EKEbubekir Karakoca

Ebubekir Karakoca

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ebubekir Karakoca has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Uzaktan Algılama Tabanlı Spektral İndeksler ile Orman Yangını Şiddetinin Değerlendirilmesi ve Haritalanması: 2025 Bilecik Orman Yangınları Örneği

    by Ebubekir Karakoca

    Orman yangınlarının izlenmesi, değerlendirilmesi ve afet yönetimi açısından büyük bir öneme sahiptir. Bu çalışmada, 2025 yılında Bilecik ilinin Merkez, Osmaneli ve Gölpazarı ilçelerinde meydana gelen orman yangınlarının CBS ve UA teknikleri ile incelenmesi, yanmış alanların ve yangın şiddetinin haritalanması amaçlanmıştır. Bu kapsamda yangın öncesi ve sonrası dönemlere ait Sentinel-2 uydu görüntüleri, GEE ortamında işlenmiştir. Yangın kaynaklı spektral değişimleri belirlemek amacıyla dNBR ve dNDVI hesaplanmıştır. dNBR analiz sonuçlarına göre toplam 11.283 hektar alanın yangından etkilendiği tespit edilmiştir. En büyük tahribatın %57,4 oranıyla Gölpazarı ilçesinde gerçekleştiği belirlenmiştir. Etkilenen alanların %65,2’si hafif şiddetli yangın sınıfında yer aldığı ve yangının ağırlıklı olarak düşük–orta yoğunluklu yüzey yangını karakterinde geliştiği ortaya konulmuştur. dNDVI verilerine göre (11.278 hektar) vejetasyon kaybı ise dNBR sonuçlarıyla uyum göstermiştir. Yöntemlerin mekânsal uyumu Sorensen–Dice (0,94) ve Jaccard (0,89) benzerlik katsayıları ile test edilmiş ve oldukça yüksek mekânsal tutarlılık elde edilmiştir.

  • A Multidisciplinary Approach to the Environmental Characteristics of Tavşanlı Höyük and Its Surroundings: Geoarchaeological, Chronological, and Paleoenvironmental Assessments

    by Ebubekir Karakoca, Levent Uncu, Mustafa Erkan Fidan

    Tavşanlı Höyük, a significant Bronze Age settlement in Western Anatolia, is located approximately 1 km south of the Tavşanlı district in Kütahya Province, at the centre of a wide tectonic depression known as the Tavşanlı Plain. The eastern and northern boundaries of the mound are naturally bounded by the Orhaneli Stream, which flows through the region.The primary aim of these studies was to reconstruct the palaeogeographic conditions during the initial phases of settlement and to evaluate, within a chronostratigraphic framework, how subsequent environmental changes affected the accumulation and characteristics of archaeological deposits. In line with this objective, eight boreholes were drilled in the study area, and sediment samples obtained from these cores were subjected to radiometric analyses. Radiocarbon (¹⁴C) dating results were used to construct a detailed chronostratigraphic framework.The findings indicate that Tavşanlı Höyük was founded at the beginning of the Bronze Age on a ridge located along the edge of a shallow lake in a wetland environment. The presence of water appears to have played a decisive role in the selection of the settlement site. This wetland environment largely persisted throughout the Bronze Age. However, over time, the Orhaneli Stream altered its course, leading to the transformation of the area into a floodplain dominated by fluvial processes. Geoarchaeological coring revealed anthropogenic cultural deposits ranging from 8 to 10 metres in thickness, containing traces of burning and architectural layers. Sediment characteristics and radiocarbon dating results show that beneath these cultural layers lie earlier occupation traces dating to the Neolithic period. These findings that settlement at Tavşanlı Höyük began approximately 8,000 years ago, during the Neolithic period, making it one of the earliest known settlement sites in Western Anatolia and within the boundaries of Kütahya Province.


