Rahime Çobanoğlu
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Rahime Çobanoğlu has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ali Yildirim
University of Gothenburg
4 shared publications - Gülfem Dilek Yurttaş Kumlu
Sinop University
3 shared publications - Pınar Mercan Küçükakın
Ankara Yıldırım Beyazit University Ankara Türkiye
3 shared publications - Tuba Gokmenoglu
Tilburg University
3 shared publications - Yesim Capa-Aydin
Orta Doğu Teknik Üniversitesi
2 shared publications - Özlem Yıldırım Taştı
Aksaray University, Türkiye
2 shared publications
Latest Publications
- 18 December 2025
- Published by Wiley in European Journal of Education
- Vol. 61 (1)
Challenges of Teacher Education in a Shifting Landscape: Voices of Teacher Educators
This phenomenological study explores the challenges confronting teacher education in Türkiye, a context shaped by a series of educational reforms in recent years. Data were collected through semi‐structured interviews with 12 purposefully selected teacher educators, working at nine different faculties of education across the country. The content analysis revealed three central themes: the divide between the Ministry of National Education and the Faculties of Education, limitations of the current teacher education curriculum, and low professional quality among teacher educators. Key challenges include weak collaboration between the Ministry of National Education and faculties, variations in institutional priorities, limited participation in designing programs, an overly theoretical curriculum, inadequate and ineffective practicum, and low faculty quality attributed to non‐merit‐based recruitment, limited teaching experience, and lack of innovation and growth mindset. These findings underscore the need for more participatory policymaking, a stronger emphasis on practice‐oriented approaches, and enhanced professional development for teacher educators.
- 18 December 2025
- Published by Wiley in European Journal of Education
- Vol. 61 (1)
Challenges of Teacher Education in a Shifting Landscape: Voices of Teacher Educators
This phenomenological study explores the challenges confronting teacher education in Türkiye, a context shaped by a series of educational reforms in recent years. Data were collected through semi‐structured interviews with 12 purposefully selected teacher educators, working at nine different faculties of education across the country. The content analysis revealed three central themes: the divide between the Ministry of National Education and the Faculties of Education, limitations of the current teacher education curriculum, and low professional quality among teacher educators. Key challenges include weak collaboration between the Ministry of National Education and faculties, variations in institutional priorities, limited participation in designing programs, an overly theoretical curriculum, inadequate and ineffective practicum, and low faculty quality attributed to non‐merit‐based recruitment, limited teaching experience, and lack of innovation and growth mindset. These findings underscore the need for more participatory policymaking, a stronger emphasis on practice‐oriented approaches, and enhanced professional development for teacher educators.
- Open Access
- 30 April 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (1) , 382-415
Türkiye’de Öğretmen Eğitimi: Erken Cumhuriyet Dönemi’nden Günümüze Gerçekleşen Değişimlerin Analizi
Bu çalışmada alanyazın incelemesine dayalı olarak Erken Cumhuriyet Dönemi’nden günümüze Türkiye’de öğretmen eğitimi alanında gerçekleşen temel değişimler analiz edilmektedir. Bu değişimler yedi dönem altında tartışılmaktadır: Erken Cumhuriyet Dönemi öğretmen eğitimi (1923-1937), halk eğitimi odaklı öğretmen eğitimi (1938-1954), yapısal değişimler-kısa dönemli çözümler ışığında öğretmen eğitimi (1955-1981), akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimi (1982-1997), mesleki gelişim odaklı öğretmen eğitimi (1998-2005), akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimine dönüş (2006-2017) ve esnek program odaklı öğretmen eğitimi (2018-günümüz). Bu tarihsel analiz, bazı değişimlerin önemli girişimler ve yaklaşımlar olarak öğretmen eğitiminin niteliğinin geliştirilmesine önemli katkılar sağladığını, diğer bazı değişimlerin ise öğretmen eğitiminin yönünün ne olması gerektiği konusunda yaşanan kararsızlıklar içinde var olan programların kapsamlı değerlendirmesi yapılmadan atılan adımlar olduğunu göstermektedir. Öğretmen eğitimi ile ilgili dikkat çeken önemli sorunlar arasında nicel kaygılarla kısa dönemli uygulamalara başvurarak öğretmen yetiştirilmesi, uygulamadan uzaklaşan akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimi anlayışının programların belirlenmesinde etkili olması ve program çeşitliliği ya da esnekliği ilkesinin öğretmen eğitiminde amacına yönelik olarak kullanılamaması yer almaktadır. Öğretmen eğitimi programlarında niteliğe dönük atılacak adımlar, tüm paydaşların etkin katılımı ile öğretmen eğitiminin temelinde yatan değerler ve çağdaş yaklaşımların mesleki gelişim ilkesi çerçevesinde yeniden değerlendirilmesini gerektirmektedir.
