Muhammed Sukru Aydin
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Muhammed Sukru Aydin has a total of 438 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Sercan Balım
Bursa Teknik Üniversitesi
4 shared publications - Abdelilah Charyate
Higher College of Education and Training, Ibn Tofail University, Kenitra, Morocco
2 shared publications Adam R. Smith
2 shared publications- Adeyemi Adetula
University Grenoble Alpes, University Savoie Mont Blanc, LIP/PC2S, Grenoble, France
2 shared publications - Adriana Hanulíková
Smart Cognition Lab, Institute for German as Foreign Philology, Heidelberg University, Germany
2 shared publications - Agnieszka Sorokowska
The International Institute for Mental Health, Babes-Bolyai University, Cluj-Napoca, Romania
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 21 September 2026
- Published by Elsevier in The Leadership Quarterly
- Vol. 37 (6)
Think political leader — think he or she? A multi-country test of a gender-fair language intervention to reduce gendered leadership stereotypes
- 21 September 2026
- Published by Elsevier in The Leadership Quarterly
- Vol. 37 (6)
Open AccessThink political leader — think he or she? A multi-country test of a gender-fair language intervention to reduce gendered leadership stereotypes
- Open Access
- 14 May 2026
- Published by Center for Open Science
A Multi-Country Study of Women’s Political Representation and Gendered Political Leadership Stereotypes
Political leadership positions are dominated by men. Arguably the most visible of a society’s positions of power, these positions may be important symbols of women’s ability to lead. If so, levels of female political representation within a society should shape its stereotypes of women’s suitability for political leadership. This project will test this possibility by conducting a secondary analysis of a dataset that measured the stereotypes of women, men and political leaders in 44 countries covering six continents (Nsample = 23,256). Specifically, we will test whether, as a country’s representation of women in political leadership increases, there is a greater increase in the congruence of that country’s stereotypes of political leaders and women than in the congruence of that country’s stereotypes of political leaders and men. We will also conduct exploratory analyses to identity whether other socio-ecological and cultural variables correlate with cross-national heterogeneity in the content and congruence of these stereotypes. This project will shed light on the way in which macro-level variables can shape micro-level gendered leadership beliefs.
- 14 May 2026
- Published by Center for Open Science
Open AccessA Multi-Country Study of Women’s Political Representation and Gendered Political Leadership Stereotypes
Political leadership positions are dominated by men. Arguably the most visible of a society’s positions of power, these positions may be important symbols of women’s ability to lead. If so, levels of female political representation within a society should shape its stereotypes of women’s suitability for political leadership. This project will test this possibility by conducting a secondary analysis of a dataset that measured the stereotypes of women, men and political leaders in 44 countries covering six continents (Nsample = 23,256). Specifically, we will test whether, as a country’s representation of women in political leadership increases, there is a greater increase in the congruence of that country’s stereotypes of political leaders and women than in the congruence of that country’s stereotypes of political leaders and men. We will also conduct exploratory analyses to identity whether other socio-ecological and cultural variables correlate with cross-national heterogeneity in the content and congruence of these stereotypes. This project will shed light on the way in which macro-level variables can shape micro-level gendered leadership beliefs.
