AÇAyşe Nuran ÇİL

Ayşe Nuran ÇİL

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Ayşe Nuran ÇİL has a total of 27 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Oil Content and Fatty Acid Composition of Safflower (Carthamus tinctorius L.) Germplasm

    by Cemal Kurt, Muhammad Tanveer Altaf, Waqas Liaqat, Muhammad Azhar Nadeem, Ayşe Nuran Çil, Faheem Shehzad Baloch

    Safflower (Carthamus tinctorius L.) is a promising oilseed crop with potential applications in the food, pharmaceutical, and industrial sectors. Understanding the oil content and fatty acid composition of safflower germplasm is crucial for breeding programs aimed at enhancing its agronomic and nutritional traits. This study assessed the oil content and fatty acid composition in 87 safflower accessions. Significant variations were observed, with the oil content ranging from 36.88% to 18.44%. Genotype Egypt 1 exhibited the highest oil content. Among fatty acids, China 1 had the highest myristic acid (0.170%) content, while Remzibey had the lowest (0.100%). Palmitic acid ranged from 6.13% to 8.20%, with Egypt 3 and Bangladesh 3 at the extremes. For palmitoleic acid, Jordan 5 had the highest content (0.53%) and Bangladesh 2/Portugal 2 the lowest (0.03%). Linoleic acid varied from 37.7% (China 7) to 77.73% (Iran 1). A correlation analysis indicated strong positive correlations between protein and oil content, as well as between palmitic and myristic acids, and between palmitic and linoleic acids. Conversely, protein exhibited highly negative correlations with myristic, palmitic, and palmitoleic acids. The protein percentage showed a high heritability but a low genetic advance, while palmitic acid, oil percentage, stearic acid, linoleic acid, palmitoleic acid, and oleic acid showed a high heritability and a moderate genetic advance as a percentage of the mean. These findings can aid in developing cultivars with enhanced fatty acids, oil quality, and nutritional value, facilitating sustainable production for a wide range of industrial applications.


  • Open Access

    Ayçiçeğinde Olgunlaşmamış Embriyo Kültürünün Generasyon Atlatma Amaçlı Kullanımında Uygun Embriyo Yaşının Saptanması

    by Ayşe Nuran ÇİL, Abdullah Çi̇l, Hacer Burun, Hatice Hizli, Uğur Sevi̇lMi̇ş, Rüştü Hati̇pOğlu

    Ayçiçeği, yüksek düzeyde yabancı tozlanan bir tür olduğundan, homozigot hatların eldesi hem genetik çalışmalar hem de hibrit tohum üretimi için önemlidir. Geleneksel yöntemler, homozigot hatları elde etmek için en az altı kuşak gerektirmektedir. Alternatif yöntemlerden olan olgunlaşmamış embriyo kültürü yöntemi ise generasyon döngüsünü yarı yarıya kısaltabilme avantajına sahiptir. Olgunlaşmamış ayçiçeği embriyolarının embriyo kültürüne verdiği yanıt ve yöntemin başarısı, donör bitkinin genotipine, donör bitkinin yetişme koşullarına, embriyonun yaşına, in vitro kültürde kullanılan besi ortamının bileşimine, in vitro kültür koşullarına ve kültür süresine bağlıdır.Bu araştırmada, ayçiçeği ıslahında olgunlaşmamış embriyo kültürü tekniğiyle hızlı generasyon atlatabilmek amacıyla en uygun embriyo yaşının saptanması amaçlanmıştır. Çalışma Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü bünyesindeki Generasyon Atlatma Merkezi’nde yürütülmüştür. In vitro kültür çalışmalarında temel besi ortamı olarak MS ortamının modifiye bir versiyonu tercih edilmiştir. Araştırmada 5 adet yağlık restorer hatta ait açık arazi koşullarında yetiştirilen bitkilerden tozlanmadan 8-20 gün sonra alınan 7 farklı yaştaki (tozlanmadan 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20 gün sonra) olgunlaşmamış embriyolar test edilmiştir. Kültüre alınan embriyoların bitki oluşturma oranları, rejenere olan bitkilerde bitki ağırlığı, bitki kök uzunluğu, bitki boyu ve bitkicik başına yaprak sayısı incelenmiştir. Araştırma bulguları, seçilen MS ortamında en uygun embriyo yaşının 14 gün olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada kullanılan modifiye MS besi ortamında 14 günlük embriyoların kültüre alınmasıyla hızlı bir generasyon atlatma olanağı bulunduğu ortaya konmuştur.


