncu

Fatma Koyuncu

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Fatma Koyuncu has a total of 16 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Phenology and Fruit Growth of Some Walnut Cultivars in Eğirdir/Isparta Conditions

    by Yadigar Kaşik, Fatma Koyuncu, Melike Çetinbaş

    This study was conducted under the ecological conditions of Eğirdir/Isparta to determine the phenological characteristics and fruit growth dynamics of five walnut (Juglans regia L.) cultivars. The study constitutes a preliminary part of the M.Sc. thesis entitled “Research on the Determination of Pomological and Biochemical Changes During the Fruit Development Period of Some Walnut Cultivars.” Twelve-year-old trees of ‘Bilecik’, ‘Chandler’, ‘Franquette’, ‘Maraş 12’, and ‘Pedro’ were used as plant material. Phenological stages, including leaf emergence, flowering, harvest, and leaf fall, were determined according to UPOV descriptors. Fruit growth and development were evaluated by monitoring fruit width, fruit length, green hull weight, and kernel weight throughout the vegetation period. Among the cultivars, ‘Maraş 12’ exhibited the earliest leaf emergence, whereas ‘Franquette’ was the latest. ‘Bilecik’ was identified as protogynous, while the other cultivars were protandrous. The period from leaf emergence to harvest ranged from 156 days in ‘Franquette’ to 178 days in ‘Pedro’. Fruit width and length increased rapidly during the first 6-8 weeks after fruit set, reaching approximately 40-43 mm and 47-54 mm, respectively. Green hull weight followed a simple sigmoid growth pattern, while kernel weight exhibited a double sigmoid growth pattern and ranged from 5.65 to 8.54 g at harvest. Due to their late leaf emergence, ‘Pedro’, ‘Chandler’, and particularly ‘Franquette’ may be suitable cultivars for regions prone to late spring frosts.

  • Open Access

    Hasat Öncesi Putresin Uygulamalarının Angeleno Eriğinin Bazı Kalite Parametreleri Üzerine Etkileri

    by Seda Sevinç Üzümcü, Fatma Koyuncu

    Bu araştırma Angeleno erik çeşidinin bazı pomolojik ve fizyolojik özellikleri üzerine hasat öncesi putresin uygulamalarının etkilerini belirlenmek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, Prunus cerasifera anacına aşılı tam verim çağındaki ağaçlara PUT uygulamaları hasat zamanından 28 gün önce tek seferde (10mM PUT) ve toplam doz ikiye bölünerek 14 gün ara ile iki tekrarlamalı (5mM+5mM PUT) uygulama şeklinde gerçekleştirilmiştir. Genel olarak PUT uygulamaları meyve boyutları ve ağırlığı üzerine istatistik olarak anlamlı etkilere sahip olmuştur. 10 mM PUT uygulaması kontrole göre %5.5’lik bir meyve eni artışı sağlamıştır. Uygulama yapılmış Angeleno meyvelerinde yaklaşık %9 (10 mM PUT) oranında ağırlık artışı görülmüştür. Meyve eti sertliği üzerine tüm uygulamaların etkili olduğu ve sertliğin kontrole göre yaklaşık %8 (PUT 10 mM) oranında arttığı belirlenmiştir. Putresinin meyve olgunlaşmasını geciktirici etkisine paralel olarak meyve renklenmesi de gecikmiştir. Çalışmamızda PUT uygulaması meyvelerin hem etilen üretim hızını hem de solunum hızını azaltmıştır. PUT uygulamaları askorbik asit miktarı üzerine olan etkiler arasındaki farklar genel olarak istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur.


