Mutlu Mercan

Amaç: Son derece bulaşıcı şiddetli akut solunum sendromu koronavirüs 2 yeni koronavirüsünün neden olduğu akut respiratuvar distres sendromu (ARDS) ile ilişkili koronavirüs hastalığı-2019 (COVID-19), pandemi döneminde önemli bir ölüm nedenidir. Burada COVID-19 ARDS hastalarında yüksek akımlı nazal oksijen (HFNO) tedavisine ekstübasyon başarısının retrospektif veri analizini sunmayı amaçlıyoruz. Gereç ve Yöntem: Yoğun bakım ünitesinde (YBÜ) HFNO tedavisine ekstübe edilen, laboratuvarca doğrulanmış 22 COVID-19 ARDS hastasının verileri analiz edildi. Solunumla ilgili değişkenler ve demografik özellikler başvuru sırasında toplandı. Entübasyon süresince mekanik ventilasyon hacimleri ve basınçları ile kan gazı ölçümleri kaydedildi. HFNO akış hızı, FiO2 ve oksijenasyon değişkenleri ekstübasyondan sonra 5 gün boyunca toplandı. Planlanan ekstübasyonu takip eden 5 gün içinde yeniden entübasyon oranı, YBÜ’de kalış süresi ve mortalite kaydedildi. Bulgular: Yirmi iki hastanın 16’sı erkekti (%72,7) ve yaş ortalaması 69,9±13,2 yıl olup, en yüksek komorbidite hipertansiyon (%59,1) idi. Semptom başlangıcı ile YBÜ’ye kabul arasındaki süre 6,5±7,9 gündü ve hemen hemen tüm hastalar aynı gün entübe edildi. Yirmi hasta HFNO’ya başarıyla ekstübe edildi ve 2 hasta yeniden entübe edildi. Ortalama yüksek akımlı nazal oksijen tedavisi süresi 4,8±3,6 gün ve yoğun bakımda kalış süresi 17,4±6 gündü. YBÜ mortalite oranı %13,6 (3/22) idi. Sonuç: Ekstübasyon uygulanan yüksek riskli ARDS COVID-19 hastalarında yeniden entübasyon ve ekstübasyon sonrası solunum yetersizliğini önlemek için HFNO tedavisi düşünülmelidir.

Objectives: To evaluate the effect of adjunct treatment with Octagam, an intravenous immunoglobulin (IVIG) product, on clinical outcomes and biomarkers in critically ill COVID-19 patients. Methods: Data from a single center was analyzed retrospectively. Patients had received preliminary standard of intensive care (SIC) according to a local treatment algorithm, either alone or along with Octagam 5% at 30 g/day for 5 days. Both groups were compared regarding baseline characteristics, survival, and changes in inflammation markers. Imbalance in baseline APACHE II scores was addressed by propensity score matching. Otherwise, Kaplan-Meier and multiple logistic regression models were used. Results: Out of 93 patients, 51 had received Octagam and 42 had not. About 75% of patients were male and both groups had comparable body mass index and AB0 blood type distribution. Octagam-treated patients were younger (mean 65 ± 15 versus 71 ± 15 years, p = 0.066) and had slightly lower baseline disease scores (APACHE II: 20.6 versus 22.4, p = 0.281; SOFA: 5.0 versus 7.0, p = 0.006). Overall survival was 61% in the SIC + Octagam and 38% in the SIC only group (odds ratio: 2.2, 95% confidence interval: 0.9-5.4, p = 0.091 after controlling for baseline imbalances). Octagam significantly prolonged median survival time (68 versus 18 days, p = 0.014) and significantly reduced plasma levels of C-reactive protein (median change from baseline -71.5 versus -0.3 mg/L, p = 0.049). Conclusion: Clinically relevant benefits through adjunct Octagam treatment in COVID-19 need to be confirmed in a randomized, controlled trial.

The defective interplay between coagulation and inflammation may be the leading cause of intravascular coagulation and organ dysfunction in COVID-19 patients. Abnormal coagulation profiles were reported to be associated with poor outcomes. In this study, we assessed the prognostic values of antithrombin (AT) activity levels and the impact of fresh frozen plasma (FFP) treatment on outcome. Conventional coagulation parameters as well as AT activity levels and outcomes of 104 consecutive critically ill acute respiratory distress syndrome (ARDS) patients with laboratory confirmed COVID-19 disease were retrospectively analyzed. Patients with AT activity below 75% were treated with FFP. Maximum AT activity levels achieved in those patients were recorded. Significantly low levels of admission AT activity were recorded in non-surviving patients (73%). The cutoff level for admission AT activity was 79% and 58% for the lowest AT for survival. The outcome in those patients who had AT activity levels above 75% after FFP treatment was better than the nonresponding group. As well as AT, admission values of d-dimer, C-reactive protein, and procalcitonin were coagulation and inflammatory parameters among the mortality risk factors. AT activity could be used as a prognostic marker for survival and organ failure in COVID-19 associated ARDS patients. Antithrombin supplementation therapy with FFP in patients with COVID-19 induced hypercoagulopathy may improve thrombosis prophylaxis and thus have an impact on survival.

Amaç: Kasım 2012 tarihinde Çin’in Wuhan şehrinden yeni tip Koronavirüse bağlı (SARSCoV- 2), Koronavirüse hastalığı-2019 (COVID-19 ) olarak isimlendirilen salgın bildirilmiştir. Mortaliteyi etkileyen risk faktörleri halen net olarak tanımlanmamştır. Biz de çalışmamızda İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 18 Mart 2020 ile 30 Mayıs 2020 tarihleri arasında yoğun bakımda takip edilmiş olan laboratuvar ile onaylanmış 90 COVID-19 hastasıda cinsiyetin enflamatuvar belirteçler üzerine etkisini saptamayı planladık. Gereç ve Yöntem: İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 18 Mart 2020 ile 30 Mayıs 2020 tarihleri arasında yoğun bakımda takip edilmiş olan laboratuvar ile onaylanmış 90 COVID-19 hastası retrospektif olarak tarandı. elektronik medikal kayıtlardan hastaların demografik, klinik ve laboratuvar kayıtlarına ulaşılmış, erkek ve kadın cinsiyetler arası karşılaştırılmıştır. Bulgular: İstanbul Tıp Fakültesi Yoğun Bakım Ünitesi’nde (YBÜ) takip ettiğimiz 90 hasta da erkek hasta sayısı, kadın hasta sayısına oranla daha fazla olup (erkek hasta sayısı 66, kadın hasta sayısı 24), hastaların klinik verileri ve demografik verileri arasında anlamlı olarak fark bulunmamamıştır. YBÜ’ ye yatış sırasında erkek hastaların interlökin (İL)-6 ve ferritin düzeyleri kadın hastaların düzeylerine göre anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Cinsiyetler arasında mortalite açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: COVID-19 hastalığına bağlı yoğun bakımda takip edilen hasta sayısı olarak erkek cinsiyet halen kadın cinsiyete göre yüksek olup mortalite üzerinde cinsiyetin anlamlı etkisi saptanmamıştır. Ancak erkek hastalarda enflamatuvar belirteçler olan İL-6 ve ferritinin daha yüksek saptanması, hastalığın erkeklerde daha şiddetli geçmesine sebep olabilir.