Haşmet Sarıcı
Research Subjects
Haşmet Sarıcı has a total of 157 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Recep Uzun
AFYONKARAHİSAR SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, ÜROLOJİ ANABİLİM DALI
4 shared publications Arif Demirbas
2 shared publications- Arif Demirbas
Department of Urology, Istanbul Atlas University, Istanbul, Turkey
2 shared publications Berat Cem Ozgur
2 shared publications- Berkay Eren
Department of Urology, Afyonkarahisar Health Sciences University, Afyonkarahisar, Turkey
2 shared publications - Kemal Ulusoy
Department of Urology, Afyonkarahisar Health Sciences University, Afyonkarahisar, Turkey
2 shared publications
Latest Publications
- 1 November 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 19-22
Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagregan İlaçlar ve Etki Mekanizmaları
Trombositlerin agregasyonu hayati önem taşıyan fizyolojik bir olaydır. Ancak bazı durumlarda patolojik bir hadiseye dönüşebilir. Bu tür durumların tedavisinde ve sonrasındaki takiplerinde antiagregan ve antikoagülan ilaçlar kullanılmaktadır. Bu ilaçlar bir takım patolojilere yol açan veya yol açabilecek pıhtılaşmaları engellerken kanamaya yatkınlık oluşturmaktadırlar. Aggregation of platelets is a vital physiological event. However, in some cases it can turn into a pathological event. Antiaggregant and anticoagulant drugs are used in the treatment and follow-up of such conditions. While these drugs prevent clotting that leads to or may lead to certain pathologies, they also create a tendency to bleed.
- 1 November 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 19-22
Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagregan İlaçlar ve Etki Mekanizmaları
Trombositlerin agregasyonu hayati önem taşıyan fizyolojik bir olaydır. Ancak bazı durumlarda patolojik bir hadiseye dönüşebilir. Bu tür durumların tedavisinde ve sonrasındaki takiplerinde antiagregan ve antikoagülan ilaçlar kullanılmaktadır. Bu ilaçlar bir takım patolojilere yol açan veya yol açabilecek pıhtılaşmaları engellerken kanamaya yatkınlık oluşturmaktadırlar. Aggregation of platelets is a vital physiological event. However, in some cases it can turn into a pathological event. Antiaggregant and anticoagulant drugs are used in the treatment and follow-up of such conditions. While these drugs prevent clotting that leads to or may lead to certain pathologies, they also create a tendency to bleed.
- Open Access
- 1 November 2024
- Published by Academician Publishing
Ürolojik Girişimlerde Antikoagülan ve Antiagregan Kullanan Hastaların Yönetimi
Kan Pıhtılaşma Mekanizması Mustafa DURAN Mehmet Enes SÜZEK Antikoagulan Ve Antiagregan İlaçların Tarihsel Gelişimi ve Etki Mekanizmaları Mustafa DURAN Pirsu UĞUZ Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagregan İlaçlar ve Etki Mekanizmaları Haşmet SARICI Recep UZUN Antikoagülan ve Antiagregan İlaçların Genel Kullanım Endikasyonları Hayri DEMİRBAŞ Sinem YORGANCI Antikoagülan ve Antiagregan İlaçların Genel Komplikasyonları Ramazan GENCAN Abdullah GÜREL Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastaları Hangi Parametrelerle Takip Ediyoruz? Serkan GÖKASLAN Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Sistoskopi ve Sistostomi Operasyonu: Hasta Hazırlık ve Takip Süreci Kutay TOPAL Kemal ULUSOY Antikoagülan-Antiagrean Kullanan Hastalarda Perkutan Nefrostomi Takılması; Preop Hasta Hazırlığı ve Hasta Takip Süreci Çiğdem ÖZER GÖKASLAN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Temiz Aralıklı Kateterizasyon Kullanımı Ersin BEŞTAŞ Ümit DÜNDAR Antikogülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Prostat Biyopsi İşlemi: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Veli Mert YAZAR