TITürkan Yılmaz Irmak

Türkan Yılmaz Irmak

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Türkan Yılmaz Irmak has a total of 36 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Efficacy of a Child Sexual Abuse Prevention Program for Turkish Second-Grade Primary School Children

    by Türkan Yılmaz Irmak, Rukiye Kızıltepe, Duygu Eslek Çetin, Duygu Güngör Culha, Cerem Sancaklı, Özge Koçak, Özge Kaya, Dilan Manap Koçak, Gülsüm Yörük Ülker

    School-based prevention programs may play a crucial role in protecting children against child sexual abuse. However, only a few prevention programs have been implemented for primary school children in Türkiye so far. Ultimately, we aimed to develop a child sexual abuse prevention program and explore its efficacy using a pretest-posttest comparison group design. We carried out the study with 104 second graders aged 6-8 years (Mage = 6.99, SD = 0.49). Using a quasi-experimental design with comparison group, children’s classrooms were randomly assigned to either the intervention group (n = 66) or the wait-list comparison group (n = 38). All the children were recruited to a pretest and a posttest using the Child Sexual Abuse Knowledge Form, the Self-Protection Skill Form, and the Good Touch-Bad Touch Test. The students in the intervention group participated in the 4-hour child sexual abuse prevention program. To investigate effectiveness of the program on children’s knowledge levels, we used the three-state latent Markov model with (SABIC = 2067.7511, AIC = 2091.4234) and without (SABIC = 2075.4711, AIC = 2095.0264) intervention and wait-list comparison groups as a covariate variable. This result implied that the program was effective for the children in the intervention group since the transition probabilities between the intervention and wait-list comparison groups were significantly different. The findings revealed that the children in the intervention group demonstrated significant improvements in knowledge. Their self-protection skills (number of responses, effective strategies, diversity of response) also showed significant improvements. (respectively (F(1, 101)= 4.280, p

  • “Dersimiz: Güvenli İlişkiler” Cinsel İstismarı Önleme Programının Okul Psikolojik Danışmanı Uygulamalarının Etkililiğinin Ve Düzenleyici Faktörlerin İncelenmesi

    by Duygu Eslek, Türkan Yılmaz Irmak, Abdulvahap Yorğun, Özen Güventürk

    Bu çalışmada “Dersimiz: Güvenli İlişkiler” programının okul psikolojik danışmanı uygulamalarının etkililiği ve programın etkililiği üzerinde sınıf, cinsiyet ve sosyo-ekonomik düzeyin (SED) düzenleyici etkisini incelemek hedeflenmiştir. Katılımcılar 9-13 yaş aralığındaki (Ort. = 10.9, SS. = 0.7). 5. ve 6. sınıfa devam eden 137’si müdahale, 136’sı karşılaştırma grubu olmak üzere toplamda 273 ergenden oluşmaktadır. Ön test ölçümlerinin ardından müdahale grubuna okul psikolojik danışmanları tarafından 6 hafta boyunca “Dersimiz: Güvenli İlişkiler” programı uygulanmıştır. Ölçümler; Kişisel Güvenlik Farkındalık Ölçeği, Cinsel Sağlık Bilgi ve Tutum Envanteri, Güvenli ve Güvensiz Durum Değerlendirme Formu ve Ergenler için Duygu Düzenleme Ölçeği ile alınmıştır. Veriler tekrarlı ölçümler için varyans analizi ile incelenmiştir. Analizler sonucunda, cinsiyet değişkeninin programın etkililiği üzerinde düzenleyici etkiye sahip olmadığı bulunmuştur. Müdahale grubunda okulun bulunduğu düşük SED mahalleden seçilen 5. sınıflar ve okulun bulunduğu orta SED mahalleden seçilen 6. sınıflarda istismar bilgi düzeyleri artmıştır. Cinsellik, ergenlik ve toplumsal cinsiyet bilgi düzeyleri ölçümlerinde müdahale gruplarında artış görülmüştür. İstismardan korunma becerilerinde ise okulun bulunduğu düşük SED mahalledeki müdahale grubunda artış görülmüştür. Alınan duygu düzenleme ölçümüne göre, programın olumsuz bir duygusal etkisi de bulunmamaktadır. “Dersimiz: Güvenli İlişkiler” programının okul psikolojik danışmanı uygulamalarının da ergenlerin bilgi ve beceri düzeylerini arttırma bakımından etkili olduğu görülmektedir.

