Selma Kiliç Kirilmaz

This research investigates the mechanisms by which value‐based leadership (VBL) impacts critical organizational outcomes, namely, operational performance (OPP), business performance (BSP), and business survival (BSV). Specifically, it examines the mediating roles of lean sustainability (LES) and sustainable quality culture (SQC) in translating leadership into tangible results. The research employs a quantitative research design using survey data collected from 402 middle and senior‐level managers. The proposed research model and hypotheses were tested using partial least squares structural equation modeling (PLS‐SEM) with SmartPLS 4. A two‐stage analytical approach was followed, involving the evaluation of the measurement model (reliability and validity) and the structural model (path coefficients and mediating effects). The direct effect of values‐based leadership on sustainable quality culture (β = 0.759; t = 26.912; p < 0.001) was identified as the strongest relationship in the model. In the mediation analysis, the indirect effect of values‐based leadership on lean sustainability through sustainable quality culture (β = 0.395; t = 12.494; p < 0.001) emerged as the most prominent mediation mechanism. All seven proposed hypotheses (between H1 and H7) were statistically supported, with coefficients excluding zero within the 95% confidence interval and significance levels of p < 0.001. While the research uses a robust sample of 402 managers, the use of non‐probability purposive sampling may limit generalizability. Future research could adopt longitudinal designs to further validate causal links over time or examine these dynamics across different sectors to determine whether sectoral nuances affect the mediating effect.

This research purpose to investigate the internal mechanism by which organizational culture (OC) affects sustainability (SUS). Utilizing Resource‐Based Views (RBV) and Dynamic Capabilities theory, the study examines the mediating roles of innovative capability (INC), quality orientation (QUO), and organizational innovation (ORI) in the relationship between culture and sustainability. A quantitative research design was adopted, using survey data collected from 416 managers and directors from 500 randomly selected technology‐focused firms operating in Istanbul Technoparks. Data collected between March and June 2025 were analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS‐SEM) via SmartPLS 4 to test the proposed mediating effects. The results provide empirical support for the “culture‐capability‐performance” chain. Innovative capability (H1) and quality orientation (H2) were found to significantly mediate the relationship between organizational culture and sustainability. However, the mediating role of organizational innovation (H3) was rejected. This suggests that structural or results‐oriented innovation alone, without being supported by specific skills and orientations, may not be sufficient to bridge the gap between culture and sustainability in this context. The research is geographically limited to firms within Istanbul Technoparks; this may restrict the generalizability of the findings to other regions or sectors. Furthermore, the data represent the perspectives of senior management; future research could include the views of lower‐level employees to provide a more multi‐layered view of organizational culture.

Bu çalışma, Carroll’un (1991) dört boyutlu Kurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS) modelinde belirtilen ekonomik, yasal, etik ve hayırseverlik sorumluluğun, marka tercihi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nicel araştırma yönteminin benimsendiği araştırmada, ekonomik, yasal, etik ve hayırseverlik sorumluluklarının tüketici tercihleri üzerindeki doğrudan etkilerini test etmek için dört hipotez geliştirilmiştir. Veriler, Türkiye'de faaliyet gösteren özel hastanelerden hizmet alan katılımcılardan anketler yoluyla toplanmıştır ve 394 geçerli anket analize dahil edilmiştir. Elde edilen veriler Yapısal Eşitlik Modeli kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre; ekonomik, yasal ve etik KSS boyutlarının tüketicilerin marka tercihlerini olumlu yönde etkilediği, ancak hayırseverlik odaklı KSS’nin tüketicilerin marka tercihleri üzerinde önemli bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Bu bulgular ışığında, sağlık hizmetleri tüketicilerinin ekonomik, yasal ve etik sorumluluklara daha fazla önem verdiği, ancak hayırseverlik odaklı sorumluluklara daha temkinli yaklaştığı anlaşılmaktadır. Çalışma, KSS faaliyetlerinin sadece hayırseverlik faaliyetleri ile değil, aynı zamanda işletmelerin rekabet stratejilerine de katkıda bulunacak şekilde ele alınması gerektiğini göstermektedir. İşletmeler, ekonomik, yasal, etik ve hayırseverlik sorumlulukları için de bütünsel stratejiler geliştirmelidir. Ayrıca, çalışma, hayırseverlik odaklı KSS’nin marka tercihi üzerindeki etkisinin bağlama duyarlı olduğunu ortaya koyarak, literatürdeki karmaşık bulgulara açıklayıcı bir katkı sağlamaktadır. Bu nedenle, yapılan çalışmanın sonucunda hem teorik hem de pratik katkılar sunulmuştur.

