Arif Hikmet Cimrin
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Arif Hikmet Cimrin has a total of 38 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Merve Demirci Atik
Department of Occupational Disease, Faculty of Medicine, Dokuz Eylul University, İzmir, Turkey
2 shared publications - Adile Berna Dursun
Division of Allergy and Immunology, Department of Chest Diseases, Recep Tayyip Erdogan University, School of Medicine
1 shared publication - Arzu Baygul
Department of Biostatics, Koç University School of Medicine, İstanbul, Türkiye
1 shared publication - Aygun Gur
Yedikule Chest Diseases and Thoracic Surgery Education and Research Hospital, Istanbul, Turkey
1 shared publication - Aylin Güngör Çifci
Department of Occupational Disease, Faculty of Medicine, Dokuz Eylul University, İzmir, Turkey
1 shared publication - Ayşe Coşkun Beyan
Faculty of Medicine, Occupational Medicine Department, Dokuz Eylül University, İzmir, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 18 May 2026
- Published by Ubiquity Press, Ltd. in Annals of Global Health
- Vol. 92 (1) , 44
Characteristics of Patients with Occupational Asthma in Türkiye, a Developing Country
Background: Occupational asthma (OA) accounts for 10–25% of all adult‑onset asthma cases. Prolonged exposure without avoidance worsens the prognosis of asthma. Diagnosis plays a key role in treatment by identifying risk factors and preventing exposure. Previous studies have shown that the most common causative substances may vary depending on the characteristics of each country, and these substances may result in different clinical presentations. This study aimed at evaluating the clinical features and characteristics of workplace exposures among OA patients diagnosed in an Occupational Disease Clinic in Türkiye. Methods: In this cross‑sectional study, data were collected retrospectively from clinical records by three experts using a standardised data registration form. Descriptive statistics for OA cases were presented. The chi‑square test and the Mann–Whitney U test were used for comparative analysis. Results: The mean time from symptom onset to OA diagnosis for 104 OA cases was nearly four years (46.75 months, ±56.20). High‑molecular‑weight (HMW) agents were responsible in 22.1% of cases. Skin prick test positivity and a history of atopy were significantly higher in individuals exposed to HMW agents (p‑values: 0.008 and <0.001, respectively). One in five (20.2%) OA patients had exposure to metal dust, fumes or welding fumes, and two‑thirds (67.3%) were employed in the industrial manufacturing sector. Conclusion: OA is underdiagnosed, particularly in developing countries, and recognition of occupational causality is often delayed. Metal exposure, as indicated by the results, can be a significant contributor to OA in Türkiye. Identifying exposure potentials in line with local economic characteristics may raise awareness.
- 18 May 2026
- Published by Ubiquity Press, Ltd. in Annals of Global Health
- Vol. 92 (1) , 44
Open AccessCharacteristics of Patients with Occupational Asthma in Türkiye, a Developing Country
Background: Occupational asthma (OA) accounts for 10–25% of all adult‑onset asthma cases. Prolonged exposure without avoidance worsens the prognosis of asthma. Diagnosis plays a key role in treatment by identifying risk factors and preventing exposure. Previous studies have shown that the most common causative substances may vary depending on the characteristics of each country, and these substances may result in different clinical presentations. This study aimed at evaluating the clinical features and characteristics of workplace exposures among OA patients diagnosed in an Occupational Disease Clinic in Türkiye. Methods: In this cross‑sectional study, data were collected retrospectively from clinical records by three experts using a standardised data registration form. Descriptive statistics for OA cases were presented. The chi‑square test and the Mann–Whitney U test were used for comparative analysis. Results: The mean time from symptom onset to OA diagnosis for 104 OA cases was nearly four years (46.75 months, ±56.20). High‑molecular‑weight (HMW) agents were responsible in 22.1% of cases. Skin prick test positivity and a history of atopy were significantly higher in individuals exposed to HMW agents (p‑values: 0.008 and <0.001, respectively). One in five (20.2%) OA patients had exposure to metal dust, fumes or welding fumes, and two‑thirds (67.3%) were employed in the industrial manufacturing sector. Conclusion: OA is underdiagnosed, particularly in developing countries, and recognition of occupational causality is often delayed. Metal exposure, as indicated by the results, can be a significant contributor to OA in Türkiye. Identifying exposure potentials in line with local economic characteristics may raise awareness.
