Halit Egesoy

Hıza dayalı antrenman (VBT), direnç antrenmanı yoğunluklarının ve hacimlerinin doğru ve objektif olarak belirlenmesini sağlayan çağdaş bir direnç antrenmanı yöntemidir. Bu derleme çalışması, VBT'nin teorisi ve uygulaması için uygulamalı bir çerçeve sunmaktadır. Ayrıca, objektif geri bildirim sağlamak için hızın nasıl kullanılacağı, gücün tahmin edilmesi, doğru yük reçetesi için yük-hız profillerinin nasıl geliştirileceği ve hızın izlenmesi için istatistiklerin nasıl kullanılacağı hakkında ayrıntılı bilgiler vermektedir. Bunun yanında, hız kaybı eşiklerinin kullanımı, farklı VBT reçeteleme yöntemleri ve VBT'nin geleneksel programlama modelleri ve mikro döngüler içinde nasıl uygulanabileceği hakkında bir tartışma sağlamaktadır.

Anaerobik Sprint Rezervi (ASR) kavramı maksimum sprint hızı (MSS) ile VO2 max'ta koşu hızı arasındaki fark olarak açıklanmaktadır. Anaerobik hız ve güç rezervinin (ASR/APR), sporcuya uygulanan antrenmandaki yüklenme şiddetini tahmin etmek için kullanılan önemli bir antrenman metodu olduğu bildirilmiştir. Bazı branşlarda (özellikle koşu temelli) teknik beceri düzeyleri birbirine yakın sporcular arasındaki farkları belirlemede ASR’in önemli bir belirteç olabileceği belirtilmektedir. Bunun yanında, sporcuların VO2 max değerleri birbirine yakın olabilir fakat ASR değerleri birbirinden bağımsız olabilir. Bu durum, sporcuların gelişmiş aerobik ve anaerobik dayanıklılık performanslarının bir sonucu olarak açıklanabilir. Ayrıca böyle sporcular, müsabaka sırasında yüksek şiddetli aktiviteleri daha fazla sayıda yapabilir, daha hızlı toparlanabilir ve daha iyi performans ortaya koyabilirler. Sporculardaki ASR değerinin benzer Maksimal aerobik hız (MAS) değerine sahip sporcularda supramaksimal koşu performanslarında bireyler arası farklılıkların üstesinden geldiği gösterilmiştir. Bunun nedeni, aynı mutlak çalışma yoğunluklarının (% MAS), kişinin ASR'sinin farklı bir oranını içermesi ve bu da farklı fizyolojik talepler ve enerji sistemi katkıları ile sonuçlanmasıdır. Tekrarlı sprint yeteneği (RSA) bağlamında antrenörlere, sporcularına yüksek bir başlangıç çıktısı (yüksek maksimum sprint hızı) elde etmelerini ve ardından bu hızı mümkün olduğu kadar uzun süre koruma becerisini sağlayacak antrenmanlar yapmaları önerilmektedir.

Aim: This study aims to examine the effect of reactive strength index in sport. Athletes have different muscle activation at different intensities and durations while performing. One of these actions is the stretch-shortening cycle. Tension-shortening cycle (TSC) is an important component of the ability to produce force in minimum time. However, TSC, functionality is evaluated with the concept of reactive strength index (RSI). RSI is defined as the athlete's ability to switch from eccentric muscle contraction to concentric contraction in a sudden manner. Method: This study is a systematic review to examine the effect of reactive strength index in sports. For this study, 'Optimal Jump Height', 'Ground Stay Time', 'Reactive Strength Index' and 'Sport' were determined as keywords. Then, the related keywords were searched in PubMed, EBSCOhost, Web of Science, Google Scholar databases and analysed using document analysis method. Results: When the literature on the subject is analysed, it has shown that RKI has a strong relationship with both change of direction speed and acceleration speed. In addition, it was determined that there were strong relationships between reactive strength and offensive and defensive agility in Australian football players. Conclusion: The RKI test is a measure of strength and an indicator of the development of strength. In addition, this test is a practical way to assess the quality of athletes' training and can be used to monitor, evaluate and reduce the athlete's risk of injury.

