Yener Özel

Leishmaniasis is a vector-borne parasitic disease caused by protozoa of the genus Leishmania. This study evaluated the in vitro time-dependent effects of artesunate, an artemisinin derivative, and benznidazole, a nitroimidazole compound, on Leishmania tropica promastigotes.We performed antileishmanial activity tests using the L. tropica isolate coded MHOM/TR/2012/CBCL-LT. We thawed the isolate after removing it from the liquid nitrogen tank, cultured it in NNN medium, and then transferred it to RPMI-1640 medium containing fetal bovine serum. Viability was assessed using the colorimetric test of 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide (MTT) at concentration ranges of 2500–19.53 µg/mL for artesunate and 310–2.42 µg/mL for benznidazole. We determined the minimum parasiticidal concentration (MPC) by microscopic evaluation. We used two-way ANOVA and a Tukey multiple comparison test for statistical analysis.IC50 values for artesunate were determined as 280 µg/mL, 85.35 µg/mL, and 71.18 µg/mL at 24, 48, and 72 hours, respectively; and for benznidazole, as 43.75 µg/mL, 24.76 µg/mL, and 23.87 µg/mL. For both drugs, concentration and incubation time significantly affected promastigote viability (p

Comparison of PCR with Conventional Methods in the Diagnosis of Pneumocystis jirovecii and Atypical Pneumonia Agent Chlamydia pneumoniae and Mycoplasma pneumoniae in Intensive Care Patients - Medical Journal of Bakirkoy

An Innovative Method for Determining Amphotericin B Susceptibility in Leishmania infantum Isolates: A Modified Disk Elution Approach - Turkish Journal of Parasitology

Evaluation of Alternative Culture Media for Cost-effective and Reliable in vitro Cultivation of Leishmania - Turkish Journal of Parasitology

Microbes are increasingly being explored as tools to control leishmaniasis and sandfly populations. This study investigated the interactions between sandflies, Leishmania, and their microbiota. The in vitro and in vivo survival and development of Leishmania major in the presence of seven bacterial species were assessed. In vitro experiments included Leishmania co-cultures with bacteria applied at different concentrations (10²-10⁸ CFU/ml), monitoring parasite survival/development at early (30-120 min) and late (12-240 h) time points. In vivo experiments in Phlebotomus papatasi examined Leishmania infection rate and intensity on days 2, 6, and 8 post co-infection with the same bacterial species (10⁸ CFU/ml). All bacteria demonstrated negative effects on Leishmania survival and development. Under in vitro conditions, the speed of Leishmania ablation (48-216 h) depended on the bacterial species and concentration, impacting Leishmania motility and viability, and halting the development of metacyclic forms. In vivo studies demonstrated that bacterial overgrowth negatively impacted the intensity of Leishmania infection and percentage of stomodeal valve colonization (27.58-82.14%). The observed effect of bacteria on Leishmania under in vitro and in vivo conditions points out toward the potentially greater role of microbes in Leishmania survival in vectors, highlighting the need for deeper investigations of sandfly-Leishmania-microbiota interactions.

