Ayhan Durmuş

The aim of the study is to determine what the patients to be served in the cardiology clinic expect and from who they have expectations through healthcare

Bu çalışma, sosyal karşılaştırma teorisi temelinde finansal kaygının üniversite öğrencilerindeki gelecek kaygısı ve göç niyeti üzerindeki etkisinde, algılanan ekonomik eşitsizliğin aracılık rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veri toplama sürecinde 784 üniversite öğrencisi yer almıştır. Veri toplama araçları olarak Finansal Kaygı Ölçeği, Gelecek Kaygısı Ölçeği, Göç Niyeti Ölçeği ve Algılanan Ekonomik Eşitsizlik Ölçeği kullanılmıştır. Hipotezler, Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) yöntemi ile analiz edilmiştir. Bulgular, finansal kaygının gelecek kaygısı ve göç niyeti üzerinde hem doğrudan bir etkiye sahip olduğunu hem de algılanan ekonomik eşitsizlik üzerinden dolaylı (aracılık) etkisi bulunduğunu göstermektedir. Çalışma, finansal kaygının, öğrencilerin geleceğe yönelik beklentilerini ve yaşam kararlarını nasıl etkilediğini ortaya koymuştur. Bu bulgular, finansal kaygı ve ekonomik eşitsizlik konularının toplumsal dinamikler üzerinde önemli etkiler yarattığını vurgulamaktadır. Literatüre katkı olarak, finansal kaygı, ekonomik eşitsizlik ve göç niyeti arasındaki ilişkilerin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlanmakta ve bu alandaki politika geliştirme süreçlerine ışık tutmaktadır.

Çalışmanın amacı, doğa kaynaklı afetlere karşı hazırlıklı olma, kadercilik ve inkar niyeti arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın evrenini Kocaeli ilindeki bireyler oluşturmaktadır. Örneklemini ise çalışmaya katılmayı kabul eden 318 kadın (%63,3), 184 erkek (%36,7) olmak üzere toplam 502 birey oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak dört kısımdan oluşan 36 soruluk anket formu kullanılmıştır. İlk kısımda bireylerin sosyo-demografik özelliklerine ait üçü çoktan seçmeli, üçü evet hayır, biri açık uçlu soru tipinde olmak üzere toplam sekiz soru, ikinci kısımda Afet Hazırbulunuşluk Ölçeği (Disaster Preparedness Scale), üçüncü ve dördüncü kısımda Kadercilik Ölçeği (Fatalism Belief) ve İnkar Niyeti Ölçeği (Denial Belief) kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler; korelasyon analizi ve parametrik analizler kullanılmıştır. Bulgulara göre, inkar niyeti ile afetlere karşı hazırlıklı olma puanları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki bulunurken; kadercilik ile afetlere karşı hazırlıklı olma puanları arasında bir ilişki belirlenmemiştir. Ayrıca kadercilik ile inkar niyeti ölçeklerinden alınan puanlar arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki saptanmıştır. Sonuç olarak, afetler insanların iradesi dışında meydana gelebileceği gibi, insanların gerekli önlemleri almaması ve ilgili tutum ile davranışlarının bir sonucu olarak da ortaya çıkabilir. Bu nedenle her ne sebeple olursa olsun can ve mal kaybını ortadan kaldıracak tedbirlerin alınması için bilincin kazandırılması gerekmektedir. Bireylerin afete hazırlıklı olmalarını sağlamak amacıyla gerekli çalışmaların yapılması ve projelerin hayata geçirilmesi önerilmektedir.

The aim of the study is to determine whether the fear of missing out (FoMO) has a mediating role in the effect of general belongingness (acceptance, exclusion) and happiness on smartphone addiction. The study consists of 656 university students from Turkey and agreeing to participate in the study. Of the students participating in the study, 77.7% were female. The participants were between the ages of 17 and 34, with a mean age of 21.32 ± 2.08 years. In this cross-sectional research design, the relationship between smartphone addiction, fear of missing out, general belonging and happiness variables was examined. Descriptive statistical methods were used to analyze the data and partial least squares path analysis (PLS-SEM) was used to analyze the research model. FoMO has a mediating effect on the effect of acceptance, exclusion, happiness on smartphone addiction. These findings highlight the significant role of FoMO in mediating the relationship between fundamental social needs (belongingness, happiness) and smartphone addiction. This suggests that interventions aimed at reducing smartphone addiction should consider addressing not only the technological dependence but also the underlying social and emotional needs that drive it. Promoting healthy social connections and fostering a sense of belonging among young adults may be crucial in mitigating the risk of smartphone addiction.

