Betül Yağbasan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Betül Yağbasan has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Cansu Keleş
ANKARA ÜNİVERSİTESİ, ANKARA TIP FAKÜLTESİ
2 shared publications - Emine Bahar Bingoler Pekcici
Division of Developmental Behavioral Pediatrics, Department of Pediatrics, Ankara University School of Medicine, Ankara, Turkey
2 shared publications - Ender Durualp
Ankara Üniversitesi
2 shared publications - Ezgi Ozalp Akin
Division of Developmental Behavioral Pediatrics, Department of Pediatrics, Ankara University School of Medicine, Ankara, Turkey
2 shared publications - Büşra İçElli Saçın
Ankara Üniversitesi
1 shared publication - Funda Akpinar
Division of Developmental and Behavioral Pediatrics, Department of Pediatrics Ankara Bilkent City Hospital Ankara Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- 31 December 2025
- Published by Disiplinlerarasi Egitim Arastirmalari Dergisi in Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi
- Vol. 9 (22) , 560-579
Resimli Öykü Kitaplarının 21.Yüzyıl Becerileri Açısından İncelenmesi
21. yüzyıl becerilerinin hem günümüzdeki hem gelecekteki önemi düşünüldüğünde, erken çocukluk döneminde bu becerilerin kazanılmış olması çok değerlidir. Çünkü içinde bulunduğumuz çağda yaşanan hızlı değişimler ve gelişmeler, 21. yüzyıl becerilerine sahip olmayı gereklilik haline getirmektedir. Çocukların kitaplarla olan deneyimlerinin, onların gelişimleri için oldukça önemli olduğundan yola çıkılarak resimli öykü kitaplarının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi amacıyla bu araştırma yapılmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda güç analizi ile belirlenen 45 adet üç-altı yaşındaki çocuklara yönelik hazırlanmış resimli öykü kitabı, kriterler doğrultusunda ölçüt örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. MEB Talim ve Terbiye Kurulu tarafından belirlenen kapsamlı 21. yüzyıl becerilerine göre “Kitap İnceleme Formu” oluşturulmuş ve kitaplar içerik analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgularda incelenen resimli öykü kitapların çoğunluğunda 21. yüzyıl becerilerini örneklendirebilecek ifadelerin yer aldığı görülmüştür. Araştırma kapsamında incelenen resimli öykü kitaplarında en sık yer verilen 21. yüzyıl beceri alanının “Benlik Becerileri” olduğu, en az yer verilen beceri alanının ise “Okuryazarlık Becerileri” olduğu tespit edilmiştir. Benlik becerileri içerinde yer alan merak ve üst düzey düşünme becerilerinden biri olan problem çözme ve karar verme becerilerinin kitaplarda en fazla yer bulan alt beceriler olduğu gözlenmiştir. Bunların yanı sıra bilim okuryazarlığı, medya okuryazarlığı, vatandaşlık okuryazarlığı ve finansal okuryazarlık olmak üzere bazı alt becerilere ise hiç yer verilmediği görülmektedir. Mevcut çalışmada 21. yüzyıl becerilerinin bireysel ve toplumsal gelişime sunduğu çok yönlü katkılara ve 21. yüzyıl becerilerinin erken çocukluk döneminde kazanımının önemine değinilmiştir. Sonuç olarak da eğitimcilerin ve ailelerin 21. yüzyıl becerileri konusunda farkındalıklarının artmasına yönelik bilgilendirilmeleri, yeni çocuk kitapları hazırlama sürecinde 21. yüzyıl becerilerinin de göz önünde bulundurulması önerilmiştir.