- 12 March 2026
- Published by Selcuk University in Selçuk Sağlık Dergisi
- Vol. 7 (1) , 12-22
KADIN DOĞUM UZMANLARININ ANNE-BEBEK BAĞLANMASI HAKKINDAKI BILGILERI VE UYGULAMALARI: KEŞIFSEL BIR ARAŞTIRMA
Doğumdan sonraki ilk anlarda anne ile bebek ilişkisinin kalitesi annenin ruh sağlığını, yenidoğanın ise yaşamı boyunca devam eden iyilik halini, gelişimini ve uyumunu etkileyebilmektedir. Doğumdan hemen sonra anne ile bebek arasında ten tene temasın sağlanması ve emzirmenin başlatılması anne-bebek bağını ve etkileşimini desteklemektedir. Bu süreçte doğum hemşireleri ve ebelere önemli rol düşmekle birlikte, sayılarının yetersiz olması nedeniyle doğum sürecinde doğum uzmanları daha aktif rol üstlenebilmektedir. Bu noktada kadın doğum doktorlarının anne, aile ve bebeğe ihtiyaca uygun yaklaşımı ile bağlanma sürecini başlatma ve sürdürmede yardımcı olmaları beklenebilir. Ancak literatür taraması yapıldığında, kadın doğum uzmanlarının bu konudaki uygulamaları ve bilgilerinin ne durumda olduğuna dair bir çalışmaya rastlanmamıştır. Mevcut araştırmada, uzmanların anne-bebek bağlanması ve doğum sonrasındaki bağlanmanın gelişimi konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda araştırmaya yaşları 26 ile 64 arasında değişen 12 kadın, 8 erkek olmak üzere toplam 20 kadın doğum uzmanı katılmış ve yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde nitel analiz tekniklerinden biri olan içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular uzmanların çoğunlukla ten tene temas, erken emzirme ve geç kord klemplemesi gibi uygulamaların bağlanmayı desteklemedeki rolünün farkında olduğunu göstermiştir. Katılımcıların görüşleri, anne-bebek bağlanmasının sağlıklı bir şekilde gelişebilmesi için sağlık sisteminin ve profesyonellerin bağlanma sürecini destekleyecek bilgi ve becerilere sahip olmasının belirleyici bir unsur olduğuna işaret etmektedir. Yine katılımcı yanıtlarına göre, uzmanların anne-bebek bağlanması konusunda eğitim ihtiyaçlarının bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgularla, Dünya Sağlık Örgütünün ve Sağlık Bakanlığının doğum ve doğum sonrası bakıma yönelik hizmet kalitesini artırma, perinatal mental sağlığı iyileştirme, annelik ve ebeveynlik rolüne uyumu kolaylaştırma politikalarına katkı sağlanabileceği düşünülmektedir.
- 12 March 2026
- Published by Selcuk University in Selçuk Sağlık Dergisi
- Vol. 7 (1) , 12-22
KADIN DOĞUM UZMANLARININ ANNE-BEBEK BAĞLANMASI HAKKINDAKI BILGILERI VE UYGULAMALARI: KEŞIFSEL BIR ARAŞTIRMA
Doğumdan sonraki ilk anlarda anne ile bebek ilişkisinin kalitesi annenin ruh sağlığını, yenidoğanın ise yaşamı boyunca devam eden iyilik halini, gelişimini ve uyumunu etkileyebilmektedir. Doğumdan hemen sonra anne ile bebek arasında ten tene temasın sağlanması ve emzirmenin başlatılması anne-bebek bağını ve etkileşimini desteklemektedir. Bu süreçte doğum hemşireleri ve ebelere önemli rol düşmekle birlikte, sayılarının yetersiz olması nedeniyle doğum sürecinde doğum uzmanları daha aktif rol üstlenebilmektedir. Bu noktada kadın doğum doktorlarının anne, aile ve bebeğe ihtiyaca uygun yaklaşımı ile bağlanma sürecini başlatma ve sürdürmede yardımcı olmaları beklenebilir. Ancak literatür taraması yapıldığında, kadın doğum uzmanlarının bu konudaki uygulamaları ve bilgilerinin ne durumda olduğuna dair bir çalışmaya rastlanmamıştır. Mevcut araştırmada, uzmanların anne-bebek bağlanması ve doğum sonrasındaki bağlanmanın gelişimi konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda araştırmaya yaşları 26 ile 64 arasında değişen 12 kadın, 8 erkek olmak üzere toplam 20 kadın doğum uzmanı katılmış ve yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde nitel analiz tekniklerinden biri olan içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular uzmanların çoğunlukla ten tene temas, erken emzirme ve geç kord klemplemesi gibi uygulamaların bağlanmayı desteklemedeki rolünün farkında olduğunu göstermiştir. Katılımcıların görüşleri, anne-bebek bağlanmasının sağlıklı bir şekilde gelişebilmesi için sağlık sisteminin ve profesyonellerin bağlanma sürecini destekleyecek bilgi ve becerilere sahip olmasının belirleyici bir unsur olduğuna işaret etmektedir. Yine katılımcı yanıtlarına göre, uzmanların anne-bebek bağlanması konusunda eğitim ihtiyaçlarının bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgularla, Dünya Sağlık Örgütünün ve Sağlık Bakanlığının doğum ve doğum sonrası bakıma yönelik hizmet kalitesini artırma, perinatal mental sağlığı iyileştirme, annelik ve ebeveynlik rolüne uyumu kolaylaştırma politikalarına katkı sağlanabileceği düşünülmektedir.