  • Open Access

    Isparta’da Yetiştirilen Bazı Badem Çeşitlerinde Fenolojik ve Biyolojik Çalışmalar

    by Selim Demirdaş, Fatma Koyuncu, Sultan Filiz Güçlü

    Bu çalışmada Isparta İli Keçiborlu İlçesi Kılıç Köyü’nde ekonomik olarak yetiştirilen Ferragnes, Ferraduel, Nonpariel ve Texas badem çeşitlerinin çiçek tozu performansları incelenmiştir. Bu amaçla çeşitlere ait çiçeklerin çiçek tozu üretim miktarları (hemastrometrik lam), çiçek tozu canlılık ve morfolojik homojenlik oranları (%1’lik TTC) belirlenmiş, çiçek tozu çimlendirme denemeleri yapılmış (petride agar) ve çiçek tozu çim borularının uzunlukları ölçülmüştür. Ayrıca son yıllarda önemi gittikçe belirginleşen küresel ısınmanın meyve yetiştiriciliğine olan etkilerinin erken dönemde belirteçlerinden birisi olabilecek farklı sıcaklıkların (18, 25, 30 ve 35°C) çiçek tozu çimlenmesi ve tüp büyümesine etkileri incelenmiştir. Çeşitlerin çiçek tozu üretim miktarları, canlılık ve morfolojik homojenlik oranları yeterli düzeydedir. Tüm çeşitler için en uygun çimlenme ve tüp büyümesi sıcaklığı 18 °C’dir. 30 ve 35 °C çiçek tozu çimlenmesi ve tüp büyümesini olumsuz yönde etkilemiştir.

  • Open Access

    Characterization of Citrus × Poncirus Embryo Rescued Hybrids as Rootstock Candidate using Morphological Markers

    by Şenay Kurt, Fatma Koyuncu

    Generally, there are both nucellar and zygotic embryos in the citrus seeds after cross breeding. Since genetic variations are very important for the success of plant breeding, morphological traits of individuals are evaluated to identify diversity. The present study aimed to characterize of citrus hybrids for new rootstock genotypes based on their morphological characters at the seedling stage. A total of 335 putative interspecific hybrids, derived from 3 crosses [Common sour orange (Citrus aurantium L.) × Troyer citrange (Citrus sinensis L. × Poncirus trifoliata L.), Common mandarin (Citrus deliciosa Ten.) × Troyer citrange (Citrus sinensis L. × Poncirus trifoliata L.) and King mandarin (Citrus nobilis L.) × Carrizo citrange (Citrus sinensis L. × Poncirus trifoliata L.)], were observed by their plant morphology. The eight qualitative and five quantitative characteristics of hybrid plants such as seedling growth, leaf and thorniness characteristics were evaluated. The average plant height of the population was found between 70.2 cm and 133.2 cm. The average stem diameter varied between 5.9 mm and 8.0 mm. Hybrid seedlings were separated on the basis of dominant trifoliate leaf marker. There was wide diversity among the accessions with respect to quantitative leaf characters. In terms of leaf division, 268 genotypes have bifoliate and 67 were trifoliate in all combinations, and many intermediate forms were also observed. In addition 66 of the genotypes were thornless while 269 of the genotypes were thorny. The genotype No. 4, has been assessed as triploid, from Common mandarin × Troyer citrange combination, has the longest and dense spines. Morphological markers data were analyzed by clustering method to compare similarities of hybrids. The dissimilarity index was observed between 0.004 and 17.318 within three hybridization combinations. The hybrids obtained at 110 days after pollination were more distant relative to each other in all hybridization combination.

  • Improvement of Citrus Rootstock Hybrids Derived by 2x × 2x Intra Crosses with the Aid of Embryo Rescue and Ploidy Detection