Amaç: Çalışmanın amacı, hemşirelerin yönetici desteği algıları ile çalışmaya tutkunlukları arasındaki ilişkilerinin belirlenmesidir. Yöntem: Çalışmanın evrenini Yozgat Bozok Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde çalışan hemşireler oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında gönüllü olarak katılmayı kabul eden 173 hemşireye ulaşılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Anket formunun ilk kısmında sosyo-demografik özellikler, ikinci kısmında yönetici desteği ölçeği ve son kısmında çalışmaya tutkunluk ölçeği yer almaktadır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, doğrulayıcı faktör analizi, güvenilirlik analizi, ilişki analizi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan analiz sonucunda yönetici desteği ile çalışmaya tutkunluk ve alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkilerin olduğu bulunmuştur. Ayrıca, yönetici desteğinin çalışmaya tutkunluk ve alt boyutları üzerinde anlamlı etkisi olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Bulgularımız, hemşirelik profesyonelleri arasında çalışmaya tutkunluğun geliştirilmesinde yönetici desteğinin öneminin altını çizmektedir. Yönetici desteği ile çalışmaya tutkunluğun çeşitli boyutları arasında gözlemlenen pozitif anlamlı ilişkiler, hemşirelerin işlerine yönelik tutum ve bağlılıklarını şekillendirmede liderliğin oynadığı önemli rolü vurgulamaktadır.

Bu çalışmada sağlık çalışanlarının yaşamış olduğu presenteizmin iş per-formansına etkisinin incelenmesi, bu etkide iş yerinde mutluluğun aracı ro-lünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evrenini Yozgat İl Sağlık Mü-dürlüğüne bağlı Devlet Hastanelerinde çalışan sağlık çalışanları oluşturmak-ta olup, örneklemini ise 891 sağlık çalışanı oluşturmaktadır Verilerin anali-zinde tanımlayıcı istatistikler yöntemler, güvenilirlik analizi, doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi, çalışma için kurulan modeli test etmek amacıyla Process Macro model 4 regresyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada presenteizmin iş performansı üzerinde anlamlı bir etki tespit edilemese de (c= 0.026, p>0.05), presenteizmin iş yerinde mutluluk üzerinde negatif etkisi (a= -0.342, p

Aim: This study aims to determine the effects of nurses' perceived workplace incivility on nurses' presenteeism and turnover intention and to reveal the mediating role of work stress and psychological resilience in the possible impact. Background: Nurses directly contribute to the treatment of patients. The problems nurses encounter in the workplace can negatively affect nurses' attitudes towards work. Therefore, the problems faced by nurses should be determined. Methods: This study complies with the STROBE checklist. This cross‐sectional survey was conducted with 302 nurses working in a university hospital in the Konya province of Turkey. Data were collected in May–July 2021. The questionnaire consisted of six parts: sociodemographic characteristics form, workplace incivility scale, psychological resilience scale, work stress scale, turnover intention scale and presenteeism scale. The data were analysed using descriptive statistical methods and partial least‐squares path analysis. Results: It was determined that workplace incivility positively and significantly affected turnover intention, presenteeism and work stress. In contrast, it negatively and significantly affected psychological resilience. In addition, psychological resilience played a mediating role in the effect of workplace incivility on presenteeism. Conclusion: The results reveal that the behaviours of incivility encountered by nurses in the workplace increase their presenteeism and turnover intention, and work stress further strengthens these effects. The psychological resilience of nurses is a factor that can help them eliminate their negative emotions and attitudes. Therefore, it is recommended that nursing and health managers first identify the stress factors in the workplace and be determined to fight them. In addition, organizing training and providing psychological support to increase nurses' psychological resilience may enable nurses to develop more positive feelings about their jobs and workplaces. Implications for nursing and health policy: Nursing and health managers must determine workplace incivility behaviours and inform all employees about these behaviours, their consequences and how to deal with such incivility. In addition, nursing and health managers must determine the stress factors in the workplace and be adamant about combating these factors. In addition, nursing and health managers must give importance to training that will increase the psychological resilience of nurses.

