Nilgün Bek
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Research Interests
Nilgün Bek has a total of 144 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Mustafa Sarı
Lokman Hekim University
10 shared publications - Banu Ünver
Lokman Hekim Universitesi
6 shared publications - Demet Öztürk
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, Lokman Hekim University, Ankara, Turkey
5 shared publications - Gozde Yagci
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Physical Therapy and Rehabilitation, Hacettepe University, Ankara, Turkey
3 shared publications - Gözde Kesikbaş
Ondokuz Mayıs Üniversitesi
3 shared publications - Halil Ibrahim Celik
Bilge Çocuk Special Education and Rehabilitation Center, Ankara, Turkey
3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 29 July 2026
- Published by Springer Nature in BMC Medical Education
- Vol. 26 (1)
Development and content validity of an AI-assisted simulation scenario for orthotic fabrication in occupational therapy education
Background: Developing high-fidelity simulation scenarios is a time-consuming process, and validated resources for complex psychomotor skills such as orthotic fabrication are scarce. This study aimed to examine the content validity index (CVI) of a simulation scenario for anticlaw orthosis fabrication developed with the support of artificial intelligence (AI). Methods: A mixed-methods methodological study was conducted in an academic education program in Türkiye. Six subject matter experts with professional experience in hand rehabilitation, orthotics, and simulation-based education participated. A simulation scenario package was structured by the researchers, while the specific scenario flow was generated using a seven-step process supported by the generative AI tool ChatGPT. Expert reviewers evaluated five components, specifically objectives, background, prebriefing, scenario flow, and debriefing, using a 4-point Likert scale and open-ended questions. The item-level content validity index (I-CVI) and scale level content validity index (S-CVI) were calculated. Results: The simulation scenario package was evaluated across five core components. The scenario achieved an I-CVI and S-CVI of 1.00. This indicated that all expert reviewers rated the scenario components as content valid by assigning a score of 3 or 4. Qualitative feedback highlighted the need for refinements in clinical fidelity, specific material choices, and safety warnings regarding heat and sharp tools. Conclusions: The study provided educators with a comprehensive, ready-to-implement simulation scenario package, including validated learning objectives, prebriefing instructions, the full scenario script developed via AI-assisted methodology, and debriefing guides, that could be adopted to enhance orthotic training in rehabilitation curricula.
- 29 July 2026
- Published by Springer Nature in BMC Medical Education
- Vol. 26 (1)
Open AccessDevelopment and content validity of an AI-assisted simulation scenario for orthotic fabrication in occupational therapy education
Background: Developing high-fidelity simulation scenarios is a time-consuming process, and validated resources for complex psychomotor skills such as orthotic fabrication are scarce. This study aimed to examine the content validity index (CVI) of a simulation scenario for anticlaw orthosis fabrication developed with the support of artificial intelligence (AI). Methods: A mixed-methods methodological study was conducted in an academic education program in Türkiye. Six subject matter experts with professional experience in hand rehabilitation, orthotics, and simulation-based education participated. A simulation scenario package was structured by the researchers, while the specific scenario flow was generated using a seven-step process supported by the generative AI tool ChatGPT. Expert reviewers evaluated five components, specifically objectives, background, prebriefing, scenario flow, and debriefing, using a 4-point Likert scale and open-ended questions. The item-level content validity index (I-CVI) and scale level content validity index (S-CVI) were calculated. Results: The simulation scenario package was evaluated across five core components. The scenario achieved an I-CVI and S-CVI of 1.00. This indicated that all expert reviewers rated the scenario components as content valid by assigning a score of 3 or 4. Qualitative feedback highlighted the need for refinements in clinical fidelity, specific material choices, and safety warnings regarding heat and sharp tools. Conclusions: The study provided educators with a comprehensive, ready-to-implement simulation scenario package, including validated learning objectives, prebriefing instructions, the full scenario script developed via AI-assisted methodology, and debriefing guides, that could be adopted to enhance orthotic training in rehabilitation curricula.
