Wiesław Fałtynowicz
Research Subjects
Wiesław Fałtynowicz has a total of 49 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Agnieszka Kowalewska
Tricity Landscape Park Division Pomeranian Landscape Parks Complex Poland
6 shared publications- Hanna Fałtynowicz
Faculty of Chemistry, Wrocław University of Science and Technology, Wrocław, Poland
5 shared publications Amelia Piegdoń
3 shared publications- Maria Kossowska
Department of Botany Faculty of Biological Sciences University of Wrocław Poland
3 shared publications - Monika Staniaszek-Kik
Department of Geobotany and Plant Ecology, Faculty of Biology and Environmental Protection, University of Lodz, Lodz, Poland
3 shared publications - Piotr Górski
Department of Botany, Poznań University of Life Sciences, Poznań, Poland
3 shared publications
Latest Publications
- 1 January 2026
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 29, 9-15
Materiały do bioty porostów Polski, 1
The paper contain information about the localities of 206 lichen species recorded over the last 40 years during field research in various regions of Poland, mainly in the northern part of the country. Some of them are rare in the country, e.g. Chrysothrix flavovirens, Diploschistes muscorum, Pycnothelia papillaria, Stereocaulon condensatum, Xanthoparmelia angustiphylla and X. mougeotii.
- 1 January 2026
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 29, 9-15
Materiały do bioty porostów Polski, 1
The paper contain information about the localities of 206 lichen species recorded over the last 40 years during field research in various regions of Poland, mainly in the northern part of the country. Some of them are rare in the country, e.g. Chrysothrix flavovirens, Diploschistes muscorum, Pycnothelia papillaria, Stereocaulon condensatum, Xanthoparmelia angustiphylla and X. mougeotii.
- Open Access
- 31 December 2025
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 60, 1-11
Lichens of the Ujście Warty National Park
The first checklist of lichens occurring in the Ujście Warty National Park and its buffer zone is presented. The list is based primarily on the research conducted in years 2022–2024, but incorporates also the earlier literature data. During the research 138 lichen taxa were recorded, including 122 within the boundaries of the national park and 81 in its buffer zone. They represent various habitat groups: epiphytes (63 species), epixyles (59 species), epigeits (31 species), epiliths (39 species, both calcicolous and silicicolous) and species found on metal (20 species). A characteristic feature of the analysed lichen biota is the dominance of taxa typical of highly eutrophic habitats.
- 31 December 2025
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 60, 1-11
Open AccessLichens of the Ujście Warty National Park
The first checklist of lichens occurring in the Ujście Warty National Park and its buffer zone is presented. The list is based primarily on the research conducted in years 2022–2024, but incorporates also the earlier literature data. During the research 138 lichen taxa were recorded, including 122 within the boundaries of the national park and 81 in its buffer zone. They represent various habitat groups: epiphytes (63 species), epixyles (59 species), epigeits (31 species), epiliths (39 species, both calcicolous and silicicolous) and species found on metal (20 species). A characteristic feature of the analysed lichen biota is the dominance of taxa typical of highly eutrophic habitats.
- Open Access
- 29 September 2025
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 69, 1-22
Materials for the distribution of lichens and lichenicolous fungi in Poland, 5
W publikacji przedstawiono nowe stanowiska 38 gatunków porostów oraz 7 grzybów naporostowych (oznaczonych gwiazdką), zagrożonych lub uważanych za rzadkie w kraju lub regionie. Kilka z odnotowanych taksonów (Acrocordia cavata, Catinaria neuschildii, Gyalidea minuta, Knufia peltigerae, Paranectria oropensis, Stigmidium rivulorum i Trichonectria anisospore) znanych było do tej pory z pojedynczych stanowisk z obszaru Polski. Poza wykazem stanowisk, przy każdym z gatunków zamieszczono krótką charakterystykę morfologiczno-anatomiczną oraz omówiono rozmieszczenie w Polsce. W zamieszczonych wykazach stanowisk, obok współrzędnych geograficznych, podano kwadraty siatki ATPOL, zmodyfikowanej na potrzeby Atlasu rozmieszczenia geograficznego porostów w Polsce (wydawnictwo Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, 1993) przez S. Cieślińskiego i W. Fałtynowicza.