- 1 January 2026
- Published by Wiley in Infant and Child Development
- Vol. 35 (1)
Is It the Content or the Gossiper's Behaviour While Evaluating Gossip for Children?
Gossip is a crucial social cognitive skill that individuals encounter from early childhood and continues to play a significant role in daily life throughout different stages of development. While gossip is often associated with negative connotations, it is defined as the sharing of information about a third party who is not present. As a result, the valence of gossip—whether positive or negative—depends on the content being shared. Additionally, the behaviour of the person sharing the gossip can influence our judgement of the situation. In light of this, the present study explored how the content of gossip and the prosocial or antisocial behaviours of the gossiper affect the evaluations of children. The study involved 93 children, 50 of whom were girls, with ages ranging from 4 to 6 years ( M age = 5.01 years). The participants were initially presented with vignettes using picture cards, in which the gossiper displayed either prosocial or antisocial behaviour. Following this, they were introduced to additional vignettes in which the gossiper shared information with either positive or negative content. In total, four distinct conditions were created: prosocial behaviour with negative gossip, prosocial behaviour with positive gossip, antisocial behaviour with negative gossip, and antisocial behaviour with positive gossip. The findings of the study revealed that children aged 4 to 6 tend to focus on the positive content of the gossip in their evaluations. However, when considering the behaviour of the gossiper, the prosocial or antisocial nature of the gossiper's actions had a greater influence on their judgement than the content of the gossip itself. The results are discussed in terms of how the impact of gossip content and the gossiper's behaviour varies with age.
- 1 January 2026
- Published by Wiley in Infant and Child Development
- Vol. 35 (1)
Is It the Content or the Gossiper's Behaviour While Evaluating Gossip for Children?
Gossip is a crucial social cognitive skill that individuals encounter from early childhood and continues to play a significant role in daily life throughout different stages of development. While gossip is often associated with negative connotations, it is defined as the sharing of information about a third party who is not present. As a result, the valence of gossip—whether positive or negative—depends on the content being shared. Additionally, the behaviour of the person sharing the gossip can influence our judgement of the situation. In light of this, the present study explored how the content of gossip and the prosocial or antisocial behaviours of the gossiper affect the evaluations of children. The study involved 93 children, 50 of whom were girls, with ages ranging from 4 to 6 years ( M age = 5.01 years). The participants were initially presented with vignettes using picture cards, in which the gossiper displayed either prosocial or antisocial behaviour. Following this, they were introduced to additional vignettes in which the gossiper shared information with either positive or negative content. In total, four distinct conditions were created: prosocial behaviour with negative gossip, prosocial behaviour with positive gossip, antisocial behaviour with negative gossip, and antisocial behaviour with positive gossip. The findings of the study revealed that children aged 4 to 6 tend to focus on the positive content of the gossip in their evaluations. However, when considering the behaviour of the gossiper, the prosocial or antisocial nature of the gossiper's actions had a greater influence on their judgement than the content of the gossip itself. The results are discussed in terms of how the impact of gossip content and the gossiper's behaviour varies with age.
- 30 October 2025
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. AİLE YILI ,p. 391-422
ÇOCUKLARIN EBEVEYN ÇATIŞMASINDAN OLUMSUZ ETKİLENMELERİNİ AZALTMAYA YÖNELİK MÜDAHALE PROGRAMININ ETKİLİLİĞİNİN İNCELENMESİ
Ebeveynler arasında yaşanan çatışmaların çocukları üzerindeki olumsuz etkilerine yönelik araştırmalar bulunmaktadır. Bununla birlikte eşler arasındaki ilişkinin kalitesini ve çocukların çatışmadan olumsuz etkilenmelerini psikoeğitim programlarıyla birlikte iyileştirmek mümkündür. Bu doğrultuda, araştırmada hem ebeveynlere hem de çocuklarına yönelik psikoeğitimler verilerek sosyal-duygusal açıdan iyi oluşlarını artırmak hedeflenmiştir. Araştırmanın katılımcı grubunu 4-5 yaşlarındaki 56 çocuk ve anne-baba çiftleri oluşturmuştur. Müdahale programına geçmeden önce ebeveynlerin çatışma sıklıkları O’Leary Porter Ölçeği, çatışmada kullandıkları çözümler Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği, evlilik çatışması hakkındaki bilgi durumları ise Anne Babaların Evlilik Çatışmasını Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Çocukların problem çözme becerileri Wally Sosyal Problem Çözme Testi, duygu düzenleme becerileri ise Duygu Düzenleme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Ön-test uygulamalarının ardından ebeveynlere evlilik çatışması ve çocuklar üzerindeki etkilerine yönelik 6 oturumdan oluşan program uygulanmış, çocuklara da duygu düzenleme ve problem çözme becerilerine yönelik oturumlar gerçekleştirilmiştir. Programın ardından ön-testte kullanılan ölçümler tekrar uygulanmıştır. Analizler sonucunda, anne ve babaların evlilik çatışması sıklıklarında, olumsuz çatışma çözüm yöntemlerinin kullanımında anlamlı düzeyde azalma görülmüş, evlilik çatışması hakkındaki bilgilerinin de arttığı bulunmuştur. Çocukların ise eğitim programı sonrasında sosyal problem çözme ve duygu düzenleme becerilerinin anlamlı olarak arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular, ebeveyn çatışması ve çocuklar üzerindeki etkilerine yönelik psikoeğitim programlarının aile ilişkilerinin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesinde rol oynadığını göstermektedir.