- 29 May 2023
- Published by Faculty of Letters, Ege University in Sosyoloji Dergisi
- No. 45,p. 1-27
Türkiye’de Mavi Yakalı Çalışan Olma Hali Üzerine Bir Analiz
Mavi yakalı işçiler hakkındaki genel anlayış ile mavi yakalı çalışanların kendilerini anlamaları arasında benzerlik var mı? Bu bağlamda araştırmamızın dayanağı, insanın kendisiyle ilgili algısını dikkate almadan anlamanın mümkün olmadığıdır. Dokuz Eylül Üniversitesi Meslek Hastalıkları Kliniğine başvuran 145 olguyu inceledik. Katılımcıların eğitim düzeylerinin düşük olduğunu tespit ettik; çok küçük yaşta çalışmaya başladılar; ya kendileri ya da ebeveynleri şehre göç etmişti; ebeveynleri de düşük eğitim düzeyine sahipti ve vasıfsız işçi olarak çalışıyordu. Ülkemizde mavi yakalı işçi olmak, göçü genç yaşta deneyimlemiş birey demektir; ciddi sorunlarla karşılaşmış; eğitimi çok genç yaşta bırakmış; genç yaşta çalışmaya başlamıştır. Başka sosyal sınıflara geçemedikleri için ebeveynleri gibi sosyal konumlarını değiştirmede başarılı olamamışlardır. Hem geleneksel toplumun kültürel özellikleri hem de ekonomik sınırlamalar, mavi yakalı işçilerin çocukları için bir kısır döngüye neden oluyor. Bu kişilerin içinde bulundukları koşullar modern yaşama katılmalarına izin vermemekte ve modernite ile olan ilişkileri de bu sınırlılıklar üzerinden şekillenmektedir. Diğer bir deyişle, Türkiye'de mavi yakalı işçiler toplumsal koşulların hem nedeni hem de sonucu gibi görünmektedir.
- 29 May 2023
- Published by Faculty of Letters, Ege University in Sosyoloji Dergisi
- No. 45,p. 1-27
Türkiye’de Mavi Yakalı Çalışan Olma Hali Üzerine Bir Analiz
Mavi yakalı işçiler hakkındaki genel anlayış ile mavi yakalı çalışanların kendilerini anlamaları arasında benzerlik var mı? Bu bağlamda araştırmamızın dayanağı, insanın kendisiyle ilgili algısını dikkate almadan anlamanın mümkün olmadığıdır. Dokuz Eylül Üniversitesi Meslek Hastalıkları Kliniğine başvuran 145 olguyu inceledik. Katılımcıların eğitim düzeylerinin düşük olduğunu tespit ettik; çok küçük yaşta çalışmaya başladılar; ya kendileri ya da ebeveynleri şehre göç etmişti; ebeveynleri de düşük eğitim düzeyine sahipti ve vasıfsız işçi olarak çalışıyordu. Ülkemizde mavi yakalı işçi olmak, göçü genç yaşta deneyimlemiş birey demektir; ciddi sorunlarla karşılaşmış; eğitimi çok genç yaşta bırakmış; genç yaşta çalışmaya başlamıştır. Başka sosyal sınıflara geçemedikleri için ebeveynleri gibi sosyal konumlarını değiştirmede başarılı olamamışlardır. Hem geleneksel toplumun kültürel özellikleri hem de ekonomik sınırlamalar, mavi yakalı işçilerin çocukları için bir kısır döngüye neden oluyor. Bu kişilerin içinde bulundukları koşullar modern yaşama katılmalarına izin vermemekte ve modernite ile olan ilişkileri de bu sınırlılıklar üzerinden şekillenmektedir. Diğer bir deyişle, Türkiye'de mavi yakalı işçiler toplumsal koşulların hem nedeni hem de sonucu gibi görünmektedir.