Murat Cengizhan ATİK Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Transüretral Prostat Rezeksiyonu Operasyonu: Preoperatif Hasta Hazırlık ve Postoperatif Takip Süreci Demirhan Örsan DEMİR Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Holmium Laser Prostatektomi: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Arif DEMİRBAŞ Berkay EREN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Tur-M Operasyonu: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Osman GERÇEK Melih ŞENKOL Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Üreteroneskopi ve Retrograd İntrarenal Cerrahi Mustafa KARALAR Muhammed Ali ULUCAK Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Perkütan Nefrolitotomi (PNL) Operasyonu; Preop Hasta Hazırlıkve Postop Takip Süreci Turgay KAÇAN Antikoagülan Ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Radikal Sistektomi ve Radikal Prostatektomi Operasyonu: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Ali Kaan YILDIZ Çoklu Antikoagülan ve Antiagregan Kullanan Koroner Stentli Hastalarda Ürolojik Operasyonların Genel Yönetimi Yusuf TAŞKIN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Üroloji Hastalarında Anestezi Yönetimi Bilal Atilla BEZEN Antikoagülan ve Antitrombositik İlaç Kullanan Serebrovasküler Olay Yaşamış Hastalarda Ürolojik Operasyonların Yönetimi Abdullah GÜZEL Hilal Tuğba HOŞGELDİ Antikoagülan Antiagregan İlaç Kullanan ve Abdominopelvik Cerrahi Geçiren Üroloji Hastalarında Pulmoner Komplikasyonların Yönetimi Aydın BALCI Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagreganların Komplikasyonlarının Vaka Sunumlarıyla İncelenmesi Mustafa Esat İNCE İbrahim KELEŞ
- 1 November 2024
- Published by Academician Publishing
Open AccessÜrolojik Girişimlerde Antikoagülan ve Antiagregan Kullanan Hastaların Yönetimi
Kan Pıhtılaşma Mekanizması Mustafa DURAN Mehmet Enes SÜZEK Antikoagulan Ve Antiagregan İlaçların Tarihsel Gelişimi ve Etki Mekanizmaları Mustafa DURAN Pirsu UĞUZ Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagregan İlaçlar ve Etki Mekanizmaları Haşmet SARICI Recep UZUN Antikoagülan ve Antiagregan İlaçların Genel Kullanım Endikasyonları Hayri DEMİRBAŞ Sinem YORGANCI Antikoagülan ve Antiagregan İlaçların Genel Komplikasyonları Ramazan GENCAN Abdullah GÜREL Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastaları Hangi Parametrelerle Takip Ediyoruz? Serkan GÖKASLAN Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Sistoskopi ve Sistostomi Operasyonu: Hasta Hazırlık ve Takip Süreci Kutay TOPAL Kemal ULUSOY Antikoagülan-Antiagrean Kullanan Hastalarda Perkutan Nefrostomi Takılması; Preop Hasta Hazırlığı ve Hasta Takip Süreci Çiğdem ÖZER GÖKASLAN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Temiz Aralıklı Kateterizasyon Kullanımı Ersin BEŞTAŞ Ümit DÜNDAR Antikogülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Prostat Biyopsi İşlemi: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Veli Mert YAZAR Murat Cengizhan ATİK Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Transüretral Prostat Rezeksiyonu Operasyonu: Preoperatif Hasta Hazırlık ve Postoperatif Takip Süreci Demirhan Örsan DEMİR Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Holmium Laser Prostatektomi: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Arif DEMİRBAŞ Berkay EREN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Tur-M Operasyonu: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Osman GERÇEK Melih ŞENKOL Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Üreteroneskopi ve Retrograd İntrarenal Cerrahi Mustafa KARALAR Muhammed Ali ULUCAK Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Perkütan Nefrolitotomi (PNL) Operasyonu; Preop Hasta Hazırlıkve Postop Takip Süreci Turgay KAÇAN Antikoagülan