Ahmet Öner Kurt
Research Subjects
Ahmet Öner Kurt has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Gulcin Yapici
MERSİN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, HALK SAĞLIĞI ANABİLİM DALI
3 shared publications - Aylin Yeni̇ocak Tunç
Mersin University Faculty of Medicine, Department of Public Health, Mersin, Turkey
1 shared publication - Bengü Nehir Buğdayci Yalçin
Adıyaman Besni İlçe Sağlık Müdürlüğü
1 shared publication - Burcu Ecem Uğuz
Department of Public Health, Faculty of Medicine, Mersin University, Mersin, Türkiye
1 shared publication - Ekin Kaplan
Mersin University Faculty of Medicine, Department of Public Health, Mersin, Turkey
1 shared publication - Elif Tuğçe Solmaz
Adana Provincial Health Directorate , Adana , Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 29 April 2025
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 18 (1) , 1-11
Sağlık Çalışanlarında Hizmetkâr Liderlik Algısının İşe Angaje Olma Üzerine Etkisi
Amaç: Sağlık çalışanlarının algıladığı hizmetkâr liderliğin işe angaje olmalarını nasıl etkilediğinin belirlenmesidir. Yöntem: Kesitsel tipte gerçekleştirilen çalışmanın verileri 05-27 Ocak 2021 tarihleri arasında toplandı. Çalışma, bir İl Sağlık Müdürlüğü ve iki İlçe Sağlık Müdürlüğünde görev yapan 280 personelin katılımıyla gerçekleştirildi. Veri toplama formu üç bölümde yer alan 40 sorudan oluşmaktadır. Birinci bölümde sağlık çalışanlarının sosyodemografik ve çalışma yaşamı özellikleri (9 soru), ikinci bölümde “Hizmetkâr Liderlik Ölçeği” (14 soru) ve üçüncü bölümde “Utrecht İşe Adanma Ölçeği” (17 soru) bulunmaktadır. İstatistik analiz olarak; Pearson Korelasyon ve Doğrusal Regresyon Analizi kullanıldı. Bulgular: Sağlık çalışanlarının hizmetkâr liderlik algı düzeylerinin (x̄=55.5) ve işe angaje olma durumlarının (x̄=86.8) ölçek ortalamalarının üzerinde olduğu görüldü. Hizmetkâr liderlik ile işe angaje olma arasında pozitif yönde orta düzeyde (r=0.487) bir ilişki olduğu, hizmetkâr liderliğin işe angaje olmaya ait değişimin %24.3’ünü açıkladığı görüldü. Sonuç: Hizmetkâr liderlik davranışları sergileyen liderlerin, sağlık çalışanlarının işe angaje olmasına düşük düzeyde, pozitif yönde etki ettiğini göstermektedir. Liderlerin, hizmetkâr liderlik nitelikleri baskın kişiler arasından seçilmesi önerilmektedir.
- 29 April 2025
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 18 (1) , 1-11
Open AccessSağlık Çalışanlarında Hizmetkâr Liderlik Algısının İşe Angaje Olma Üzerine Etkisi
Amaç: Sağlık çalışanlarının algıladığı hizmetkâr liderliğin işe angaje olmalarını nasıl etkilediğinin belirlenmesidir. Yöntem: Kesitsel tipte gerçekleştirilen çalışmanın verileri 05-27 Ocak 2021 tarihleri arasında toplandı. Çalışma, bir İl Sağlık Müdürlüğü ve iki İlçe Sağlık Müdürlüğünde görev yapan 280 personelin katılımıyla gerçekleştirildi. Veri toplama formu üç bölümde yer alan 40 sorudan oluşmaktadır. Birinci bölümde sağlık çalışanlarının sosyodemografik ve çalışma yaşamı özellikleri (9 soru), ikinci bölümde “Hizmetkâr Liderlik Ölçeği” (14 soru) ve üçüncü bölümde “Utrecht İşe Adanma Ölçeği” (17 soru) bulunmaktadır. İstatistik analiz olarak; Pearson Korelasyon ve Doğrusal Regresyon Analizi kullanıldı. Bulgular: Sağlık çalışanlarının hizmetkâr liderlik algı düzeylerinin (x̄=55.5) ve işe angaje olma durumlarının (x̄=86.8) ölçek ortalamalarının üzerinde olduğu görüldü. Hizmetkâr liderlik ile işe angaje olma arasında pozitif yönde orta düzeyde (r=0.487) bir ilişki olduğu, hizmetkâr liderliğin işe angaje olmaya ait değişimin %24.3’ünü açıkladığı görüldü. Sonuç: Hizmetkâr liderlik davranışları sergileyen liderlerin, sağlık çalışanlarının işe angaje olmasına düşük düzeyde, pozitif yönde etki ettiğini göstermektedir. Liderlerin, hizmetkâr liderlik nitelikleri baskın kişiler arasından seçilmesi önerilmektedir.