    by Şenay Kurt, Fatma Koyuncu

    Diploid Citrus × Poncirus hybrids have significantly contributed to citrus rootstock evaluation. In Türkiye, common sour orange rootstock is used in many different climates and soil conditions at almost 85% of citrus plantations, but this rootstock is susceptible to Citrus tristeza virus disease. This study was conducted to improve new rootstock genotypes by traditional hybridization. Common sour orange (CSO) and Common mandarin (Citrus deliciosa Ten.) (CM) were crossed with Troyer citrange (TC) while King mandarin (KM) was crossed with Carrizo citrange (CC). Embryos obtained from crosses were taken on 110, 120 and 130 days after artificial pollination (DAP), and were germinated on MT culture media. The embryos of 120 DAP of combinations had the highest germination rate within CSO×TC, 95.15%; CM×TC, 96.25%; KM×CC, 95.23%. The trifoliate rates for each combination at subculture (CSO×TC, 17.40%; CM×TC, 11.11%; KM×CC; 6.17%) were obtained from 110 DAP embryos. Survival rates of the genotypes were ranged between 72.13% and 90.28% in subculture and varied from 40.17% and 64.71% in the greenhouse. As a result of the ploidy analysis by flow cytometry, the nuclear DNA content of diploid genotypes were found between 0.78 pg/2C and 0.93 pg/2C. One of the genotypes derived from CM×TC hybridization on 120 DAP was determinated as a triploid plant.


  • Open Access

    Muğla Yöresinden Selekte Edilen Dikenli İncir (Opuntia ficus-indica L.) Genotiplerinin Agromorfolojik ve Pomolojik Karakterizasyonu

    by Taliye Sert, Fatma Koyuncu, Sultan Filiz Güçlü, Funda Özüsoy

    Köyceğiz ve Ortaca (Muğla) yöreleri doğal yetişme alanlarındaki dikenli incir (Opuntia ficus-indica L.) genotiplerinden klon adayı bitkilerin seçimine yönelik yapılan bu çalışmada; agromorfolojik ve pomolojik özellikleri UPOV protokolüne göre belirlenen 60 birey içerisinden üstün/farklı özellikleri bakımından ıslahçının amacına uygun görülen 15 genotipe ait bulgular sunulmuştur. Fenolojik dönemler; tomurcuk patlaması mart sonu ve nisan başı, tam çiçeklenme mayıs-haziran ayları süresince, derim zamanı ise ağustos-eylül ayları olarak gözlemlenmiştir. Kalitatif morfolojik özellikler; bitki büyüme şekli “dik”, bitki boyu “uzun”, klatod şekli “dar eliptik”, klatod dikenlilik durumu “çok az”, bir areolden çıkan diken sayısı “az”, meyve şekli “eliptik” meyve kabuk rengi “turuncu”- “sarı”, olarak gözlemlenmiştir. Pomolojik özellikler bakımından en yüksek değerler; meyve ağırlığı 155.59 g (KH1), meyve boyu 86.68 mm (OO6), meyve çapı 53.76 (KB3) mm ve meyve kabuk ağırlığı ise 61.36 g (KH1) olarak elde edilmiştir. En fazla tohum sayısı 231.66 adet ile KH1 genotipinde sayılmıştır. SÇKM değerleri %10.16 (KH4) ile %14.20 (KH1) arasında, ortalama TA %0.03 (KH4, OO7) ile % 0.11 (KH1) arasında bulunmuştur. Meyve et rengi (L* a* b*) değerlerine göre genotiplerin meyve et renklerinin koyu sarıdan (KD5) turuncu-açık kırmızıya (OO4) kadar değiştiği belirlenmiştir. Dikenli incir meyvelerinin askorbik asit içeriği 6.51 mg 100 g-1 ile 17.25 mg 100 g-1 arasında değişen miktarlarda bulunmuştur. KH1 genotipi ise meyve ağırlığı, meyve iriliği, tohum sayısı ve pomolojik birçok kalite parametresi bakımından en yüksek özelliklere sahip olmuştur.


  • Sav (Isparta) Yöresi Doğal Kızılcık (Cornus mas L.) Popülasyonunun Fenolojik ve Pomolojik Özellikleri