- Open Access
- 31 May 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 374-381
Investigation of the Effect of Craniovertebral Angle on Neck Awareness and Perceived Mobility in Individuals with Text Neck Syndrome
Objective: The aim of this study was to investigate the effect of craniovertebral angle (CVA) on neck awareness and perceived mobility in individuals with Text Neck Syndrome. Material and Methods: The study included 68 participants, 34 in the Text Neck group and 34 healthy individuals. CVA angle was measured with Kinovea on side-view photographs. The evaluation of neck perception was conducted using the Fremantle Neck Awareness Questionnaire (FreNAQ-T). Postural awareness was assessed through the Postural Habits and Awareness Questionnaire (PHAS). Perceived neck mobility was assessed using the S-ROM-Neck Questionnaire, and pain intensity was measured with a Visual Analog Scale (VAS). Results: In the Text Neck group, CVA values were lower and FreNAQ-T scores were higher compared to the healthy group (p=0.011 and p0.05). In the Text Neck group, the lateral flexion range of motion (ROM) was overestimated (p=0.017), and flexion and extension ROMs were underestimated (p<0.001 and p<0.001, respectively). Conclusion: The evaluation of neck awareness and perceived cervical mobility may be beneficial in planning rehabilitation programs for individuals with mechanical neck pain, such as those with Text Neck syndrome.
- 31 May 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (2) , 374-381
Open AccessInvestigation of the Effect of Craniovertebral Angle on Neck Awareness and Perceived Mobility in Individuals with Text Neck Syndrome
Objective: The aim of this study was to investigate the effect of craniovertebral angle (CVA) on neck awareness and perceived mobility in individuals with Text Neck Syndrome. Material and Methods: The study included 68 participants, 34 in the Text Neck group and 34 healthy individuals. CVA angle was measured with Kinovea on side-view photographs. The evaluation of neck perception was conducted using the Fremantle Neck Awareness Questionnaire (FreNAQ-T). Postural awareness was assessed through the Postural Habits and Awareness Questionnaire (PHAS). Perceived neck mobility was assessed using the S-ROM-Neck Questionnaire, and pain intensity was measured with a Visual Analog Scale (VAS). Results: In the Text Neck group, CVA values were lower and FreNAQ-T scores were higher compared to the healthy group (p=0.011 and p0.05). In the Text Neck group, the lateral flexion range of motion (ROM) was overestimated (p=0.017), and flexion and extension ROMs were underestimated (p<0.001 and p<0.001, respectively). Conclusion: The evaluation of neck awareness and perceived cervical mobility may be beneficial in planning rehabilitation programs for individuals with mechanical neck pain, such as those with Text Neck syndrome.
- Open Access
- 24 February 2026
- Published by Springer Nature in Irish Journal of Medical Science (1971 -)
- Vol. 195 (3) , 1389-1395
Comparison of plantar pressure distribution, balance and functional parameters in older adults with high and low fall risk: a cross-sectional study
Background Falls are a common and serious problem among older adults, often leading to injury and functional decline. Understanding plantar pressure patterns and functional performance can help identify fall risk mechanisms. Aims This study aimed to compare plantar pressure distribution, balance, and functional parameters in older adults with high and low fall risk. Methods Twenty-nine older adults (mean age 72.76 ± 5.23 years) participated. Participants were divided based on Berg Balance Scale scores: high fall risk (n = 15) and low fall risk (n = 14). Static and dynamic plantar pressures were assessed using pedobarography. Functional mobility and balance were evaluated with the Functional Reach Test (FRT), Timed Up and Go Test (TUG), and 10-Meter Walk Test (10MWT). Results No significant differences were observed in static plantar pressure parameters. In dynamic analysis, non-dominant forefoot impulse was significantly higher in the low fall-risk group (p = 0.032), while dominant midfoot impulse was lower in the low fall-risk group (p = 0.041). Low-risk participants reached longer distances in FRT (p = 0.001) and completed TUG faster (p = 0.010), indicating better functional performance. 10MWT performance was better in the low-risk group but not statistically significant (p = 0.085). Conclusions Static plantar pressure parameters did not differ significantly between groups, but dynamic plantar pressure and functional tests did. Better FRT and TUG performance and higher non-dominant forefoot impulse were observed in the low-risk group. Evaluating fall risk should incorporate balance, time-dependent plantar pressure, and functional performance, guiding intervention strategies.
