Yasemin Cayir

Objective: Tobacco use continues to be one of the most important causes of preventable death and diseases globally. The present study was designed to evaluate the smoking cessation behaviors of patients who referred to smoking cessation clinics operated by family medicine departments at different universities. Methods: The present study was conducted as a cross-sectional study with the participation of 611 individuals who referred to smoking cessation clinics operated by family medicine departments at Bolu Abant Izzet Baysal University Faculty of Medicine Training and Research Hospital, Duzce University Faculty of Medicine Hospital, Suleyman Demirel University Faculty of Medicine Hospital, Balıkesir Atatürk City Hospital and who agreed to participate in the study. The survey form includes questions about the patients’ demographic information and smoking habits. The participants who agreed to participate in the study were contacted by phone six months later to learn about their smoking status along with the treatment they received. The data were analyzed using IBM SPSS Statistics 20, with a significance level set at p

Background: This study aimed to evaluate office blood pressure control, antihypertensive treatment patterns, and factors associated with uncontrolled office blood pressure among adults attending family health centers across Türkiye. Methods: This multicenter cross-sectional study was conducted across the 7 geographical regions of Türkiye from February to December 2025. Adults aged ≥ 18 years with previous hypertension, antihypertensive treatment, and/or elevated office blood pressure at the study visit were included. Controlled office blood pressure was defined as

Amaç: Hasta ve/veya yakınlarına kötü bir haberi vermek hekimler için zor görevlerden biridir ve bu görev iletişim becerisi gerektirir. İletişim becerileri tıp fakültelerinin mezun yeterlikleri arasındadır. Bu çalışmada, tıp öğrencilerinin kötü haber verme konusundaki algıları ve simüle hasta görüşmeleri sonrası geri bildirimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Araştırma karma modelde olup, nicel ve nitel araştırma desenini içermektedir. 2021-2022 öğretim yılında, “kötü haber verme becerisi” dersine katılan ve simüle hasta ile görüşme yapan gönüllü üçüncü sınıf öğrencileri ile yürütülmüş, veri toplama aracı olarak, açık uçlu bir sorunun da yer aldığı yapılandırılmış bir form kullanılmıştır. Veriler SPSS 25 istatistik paket programında analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya gönüllü olarak katılan 330 tıp öğrencisine ait veri değerlendirilmiştir. Katılımcıların yaş ortalaması 21,7±2,86 (19-50) ve %52,7’si (n=175) kadındır. Öğrencilerin %87’si (n= 289) kötü haberin hastaya söylenmesi gerektiğini ve %94,6’sı (n=314) bu konuda eğitim alınması gerektiğini düşünmektedir. Eğitim sonrası öğrencilerin %59,9’u (n=199) kötü haberi uygun şekilde verebileceğini belirtmiştir. Kötü haber verebilme ile ilgili öz yeterlilik algıları açısından cinsiyetler arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Öğrenciler kötü haber vermenin hem alıcı hem verici taraf için zor bir deneyim olduğunu, görüşmede en çok empatinin önemini fark ettiklerini belirtmişlerdir.

Objective: In this study, it was aimed to determine the level of knowledge of medical students about coronavirus disease 2019 (COVID-19), to investigate the frequency of depression, anxiety, stress symptoms and related factors. Materials and Methods: The study is a cross-sectional study conducted with 904 volunteer medical students. Data were collected with an online questionnaire, including sociodemographic characteristics, knowledge about COVID-19, the Depression, Anxiety, and Stress Scale. Results: Mean age was 21.3±2.2 years, and 54% of them (n=488) were female. Fifty five percent (n=497) thought that their level of knowledge about COVID-19 was sufficient, and 94.6% (n=846) were concerned about the disruption of their education. Their knowledge level was found to be 15.09±2.43 points out of 23 points. The depression, anxiety and stress symptoms were found in 64.9%, 70.4% and 34.1% of participants, respectively. The risk of anxiety (OR=0.51, 95%CI=0.94, p=0.020) and depression (OR=0.95, 95%CI=1.15, p=0.025) were higher in women. Those with a high fear of transmitting the COVID-19 infection to their relatives had higher symptoms of depression, anxiety, and stress. (p<0.001). Conclusion: Medical students have a good knowledge level of COVID-19. However, they experience high levels of anxiety, stress and depression symptoms; and concerned about the disruption of their education.