    by Hasan Bektaş, Fatma Koyuncu

    Kızılcık zengin besin içeriği ve medikal özellikleri açısından oldukça önemli bir türdür. Isparta İli Sav Kasabası doğal florasındaki kızılcık (Cornus mas L., Corneceae) popülasyonunda üstün/farklı özelliklere sahip genotipleri seçmek amacıyla yürütülen bu araştırmada; ön seleksiyonla değerlendirmeye alınan 42 kızılcık genotipi arasından meyveye dair 14 adet kantitatif özellik bakımından yapılan kümeleme (cluster) analizi neticesinde farklılıkları belirlenen 15 genotipe ait bulgular sunulmuştur. Kızılcık genotiplerinin tomurcuk patlaması 11-26 şubat tarihleri arasında, çiçeklenme başlangıcı 17 Şubat ile 6 Mart tarihleri arasında, tam çiçeklenme 5-19 Mart tarihleri arasında, çiçeklenme sonu ise 17 Mart ile 13 Nisan tarihleri arasında gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Hasat dönemi ağustos-eylül ayları arasında olan kızılcık ağaçlarında tam çiçeklenmeden hasada kadar geçen süre 170 ile 185 gün arasında değişmiştir. Değerlendirmeye alınan kızılcık popülasyonu içerisinde SAV 37, 4.81 g ortalama meyve ağırlığı, 16.99 mm meyve eni ve 22.67 mm meyve boyu ile en iri meyvelere sahip genotip olurken, SAV 29 genotipi ise minimum değerlere sahip olmuştur. SÇKM değerleri % 8.90 (SAV 41) ile % 16.83 (SAV 25) arasında, ortalama TA değerleri % 1.83 (SAV 41) ve % 3.47 (SAV 9) ve pH değerleri ise 3.12 (SAV 26) ile 3.32 (SAV 41) arasında bulunmuştur. Meyve kabuk rengi L* değeri 25.91 (SAV 25) ile 36.80 (SAV 27), a* değeri 24.54 (SAV 25) ile 41.00 (SAV 22), b* değeri 11.27 (SAV 25) ile 27.75 (SAV 26) arasında tespit edilmiştir. Kızılcık meyvelerinin askorbik asit içeriği 1.20 mg 100 g-1 (SAV 38) ile 79.40 mg 100 g-1 (SAV 37) arasında değişiklik göstermiştir. Kızılcık genotipleri arasından meyve ağırlığı, meyve boyutları gibi pomolojik kalite özellikleri bakımından SAV 37 en farklı/üstün genotip olarak seçilmiştir.

  • Open Access

    Farklı Olgunlaşma Aşamalarında Muşmulanın Organik Asit, Fenolik Asit ve Flavonoidleri

    by Sultan Filiz Güçlü, Fatma Koyuncu, Ersin Atay

    Objective: Organic acid, phenolic acid and flavonoids of Mespilus germanica L. cv.‘İstanbul’ fruit, which was the first registered medlar cultivar in Türkiye, were quantified during different fruit developmental stages by HPLC. Materials and Methods: İstanbul’ fruit, which was the first registered medlar cultivar in Türkiye used the experiments. Organic acids, phenolic acids and flavonoids were identified by HPLC. Phenolic compounds analysed by spectrophotometer. Results The organic acids were identified in this order of quantity: malic>tartaric>citric>oxalic>pyruvic>fumaric. Malic acid was the major organic acid in all maturation stages (912.9 µg/ g, 346.8 µg/g, 1006.4 µg/g, respectively) while fumaric acid was the minor one. Caffeic acid was the most abundant of phenolic acids, and catechins were dominant among the flavonoids in medlar fruit. Total phenolic compounds increased with maturation (22.98 mg GAE/100g to 28.7 mg GAE/100g). Conclusion: Organic acid, phenolic acid and flavonoids of Mespilus germanica L. cv.‘İstanbul’ fruit, which was the first registered medlar cultivar in Türkiye, were detected during different three maturation stages (Immature, semi-ripe, ripe). Malic, tartaric and citric acids were found major organic acids when caffeic acid was major fenolic acid. They changed as the harvest time. It can be recommened that it is necessary to plan the harvesting period depending onhow medlar is meant to be used. It can be harvested at in immature stage if it is usepharmacological and it can be harvested at ripe stage for fresh fruit.