- 30 October 2025
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. AİLE YILI ,p. 391-422
ÇOCUKLARIN EBEVEYN ÇATIŞMASINDAN OLUMSUZ ETKİLENMELERİNİ AZALTMAYA YÖNELİK MÜDAHALE PROGRAMININ ETKİLİLİĞİNİN İNCELENMESİ
Ebeveynler arasında yaşanan çatışmaların çocukları üzerindeki olumsuz etkilerine yönelik araştırmalar bulunmaktadır. Bununla birlikte eşler arasındaki ilişkinin kalitesini ve çocukların çatışmadan olumsuz etkilenmelerini psikoeğitim programlarıyla birlikte iyileştirmek mümkündür. Bu doğrultuda, araştırmada hem ebeveynlere hem de çocuklarına yönelik psikoeğitimler verilerek sosyal-duygusal açıdan iyi oluşlarını artırmak hedeflenmiştir. Araştırmanın katılımcı grubunu 4-5 yaşlarındaki 56 çocuk ve anne-baba çiftleri oluşturmuştur. Müdahale programına geçmeden önce ebeveynlerin çatışma sıklıkları O’Leary Porter Ölçeği, çatışmada kullandıkları çözümler Çatışma Çözüm Stilleri Ölçeği, evlilik çatışması hakkındaki bilgi durumları ise Anne Babaların Evlilik Çatışmasını Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Çocukların problem çözme becerileri Wally Sosyal Problem Çözme Testi, duygu düzenleme becerileri ise Duygu Düzenleme Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Ön-test uygulamalarının ardından ebeveynlere evlilik çatışması ve çocuklar üzerindeki etkilerine yönelik 6 oturumdan oluşan program uygulanmış, çocuklara da duygu düzenleme ve problem çözme becerilerine yönelik oturumlar gerçekleştirilmiştir. Programın ardından ön-testte kullanılan ölçümler tekrar uygulanmıştır. Analizler sonucunda, anne ve babaların evlilik çatışması sıklıklarında, olumsuz çatışma çözüm yöntemlerinin kullanımında anlamlı düzeyde azalma görülmüş, evlilik çatışması hakkındaki bilgilerinin de arttığı bulunmuştur. Çocukların ise eğitim programı sonrasında sosyal problem çözme ve duygu düzenleme becerilerinin anlamlı olarak arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular, ebeveyn çatışması ve çocuklar üzerindeki etkilerine yönelik psikoeğitim programlarının aile ilişkilerinin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesinde rol oynadığını göstermektedir.
