IÖİsa Şükrü Öz

İsa Şükrü Öz

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

İsa Şükrü Öz has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    The Effect of Obesity on Birth Stages and Examination of Perinatal Outcomes

    by İsa Şükrü Öz, Özden Kutlay

    Amaç: Bu çalışmada, obez gebelerin prognoz takibine göre perinatal sonuçlarının değerlendirilerek obezitenin doğum evreleri üzerine olan etkilerinin incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ekim 2021 ile Mayıs 2022 arası kadın hastalıkları ve doğum kliniğine başvuran obezite tanılı 90 gebe çalışma grubunu, normal kilolu 90 gebe ise kontrol grubunu oluşturdu. Doğum evreleri her iki grup için Evre-1, Evre-2, Evre-3 ve Evre- 4 olarak ayrıldı. Kayıt altına alınan parametrelerin gruplar arasındaki karşılaştırılmasında Mann Whitney testi uygulandı. Kategorik verilerin kıyaslanmasında Ki-kare testi yapıldı. İstatistiksel testlerde p<0,05 anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Obez grupta Evre-2 anlamlı şekilde uzarken (15-49 dk) (p<0,001) latent fazın kısaldığı saptandı(3.3-4.6 dk) (p<0,001). İlk gebeliği olanlarda Evre-2’nin obez olanlarda anlamlı şekilde uzun olduğu görüldü (33-49 dk) (p<0,001). İkinci gebeliği olan obez hastalarda Evre-2 anlamlı olarak uzun (20-41 dk) (p<0,001), aktif fazın ise kısa olduğu (4.1-4.6 saat)(p=0,012) tespit edildi. Üçüncü gebeliği olan obez gebelerde Evre-2 anlamlı olarak uzun (15-25 dk) (p<0,001), aktif faz ise anlamlı olarak kısa bulundu (4.1-4.5 saat) (p=0,003). Sonuç: Doğumun ikinci evresi nullipar ve multipar obez gebelerde, normal kilolu gebelere göre uzundur. Ayrıca multipar hastalarda doğumun birinci evresinde aktif faz obez gebelerde normal kilolu gebelere göre kısadır. Genel olarak ise doğumun birinci evresindeki latent faz obez gebelerde normal kilolu gebelere göre kısalmıştır. Aim: It is to evaluate the perinatal outcomes of pregnant women diagnosed with obesity by following their prognosis and to examine the effects of obesity on birth stages. Material and Methods: The study group consisted of 90 pregnant women who were diagnosed with obesity and applied to the obstetrics and gynecology clinic of our hospital between October 2021 and May 2022, and 90 pregnant women with normal weight constituted the control group. The birth stages were divided into stage of delivery, Stage-1, Stage-2, Stage-3 and Stage-4 for both groups. Comparisons between recorded parameters were made between groups. Mann Whitney test was used to compare the groups. Chi-square test was used to compare categorical data. In statistical tests, p<0.05 was accepted as significant. Results: In the obese group, Stage-2 was significantly prolonged (15-49 min) (p<0.001), while the latent phase was shortened (3.3-4.6 min) (p<0.001). It was observed that Stage-2 was significantly longer in those who had their first pregnancy (33-49 min) (p<0.001). In obese patients with a second pregnancy, Stage-2 was found to be significantly longer (20-41 min) (p<0.001), while the active phase was found to be short (4.1-4.6 hours) (p=0.012). In obese pregnants with their third pregnancy, Stage-2 was found to be significantly longer (15-25 minutes) (p<0.001), while the active phase was found to be significantly short (4.1-4.5 hours) (p=0.003). Conclusion: The 2nd stage of labor is longer in nulliparous and multiparous obese pregnant than in normal weight pregnants. In addition, the active phase in the first stage of labor in multiparous patients is shorter in obese pregnants than in normal weight pregnants. In general, the latent phase in the first stage of labor is shortened in obese pregnants compared to normal weight pregnants