  • Open Access

    Adramytteion Antik Kenti’nde jeoarkeolojik araştırmalar: Holosen kıyı evrimi ve liman topografyasının yeniden değerlendirilmesi (Burhaniye/Balıkesir)

    by Ebubekir Karakoca, Levent Uncu, Hüseyin Murat Özgen

    Adramytteion Antik Kenti, idari olarak Balıkesir ili Burhaniye ilçesine bağlı Ören Mahallesi sınırları içerisinde, Edremit Körfezi’nin güneydoğu kıyısında yer almaktadır. Holosen boyunca önemli jeomorfolojik değişimlere uğramış bir kıyı peyzajı üzerinde konumlanmaktadır. Bu çalışma, antik kent çevresinde 2014 yılından itibaren yürütülen jeoarkeolojik araştırmalar kapsamında gerçekleştirilen 20 delgi-sondajdan elde edilen stratigrafik verileri değerlendirerek kıyı ve paleoortamsal evrimi yeniden kurmayı ve bu değişimin kentin arkeolojik topografyası ile denizle ilişkili kullanım alanları açısından taşıdığı anlamı tartışmayı amaçlamaktadır. Sondajlarda anakaya üzerinde izlenen denizel ve sığ denizel birimleri lagüner/gölsel ve flüvyal-taşkın ovası çökellerinin izlemesi, kıyısal alanların zaman içerisinde alüvyal birikimlerle karasallaştığını göstermektedir. Bir liman kenti olan Adramytteion’un kuzeybatısında, kalıntıları günümüze ulaşan ve arkeolojik olarak belgelenmiş limanından ayrı olarak, Bergaz Tepe’nin doğusundaki veriler burada geçmişte dalga etkisinden görece korunmuş bir paleokoyun bulunduğunu ortaya koymakta; arkeolojik materyal içeren seviyeler bu alanın kıyısal ve olası limansal kullanımlar açısından değerlendirilmesine olanak sağlamaktadır. Bununla birlikte mevcut veriler, bu paleokoyun antik kaynaklarda sözü edilen denizcilik tesislerinden biriyle doğrudan özdeşleştirilmesi için yeterli değildir. Buna karşılık kentin güneyinde, Karınca Deresi ağzı ve Fidanlık çevresindeki sondajlarda belirlenen denizel-flüvyal geçiş, tarihsel-topografik gözlemlerle birlikte değerlendirildiğinde, günümüzde alüvyonlar altında kalmış ayrı bir liman koyu veya limansal alan olasılığını güçlendirmektedir. Sonuçlar, Adramytteion’un uzun süreli gelişiminin sabit bir kıyı çizgisi üzerinde gerçekleşmediğini ve paleoortamsal değişim ile kentsel topografya arasındaki ilişkinin tek yönlü çevresel belirlenimden ziyade çok bileşenli bir insan-çevre etkileşimi çerçevesinde ele alınması gerektiğini göstermektedir. Devam eden radyokarbon tarihlendirmeleri ve jeokimyasal analizlerin paleoortamsal evrelerin kronolojik çözünürlüğünü artırması beklenmektedir.

  • Open Access

    RUSLE Yöntemi Kullanılarak Porsuk Çayı Havzası’nda Erozyon Duyarlılığının ve Toprak Kayıplarının Belirlenmesi

    by Ali Ünver, Ebubekir Karakoca

    Bu çalışma, Kuzeybatı Anadolu’daki Porsuk Çayı Havzası’nda toprak kayıpları ve erozyon duyarlılığı riskinin mekânsal dağılımını RUSLE açılımı modeliyle nicel olarak değerlendirmektedir. Araştırma alanı, Eskişehir ve Kütahya’nın büyük bölümü ile Ankara, Uşak ve Afyonkarahisar’ın bazı kesimlerini kapsamaktadır. RUSLE modelinin yağış erozivitesi (R), toprak erodibilite (K), eğim uzunluğu ve eğim (LS), bitki örtüsü (C) ve koruma önlemleri (P) faktörleri; Google Earth Engine platformunda ALOS PALSAR DEM, CHIRPS yağış verileri, 1/100.000 ölçekli toprak haritaları, Sentinel-2 NDVI ve MODIS arazi kullanım verileriyle 30*30 m çözünürlükte Üretilmiştir. Analizler, özellikle Sündiken ve Karlık Dağları gibi yüksek eğimli alanlarda erozyon riskinin arttığını göstermektedir. Çok hafif riskli alanlar havzanın %41,01’ini oluştururken, toplam toprak kaybının %15,47’sine neden olmaktadır. Yüksek ve çok yüksek riskli alanlar ise havzanın %34,57’sini kapsamakta ve toplam kaybın %62,90’ına sebep olmaktadır. Ortalama yıllık toprak kaybı 2,35 ton ha⁻¹ y⁻¹, toplam kayıp ise yıllık 2,538,269.32 tondur. Sonuçlar, sürdürülebilir arazi yönetimi için ağaçlandırma, teraslama ve koruyucu tarım uygulamalarının gerekliliğini vurgulamaktadır. Ayrıca, coğrafi teknolojilerin RUSLE parametrelerinin türetilmesinde sağladığı avantajlar örneklenmiştir.