  • “I Am Learning to Protect Myself with Mika”: An Evaluation of Self-Protection Behaviors of Turkish Preschoolers

    by Türkan Yılmaz Irmak, Rukiye Kızıltepe, Duygu Eslek, Bahtım Kütük, Onuray Güney

  • Open Access

    İlkokul Öğrencilerinin Velilerine Yönelik İstismarı Önleme Müdahale Programının Etkililiğinin İncelenmesi

    by Eda Durmaz, Türkan Yılmaz Irmak, Seda Sapmaz Yurtsever

    Çocukluk dönemindeki cinsel istismar yaşantılarının çocuğun fizyolojik ve psikolojik sağlığı üzerinde yıkıcı etkileri olduğu gibi erişkin yaşama taşınan olumsuz sonuçları da mevcuttur. Cinsel istismara maruz kalan çocuklar utanç, suçluluk, depresyon gibi olumsuzluklarla baş etmek zorunda kalırken, yetişkin yaşamda da zihinsel, sosyal, cinsel ve kişilerarası işlevsellik açısından önemli güçlükler yaşamaktadır. Tüm bu olumsuz sonuçların önüne geçilebilmesinde en etkili müdahale ise erken çocukluk döneminde uygulanan önleme programlarıdır. Çocuk cinsel istismarını önleme programları sıklıkla okullarda çocuklara yönelik gerçekleştirilmektedir. Ancak Covid-19 Pandemisi esnasında çocuklar okullara yüzyüze devam edememişlerdir. Bu nedenle bu çalışmada ebeveynlere çevrimiçi ulaşılarak çocukların, beden sınırları ve farklı dokunuşlar konusundaki bilgi düzeyini arttırmayı amaçlayan 2 saatlik bir önleme programı geliştirilerek etkililiğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada çalışma grubunu 41 ilkokul 1. sınıf öğrencisi (X̅yaş= 6.78, SS= .42) oluşturmaktadır. Eğitim grubunda 21, kontrol grubunda ise 20 çocuğun yer aldığı 2 × 2'lik faktöriyel araştırma deseniyle planlanan bu çalışmada, eğitimin etkililiğini değerlendirmek amacıyla "İstismardan Korunma Becerisi Formu" ve "Çocuk Bilgi Envanteri" ölçüm araçları, öntest ve sontest olarak uygulanmıştır. Eğitim içeriği çocuklara ebeveynleri aracılığı ile aktarılmıştır. Hazırlanan eğitim içeriği öncelikle eğitim grubundaki ebeveynlere çevrimiçi olarak verilmiş ve ebeveynleri tarafından çocuklara aktarılan kişisel güvenlik eğitiminin etkisi çocukların verdiği cevaplar üzerinden incelenmiştir. Elde edilen bulgular, kontrol grubuyla karşılaştırıldığında ebeveynleri tarafından eğitim verilen çocukların cinsel istismardan korunma bilgi ve becerilerinde artış olduğunu göstermiştir. Ayrıca, araştırmaya katılan ebeveynlere eğitim programıyla ilgili görüşleri sorulmuş, eğitim programını yeterli ve anlaşılır buldukları ve ebeveynlerin çocuğun seviyesine uygun bilgi verme becerilerini arttırdığı görülmüştür.


