İbRahim Koruk
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
İbRahim Koruk has a total of 115 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Burcu Beyazgül
HARRAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
12 shared publications - Fatma Koruk
Harran Universitesi
6 shared publications - Rüstem Kuzan
HARRAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
5 shared publications - Ufuk Acar
HARRAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
3 shared publications - Ahmet Gündüzalp
Harran University, School of Medicine
2 shared publications - Feyyaz Barlas
Harran Universitesi
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 26 September 2026
- Published by Taylor & Francis in Critical Public Health
- Vol. 36 (1)
Factors associated with treatment delay and PPE use in occupational corneal foreign body injuries: a cross-sectional study
Work-related eye injuries remain a significant global public health concern and constitute a major cause of preventable visual impairment (International Labour Organization, 2023; World Health Orga...
- 26 September 2026
- Published by Taylor & Francis in Critical Public Health
- Vol. 36 (1)
Open AccessFactors associated with treatment delay and PPE use in occupational corneal foreign body injuries: a cross-sectional study
Work-related eye injuries remain a significant global public health concern and constitute a major cause of preventable visual impairment (International Labour Organization, 2023; World Health Orga...
- 12 August 2026
- Published by Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 28 (2) , 251-256
6-12 AY ARASI ÇOCUĞU OLAN ANNELERİN TAMAMLAYICI BESLENME HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE DAVRANIŞLARININ ÇOCUK BÜYÜMESİ ÜZERİNE ETKİSİ
Amaç: Bu çalışmada 6-12 ay arası bebeği olan annelerin ilk 6 ay yalnızca anne sütü verme durumu, anne sütü vermeye başlama zamanı ve tamamlayıcı beslenme hakkındaki bilgi düzeylerinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 6-12 ay arasında bebeği olan, 271 anne dâhil edilmiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden annelere tamamlayıcı beslenmeyle ilgili bilgi, tutum ve davranışları ile sosyo-demografik verilerini içeren soru formu uygulanmıştır. Bulgular: Tamamlayıcı beslenmeye ortalama 6,1±1,4 ayda başlandığı belirlenmiştir. Bebeklerin %40,2’sinin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslendiği saptanmıştır. Annelerin %50,7’sinin doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmeye başladığı belirlenmiştir. Doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmenin, bebeklerin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslenmesi ile anlamlı olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Tamamlayıcı beslenmeye başlama yaşının annenin yaşı, eğitim düzeyi, çalışma durumu ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmada annelerin doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmeye başlama düzeyinin Türkiye ortalamasından daha düşük olduğu belirlenmiştir. Doğumdan sonraki erken emzirmenin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslenmeyi desteklediği görülmüştür. Ayrıca bazı sosyodemografik özelliklerin tamamlayıcı beslenmeye başlama zamanını etkilediği saptanmıştır. Gebe ve lohusa eğitimlerinin güçlendirilmesi, erken emzirmenin teşvik edilmesi ve uygun zamanda tamamlayıcı beslenmeye geçiş konusunda annelerin desteklenmesi önemlidir.
- 12 August 2026
- Published by Kirikkale Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 28 (2) , 251-256
6-12 AY ARASI ÇOCUĞU OLAN ANNELERİN TAMAMLAYICI BESLENME HAKKINDA BİLGİ, TUTUM VE DAVRANIŞLARININ ÇOCUK BÜYÜMESİ ÜZERİNE ETKİSİ
Amaç: Bu çalışmada 6-12 ay arası bebeği olan annelerin ilk 6 ay yalnızca anne sütü verme durumu, anne sütü vermeye başlama zamanı ve tamamlayıcı beslenme hakkındaki bilgi düzeylerinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 6-12 ay arasında bebeği olan, 271 anne dâhil edilmiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden annelere tamamlayıcı beslenmeyle ilgili bilgi, tutum ve davranışları ile sosyo-demografik verilerini içeren soru formu uygulanmıştır. Bulgular: Tamamlayıcı beslenmeye ortalama 6,1±1,4 ayda başlandığı belirlenmiştir. Bebeklerin %40,2’sinin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslendiği saptanmıştır. Annelerin %50,7’sinin doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmeye başladığı belirlenmiştir. Doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmenin, bebeklerin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslenmesi ile anlamlı olarak ilişkili olduğu bulunmuştur. Tamamlayıcı beslenmeye başlama yaşının annenin yaşı, eğitim düzeyi, çalışma durumu ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bu çalışmada annelerin doğumdan sonraki ilk 1 saat içinde emzirmeye başlama düzeyinin Türkiye ortalamasından daha düşük olduğu belirlenmiştir. Doğumdan sonraki erken emzirmenin ilk 6 ay yalnızca anne sütü ile beslenmeyi desteklediği görülmüştür. Ayrıca bazı sosyodemografik özelliklerin tamamlayıcı beslenmeye başlama zamanını etkilediği saptanmıştır. Gebe ve lohusa eğitimlerinin güçlendirilmesi, erken emzirmenin teşvik edilmesi ve uygun zamanda tamamlayıcı beslenmeye geçiş konusunda annelerin desteklenmesi önemlidir.