- 30 April 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (1) , 382-415
Open AccessTürkiye’de Öğretmen Eğitimi: Erken Cumhuriyet Dönemi’nden Günümüze Gerçekleşen Değişimlerin Analizi
Bu çalışmada alanyazın incelemesine dayalı olarak Erken Cumhuriyet Dönemi’nden günümüze Türkiye’de öğretmen eğitimi alanında gerçekleşen temel değişimler analiz edilmektedir. Bu değişimler yedi dönem altında tartışılmaktadır: Erken Cumhuriyet Dönemi öğretmen eğitimi (1923-1937), halk eğitimi odaklı öğretmen eğitimi (1938-1954), yapısal değişimler-kısa dönemli çözümler ışığında öğretmen eğitimi (1955-1981), akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimi (1982-1997), mesleki gelişim odaklı öğretmen eğitimi (1998-2005), akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimine dönüş (2006-2017) ve esnek program odaklı öğretmen eğitimi (2018-günümüz). Bu tarihsel analiz, bazı değişimlerin önemli girişimler ve yaklaşımlar olarak öğretmen eğitiminin niteliğinin geliştirilmesine önemli katkılar sağladığını, diğer bazı değişimlerin ise öğretmen eğitiminin yönünün ne olması gerektiği konusunda yaşanan kararsızlıklar içinde var olan programların kapsamlı değerlendirmesi yapılmadan atılan adımlar olduğunu göstermektedir. Öğretmen eğitimi ile ilgili dikkat çeken önemli sorunlar arasında nicel kaygılarla kısa dönemli uygulamalara başvurarak öğretmen yetiştirilmesi, uygulamadan uzaklaşan akademik disiplin odaklı öğretmen eğitimi anlayışının programların belirlenmesinde etkili olması ve program çeşitliliği ya da esnekliği ilkesinin öğretmen eğitiminde amacına yönelik olarak kullanılamaması yer almaktadır. Öğretmen eğitimi programlarında niteliğe dönük atılacak adımlar, tüm paydaşların etkin katılımı ile öğretmen eğitiminin temelinde yatan değerler ve çağdaş yaklaşımların mesleki gelişim ilkesi çerçevesinde yeniden değerlendirilmesini gerektirmektedir.
- Open Access
- 24 April 2025
- Published by SAGE Publications in Education and Urban Society
- Vol. 57 (7) , 699-730
Embracing Diversity in the Classroom: Teachers’ Perceptions on Culturally Responsive Classroom Practices in Türkiye
Creating culturally responsive learning environments stands as a pivotal objective for 21st-century classrooms to foster inclusive and equitable education. This phenomenological inquiry explores the perceptions and practices of classroom teachers regarding Culturally Responsive Pedagogy (CRP) within the educational context of Türkiye. To this end, semi-structured interviews were conducted with 11 teachers purposefully selected from public schools in Gaziantep, a city notable for its increased cultural diversity in the country. Content analysis was utilized for data analysis. The following themes emerged in the study: Barriers to Culturally Responsive Pedagogy and Culturally Responsive Pedagogy Practices. The findings indicate that, although there are instances of culturally responsive practices being implemented and positive perceptions of CRP among educators, substantial challenges persist in integrating CRP effectively within classroom settings. The study highlights the need for effective professional development and teacher training focused on CRP.