  • Open Access

    Optimal Timing of Cesarean Delivery in Pregnant Women with Previous Cesarean Delivery

    by İsa Şükrü Öz, Özden Kutlay

    Amaç: Bu çalışmada, daha önce sezaryen ile doğum yapmış gebelerde sezaryen doğumun optimal fetal ve maternal zamanlamasını belirlemeyi amaçladık. Materyal/Yöntem: Bir yıllık çalışma süresinde tekil gebeliği olan ve gebelik yaşı 37-40 hafta arasında olan toplam 150 gebe çalışmaya dahil edildi. Gebe ve yenidoğan verileri prospektif olarak incelendi. Gebeler gebelik yaşlarına göre 37 hafta, 38 hafta ve 39 hafta olmak üzere üç gruba ayrıldı. Gebelerin gravida, parite, yaş bilgileri, ek hastalıkları ve sezaryen doğum sayıları kaydedildi. Doğum sırasında yaşanan fetal ve doğum komplikasyonları kaydedildi. Bulgular: 1. dakika ve 5. dakika Apgar skorları 37. haftada diğer haftalara göre anlamlı derecede düşüktü (p <0,001). Yoğun bakım ihtiyacı 37+0 ile 37+6 haftalar arasında % 45,5-68,2, 38+0 ile 38+6 haftalar arasında %22,7-40,9 ve 39 hafta sonra %0-4,5 arasında değişmektedir. Grupların değerlendirilmesi, medyan yaş değerinin 38 haftalık grupta 37 ve 39 haftalık gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek olduğunu ortaya koydu (p <0.001). Sonuç: Sezaryen öyküsü olan gebelerde doğum süresi için en uygun gebelik haftasının 39 hafta ve sonrası olduğu belirlendi.

  • HİPEREMEZİS GRAVİDARUM HASTALARINDA TİROİD FONKSİYON TESTLERİ NORMAL OLANLAR VE TİROİD FONKSİYON TESTLERİ NORMAL OLMAYANLAR ARASINDAKİ DUYGU DURUM KARŞILAŞTIRILMASI

    by İsa Şükrü Öz, Özden Kutlay

    In this study, it was aimed to evaluate the mood differences between those with normal thyroid function test (TFT) and those with normal TFT in patients with hyperemesis gravidarum. Therefore, thyroid function tests of pregnant women who were diagnosed with hyperemesis gravidarum during the three-month study period were evaluated. Patients were divided into two groups according to normal and abnormal thyroid function tests. Each group consisted of 50 patients. The demographic characteristics of both groups were recorded and Beck depression and anxiety scales were applied to the groups. Although the Beck depression inventory score was 58% in pregnant women with normal TFT and 56% in non-normal patients, this difference was not statistically significant (p>0.05). According to Beck Anxiety Inventory scores, there was a statistically significant difference between patients with abnormal TFT and patients with normal TFT (p<0.05). Also, patients with abnormal TFT tended to be more anxious than those with normal TFT (p<0.1). A moderately strong negative correlation was found between Beck depression and Beck anxiety inventory scores in the patient group with abnormal TFT (Spearman's rho =-0.403; p=0.004). In addition, there was a weak negative correlation between Beck depression inventory score and social security status (Spearman's rho = -0.287; p=0.043), while a weak positive correlation was found between Beck depression inventory score and history of miscarriage (Spearman's rho = 0.287; p=0.043). In this study, although there was no significant difference in depression between patients with hyperemesis gravidarum with and without normal TFT, it was determined that anxiety levels were higher in patients with abnormal TFT compared to those with normal TFT.