- Open Access
- 1 January 2022
- Published by Turkiye Klinikleri in Turkiye Klinikleri Journal of Medical Ethics-Law and History
- Vol. 30 (2) , 199-208
Science, Power and Power Abuse: The Use and Abuse of Power in Academic Institutions as a Psycho-Social Occupational Risk Factor: Traditional Review
Bir çalışma alanı olarak akademik kurumlarda iş ve iş yeri koşulları, işten kaynaklanan güç istismarı alanları oluşturma potansiyeli taşır. Güç istismarına uğrayan kişi için bu bir psikososyal risk hâline gelmektedir. Akademide unvan ya da bilimsel tanınırlık elde etme ve hatta ekonomik beklentiler, hem kişisel hem de kişiler arası bir yarışma ortamı oluşturmaktadır. Ülkemizde akademik kurumların örgütlenme ve çalışma koşulları yasal bir zemine sahiptir. Ancak yine de akademik çalışma koşulları, belirli bir hiyerarşi içerisinde olduğu için güç kullanımını kaçınılmaz kılmaktadır. Liyakat, beceri ve eğitim gibi nesnel kriterlerle belirlenmiş olsa da yetkisi olan birey gücü kötüye kullanabilir. Ya da moral ilkelerin mevcut koşullar içinde karşı karşıya gelmesi ile etik çatışma ortaya çıkabilir. Farklı koşullarda ortaya çıksa da çatışmanın hedef olan birey üzerindeki sonuçları yıkıcı olabilir. Ayrıca bu durum, kurumsal kodların tümünü sarsıcı sonuçlara da ulaştırabilir. Bu nedenle kurum, güç istismarı ve ilişkili tüm etik ihlallere karşı duruşunu deklare etmeli ve mücadele yöntemini tarafsız, şeffaf ve dinamik bir şekilde yapılandırmalıdır. Bu süreçte, mağdurların kimlikleri gizli tutulmalı ve mağdurlar yeni güç istismarlarına karşı korunmalıdır. Bu çalışmada, konuya ilişkin mevzuat ve literatür incelenmiş, güç istismarı akademik kurumlarda ve özelde üniversitelerde güç istismarı hem etik bir sorun hem de psiko-sosyal bir risk faktörü olarak ele alınmıştır.
- 1 January 2022
- Published by Turkiye Klinikleri in Turkiye Klinikleri Journal of Medical Ethics-Law and History
- Vol. 30 (2) , 199-208
Open AccessScience, Power and Power Abuse: The Use and Abuse of Power in Academic Institutions as a Psycho-Social Occupational Risk Factor: Traditional Review
Bir çalışma alanı olarak akademik kurumlarda iş ve iş yeri koşulları, işten kaynaklanan güç istismarı alanları oluşturma potansiyeli taşır. Güç istismarına uğrayan kişi için bu bir psikososyal risk hâline gelmektedir. Akademide unvan ya da bilimsel tanınırlık elde etme ve hatta ekonomik beklentiler, hem kişisel hem de kişiler arası bir yarışma ortamı oluşturmaktadır. Ülkemizde akademik kurumların örgütlenme ve çalışma koşulları yasal bir zemine sahiptir. Ancak yine de akademik çalışma koşulları, belirli bir hiyerarşi içerisinde olduğu için güç kullanımını kaçınılmaz kılmaktadır. Liyakat, beceri ve eğitim gibi nesnel kriterlerle belirlenmiş olsa da yetkisi olan birey gücü kötüye kullanabilir. Ya da moral ilkelerin mevcut koşullar içinde karşı karşıya gelmesi ile etik çatışma ortaya çıkabilir. Farklı koşullarda ortaya çıksa da çatışmanın hedef olan birey üzerindeki sonuçları yıkıcı olabilir. Ayrıca bu durum, kurumsal kodların tümünü sarsıcı sonuçlara da ulaştırabilir. Bu nedenle kurum, güç istismarı ve ilişkili tüm etik ihlallere karşı duruşunu deklare etmeli ve mücadele yöntemini tarafsız, şeffaf ve dinamik bir şekilde yapılandırmalıdır. Bu süreçte, mağdurların kimlikleri gizli tutulmalı ve mağdurlar yeni güç istismarlarına karşı korunmalıdır. Bu çalışmada, konuya ilişkin mevzuat ve literatür incelenmiş, güç istismarı akademik kurumlarda ve özelde üniversitelerde güç istismarı hem etik bir sorun hem de psiko-sosyal bir risk faktörü olarak ele alınmıştır.
- 7 April 2021
- Published by Galenos Yayinevi in Turkish Thoracic Journal
- Vol. 22 (2) , 149-153
How were Non-COVID pulmonary patients and diseases affected from COVID-19 pandemic period?