  • Open Access

    CBS ve Uzaktan Algılama Teknikleri ile ICONA Modeli Kullanılarak Katrancı Çayı Havzası'nda (Haymana, Ankara) Toprak Erozyonu Duyarlılığı Değerlendirmesi

    by Ebubekir Karakoca

    Günümüzde, insan faaliyetlerinin artması ve yaygınlaşmasıyla birlikte toprak erozyonu, küresel ölçekte önemli bir tehdit haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, ICONA modeli ile Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ve Uzaktan Algılama teknikleri kullanılarak Türkiye’nin en büyük nehir sistemlerinden birisi olan Sakarya Nehri Havzası’nın yukarı çığırındaki Katrancı Çayı Havzası’nın erozyon riskini belirlemek ve değerlendirmektir. ICONA modelinde temel bileşenler eğim, litoloji, arazi kullanımı ve bitki örtüsüdür. Bu bileşenler arasında, eğim ve litoloji katmanlarının birleştirilmesiyle toprak aşınabilirlik verisi, arazi kullanımı ve arazi örtüsü entegrasyonu ile toprak koruma verisi oluşturulmuştur. Bu katmanların bir araya getirilmesiyle havzanın toprak erozyonu risk haritası hazırlanmıştır. Toprak erozyonu risk haritası, arazi çalışmaları ile doğrulanmıştır. ICONA modeli risk haritasının sonuçlarına göre, çalışma alanında orta düzeyde erozyon riski, en geniş alanı kapsamakta olup, toplam havza yüzeyinin %40,39’unu oluşturmaktadır. Çok düşük ve düşük erozyon riski sınıfına giren alanlar havzanın %27,54’ünü kapsamaktadır. Buna karşılık, eğimin yüksek olduğu ve toprak koruma kapasitesinin yetersiz kaldığı bölgelerde erozyon riski belirgin şekilde artmaktadır. Havzanın yaklaşık %20,97’si yüksek, %11,1’i ise çok yüksek seviyede erozyon riski sınıfında yer almakta olup, bu alanlar çoğunlukla tarım arazilerinde yoğunlaşmaktadır. Sonuç olarak, yanlış arazi kullanımı, uygunsuz tarım uygulamaları ve aşırı otlatma, havzanın erozyona karşı hassasiyetini önemli ölçüde artırmaktadır. Erozyona duyarlı alanlarda arazi kullanımının sürdürülebilir şekilde planlanması, eğimli arazilerde uygun tarım tekniklerinin benimsenmesi, mera alanlarında aşırı otlatmanın kontrol altına alınması ve toprak koruma stratejilerinin etkin bir şekilde uygulanması, toprak erozyonunun kontrol altına alınması ve önlenmesi açısından kritik öneme sahiptir.


  • Geomorphology and chronology of Late Quaternary terrace staircases of the Sakarya River, northwest Türkiye

    by Ebubekir Karakoca, Levent Uncu, Mehmet Akif Sarikaya, Eren Şahiner, Oğuzhan Köse

    The Sakarya, one of the longest rivers in northwest Anatolia, has significant geomorphological units along its course including terrace systems that have potential to reveal the tectonic and geomorphological evolution of the region. The aim of this research was to identify the processes that have influenced the formation of terrace systems based on regional and local tectonic activities during the Late Quaternary and effects of global climatic changes on levels of the Black Sea. In particular along the İnhisar–Osmaneli section of the Sakarya River, the terrace systems, which are determined at four different levels, are crucial in terms of illuminating the geomorphological development of the region during the Late Quaternary. Our optically stimulated luminescence results revealed three different ages of deposition: 158.03 ± 12.93, 150.97 ± 8.49 and 55.07 ± 4.57 ka (Middle–Late Pleistocene). This permitted calculation of a mean regional uplift rate of 0.18 ± 0.03 mm a–1 since the Middle–Late Pleistocene. The younger terrace remnants correspond to Late Pleistocene Marine Isotope Stage (MIS) 3c (interstadial) and the older ones to Late Middle Pleistocene MIS 6b (interstadial). This implies that the Sakarya River accumulated floodplain sediments, now terraces, during relatively warm and humid periods. On the other hand, in cold and/or cold–warm transition periods, it created terraces by incision into the river bed. This interpretation implies that fluvial incision in the region was a response to regional uplift that has been continuing for at least the last 158 ka.