- 29 September 2025
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 69, 1-22
Open AccessMaterials for the distribution of lichens and lichenicolous fungi in Poland, 5
W publikacji przedstawiono nowe stanowiska 38 gatunków porostów oraz 7 grzybów naporostowych (oznaczonych gwiazdką), zagrożonych lub uważanych za rzadkie w kraju lub regionie. Kilka z odnotowanych taksonów (Acrocordia cavata, Catinaria neuschildii, Gyalidea minuta, Knufia peltigerae, Paranectria oropensis, Stigmidium rivulorum i Trichonectria anisospore) znanych było do tej pory z pojedynczych stanowisk z obszaru Polski. Poza wykazem stanowisk, przy każdym z gatunków zamieszczono krótką charakterystykę morfologiczno-anatomiczną oraz omówiono rozmieszczenie w Polsce. W zamieszczonych wykazach stanowisk, obok współrzędnych geograficznych, podano kwadraty siatki ATPOL, zmodyfikowanej na potrzeby Atlasu rozmieszczenia geograficznego porostów w Polsce (wydawnictwo Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, 1993) przez S. Cieślińskiego i W. Fałtynowicza.
- 31 July 2025
- Published by Index Copernicus in Zarządzanie ochroną przyrody w lasach
- Vol. XVI, 57-76
Zmienność zgrupowań skoczogonków w ekosystemach zalewowych Parku Narodowego „Ujście Warty”
A comparative analysis of the taxonomic and ecological structure of Collembola communities in different types of floodplain forests and meadows of the “Ujście Warty” National Park was carried out. The results indicated that the fauna of Collembola in the studied forests is represented by 85 species belonging to 42 genera and 16 families and, when combined with the literature data, 127 species from 52 genera. There were 66 species of Collembola found in meadows and 67 in forests. Among them, 48 species were found, common to both open and forest habitats. It was also found that the soil environment under forest vegetation has a higher capacity for springtails than under grass vegetation in meadows. Eighteen species of Collembola belonging to the group of rare or unique were found, representing 14.2% of the total number of species in the study area. The average population density of springtail communities in different types of habitats in the study area ranged from 0.63 to 10.4 thousand individuals per m2. The lowest average population density was found in forests (6.52), and the highest in meadows (7.12). A total of 25 dominant species of springtails were identified across all seven study areas, with 14 found in forests and 19 in meadows. In both studied habitat types, only 8 species of Collembola dominated at the same time. Eurytopic species dominate most often, also polytopic forest and polytopic meadow species. However, the taxonomic composition and relative abundance of dominant species differ slightly between forests and meadows.
- 31 July 2025
- Published by Index Copernicus in Zarządzanie ochroną przyrody w lasach
- Vol. XVI, 57-76
Zmienność zgrupowań skoczogonków w ekosystemach zalewowych Parku Narodowego „Ujście Warty”
A comparative analysis of the taxonomic and ecological structure of Collembola communities in different types of floodplain forests and meadows of the “Ujście Warty” National Park was carried out. The results indicated that the fauna of Collembola in the studied forests is represented by 85 species belonging to 42 genera and 16 families and, when combined with the literature data, 127 species from 52 genera. There were 66 species of Collembola found in meadows and 67 in forests. Among them, 48 species were found, common to both open and forest habitats. It was also found that the soil environment under forest vegetation has a higher capacity for springtails than under grass vegetation in meadows. Eighteen species of Collembola belonging to the group of rare or unique were found, representing 14.2% of the total number of species in the study area. The average population density of springtail communities in different types of habitats in the study area ranged from 0.63 to 10.4 thousand individuals per m2. The lowest average population density was found in forests (6.52), and the highest in meadows (7.12). A total of 25 dominant species of springtails were identified across all seven study areas, with 14 found in forests and 19 in meadows. In both studied habitat types, only 8 species of Collembola dominated at the same time. Eurytopic species dominate most often, also polytopic forest and polytopic meadow species. However, the taxonomic composition and relative abundance of dominant species differ slightly between forests and meadows.
- 20 May 2025
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 60, 1-5
Parmelia submontana Nádv. ex Hale – new records in Poland
Parmelia submontana is quite a rare epiphytic lichen in both Poland and central Europe. In Poland, it grows mainly in the mountains and in the northern part of the country. We found eight new localities of P. submontana, in northern and southwestern Poland. We report it here as a new species for Wigry National Park. Distribution of the species in Poland is presented on the map.
- 20 May 2025
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 60, 1-5
Parmelia submontana Nádv. ex Hale – new records in Poland
Parmelia submontana is quite a rare epiphytic lichen in both Poland and central Europe. In Poland, it grows mainly in the mountains and in the northern part of the country. We found eight new localities of P. submontana, in northern and southwestern Poland. We report it here as a new species for Wigry National Park. Distribution of the species in Poland is presented on the map.