- 31 December 2025
- Published by Disiplinlerarasi Egitim Arastirmalari Dergisi in Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi
- Vol. 9 (22) , 560-579
Resimli Öykü Kitaplarının 21.Yüzyıl Becerileri Açısından İncelenmesi
21. yüzyıl becerilerinin hem günümüzdeki hem gelecekteki önemi düşünüldüğünde, erken çocukluk döneminde bu becerilerin kazanılmış olması çok değerlidir. Çünkü içinde bulunduğumuz çağda yaşanan hızlı değişimler ve gelişmeler, 21. yüzyıl becerilerine sahip olmayı gereklilik haline getirmektedir. Çocukların kitaplarla olan deneyimlerinin, onların gelişimleri için oldukça önemli olduğundan yola çıkılarak resimli öykü kitaplarının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi amacıyla bu araştırma yapılmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda güç analizi ile belirlenen 45 adet üç-altı yaşındaki çocuklara yönelik hazırlanmış resimli öykü kitabı, kriterler doğrultusunda ölçüt örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. MEB Talim ve Terbiye Kurulu tarafından belirlenen kapsamlı 21. yüzyıl becerilerine göre “Kitap İnceleme Formu” oluşturulmuş ve kitaplar içerik analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgularda incelenen resimli öykü kitapların çoğunluğunda 21. yüzyıl becerilerini örneklendirebilecek ifadelerin yer aldığı görülmüştür. Araştırma kapsamında incelenen resimli öykü kitaplarında en sık yer verilen 21. yüzyıl beceri alanının “Benlik Becerileri” olduğu, en az yer verilen beceri alanının ise “Okuryazarlık Becerileri” olduğu tespit edilmiştir. Benlik becerileri içerinde yer alan merak ve üst düzey düşünme becerilerinden biri olan problem çözme ve karar verme becerilerinin kitaplarda en fazla yer bulan alt beceriler olduğu gözlenmiştir. Bunların yanı sıra bilim okuryazarlığı, medya okuryazarlığı, vatandaşlık okuryazarlığı ve finansal okuryazarlık olmak üzere bazı alt becerilere ise hiç yer verilmediği görülmektedir. Mevcut çalışmada 21. yüzyıl becerilerinin bireysel ve toplumsal gelişime sunduğu çok yönlü katkılara ve 21. yüzyıl becerilerinin erken çocukluk döneminde kazanımının önemine değinilmiştir. Sonuç olarak da eğitimcilerin ve ailelerin 21. yüzyıl becerileri konusunda farkındalıklarının artmasına yönelik bilgilendirilmeleri, yeni çocuk kitapları hazırlama sürecinde 21. yüzyıl becerilerinin de göz önünde bulundurulması önerilmiştir.
- 31 December 2024
- Published by Cocuk ve Gelisim Dergisi in Çocuk ve Gelişim Dergisi
- Vol. 7 (14) , 1-10
Çocuklarda Bağlanma ile İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi
Bu araştırmada, Türkiye’de 2013-2022 yılları arasında çocuklarda bağlanma ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerin farklı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Çocuklarda bağlanma ile ilgili yapılan tezler; yıllara, üniversitelere, anabilim dallarına, türlerine, araştırmanın amacına, konusuna, araştırma desenine, örneklem grubuna ve önerilere göre değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2022 yılları arasında çocuklarda bağlanma üzerine hazırlanan, YÖK Ulusal Tez Merkezine kayıtlı, erişime açık, elektronik olarak ulaşılabilen 123 yüksek lisans, 11 doktora ve 7 tıpta uzmanlık tezi olmak üzere toplam 141 tez oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizi betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Sonuç olarak; son on yılda en fazla tezin 2019 yılında, Üsküdar Üniversite bünyesinde, psikoloji anabilim dalında yapıldığı ve yüksek lisans çalışması olduğu belirlenmiştir. Araştırmaların çoğunlukla ergenlik döneminde yoğunlaştığı, örneklemin 13-18 yaş arasındaki ergenlerden oluştuğu, 300 ve üzerinde katılımcının dâhil edildiği, ilişkisel tarama modelinde araştırmalar yapıldığı, bağlanmanın ebeveyn ve sosyal becerilerle ilişkisinin incelendiği, seminer-eğitim ve farkındalık çalışmalarının gerekliliğinin vurgulandığı dikkat çekmektedir. Veri toplama aracı olarak en çok ölçek kullanımının tercih edildiği ve veri analiz tekniği olarak da en çok tanımlayıcı yöntemlerin seçildiği görülmüştür.