Amaç: Belli aralıklarla belirli bir zaman biriminde düzenli olarak tekrarlanan değişimlere biyolojik ritim adı verilmektedir. Bunun yanında, bir güneş günü içinde meydana gelen döngüsel değişimler de sirkadiyen ritim olarak ifade edilmektedir. Sirkadiyen ritmin özellikle sporcuların performansları üzerinde önemli etkiler gösterdiği belirtilmektedir. Bu çalışma, genç futbolcularda sirkadiyen ritmin sıçrama, sprint ve çeviklik parametreleri üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bir amatör takımda futbol oynayan; yaş, antrenman yaşı, vücut ağırlığı ve boy uzunlukları sırasıyla 12,33±0,69 yıl, 2,33±1,07 yıl, 45,08±7,86 kg, 154,21±6,78 cm olan toplam 24 erkek sporcu çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar, 3 farklı gün ve zaman diliminde (saat: 09:00, 14:00 ve 19:00) sırasıyla aktif sıçrama, 20 m sprint ve zig-zag çeviklik testlerine katılmışlardır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programında tekrarlı ölçümlerde varyans analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışma verilerinin analizi sonucunda, katılımcıların saat 09:00'da alınan sıçrama değerleri ile 14:00 ve 19:00'da alınan değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunurken (p0,05). Katılımcıların günün farklı zaman dilimlerinde alınan 20 m sprint değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Çeviklik test sonuçlarına göre ise saat 19:00'da alınan çeviklik değerleri ile 09.00'da alınan çeviklik değerleri arasında anlamlı derecede bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Gün içindeki farklı zaman dilimlerinin katılımcıların sıçrama ve çeviklik performansları üzerine etkisi olduğu görülürken, 20 m sprint performansı üzerine ise anlamlı bir etkisinin olmadığı gözlemlenmiştir.

Futbolun talepleri son zamanlarda önemli ölçüde değişmiş ve artmıştır. Günümüzde bir futbol müsabakası sırasında, oyuncuların daha fazla güce sahip olmaları, yüksek şiddet gerektiren hareketleri daha sık ve sayıda yapmaları ve daha uzun mesafeleri kat etmeleri gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı futbolcuların sprint, çeviklik ve reaktif çeviklik performansları arasındaki farklılıkları araştırmaktır. Çalışmaya toplam 59 erkek futbolcu (14-19 yaşlar arası) gönüllü olarak katılmıştır. Oyuncular yaşlarına göre 15 yaş altı (U-15; n = 20), 17 yaş altı (U-17; n = 20) ve 19 yaş altı (U-19; n = 19) oyuncular olarak 3 grupta değerlendirilmiştir. Katılımcılara 10-30m sprint, çeviklik t testi ve reaktif çeviklik testleri uygulanmıştır. Tüm verilerin normallik testi varsayımını karşılayıp karşılamadığını doğrulamak için Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarının karşılaştırmaları ise tek yönlü ANOVA ile yapılmıştır. ANOVA sonuçları, anlamlı bir grup etkisi gösterdiğinde, gruplar arası farklılıkları belirlemede post-hoc Bonferroni testi kullanılmıştır. Anlamlı farklılık tespit edilen tek yönlü varyans analizi deseninde değişkenler arasındaki ilişkinin gücünü hesaplamak için eta-kare (etki büyüklüğü) (η2) katsayısından faydalanılmıştır. Grup karşılaştırmalarında, katılımcıların 10 m sprint (F= 6,29, p <0.05), 30 m sprint (F= 8,25, p <0.05), çeviklik t testi (F= 33,49, p <0.05)) ve reaktif çeviklik performanslarında (F= 48,12 p <0.05) anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sonuç olarak, katılımcıların performans parametrelerinde yaşa bağlı olarak bazı iyileşmeler olduğu tespit edilmiştir. Futbolun talepleri son zamanlarda önemli ölçüde değişmiş ve artmıştır. Günümüzde bir futbol müsabakası sırasında, oyuncuların daha fazla güce sahip olmaları, yüksek şiddet gerektiren hareketleri daha sık ve sayıda yapmaları ve daha uzun mesafeleri kat etmeleri gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı futbolcuların sprint, çeviklik ve reaktif çeviklik performansları arasındaki farklılıkları araştırmaktır. Çalışmaya toplam 59 erkek futbolcu (14-19 yaşlar arası) gönüllü olarak katılmıştır. Oyuncular yaşlarına göre 15 yaş altı (U-15; n = 20), 17 yaş altı (U-17; n = 20) ve 19 yaş altı (U-19; n = 19) oyuncular olarak 3 grupta değerlendirilmiştir. Katılımcılara 10-30m sprint, çeviklik t testi ve reaktif çeviklik testleri uygulanmıştır. Tüm verilerin normallik testi varsayımını karşılayıp karşılamadığını doğrulamak için Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarının karşılaştırmaları ise tek yönlü ANOVA ile yapılmıştır. ANOVA sonuçları, anlamlı bir grup etkisi gösterdiğinde, gruplar arası farklılıkları belirlemede post-hoc Bonferroni testi kullanılmıştır. Anlamlı farklılık tespit edilen tek yönlü varyans analizi deseninde değişkenler arasındaki ilişkinin gücünü hesaplamak için eta-kare (etki büyüklüğü) (η2) katsayısından faydalanılmıştır. Grup karşılaştırmalarında, katılımcıların 10 m sprint (F= 6,29, p <0.05), 30 m sprint (F= 8,25, p <0.05), çeviklik t testi (F= 33,49, p <0.05)) ve reaktif çeviklik performanslarında (F= 48,12 p <0.05) anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sonuç olarak, katılımcıların performans parametrelerinde yaşa bağlı olarak bazı iyileşmeler olduğu tespit edilmiştir.