- 31 December 2022
- Published by Journal of International Scientific Researches in IBAD Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 13,p. 30-50
Bir Üniversite Hastanesinde COVID-19 Tanısı Alan Sağlık Çalışanlarının Sosyal İlişkilerindeki Dönüşümlerin Değerlendirilmesi
Çalışmanın amacı, bir üniversite hastanesinde COVID-19 tanısı konmuş sağlık çalışanlarının hastalandıktan sonra yaşadıkları damgalanma, aile, iş, sosyal çevre ile ilişkilerinde ve geleceğe bakışlarındaki dönüşümü belirlemektir. Tanımlayıcı tipteki çalışmanın verileri 29 Mart-29 Mayıs 2021 tarihleri arasında bir üniversitesi hastanesinde görev yapan ve COVID-19 tanısı konan 108 sağlık çalışanından elde edildi. Anket formu, Google Forms kullanılarak katılımcılar tarafından çevirim içi olarak dolduruldu. Ankette katılımcıların sosyodemografik özellikleri, COVID-19’a yakalanması sonrasında işyerinde, evde ve sosyal hayatındaki değişimler, mesleğine, çalıştığı kuruma ve yönetime karşı olan duygu ve düşüncelerinin sorgulandığı 57 sorudan oluşmaktadır. Verilerin analizinde Ki kare testi, Student t testi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. p
- 31 December 2022
- Published by Journal of International Scientific Researches in IBAD Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 13,p. 30-50
Bir Üniversite Hastanesinde COVID-19 Tanısı Alan Sağlık Çalışanlarının Sosyal İlişkilerindeki Dönüşümlerin Değerlendirilmesi
Çalışmanın amacı, bir üniversite hastanesinde COVID-19 tanısı konmuş sağlık çalışanlarının hastalandıktan sonra yaşadıkları damgalanma, aile, iş, sosyal çevre ile ilişkilerinde ve geleceğe bakışlarındaki dönüşümü belirlemektir. Tanımlayıcı tipteki çalışmanın verileri 29 Mart-29 Mayıs 2021 tarihleri arasında bir üniversitesi hastanesinde görev yapan ve COVID-19 tanısı konan 108 sağlık çalışanından elde edildi. Anket formu, Google Forms kullanılarak katılımcılar tarafından çevirim içi olarak dolduruldu. Ankette katılımcıların sosyodemografik özellikleri, COVID-19’a yakalanması sonrasında işyerinde, evde ve sosyal hayatındaki değişimler, mesleğine, çalıştığı kuruma ve yönetime karşı olan duygu ve düşüncelerinin sorgulandığı 57 sorudan oluşmaktadır. Verilerin analizinde Ki kare testi, Student t testi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. p
- Open Access
- 1 December 2022
- Published by Turkish Journal of Public Health in Türkiye Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 20 (3) , 346-357
Patoloji laboratuvarı çalışanlarında formaldehit maruziyeti ile bellek bozukluğu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Amaç: Mersin ili patoloji laboratuvarları çalışanlarında formaldehit maruziyeti ile bellek bozukluğu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışmanın verileri Mayıs-Eylül 2016 aylarında toplandı. Araştırmanın evrenini oluşturan altı kamu ve bir özel patoloji laboratuvarı çalışanlarının tamamı (n= 98) çalışmaya alındı. Formaldehit ortam ölçümü, yaka kartı ölçüm yöntemi ile belirlendi. Öğrenme ve bellek durumu ise işitsel sözel öğrenme testi kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirmede, tanımlayıcı istatistikler, Kolmogorov-Smirnov testi, Mann Whitney U testi, Spearman ve Pearson Korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 40.06±9.09 yıl ve %63.3’ü kadındı. Çalışanların formaldehit ölçüm sonucu ortancası 0.030 ppm (0.004-4.400) idi. Formaldehit ölçüm sonuçları lokal havalandırması olanlarda, genel havalandırması olanlarda ve kamuda çalışanlarda daha düşüktü. Çalışanların öğrenme, kısa süreli bellek ve uzun süreli bellek puanları ile toplam formaldehit ölçüm sonucu, formaldehit maruz kalma süresi ve formaldehit maruziyet indeksi arasında korelasyon olmadığı belirlendi. Meslek grupları ayrı ayrı değerlendirildiğinde, patologların ve laboratuvar teknikerlerinin toplam formaldehit maruz kalma miktarı ile öğrenme puanları arasında negatif yönlü bir korelasyon olduğu belirlendi (r=-0.484, p= 0.009, r=-0.299, p= 0.049). Sonuç: Bu çalışmada patologlar ve laboratuvar teknikerlerinde formaldehit maruziyeti arttıkça öğrenmenin bozulduğu belirlenmiştir.