- 24 February 2026
- Published by Springer Nature in Irish Journal of Medical Science (1971 -)
- Vol. 195 (3) , 1389-1395
Open AccessComparison of plantar pressure distribution, balance and functional parameters in older adults with high and low fall risk: a cross-sectional study
Background Falls are a common and serious problem among older adults, often leading to injury and functional decline. Understanding plantar pressure patterns and functional performance can help identify fall risk mechanisms. Aims This study aimed to compare plantar pressure distribution, balance, and functional parameters in older adults with high and low fall risk. Methods Twenty-nine older adults (mean age 72.76 ± 5.23 years) participated. Participants were divided based on Berg Balance Scale scores: high fall risk (n = 15) and low fall risk (n = 14). Static and dynamic plantar pressures were assessed using pedobarography. Functional mobility and balance were evaluated with the Functional Reach Test (FRT), Timed Up and Go Test (TUG), and 10-Meter Walk Test (10MWT). Results No significant differences were observed in static plantar pressure parameters. In dynamic analysis, non-dominant forefoot impulse was significantly higher in the low fall-risk group (p = 0.032), while dominant midfoot impulse was lower in the low fall-risk group (p = 0.041). Low-risk participants reached longer distances in FRT (p = 0.001) and completed TUG faster (p = 0.010), indicating better functional performance. 10MWT performance was better in the low-risk group but not statistically significant (p = 0.085). Conclusions Static plantar pressure parameters did not differ significantly between groups, but dynamic plantar pressure and functional tests did. Better FRT and TUG performance and higher non-dominant forefoot impulse were observed in the low-risk group. Evaluating fall risk should incorporate balance, time-dependent plantar pressure, and functional performance, guiding intervention strategies.
- 31 December 2025
- Published by Gazi University in Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (3) , 60-70
TOTAL KÖR, AZ GÖREN VE NORMAL GÖRME YETİSİ OLAN ÇOCUKLARDA STATİK POSTURAL KONTROL VE DİNAMİK TEPE KUVVET DEĞERLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI VE PARAMETRELER ARASI İLİŞKİLERİN İNCELENMESİ
Giriş: Görme yetisi, postural kontrolün sürdürülebilmesinde önemli bir rol oynar Amaç: Çalışmamızın amacı farklı seviyelerde doğuştan görme kaybı olan ve normal görme yetisine sahip çocuklarda, statik CoP (Center of Pressure) salınımı ile dinamik plantar temas alanlarındaki tepe kuvvet torklarının karşılaştırılması ve bu parametreler arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya 7-14 yaş aralığında olan 68 çocuk dahil edildi ve normal gören, az gören ve total kör olarak 3 gruba ayrıldı. Statik CoP değerlerinin ve dinamik tepe kuvvet torklarının elde edilmesi amacıyla taşınabilir AS Ayak Tarama (Analiz Sistem®, İstanbul, Türkiye) sistemi kullanıldı. Bulgular: Çocukların yaş, vücut ağırlığı, boy uzunluğu, beden kütle indeksi, cinsiyet ve dominant ekstremite dağılımlarının benzer olduğu görüldü (p>0,05). Statik ayakta duruşta gruplar arası karşılaştırmalarda CoP toplam yol uzunluğu (path length) değeri hariç (p=0,002) diğer sonuçlar açısından grupların benzer olduğu görüldü (p>0,05). Dinamik olarak ölçülen tepe kuvvet tork değerlerinin dominant ve non-dominant alt ekstremitelerde üç grup arasında benzer olduğu bulundu (p>0,05). Normal görenlerde ise CoP path length değerlerinin dominant ve non-dominat ayağın 1. metatarsal alanı, orta ayak ve topuk medialinden elde edilen tepe kuvvet torkları ile negatif yönde ve orta kuvvette ilişkisi olduğu bulundu (p<0,05). Sonuç: Görme engelli çocuklar, statik postural kontrol sırasında normal gören akranlarına kıyasla daha fazla salınım göstermelerine rağmen, dinamik plantar kuvvet dağılımında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Statik ölçüm sonuçları ile dinamik tepe kuvvet tork değerleri arasındaki zayıf–orta ilişki, postural kontrolün sağlanması için geliştirilen bir strateji gibi görünmektedir. Bu durum, görsel girdi eksikliğinin denge mekanizmaları üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.