Objective: Mobile health (mHealth) applications are emerging as important healthcare technologies that can provide cost savings, better access to care, contribute to improved clinical outcomes, and support public health. An increasing number of mobile health (mHealth) applications are becoming available to download and use on mobile devices. However, unlocking this potential requires ensuring widespread acceptance and adoption of these applications. In this context, the aim of the study is to determine the impact of individuals’ digital literacy levels on mobile health application usability and the mediating role of patient expertise in this impact. Methods: The population of our study consists of individuals who reside in Yozgat city center and are 18 years old and over. Within the scope of the study, 647 individuals who agreed to participate in the research were reached. A survey form consisting of four sections (Socio-demographic characteristics, Digital Literacy Scale, mHealth App Usability Questionnaire, and Patient Expertise Scale) was used as a data collection tool in the study. Descriptive statistical methods were used to analyze the data and partial least squares path analysis (PLS-SEM) was used to analyze the research model. Results: Digital literacy affects both patient expertise (β = 0.790, t = 35.560, p = 0.000) and mHealth app usability (β = 0.831, t = 46.020, p = 0.000). Additionally, it has been determined that patient expertise has a mediating role in the effect of digital literacy on mHealth app usability (β = 0.536, t = 17.477, p = 0.000). Conclusions: It appears that individuals’ digital literacy is an important precursor to the usability of mHealth apps and increases their usage experience. In this sense, it is thought that the concept of digital literacy can be used to increase the usability of mHealth apps for individuals. Overall, the findings provide new evidence for the healthcare context by integrating user diversity, particularly individuals’ digital literacy, mHealth apps, and prior experience with mHealth.

Amaç; halkın antibiyotik kullanımına ilişkin bilgi ve tutumlarının değerlendirilmektir. Yöntem; çalışmamızın evrenini Sakarya il merkezinde ikamet eden kişiler oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemini çalışmaya katılmayı kabul eden 265 kişi oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak sosyo – demografik özellikler ve Antibiyotik Kullanım Bilgisi ve Antibiyotik Kullanımına Yönelik Tutum anketinden oluşan form kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, güvenilirlik analizi, ki-kare testi kullanılmıştır. Veriler %95 güven aralığında (p=0,05) analiz edilmiştir. Bulgular; katılımcıların yarısından fazlasının hem Antibiyotik Kullanım Bilgisinin yeterli düzeyde olduğu hem de Antibiyotik Kullanımına Yönelik iyi tutuma sahip olduğu bulunmuştur. Antibiyotik kullanım bilgisi ile antibiyotik kullanımına yönelik tutum soruları arasında ilişki tespit edilmiştir. Antibiyotik Kullanım Bilgisi ve Antibiyotik Kullanımına Yönelik Tutum ölçeği ile sosyo demografik değişkenler arasındaki ilişki belirlenmiştir. Sonuç; antibiyotik kullanımı konusunda bilgi düzeyi iyi olan katılımcılar, antibiyotik kullanımına karşı olumlu bir tutum sergilemektedir. Bu bağlamda, insanların uygunsuz antibiyotik kullanım risklerine ilişkin farkındalıklarını artırarak müdahale geliştirmelerine yardımcı olmak ve antibiyotik kullanımına ilişkin kavram yanılgılarını azaltmak yararlı olabilir.

Çalışmada bireylerin aşı komplo inançlarının aşılara yönelik tutumları üzerindeki etkisinin belirlenmesi ve katılımcıların demografik özelliklerinin değişkenlerle arasındaki farklılığın ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Aşıya Komplo İnancı Ölçeği ve Aşıya Yönelik Tutumlar Ölçeği’nden oluşan çevrim içi anket formu kullanılmıştır. Veri analizinde; tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, keşfedici faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, güvenilirlik analizi, korelasyon analizi, regresyon analizi ve fark analizleri kullanılmıştır. Aşı komplo inancının olumlu aşı tutumu üzerinde negatif, olumsuz aşı tutumu üzerinde ise pozitif etkisi olduğu belirlenmiştir. Ayrıca bireylerin cinsiyetleri ile olumlu aşı tutumu ve olumsuz aşı tutumu arasında, B1 (Aşılar güvensiz olduklarından dolayı bence uygun değiller) ve B2 (Doğal bağışıklığımız olduğu için aşı olmamıza gerek yoktur) ifadeleri ile olumlu aşı tutumu, olumsuz aşı tutumu ve aşı komplo inancı arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Covid-19 aşıları hakkında ortaya atılan komplo teorileri ve bilime olan inanç eksikliği veya güvensizliği, aşıya yönelik olumlu tutumu negatif etkilediği için toplumsal bağışıklığın kazanımının gecikmesine veya azalmasına yol açmaktadır. Bundan dolayı bireylerin güvenlik endişeleri giderilmeli, yanlış bilgi ve komplo teorileri çürütülmeli, bireylerin Covid-19 aşısı olma niyeti artırılmalıdır.