- 1 December 2022
- Published by Turkish Journal of Public Health in Türkiye Halk Sağlığı Dergisi
- Vol. 20 (3) , 346-357
Open AccessPatoloji laboratuvarı çalışanlarında formaldehit maruziyeti ile bellek bozukluğu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Amaç: Mersin ili patoloji laboratuvarları çalışanlarında formaldehit maruziyeti ile bellek bozukluğu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışmanın verileri Mayıs-Eylül 2016 aylarında toplandı. Araştırmanın evrenini oluşturan altı kamu ve bir özel patoloji laboratuvarı çalışanlarının tamamı (n= 98) çalışmaya alındı. Formaldehit ortam ölçümü, yaka kartı ölçüm yöntemi ile belirlendi. Öğrenme ve bellek durumu ise işitsel sözel öğrenme testi kullanılarak değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirmede, tanımlayıcı istatistikler, Kolmogorov-Smirnov testi, Mann Whitney U testi, Spearman ve Pearson Korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 40.06±9.09 yıl ve %63.3’ü kadındı. Çalışanların formaldehit ölçüm sonucu ortancası 0.030 ppm (0.004-4.400) idi. Formaldehit ölçüm sonuçları lokal havalandırması olanlarda, genel havalandırması olanlarda ve kamuda çalışanlarda daha düşüktü. Çalışanların öğrenme, kısa süreli bellek ve uzun süreli bellek puanları ile toplam formaldehit ölçüm sonucu, formaldehit maruz kalma süresi ve formaldehit maruziyet indeksi arasında korelasyon olmadığı belirlendi. Meslek grupları ayrı ayrı değerlendirildiğinde, patologların ve laboratuvar teknikerlerinin toplam formaldehit maruz kalma miktarı ile öğrenme puanları arasında negatif yönlü bir korelasyon olduğu belirlendi (r=-0.484, p= 0.009, r=-0.299, p= 0.049). Sonuç: Bu çalışmada patologlar ve laboratuvar teknikerlerinde formaldehit maruziyeti arttıkça öğrenmenin bozulduğu belirlenmiştir.
- Open Access
- 31 August 2022
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (2) , 352-360
112 Acil ambulans hizmetlerinde iş performansının belirleyicileri
Amaç: Çalışmanın amacı 112 Acil Ambulans hizmetlerinde (hastane öncesi acil sağlık hizmetleri) görev yapan çalışanların iş performansını etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Kesitsel tipte planlanan bu çalışmanın verileri, 01/01/2016–31/03/2016 tarihleri arasında Mersin ilinde toplandı. Çalışmaya 378 ambulans (112 Acil Servis) çalışanı katılmıştır. Çalışmada, iş performans ölçeği, örgütsel bağlılık ölçeği ve duygusal tükenmişlik ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde güvenirlik testi, yüzdelik dağılım, ortalama, standart sapma, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 28.9±6.16, toplam çalışma yılı 6.0±3.273, %68.3’ü kadın, %63.0’ı evli, %91.0’ı Acil ve Ambulans Bakım Teknikeri/ Acil Tıp Teknisyeni, %43.9’u önlisans mezunudur. İş performans skoru 4.1, örgütsel bağlılık skoru 3.5 iken duygusal tükenmişlik skoru 2.6 çıkmıştır. Korelasyon analizine göre iş performansı ile örgütsel bağlılık arasında pozitif, iş performansı ile duygusal tükenmişlik arasında ise negatif ilişki bulunmuştur. Regresyon analizine göre ise iş performansını sadece örgütsel bağlılığın pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Sonuç: Ambulans çalışanları ile yapılan bu çalışmada, iş performansı ile duygusal tükenmişlik ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bu açıdan çalışanların, performans düzeylerinin yükseltilmesi için örgüte bağlılık düzeylerinin artırılması ve tükenmişlik seviyelerinin azaltılmasının önemli olacağı düşünülmektedir. Dönem dönem çalışanların bağlılık ve tükenmişlik seviyelerinin ölçülmesi gerekmektedir. Ölçüm sonucuna yönelik olarak müdahale programlarının geliştirilmesinin iş performansı açısından önemli olduğu düşünülmektedir.