- 31 December 2025
- Published by Gazi University in Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (3) , 60-70
TOTAL KÖR, AZ GÖREN VE NORMAL GÖRME YETİSİ OLAN ÇOCUKLARDA STATİK POSTURAL KONTROL VE DİNAMİK TEPE KUVVET DEĞERLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI VE PARAMETRELER ARASI İLİŞKİLERİN İNCELENMESİ
Giriş: Görme yetisi, postural kontrolün sürdürülebilmesinde önemli bir rol oynar Amaç: Çalışmamızın amacı farklı seviyelerde doğuştan görme kaybı olan ve normal görme yetisine sahip çocuklarda, statik CoP (Center of Pressure) salınımı ile dinamik plantar temas alanlarındaki tepe kuvvet torklarının karşılaştırılması ve bu parametreler arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya 7-14 yaş aralığında olan 68 çocuk dahil edildi ve normal gören, az gören ve total kör olarak 3 gruba ayrıldı. Statik CoP değerlerinin ve dinamik tepe kuvvet torklarının elde edilmesi amacıyla taşınabilir AS Ayak Tarama (Analiz Sistem®, İstanbul, Türkiye) sistemi kullanıldı. Bulgular: Çocukların yaş, vücut ağırlığı, boy uzunluğu, beden kütle indeksi, cinsiyet ve dominant ekstremite dağılımlarının benzer olduğu görüldü (p>0,05). Statik ayakta duruşta gruplar arası karşılaştırmalarda CoP toplam yol uzunluğu (path length) değeri hariç (p=0,002) diğer sonuçlar açısından grupların benzer olduğu görüldü (p>0,05). Dinamik olarak ölçülen tepe kuvvet tork değerlerinin dominant ve non-dominant alt ekstremitelerde üç grup arasında benzer olduğu bulundu (p>0,05). Normal görenlerde ise CoP path length değerlerinin dominant ve non-dominat ayağın 1. metatarsal alanı, orta ayak ve topuk medialinden elde edilen tepe kuvvet torkları ile negatif yönde ve orta kuvvette ilişkisi olduğu bulundu (p<0,05). Sonuç: Görme engelli çocuklar, statik postural kontrol sırasında normal gören akranlarına kıyasla daha fazla salınım göstermelerine rağmen, dinamik plantar kuvvet dağılımında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Statik ölçüm sonuçları ile dinamik tepe kuvvet tork değerleri arasındaki zayıf–orta ilişki, postural kontrolün sağlanması için geliştirilen bir strateji gibi görünmektedir. Bu durum, görsel girdi eksikliğinin denge mekanizmaları üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.
- 30 September 2025
- Published by Gaziosmanpasa University in TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 5 (3) , 277-286
GENÇ YETİŞKİNLERDE VÜCUT KÜTLE İNDEKSİNİN AYAK ANTROPOMETRİSİ, STATİK PLANTAR BASINÇ DAĞILIMI VE DENGE MERKEZİ SALINIMI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN İNCELENMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı, genç yetişkinlerde vücut kütle indeksinin (VKİ) ayak antropometrik ölçümleri, statik plantar basınç dağılımı ve denge merkezi (CoP) salınımı parametreleri üzerindeki etkilerini incelemek ve ölçülen parametreler açısından cinsiyetler arası farkları ortaya koymaktır. Yöntem: Çalışmaya, VKİ25 kg/m2 olan 68 birey olmak üzere toplam 136 genç yetişkin (18–35 yıl) katıldı. Her iki gruptaki katılımcıların, ayakta dururken elde edilen antropometrik ölçümleri (ayak uzunluğu, metatarsal genişlik, topuk genişliği), plantar basınç dağılımları ve CoP değerleri statik pedobarografik analiz yöntemiyle elde edildi ve kaydedildi. Veriler, uygun istatistiksel yöntem kullanılarak VKİ grupları ve cinsiyetler arası karşılaştırıldı. Bulgular: Katılımcılardan VKİ>25 grubunda olguların metatarsal genişlikleri anlamlı olarak daha yüksekti (p0,05). Cinsiyetler arası karşılaştırmalarda, yapılan statik pedobarografik analizler sonucunda, erkeklerde sol tüm ayak ve sol arka ayak basınç değeri daha yüksekken; kadınlarda sağ tüm ayak ve sağ arka ayak basınçlarının olarak daha yüksek olduğu bulundu (p
- 30 September 2025
- Published by Gaziosmanpasa University in TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 5 (3) , 277-286