- 31 December 2024
- Published by Cocuk ve Gelisim Dergisi in Çocuk ve Gelişim Dergisi
- Vol. 7 (14) , 1-10
Çocuklarda Bağlanma ile İlgili Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi
Bu araştırmada, Türkiye’de 2013-2022 yılları arasında çocuklarda bağlanma ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerin farklı değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Çocuklarda bağlanma ile ilgili yapılan tezler; yıllara, üniversitelere, anabilim dallarına, türlerine, araştırmanın amacına, konusuna, araştırma desenine, örneklem grubuna ve önerilere göre değerlendirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2013-2022 yılları arasında çocuklarda bağlanma üzerine hazırlanan, YÖK Ulusal Tez Merkezine kayıtlı, erişime açık, elektronik olarak ulaşılabilen 123 yüksek lisans, 11 doktora ve 7 tıpta uzmanlık tezi olmak üzere toplam 141 tez oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplanmasında doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Verilerin analizi betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Sonuç olarak; son on yılda en fazla tezin 2019 yılında, Üsküdar Üniversite bünyesinde, psikoloji anabilim dalında yapıldığı ve yüksek lisans çalışması olduğu belirlenmiştir. Araştırmaların çoğunlukla ergenlik döneminde yoğunlaştığı, örneklemin 13-18 yaş arasındaki ergenlerden oluştuğu, 300 ve üzerinde katılımcının dâhil edildiği, ilişkisel tarama modelinde araştırmalar yapıldığı, bağlanmanın ebeveyn ve sosyal becerilerle ilişkisinin incelendiği, seminer-eğitim ve farkındalık çalışmalarının gerekliliğinin vurgulandığı dikkat çekmektedir. Veri toplama aracı olarak en çok ölçek kullanımının tercih edildiği ve veri analiz tekniği olarak da en çok tanımlayıcı yöntemlerin seçildiği görülmüştür.
- 31 December 2022
- Published by Medical Journal of Ankara Training and Research Hospital in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
- Vol. 55 (3) , 156-160
ENGELLİ SAĞLIK KURULU RAPORU (ESKR) OLAN ÇOCUKLARIN AİLELERİNİN ÇOCUKLAR İÇİN ÖZEL GEREKSİNİM RAPORU (ÇÖZGER) SÜRECİNDE BİLDİRDİĞİ DENEYİM FARKLILIKLARI
Giriş: Engelli Sağlık Kurulu Raporu (ESKR) Yönetmeliği bilimsel, hukuki ve etik sorunları ve çocukları erişkinlerle aynı yöntemle değerlendirmesi nedeniyle kaldırılmış, Çocuklar için Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Her iki Yönetmelik ile rapor almış çocukların ailelerinin deneyim farklılıkları bilinmemektedir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel desendeki araştırmaya 20.02.2019-20.07.2019 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Gelişimsel Pediatri Bilim Dalı’nda (AÜGPBD) ÇÖZGER, öncesinde ESKR raporu alan çocukların aileleri dahil edilmiş, ÇÖZGER aldıktan üç ay sonra araştırmacı tarafından aile telefon ile aranarak ÇÖZGER ve önceki ESKR süreçlerindeki deneyimleri yarı-yapılandırılmış bir görüşme ile öğrenilmiştir. Bulgular: Araştırma süresince AÜGPBD’da ÇÖZGER düzenlenen 661 çocuktan 110’unun daha önce ESKR’si olup ailesine ulaşılan 104 (%94,5) çocuk araştırmanın örneklemini oluşturmuştur (%53,8 kız, yaş ortancaları:4,7 yıl, dağılım:8 ay- 17,7 yıl). Çocukların %99’unun farklı sistemlerde kronik hastalığı bulunmaktadır. Çoğu annenin (%73,1) eğitim düzeyi 12 yılın altında ve çalışmamaktadır (%77,9). Ailelerden %68,3’ü ESKR, %9,6’sı ÇÖZGER ile ilgili sorun yaşadığını bildirmiştir. ESKR sürecinde sorunların nedenlerini ailelerin %35,6’si rapor sürecinin uzunluğu, %33,7’si ESKR yönetmeliğinde çocukların tanısının bulunmaması %20,2’si “ağır engelli” tanımıyla çocuğunu damgalanmış hissetmesi, %9,6’sı çocuğunun yaşının küçük olması nedeniyle gelişiminin değerlendirilmemesi, %6,7’si hastane sekreteryasının konsültasyonlara karar vermesi olarak bildirmiş; %19,2’si ESKR’ye yasal olarak itiraz etmiştir. ÇÖZGER sürecinde ailelerin %4,8’i ÇÖZGER’deki gereksinim düzeylerinin rehberlik araştırma merkezleri (RAM) ve %3,8’i kaymakamlıkta anlaşılmaması, %2,0’ı rapor sürecinin uzunluğu ve %1,0’ı RAM e-rapor sisteminde gereksinim düzeyinin görülmemesini sorun bildirmiştir. Örneklemin %37,5’i daha önce ESKR ile araçta vergi indirimi, engelli aylığı gibi sosyal haklardan yararlanamıyorken ÇÖZGER ile bu haklara ulaştığını bildirmiştir. Sonuç: Araştırmamız özel gereksinimi olan çocuklar ve ailelerinin ESKR Yönetmeliği döneminde önemli sorunlar yaşadığını ve ÇÖZGER Yönetmeliği ile önceki yönetmelikte saptanan sorunların tamamına yakını ortadan kalktığını göstermektedir. ÇÖZGER sürecindeki az sayıda sorun bu alandaki sağlık çalışanları, RAM ve yerel yönetimlerin bilgi yetersizliğine işaret etmekte, acil olarak gerekli düzenlemelerin ve eğitimlerin yapılması gerekmektedir.