  • Open Access

    Evaluation of Perinatal Results of Pregnant Women Diagnosed with Abortus Imminence in the First Trimester

    by İsa Şükrü Öz

    Amaç: Birinci trimesterde abortus imminens tanısı alan gebelerin prognozlarını takip ederek perinatal sonuçlarının değerlendirilmesidir. Materyal ve Metot Çalışmaya Ocak 2019 ile Temmuz 2019 arası zaman diliminde hastanemiz kadın hastalıkları ve doğum kliniğine başvuran abortus imminens tanısı alan 100 hasta çalışma grubunu, diğer 100 kişilik grup kontrol grubunu oluşturdu. Çalışmaya katılan gebelerin yaş, parite, gravida sayıları, demografik özellikleri, prognozları takip edilerek oluşan fetal ve maternal perinatal sonuçları kayıt altına alındı. Grupların kıyaslanması normal dağılan numerik verilerde Student t testi, normal dağılmayan numerik verilerde Mann Whitney testi, kategorik verilerde ki-kare testi ile yapıldı. Bulgular: Gebeler doğum parametreleri açısından incelendiğinde doğum şekli ve maternal doğum komplikasyonları açısından gruplar arasında fark olmadığı görüldü (p=1,000 ve p=0,276). Prematür membran rüptürü (PROM) görülme sıklığı abortus imminens tanısı alan grupta daha fazladır ve gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p0,05). Sonuç: Abortus imminens vakaları kötü obstetrik sonuçlarla ilişkilidir. Abortus imminens vakalarının prognozunda prematür


  • Open Access

    Evaluation of Transvaginal Ultrasonography and Endometrial Biopsy Pathology Results in Patients with Postmenopausal Hemorrhage

    by Anıl TURHAN ÇAKIR, İsa Şükrü Öz, Burak Ün

    Amaç: Postmenopozal kanama endometrium kanserinin en sık semptomudur. Postmenopozal kanamalı hastaların değerlendirilmesinde transvajinal ultrasonografi (TVUSG) ilk basamak olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada postmenopozal kanama nedeni ile endometrial biyopsi yapılan hastaların transvajinal ultrasonografi ve histopatolojik sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya postmenopozal kanama nedeni ile endometrial biyopsi yapılan 40 hasta dahil edildi. Hastaların transvajinal ultrasonografi bulguları ve endometrial biyopsi sonuçları karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların %7,5’inde kanser saptanırken, en sık endometrial polip (%25), atrofik endometrium (%25) ve yetersiz materyal (%22,5) saptandı. Endometrial polip, TVUSG ile endometrial kalınlığı >5 mm ölçülen hastalarda anlamlı olarak daha fazla saptanırken (p=0.003), yetersiz materyal endometrial kalınlığın ≤5 mm ölçüldüğü hasta grubunda anlamlı olarak daha fazla saptandı (p=0.018). TVUSG’de ölçülen endometrium çift duvar kalınlığı sınırı 5 mm’nin üzeri olarak alınırsa, endometrium kanseri için sensitivite %100, spesifitesi %43,2, negatif prediktif değer %100, pozitif prediktif değer %12,5 olarak saptandı. Sonuç: TVUSG postmenopozal kanamalı hastaların değerlendirilmesinde yol göstericidir. Fakat endometrium kanserini dışlamak için endometrial örneklemenin önemi unutulmamalıdır.

  • Open Access

    Investigation of Cesarean Rates and Perinatal Outcomes of Term Pregnancies Referred to the Delivery Unit from the Outpatient Clinic with Pre-Diagnosis of Non-Reactive Non-Stress Test