GENÇ YETİŞKİNLERDE VÜCUT KÜTLE İNDEKSİNİN AYAK ANTROPOMETRİSİ, STATİK PLANTAR BASINÇ DAĞILIMI VE DENGE MERKEZİ SALINIMI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN İNCELENMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı, genç yetişkinlerde vücut kütle indeksinin (VKİ) ayak antropometrik ölçümleri, statik plantar basınç dağılımı ve denge merkezi (CoP) salınımı parametreleri üzerindeki etkilerini incelemek ve ölçülen parametreler açısından cinsiyetler arası farkları ortaya koymaktır. Yöntem: Çalışmaya, VKİ25 kg/m2 olan 68 birey olmak üzere toplam 136 genç yetişkin (18–35 yıl) katıldı. Her iki gruptaki katılımcıların, ayakta dururken elde edilen antropometrik ölçümleri (ayak uzunluğu, metatarsal genişlik, topuk genişliği), plantar basınç dağılımları ve CoP değerleri statik pedobarografik analiz yöntemiyle elde edildi ve kaydedildi. Veriler, uygun istatistiksel yöntem kullanılarak VKİ grupları ve cinsiyetler arası karşılaştırıldı. Bulgular: Katılımcılardan VKİ>25 grubunda olguların metatarsal genişlikleri anlamlı olarak daha yüksekti (p0,05). Cinsiyetler arası karşılaştırmalarda, yapılan statik pedobarografik analizler sonucunda, erkeklerde sol tüm ayak ve sol arka ayak basınç değeri daha yüksekken; kadınlarda sağ tüm ayak ve sağ arka ayak basınçlarının olarak daha yüksek olduğu bulundu (p
- Open Access
- 30 May 2025
- Published by Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi in Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
- Vol. 13 (2) , 100-107
Does Smartphone Addiction Affect Respiratory Capacity and Physical Activity Level in Young Adults?
Purpose: To examine the effect of smartphone addiction levels on respiratory capacity and physical activity levels in young adults. Materials and Methods: Individuals aged 18 and over were included in the study. Participants completed a demographic data form, the Short Form of the Smartphone Addiction Scale, and the Short Form of the International Physical Activity Questionnaire. Additionally, Peak Expiratory Flow Rate (PEFR) measurements were performed to assess respiratory capacity. Mann-Whitney U test was used for group comparisons, Pearson test for correlation analysis, and Chi-square test for categorical variables. Results: No gender difference was found in smartphone addiction levels, while male participants showed a significant difference in body mass index and PEFR (p=0.001, p=0.0001, respectively). No significant relationship was found between smartphone use, physical activity level, and PEFR (p>0.05). A significant difference was observed in smartphone addiction status regarding smoking (p=0.0001). Non-smokers were also found not to be addicted to smartphones. Conclusion: To mitigate the negative effects of smartphone addiction, smoking habits and gender-related factors should be considered, and physiotherapists have an essential role in social screening, awareness, and postural training to reduce predisposition to addiction.
- 30 May 2025
- Published by Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi in Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
- Vol. 13 (2) , 100-107
Open AccessDoes Smartphone Addiction Affect Respiratory Capacity and Physical Activity Level in Young Adults?
Purpose: To examine the effect of smartphone addiction levels on respiratory capacity and physical activity levels in young adults. Materials and Methods: Individuals aged 18 and over were included in the study. Participants completed a demographic data form, the Short Form of the Smartphone Addiction Scale, and the Short Form of the International Physical Activity Questionnaire. Additionally, Peak Expiratory Flow Rate (PEFR) measurements were performed to assess respiratory capacity. Mann-Whitney U test was used for group comparisons, Pearson test for correlation analysis, and Chi-square test for categorical variables. Results: No gender difference was found in smartphone addiction levels, while male participants showed a significant difference in body mass index and PEFR (p=0.001, p=0.0001, respectively). No significant relationship was found between smartphone use, physical activity level, and PEFR (p>0.05). A significant difference was observed in smartphone addiction status regarding smoking (p=0.0001). Non-smokers were also found not to be addicted to smartphones. Conclusion: To mitigate the negative effects of smartphone addiction, smoking habits and gender-related factors should be considered, and physiotherapists have an essential role in social screening, awareness, and postural training to reduce predisposition to addiction.