- 30 December 2025
- Published by Turkish Journal of Public Health in Türkiye Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 23 (3) , 300-311
The attitude-behavior gap in vaccine acceptance among medical students: A single‑center study
Objective: This study aimed to determine medical students’ level of knowledge regarding vaccines, assess the prevalence of vaccine hesitancy, and identify key factors influencing both attitudinal and behavioral acceptance. Methods: In this single‑center cross‑sectional study (April-May 2023), 305 medical students at Harran University completed a 37‑item interview‑administered questionnaire. Attitudinal and behavioral acceptance (complete acceptance/hesitancy/rejection) were assessed, and predictors of hesitancy were identified via decision‑tree analyses. Results: Of the participants, 47.2% did not know the infant/childhood vaccination schedule, while 30.5% and 36.7% reported having completed hepatitis B and varicella vaccines, respectively. Attitudinal complete acceptance was 82.0%, whereas behavioral complete acceptance was 9.2% with 69.5% hesitancy, indicating a pronounced attitude–behavior gap. Uptake of recommended vaccines was generally low (25.2-36.7%), highest for varicella (36.7%). Clinical phase students showed higher complete acceptance in both attitude and behavior (p<0.05); formal training on vaccines/immunization and COVID 19 related anxiety were associated with higher attitudinal acceptance (p<0.05 and p<0.01, respectively). Across vaccine types, the most common reason for non vaccination was “never recommended/reminded.” Decision tree models highlighted vaccine related knowledge, personal/family vaccination experiences, and media influences as major drivers of hesitancy. Conclusion: Findings underscore a substantial attitude–behavior gap alongside suboptimal uptake. Targeted strategies to bridge knowledge gaps and translate positive attitudes into actual vaccination behavior-particularly addressing knowledge/awareness, experiential factors, and the communication/media environment are essential for reducing hesitancy among future healthcare providers.
- 30 December 2025
- Published by Turkish Journal of Public Health in Türkiye Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 23 (3) , 300-311
The attitude-behavior gap in vaccine acceptance among medical students: A single‑center study
Objective: This study aimed to determine medical students’ level of knowledge regarding vaccines, assess the prevalence of vaccine hesitancy, and identify key factors influencing both attitudinal and behavioral acceptance. Methods: In this single‑center cross‑sectional study (April-May 2023), 305 medical students at Harran University completed a 37‑item interview‑administered questionnaire. Attitudinal and behavioral acceptance (complete acceptance/hesitancy/rejection) were assessed, and predictors of hesitancy were identified via decision‑tree analyses. Results: Of the participants, 47.2% did not know the infant/childhood vaccination schedule, while 30.5% and 36.7% reported having completed hepatitis B and varicella vaccines, respectively. Attitudinal complete acceptance was 82.0%, whereas behavioral complete acceptance was 9.2% with 69.5% hesitancy, indicating a pronounced attitude–behavior gap. Uptake of recommended vaccines was generally low (25.2-36.7%), highest for varicella (36.7%). Clinical phase students showed higher complete acceptance in both attitude and behavior (p<0.05); formal training on vaccines/immunization and COVID 19 related anxiety were associated with higher attitudinal acceptance (p<0.05 and p<0.01, respectively). Across vaccine types, the most common reason for non vaccination was “never recommended/reminded.” Decision tree models highlighted vaccine related knowledge, personal/family vaccination experiences, and media influences as major drivers of hesitancy. Conclusion: Findings underscore a substantial attitude–behavior gap alongside suboptimal uptake. Targeted strategies to bridge knowledge gaps and translate positive attitudes into actual vaccination behavior-particularly addressing knowledge/awareness, experiential factors, and the communication/media environment are essential for reducing hesitancy among future healthcare providers.