- Open Access
- 30 September 2025
- Published by Ankara Haci Bayram Veli University in Akademi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (36) , 192-207
3-5 Yaş Arası Çocukların Risk Alma Davranışlarında Anne Teşviğinin Etkisi
Risk alma davranışı, kazanç ve kayıp ihtimallerini içinde barındıran durumlar arasında tercih yapmayı içerir. Araştırmalar bilişsel beceriler, cinsiyet ve sosyalleşme süreçleri gibi çeşitli faktörlerin çocuklarda risk alma davranışını etkilediğini göstermektedir. Bu araştırmada da annelerin riske teşvik edici sözleri ve risk almama yönündeki telkinlerinin çocuklarının risk alma davranışları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu doğrultuda gruplar arası deneysel desene sahip olan bu araştırmada risk alması yönünde açıklama yapılan ve risk almaması yönünde açıklama yapılan şeklinde iki deney grubu ve annenin ortamda bulunmadığı kontrol grubu olmak üzere üç koşul oluşturulmuştur. Araştırmaya okul öncesi eğitim alan, yaşları üç ile beş arasında değişen 57 kız, 57 erkek olmak üzere toplamda 114 katılımcı dâhil edilmiştir. Uygulamalar Ekim 2024 ile Mart 2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çocukların risk alma davranışlarını değerlendirmek üzere kazanç ve kayıp denemelerinin yer aldığı bir risk alma görevi uygulanmıştır. Varyans analizi sonucunda anneleri tarafından risk almaya teşvik edilen çocuklar ile anneleri tarafından riske teşvik edilmeyen çocukların risk alma davranışları arasında anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Deney ve kontrol grupları arasındaki farklar incelendiğinde, anneleri tarafından riske teşvik edilen deney grubundaki çocukların diğer gruplardaki çocuklara kıyasla anlamlı olarak daha fazla risk aldıkları görülmüştür. Anneleri tarafından riske teşvik edilmeyen ve annenin ortamda bulunmadığı kontrol grubundaki çocukların risk alma davranışlarında ise anlamlı farklılık bulunmamıştır. Yine sonuçlara göre, risk alma davranışlarında kız ve erkek çocukları arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Bulgular çocukların risk alma davranışında etkisi olabilecek faktörler üzerinden sınırlılık ve önerilerle birlikte tartışılmıştır.
- 30 September 2025
- Published by Ankara Haci Bayram Veli University in Akademi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (36) , 192-207
Open Access3-5 Yaş Arası Çocukların Risk Alma Davranışlarında Anne Teşviğinin Etkisi
Risk alma davranışı, kazanç ve kayıp ihtimallerini içinde barındıran durumlar arasında tercih yapmayı içerir. Araştırmalar bilişsel beceriler, cinsiyet ve sosyalleşme süreçleri gibi çeşitli faktörlerin çocuklarda risk alma davranışını etkilediğini göstermektedir. Bu araştırmada da annelerin riske teşvik edici sözleri ve risk almama yönündeki telkinlerinin çocuklarının risk alma davranışları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu doğrultuda gruplar arası deneysel desene sahip olan bu araştırmada risk alması yönünde açıklama yapılan ve risk almaması yönünde açıklama yapılan şeklinde iki deney grubu ve annenin ortamda bulunmadığı kontrol grubu olmak üzere üç koşul oluşturulmuştur. Araştırmaya okul öncesi eğitim alan, yaşları üç ile beş arasında değişen 57 kız, 57 erkek olmak üzere toplamda 114 katılımcı dâhil edilmiştir. Uygulamalar Ekim 2024 ile Mart 2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çocukların risk alma davranışlarını değerlendirmek üzere kazanç ve kayıp denemelerinin yer aldığı bir risk alma görevi uygulanmıştır. Varyans analizi sonucunda anneleri tarafından risk almaya teşvik edilen çocuklar ile anneleri tarafından riske teşvik edilmeyen çocukların risk alma davranışları arasında anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Deney ve kontrol grupları arasındaki farklar incelendiğinde, anneleri tarafından riske teşvik edilen deney grubundaki çocukların diğer gruplardaki çocuklara kıyasla anlamlı olarak daha fazla risk aldıkları görülmüştür. Anneleri tarafından riske teşvik edilmeyen ve annenin ortamda bulunmadığı kontrol grubundaki çocukların risk alma davranışlarında ise anlamlı farklılık bulunmamıştır. Yine sonuçlara göre, risk alma davranışlarında kız ve erkek çocukları arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Bulgular çocukların risk alma davranışında etkisi olabilecek faktörler üzerinden sınırlılık ve önerilerle birlikte tartışılmıştır.