Ve Antiagregan İlaç Kullanan Hastalarda Radikal Sistektomi ve Radikal Prostatektomi Operasyonu: Preop Hasta Hazırlık ve Postop Takip Süreci Ali Kaan YILDIZ Çoklu Antikoagülan ve Antiagregan Kullanan Koroner Stentli Hastalarda Ürolojik Operasyonların Genel Yönetimi Yusuf TAŞKIN Antikoagülan ve Antiagregan İlaç Kullanan Üroloji Hastalarında Anestezi Yönetimi Bilal Atilla BEZEN Antikoagülan ve Antitrombositik İlaç Kullanan Serebrovasküler Olay Yaşamış Hastalarda Ürolojik Operasyonların Yönetimi Abdullah GÜZEL Hilal Tuğba HOŞGELDİ Antikoagülan Antiagregan İlaç Kullanan ve Abdominopelvik Cerrahi Geçiren Üroloji Hastalarında Pulmoner Komplikasyonların Yönetimi Aydın BALCI Yeni Kuşak Antikoagülan ve Antiagreganların Komplikasyonlarının Vaka Sunumlarıyla İncelenmesi Mustafa Esat İNCE İbrahim KELEŞ
- Open Access
- 15 November 2023
- Published by Academician Publishing
- p. 47-56
Üroonkoloji ile İlgili Sendromlar-1
Bu derlemede, çeşitli kalıtsal ve paraneoplastik sendromlar ile bunların klinik özellikleri ele alınmıştır. Stauffer sendromu, renal hücreli karsinom olgularının %3–6’sında görülen, karaciğer metastazı olmaksızın hepatik disfonksiyonla seyreden nadir bir paraneoplastik tablo olup, patogenezinde IL-6 aracılı mekanizmalar ve immünolojik süreçler öne sürülmektedir. Kalıtsal paraganglioma–feokromositoma sendromları, özellikle katekolamin sekresyonu ile ilişkili klinik bulgulara yol açmakta ve bazı olgularda ek tümörlerle birlikte seyretmektedir. Von Hippel–Lindau sendromu, VHL gen mutasyonları sonucu gelişen otozomal dominant bir hastalık olup, santral sinir sistemi, retina, böbrek, pankreas ve endokrin sistemde çoklu tümörlerle karakterizedir; yeni geliştirilen HIF-2α inhibitörleri tedavide umut vaat etmektedir. Çoklu endokrin neoplazi (MEN) sendromları, farklı endokrin organlarda tümör gelişimi ile tanımlanmakta; MEN1, MEN2A, MEN2B ve MEN4 alt tipleri farklı genetik mutasyonlar ve tümör spektrumları ile ayırt edilmektedir. Nörofibromatozis tip 1 (NF1) ise en sık görülen form olup, NF1 gen mutasyonları ile ilişkilidir ve cilt bulgularından genitoüriner tutulumlara kadar geniş bir klinik yelpazeye sahiptir. NF1’de özellikle pleksiform nörofibromların malign transformasyon riski önemli bir klinik sorun olarak vurgulanmaktadır.
- 15 November 2023
- Published by Academician Publishing
- p. 47-56
Open AccessÜroonkoloji ile İlgili Sendromlar-1
Bu derlemede, çeşitli kalıtsal ve paraneoplastik sendromlar ile bunların klinik özellikleri ele alınmıştır. Stauffer sendromu, renal hücreli karsinom olgularının %3–6’sında görülen, karaciğer metastazı olmaksızın hepatik disfonksiyonla seyreden nadir bir paraneoplastik tablo olup, patogenezinde IL-6 aracılı mekanizmalar ve immünolojik süreçler öne sürülmektedir. Kalıtsal paraganglioma–feokromositoma sendromları, özellikle katekolamin sekresyonu ile ilişkili klinik bulgulara yol açmakta ve bazı olgularda ek tümörlerle birlikte seyretmektedir. Von Hippel–Lindau sendromu, VHL gen mutasyonları sonucu gelişen otozomal dominant bir hastalık olup, santral sinir sistemi, retina, böbrek, pankreas ve endokrin sistemde çoklu tümörlerle karakterizedir; yeni geliştirilen HIF-2α inhibitörleri tedavide umut vaat etmektedir. Çoklu endokrin neoplazi (MEN) sendromları, farklı endokrin organlarda tümör gelişimi ile tanımlanmakta; MEN1, MEN2A, MEN2B ve MEN4 alt tipleri farklı genetik mutasyonlar ve tümör spektrumları ile ayırt edilmektedir. Nörofibromatozis tip 1 (NF1) ise en sık görülen form olup, NF1 gen mutasyonları ile ilişkilidir ve cilt bulgularından genitoüriner tutulumlara kadar geniş bir klinik yelpazeye sahiptir. NF1’de özellikle pleksiform nörofibromların malign transformasyon riski önemli bir klinik sorun olarak vurgulanmaktadır.