  • Open Access

    ANNE BEKÇİLİĞİ İLE ERGEN UYUMU ARASINDAKİ İLİŞKİ: BABA KATILIMININ ARACI ROLÜ

    by Melisa Ebeoğlu Duman, Türkan Yılmaz Irmak

    Bu araştırmanın amacı, anne bekçiliği boyutları (teşvik, engel ve kontrol) ile ergen uyumu arasındaki ilişkide babanın algıladığı ve ergenin algıladığı baba katılımının aracı rolünü incelemektir. Çalışma kapsamında ergen uyumu değişkeni; sosyal beceri, öznel iyi oluş, duygu düzenleme ve evlatlık inancı değişkenleri ile oluşturulmuştur. Çalışmanın örneklemini 10-14 yaş aralığındaki 783 ergen (YaşOrt.= 11.99, S= 1.20) ile anne ve babaları oluşturmuştur. Gerçekleştirilen Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) analizi sonuçlarına göre, kabul edilen model, anne bekçiliği boyutlarının ergen uyumunu doğrudan yordamadığını ortaya koymuştur. Bunun yanı sıra annenin teşvik edici ile kontrol edici bekçiliği, babanın algıladığı katılımdan ergenin algıladığı katılıma giden yol aracılığıyla ergen uyumunu yordarken, annenin engelleyici bekçiliği yalnızca ergenin algıladığı baba katılımı yolu üzerinden ergen uyumunu yordamıştır. Elde edilen sonuçlar genel olarak, artan baba katılımı ve sonuç olarak daha iyi ergen uyumunun, annenin teşvik edici bekçiliği ile olumlu, engelleyici ve kontrol edici bekçiliği ile olumsuz yönde ilişkili olduğuna işaret etmektedir. Ulaşılan sonuçlar alanyazın çerçevesinde tartışılmış olup, ergen uyumunu desteklemeye yönelik gerçekleştirilecek müdahale programlarına yol gösterici olabilir.

  • 2-6 Yaş Döneminde Çocuğu Olan Ebeveynlere Yönelik Etkili Ebeveynlik Müdahale Programının Etkililiğinin Değerlendirilmesi

    by F. Cansu Pala, Aysun Doğan, Türkan Yilmaz Irmak, Zeynep Şen Hastaoğlu, Duygu Eslek, Eda Keser Açikbaş, Dilara Özsoy, Sevgi Tunay Ayteki̇n

    Bu araştırmanın amacı 2-6 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlere yönelik, çocuk yetiştirme sürecinde etkili ebeveynlik becerilerini kazanmaları için bir müdahale programının geliştirilmesini ve bu programın etkililiğini test etmektir. Bu amaç doğrultusunda psikososyal özelliklere sahip olan bu program ebeveynler ile 6 hafta boyunca uygulanmıştır. Müdahale kapsamında, her hafta farklı bir konu ele alınmıştır. Ebeveynlere, çocuk gelişimine eşlik ederken gerekli olan teorik ve pratik konular anlatılmış ve ebeveynlerin soruları yanıtlanmıştır. Çalışmaya 2-6 yaşları arasında çocuğu olan toplam 90 ebeveyn (75 anne, 15 baba) katılmıştır. Müdahale programının etkililiğini değerlendirmek amacıyla ebeveynlere müdahaleden önce ve sonra Ebeveyn Tutumları, Çocuk Yetiştirme ve Olumsuz Duygularla ile Baş Etme ölçekleri uygulanmış, aynı zamanda müdahale grubunda yer alan ebeveynlere son test ölçümünde nitel sorular da sorulmuştur. Müdahale ve kontrol gruplarında ebeveyn tutumları, çocuk yetiştirme davranışları ve olumsuz duygularla baş etme stratejilerini değerlendiren ölçeklerin alt boyutlarında anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Müdahale grubunun son testte, otoriter tutum, izin verici tutum, itaat bekleme ve küçümseyici tepki alt boyut puanlarının kontrol grubundan anlamlı şekilde düşük olduğu, duygu odaklı tepki ve duygu ifadesini kolaylaştıran tepki alt boyut puanlarının kontrol grubundan anlamlı şekilde yüksek olduğu bulunmuştur. Nitel ve nicel verilerden elde edilen sonuçlar uygulanan bu programın etkililiğini ortaya koymaktadır.