Amaç: Futsal oyuncularının cinsiyete ve yaralanma geçmişlerine göre fonksiyonel hareket, denge, sıçrama ve esneklik performanslarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya Pamukkale Üniversitesi futsal takımında oynayan 17 kadın ve 18 erkek toplam 35 gönüllü futsal oyuncusu katılmıştır. Sporcularda fonksiyonel hareket; fonksiyonel hareket taraması testi, denge; Y denge testi, sıçrama performansı tek ayak durarak uzun atlama ve dikey sıçrama testleri, esneklik ise kapalı kinetik dorsifleksiyon ROM testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Sporcuların fonksiyonel hareket taraması testi skorları ve tüm performans parametreleri arasında yaralanma geçmişine göre anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür (p>0,05). Sporcuların sıçrama değerleri, Y denge testinin her iki ekstremite posteromedial ve posterolateral değerlerinde, sıçrama performansları ve gövde stabilite şınavı test sonucunda erkekler lehine, esneklik kapalı kinetik dorsifleksiyon açısında ise kadınlar lehine anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir (pSonuç: Futsal oyuncularında yaralanma hikayesi sporcuların fonksiyonel hareket, dinamik denge, sıçrama performansını etkilememektedir. Ayrıca cinsiyet, dinamik dengenin bazı parametreleri, esneklik, kor (çekirdek) kuvveti ve sıçrama performansını etkileyen önemli bir faktördür.

Atatürk ve Kişisel Gelişim Mikail TEL Refika KANATLI Çetin TAN Ahmet KORKMAZ Yüksek Şiddetli İnterval Antrenmanlar (YŞİA) ve Atletik Performans Fatma GÖZLÜKAYA GİRGİNER Yuksek İrtifada Antrenman ve Etkileri Tansu YAAN Mehmet Ali ÖZTÜRK Aydın İLHAN Sporcularda Sıvı Dengesi ve Fiziksel Performans Arasındaki İlişki Halit EGESOY Sporcularda Antrenman Maskesi Kullanımının Performans Üzerine Etkileri Ayşegül YAPICI ÖKSÜZOĞLU 400 Metre Engelli Koşuda Teknik ve Kinematik İnceleme Sibel TETİK DÜNDAR Futbolda Yaralanma Uzerine Araştırmalar Korhan KAVURAN 7-12 Yaş Cocuklarda Fizyolojik Farklılıklar ve Antrenmana Uyum (Atletizm Örneği) Ayşegül YAPICI ÖKSÜZOĞLU Sporda Ağrı, Şiddet ve Istırap Korhan KAVURAN Egzersizin Endokrin Sistem Üzerine Etkileri ve Hormonlar Mustafa Sencer ULAMA Mücahit SARİKAYA Mert EMBİYAOĞLU Sporcularda Uygulanan Farklı Masaj Tekniklerinin Performans ve Toparlanmaya Etkisi Üzerine Güncel Yaklaşımlar Fatma GÖZLÜKAYA GİRGİNER Tenisçilerin Duygusal Zeka Düzeylerinin İncelenmesi Aydın İLHAN Tansu YAAN Yaşlılarda Fizyolojik Değişimler ve Egzersiz Hakan YARAR