- 15 November 2023
- Published by Academician Publishing
Ürolojide Sendromlar
Bu kitap, okuyucuların çocuk ve ergenleri daha iyi anlamaya ve onlarla daha iyi iletişim kurmaya yardımcı olacaktır.
- 15 November 2023
- Published by Academician Publishing
Ürolojide Sendromlar
Bu kitap, okuyucuların çocuk ve ergenleri daha iyi anlamaya ve onlarla daha iyi iletişim kurmaya yardımcı olacaktır.
- 16 July 2015
- Published by S. Karger AG in Urologia Internationalis
- Vol. 95 (2) , 245
Announcement
- 7 March 2015
- Published by S. Karger AG in Urologia Internationalis
- Vol. 95 (2) , 223-226
The Relationship between Acidic Urinary pH and Overactive Bladder; Alkalization of Urine Improves the Symptoms of Overactive Bladder
Background: To determine association between urine pH and OAB symptoms and to determine if urinary alkalization improves overactive bladder (OAB) symptoms. Methods: 659 patients with OAB were enrolled in this study between June 2012 and May 2014. 329 patients (group 1) were included in the final analysis. 201 adults were used as a control group (group 2). 24-hour urinary pH and the validated Turkish version of the OAB-V8 questionnaire were performed in patients. A 24-hour urine pH <6.2 was considered acidic urine. In the second part, a diet program was performed for 4 weeks in 30 participants. Urine pH values and OAB-V8 scoring results were recorded before the diet program and 2 and 4 weeks after the diet program. Results: Acidic urinary pH was determined in 61.4% of patients with OAB. There was a significant association between the presence of acidic urine and OAB. Also, the OAB-V8 scores of patients were significantly higher in patients with acidic urine than nonacidic urine. OAB-V8 scores of patients showed statistically significant improvement after diet therapy (17.87 ± 6.52 vs. 10.43 ± 7.17; p < 0.001). Conclusions: We found that acidic urinary pH was closely associated with OAB, and alkalization of urine improved lower urinary tract symptoms. We suggest that urinary pH should be considered as a parameter in treatment planning of patients with OAB.
- 7 March 2015
- Published by S. Karger AG in Urologia Internationalis
- Vol. 95 (2) , 223-226
The Relationship between Acidic Urinary pH and Overactive Bladder; Alkalization of Urine Improves the Symptoms of Overactive Bladder
Background: To determine association between urine pH and OAB symptoms and to determine if urinary alkalization improves overactive bladder (OAB) symptoms. Methods: 659 patients with OAB were enrolled in this study between June 2012 and May 2014. 329 patients (group 1) were included in the final analysis. 201 adults were used as a control group (group 2). 24-hour urinary pH and the validated Turkish version of the OAB-V8 questionnaire were performed in patients. A 24-hour urine pH <6.2 was considered acidic urine. In the second part, a diet program was performed for 4 weeks in 30 participants. Urine pH values and OAB-V8 scoring results were recorded before the diet program and 2 and 4 weeks after the diet program. Results: Acidic urinary pH was determined in 61.4% of patients with OAB. There was a significant association between the presence of acidic urine and OAB. Also, the OAB-V8 scores of patients were significantly higher in patients with acidic urine than nonacidic urine. OAB-V8 scores of patients showed statistically significant improvement after diet therapy (17.87 ± 6.52 vs. 10.43 ± 7.17; p < 0.001). Conclusions: We found that acidic urinary pH was closely associated with OAB, and alkalization of urine improved lower urinary tract symptoms. We suggest that urinary pH should be considered as a parameter in treatment planning of patients with OAB.
