Justyna Stępkowska

Apoptosis is a natural mechanism that shapes morphogenesis and helps maintain tissue homeostasis in healthy organisms. It is also extensively studied in the context of pathologies such as cancer and viral infections. The course of the latter strictly depends on host cell viability; therefore, regulators of apoptosis may play essential roles in distinct viral infections as well as virus-dependent diseases. The p53-upregulated modulator of apoptosis (PUMA), a pro-apoptotic member of the B-cell lymphoma 2 (Bcl-2) family, directly disrupts mitochondrial integrity, thereby promoting the intrinsic apoptotic pathway. PUMA-mediated cell death act as a double-edged sword that may either facilitate viral infection and its consequences or counteract them, depending on the infectious agent and the complex context of pathogen–host interactions. Accordingly, various viruses have evolved strategies to modulate host cell viability to their advantage by targeting PUMA—either by suppressing transcription of the PUMA gene, binding and inactivating the PUMA protein, or, conversely, inducing its production. In this work, we describe the role of PUMA in infections caused by distinct viruses and in associated diseases, viral strategies for modulating PUMA-related signaling pathways, and potential therapeutic implications.

MCL-1 is the prosurvival member of the Bcl-2 family. It prevents the induction of mitochondria-dependent apoptosis. The molecular mechanisms dictating the host cell viability gain importance in the context of viral infections. The premature apoptosis of infected cells could interrupt the pathogen replication cycle. On the other hand, cell death following the effective assembly of progeny particles may facilitate virus dissemination. Thus, various viruses can interfere with the apoptosis regulation network to their advantage. Research has shown that viral infections affect the intracellular amount of MCL-1 to modify the apoptotic potential of infected cells, fitting it to the “schedule” of the replication cycle. A growing body of evidence suggests that the virus-dependent deregulation of the MCL-1 level may contribute to several virus-driven diseases. In this work, we have described the role of MCL-1 in infections caused by various viruses. We have also presented a list of promising antiviral agents targeting the MCL-1 protein. The discussed results indicate targeted interventions addressing anti-apoptotic MCL1 as a new therapeutic strategy for cancers as well as other diseases. The investigation of the cellular and molecular mechanisms involved in viral infections engaging MCL1 may contribute to a better understanding of the regulation of cell death and survival balance.

Participating in childbirth of his own child can be a plane for redefi ning man’s own identity and self-esteem. The study aimed to verify whether there is a relationship between the place of childbirth and selected aspects of man’s perceiving and experiencing participation in childbirth of his own child and to assess the relationship between man’s perception of childbirth as an essential life experience and an experience affecting selfesteem. The study included 147 men aged 18 to 57 years (M = 34,56; SD = 8,29) who had experience of participating in the delivery of their child. The conducted research was preliminary. The research was carried out using the diagnostics survey method and nonprobabilistic sampling. The data were collected anonymously via the survey questionnaire. The collected data was analyzed using descriptive statistics methods, with the Kolmogorov-Smirnov and Mann-Whitney U tests and the analysis of Spearman’s ρ rank correlation, with the IBM SPSS Statistics 23 package. The threshold of α = 0.05 was considered as the signifi cance level. Main results: (a) According to the respondents, man’s participation in birth of his own child is an important factor infl uencing self-esteem; (b) the stronger perception of childbirth as an important event in life, the more this experience affects selfesteem according to the respondents. The research shows the importance of the father participation in the childbirth for the self-esteem level of the man. The preliminary study indicates also the need for in-depth research on the participation of the father at childbirth and on the multifaceted importance of this presence. Uczestniczenie w porodzie swojego dziecka może być dla mężczyzny płaszczyzną redefiniowania własnej tożsamości oraz kształtowania poczucia własnej wartości i samooceny. Celem badania była ocena czy istnieje zależność między miejscem porodu a wybranymi aspektami postrzegania i przeżywania przez mężczyzn uczestnictwa w porodzie swojego dziecka oraz ocena zależności między postrzeganiem przez mężczyzn porodu jako istotnego doświadczenia życiowego i doświadczenia wpływającego na samoocenę. W badaniu wzięło udział 147 mężczyzn w wieku od 18 do 57 lat (M = 34,56; SD = 8,29), którzy mieli doświadczenie uczestniczenia w porodzie swojego dziecka. Przeprowadzone badania miały charakter wstępny. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego; dobór próby nieprobabilistyczny. Badanie było anonimowe. Zastosowano autorski kwestionariusz. Zgromadzone dane przeanalizowano metodami statystyki opisowej z wykorzystaniem testów: Kołmogorowa-Smirnowa, U Manna-Whitney’a oraz analizy korelacji rangowej ρ Spearmana przy użyciu pakietu IBM SPSS Statistics 23. Za poziom istotności uznano próg α = 0,05. Główne wyniki (a) Towarzyszenie przy porodzie swojego dziecka jest istotnym czynnikiem wpływającym w opinii respondentów na samoocenę; (b) im silniejsze jest postrzeganie przez mężczyznę porodu swego dziecka jako ważnego wydarzenia w życiu, tym silniej w opinii respondentów, wydarzenie to wpływa na samoocenę. Przeprowadzone badania wykazują, że uczestniczenie przez mężczyznę wporodzie swego dziecka ma znaczenie dla jego samooceny. Zrealizowane badania, mające charakter wstępny, wskazują na potrzebę pogłębionych badań dotyczących obecności ojca przy porodzie dziecka oraz badań dotyczących wielopłaszczyznowego znaczenia tej obecności.