- 31 August 2022
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (2) , 352-360
Open Access112 Acil ambulans hizmetlerinde iş performansının belirleyicileri
Amaç: Çalışmanın amacı 112 Acil Ambulans hizmetlerinde (hastane öncesi acil sağlık hizmetleri) görev yapan çalışanların iş performansını etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Kesitsel tipte planlanan bu çalışmanın verileri, 01/01/2016–31/03/2016 tarihleri arasında Mersin ilinde toplandı. Çalışmaya 378 ambulans (112 Acil Servis) çalışanı katılmıştır. Çalışmada, iş performans ölçeği, örgütsel bağlılık ölçeği ve duygusal tükenmişlik ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde güvenirlik testi, yüzdelik dağılım, ortalama, standart sapma, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 28.9±6.16, toplam çalışma yılı 6.0±3.273, %68.3’ü kadın, %63.0’ı evli, %91.0’ı Acil ve Ambulans Bakım Teknikeri/ Acil Tıp Teknisyeni, %43.9’u önlisans mezunudur. İş performans skoru 4.1, örgütsel bağlılık skoru 3.5 iken duygusal tükenmişlik skoru 2.6 çıkmıştır. Korelasyon analizine göre iş performansı ile örgütsel bağlılık arasında pozitif, iş performansı ile duygusal tükenmişlik arasında ise negatif ilişki bulunmuştur. Regresyon analizine göre ise iş performansını sadece örgütsel bağlılığın pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Sonuç: Ambulans çalışanları ile yapılan bu çalışmada, iş performansı ile duygusal tükenmişlik ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bu açıdan çalışanların, performans düzeylerinin yükseltilmesi için örgüte bağlılık düzeylerinin artırılması ve tükenmişlik seviyelerinin azaltılmasının önemli olacağı düşünülmektedir. Dönem dönem çalışanların bağlılık ve tükenmişlik seviyelerinin ölçülmesi gerekmektedir. Ölçüm sonucuna yönelik olarak müdahale programlarının geliştirilmesinin iş performansı açısından önemli olduğu düşünülmektedir.
- 19 April 2021
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Mikrobiyoloji Bulteni
- Vol. 55 (2) , 161-179
Bir Üniversite Hastanesindeki Sağlık Çalışanlarının COVID-19 Riskli Temas Durumlarının Değerlendirilmesi
Healthcare workers are the group with the highest risk of COVID-19 transmission. The illness of healthcare workers poses a risk to patients admitted to the hospital, colleagues and households besides their own health. In this study, it was aimed to determine the risk assessment and the factors associated with risk status of an university hospital healthcare workers after risky COVID-19 contact. The data of the descriptive study were obtained from 773 follow-up records of 555 healthcare workers who applied with COVID-19 risky contact between 06.04-10.05.2020. Employees who were positive for RT-PCR evaluated as "patients" and others as "risky contact". Risk assessment was classified as no risk, low, medium and high risk contact according to the "Algorithm of Assessment of Health Workers with COVID-19 Contact" of the Ministry of Health. The relationship between the risk levels of the participants and their demographic and workplace characteristics and their usage of personal protection were evaluated. Mean, standard deviation, percentage, chi-square and ANOVA tests were used in the analysis of the data. The average age of the healthcare workers was determined as 34.4 ± 7.6 years. It was determined that 56.2% of those who had contact were female, 62.9% were married and 17.5% had an additional disease. It was determined that 45.6% of the risky contacts were nurses, 18.4% were supportive personnel and 16.9% were doctors. While 46.5% of the contacts were found as medium, 28.0% low, 17.1% high risk and 8.4% risk free. 38.2% of risky contacts occurred while working in internal/surgical clinics. While 66.0% of the employees had risky contact during patient care and treatment, 25% had risky contact with colleagues in social settings. High-risk contact was higher in social relations between employees. The source of the contact was a colleague in 73.2% of the employees. The average age of high-risk employees was smaller than those of low-risk. While 54.5% of the employees wore surgical masks during contact, 67.8% of the patients did not have a mask. Of 555 employees followed, 37 (6.7%) were diagnosed as COVID-19; 48.6% of the patients were nurses and 18.9% were doctors. It was determined that 48.6% of the healthcare workers were working in the COVID-19 service, outpatient clinic or intensive care unit at the time of diagnosis. The source of the infection was thought to be a colleague in 51.6% of the patients. COVID-19 was more common in nurses and doctors. It was determined that risky contact also occurred in services other than the units where COVID-19 patients were treated and risky contact often took place while providing healthcare to the patients and during social relations between the employees. Unprotected contact of the employees with each other in the workplace was identified as an important risk source. Inadequate use of personal protective equipment by healthcare workers led to an increase in medium and high risk contacts. The use of masks by patients and their relatives during the health service delivery and the proper use of personal protective equipment by healthcare professionals will reduce the risk. With the physical improvement of the rest areas of the employees and the arrangement of the breaks, the risky contact between colleagues in the social areas will be reduced.