COVID-19 Pandemisi (Pandemi), insan kaynakları yönetimi (İKY) uygulamalarında köklü ve kalıcı dönüşümlere yol açmıştır. Söz konusu değişim dönüşümlerin araştırılması İKY alanına katkı sağlayacaktır. Bu nedenle, yapılan araştırmanın amacı, Pandemi sonrası dönemde İKY uygulamalarında meydana gelen değişimleri ortaya koyarak söz konusu değişimleri Kaynak Tabanlı Görüş (KTG) ve Dinamik Yetenekler Teorisi (DYT) perspektiflerinden değerlendirmektir. Araştırma nitel araştırma yöntemiyle ve fenomenoloji deseni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında amaçlı örnekleme yöntemi ile belirlenen 10 İnsan Kaynakları yöneticisi ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Mülakatlardan elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Analizlerde MaxQDA paket programından yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; Pandemi sonrasında online mülakat, online eğitimler, hibrit çalışma modeli ve İK süreçlerinde dijitalleşme yaklaşımları kalıcı hale gelmiştir. Pandemi sonrasında çalışanlarda aranan en önemli yetkinlikler arasında; esneklik, adaptasyon, dijital yetkinlikler ve stres yönetimi olduğu belirlenmiştir. Wellbeing (Esenlik) uygulamalarının yetersiz olmakla birlikte motivasyon etkinlikleri ile bu açığın kapatılmaya çalışıldığı anlaşılmıştır. Araştırma sonuçları, İKY’nin Kaynak Tabanlı Görüş ve Dinamik Yetenekler Teorisi bağlamında operasyonel birimlerden stratejik birer aktöre evrildiğini açıklamaktadır. Literatürde, Pandemi sonrasında İKY alanında yaşanan değişimleri Kaynak Tabanlı Görüş ve Dinamik Yetenekler Teorisi çerçevesinde bütüncül bir şekilde ele alan herhangi bir çalışma olmaması nedeniyle kuramsal bir katkı sunulmaktadır. Bu durum çalışmanın özgün değerini de ortaya koymaktadır. Ayrıca İKY süreçlerine ilişkin uygulayıcılara yol gösterici önerilerde bulunulmaktadır. Araştırmanın sadece Türkiye’de görev yapan İK yöneticileri ile yapılmış olması ve görüşmelerin online platformlar üzerinden gerçekleştirilmesi araştırmanın kısıtları arasında yer almaktadır.

The purpose of this study is to provide a comprehensive and holistic perspective on the field of digital leadership by conducting a bibliometric analysis of publications in this field. Web of Science (WoS) Core Collection database was utilized to gateher bibliometric data. Keywords such as "digital leadership", "e-leadership", "virtual leadership", "leadership 4.0" was used in the research. A total of 141 articles published between 2000 and 2022 were examined by means of the bibliometric analysis method. In the section of analysis, performance analyzes and bibliometric analyzes called co-occurrence and co-citation were performed. According to findings, the annual growth rate in the field of digital leadership is 15.09%, while the average number of citations per article is 21.48 in the performance analysis. Some of the prominent themes in the co-occurence analysis include "Digital Leadership and Performance Management," "Knowledge and Student Experience in Digital Education," "Transformation and Innovation in Digital Leadership" etc. Some of the cluster names obtained as a result of co-citation analysis are "Digital Leadership and Virtual Team Management," "Coordination and Consensus in Multi-Agent Systems," "Digital Leadership Skills and Psychological Well-Being," which represent prominent and intensively studied themes in the field of digital leadership. As a conclusion, the number and importance of studies in the field of digital leadership are gradually increasing. The obtained data help us understand the thematic evolution of digital leadership research and shifts of interest in the research community. Digital leadership is a leadership model that is focused on innovation and performance which require effective communication and information management competencies. Several recommendations are proposed for researchers, practitioners and policymakers to further develop and implement effective digital leadership strategies. Expanding theoretical frameworks, conducting longitudinal studies, implementing leadership development programs, fostering a digital culture, supporting digital transformation, establishing standards and guidelines, promoting digital literacy are amongst them.