- Open Access
- 21 April 2025
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (1) , 308-320
Çocuk ve Ergenlerin Siber Dedikoduya Verilen Tepkilere Yönelik Değerlendirmelerinin İncelenmesi
Amaç: Gençlerin zamanlarının önemli bir bölümünü sanal ortamlarda geçirmesiyle birlikte siber zorbalık konusundaki çalışmalar artmaktadır ancak zorbalığın bir boyutu olan siber dedikodu araştırmalara konu olmamıştır. Bu amaçla mevcut araştırmada, gençlerin siber dedikoduya verilen tepkilere yönelik değerlendirmeleri incelenmiştir. Yöntem: Çalışmada 10-16 yaşlarındaki 148 katılımcı yer almıştır. Katılımcılara beşi özel sohbet, beşi topluluk içinde gerçekleşen sohbet olmak üzere 10 kısa hikâye okunmuş; ardından siber dedikodu yapan kişiye verilen tepkilerin uygunluğu ve etkililiğine ilişkin sorular yöneltilmiştir. Bulgular: Analizler sonucunda hem özel hem de topluluk içinde gerçekleşen sohbet ortamında yapılan siber dedikoduya verilen olumlu müdahale tepkisinin ahlaki açıdan en uygun ve en etkili tepki olduğu bulunmuştur. Buna karşın, hem özel hem de topluluk içinde gerçekleşen sohbet ortamında yapılan siber dedikoduyu “destekleme” tepkisinin katılımcılar tarafından en az uygun görülen ve en az etkili yöntem olduğu sonucuna da ulaşılmıştır. Sonuçlar: Her ne kadar örneklemin genellenebilirliği noktasında sınırlılıklar barındırsa da bu araştırma ile siber dedikoduya yönelik Türkiye’deki ilk uygulamalar gerçekleştirilmiş ve literatürdeki bulgular doğrultusunda yorumlanmıştır.
- 21 April 2025
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 12 (1) , 308-320
Open AccessÇocuk ve Ergenlerin Siber Dedikoduya Verilen Tepkilere Yönelik Değerlendirmelerinin İncelenmesi
Amaç: Gençlerin zamanlarının önemli bir bölümünü sanal ortamlarda geçirmesiyle birlikte siber zorbalık konusundaki çalışmalar artmaktadır ancak zorbalığın bir boyutu olan siber dedikodu araştırmalara konu olmamıştır. Bu amaçla mevcut araştırmada, gençlerin siber dedikoduya verilen tepkilere yönelik değerlendirmeleri incelenmiştir. Yöntem: Çalışmada 10-16 yaşlarındaki 148 katılımcı yer almıştır. Katılımcılara beşi özel sohbet, beşi topluluk içinde gerçekleşen sohbet olmak üzere 10 kısa hikâye okunmuş; ardından siber dedikodu yapan kişiye verilen tepkilerin uygunluğu ve etkililiğine ilişkin sorular yöneltilmiştir. Bulgular: Analizler sonucunda hem özel hem de topluluk içinde gerçekleşen sohbet ortamında yapılan siber dedikoduya verilen olumlu müdahale tepkisinin ahlaki açıdan en uygun ve en etkili tepki olduğu bulunmuştur. Buna karşın, hem özel hem de topluluk içinde gerçekleşen sohbet ortamında yapılan siber dedikoduyu “destekleme” tepkisinin katılımcılar tarafından en az uygun görülen ve en az etkili yöntem olduğu sonucuna da ulaşılmıştır. Sonuçlar: Her ne kadar örneklemin genellenebilirliği noktasında sınırlılıklar barındırsa da bu araştırma ile siber dedikoduya yönelik Türkiye’deki ilk uygulamalar gerçekleştirilmiş ve literatürdeki bulgular doğrultusunda yorumlanmıştır.