- Open Access
- 30 September 2025
- Published by Mersin Universitesi Tip Fakultesi Lokman Hekim Tip Tarihi ve Folklorik Tip Dergisi in Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi
- Vol. 15 (3) , 910-917
Doğurganlığın Yüksek Olduğu Bir Bölgede Kadınların Yüksek Riskli Doğurganlık Davranışları ve İlişkili Faktörler
Amaç: Araştırmanın amacı, doğurganlığın yüksek olduğu bölgede kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışları ve bunlarla ilişkili faktörleri belirlemektir. Yöntem: 3 Şubat-28 Şubat 2025 tarihler arasında yapılan kesitsel tipte araştırmanın evrenini, Şanlıurfa merkez ilçelerdeki Aile Sağlığı Merkezlerine kayıtlı gebe kadınlar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi küme örnekleme yöntemi ile hesaplanmıştır. Her kümede 15 kadın olmak üzere toplamda 17 kümede 255 kadın araştırmaya alınmıştır. Veriler Veri Toplama Formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiklerden yüzde, ortalama ve standart sapma; tek değişkenli analiz olarak Ki Kare testi ve çok değişkenli analiz olarak Lojistik Regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya alınan kadınların yaş ortalaması 27,14±5,6’tür ve %16,9’u örgün eğitim almamıştır. Katılımcıların %22,4’ü Kürt ve %30,2’si Arap etnik kökene sahiptir. Kadınların %54,5’i yüksek riskli doğurganlık davranışı göstermektedir. Bunların %46,3’ü “tekli risk davranışı” ve %8,2’si “çoklu risk davranışı”’dır. Kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışlarını, örgün eğitim almamış olması 3,7 kat, Arap etnik kökenli olması 1,8 kat ve düşük öyküsü olması 6,3 kat artıran faktörler olarak bulunmuştur (p <0,05). Sonuç: Şanlıurfa’daki kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışları düzeyi Türkiye genelinden daha yüksektir. Kadınların düşük eğitim düzeyi, düşük sosyo-kültürel yapısı ve olumsuz obstetrik öyküleri, yüksek riskli doğurganlık davranışlarını arttırmaktadır.
- 30 September 2025
- Published by Mersin Universitesi Tip Fakultesi Lokman Hekim Tip Tarihi ve Folklorik Tip Dergisi in Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi
- Vol. 15 (3) , 910-917
Open AccessDoğurganlığın Yüksek Olduğu Bir Bölgede Kadınların Yüksek Riskli Doğurganlık Davranışları ve İlişkili Faktörler
Amaç: Araştırmanın amacı, doğurganlığın yüksek olduğu bölgede kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışları ve bunlarla ilişkili faktörleri belirlemektir. Yöntem: 3 Şubat-28 Şubat 2025 tarihler arasında yapılan kesitsel tipte araştırmanın evrenini, Şanlıurfa merkez ilçelerdeki Aile Sağlığı Merkezlerine kayıtlı gebe kadınlar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi küme örnekleme yöntemi ile hesaplanmıştır. Her kümede 15 kadın olmak üzere toplamda 17 kümede 255 kadın araştırmaya alınmıştır. Veriler Veri Toplama Formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiklerden yüzde, ortalama ve standart sapma; tek değişkenli analiz olarak Ki Kare testi ve çok değişkenli analiz olarak Lojistik Regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya alınan kadınların yaş ortalaması 27,14±5,6’tür ve %16,9’u örgün eğitim almamıştır. Katılımcıların %22,4’ü Kürt ve %30,2’si Arap etnik kökene sahiptir. Kadınların %54,5’i yüksek riskli doğurganlık davranışı göstermektedir. Bunların %46,3’ü “tekli risk davranışı” ve %8,2’si “çoklu risk davranışı”’dır. Kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışlarını, örgün eğitim almamış olması 3,7 kat, Arap etnik kökenli olması 1,8 kat ve düşük öyküsü olması 6,3 kat artıran faktörler olarak bulunmuştur (p <0,05). Sonuç: Şanlıurfa’daki kadınların yüksek riskli doğurganlık davranışları düzeyi Türkiye genelinden daha yüksektir. Kadınların düşük eğitim düzeyi, düşük sosyo-kültürel yapısı ve olumsuz obstetrik öyküleri, yüksek riskli doğurganlık davranışlarını arttırmaktadır.