- Open Access
- 30 December 2024
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 59, 1-2
Phaeocalicium populneum, a saprotrophic fungus rediscovered in Poland
The saprotrophic fungus Phaeocalicium populneum was noted from Poland only from one confirmed locality at the end of the 19th century, from the vicinity of Żagań (SW Poland). A new locality of this species is presented, which was found in 2017 on the bark of Populus nigra, within the Puszcza Darżlubska Forest in northern Poland. The species is common in Europe, and we consider that Ph. populneum is not rare in the country,
- 30 December 2024
- Published by Polish Botanical Society in Acta Mycologica
- Vol. 59, 1-2
Open AccessPhaeocalicium populneum, a saprotrophic fungus rediscovered in Poland
The saprotrophic fungus Phaeocalicium populneum was noted from Poland only from one confirmed locality at the end of the 19th century, from the vicinity of Żagań (SW Poland). A new locality of this species is presented, which was found in 2017 on the bark of Populus nigra, within the Puszcza Darżlubska Forest in northern Poland. The species is common in Europe, and we consider that Ph. populneum is not rare in the country,
- 14 October 2024
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 28 (1) , 3-12
Materiały do bioty porostów Puszczy Piskiej (północna Polska)
The article presents the results of lichenological research conducted in 2006–2020 in Piska Forest – one of some the largest forest complexes in the northern Poland. The aim of the study was to prepare a list of lichens in several interesting places in this forest, including regenerating areas destroyed by a hurricane 20 years ago. A total of 97 lichen species were found in the studied area, including such interesting and rare species as Acolium inquinans, Calicium parvum, Carbonicola anthracophila, and Lobaria pulmonaria.
- 14 October 2024
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 28 (1) , 3-12
Materiały do bioty porostów Puszczy Piskiej (północna Polska)
The article presents the results of lichenological research conducted in 2006–2020 in Piska Forest – one of some the largest forest complexes in the northern Poland. The aim of the study was to prepare a list of lichens in several interesting places in this forest, including regenerating areas destroyed by a hurricane 20 years ago. A total of 97 lichen species were found in the studied area, including such interesting and rare species as Acolium inquinans, Calicium parvum, Carbonicola anthracophila, and Lobaria pulmonaria.
- Open Access
- 31 May 2024
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 68, 1-25
Materials for the distribution of lichens and lichenicolous fungi in Poland, 4
W publikacji przedstawiono nowe stanowiska 40 gatunków porostów oraz 12 grzybów naporostowych (oznaczonych gwiazdką), które są zagrożone w Polsce lub rzadkie w kraju lub regionie. Ponadto, w pracy zamieszczono nowe notowanie niezlichenizowanego grzyba Naevia punctiformis (Ach.) A. Massal. (oznaczony plusem), który ze względu na podobieństwo do zlichenizowanych przedstawicieli rodzaju Arthonia Ach. s.l., jest często uwzględniany w publikacjach lichenologicznych. Poza wykazem stanowisk, przy każdym z gatunków zamieszczono dane na temat ich cech diagnostycznych oraz rozmieszczenia w Polsce. W zamieszczonych wykazach stanowisk, obok współrzędnych geograficznych, podano kwadraty siatki ATPOL, zmodyfikowanej na potrzeby Atlasu rozmieszczenia geograficznego porostów w Polsce (Wydawnictwo Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, 1993) przez S. Cieślińskiego i W. Fałtynowicza.
- 31 May 2024
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 68, 1-25
Open AccessMaterials for the distribution of lichens and lichenicolous fungi in Poland, 4
W publikacji przedstawiono nowe stanowiska 40 gatunków porostów oraz 12 grzybów naporostowych (oznaczonych gwiazdką), które są zagrożone w Polsce lub rzadkie w kraju lub regionie. Ponadto, w pracy zamieszczono nowe notowanie niezlichenizowanego grzyba Naevia punctiformis (Ach.) A. Massal. (oznaczony plusem), który ze względu na podobieństwo do zlichenizowanych przedstawicieli rodzaju Arthonia Ach. s.l., jest często uwzględniany w publikacjach lichenologicznych. Poza wykazem stanowisk, przy każdym z gatunków zamieszczono dane na temat ich cech diagnostycznych oraz rozmieszczenia w Polsce. W zamieszczonych wykazach stanowisk, obok współrzędnych geograficznych, podano kwadraty siatki ATPOL, zmodyfikowanej na potrzeby Atlasu rozmieszczenia geograficznego porostów w Polsce (Wydawnictwo Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, 1993) przez S. Cieślińskiego i W. Fałtynowicza.