- Open Access
- 28 March 2025
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 25 (66) , 141-173
YAŞLI BİREYLERİN SOSYAL MEDYA KULLANIM MOTİVASYONLARININ VE SOSYAL KARŞILAŞTIRMA EĞİLİMLERİNİN İNCELENMESİ
Teknolojinin insan hayatına daha çok dahil olmasıyla birlikte yaşlı nüfus içerisinde teknoloji kullanımında artış yaşandığı görülmektedir. Özellikle sosyal medya platformları aracılığıyla insanlar hem hızlıca bilgi sahibi olabilmekte hem de iletişim kurmak daha kolay hale gelmektedir. Aynı zamanda sosyal medyada bireyler başkalarının paylaşım ve içeriklerini izleyerek başka insanların nerede olduklarını ve ne yaptıklarını gözlemleme fırsatı yakalamaktadırlar. Bireylerin maruz kaldıkları bu bilgiler onların sosyal karşılaştırma yapmalarına sebep olmaktadır. Bu doğrultuda, şimdiki araştırmada yaşlılık dönemindeki bireylerin sosyal medya kullanım motivasyonlarını ve sosyal medyadaki sosyal karşılaştırma eğilimlerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma yaşları 60 ile 76 arasında değişen (Ort= 64,33) toplam 30 katılımcı (17’si kadın) ile yürütülmüştür. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmış, verilerin analizinde ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri analizleri sonucunda iki tema oluşturulmuştur: “sosyal medya kullanım motivasyonları” ve “sosyal karşılaştırmaya bağlı duygusal ve davranışsal çıktılar”. Sosyal medya kullanım motivasyonları temasının altında “ilişki, vakit geçirme, bilgi edinme, takip etme ve paylaşım yapma” kategorileri ortaya çıkmıştır. Katılımcıların sosyal medyadaki sosyal karşılaştırmaya bağlı duygusal ve davranışsal çıktıları ise yukarı ve aşağı yönlü sosyal karşılaştırma olmak üzere iki kategori altında incelenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar önceki bulgularla benzerlikleri ve farklılıkları üzerinden tartışılmıştır.
- 28 March 2025
- Published by Sosyal Politika Calismalari Dergisi in Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi
- Vol. 25 (66) , 141-173
Open AccessYAŞLI BİREYLERİN SOSYAL MEDYA KULLANIM MOTİVASYONLARININ VE SOSYAL KARŞILAŞTIRMA EĞİLİMLERİNİN İNCELENMESİ
Teknolojinin insan hayatına daha çok dahil olmasıyla birlikte yaşlı nüfus içerisinde teknoloji kullanımında artış yaşandığı görülmektedir. Özellikle sosyal medya platformları aracılığıyla insanlar hem hızlıca bilgi sahibi olabilmekte hem de iletişim kurmak daha kolay hale gelmektedir. Aynı zamanda sosyal medyada bireyler başkalarının paylaşım ve içeriklerini izleyerek başka insanların nerede olduklarını ve ne yaptıklarını gözlemleme fırsatı yakalamaktadırlar. Bireylerin maruz kaldıkları bu bilgiler onların sosyal karşılaştırma yapmalarına sebep olmaktadır. Bu doğrultuda, şimdiki araştırmada yaşlılık dönemindeki bireylerin sosyal medya kullanım motivasyonlarını ve sosyal medyadaki sosyal karşılaştırma eğilimlerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma yaşları 60 ile 76 arasında değişen (Ort= 64,33) toplam 30 katılımcı (17’si kadın) ile yürütülmüştür. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmış, verilerin analizinde ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri analizleri sonucunda iki tema oluşturulmuştur: “sosyal medya kullanım motivasyonları” ve “sosyal karşılaştırmaya bağlı duygusal ve davranışsal çıktılar”. Sosyal medya kullanım motivasyonları temasının altında “ilişki, vakit geçirme, bilgi edinme, takip etme ve paylaşım yapma” kategorileri ortaya çıkmıştır. Katılımcıların sosyal medyadaki sosyal karşılaştırmaya bağlı duygusal ve davranışsal çıktıları ise yukarı ve aşağı yönlü sosyal karşılaştırma olmak üzere iki kategori altında incelenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar önceki bulgularla benzerlikleri ve farklılıkları üzerinden tartışılmıştır.