- Open Access
- 17 September 2025
- Published by Academician Publishing
Adım Adım Ölçek Geliştirme: Teorikten Pratiğe
- 17 September 2025
- Published by Academician Publishing
Open AccessAdım Adım Ölçek Geliştirme: Teorikten Pratiğe
- 27 December 2024
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (3) , 341-349
Şanlıurfa’da HPV Pozitif Olan Kadınların Serviks Kanserinin Erken Tanısına Yönelik Bilgi ve Davranışları
Amaç: Araştırma, Şanlıurfa il merkezinde serviks kanseri taraması sonrası Human Papilloma Virus (HPV) pozitif olan kadınların serviks kanserinin erken tanısına yönelik bilgi ve davranışlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve metod: Tanımlayıcı tipte olan araştırmanın evrenini, Şanlıurfa il merkezinde Birinci Basamak sağlık kurumlarında serviks kanser taraması yapılan ve 2019 yılında Ulusal HPV Laboratuvar Sistemi’ne kayıtlı HPV pozitif kadınlar oluşturmuştur. Araştırmada örnek seçimine gidilmemiş, Şanlıur-fa İl Merkezi’nde yaşayan tüm kadınlara ulaşılması hedeflenmiş ve araştırma 292 kadın ile tamamlan-mıştır. Veriler, Veri Toplama Formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tamamlayıcı istatistiklerden yüzde, ortalama ve standart sapma, tek değişkenli analizden Ki Kare ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada kadınların yaş ortalaması 43.3±8.6 olup %46.2’si herhangi bir eğitim kademesi-ni tamamlamamıştır. Kadınların %64.4’ü serviks kanseri hakkında bilgi sahibi değildir. Kadınların %62.7’si tarama sonrası erken tanı davranışı göstermiştir. Düzenli jinekolojik muayene yaptıran (%73.7), tarama sonrasında genotipi HPV 16/18 olan (%92.8) ve genotipi HPV 16/18 dışı olup, pap smear (Papanicolaou Smear) testi anormal olan (%88.5) kadınların serviks kanseri erken tanı davranışı gösterme düzeyi daha yüksektir (p<0.05). Sonuç: Araştırmadan elde edilen bulgular, araştırmaya katılan kadınların serviks kanseriyle ilgili bilgi-lerinin ve serviks kanseri erken tanı davranışı gösterme düzeylerinin yetersiz olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda tarama sonrasında sonucu pozitif olan kadınlara özel danışmanlık verilmesi ve bilgi edindikleri kaynakların artırılması önerilmiştir.