    by İsa Şükrü Öz

    En tr Objective: Cesarean rates and perinatal outcomes of pregnant women who admitted to our hospital for routine follow-up and were referred to the delivery room with pre-diagnosis of non-reactive nonstress test were investigated. Materials and Methods: A total of 100 pregnant women of 37-41 weeks gestation who were pre-diagnosed with non-reactive nonstress test during routine follow-up and referred to the delivery unit between January 2018 and December 2018 were retrospectively evaluated. High-risk pregnant women with risk factors that may have contributed to non-reactive nonstress test were not included in the study. Modes of delivery were documented and cesarean deliveries due to non-reactive nonstress test were investigated. Results: Of the 100 patients referred to the delivery room due to non-reactive nonstress test, 88 showed reactive nonstress test following fetal resuscitation. The remaining 12 patients were nonresponsive despite fetal resuscitation and other efforts and underwent emergency cesarean delivery. The primary cesarean rate of delivered pregnancies diagnosed with non-reactive nonstress test was 23.6%. There was no statistically significant difference between pregnancies diagnosed and not diagnosed with non-reactive nonstress test according to perinatal outcomes in fetal wellbeing follow-up (p>0.05). Conclusions: Primary cesarean rate was higher in delivered pregnancies diagnosed with non-reactive nonstress test. Amaç: Rutin gebelik takipleri için hastanemize başvuran gebelerde, fetal iyilik hallerinin takibinde non-reaktif non-stress test ön tanısı alıp, doğumhaneye yönlendirilen gebelerin sezaryen oranları ve perinatal sonuçları araştırılmıştır. Materyal ve Metot: Ocak 2018-Aralık 2018 tarihleri arasındaki 1 yıllık süre zarfında 37-41 haftalık gebeliği mevcut olup, rutin gebelik kontrolleri sırasında non-reaktif non-stress test ön tanısı alıp, doğumhaneye yönlendirilen toplam 100 adet gebenin verileri retrospektif olarak tarandı. Non- reaktif non- stress teste sebep olabilecek risk faktörleri bulunan yüksek riskli gebeler araştırmaya dahil edilmedi. Araştırmada gebelerin doğum şekilleri kayıt altına alındı ve bunlardan non-reaktif non-stress teste bağlı sezaryen olanlar araştırıldı. Bulgular: Çalışmamız kapsamında non-reaktif non-stress teste bağlı doğumhaneye yönlendirilen 100 hastanın; 88’i fetal canlandırma işlemleri sonrası non-stress testleri reaktivite göstermiştir. Geriye kalan 12 hastaya da fetal canlandırma işlemleri uygulanmış ancak fetal canlandırma ve diğer işlemlerden sonuç alınmayınca acil sezaryen ile doğumları gerçekleşmiştir. Non-rektif non stress test tanısı alıp doğurtulan gebelerdeki primer sezaryen oranı %23,6 olarak görülmüştür. Perinatal sonuçlar açısından fetal iyilik hali takibinde non-reaktif stress test tanısı alıp doğumu olanlar ile non-reaktif non-stress test tanısı almayıp doğuranlar arasında istatistiksel anlamlı bir fark yoktur (p>0,05). Sonuç: Non-reaktif non-stress test tanısı alıp doğurtulan gebelerde primer sezaryen oranı artmıştır.


  • Epidural Analjezi ile Normal Doğum Yapanlarda İzlenen Duygu Durum Farklılıkları