- 31 December 2022
- Published by Medical Journal of Ankara Training and Research Hospital in Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi
- Vol. 55 (3) , 156-160
ENGELLİ SAĞLIK KURULU RAPORU (ESKR) OLAN ÇOCUKLARIN AİLELERİNİN ÇOCUKLAR İÇİN ÖZEL GEREKSİNİM RAPORU (ÇÖZGER) SÜRECİNDE BİLDİRDİĞİ DENEYİM FARKLILIKLARI
Giriş: Engelli Sağlık Kurulu Raporu (ESKR) Yönetmeliği bilimsel, hukuki ve etik sorunları ve çocukları erişkinlerle aynı yöntemle değerlendirmesi nedeniyle kaldırılmış, Çocuklar için Özel Gereksinim Raporu (ÇÖZGER) Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Her iki Yönetmelik ile rapor almış çocukların ailelerinin deneyim farklılıkları bilinmemektedir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel desendeki araştırmaya 20.02.2019-20.07.2019 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Gelişimsel Pediatri Bilim Dalı’nda (AÜGPBD) ÇÖZGER, öncesinde ESKR raporu alan çocukların aileleri dahil edilmiş, ÇÖZGER aldıktan üç ay sonra araştırmacı tarafından aile telefon ile aranarak ÇÖZGER ve önceki ESKR süreçlerindeki deneyimleri yarı-yapılandırılmış bir görüşme ile öğrenilmiştir. Bulgular: Araştırma süresince AÜGPBD’da ÇÖZGER düzenlenen 661 çocuktan 110’unun daha önce ESKR’si olup ailesine ulaşılan 104 (%94,5) çocuk araştırmanın örneklemini oluşturmuştur (%53,8 kız, yaş ortancaları:4,7 yıl, dağılım:8 ay- 17,7 yıl). Çocukların %99’unun farklı sistemlerde kronik hastalığı bulunmaktadır. Çoğu annenin (%73,1) eğitim düzeyi 12 yılın altında ve çalışmamaktadır (%77,9). Ailelerden %68,3’ü ESKR, %9,6’sı ÇÖZGER ile ilgili sorun yaşadığını bildirmiştir. ESKR sürecinde sorunların nedenlerini ailelerin %35,6’si rapor sürecinin uzunluğu, %33,7’si ESKR yönetmeliğinde çocukların tanısının bulunmaması %20,2’si “ağır engelli” tanımıyla çocuğunu damgalanmış hissetmesi, %9,6’sı çocuğunun yaşının küçük olması nedeniyle gelişiminin değerlendirilmemesi, %6,7’si hastane sekreteryasının konsültasyonlara karar vermesi olarak bildirmiş; %19,2’si ESKR’ye yasal olarak itiraz etmiştir. ÇÖZGER sürecinde ailelerin %4,8’i ÇÖZGER’deki gereksinim düzeylerinin rehberlik araştırma merkezleri (RAM) ve %3,8’i kaymakamlıkta anlaşılmaması, %2,0’ı rapor sürecinin uzunluğu ve %1,0’ı RAM e-rapor sisteminde gereksinim düzeyinin görülmemesini sorun bildirmiştir. Örneklemin %37,5’i daha önce ESKR ile araçta vergi indirimi, engelli aylığı gibi sosyal haklardan yararlanamıyorken ÇÖZGER ile bu haklara ulaştığını bildirmiştir. Sonuç: Araştırmamız özel gereksinimi olan çocuklar ve ailelerinin ESKR Yönetmeliği döneminde önemli sorunlar yaşadığını ve ÇÖZGER Yönetmeliği ile önceki yönetmelikte saptanan sorunların tamamına yakını ortadan kalktığını göstermektedir. ÇÖZGER sürecindeki az sayıda sorun bu alandaki sağlık çalışanları, RAM ve yerel yönetimlerin bilgi yetersizliğine işaret etmekte, acil olarak gerekli düzenlemelerin ve eğitimlerin yapılması gerekmektedir.