- 27 December 2024
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (3) , 341-349
Şanlıurfa’da HPV Pozitif Olan Kadınların Serviks Kanserinin Erken Tanısına Yönelik Bilgi ve Davranışları
Amaç: Araştırma, Şanlıurfa il merkezinde serviks kanseri taraması sonrası Human Papilloma Virus (HPV) pozitif olan kadınların serviks kanserinin erken tanısına yönelik bilgi ve davranışlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve metod: Tanımlayıcı tipte olan araştırmanın evrenini, Şanlıurfa il merkezinde Birinci Basamak sağlık kurumlarında serviks kanser taraması yapılan ve 2019 yılında Ulusal HPV Laboratuvar Sistemi’ne kayıtlı HPV pozitif kadınlar oluşturmuştur. Araştırmada örnek seçimine gidilmemiş, Şanlıur-fa İl Merkezi’nde yaşayan tüm kadınlara ulaşılması hedeflenmiş ve araştırma 292 kadın ile tamamlan-mıştır. Veriler, Veri Toplama Formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tamamlayıcı istatistiklerden yüzde, ortalama ve standart sapma, tek değişkenli analizden Ki Kare ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada kadınların yaş ortalaması 43.3±8.6 olup %46.2’si herhangi bir eğitim kademesi-ni tamamlamamıştır. Kadınların %64.4’ü serviks kanseri hakkında bilgi sahibi değildir. Kadınların %62.7’si tarama sonrası erken tanı davranışı göstermiştir. Düzenli jinekolojik muayene yaptıran (%73.7), tarama sonrasında genotipi HPV 16/18 olan (%92.8) ve genotipi HPV 16/18 dışı olup, pap smear (Papanicolaou Smear) testi anormal olan (%88.5) kadınların serviks kanseri erken tanı davranışı gösterme düzeyi daha yüksektir (p<0.05). Sonuç: Araştırmadan elde edilen bulgular, araştırmaya katılan kadınların serviks kanseriyle ilgili bilgi-lerinin ve serviks kanseri erken tanı davranışı gösterme düzeylerinin yetersiz olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda tarama sonrasında sonucu pozitif olan kadınlara özel danışmanlık verilmesi ve bilgi edindikleri kaynakların artırılması önerilmiştir.
- Open Access
- 1 November 2024
- Published by Eskisehir Turk Dunyasi Uygulama ve Arastirma Merkezi Halk Sagligi Dergisi in ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 9 (3) , 313-322
REASONS OF ABANDONMENT TREATMENT IN PATIENTS WITH LEISHMANIASIS
The goals of this study that examined patients with Cutaneous Leishmaniasis (CL) who were diagnosed and treated at the Sanliurfa Cutaneous Leishmaniasis Diagnosis and Treatment Center (SCLDTC), were to determine the frequency of treatment discontinuation and the reasons for discontinuation. This was a descriptive study that included individuals who visited the SCLDTC for diagnosis and treatment in 2020 and were diagnosed with CL. The study’s data collection phase took place between July 1, 2020 and December 31, 2020. The study comprised 370 patients who were diagnosed with CL and under treatment as of January 1, 2020. It was found that 187 of these patients discontinued treatment. The frequency of treatment discontinuation was 50.5%. Of those who discontinued treatment, 50.8% were women. It was determined that 3.7% of those who discontinued treatment did not speak Turkish, and 41.1% had not received formal education. Among the patients who discontinued treatment, 21.4% had no job, and 83.9% belonged to the lower socioeconomic status and unemployed group. Of those who discontinued treatment, 54.6% stopped before completing the first course, while 39,0% did not attend the follow-up examination after completing the first course. In cases of cutaneous leishmaniasis, the most common reasons for discontinuing treatment were believing that they do not require treatment (28.9%), disregarding the disease (27.3%), and a lack of medication in SCLDTC (26.7%). In the present study, the most common reasons for discontinuing treatment were a lack of belief in the necessity for treatment, disregarding the disease, and a shortage of medication. Patients’ and society’s knowledge and awareness of CL should be increased, public education programs should be organized, patients admitted to SCLDTC and their relatives should be informed, and the importance of completing the treatment should be explained, especially in neighborhoods where CL cases are densely distributed.