- 24 April 2025
- Published by SAGE Publications in Education and Urban Society
- Vol. 57 (7) , 699-730
Open AccessEmbracing Diversity in the Classroom: Teachers’ Perceptions on Culturally Responsive Classroom Practices in Türkiye
Creating culturally responsive learning environments stands as a pivotal objective for 21st-century classrooms to foster inclusive and equitable education. This phenomenological inquiry explores the perceptions and practices of classroom teachers regarding Culturally Responsive Pedagogy (CRP) within the educational context of Türkiye. To this end, semi-structured interviews were conducted with 11 teachers purposefully selected from public schools in Gaziantep, a city notable for its increased cultural diversity in the country. Content analysis was utilized for data analysis. The following themes emerged in the study: Barriers to Culturally Responsive Pedagogy and Culturally Responsive Pedagogy Practices. The findings indicate that, although there are instances of culturally responsive practices being implemented and positive perceptions of CRP among educators, substantial challenges persist in integrating CRP effectively within classroom settings. The study highlights the need for effective professional development and teacher training focused on CRP.
- Open Access
- 31 December 2024
- Published by Sinop Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi in Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 8 (Eğitim Bil) , 306-325
Türkiye'de İklim Değişikliği Eğitimi: Bloom Taksonomisi'ne Göre Bir Program Analizi Çalışması
İklim değişikliği ile ilgili toplumsal farkındalığın artırılması ve eyleme geçme kapasitesinin güçlendirilmesi uluslararası çevre sözleşmeleri tarafından bir gereklilik olarak tanımlanmıştır. Bireylerin bu küresel soruna yönelik derin bir anlayış ve bilinçli dav-ranışlar geliştirmeleri için okullarda erken yaşlardan itibaren iklim değişikliği eğitimi verilmesi beklenmektedir. Öğretim programlarında iklim değişikliği konusuna etkili bir şekilde yer verilmesi, bu eğitimin niteliğini artırmak açısından büyük önem taşı-maktadır. Doküman incelemesi yöntemine başvurulan bu çalışmada, Türkiye’de ilkokul kademesinde (1.- 4. Sınıflar) uygulanan Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler öğretim programlarının (Millî Eğitim Bakanlığı, 2023) kazanımları ve içeriği iklim değişikliğine ilişkin olarak incelenmiştir. İklim değişikliği ile ilgili kazanımlar yenilenmiş Bloom Taksonomisi boyutlarına göre sınıflandırılmıştır. Bulgular, incelenen beş öğretim programında yer alan 181 kazanımdan yalnızca 17’sinin doğrudan iklim değişikliği ile ilgili olduğunu göstermektedir. İlgili kazanımların büyük çoğunluğunun “anlama” (f= 5) düzeyinde olduğu ve kazanımların çoğunlukla “kaynakların kullanımı” (f= 6) konu alanında yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, iklim değişikliği konusundaki kazanımların ilkokul öğretim programlarında sayıca yetersiz ve kapsamının yüzeysel olduğunu göstermektedir. Öğretim programlarındaki kazanımların gözden geçirilerek iklim değişikliği ile ilgili çeşitli konu alanlarında Bloom Taksonomisinin daha üst düzeylerine yönelik kazanımların çeşitlendirilmesi önerilmektedir.
- 31 December 2024
- Published by Sinop Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi in Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 8 (Eğitim Bil) , 306-325
Open AccessTürkiye'de İklim Değişikliği Eğitimi: Bloom Taksonomisi'ne Göre Bir Program Analizi Çalışması
İklim değişikliği ile ilgili toplumsal farkındalığın artırılması ve eyleme geçme kapasitesinin güçlendirilmesi uluslararası çevre sözleşmeleri tarafından bir gereklilik olarak tanımlanmıştır. Bireylerin bu küresel soruna yönelik derin bir anlayış ve bilinçli dav-ranışlar geliştirmeleri için okullarda erken yaşlardan itibaren iklim değişikliği eğitimi verilmesi beklenmektedir. Öğretim programlarında iklim değişikliği konusuna etkili bir şekilde yer verilmesi, bu eğitimin niteliğini artırmak açısından büyük önem taşı-maktadır. Doküman incelemesi yöntemine başvurulan bu çalışmada, Türkiye’de ilkokul kademesinde (1.- 4. Sınıflar) uygulanan Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler öğretim programlarının (Millî Eğitim Bakanlığı, 2023) kazanımları ve içeriği iklim değişikliğine ilişkin olarak incelenmiştir. İklim değişikliği ile ilgili kazanımlar yenilenmiş Bloom Taksonomisi boyutlarına göre sınıflandırılmıştır. Bulgular, incelenen beş öğretim programında yer alan 181 kazanımdan yalnızca 17’sinin doğrudan iklim değişikliği ile ilgili olduğunu göstermektedir. İlgili kazanımların büyük çoğunluğunun “anlama” (f= 5) düzeyinde olduğu ve kazanımların çoğunlukla “kaynakların kullanımı” (f= 6) konu alanında yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Bu bulgular, iklim değişikliği konusundaki kazanımların ilkokul öğretim programlarında sayıca yetersiz ve kapsamının yüzeysel olduğunu göstermektedir. Öğretim programlarındaki kazanımların gözden geçirilerek iklim değişikliği ile ilgili çeşitli konu alanlarında Bloom Taksonomisinin daha üst düzeylerine yönelik kazanımların çeşitlendirilmesi önerilmektedir.