  • Problem-Focused Coping and Teacher Emotional Violence: A Serial Mediation Analysis

    by Rukiye Kızıltepe, Türkan Yılmaz Irmak, Tobias Hecker

    Although school violence is a serious problem, teacher emotional violence that has short- and long-term detrimental effects on children’s development is often overlooked. Considering the potential negative effects, it is important to determine teacher characteristics associated with teacher emotional violence, especially in societies where the prevalence rate of emotional violence is high. The current study investigated the role of teacher stress and burnout and favorable attitudes toward emotional violence in the association between problem-focused coping and teacher emotional violence. Between February and June 2019, a cross-sectional study was conducted in 16 randomly selected secondary schools in İzmir, Turkey. In total, 205 secondary school teachers (64.4% females, Mage = 37.20 years) participated in this study. Participants completed questionnaires that assessed their use of emotional violence, favorable attitudes toward emotional violence, stress and burnout, and problem-focused coping. A serial mediation model was conducted. The model indicated that problem-focused coping was not directly associated with teacher emotional violence. Examination of indirect pathways suggested that favorable attitudes toward emotional violence did not mediate this relationship; however, stress and burnout mediated the link between problem-focused coping and emotional violence. In addition, there was a significant indirect effect from problem-focused coping to emotional violence through stress and burnout and favorable attitudes toward emotional violence. The findings indicate a potential role of teacher characteristics in preventing teacher emotional violence.


  • Open Access

    First-time Motherhood Experiences During the COVID-19 Pandemic: A Qualitative Study

    by Durdane Gümüşten, Rukiye Kızıltepe, Melisa Ebeoğlu Duman, Eda Keser Açıkbaş, Zeynep Şen Hastaoğlu, Gülten Gülada Kahya, Duygu Eslek, Muazzez Aytemür, Türkan Yılmaz Irmak

    Pandemi döneminde yaşanan sosyal izolasyon, kısıtlamalar, sağlıkla ilgili endişeler ve destek ağlarının zayıflaması gibi etmenlerin hem doğum öncesi hem de doğum sonrası süreçte yeni anneler üzerinde olumlu ve olumsuz etkileri olduğu bilinmektedir. Bu nedenle COVID-19 döneminde annenin bakım verme yükümlülükleri, ilişkileri ve yeni annelikle baş etme gibi konulardaki deneyimlerinin derinlemesine incelenmesi önemlidir. Dolayısıyla bu çalışmada COVID-19 döneminde yeni anne olanların deneyimleri hakkında bilgi sahibi olmak amaçlanmıştır. Bu çalışmada pandemi döneminde ilk kez anne olan 16 kadın katılımcıdan, yarı-yapılandırılmış görüşmeler yoluyla bilgi edinilmiştir. Katılımcıların yaşları 26 ile 38 (Ort. = 32, S = 3.48) arasında değişmektedir. Araştırmacılar tarafından kadınların COVID-19 döneminde ilk kez anne olma ile ilgili deneyimleri, pandemi döneminin aile yaşantıları üzerindeki etkileri, COVID-19 pandemisinde baş etme stratejileri ve bebek bakım sürecinde sosyal destek alıp almadıkları gibi konular hakkında derinlemesine bilgi sahibi olmak amacıyla 14 soru oluşturulmuştur. Görüşmeler çevrim içi platformlarda bireysel olarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Kodlayıcılar arası güvenirliğin .81 ile .91 arasında değiştiği bulunmuştur. Sonuçlar, COVID-19 döneminde ilk kez anne olmanın ve çalışan anne olmanın bazı zorluklarına işaret etmiştir. Annelerin sıklıkla aktif baş etme stratejileri kullandığı ve en sık kök aileden ve eşten sosyal destek aldığı görülmüştür. Dahası, katılımcıların çoğu pandemi sürecinden baba-bebek ilişkilerinin olumlu etkilendiğini belirtmiştir. Anneler pandemi döneminde maddi kayıp, duygusal zorluk ve sosyal desteğe ulaşmada sıkıntı yaşadıklarını belirtmişler ve bu dönemde ilk kez anne olmanın zorluklarına dikkat çekmişlerdir.