- 1 November 2024
- Published by Eskisehir Turk Dunyasi Uygulama ve Arastirma Merkezi Halk Sagligi Dergisi in ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 9 (3) , 313-322
Open AccessREASONS OF ABANDONMENT TREATMENT IN PATIENTS WITH LEISHMANIASIS
The goals of this study that examined patients with Cutaneous Leishmaniasis (CL) who were diagnosed and treated at the Sanliurfa Cutaneous Leishmaniasis Diagnosis and Treatment Center (SCLDTC), were to determine the frequency of treatment discontinuation and the reasons for discontinuation. This was a descriptive study that included individuals who visited the SCLDTC for diagnosis and treatment in 2020 and were diagnosed with CL. The study’s data collection phase took place between July 1, 2020 and December 31, 2020. The study comprised 370 patients who were diagnosed with CL and under treatment as of January 1, 2020. It was found that 187 of these patients discontinued treatment. The frequency of treatment discontinuation was 50.5%. Of those who discontinued treatment, 50.8% were women. It was determined that 3.7% of those who discontinued treatment did not speak Turkish, and 41.1% had not received formal education. Among the patients who discontinued treatment, 21.4% had no job, and 83.9% belonged to the lower socioeconomic status and unemployed group. Of those who discontinued treatment, 54.6% stopped before completing the first course, while 39,0% did not attend the follow-up examination after completing the first course. In cases of cutaneous leishmaniasis, the most common reasons for discontinuing treatment were believing that they do not require treatment (28.9%), disregarding the disease (27.3%), and a lack of medication in SCLDTC (26.7%). In the present study, the most common reasons for discontinuing treatment were a lack of belief in the necessity for treatment, disregarding the disease, and a shortage of medication. Patients’ and society’s knowledge and awareness of CL should be increased, public education programs should be organized, patients admitted to SCLDTC and their relatives should be informed, and the importance of completing the treatment should be explained, especially in neighborhoods where CL cases are densely distributed.
- 3 May 2024
- Published by Taylor & Francis in Electromagnetic Biology and Medicine
- Vol. 43 (3) , 145-155
Electric and magnetic field pollution in near substations and investigation of anxiety and depressive effects on adult individuals living in this area
Exposure to electromagnetic fields causes a variety of health problems in living systems. We investigated EMF pollution in & Scedil;anl & imath;urfa city center and also investigated anxiety-depression symptoms in individuals (18-40 years old) exposed to this pollution. For this purpose, electric field and magnetic field measurements were taken at Electricity Distribution Center and 44 substations (for each transformer), at 0 points, 1 meter away, 2 meters away and the house/office closest to the transformer. The experimental group was individuals living in electricity distribution center residences and individuals living near transformers (n = 55). The control group was selected from individuals who lived outside the city center of & Scedil;anl & imath;urfa, did not have transformers or high transmission lines near their homes, and did not have any chronic diseases that could cause stress (n = 50). Anxiety and depression symptoms of the groups were measured using the Beck Anxiety Inventory Scale (BAI) and Beck Depression Inventory Scale (BDI). The relationship between EMF pollution and anxiety-depression was evaluated statistically. Maximum MF and EF values were recorded as 0.22 mT and 65.9 kV/m, respectively. All measured MF values were below standards, but EF values were above standards at some points. In conclusion, there is no statistically convincing evidence of a relationship between EMF exposure and anxiety-depression (p > 0.05). This result shows that there may be more meaningful results in places with higher EMF levels. We interpreted the fact that exposure to electromagnetic fields does not cause anxiety and depression in individuals, as the measured values are below the limit values. PLAIN LANGUAGE SUMMARY Electromagnetic field pollution causes various health problems in living systems. Research on this subject continues. We investigated electromagnetic field pollution in & Scedil;anl & imath;urfa city center and investigated the psychological effects on individuals exposed to this pollution. For this purpose, electric and magnetic field measurements were made at 0 points, 1 meter, 2 meters away and at the closest places to the transformer in 44 substations. The experimental group was individuals living near a transformer, the control group was individuals living outside the city center and without a transformer/high transmission line near their home. Anxiety and depression symptoms of the groups were measured using the Beck Anxiety and Depression test. The relationship between EMF pollution and anxiety-depression was evaluated statistically. As a result, no statistical change was observed regarding a relationship between electromagnetic pollution and anxiety-depression.