Cupping therapy is a traditional and complementary medicine practice that has a history of 5000 years and is used in many societies. One of the 15 complementary medicine methods accepted in the Regulation on Traditional and Complementary Medicine Practices published by the Ministry of Health in Turkey is cupping. In this article, cupping therapy application and studies on cupping therapy will be presented.

Amaç: Çalışmamızda Tip 2 diyabet hastalarımızda diyabetik retinopati (DRP) sıklığını, ilişkili faktörleri ve DRP farkındalık düzeyini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışma Şubat 2019-Nisan 2020 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesine bağlı Eğitim Aile Sağlığı merkezlerinde (EASM) yürütülmüştür. Kayıtlı 350 diyabet hastasına telefonla ulaşılıp çalışma hakkında bilgi verilerek çalışmaya davet edildi. Yapılan örneklem hesabına göre 18 yaş üstü Tip 2 diyabet tanısı almış 200 hasta çalışmaya dahil edildi. Tip 1 DM olanlar, oftalmolojik cerrahi geçirenler çalışmaya dahil edilmedi. Yüz yüze görüşme ile hastaların sosyodemografik ve klinik özellikleri kaydedilip; DRP farkındalık anketi uygulandı. Hastalar ikinci basamak sağlık kuruluşuna yönlendirildi ve bir göz hekimi tarafından detaylı oftalmalojik muayeneleri yapıldı. Veriler SPSS 20.0.0 ile analiz edildi. Anlamlılık düzeyi p<0,05 kabul edildi. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalamaları 56,8±9,9 yıldı, %45,5’i (n=91) kadındı. Hastaların %36’sında (n=48) DRP tespit edildi. DRP’si olanların %60,4’ünde (n=29) mikrohemoraji mevcuttu. Sigara kullananlarda, ileri yaşta, DM tanı süresi fazla, HbA1c ortalaması ve sistolik kan basıncı ortalaması yüksek olanlarda DRP sıklığı daha fazlaydı (p<0,05). Bu değişkenler içinde DM tanı süresi, HbA1c düzeyi ve sigara kullanımı DRP olasılığını tahmin ettiren en önemli değişkenler olarak tespit edildi. 'Şeker hastaları ne sıklıkla göz muayenesi olmalıdır?' sorusuna %33,5 (n=37) oranında yılda bir kez cevabı verilmişti. Katılımcıların %58,5’i (n=117) en son göz muayenesine bir yıldan daha uzun zaman önce giderken; %6,5’i (n=13) hiç göz muayenesi olmamıştı. Bir hekim tarafından göz muayenesi önerilenlerin %20'sine (n=14) aile hekimi tarafından öneri yapılmıştı. Sonuç: Araştırma popülasyonunda DRP oranı yüksek olup; sigara kullananlarda, ileri yaşta, uzun süredir DM olanlarda, HbA1c ve sistolik kan basıncı yüksek olanlarda bu oran daha fazlaydı. Hastalarımızın DRP hakkında bilgi ve farkındalığı yetersizdi. Birinci basamak sağlık hizmeti sunan ve koruyucu hekimlik için kilit noktada bulunan aile hekimlerinin bu konudaki rolü önemlidir. Diyabetik hastalarda DRP gelişimini önlemek için aile hekimleri tarafından verilecek sigara bırakma danışmanlığı ve yakın takiplerle kan şekeri ve kan basıncı regülasyonunun sağlanması oldukça önemlidir.

Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nörolojisi Bölümünden Prof. Dr. Sefer Kumandaş’ın önderliğinde 500’den fazla yazarın katkısı ile 361 bölüm 4576 sayfa tutan bir Çocuk Nörolojisi kitabının sadece İÇİNDEKİLER listesini gördükten sonra izlenimlerimizi sizlerle paylaşmak istedik. Çocuk Nörolojisi kapsamı içine giren konuların bu kadar fazla olması eğitiminin zorluğunu işaret ettiği gibi kitaptaki konuların okunabilir, öğrenilebilir, faydalanılabilir ve geçerliliğinin de bir göstergesi olacaktır. Tıbbi konularda Türkçe yayınların dünya literatürü ile kıyaslanabilir bir düzeye gelmesi hepimizin hedefi olmalıdır.