- Open Access
- 26 February 2021
- Published by The Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK-ULAKBIM) - DIGITAL COMMONS JOURNALS in TURKISH JOURNAL OF MEDICAL SCIENCES
- Vol. 51 (1) , 246-255
Family-centeredness of services for young children with Down syndrome: an observational study from Turkey
Physicians require information on the family centeredness of services for children with Down syndrome, one of the most frequently encountered disabilities in childhood. We aimed to determine the family-centeredness of services for young children with Down syndrome and using a bioecological theory framework we hypothesized that child, family and service-related factors would be associated with such services. In a cross-sectional design, children with Down syndrome seen at Ankara University Developmental Pediatrics Division (AUDPD) in the six-months starting September 2019 were included if they had received services in the community for at least 12 months. Mothers responded to the Measure of Process of Care-20 (MPOC-20) used to measure family centeredness. All 65 eligible children were included; 57% were boys and median age was 25.0 (IQR: 18.5-38.0) months. The MPOC-20 subscale scores were highest for the ?respectful and supportive care (RSC)? (median 6.0; IQR: 4.8-6.8) and lowest for the ?providing specific information? (median 3.0; IQR: 4.4-6.5) subscales. On univariate analyses, maternal education <high school was associated with scores ?4 on the RSC (OR=6.75; 95%CI=1.77-25.64) and ?enabling and partnership? subscales (OR=3.10; 95%CI=1.06-9.05); income ? minimum wage (OR=3.94; 95%CI=1.10-14.02) was associated with scores ?4 on the RSC. In the multivariate logistic regression model, maternal education ? high school was independently associated with RSC scores ?4 (OR=5.13; 95%CI: 1.26-20.84). Our findings imply that limitations in family-centeredness of community services for young children with Down syndrome. Deficiencies of services particularly for children with less educated mothers need to be urgently resolved.
- 26 February 2021
- Published by The Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK-ULAKBIM) - DIGITAL COMMONS JOURNALS in TURKISH JOURNAL OF MEDICAL SCIENCES
- Vol. 51 (1) , 246-255
Open AccessFamily-centeredness of services for young children with Down syndrome: an observational study from Turkey
Physicians require information on the family centeredness of services for children with Down syndrome, one of the most frequently encountered disabilities in childhood. We aimed to determine the family-centeredness of services for young children with Down syndrome and using a bioecological theory framework we hypothesized that child, family and service-related factors would be associated with such services. In a cross-sectional design, children with Down syndrome seen at Ankara University Developmental Pediatrics Division (AUDPD) in the six-months starting September 2019 were included if they had received services in the community for at least 12 months. Mothers responded to the Measure of Process of Care-20 (MPOC-20) used to measure family centeredness. All 65 eligible children were included; 57% were boys and median age was 25.0 (IQR: 18.5-38.0) months. The MPOC-20 subscale scores were highest for the ?respectful and supportive care (RSC)? (median 6.0; IQR: 4.8-6.8) and lowest for the ?providing specific information? (median 3.0; IQR: 4.4-6.5) subscales. On univariate analyses, maternal education <high school was associated with scores ?4 on the RSC (OR=6.75; 95%CI=1.77-25.64) and ?enabling and partnership? subscales (OR=3.10; 95%CI=1.06-9.05); income ? minimum wage (OR=3.94; 95%CI=1.10-14.02) was associated with scores ?4 on the RSC. In the multivariate logistic regression model, maternal education ? high school was independently associated with RSC scores ?4 (OR=5.13; 95%CI: 1.26-20.84). Our findings imply that limitations in family-centeredness of community services for young children with Down syndrome. Deficiencies of services particularly for children with less educated mothers need to be urgently resolved.