- 20 September 2023
- Published by Taylor & Francis in Education 3-13
- Vol. 53 (6) , 1018-1031
Teacher-child interaction quality in early childhood education: the impact of teacher beliefs
- 20 September 2023
- Published by Taylor & Francis in Education 3-13
- Vol. 53 (6) , 1018-1031
Teacher-child interaction quality in early childhood education: the impact of teacher beliefs
- 28 July 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kuramsal Eğitimbilim
- Vol. 16 (3) , 700-726
A Bibliometric Analysis of Research on Self-Regulated Learning: From the Beginning To 2021
The present study explores the self-regulated learning (SRL) research published in English or Turkish language journals included in the Web of Science database from the beginning to 2021 via bibliometric analysis. The 2197 articles that met the eligibility criteria were included in the study. The results reveal that the research on SRL has been carried out mostly by scholars from the USA and has gained increased attention since the 2000s. The three most influential scholars of self-regulated research are Chia-Wen Tsai, Philip H. Winne, and Roger Azevedo; however, the two top documents by local citations belong to Barry J. Zimmerman (2008) and Paul R. Pintrich (2004) in the study. The analyzed studies cited the Journal of Educational Psychology and Contemporary Educational Psychology most. The results reveal that motivation, metacognition, self-efficacy, and learning strategies are the keywords that most frequently occur and co-occur in the analyzed studies along with SRL. The trend topics of SRL research have been learning analytics, flipped classrooms, and MOOCs since 2018.
- 28 July 2023
- Published by Afyon Kocatepe University in Kuramsal Eğitimbilim
- Vol. 16 (3) , 700-726
A Bibliometric Analysis of Research on Self-Regulated Learning: From the Beginning To 2021
The present study explores the self-regulated learning (SRL) research published in English or Turkish language journals included in the Web of Science database from the beginning to 2021 via bibliometric analysis. The 2197 articles that met the eligibility criteria were included in the study. The results reveal that the research on SRL has been carried out mostly by scholars from the USA and has gained increased attention since the 2000s. The three most influential scholars of self-regulated research are Chia-Wen Tsai, Philip H. Winne, and Roger Azevedo; however, the two top documents by local citations belong to Barry J. Zimmerman (2008) and Paul R. Pintrich (2004) in the study. The analyzed studies cited the Journal of Educational Psychology and Contemporary Educational Psychology most. The results reveal that motivation, metacognition, self-efficacy, and learning strategies are the keywords that most frequently occur and co-occur in the analyzed studies along with SRL. The trend topics of SRL research have been learning analytics, flipped classrooms, and MOOCs since 2018.
- Open Access
- 28 December 2021
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 19 (2) , 810-830
Türkiye’de Program Geliştirme Çalışmaları: Cumhuriyet’in İlanından Günümüze Tarihsel Bir Analiz
Bu makalenin amacı, alanyazın incelemesine dayalı olarak Cumhuriyet’in ilanından günümüze ülkemizde program geliştirme alanında öne çıkan temel konuları, Cumhuriyet sonrası dönemde programlara yön veren yaklaşımları ve geçmiş program geliştirme çalışmaları ışığında Eğitim Programları ve Öğretim alanı açısından ortaya çıkan sonuçları tartışmaktır. Makalede bulgular, Cumhuriyet sonrası dönemde program geliştirme süreci ile ilgili öne çıkan ana konular ve geçmişte iz bırakan eğitim programlarının temel özellikleri olmak üzere iki tema altında sunulmaktadır. Program geliştirme süreci ile ilgili bulgular; program geliştirme sürecine paydaş katılımının sağlanması, kırsal bölgelerin ihtiyaçlarına cevap verebilen programların geliştirilmesi ve bir model çerçevesinde program geliştirme çalışmalarının yürütülmesi konularına yoğunlaşmaktadır. Diğer taraftan, geçmiş eğitim programlarının özellikleri ile bulgular, Cumhuriyet’in ilanından sonra farklı yaklaşımlara dayalı olarak geliştirilen 1924, 1926, 1936, 1948, 1968, 1995, 2005 ve 2017 Programları’nın program geliştirme tarihimizde önemli bir yer tuttuğunu göstermektedir. Geçmiş program geliştirme çalışmalarında birçoğu program geliştirme süreci ile ilgili olan çeşitli sorunlar olduğu göze çarpmaktadır. Türkiye’de program geliştirme alanında yaşanan gelişmeleri eleştirel bir bakış açısı ile analiz eden bu makalenin günümüz program geliştirme çalışmalarına ve araştırmalarına ışık tutması beklenmektedir.