  • Dallanmayı Teşvik Eden Uygulamaların Braeburn ve Granny Smith Elma Çeşitlerinde Fidan Kalitesine Etkileri

    by Ersin Atay, Fatma Koyuncu

    Fidan kalitesi, modern meyve bahçelerinin meyveye yatma yaşı ve karlılığı üzerinde oldukça önemli etkilere sahiptir. Bu çalışmada yaygın olarak kullanılan fidan üretim yönteminin Kontrol (Tgöz aşı) yanı sıra; Tgöz aşı+dallanma ajanı (PR) (‘Tgöz+PR’), Dilcikli aşı+Tepe kesimi (50 cm)+PR (‘Tepe Kesimi (50))’, Dilcikli aşı+Tepe kesimi (70cm)+PR (‘Tepe Kesimi(70)’) ve (Dilcikli aşı+Çizme+PR) (Meyveli Fidan) gibi farklı yaklaşımların fidan kalitesi ve fizyolojisi üzerindeki etkisini belirlemek için, iki üretim dönemi süresince kapsamlı denemeler yürütülmüştür. Çalışmada bitkisel materyal olarak MM.106 anaçlı Braeburn ve Granny Smith elma çeşitleri kullanılmıştır. Odun dalı sayısı, odun dalı açısı, odun dalı uzunluğu, odun dalı kalınlığı, gövde kesit alanı, yaprak sayısı, fidan boyu, bitki besin elementi analizleri ve yaprak döküm zamanı gibi ölçüm ve gözlemler her iki fidan üretim periyodu için ayrı ayrı belirlenmiştir. ‘Meyveli Fidan’ yöntemiyle 1. deneme yılında Braeburn çeşidinde 13 adet/fidan ve Granny Smith çeşidinde 4 adet/fidan odun dalı (>25 cm) medyan değerleri elde edilmiştir. 2. deneme yılında ise bu değerler, sırasıyla 13 ve 6 adet/fidan olarak belirlenmiştir. Braeburn çeşidinde her iki deneme yılında da odun dalı sayısı ve yaprak sayısı değerleri bakımından en yüksek değerler ‘Meyveli Fidan’ yönteminde meydana gelmiştir. Besin elementi içerikleri bakımından elde edilen bulguların, fidan üretim yöntemlerine ve çeşitlere göre genel olarak büyük farklılık göstermediği belirlenmiştir. Bu sonuçlar, farklı çeşit/anaç kombinasyonları için farklı yaklaşımlarla fidan üretimi yapılabileceğini göstermektedir.

  • Tepe Kesimi, Sitokinin ve Gibberellin Uygulamalarıyla Elmalarda Fidan Kalitesinin İyileştirilmesi

    by Mehmet Kural, A. Nilgün Atay, Fatma Koyuncu, Ersin Atay

    Bilinen en eski ve en basit dallandırma yöntemi bir budama tekniği olan tepe kesimidir. Tepe kesimine alternatif çok sayıda teknik geliştirilmiş olmakla birlikte henüz pratikte tüm çeşitler için kabul görmüş bir dallandırma metodu bulunmamaktadır. Bu çalışmayla tepe kesimi ve farklı bitki büyüme düzenleyici maddeler içeren uygulamaların 2 yaşlı fidanların kalitesi üzerine olan ekileri incelenmiştir. Çalışmada dört farklı elma çeşidi için (Mondial Gala/M.9, Golden Reinders/M.9, Starkrimson Delicious/MM.106 ve Granny Smith/MM.106) odun dallarının (>25 cm) sayısı, açısı, uzunluğu ve kalınlığı tespit edilmiş ve ayrıca fidan gövde çapı ile fidan boyu belirlenmiştir. Hem sitokinin hem de gibberellin içeren uygulamaların tepe kesimi ve tek başına sitokinin içeren uygulamalara kıyasla dallanmayı arttırdığı görülmüştür. Özellikle Granny Smith çeşidinde tomurcuk patlamasından sonra yapılacak olan düşük doz tekrarlı sitokinin+gibberelin uygulamalarının ticari fidanlıklarda etkili şekilde kullanılabileceği sonucuna varılmıştır