- 19 April 2021
- Published by Bilimsel Tip Publishing House in Mikrobiyoloji Bulteni
- Vol. 55 (2) , 161-179
Bir Üniversite Hastanesindeki Sağlık Çalışanlarının COVID-19 Riskli Temas Durumlarının Değerlendirilmesi
Healthcare workers are the group with the highest risk of COVID-19 transmission. The illness of healthcare workers poses a risk to patients admitted to the hospital, colleagues and households besides their own health. In this study, it was aimed to determine the risk assessment and the factors associated with risk status of an university hospital healthcare workers after risky COVID-19 contact. The data of the descriptive study were obtained from 773 follow-up records of 555 healthcare workers who applied with COVID-19 risky contact between 06.04-10.05.2020. Employees who were positive for RT-PCR evaluated as "patients" and others as "risky contact". Risk assessment was classified as no risk, low, medium and high risk contact according to the "Algorithm of Assessment of Health Workers with COVID-19 Contact" of the Ministry of Health. The relationship between the risk levels of the participants and their demographic and workplace characteristics and their usage of personal protection were evaluated. Mean, standard deviation, percentage, chi-square and ANOVA tests were used in the analysis of the data. The average age of the healthcare workers was determined as 34.4 ± 7.6 years. It was determined that 56.2% of those who had contact were female, 62.9% were married and 17.5% had an additional disease. It was determined that 45.6% of the risky contacts were nurses, 18.4% were supportive personnel and 16.9% were doctors. While 46.5% of the contacts were found as medium, 28.0% low, 17.1% high risk and 8.4% risk free. 38.2% of risky contacts occurred while working in internal/surgical clinics. While 66.0% of the employees had risky contact during patient care and treatment, 25% had risky contact with colleagues in social settings. High-risk contact was higher in social relations between employees. The source of the contact was a colleague in 73.2% of the employees. The average age of high-risk employees was smaller than those of low-risk. While 54.5% of the employees wore surgical masks during contact, 67.8% of the patients did not have a mask. Of 555 employees followed, 37 (6.7%) were diagnosed as COVID-19; 48.6% of the patients were nurses and 18.9% were doctors. It was determined that 48.6% of the healthcare workers were working in the COVID-19 service, outpatient clinic or intensive care unit at the time of diagnosis. The source of the infection was thought to be a colleague in 51.6% of the patients. COVID-19 was more common in nurses and doctors. It was determined that risky contact also occurred in services other than the units where COVID-19 patients were treated and risky contact often took place while providing healthcare to the patients and during social relations between the employees. Unprotected contact of the employees with each other in the workplace was identified as an important risk source. Inadequate use of personal protective equipment by healthcare workers led to an increase in medium and high risk contacts. The use of masks by patients and their relatives during the health service delivery and the proper use of personal protective equipment by healthcare professionals will reduce the risk. With the physical improvement of the rest areas of the employees and the arrangement of the breaks, the risky contact between colleagues in the social areas will be reduced.
- Open Access
- 1 June 2012
- Published by Asian Pacific Journal of Tropical Medicine Press in Asian Pacific Journal of Reproduction
- Vol. 1 (2) , 135-141
The sociodemographic factors related with the adolescent pregnancy
- 1 June 2012
- Published by Asian Pacific Journal of Tropical Medicine Press in Asian Pacific Journal of Reproduction
- Vol. 1 (2) , 135-141
Open AccessThe sociodemographic factors related with the adolescent pregnancy