COVID-19 pandemic,non-COVID,pulmonary
- 7 April 2021
- Published by Galenos Yayinevi in Turkish Thoracic Journal
- Vol. 22 (2) , 149-153
How were Non-COVID pulmonary patients and diseases affected from COVID-19 pandemic period?
COVID-19 pandemic,non-COVID,pulmonary
- 19 March 2020
- Published by Galenos Yayinevi in Turkish Thoracic Journal
- Vol. 21 (2) , 93-99
Validity and Reliability of the Assessment Tool for Asthma (ATA) Questionnaire: the ATA Study
Turkthoracj, Turkish Thoracic Journal
- 19 March 2020
- Published by Galenos Yayinevi in Turkish Thoracic Journal
- Vol. 21 (2) , 93-99
Validity and Reliability of the Assessment Tool for Asthma (ATA) Questionnaire: the ATA Study
Turkthoracj, Turkish Thoracic Journal
- 1 January 2019
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Tuberk Toraks
- Vol. 67 (4) , 285-291
Three-year' experience of a tertiary level occupational diseases clinic
Introduction: We aimed to evaluate the diagnosis of patients who applied on the first three years of our clinic, in order to contribute to the state of occupational diseases (OD) in Turkey. Materials and Methods: The study is a cross-sectional study, between November 2013 and December 2016, 862 subjects were accepted for the evaluation. Gender, age, application ways, the reason of referral, workplace, exposure time and possible risks for the patients were evaluated through a file examination. Results: Total of 708 (82.1%) was male and 154 (17.9%) were female. The mean age of the subjects was 38.3 +/- 7.7 years; the mean term of employment was 126.6 +/- 87.3 (1-420) months. The most common cause of referral was the suspicion of occupational pulmonary diseases (64.3%) with 554 workers. 435 workers (50,6%) were diagnosed to have an OD, 78 workers (9.0%) were diagnosed with work-related diseases. The most common diagnoses of OD; 169 (38.9%) pneumoconiosis, 71 (16.3%) occupational asthma, 38 (8.7%) cervical disc hernia, 24 (5.5%) lumbar disc hernia, 24 (5.5%) hearing loss, 19 (4.3%) cubital/carpal tunnel, and 15 (3.4%) workers have lead intoxication. Conclusion: Dust, chemicals, ergonomic risks and noise still remain as important occupational health risks in Turkey. It is seen that the existing occupational diseases monitoring system is inadequate to identify and manage the health problems of the workers. An effective and comprehensive occupational disease monitoring system should be established and legal regulations should be planned.
- 1 January 2019
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Tuberk Toraks
- Vol. 67 (4) , 285-291
Three-year' experience of a tertiary level occupational diseases clinic
Introduction: We aimed to evaluate the diagnosis of patients who applied on the first three years of our clinic, in order to contribute to the state of occupational diseases (OD) in Turkey. Materials and Methods: The study is a cross-sectional study, between November 2013 and December 2016, 862 subjects were accepted for the evaluation. Gender, age, application ways, the reason of referral, workplace, exposure time and possible risks for the patients were evaluated through a file examination. Results: Total of 708 (82.1%) was male and 154 (17.9%) were female. The mean age of the subjects was 38.3 +/- 7.7 years; the mean term of employment was 126.6 +/- 87.3 (1-420) months. The most common cause of referral was the suspicion of occupational pulmonary diseases (64.3%) with 554 workers. 435 workers (50,6%) were diagnosed to have an OD, 78 workers (9.0%) were diagnosed with work-related diseases. The most common diagnoses of OD; 169 (38.9%) pneumoconiosis, 71 (16.3%) occupational asthma, 38 (8.7%) cervical disc hernia, 24 (5.5%) lumbar disc hernia, 24 (5.5%) hearing loss, 19 (4.3%) cubital/carpal tunnel, and 15 (3.4%) workers have lead intoxication. Conclusion: Dust, chemicals, ergonomic risks and noise still remain as important occupational health risks in Turkey. It is seen that the existing occupational diseases monitoring system is inadequate to identify and manage the health problems of the workers. An effective and comprehensive occupational disease monitoring system should be established and legal regulations should be planned.