Objective: The purpose of this research is to reveal the mental problems experienced by healthcare professionals during the Covid 19 Pandemic. It is also intended to provide inputs for health policies and human resource management. Method: The research was carried out with the bibliometric analysis method. Within the scope of the research, 4043 articles published in the Web of Science Core Collection database between 2020 and 2021 were examined. Result: It was found that the articles examined within the scope of the research were published in 1329 sources (journals, books, etc.), the citation rate per article was 9.97, the number of articles with a single author was 200, and the ratio of articles with a single author to all articles was 0.049. In addition, as a result of the research, the most important effects of the Covid 19 Pandemic on the mental health of healthcare workers; anxiety, depression, stress, insomnia, and burnout. Conclusion: In order to reduce or eliminate the negative mental problems experienced by healthcare professionals, increasing the psychological resilience of their employees, improving their working conditions, improving their communication with each other and with the managers, coping with stress, managing anxiety, etc. Providing expert support on their issues and carrying out activities that support morale and motivation will help reduce the negative effects experienced. Improving the mental health of health workers will have a positive effect on the health system and will ensure the correct implementation of human resources policies.

Purpose- The purpose of this research is to determine the course of HRM research studies conducted during the COVID 19 Pandemic period by focusing on the author, country, citation, subject, etc. Methodology- The research was carried out with the method of bibliometric analysis. The articles containing the subjects of COVID-19 Pandemic and HRM published in the Web of Science Core Collection database between 2020 and 2021 were examined within the scope of the research. Findings- As a result of the research conducted, it is observed that 206 publications covering the subjects of pandemic and HRM were made between 2020-2021. These publications were included in 139 sources (journals, books, etc.), written by 1004 authors. Citation rate per article was 6.019 and the collaboration index of authors was quite high (5.72). Moreover, it is found that the journal publishing the most articles on HRM during the pandemic period was BMJ Open. The most relevant institution on the subject was Shanghai Jiao Tong University with 14 articles. The countries publishing the most articles were China, the USA and India, respectively, and the countries that received the most citations per article were Brazil, Denmark and Kuwait. It is determined that the most cited article worldwide is Carnevale JB 2020 with 122 citations. In the keyword analysis of the author, it is revealed that the terms of COVID-19, human resource management, COVID-19 pandemic, pandemic, coronavirus, crisis management, health policy, public health, human resource development and mental health are mostly used. Conclusion- It is believed that the findings obtained as a result of the research will contribute to the literature. Carrying out the research using a single database (Web of Science) constitutes an important limitation for the research. Keywords: Human resources, human resources development, Covid-19, pandemic, bibliometric analysis. JEL Codes: M12, M15, M54

Amaç–Bu araştırmanın amacı; Z Kuşağının dijital teknolojiye yönelik tutumunun bireysel inovasyon yetkinlikleri üzerine olan etkisinin belirlenmesidir.Yöntem–Araştırma nicel araştırma yöntemi ile tasarlanmıştır. Verilerin toplanması için anket tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırmanın evrenini Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi’nde (SUBU) eğitim gören tüm lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada kolayda örnekleme yönteminden faydalanılmıştır. Araştırma için oluşturulan anket online olarak tüm SUBU lisans öğrencilerine gönderilmiştir. Bu yolla 437 adet anket toplanmıştır. Bunlar arasından 20 tanesi eksik veri içerdiğinden değerlendirme dışı bırakılmıştır. Analizler 417 adet anket üzerinden gerçekleştirilmiştir.Bulgular–Yapılan araştırma sonucunda; Z Kuşağının dijital teknolojiye yönelik tutumunun, bireysel inovasyon yetkinlikleri üzerinde β=0,744; p<0,05 düzeyinde bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Tartışma–Bu çalışma dijital teknolojiye yönelik tutumu Z kuşağının bireysel inovasyon yetkinlikleri açısından ele alan öncü çalışmalar arasındadır. Araştırmadan elde edilen bulgular, örneklem grubu ve anket formundaki ifadeler ile sınırlıdır.