- 24 April 2014
- Published by Wiley in The Kaohsiung Journal of Medical Sciences
- Vol. 30 (9) , 466-470
Urothelial cancer of bladder in young versus older adults: Clinical and pathological characteristics and outcomes
Bladder urothelial carcinoma is rare in young adults and occurs more commonly in older individuals. The aim of this study was to compare the clinical behavior, pathologic characteristics, and prognosis of urothelial carcinoma of urinary bladder in young versus older adults. A retrospective review of our records between 2007 and 2013 identified 56 patients (42 males and 14 females) with transitional cell carcinoma of the bladder who were less than 40 years old. Clinical and pathological parameters of patients who were less than 40 years of age were compared with those of a series of patients older than 40 years of age (the control group) during the same period. A survival analysis was performed using the Kaplan–Meier method and log‐rank test, and Cox regression was performed to identify clinical parameters that affected the clinical outcomes. The mean age was 29.21 years (range, 5–40 years) for patients less than 40 years old and 61.66 years (range, 41–75) for those older than 40 years. The mean follow‐up was 40.26 months (range, 12–65 months) for young patients and 42.57 months (range, 12–72 months) for the older patients. Young bladder cancer patients had smaller‐sized tumors (less than 3 cm), less high‐grade cancers, higher papillary urothelial neoplasms of low malignant potential, and low‐grade tumors than patients older than 40 years. Multivariate logistic regression analysis predicted tumor recurrence in young patients with high‐grade tumors [odds ratio (OR), 1.959; 95% confidence interval (CI), 1.235–2.965; p = 0.046] and tumors larger than 3 cm (OR, 1.772; 95% CI, 1.416–1.942; p = 0.032). The 5‐year overall survival rate was 100% for young patients and 88.1% for older patients. No difference was observed in the recurrence‐free (p = 0.321) and progression‐free (p = 0.422) survival rates between the two groups. We concluded that although the clinical stage distribution, natural history, and outcomes of bladder urothelial cancer in young adults are similar to those in their older counterparts, clinicians must be aware that patients under 40 years of age presented with higher‐grade and larger (>3 cm) tumors and are more likely to experience tumor recurrence.
- 24 April 2014
- Published by Wiley in The Kaohsiung Journal of Medical Sciences
- Vol. 30 (9) , 466-470
Urothelial cancer of bladder in young versus older adults: Clinical and pathological characteristics and outcomes
Bladder urothelial carcinoma is rare in young adults and occurs more commonly in older individuals. The aim of this study was to compare the clinical behavior, pathologic characteristics, and prognosis of urothelial carcinoma of urinary bladder in young versus older adults. A retrospective review of our records between 2007 and 2013 identified 56 patients (42 males and 14 females) with transitional cell carcinoma of the bladder who were less than 40 years old. Clinical and pathological parameters of patients who were less than 40 years of age were compared with those of a series of patients older than 40 years of age (the control group) during the same period. A survival analysis was performed using the Kaplan–Meier method and log‐rank test, and Cox regression was performed to identify clinical parameters that affected the clinical outcomes. The mean age was 29.21 years (range, 5–40 years) for patients less than 40 years old and 61.66 years (range, 41–75) for those older than 40 years. The mean follow‐up was 40.26 months (range, 12–65 months) for young patients and 42.57 months (range, 12–72 months) for the older patients. Young bladder cancer patients had smaller‐sized tumors (less than 3 cm), less high‐grade cancers, higher papillary urothelial neoplasms of low malignant potential, and low‐grade tumors than patients older than 40 years. Multivariate logistic regression analysis predicted tumor recurrence in young patients with high‐grade tumors [odds ratio (OR), 1.959; 95% confidence interval (CI), 1.235–2.965; p = 0.046] and tumors larger than 3 cm (OR, 1.772; 95% CI, 1.416–1.942; p = 0.032). The 5‐year overall survival rate was 100% for young patients and 88.1% for older patients. No difference was observed in the recurrence‐free (p = 0.321) and progression‐free (p = 0.422) survival rates between the two groups. We concluded that although the clinical stage distribution, natural history, and outcomes of bladder urothelial cancer in young adults are similar to those in their older counterparts, clinicians must be aware that patients under 40 years of age presented with higher‐grade and larger (>3 cm) tumors and are more likely to experience tumor recurrence.