  • Analitik Hiyerarşi Süreci ve Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Eşen Çayı Havzası’nda Taşkın Riski Değerlendirmesi ve Haritalandırılması

    by Ebubekir Karakoca, Ali Ünver

    BBu çalışmada, Coğrafi Bilgi Sistemi tabanlı Analitik Hiyerarşi Süreci'ne dayalı çok kriterli karar verme tekniği kullanılarak Eşen Çayı Havzası’ndaki olası sel ve taşkın olaylarının değerlendirmesi ve taşkın duyarlılık haritasının oluşturulması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda ilk olarak taşkın olaylarının meydana gelmesinde etkili olan fiziki ve beşerî coğrafi faktörler değerlendirilmiştir. Sonrasında ArcMap 10.5 programında taşkın riskinin kapsamlı bir şekilde sunulabilmesi için AHS’ye dayalı veri setleri oluşturulmuştur. Bu veri seti içerisinde akarsuya yakınlık, yükseklik, eğim, bakı, arazi kullanımı, yağış, toprak ve jeoloji özellikleri olmak üzere 8 kriter değerlendirilmiştir. Bu kriterlerin analizi sonucunda elde edilen taşkın risk modeli verilerine göre Eşen Çayı Havzası’nda Eşen Çayı, Akçay ve Karaçay’ın vadi tabanları ile Eşen Ovası çok yüksek riskli taşkın alanları olarak dikkat çekmektedir. Toplam havza alanı içerisinde yüksek riskli ve çok yüksek riskli alanların payının yaklaşık olarak %37 olduğu düşünüldüğü zaman taşkın riskli yerlerin göz ardı edilemeyecek kadar önemli bir paya sahip ve dikkatle izlenmesi gereken alanlar olduğunu söylemek mümkündür. Bu alanlarda yaşanabilecek taşkınlar, daha önceki yıllarda olduğu gibi birçok can kaybının yaşanmasına ve havza ekonomisi için önem arz eden tarım ve turizm faaliyetlerinin sekteye uğramasına neden olacaktır. Son olarak, elde edilen taşkın modelinin doğruluğu, son yıllarda havza içerisinde yaşanan önemli taşkın olaylarının gözlemleriyle de ortaya konulmuştur


  • Open Access

    SAKARYA NEHRİ VADİSİNDEKİ SERACILIK FAALİYETLERİNİN ZAMANSAL VE MEKÂNSAL DEĞİŞİMİNDE ETKİLİ OLAN COĞRAFİ FAKTÖRLER (SÖĞÜT, BİLECİK)

    by Ebubekir Karakoca, Arda Bay

    Bu çalışma, Orta Sakarya Vadisi’nde sürdürülen seracılık faaliyetlerinin zamansal ve mekânsal olarak değişiminin ortaya konulmasını amaçlamaktadır. Özellikle Bilecik iline bağlı Söğüt ilçesindeki seracılık faaliyetleri üzerinde etkili olan coğrafi faktörlerin belirlenmesi ve mevcut sorunların ortaya konulması hedeflenmektedir. Zamansal ve mekânsal olarak değişimin ortaya konulması için çalışmanın amacına uygun olarak sera alanı verileri değerlendirilmiş ve elde edilen bulgular arazi gözlemleri ile desteklenmiştir. Seracılık faaliyetlerinin nitel olarak ifade edilmesi için mülakatlardan elde edilen bulgular MAXQDA 2020 programı içerisinde analiz edilmiş ve çeşitli çıktılar şeklinde sunulmuştur. Orta Sakarya Vadisi’nin bu bölümünde özellikle 2000’li yılların başında açık tarla sebze yetiştiriciliği şeklinde sürdürülen tarımsal faaliyetler, bu yıllardan sonra yerini örtü altı yetiştiriciliği/seracılığa bırakmaktadır. Bu değişimin en önemli sebebi Orta Sakarya Vadisi’nin seracılık faaliyetleri için sunduğu coğrafi imkanlardan kaynaklanmaktadır. İklim özellikleri başta olmak üzere yer şekilleri, arazi kullanımı ve toprak özellikleri gibi fiziki coğrafya özellikleri ile seracılık faaliyetleri arasında belirgin bir etkileşim söz konusudur. Bununla birlikte, ulaşım, pazara yakınlık, sermaye, iş gücü, tecrübe, altyapı ve donanım gibi diğer coğrafi özellikler de seracılık faaliyetleri üzerinde etkili olmaktadır.