This research was carried out to determine the effects of the COVID-19 Pandemic on Human Resources Applications. The quantitative research method was used in the research and the participants of the research were composed of the HRM officers of the businesses. The questionnaire form developed for the research was sent online to the participants. Analyzes were carried out on 240 questionnaires. Hypotheses have been tested using Chi-Square analysis. There is a significant relationship between the number of employees of businesses and their transition to the remote or flexible working model during the COVID-19 Pandemic; in employee procurement and selection; There is no significant relationship between receiving online job applications before the COVID-19 Pandemic and receiving online job applications during the COVID-19 Pandemic; There is a significant relationship between the pre-COVID-19 Pandemic and the COVID-19 Pandemic period in online interviews, online general ability tests and online personality tests; It has been determined that there is a significant relationship between the changes in HRM practices of businesses during the COVID-19 Pandemic process and training, benefit from short-time work allowance, performance management, career management and motivation, but there is no significant relationship between wage practices. It is thought that the results of the research will make an important contribution to both businesses and the literature. Bu araştırma, COVID-19 Pandemisinin İnsana Kaynakları Uygulamalarına olan etkilerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış olup araştırmanın katılımcılarını işletmelerin İKY sorumluları oluşturmuştur. Araştırma için geliştirilmiş olan soru formu katılımcılara online olarak gönderilmiştir. Analizler 240 adet anket üzerinden gerçekleştirilmiştir. Hipotezler Ki-Kare analizinden yararlanılarak test edilmiştir. İşletmelerin çalışan sayıları ile COVID-19 Pandemisi sürecinde uzaktan veya esnek çalışma modeline geçmeleri arasında anlamlı ilişki olduğu; çalışan tedarik ve seçiminde; COVID-19 Pandemisi öncesi online iş başvurusu alınması ile COVID-19 Pandemisi döneminde online iş başvurusu alınması arasında anlamlı ilişkinin olmadığı; online mülakat, online genel yetenek testleri ve online kişilik testleri yapılmasında COVID-19 Pandemisi öncesi ile COVID-19 Pandemisi dönemi arasında anlamlı ilişki olduğu; COVID-19 Pandemisi sürecinin işletmelerin İKY uygulamalarında değişiklik yapması ile eğitim, kısa çalışma ödeneğinden faydalanma, performans yönetimi, kariyer yönetimi ve motivasyon arasında anlamlı ilişki olduğu ancak ücret uygulamaları arasında anlamlı ilişki olmadığı belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarının hem işletmelere hem de literatüre önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Bu araştırma, Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi uygulamalarının işgörenlerin işten ayrılma niyetlerine etkisinin olup olmadığının belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Chen ve Huang’ın (2008) geliştirdiği ve Akgün (2010) tarafından Türkçeye uyarlanmış “Stratejik İnsan Kaynakları Uygulamaları Ölçeği ve Rosin ve Korabick’in (1995) geliştirdiği ve Tanrıöver’in (2005) Türkçeye uyarladığı “İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul İl’inde faaliyet gösteren bir üniversite hastanesi işgörenleri oluşturmaktadır. Söz konusu hastanede 435 işgören bulunmaktadır. Araştırma için örneklem belirlenmemiş olup tüm evrene ulaşılmaya çalışılmıştır. Ancak 435 kişiden 321 kişinin anket doldurması sağlanabilmiştir. Eksik ve hatalı anketler araştırmadan çıkarılarak geriye kalan 304 anket üzerinden analizler yapılmıştır. Analizlerde; tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, korelasyon analizi ve regresyon analizinden yararlanılmıştır. Stratejik İKY uygulamaları ile işten ayrılma niyeti arasında negatif yönde ve orta düzeyde bir ilişki olduğu ve Stratejik İKY uygulamalarının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinin negatif yönlü ve anlamlı olduğu bulunmuştur. Stratejik İKY uygulamalarının alt boyutları olan eğitim ile seçme ve yerleştirmenin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinin negatif yönlü ve anlamlı olduğu belirlenmiştir ancak Stratejik İKY uygulamalarının diğer bir alt boyutu olan ücretin işten ayrılma niyetine olan etkisini belirlemek amacıyla ortaya koyulan modelin ise anlamlı olmadığı bulunmuştur. Araştırmadan elde edilen verilere göre, işletmelerin Stratejik İKY uygulamalarını etkin bir şekilde uygulamalarının işgörenlerin işten ayrılma niyetini azaltacağı söylenebilir.