Bu çalışmanın amacı genç futbolcularda sürat, güç ve el kavrama kuvvet değerleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya bir profesyonel futbol takımının U-15 ve U-16 kategorilerinde futbol oynayan yaşları 15,54 ±0,51 yıl, boy uzunlukları 1,75±0,07 m, vücut ağırlıkları 63,40±7,68 kg, antrenman yaşları 6,46±1,50 yıl olan 37 erkek futbolcu gönüllü olarak katılmıştır. Sporcuların önce vücut ağırlıkları ve boy uzunlukları ölçülmüş daha sonra sırasıyla 30m sürat, durarak uzun atlama, dikey sıçrama ve el kavrama kuvvet testleri uygulanmıştır. Tüm parametreler ortalama ve standart sapma değerleri ile ifade edilmiştir. Veriler normal dağılım göstermiş olup tüm parametreler arasındaki ilişki pearson korelasyon analizi ile test edilmiştir. Genç futbolcuların ortalama sprint değerleri 4.78±0.18 s, dikey sıçrama değerleri 35.70±3.34 cm, durarak uzun atlama değerleri 2.03 ±0.11 m, dominant el (sağ) kavrama kuvveti değeri 37.26±4.53 kg ve sol el kavrama kuvveti değeri 35.97±3.82 kg olarak bulunmuştur. Çalışma bulguları incelendiğinde, deneklerin nondominant el kavrama kuvveti ile 30m sürat ve durarak uzun atlama değerleri arasında p<0.05 düzeyinde bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca deneklerin dikey sıçrama değeri ile 10m-30m sürat ve durarak uzun atlama değerleri arasında p0.05). Sonuç olarak, sporcuların el kavrama kuvveti değerleriyle sürat ve dikey sıçrama değerleri arasında anlamlı bir ilişkisi bulunmamıştır. Sporcuların dominant el kavrama kuvveti değerinin dominant olmayan el değerine daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Çalışma sonuçlarına göre sporcuların el kavrama kuvvetlerinin, sürat ve güç değerlerine olumlu katkı sağlamadığı söylenebilir.

Background and Study Aim. There has been a significant increase in the participation levels of women in competitive sports in recent years. This has contributed to the increase of research on women's participation in sports and their health. The aim of this study is to investigate the effect of the menstrual cycle on anaerobic power and jumping performance. Material and Methods. In this study, 15 female athletes between the ages of 18-24, who have a regular menstrual cycle for the last 6 months Wingate Anaerobic Power Test and Active Jumping Test applied to athletes during their menstrual phases (second day of the menstruation period) and follicular phases (14th day of the menstruation period). In the statistical analysis of the data, descriptive analyses of test measurements of athletes were calculated as mean and standard deviation. Whether there is a significant difference between the measurements taken on two different days was analyzed using the t-test in dependent groups. Results. It was determined that the anaerobic power and active jump performances of the participants had an effect on peak power, fatigue index and active jump performance between day 2 and day 14 values. Also, there was a statistically significant difference between these values (p<0.05). Conclusions. This situation can be explained as a result of the hormonal changes in the menstrual period of the athletes and the effects of psychological factors specific to this period.

This study was conducted to systematically compile and sythesize the studies about taper training in literature and in the most current form, to reveal the physiological changes caused by taper trainings. Qualitative research methods were used for in-depth study and interpretation of the studies on taper applications published between 1985-2020. Document analysis was used as data collection method and the obtained data were analyzed by content analysis method. Taper training is a complex training method that facilitates the systematic reduction of the training load and the attainment of the physiological harmony. Before the major competitions the reductions in load, density, volume or frequency of the training in order to achieve optimal performance are made which is called the taper. The aim of taper training is to reduce fatigue and increase physiological adaptation and performance in athletes through intensive training. Since each sport branch has different physiological demands, taper trainings are applied differently in individual and team sports. The effects of these practices may vary in athletes in different branches. In the literature studies, some increases were found in the blood volume and red blood cells values, muscular glycogen deposits, some enzymes, blood lactate and VO2 max. values and the movement economies of athletes. However, in some studies, some decreases were found in the levels of the respiratory threshold, creatine kinase in the blood and the values of the submaximal ventilation, the diastolic and systolic blood pressures of the athletes. Keywords: Taper training, athlete, performance improvement, physiological changes