- Open Access
- 10 April 2024
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 68, 1-5
Prof. dr hab. Ewa Bylińska (1933-2023)
Profesor Ewa Aldona Maria Bylińska urodziła się 22 kwietnia 1933 r. w Motyczu niedaleko Lublina. Naukę w szkole średniej rozpoczęła w Lublinie, ale szybko naraziła się ówczesnej komunistycznej władzy, została aresztowana przez służbę bezpieczeństwa, a po kilku miesiącach pobytu w więzieniu musiała przenieść się do liceum ogólnokształcącgo w podlubelskim Milejowie. Niestety, w Instytucie Pamięci Narodowej nie ma żadnych informacji o tym zdarzeniu; prawdopodobnie dokumentacja nie zachowała się. Po ukończeniu liceum przeniosła się do Wrocławia i rozpoczęła studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończyła w 1958 r. Po studiach pracowała do 1966 r. jako nauczycielka biologii w szkołach podstawowych i średnich we Wrocławiu. Pracę rozpoczęła w szkole specjalnej w północnej części miasta, na Poświętnem, ale tam pracowała krótko i przeniosła się bliżej centrum, do szkoły podstawowej nr 57 przy ul. Tęczowej, a potem do szkoły podstawowej nr 97 przy ul. Prostej. W tym czasie jednocześnie pracowała też w szkole podstawowej wieczorowej dla dorosłych (Rycina 1). Największym zaangażowaniem wykazała się w szkole nr 97, która została jako tzw. Tysiąclatka, otwarta w 1962 r. W wyniku starań prof. Ewy Bylińskiej w szkole tej został założony w zadaszonym patio całoroczny, zielony ogród z roślinami tropikalnymi, który istnieje do dzisiaj. W nim często odbywały się lekcje biologii, a uczniowie przeprowadzali różne eksperymenty. Z jej inicjatywy na terenie przyległym do patio powstał również ogród, gdzie uczniowie sami siali i sadzili rośliny, także w ramach lekcji biologii (obecnie w tym miejscu są już boiska). Ciekawostką był podarowany przez dyrektora ZOO wypchany niedźwiedź brunatny stojący w gabinecie biologicznym, którego już w szkole nie ma.
- 10 April 2024
- Published by Polish Botanical Society in Wiadomości Botaniczne
- Vol. 68, 1-5
Open AccessProf. dr hab. Ewa Bylińska (1933-2023)
Profesor Ewa Aldona Maria Bylińska urodziła się 22 kwietnia 1933 r. w Motyczu niedaleko Lublina. Naukę w szkole średniej rozpoczęła w Lublinie, ale szybko naraziła się ówczesnej komunistycznej władzy, została aresztowana przez służbę bezpieczeństwa, a po kilku miesiącach pobytu w więzieniu musiała przenieść się do liceum ogólnokształcącgo w podlubelskim Milejowie. Niestety, w Instytucie Pamięci Narodowej nie ma żadnych informacji o tym zdarzeniu; prawdopodobnie dokumentacja nie zachowała się. Po ukończeniu liceum przeniosła się do Wrocławia i rozpoczęła studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończyła w 1958 r. Po studiach pracowała do 1966 r. jako nauczycielka biologii w szkołach podstawowych i średnich we Wrocławiu. Pracę rozpoczęła w szkole specjalnej w północnej części miasta, na Poświętnem, ale tam pracowała krótko i przeniosła się bliżej centrum, do szkoły podstawowej nr 57 przy ul. Tęczowej, a potem do szkoły podstawowej nr 97 przy ul. Prostej. W tym czasie jednocześnie pracowała też w szkole podstawowej wieczorowej dla dorosłych (Rycina 1). Największym zaangażowaniem wykazała się w szkole nr 97, która została jako tzw. Tysiąclatka, otwarta w 1962 r. W wyniku starań prof. Ewy Bylińskiej w szkole tej został założony w zadaszonym patio całoroczny, zielony ogród z roślinami tropikalnymi, który istnieje do dzisiaj. W nim często odbywały się lekcje biologii, a uczniowie przeprowadzali różne eksperymenty. Z jej inicjatywy na terenie przyległym do patio powstał również ogród, gdzie uczniowie sami siali i sadzili rośliny, także w ramach lekcji biologii (obecnie w tym miejscu są już boiska). Ciekawostką był podarowany przez dyrektora ZOO wypchany niedźwiedź brunatny stojący w gabinecie biologicznym, którego już w szkole nie ma.
- 27 April 2023
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 26 (3) , 29-35
Nowe gatunki grzybów makroskopijnych w biocie Wigierskiego Parku Narodowego
- 27 April 2023
- Published by Bogucki Wydawnictwo Naukowe in Steciana
- Vol. 26 (3) , 29-35
Nowe gatunki grzybów makroskopijnych w biocie Wigierskiego Parku Narodowego