Tufan Aslı Sezer

Purpose: This study aimed to determine levels of stress, anxiety, depression and digital fatigue among nursing students and to examine the associations between digital fatigue components and these psychological outcomes. Methods: This descriptive and correlational cross-sectional study was conducted with 543 nursing students from a nursing faculty in Türkiye in June 2025. Data were collected face-to-face using a Personal Information Form, the Digital Fatigue Scale (DFS) and the Depression Anxiety Stress Scale-21 (DASS-21). Descriptive statistics, t-test, Mann–Whitney U, ANOVA, Kruskal–Wallis, correlation, and multiple regression analyses were performed. Results: Students reported elevated levels of depression, anxiety and stress, and a moderate level of digital fatigue (DFS total mean = 2.82 ± 0.68). Female students had significantly higher anxiety, stress and digital fatigue scores than males. Daily internet use of ≥6 h was associated with higher depression, stress and digital fatigue. DASS-21 total scores were positively correlated with DFS total and all subscales. In multivariate models, digital addiction (β = 0.178), online pressure (β = 0.104), and psychosomatic problems (β = 0.174) significantly predicted depression. Psychosomatic problems (β = 0.236) and physical–mental fatigue (β = 0.156) predicted anxiety, while digital addiction (β = 0.180), psychosomatic problems (β = 0.210) and physical–mental fatigue (β = 0.157) predicted stress. These models explained 16.2%, 17.6%, and 20.1% of the total variance, respectively (all p < 0.05). Conclusions: Digital fatigue is positively associated with depression, anxiety, and stress in nursing students. High daily internet use and female gender relate to higher symptom and fatigue scores. Incorporating digital well-being, screen-time management, and mental health support into curricula, along with institutional strategies to reduce digital burden, may protect future nurses’ psychological well-being.

Purpose: To evaluate the effect of postpartum mothers' health literacy levels on their knowledge and attitudes toward newborn screening. Methods: This descriptive, cross-sectional, correlational study was conducted in the postpartum ward of a university hospital in Ankara, Türkiye. The sample consisted of 160 postpartum mothers. Data were collected using a parent identification form, a health literacy scale, and a researcher-developed scale assessing maternal knowledge and attitudes toward newborn screening. Spearman correlation analysis, regression analysis, and path analysis were used to evaluate relationships among variables. Results: Mothers' health literacy levels were at a moderate-to-high level (94.55 ± 13.4), while their knowledge and attitudes toward newborn screening were at a moderate level (37.23 ± 3.7). Maternal health literacy had a significant effect on overall knowledge and attitudes regarding newborn screening (β = 0.17, P = .032). Health literacy demonstrated a stronger effect on attitudes toward newborn screening (β = 0.23, P = .003) and a substantial effect on knowledge level (β = 0.30, P < .001). Conclusion: Postpartum mothers' health literacy levels significantly influence their knowledge and attitudes toward newborn screening. Enhancing maternal health literacy may improve awareness, engagement, and the overall effectiveness of newborn screening programs. Implications for Practice and Research: Given that nurses are a primary source of information for parents, strengthening nurse-led education and counseling is essential. Ongoing training should support nurses' communication and educational competencies. Future multicenter studies with larger samples are needed to examine the long-term effects of health literacy–focused educational interventions on newborn screening outcomes.

Objective: The aim of this study is to determine how nursing students evaluate the hidden curriculum in their faculty. Methods: The study has a descriptive and cross-sectional design. The population of the study consists of first, second, third, and fourth-year nursing students attending the fall and spring semesters of the 2021-2022 academic year at a university's nursing faculty. A total of 288 students participated in the study. The data were collected online by the “General Information Form”, “Hidden Curriculum Evaluation Scale in Nursing Education”. In the study, the data were evaluated with t test and one-way analysis of variance. Results: In the study, the mean total score of the Hidden Curriculum Evaluation Scale in Nursing Education was determined to be 161.99 (±25.30). The mean scores for the sub-dimensions of the scale were 71.01 (±12.32) for school climate, 48.75 (±11.09) for professional attainments, and 42.23 (± 8.38) for student-teacher-school interaction. It was determined that students evaluated the hidden curriculum in their faculties at above a moderate level and that their perception of the hidden curriculum differed according to gender, age, grade level, career preferences and level of knowledge on the subject. Conclusion: It is extremely important for institutions and educators to be aware of the hidden curriculum and to pay attention to the role of professional values, norms and behaviors.

Amaç: Bu çalışmada çocuk yoğun bakım ünitesinde (ÇYBÜ) çalışan hemşirelerin ağrı yönetimine ilişkin bilgi ve tutumları ile ağrı yönetimini engelleyen durumların belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı, kesitsel tipte olup, Ocak-Haziran 2022 tarihleri arasında Ankara ili merkezinde yer alan iki kamu, iki üniversite hastanesinin çocuk yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşireler (n:86) örneklemini oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında “Sosyodemografik Bilgi Formu” ve “Pediatrik Ağrı Bilgi ve Tutum Ölçeği” kullanıldı. Verilerin analizinde, tanımlayıcı istatistiklerden frekans, yüzde, ortalama, standart sapma, değişkenlerin ölçek puanları ile karşılaştırılmasında Student‘s T test ve ANOVA testleri kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin %51.2’si 25-30 yaş grubunda, %60.5’inin beş yıl ve altında mesleki deneyimine sahip olduğu belirlendi. Çocuk yoğun bakım hemşirelerinin ağrıya yönelik bilgi ve tutumlarının yüksek (68.65±7.83) olduğu ve mesleki deneyim, eğitim ve cinsiyet değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği belirledi. Hemşireler en fazla sırasıyla iş yükünün fazla olması, çocuğun işbirliği yapmaması, çalışan hemşire sayısının az olması, ağrıyı tanılama, değerlendirme ve yönetiminde bilgi eksikliğinin olması, nonfarmakolojik yöntem kullanımına izin verilmemesi ve kliniklerinde ağrı yönetimine öncelik verilmemesi gibi nedenleri ağrı yönetimindeki engeller olarak belirtmiştir. Sonuç: Bu çalışma sonucunda ÇYBÜ’nde çalışan hemşirelerin ağrıya yönelik bilgi ve tutumunun iyi düzeyde olduğunu ancak ağrı yönetimi konusunda hem sağlık sisteminden hem de bireysel kaynaklı olabilecek birçok engel ya da güçlük tanımladıkları belirlenmiştir.