  • Oil content determination on sunflower seeds in drought conditions

    by Veli Pekcan, M. Ibrahim Yilmaz, Goksel Evci, Ayse Nuran Cil, Vakas Sahin, Oguz Gunduz, Hasan Koc, Yalcin Kaya


  • Open Access

    Estimation of chemical composition, in vitro gas production, metabolizable energy, net energy lactation values of different peanut varieties and line by Hohenheim in vitro gas production technique

    by Tugay Ayasan, Ismail Ulger, Ayse Nuran Cil, Vincenzo Tufarelli, Vito Laudadio, Valiollah Palangi

    This study was carried out to determine the nutritional value of some selected peanut varieties and line in the Eastern Mediterranean Agricultural Research Institute of Adana, Turkey. The peanut varieties used were Gazipasa, Sultan, NC7, Cihangir, and Halisbey; while the peanut line was DA335/2011. The chemical composition, metabolizable energy (ME), net energy lactation (NEL) and organic matter digestibility (OMD) of the selected peanut varieties and line were determined through Hohenheim in vitro gas production technique. Incubation times for Hohenheim gas production technique were 3, 6, 9, 12, 24, 48, 72 and 96 hours. The analysis of variance (General Linear Model) was carried out using the SPSS package program. The differences among groups in terms of nutrient contents were found to be significant (P 0.05).


  • Open Access

    Adana Koşullarında Bazı Ayçiçeği Hatlarının İn Vitro Gaz Üretim Tekniği ile Besleme Değerinin Saptanması

    by Tugay Ayaşan, Şerife Ergül, İsmail Ülger, Abdullah Çi̇l, Ayşe Nuran ÇİL

    Bu çalışma, in vitro gaz üretim tekniği ile farklı ayçiçeği hatlarının yem değerinin saptanması amacıyla düzenlenmiştir. Araştırma sonucunda ele alınan özelliklerden kuru madde (KM) içeriği dışında tüm parametreler önemli bulunmuştur (P<0.05). Ayçiçeği hatlarının in vitro gaz üretimi (GÜ), metan gazı üretimi (CH4), metabolik enerji (ME) ve net enerji laktasyon (NEL) düzeyleri de farklı tespit edilmiştir (P<0.05). Ayçiçeği hatlarının ham protein (HP) içerikleri %16.88-19.07 arasında değişirken, ham yağ (HY) içerikleri %39.19-48.16; ham kül (HK) içerikleri %2.79-3.87; NDF, ADF ve hemiselüloz (HES) içerikleri sırasıyla %32.64-41.88; %18.12-22.17 ve %14.18-19.72 arasında değişim göstermiştir. Ayçiçeği hatlarının 24 saatlik in vitro GÜ değeri 67.00 ile 74.00 ml arasında değişmiştir. Metabolik enerji ve sindirilebilir organik madde içerikleri (SOM) ise 19.14-21.81 MJ/kg KM ve %82.46-89.88 arasında saptanmıştır. Sonuç olarak ayçiçeği hatlarının ruminant yemlerinde başarıyla kullanılabileceği ve DA-YR-13-270/1 ile DA-YR-13-73 hattının besleme değeri bakımından diğer çeşitler arasında öne çıktığı tespit edilmiştir.

  • Çukurova Koşullarına Uygun GeliştirilenYerfıstığı (Arachis hypogaea L.) Genotiplerinin Bazı Tarımsal Özelliklerinin Belirlenmesi

    by Ayşe Nuran ÇİL, Abdullah Çi̇l, Murat Reis Akkaya, Vakas Şahi̇n

    Bu araştırma Çukurova koşullarında yetiştirilebilecek uygun yerfıstığı genotipleriningeliştirilmesi, bazıtarımsal özelliklerin belirlenmesi ve verime etkisini araştırmak amacı ile 2014 yılında ana ürün yetiştirme döneminde Adana ve Osmaniye lokasyonlarında yürütülmüştür. Adana lokasyonu, Doğu AkdenizTarımsal Araştırma Enstitüsü Doğankent işletmesinde, Osmaniye lokasyonu iseYağ Bitkileri Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü deneme alanında yürütülmüştür. Denemelerde araştırma materyali olarak Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nde yürütülen ıslah çalışmaları sonucu ümitvar görülen 8 çeşit adayı (ICGV-88365, 2012-609-1, 75/1073-B, M-44-A, ANT-1, ICGV-99085, ICGV-00391 ve 70/1145-1/03) ile 4 çeşit (ÇOM, NC-7, HALİS BEY ve SULTAN) olmak üzere toplam 12 adet Virginia tipi Yerfıstığı genotipi kullanılmıştır. Denemeler, Tesadüf Blokları deneme desenine göre, 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada, meyvesayısı/bitki(adet), meyveağırlığı/bitki (adet), kabuk iç oranı (%), yağ oranı (%), meyve verimi (kg/da) ve yağ verimi(kg/da) gibi özellikler incelenmiştir. Araştırmada dekara meyve verimleri 428.3 ile 252.5 kg/da arasında değişmiş olup en yüksek meyve verimi ANT-1 genotipinden elde edilmiş, en düşük meyve verimi ise M-44-A genotipinden elde edilmiştir. Yerfıstığı çeşitlerinin yağ içerikleri %50.9 ile 47.2 arasında değişmiş olup en yüksek yağ içeriği ICGV-88365 ve 70/1145-1/03 genotiplerinden ve en düşük yağ içeriği ise M-44-A genotipinden elde edilmiştir. Sonuç olarak, yağ verimi bakımından istatitiki açıdan aynı gruba giren ÇOM, ANT-1, 2012-609-1, 70/1145-1/03, ICGV-99085 ve HALİS BEY genotipleri Çukurova koşulları için önerilebilecek genotipler olduğu söylenebilir.