- Open Access
- 30 April 2025
- Published by Gazi University in Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (1) , 11-21
SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARDA KAS TONUSU VE SPASTİSİTE ŞİDDETİ İLE YÜRÜME PARAMETRELERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Giriş: Spastik serebral palsi (SSP), çocuklukta görülen en yaygın motor bozukluklardan biridir ve kas tonusu ile spastisite şiddetindeki artış yürüme parametrelerini olumsuz etkileyebilir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, unilateral ve bilateral SSP’li çocuklarda alt ekstremite kaslarının kas tonusu ve spastisite şiddeti ile yürüme parametreleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya 6-18 yaş arasında, unilateral veya bilateral SSP tanısı almış, Gross Motor Function Classification System (GMFCS) I,II ve III seviyesindeki toplam 30 çocuk dâhil edilmiştir. Kas tonusu Modifiye Ashworth Skalası (MAS), spastisite şiddeti Modifiye Tardieu Skalası (MTS) ile değerlendirilmiştir. Yürüme parametreleri ise Edinburgh Görsel Yürüme Analizi (EGYA) ile analiz edilmiştir. Elde edilen veriler arası ilişkiler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiştir. Bulgular: Alt ekstremite kaslarının tonus düzeyleri ve spastisite şiddetleri ile EGYA toplam puanları arasında anlamlı pozitif korelasyonlar tespit edilmiştir. Özellikle diz ekstansör ve kalça addüktör kaslarının spastisite komponentlerinde çok güçlü anlamlı korelasyonlar tespit edilmiştir. Tonus artışı incelendiğinde sol diz ekstansör kasları ile EGYA total puanı (r= 0,849; p<0,01) ve EGYA sol total puanı arasında (r= 0,848; p<0,01) çok güçlü pozitif korelasyonlar olduğu görülmüştür. Spastisite şiddeti artışı ile yürüme parametreleri arasında da benzer şekilde anlamlı pozitif korelasyonlar bulunmuştur. En yüksek korelasyon, sol diz ekstansör kasları ile EGYA total (r= 0,790; p<0,01) ve EGYA sol total (r= 0,789; p<0,01) arasında çok güçlü pozitif korelasyon gözlenmiştir. Sonuç: Bulgular, SSP'li çocuklarda özellikle diz ekstansör ve kalça addüktör kaslarında tonus ve spastisite şiddeti artışının yürüme kalitesini olumsuz yönde etkilediğini göstermektedir. Çalışmamız alt ekstremite kaslarındaki spastisite komponentlerinin hem ipsilateral hem de kontralateral yürüme parametrelerini etkileyebileceğini ortaya koymuştur. Bu sonuç, tedavi planlamalarında alt ekstremitelerdeki kas tonusu ve spastisite şiddetinin dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır. Yürüme kalitesini arttırmaya yönelik spastisite inhibisyonunu hedefleyen tedavi yaklaşımlarının spesifik kaslara odaklanması gerektiğini ve bu faktörlerin klinik müdahalelerde dikkate alınması gerektiği görülmektedir.
- 30 April 2025
- Published by Gazi University in Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 10 (1) , 11-21
Open AccessSEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARDA KAS TONUSU VE SPASTİSİTE ŞİDDETİ İLE YÜRÜME PARAMETRELERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Giriş: Spastik serebral palsi (SSP), çocuklukta görülen en yaygın motor bozukluklardan biridir ve kas tonusu ile spastisite şiddetindeki artış yürüme parametrelerini olumsuz etkileyebilir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, unilateral ve bilateral SSP’li çocuklarda alt ekstremite kaslarının kas tonusu ve spastisite şiddeti ile yürüme parametreleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya 6-18 yaş arasında, unilateral veya bilateral SSP tanısı almış, Gross Motor Function Classification System (GMFCS) I,II ve III seviyesindeki toplam 30 çocuk dâhil edilmiştir. Kas tonusu Modifiye Ashworth Skalası (MAS), spastisite şiddeti Modifiye Tardieu Skalası (MTS) ile değerlendirilmiştir. Yürüme parametreleri ise Edinburgh Görsel Yürüme Analizi (EGYA) ile analiz edilmiştir. Elde edilen veriler arası ilişkiler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiştir. Bulgular: Alt ekstremite kaslarının tonus düzeyleri ve spastisite şiddetleri ile EGYA toplam puanları arasında anlamlı