- 3 May 2024
- Published by Taylor & Francis in Electromagnetic Biology and Medicine
- Vol. 43 (3) , 145-155
Electric and magnetic field pollution in near substations and investigation of anxiety and depressive effects on adult individuals living in this area
Exposure to electromagnetic fields causes a variety of health problems in living systems. We investigated EMF pollution in & Scedil;anl & imath;urfa city center and also investigated anxiety-depression symptoms in individuals (18-40 years old) exposed to this pollution. For this purpose, electric field and magnetic field measurements were taken at Electricity Distribution Center and 44 substations (for each transformer), at 0 points, 1 meter away, 2 meters away and the house/office closest to the transformer. The experimental group was individuals living in electricity distribution center residences and individuals living near transformers (n = 55). The control group was selected from individuals who lived outside the city center of & Scedil;anl & imath;urfa, did not have transformers or high transmission lines near their homes, and did not have any chronic diseases that could cause stress (n = 50). Anxiety and depression symptoms of the groups were measured using the Beck Anxiety Inventory Scale (BAI) and Beck Depression Inventory Scale (BDI). The relationship between EMF pollution and anxiety-depression was evaluated statistically. Maximum MF and EF values were recorded as 0.22 mT and 65.9 kV/m, respectively. All measured MF values were below standards, but EF values were above standards at some points. In conclusion, there is no statistically convincing evidence of a relationship between EMF exposure and anxiety-depression (p > 0.05). This result shows that there may be more meaningful results in places with higher EMF levels. We interpreted the fact that exposure to electromagnetic fields does not cause anxiety and depression in individuals, as the measured values are below the limit values. PLAIN LANGUAGE SUMMARY Electromagnetic field pollution causes various health problems in living systems. Research on this subject continues. We investigated electromagnetic field pollution in & Scedil;anl & imath;urfa city center and investigated the psychological effects on individuals exposed to this pollution. For this purpose, electric and magnetic field measurements were made at 0 points, 1 meter, 2 meters away and at the closest places to the transformer in 44 substations. The experimental group was individuals living near a transformer, the control group was individuals living outside the city center and without a transformer/high transmission line near their home. Anxiety and depression symptoms of the groups were measured using the Beck Anxiety and Depression test. The relationship between EMF pollution and anxiety-depression was evaluated statistically. As a result, no statistical change was observed regarding a relationship between electromagnetic pollution and anxiety-depression.
- Open Access
- 29 April 2024
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (1) , 61-66
Öz Bakım Envanteri’nin Türkçe Geçerliği ve Güvenirliği
Amaç: Öz bakım, bireylerin sağlığını geliştirme, hastalıklarını önleme, sağlıklarını koruma ve hastalık ve sakatlıkla başa çıkma yeteneğidir. Öz bakım üç boyuttan oluşur; sağlığı geliştirme ve tedaviye uyum (öz bakımı sürdürme), vücudu anlama ve semptom tanıma (öz bakım izleme) ve semptomları kontrol altına almak için harekete geçme (öz bakım yönetimi). Bu çalışmada genel yetişkin popülasyonunda öz bakımı ölçmek için Michela Luciani ve arkadaşları tarafından geliştirilen Öz Bakım Envanteri’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma metodolojik tiptedir. Araştırma verileri Şanlıurfa’daki Zeliha Öncel Aile Sağlığı Merkezi’nde Eylül-Ekim 2022 tarihleri arasında toplandı. Çalışma 18 yaş ve üzeri 311 kişiyle tamamlandı. Veriler SPSS 26.0 ve AMOS programı kullanılarak analiz edildi. Faktör yapısı incelenirken; Bartlett ve Kaiser-Meyer-Olkin testi yapıldı. Maddelerin faktör yapılarına uygunluğunu ve bu faktörler ile yapının yeterince temsil gücünü test etmek için ise, Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapıldı. Envanterin güvenirliği için; madde toplam puan analizi, iç tutarlılığını belirlemek için Cronbach Alfa katsayısı, toplanabilir özelliği olup olmadığını değerlendirmede Tukey Toplanabilirlik Analizi, tepki yanlılığını belirlemede Hotelling T Kare testi kullanıldı. Bulgular: Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı 0.86 olarak bulundu. Split half testi sonucunda envanterin ilk yarısının cronbach alfa değeri 0.75, ikinci yarısının cronbach alfa değeri 0.77 olarak bulundu. Envanterin, Tukey Toplanamazlık testi sonucuna göre toplanamazlık değeri P<0.001 olarak bulundu. Maddeler arası F değeri 59.301, P<0.001 olarak bulundu. Hotelling’s T testi P<0.001 olarak bulundu. Kaiser-Meyer Olkin (KMO) değeri 0.90, Bartlett’in küresellik testi sonucu P<0.001 olarak bulundu. DFA sonucunda tespit edilen uyum iyiliği değerleri şu şekildedir: CMIN/df: 1.47; GFI: 0.93; CFI: 0.95; RMSEA: 0.04; AGFI: 0.91 ve IFI: 0.95. Envanter toplam puanı kadınlarda, yükseköğrenim düzeyinde, gelir düzeyi iyi olanlarda ve çocuğu olmayanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (P<0.05). Sonuç: Envanter 3 boyut ve 20 sorudan oluşan haliyle Türkçe konuşan toplumda kullanmak için uygun bulundu. Yapılan faktör analizleri sonrası envanterin geçerlik ve güvenirliği belirlendi.