- 28 December 2021
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 19 (2) , 810-830
Open AccessTürkiye’de Program Geliştirme Çalışmaları: Cumhuriyet’in İlanından Günümüze Tarihsel Bir Analiz
Bu makalenin amacı, alanyazın incelemesine dayalı olarak Cumhuriyet’in ilanından günümüze ülkemizde program geliştirme alanında öne çıkan temel konuları, Cumhuriyet sonrası dönemde programlara yön veren yaklaşımları ve geçmiş program geliştirme çalışmaları ışığında Eğitim Programları ve Öğretim alanı açısından ortaya çıkan sonuçları tartışmaktır. Makalede bulgular, Cumhuriyet sonrası dönemde program geliştirme süreci ile ilgili öne çıkan ana konular ve geçmişte iz bırakan eğitim programlarının temel özellikleri olmak üzere iki tema altında sunulmaktadır. Program geliştirme süreci ile ilgili bulgular; program geliştirme sürecine paydaş katılımının sağlanması, kırsal bölgelerin ihtiyaçlarına cevap verebilen programların geliştirilmesi ve bir model çerçevesinde program geliştirme çalışmalarının yürütülmesi konularına yoğunlaşmaktadır. Diğer taraftan, geçmiş eğitim programlarının özellikleri ile bulgular, Cumhuriyet’in ilanından sonra farklı yaklaşımlara dayalı olarak geliştirilen 1924, 1926, 1936, 1948, 1968, 1995, 2005 ve 2017 Programları’nın program geliştirme tarihimizde önemli bir yer tuttuğunu göstermektedir. Geçmiş program geliştirme çalışmalarında birçoğu program geliştirme süreci ile ilgili olan çeşitli sorunlar olduğu göze çarpmaktadır. Türkiye’de program geliştirme alanında yaşanan gelişmeleri eleştirel bir bakış açısı ile analiz eden bu makalenin günümüz program geliştirme çalışmalarına ve araştırmalarına ışık tutması beklenmektedir.
- Open Access
- 1 May 2020
- Published by Pamukkale University in Pamukkale University Journal of Education
- Vol. 49 (49) , 375-392
Çocukların Eğitiminde Merkezi Sınav Başarısı ile İlgili Dersler Daha mı Önemli? Aile Görüşü ve İlişkili Faktörler
Ailelerin çocuklarının eğitimi üzerindeki belirleyici etkisi göz önünde bulundurularak, bu çalışmada ailelerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan (Fen Bilimleri, Matematik, Sosyal Bilgiler, Türkçe ve Yabancı Dil) ve ilgili olmayan (Beden Eğitimi, Etik, Sanat) dersleri ne kadar önemli gördükleri incelenmektedir. Bu çalışmada özelikle velilerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan ve olmayan bir dersi önemli görmeleri ile velilerin eğitim düzeyi, gelir seviyesi ve çocuğunun öğretim düzeyi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya Sinop ilinin merkez ilçelerinden 540 veli katılmıştır. Veri analizinde betimsel istatistiklere ve lojistik regresyon analizine başvurulmuştur. Bulgular, velilerin birçoğu tarafından Matematik dersinin çocukların eğitimi için en önemli ders olarak görüldüğünü göstermiştir. Beden Eğitimi, Sanat ve Sosyal Bilgiler dersleri ise çok az sayıdaki veli tarafından çocukların eğitiminde birinci sırada önemli görülmüştür. Lojistik regresyon analizi sonuçları, velilerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan ve ilgili olmayan bir dersi önemli görmeleri ile velinin eğitim düzeyi ve çocuğunun öğretim düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Çalışma bulguları, merkezi sınavların ve ailenin Türk Eğitim Sistemi üzerindeki etkisi göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
- 1 May 2020
- Published by Pamukkale University in Pamukkale University Journal of Education
- Vol. 49 (49) , 375-392
Open AccessÇocukların Eğitiminde Merkezi Sınav Başarısı ile İlgili Dersler Daha mı Önemli? Aile Görüşü ve İlişkili Faktörler