Amaç: Bu araştırma intörn hemşirelik öğrencilerinin klinik karar vermede özgüven ve anksiyete düzeyleri ile tıbbi hata yapma eğilimleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacı ile yürütülmüştür. Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tipteki araştırmanın örneklemini 132 dördüncü sınıf intörn hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri 2022-2023 eğitim öğretim yılı bahar döneminin sonunda Mayıs-Haziran 2023 tarih aralığında online toplanmıştır. Verilerin toplanmasında “Tanıtıcı Bilgi Formu”, “Hemşirelikte Klinik Karar Verme Öz-güven Anksiyete Ölçeği” ve “Hemşirelikte Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin Hemşirelikte Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği toplam puan ortalaması ile klinik karar vermede özgüven puan ortalamaları arasında düşük düzeyde pozitif yönde (r=0,170, p

Amaç: Bu araştırma, pandemi sürecinde çocuk hemşirelerinin merhamet yorgunluğu düzeyi ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntemler: Araştırma kesitsel ve tanımlayıcı tipte olup, Ankara ilinde Nisan-Haziran 2021 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Araştırmaya katılmayı kabul eden 205 hemşire araştırmanın örneklemini oluşturdu. Veriler, ''Tanımlayıcı Bilgi Formu'', ''Merhamet Yorgunluğu-Kısa Ölçeği'' ve ''Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği'' kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzdelik dağılım analizleri, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi ve verilerin korelasyon düzeyine göre çoklu regresyon modeli oluşturuldu. Bulgular: Çocuk hemşirelerinin yaş ortalaması 29,48±5,47 yıl, %90,2'si kadın, %74,1'i lisans mezunu olup, %48,3'ü çocuk servisinde ve %58,0'ı üniversite hastanesinde çalışmaktadır. Hemşirelerin merhamet yorgunluğu puanı 73,16 olup, stresle başa çıkma yöntemlerinde etkili yöntemleri (kendine güvenli yaklaşım, iyimser yaklaşım ve sosyal destek) daha fazla kullandıkları saptandı. Oluşturulan merhamet yorgunluğu modeline göre stresle başa çıkmada etkisiz yöntemlerden çaresiz ve boyun eğici yaklaşım ile stresle başa çıkmada etkili yöntemlerden biri olan iyimser yaklaşım anlamlı bir yordayıcı olarak tanımlandı. Sonuç: Çocuk hemşirelerinin orta düzeyde merhamet yorgunluğu yaşadığı ve etkisiz baş etme yöntemlerini kullanan hemşirelerin merhamet yorgunluğunu daha fazla yaşayabildikleri saptandı. Merhamet yorgunluğu ile ilgili baş etme stratejileri bireysel ve kurumsal olarak geliştirilmelidir. Hizmet içi eğitimler ile hemşirelerin stresle baş etme yöntemleri güçlendirilebilir.

Purpose: Nurses have a very important role in diabetes education of children and adolescents, however, no systematic review has been performed that evaluates the effectiveness of the independent interventions of the nurses. This systematic review aims to identify and assess randomized controlled trials (RCT) that included interventions implemented by nurses to improve glycemic control for children and adolescents with type 1 diabetes. Eligibility Criteria: PubMed, the Cochrane Central Register of Controlled Trials, Scopus, Web of Science, Science Direct databases were systematically searched up to 2022. Interventions provided by nurses for any child ≤18 years diagnosed with type 1 diabetes mellitus were included. Sample: Seven RCT articles met our review criteria. Results: All included studies were published between 2005 and 2021. Studies varied in terms of intervention type; telephone case management, coping skills training, motivational interview as well as home visit education programs. Interventions were found to significantly decrease the HbA1c level in three of seven studies. Conclusions: Our systematic review suggests that nurses can improve the glycemic control of children with type 1 diabetes by conducting care interventions. According to current evidence, this study suggests that telephone contact by nurses and motivational interviewing can be beneficial in improving glycemic control in this population. Implications: Nurses may encourage children and adolescents with diabetes to engage in self‐management of their glucose levels. There is a need for more randomized controlled studies assessing the efficacy of nursing interventions for children with type 1 diabetes.

Problem: Adolescence is regarded as a period in which adolescents go through a number of physical changes in appearance and a transition from childhood to adulthood. Throughout this transitional period, adolescents become more concerned with their size and weight. The aim of this study was to determine the self‐perceived weights status of adolescents 11–19 years old.Methods: A cross‐sectional study was conducted with a sample of 1459 students, aged 11–19 years, in Turkey. Anthropometric measurements of weight and height were measured with appropriate tools and adolescents' self‐perception of weight status was assessed by the Figure Rating Scale.Findings: Nearly half of the adolescents had misperceptions about their weight status (49.6%). There was a significant association between body mass index (BMI) z‐score categories and weight status misperception. Overall, the weight status misperception was more common among the girls than boys.Conclusion: Misperception of weight status in adolescent should take into account the following: development of intervention programs aimed at screening weight and weight perception, empowering young people to have accurate weight status perception, and raising awareness of the issue in school health professionals.