- 29 April 2024
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 21 (1) , 61-66
Open AccessÖz Bakım Envanteri’nin Türkçe Geçerliği ve Güvenirliği
Amaç: Öz bakım, bireylerin sağlığını geliştirme, hastalıklarını önleme, sağlıklarını koruma ve hastalık ve sakatlıkla başa çıkma yeteneğidir. Öz bakım üç boyuttan oluşur; sağlığı geliştirme ve tedaviye uyum (öz bakımı sürdürme), vücudu anlama ve semptom tanıma (öz bakım izleme) ve semptomları kontrol altına almak için harekete geçme (öz bakım yönetimi). Bu çalışmada genel yetişkin popülasyonunda öz bakımı ölçmek için Michela Luciani ve arkadaşları tarafından geliştirilen Öz Bakım Envanteri’nin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma metodolojik tiptedir. Araştırma verileri Şanlıurfa’daki Zeliha Öncel Aile Sağlığı Merkezi’nde Eylül-Ekim 2022 tarihleri arasında toplandı. Çalışma 18 yaş ve üzeri 311 kişiyle tamamlandı. Veriler SPSS 26.0 ve AMOS programı kullanılarak analiz edildi. Faktör yapısı incelenirken; Bartlett ve Kaiser-Meyer-Olkin testi yapıldı. Maddelerin faktör yapılarına uygunluğunu ve bu faktörler ile yapının yeterince temsil gücünü test etmek için ise, Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapıldı. Envanterin güvenirliği için; madde toplam puan analizi, iç tutarlılığını belirlemek için Cronbach Alfa katsayısı, toplanabilir özelliği olup olmadığını değerlendirmede Tukey Toplanabilirlik Analizi, tepki yanlılığını belirlemede Hotelling T Kare testi kullanıldı. Bulgular: Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı 0.86 olarak bulundu. Split half testi sonucunda envanterin ilk yarısının cronbach alfa değeri 0.75, ikinci yarısının cronbach alfa değeri 0.77 olarak bulundu. Envanterin, Tukey Toplanamazlık testi sonucuna göre toplanamazlık değeri P<0.001 olarak bulundu. Maddeler arası F değeri 59.301, P<0.001 olarak bulundu. Hotelling’s T testi P<0.001 olarak bulundu. Kaiser-Meyer Olkin (KMO) değeri 0.90, Bartlett’in küresellik testi sonucu P<0.001 olarak bulundu. DFA sonucunda tespit edilen uyum iyiliği değerleri şu şekildedir: CMIN/df: 1.47; GFI: 0.93; CFI: 0.95; RMSEA: 0.04; AGFI: 0.91 ve IFI: 0.95. Envanter toplam puanı kadınlarda, yükseköğrenim düzeyinde, gelir düzeyi iyi olanlarda ve çocuğu olmayanlarda istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (P<0.05). Sonuç: Envanter 3 boyut ve 20 sorudan oluşan haliyle Türkçe konuşan toplumda kullanmak için uygun bulundu. Yapılan faktör analizleri sonrası envanterin geçerlik ve güvenirliği belirlendi.
- 8 December 2023
- Published by Galenos Yayinevi in Namık Kemal Tıp Dergisi
- Vol. 11 (4) , 308-313
Epidemiology of Leishmaniasis Disease in Şanlıurfa Between the Years of 2010 and 2019
- 8 December 2023
- Published by Galenos Yayinevi in Namık Kemal Tıp Dergisi
- Vol. 11 (4) , 308-313
Epidemiology of Leishmaniasis Disease in Şanlıurfa Between the Years of 2010 and 2019