Chagas hastalığı, protozoan bir parazit olan Trypanosoma cruzi'nin neden olduğu bulaşıcı bir hastalık olup ihmal edilen tropikal hastalıkların başında gelmektedir. Dünya çapında yaklaşık 6-7 milyon insanın T.cruzi ile enfekte olduğu ve her yıl yaklaşık 12000 kişinin bu hastalık nedeniyle öldüğü tahmin edilmektedir. Chagas hastalığı, ülkemizde hastalığı taşıyan vektörlerin bulunmaması nedeniyle doğal yolla bulaşmamaktadır. Ancak endemik bölgelere yapılan turistik veya ticari seyahatlerle bu bölgelerden ülkemize gerçekleşen göç hareketleri, hastalığın ülkemizde görülme olasılığını artırmaktadır. T.cruzi'nin neden olduğu Chagas hastalığının tedavisinde benznidazol (BENZ) ve nifurtimoks olmak üzere sadece iki ilaç kullanılmaktadır. Bu ilaçların, sadece akut veya erken enfeksiyon evrelerinde etkili olmaları, kullanımları sırasında yan etkilerinin olması ve parazitin bu ilaçların etkinliğine karşı direnç geliştirmesi gibi bazı dezavantajları bulunmaktadır. Bu nedenle, Chagas hastalığını tedavi etmek için yeni, güvenli ve etkili tedavi alternatiflerinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, alfa-pinen, isoborneol, karvakrol, kumarin ve öjenol gibi uçucu yağ bileşenleri (UYB)'nin T.cruzi'ye karşı etkinliği, sitotoksisitesi ve BENZ ile kombinasyonunun araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada, T.cruzi ATCC 50825 referans suşu kullanılmıştır. Referans ilaç olarak BENZ; UYB olarak ise alfa-pinen, isoborneol, karvakrol, kumarin ve öjenol seçilmiştir. Sitotoksik aktivite çalışmalarında L929 fare fibroblast hücre hattı kullanılmıştır. Antitripanozomal ve sitotoksik aktivite çalışmaları sıvı mikrodilüsyon yöntemiyle, benznidazol ve UYB'ler arasındaki etkileşimler ise dama tahtası (checkerboard) yöntemiyle belirlenmiştir. UYB'lerin ve BENZ'in fibroblast hücrelerine karşı sitotoksik etkinliklerini ifade eden IC50 değerleri 24, 48 ve 72. saatlerde, sırasıyla, alfa-pinen için 26.68- 20.79 µg/mL, isoborneol için 128.7-73.63 µg/mL, karvakrol için 4.56-2.49 µg/mL, kumarin için 169.3- 108.6 µg/mL, öjenol için 6.04-1.65 µg/mL ve BENZ için ise 1011-806.9 µg/mL aralığında saptanmıştır. UYB'lerin ve BENZ'in antitripanozomal aktivitelerini ifade eden IC50 değerleri 48. saatte aynı sırayla, 11.8 µg/mL, 114.6 µg/mL, 3.9 µg/mL, 268.6 µg/mL, 19.5 µg/mL ve 11.7 µg/mL olarak tespit edilmiştir. En etkili UYB'nin karvakrol, alfa-pinen ve öjenol olduğu ve özellikle karvakrol ve alfa-pinenin referans ilaç BENZ ile kıyaslanabilir olduğu saptanmıştır. Selektif indeks (SI) değerleri hesaplandığında BENZ ve alfapinenin seçici etkinliğinin yüksek (SI > 1), diğer UYB'lerin ise seçici etkinliğinin düşük olduğu gözlenmiştir (SI< 1). Buna karşılık UYB'ler ile BENZ kombinasyonlarının tamamında sinerjik etkileşimler tespit edilmiştir. T.cruzi'de görülen ilaç direncinin mekanizması henüz anlaşılmış değildir. Çoklu biyolojik etkilere sahip doğal bileşikler, yeni ilaç formülasyonları ve yeni kombinasyonlar, ilaç direncinin üstesinden gelme çabalarına destek olabilir. Bu stratejiler içinde çeşitli mikroorganizmalara karşı biyolojik aktiviteleri gösterilmiş olan UYB'ler iyi birer alternatif oluşturabilir. UYB'lerin güçlü antitripanozomal etkinlikleri yanında BENZ ile sinerjik etkileşim göstermesinin; yeni nesil ilaç kombinasyonlarının tasarlanması, yan etkilerin azaltılması ve direnç gelişiminin önlenmesi adına literatürdeki önemli boşlukları doldurabileceği ve gelecek çalışmalara yön verebileceği düşünülmektedir.

Objective: Chagas disease is an infectious disease classified under neglected tropical diseases and caused by the protozoan parasite Trypanosoma cruzi. This study aimed to investigate the cytotoxic activity, antitrypanosomal efficacy, and combination effects with benznidazole of hybrid silver nanoparticles (AgNPs) synthesized with miltefosine against T. cruzi epimastigotes. Methods: In this study, a hybrid miltefosine (Mil)-silver nanoparticle (OA-MilAg-NP) complex was synthesized. The nanoparticles were characterized using FT-IR spectroscopy, transmission electron microscopy (TEM), and scanning electron microscopy (SEM) analyses. The cytotoxicity of the nanoparticles was assessed in L929 fibroblast cells, while their antitrypanosomal activity was evaluated against a Trypanosoma cruzi ATCC 50828 strain using the broth microdilution method. The interaction between the nanoparticle complex or miltefosine and benznidazole was analyzed using the checkerboard method. Results: FT-IR analysis demonstrated that the amylose surface was successfully coated with silver and miltefosine, confirming the successful synthesis of the hybrid complex. SEM analysis revealed that the nanoparticles exhibited a spherical morphology with varying sizes, while TEM analysis determined their sizes ranged between 10.14 and 18.42 nm. The OA-MilAg-NP complex exhibited high antitrypanosomal activity and a selectivity index twice as high as that of miltefosine. Synergistic interactions were observed in the combinations of the OA-MilAg-NP complex or miltefosine with benznidazole. Conclusion: The development of novel bioactive compounds with lower toxicity compared to traditional drugs has become essential for the treatment of Chagas disease. Drug repurposing combined with nanotechnology applications holds significant potential for improving therapeutic outcomes. The hybridization of miltefosine with silver nanoparticles, demonstrating strong antitrypanosomal activity and synergistic effects with benznidazole, may fill critical gaps in the literature. Graphical In this study, oxidized amylose-miltefosine-silver (OA-MilAg-NP) hybrid nanoparticles were synthesized. The characterization of the nanoparticles was performed using FTIR, SEM, and TEM analyses. The cytotoxicity of the hybrid OA-MilAg-NPs was evaluated on the L929 fibroblast cell line. The antitrypanosomal activity of the synthesized nanoparticles against T. cruzi isolates was determined using the in vitro broth microdilution method, while their synergy with benznidazole was assessed using the checkerboard method.