  • Antropo-jeomorfolojik bir yaklaşımla Bilecik (Merkez ilçe) taş ocaklarının mekânsal ve zamansal değişimi

    by Levent Uncu, Ebubekir Karakoca

    Türkiye’de, son yıllarda artan hammadde ihtiyacı ve talep ile birlikte taş ocağı işletmelerinin sayısında hızlı bir artış meydana gelmiştir. Bilecik gerek zengin rezervlere sahip olması gerekse ekonomisinin büyük ölçüde taşa-toprağa dayalı sanayiye bağlı olması nedeniyle özellikle dikkat çekicidir. Bu çalışmanın amacı, Bilecik merkez ilçe ve köylerindeki taş ocağı işletmelerinin mekânsal ve zamansal gelişimlerini antropo-jeomorfolojik bir yaklaşımla ortaya koymaktır. Çalışmada, Bilecik merkez ilçeye ait maden çıkarımı ve boşaltım verileri ile uydu görüntüleri kullanılmış, elde edilen bulgular arazi gözlemleri ile desteklenmiştir. Buna göre, Bilecik merkez ilçe ve köylerindeki taş ocaklarının zamansal ve mekânsal gelişiminde üç dönem (2003, 2013 ve 2016 yılları) ayırt edilmiştir. Bilecik’teki işletmelerin yol açtığı sorunlar ise açma ve atık alanlarının topoğrafyada yarattığı görüntü kirliliği, gürültü kirliliği, hava ve su kalitesinde bozulma, toprak kirliliği ve tarımsal verim düşüklüğü, biyo-çeşitlilikte azalma ve halk sağlığı üzerindeki olumsuz etkiler olarak belirtilebilir. Sonuç olarak, bu sorunların, sürdürülebilir kalkınma çerçevesinde çevresel değerlere uygun koşullara dönüştürülmesi amacıyla taş ocaklarında çeşitli çalışmalar yapılması gerekmektedir. Bu çalışmaların başında işletmelerin ciddi bir şekilde denetlenerek kontrol altına alınması gelmektedir. Ayrıca, eski işletmelerin rehabilite edilerek kamu yararına uygun bir şekilde rekreasyonel amaçlı faaliyetler için değerlendirilmesi de yerinde bir karar olacaktır.


  • Open Access

    Hacıkebir Höyük’te (Kütahya) Jeoarkeolojik Araştırmaların İlk Sonuçları

    by Erkan Fi̇dAn, Levent Uncu, Ebubekir Karakoca

    2017 yılında başlayan Eskişehir ve Kütahya İlleri Tarih Öncesi Dönem Yüzey Araştırması (EKAR), yeni teknolojiler ve teknikler kullanarak bölgedeki tarih öncesi dönemlere ilişkin sorunları ve kronolojik boşlukları doldurabilecek büyük yerleşmeler üzerinde yoğun yüzey araştırması (intevsive survey) yapmayı hedeflemektedir. Buradaki amaç, bölgenin en önemli tarih öncesi dönem yerleşmelerinde modern yöntemlerle yeni belgeleme çalışmaları yaparak, ileride buralarda kazı yapmak isteyen arkeologlara önemli bir bilgi paketinin bırakılmasıdır. Bu makale ile söz konusu amaç ve hedefler doğrultusunda Kütahya'da yer alan Hacıbekir Höyük'te gerçekleştirilen araştırmaların ilk sonuçlarına değinilmektedir.