pozitif korelasyonlar tespit edilmiştir. Özellikle diz ekstansör ve kalça addüktör kaslarının spastisite komponentlerinde çok güçlü anlamlı korelasyonlar tespit edilmiştir. Tonus artışı incelendiğinde sol diz ekstansör kasları ile EGYA total puanı (r= 0,849; p<0,01) ve EGYA sol total puanı arasında (r= 0,848; p<0,01) çok güçlü pozitif korelasyonlar olduğu görülmüştür. Spastisite şiddeti artışı ile yürüme parametreleri arasında da benzer şekilde anlamlı pozitif korelasyonlar bulunmuştur. En yüksek korelasyon, sol diz ekstansör kasları ile EGYA total (r= 0,790; p<0,01) ve EGYA sol total (r= 0,789; p<0,01) arasında çok güçlü pozitif korelasyon gözlenmiştir. Sonuç: Bulgular, SSP'li çocuklarda özellikle diz ekstansör ve kalça addüktör kaslarında tonus ve spastisite şiddeti artışının yürüme kalitesini olumsuz yönde etkilediğini göstermektedir. Çalışmamız alt ekstremite kaslarındaki spastisite komponentlerinin hem ipsilateral hem de kontralateral yürüme parametrelerini etkileyebileceğini ortaya koymuştur. Bu sonuç, tedavi planlamalarında alt ekstremitelerdeki kas tonusu ve spastisite şiddetinin dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır. Yürüme kalitesini arttırmaya yönelik spastisite inhibisyonunu hedefleyen tedavi yaklaşımlarının spesifik kaslara odaklanması gerektiğini ve bu faktörlerin klinik müdahalelerde dikkate alınması gerektiği görülmektedir.
- Open Access
- 29 March 2025
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 12 (1) , 28-37
Tip 2 diyabette plantar ülser varlığı plantar basınç dağılımı parametrelerini değiştirir mi?
Amaç: Tip 2 diabetes mellituslu (DM) hastalarda diyabetik ayak ülseri (DAÜ) varlığının statik/dinamik plantar basınç dağılımına etkisini ve ayakların antropometrik/biyomekanik verileriyle DAÜ ilişkisini belirlemek amaçlandı. Yöntem: Statik/dinamik plantar basınç analizi ve bilgisayarlı podoscan analizi yapılan, 45-80 yaş aralığında 79 DM tanılı hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. DAÜ olan 31 ve DAÜ olmayan 48 DM’li hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların statik ve dinamik plantar basınç dağılımı parametreleri ile bilgisayarlı podoscan analiz cihazından alınan veriler toplandı. Hastaların plantar basınç dağılımı Pedar-X sistemi kullanılarak değerlendirildi. Plantar tarama ise Dijital Diagnostik Baropodometre Tarama Sistemi ve Milletrix yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi. Bulgular: Statik analizde DAÜ olan hastalarda iki ayağın zemine uyguladığı maksimum ve ortalama basıncın, sağ ön ayağa aktarılan ağırlığın sol arka ayak temas alanının daha yüksek olduğu; dinamik analizde ise sağ ayak basınçlarının ve ayak ekseni açısının arttığı tespit edildi (p
- 29 March 2025
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 12 (1) , 28-37
Open AccessTip 2 diyabette plantar ülser varlığı plantar basınç dağılımı parametrelerini değiştirir mi?
Amaç: Tip 2 diabetes mellituslu (DM) hastalarda diyabetik ayak ülseri (DAÜ) varlığının statik/dinamik plantar basınç dağılımına etkisini ve ayakların antropometrik/biyomekanik verileriyle DAÜ ilişkisini belirlemek amaçlandı. Yöntem: Statik/dinamik plantar basınç analizi ve bilgisayarlı podoscan analizi yapılan, 45-80 yaş aralığında 79 DM tanılı hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. DAÜ olan 31 ve DAÜ olmayan 48 DM’li hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların statik ve dinamik plantar basınç dağılımı parametreleri ile bilgisayarlı podoscan analiz cihazından alınan veriler toplandı. Hastaların plantar basınç dağılımı Pedar-X sistemi kullanılarak değerlendirildi. Plantar tarama ise Dijital Diagnostik Baropodometre Tarama Sistemi ve Milletrix yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi. Bulgular: Statik analizde DAÜ olan hastalarda iki ayağın zemine uyguladığı maksimum ve ortalama basıncın, sağ ön ayağa aktarılan ağırlığın sol arka ayak temas alanının daha yüksek olduğu; dinamik analizde ise sağ ayak basınçlarının ve ayak ekseni açısının arttığı tespit edildi (p