Ailelerin çocuklarının eğitimi üzerindeki belirleyici etkisi göz önünde bulundurularak, bu çalışmada ailelerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan (Fen Bilimleri, Matematik, Sosyal Bilgiler, Türkçe ve Yabancı Dil) ve ilgili olmayan (Beden Eğitimi, Etik, Sanat) dersleri ne kadar önemli gördükleri incelenmektedir. Bu çalışmada özelikle velilerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan ve olmayan bir dersi önemli görmeleri ile velilerin eğitim düzeyi, gelir seviyesi ve çocuğunun öğretim düzeyi arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmaya Sinop ilinin merkez ilçelerinden 540 veli katılmıştır. Veri analizinde betimsel istatistiklere ve lojistik regresyon analizine başvurulmuştur. Bulgular, velilerin birçoğu tarafından Matematik dersinin çocukların eğitimi için en önemli ders olarak görüldüğünü göstermiştir. Beden Eğitimi, Sanat ve Sosyal Bilgiler dersleri ise çok az sayıdaki veli tarafından çocukların eğitiminde birinci sırada önemli görülmüştür. Lojistik regresyon analizi sonuçları, velilerin merkezi sınav başarısı ile ilgili olan ve ilgili olmayan bir dersi önemli görmeleri ile velinin eğitim düzeyi ve çocuğunun öğretim düzeyi arasında anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Çalışma bulguları, merkezi sınavların ve ailenin Türk Eğitim Sistemi üzerindeki etkisi göz önünde bulundurularak tartışılmıştır.
- Open Access
- 31 January 2020
- Published by Turkish Journal of Education in Turkish Journal of Education
- Vol. 9 (1) , 46-63
Children’s science learning outside school: Parental support
This study examined (a) the availability of basic science materials in children’s home environment, (b) the frequency of parents’ involvement in informal science activities with their children, (c) the level of opportunities parents offered their children for learning basic science subjects, and (d) the effect of grade level on parental support for children’s science learning. In this cross-sectional survey study, data were collected from 735 parents in a city in the north region of Turkey. Results revealed that most children did not have basic science materials at home. Parental support for making science trips was especially low. The parents supported their children’s learning most in the area of health, security, and nutrition. The MANOVA results indicated that the parents of middle school children supported their children significantly less to do science and nature activities compared to the parents of preschool and elementary school children. The middle school children were also less likely to be supported by their parents to learn science subjects related to matter, energy, and livings compared to preschool children. The parents of preschool children offered more opportunities for their children to learn science subjects related to sky compared to the parents of elementary and middle school children.
- 31 January 2020
- Published by Turkish Journal of Education in Turkish Journal of Education
- Vol. 9 (1) , 46-63
Open AccessChildren’s science learning outside school: Parental support
This study examined (a) the availability of basic science materials in children’s home environment, (b) the frequency of parents’ involvement in informal science activities with their children, (c) the level of opportunities parents offered their children for learning basic science subjects, and (d) the effect of grade level on parental support for children’s science learning. In this cross-sectional survey study, data were collected from 735 parents in a city in the north region of Turkey. Results revealed that most children did not have basic science materials at home. Parental support for making science trips was especially low. The parents supported their children’s learning most in the area of health, security, and nutrition. The MANOVA results indicated that the parents of middle school children supported their children significantly less to do science and nature activities compared to the parents of preschool and elementary school children. The middle school children were also less likely to be supported by their parents to learn science subjects related to matter, energy, and livings compared to preschool children. The parents of preschool children offered more opportunities for their children to learn science subjects related to sky compared to the parents of elementary and middle school children.