    by İsa Şükrü Öz, Anıl TURHAN ÇAKIR, Burak Ün

    Amaç: Epidural analjezi uygulanmadan normal doğum yapanlar ve epidural analjezi uygulanarak normal doğum yapanlar arasındaki duygu durum farklılıklarını değerlendirmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ocak 2018 ile Mart 2018 arası zaman diliminde doğum için doğum ünitesine gelen gebeler kabul edildi. Gebelere duygu durumlarını değerlendirmek için SCL-90 duygu durum testi uygulandı. Epidural analjezi uygulanmaksızın normal spontan vajinal doğum yapan gebeler ile kontrol gurubu oluşturularak karşılaştırma yapıldı. Karşılaştırmalar arasındaki değerlendirmeler Mann Whitney U testi ile yapıldı.Bulgular: Toplam 100 gebe Grup I ve Grup II olmak üzere 50’şer kişilik iki gruba ayrıldı. Grup I’deki gebeler epidural analjezi uygulanmadan normal spontan doğumu gerçekleştiren grubu oluştururken, Grup II’dekiler ise epidural analjezi ile normal spontan doğumu gerçekleşen gebelerden oluşmaktaydı. Grup I’in yaş ortalaması 27,34±5 yıl, Grup II’deki gebelerin yaş ortalaması ise 28,5±3,5 yıldı. Grup I’in Somatizasyon, Anksiyete, Kişiler Arası Duyarlılık, Öfke, Fobik, Ek ve Genel Semptom İndeksi puan ortalamaları, Grup II’ye göre istatistiksel olarak anlamlı yüksekti (Öfke p=0,001, Fobik p=0,014, Ek p=0,033, Genel Semptom İndeksi p=0,001 diğerleri için p<0,001). Grup II’de yaş ile sadece Anksiyete alt ölçeği pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişkili saptandı (p=0,020).Sonuç: Somatizasyon, Anksiyete, Kişiler Arası Duyarlılık, Öfke, Fobik puan ortalamaları, Epidural analjezi uygulanmadan normal doğum yapan gebelerde, epidural analjezi uygulanarak normal doğum yapan gebelere göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu.

  • Open Access

    Antenatal Takiplerde Saptanan İzole Fetal Bağırsak Dilatasyonu

    by İsa Şükrü Öz

    Gebelerin antenatal takiplerinde nadir olarak çeşitli seviyelerde fetal bağırsak genişlemeleri görülebilir. Ultrasonografik olarak fetal bağırsak genişlemesi görünümü fetal bağırsak tıkanıkları, kromozom ve enfeksiyöz bozuklukları ve kistik fibrozis gibi çeşitli durumlar için uyarıcı olabilir. Bu durumlarda doğum sonrası olası bir cerrahi müdahale gerekebilir. Ultrasonografi fetal bağırsak değerlendirilmesinde sınırlı bir etkiye sahiptir. Bu nedenle, antenatal takiplerde fetal barsak dilatasyonunun kazara saptanması, klinisyen için kesin lezyonları ve klinik anlamlı korelasyonlarını tanımlamak ve açıklamak açısından oldukça zordur. Bu nedenle fetal barsak dilatasyonu, farklı doğum sonrası sonuçlarla ilişkili olabilir.

  • Endometri̇al Örnekleme Sonuçlarımız: 365 Olgunun Analizi

    by Anıl TURHAN ÇAKIR, İsa Şükrü Öz, Burak Ün

    Amaç: Çalışmamızın amacı çeşitli nedenler ile yapılan endometri­al örnekleme işleminin; endikasyonları ve histopatolojik tanılarının değerlendirilmesi Materyal ve metod: Bu çalışmada Ocak 2015-Mart 2018 tarihleri arasında kliniğimiz­de çeşitli nedenler ile endometrial biyopsi yapılan 365 hastanın endometrial biyopsi sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 46,7±9,9 idi. Endometrial biyopsi endikasyonları sırasıyla anormal uterin kanama (%74), postmenopozal kanama (%11,5)ve postmenopozal endometrial kalınlık artışı (%14,5) .Histopatolojik sonuçlar ise en sık proliferatif endometrium (%32,1) sonrasında sırasıyla sekretuar endometrium (%23) endometrial polip (%16,4) yetersiz materyal (%12,9), atrofi (%8,8), basit atipisiz endometrial hiperplazi (%5,2), endometrial kanser (%1,1) olarak raporlanmıştır. Premenopozal dönemde sekretuar endometrium ve proliferatif endometrium yüksek oranda bulunurken (p<0.001); postmenopozal dönemde ise atrofi (p<0.001), yetersiz materyal (p<0.001) ve endometrium kanseri (p=0.004) yüksek oranda bulundu. Sonuç: Endometrial biyopside esas amaç endometrium kanserini saptamaktır. Özellikle postmenopozal dönemde endometrium kanseri açısından dikkatli olunmalıdır Anahtar kelimeler: uterus kanaması; endometriyal hastalıklar; menoraji