Wprowadzenie:Doula (gr. „kobieta, która służy”) to osoba przeszkolona do udzielania kobiecie i jej rodzinie wsparcia emocjonalnego, fizycznego i informacyjnego w czasie ciąży,porodu i połogu. Cel:Celem pracy jest próba analizy roli i zadań douli na płaszczyźnie zróżnicowanych potrzeb kobiet rodzących z uwzględnieniem wyników wstępnych badań dotyczących opinii i doświadczeń polskich kobiet na temat wsparcia douli w okresie okołoporodowym. Metody: Przeprowadzone badanie miało charakter wstępny. Badaniem ilościowym objęto 526 kobiet z wywiadem położniczym, w wieku od 18 do 50 lat. Próba została podzielona na grupę badaną (kobiety, które kiedykolwiek skorzystały z usług douli) N=62 i grupę kontrolną (kobiety, które nigdy nie korzystały z asysty douli) N=464. Dane zostały zebrane anonimowo, za pomocą autorskiego kwestionariusza w formie badania on-line. Dobór próby celowy. Wyniki poddano analizie statystycznej. Obliczeniawykonano w programie PQStat (wersja 1.6.6). Wyniki: Zawód douli i możliwość skorzystania z jej wsparcia w okresie okołoporodowym nie są szeroko rozpoznawane wśród badanych kobiet w Polsce. Wyniki wskazują na konieczność lepszego wsparcia rodzącej, zwłaszcza w zakresie potrzeb informacyjnych, emocjonalnych oraz wsparcia w zakresie niefarmakologicznych metod łagodzenia bólu porodowego. W opinii badanych kobiet, które korzystały z asysty douli, jej wsparcie miało korzystny wpływ na przebieg okresu okołoporodowego. Wnioski:Wydaje się, że wsparcie douli jako dodatkowa forma opieki na oddziałach położniczych powinna być traktowana bardziej otwarcie. Niezbędna jest również promocja i popularyzacja alternatywnych form wsparcia prenatalnego i poporodowego poprzez kampanie edukacyjne i promocję dedykowanych usług opiekuńczych i wspierających, takich jak usługi douli, w celu zapewnienia lepszej opieki dla kobiet w okresie około porodowym i redukcji czynników stresogennych. Przeprowadzone badania wskazują na potrzebę popularyzowania informacji o istnieniu zawodu douli oraz rozpowszechniania wiedzy o zadaniach i roli douli.

Kolejny numer Studiów nad Rodziną, który oddajemy do rąk Czytelników, jest skromnym wkładem w tę dyskusję etyczną i społeczną, pół wieku po wydarzeniach rewolucji obyczajowej lat 60. XX w. Przewodnim tematem tego wydania są słowa: Szczęście – Zdrowie – Rodzina, wokół których koncentruje się refleksja naukowa autorów, którzy przygotowali swoje publikacje. Wskazane w przewodnim haśle rzeczywistości są ze sobą ściśle powiązane. Prawdziwe szczęście przez wielu utożsamiane jest z posiadaniem właściwego stanu zdrowia, jak i dobrze funkcjonującej rodziny.

Celem pracy była ocena, jak kobiety postrzegają swój poród i jakie czynniki wpływają na ich opinie. Badanie on-line o charakterze ilościowym przeprowadzono w okresie styczeń - luty 2019 roku metodą sondażu diagnostycznego. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety składający się z 13 pytań, rozpowszechniony z wykorzystaniem internetu, głównie na portalach społecznościowych. Kryterium włączenia do badania było urodzenie żywego dziecka w okresie ostatnich 5 lat. Wyniki przedstawiono za pomocą statystyki opisowej, analizy dokonano za pomocą testów statystycznych: Chi-kwadrat, Anova, korelacji Spearmana, Testu Tukey’a HSD w programie SPSS. Istotność statystyczną przyjęto na poziomie p<0,05. Analizie poddano odpowiedzi udzielone przez 239 kobiet. Co trzecia (n=85, 35,6%) spośród badanych oceniła swoje doświadczenie porodowe jako pozytywne. Na ocenę doświadczenia miała wpływ droga porodu. Kobiety rodzące drogami natury pozytywniej oceniały doświadczenie porodowe (42,8%) względem kobiet rodzących drogą cięcia cesarskiego (20,9%). Zaufanie swojemu instynktowi, który wyznacza rytm przebiegu porodu jest czynnikiem bezpośrednio wpływającym na doświadczenie porodowe. Jako ważne czynniki brane pod uwagę w ocenie doświadczenia badane wymieniały: obecność osoby towarzyszącej, opiekę personelu medycznego oraz dostęp do informacji o przebiegu porodu oraz stanie dziecka. Wnioski: (1) Tylko co trzecia kobieta ocenia swój poród pozytywnie zaś prawie połowa ocenia to wydarzenie jako ambiwalentne. (2) Kobiety rodzące drogami natury częściej oceniają swój poród jako wydarzenie pozytywne. (3) Czynnikiem, który wg kobiet wpływa na ocenę doświadczenia porodowego jest obecność partnera przy porodzie. Jednakże w niniejszym badaniu zależność między obecnością partnera a oceną doświadczenia porodowego okazuje się nieistotna statystycznie.