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by Makale Sistemi/Geomes in Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 4 (1) , 67-82
Zihin Kuramı Becerisinin Çocukların Farklı İçerikteki Dedikodulara Yönelik Değerlendirmelerindeki Etkisi
Dedikodu insan yaşamının her döneminde karşımıza çıkan sosyal-bilişsel süreçlerle ilişkili bir olgudur. Ancak özellikle çocuklarda bilişsel süreçlerin dedikoduya yönelik anlayışı nasıl etkilediği konusu çalışmalarda yeteri kadar ele alınmamıştır. Dolayısıyla şimdiki araştırmada çocukların olumlu, olumsuz ve nötr içerikli dedikoduları değerlendirme becerilerinin zihin kuramı gelişimine bağlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmaya yaşları 40-45 aylık arasında değişen 45 (21 kız) çocuk katılmıştır. Yarı-deneysel desene sahip olan bu araştırmada çocuklara ilk olarak olumlu, olumsuz ve nötr dedikodu senaryoları izletilmiş ve buradaki karakterlere etiket (sticker) paylaşımları ile dedikoduyu değerlendirmelerinin ölçümü alınmıştır. Ayrıca üç farklı görev ile çocukların zihin kuramı becerileri de değerlendirilmiştir. Ön test uygulamalarının ardından çocukların zihin kuramı becerilerini geliştirmeye yönelik hazırlanan eğitim programı uygulanmıştır. Eğitimden sonra ön testte uygulanan dedikodu senaryoları tekrar kullanılmış; zihin kuramı becerileri için de eş değer görevlerle değerlendirmeler yapılmıştır. Analizler sonucunda çocukların hem ön test hem son testte olumlu, olumsuz ve nötr içerikli dedikoduları ayırt edebildikleri görülmüştür. Buna ek olarak, zihin kuramı eğitimi uygulanan çocukların olumlu ve nötr içerikli dedikodu yapan karakterlere yönelik değerlendirmelerinde eğitim sonrasında anlamlı düzeyde artış olduğu bulunmuştur. Olumsuz dedikodu yayan karaktere yönelik değerlendirmelerin ise zihin kuramı eğitimi sonrasında daha olumsuz karşılanmakla birlikte bu etkinin anlamlılık düzeyinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
- 1 January 2025
- Published by Makale Sistemi/Geomes in Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 4 (1) , 67-82
Open AccessZihin Kuramı Becerisinin Çocukların Farklı İçerikteki Dedikodulara Yönelik Değerlendirmelerindeki Etkisi
Dedikodu insan yaşamının her döneminde karşımıza çıkan sosyal-bilişsel süreçlerle ilişkili bir olgudur. Ancak özellikle çocuklarda bilişsel süreçlerin dedikoduya yönelik anlayışı nasıl etkilediği konusu çalışmalarda yeteri kadar ele alınmamıştır. Dolayısıyla şimdiki araştırmada çocukların olumlu, olumsuz ve nötr içerikli dedikoduları değerlendirme becerilerinin zihin kuramı gelişimine bağlı olarak farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Araştırmaya yaşları 40-45 aylık arasında değişen 45 (21 kız) çocuk katılmıştır. Yarı-deneysel desene sahip olan bu araştırmada çocuklara ilk olarak olumlu, olumsuz ve nötr dedikodu senaryoları izletilmiş ve buradaki karakterlere etiket (sticker) paylaşımları ile dedikoduyu değerlendirmelerinin ölçümü alınmıştır. Ayrıca üç farklı görev ile çocukların zihin kuramı becerileri de değerlendirilmiştir. Ön test uygulamalarının ardından çocukların zihin kuramı becerilerini geliştirmeye yönelik hazırlanan eğitim programı uygulanmıştır. Eğitimden sonra ön testte uygulanan dedikodu senaryoları tekrar kullanılmış; zihin kuramı becerileri için de eş değer görevlerle değerlendirmeler yapılmıştır. Analizler sonucunda çocukların hem ön test hem son testte olumlu, olumsuz ve nötr içerikli dedikoduları ayırt edebildikleri görülmüştür. Buna ek olarak, zihin kuramı eğitimi uygulanan çocukların olumlu ve nötr içerikli dedikodu yapan karakterlere yönelik değerlendirmelerinde eğitim sonrasında anlamlı düzeyde artış olduğu bulunmuştur. Olumsuz dedikodu yayan karaktere yönelik değerlendirmelerin ise zihin kuramı eğitimi sonrasında daha olumsuz karşılanmakla birlikte bu etkinin anlamlılık düzeyinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
- Open Access
- 9 December 2024
- Published by Central Library of the Slovak Academy of Sciences in Studia Psychologica
- Vol. 66 (4) , 299-308
Do Stories About Lying and Honesty Reduce Lie-Telling Behaviors in Children?
Slovenská akadémia vied vykonáva špičkový základný výskum, dlhodobý strategický a aplikovaný výskum a vývoj a poskytuje prístup k vedeckej infraštruktúre.
- 9 December 2024
- Published by Central Library of the Slovak Academy of Sciences in Studia Psychologica
- Vol. 66 (4) , 299-308
Open AccessDo Stories About Lying and Honesty Reduce Lie-Telling Behaviors in Children?
Slovenská akadémia vied vykonáva špičkový základný výskum, dlhodobý strategický a aplikovaný výskum a vývoj a poskytuje prístup k vedeckej infraštruktúre.