Berkan Güngör
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Berkan Güngör has a total of 20 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Didem Çelik
1 shared publicationEray Aktepe
1 shared publication- Erol Turan
KONYA GIDA VE TARIM ÜNİVERSİTESİ
1 shared publication Halil İbRahim Şenol
1 shared publicationHilal Saygılı Balcı
1 shared publicationİbRahim Yenigün
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 18 October 2026
- Published by Özgür Yayınları
- p. 73-98
Türkiye’nin Demokratikleşme Sürecinde Alevilerin Siyasal Temsil Deneyimi: (Türkiye) Birlik Partisi
Bu çalışma, Türkiye’nin demokratikleşme sürecinde Alevilerin siyasal temsil deneyimini (Türkiye) Birlik Partisi örneği üzerinden incelemektedir. Temel soru, partinin Alevilerin siyasal görünürlüğünü ve parlamentodaki varlığını kalıcı ve etkili bir temsile dönüştürüp dönüştüremediğidir. Çalışma, demokratikleşmeyi yalnızca seçimlere katılım bakımından değil; siyasal çoğulculuk, kamusal görünürlük, hesap verebilirlik ve temsilin kurumsal sürekliliği ölçütleriyle ele almaktadır. Analitik çerçevede sembolik, betimleyici ve içeriksel temsil biçimleri arasındaki ilişki esas alınmıştır. Parti programları ve tüzükleri, seçim bildirgeleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi tutanakları, parlamento önergeleri, resmî seçim sonuçları, sözlü tarih anlatıları ve akademik literatür birlikte değerlendirilmiştir. Analiz, Alevileri homojen bir seçmen topluluğu olarak kabul etmemekte; geleneksel dinî önderler, kırsal topluluklar, kentli gençler, eğitimli meslek grupları ve sol hareketlerle ilişkilenen kuşaklar arasındaki farklılaşmayı dikkate almaktadır. Resmî seçim verileri seçmenlerin inanç kimliğini içermediğinden, belirli seçim çevrelerinin sonuçları doğrudan “Alevi oyu” olarak yorumlanmamıştır. Bulgular, (Türkiye) Birlik Partisi’nin Alevi kimliğini kamusal alanda görünür kıldığını, eşit yurttaşlık ve inanç özgürlüğüne ilişkin talepleri meşru parti siyaseti içinde programlaştırdığını göstermektedir. Parti bu yönüyle sembolik ve betimleyici temsili güçlendirmiş, Türkiye’de siyasal çoğulculuğa katkıda bulunmuştur. Ancak parlamenter kapasitenin zayıflığı, örgütsel çatışmalar, milletvekili ayrılıkları ve toplumsal tabanla sürdürülebilir bir hesap verebilirlik ilişkisinin kurulamaması, bu kazanımların kalıcı içeriksel temsile dönüşmesini engellemiştir. Sınıf merkezli ve evrenselci sol söyleme yöneliş, partinin programa dayalı ufkunu genişletirken Alevi tabanıyla kurduğu özgül temsil bağını belirsizleştirmiştir. Bununla birlikte gerileme yalnızca ideolojik dönüşümle açıklanamaz; büyük partilerle rekabet, seçim sistemi, kuşak farklılıkları, siyasal kutuplaşma ve askerî müdahaleler de belirleyici olmuştur. Sonuç olarak Birlik Partisi, Alevilerin demokratik sisteme katılımında önemli bir eşik oluşturmuş; fakat açtığı temsil kanalını kurumsallaştıramamıştır.
- 18 October 2026
- Published by Özgür Yayınları
- p. 73-98
Open AccessTürkiye’nin Demokratikleşme Sürecinde Alevilerin Siyasal Temsil Deneyimi: (Türkiye) Birlik Partisi
Bu çalışma, Türkiye’nin demokratikleşme sürecinde Alevilerin siyasal temsil deneyimini (Türkiye) Birlik Partisi örneği üzerinden incelemektedir. Temel soru, partinin Alevilerin siyasal görünürlüğünü ve parlamentodaki varlığını kalıcı ve etkili bir temsile dönüştürüp dönüştüremediğidir. Çalışma, demokratikleşmeyi yalnızca seçimlere katılım bakımından değil; siyasal çoğulculuk, kamusal görünürlük, hesap verebilirlik ve temsilin kurumsal sürekliliği ölçütleriyle ele almaktadır. Analitik çerçevede sembolik, betimleyici ve içeriksel temsil biçimleri arasındaki ilişki esas alınmıştır. Parti programları ve tüzükleri, seçim bildirgeleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi tutanakları, parlamento önergeleri, resmî seçim sonuçları, sözlü tarih anlatıları ve akademik literatür birlikte değerlendirilmiştir. Analiz, Alevileri homojen bir seçmen topluluğu olarak kabul etmemekte; geleneksel dinî önderler, kırsal topluluklar, kentli gençler, eğitimli meslek grupları ve sol hareketlerle ilişkilenen kuşaklar arasındaki farklılaşmayı dikkate almaktadır. Resmî seçim verileri seçmenlerin inanç kimliğini içermediğinden, belirli seçim çevrelerinin sonuçları doğrudan “Alevi oyu” olarak yorumlanmamıştır. Bulgular, (Türkiye) Birlik Partisi’nin Alevi kimliğini kamusal alanda görünür kıldığını, eşit yurttaşlık ve inanç özgürlüğüne ilişkin talepleri meşru parti siyaseti içinde programlaştırdığını göstermektedir. Parti bu yönüyle sembolik ve betimleyici temsili güçlendirmiş, Türkiye’de siyasal çoğulculuğa katkıda bulunmuştur. Ancak parlamenter kapasitenin zayıflığı, örgütsel çatışmalar, milletvekili ayrılıkları ve toplumsal tabanla sürdürülebilir bir hesap verebilirlik ilişkisinin kurulamaması, bu kazanımların kalıcı içeriksel temsile dönüşmesini engellemiştir. Sınıf merkezli ve evrenselci sol söyleme yöneliş, partinin programa dayalı ufkunu genişletirken Alevi tabanıyla kurduğu özgül temsil bağını belirsizleştirmiştir. Bununla birlikte gerileme yalnızca ideolojik dönüşümle açıklanamaz; büyük partilerle rekabet, seçim sistemi, kuşak farklılıkları, siyasal kutuplaşma ve askerî müdahaleler de belirleyici olmuştur. Sonuç olarak Birlik Partisi, Alevilerin demokratik sisteme katılımında önemli bir eşik oluşturmuş; fakat açtığı temsil kanalını kurumsallaştıramamıştır.
- 30 December 2025
- Published by Eskisehir Osmangazi University Journal of Social Sciences in Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 26 (Özel Sayı) , 2265-2294
İklim Krizinde Ailenin Dönüşümü ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri
İklim krizi yalnızca çevresel bir kriz değil, sosyal eşitsizlikler meydana getiren ve var olanları da giderek derinleştiren bir krizdir. İklim krizi kaynaklı yoksullaşma, işsizlik, göç ve sağlık sorunlarının aile içi gerilimleri artırdığı; boşanma oranlarını yükselttiği, evlilik ve çocuk sahibi olma motivasyonunu zayıflattığı görülmektedir. İstenmeyen gebelikler, doğurganlık sorunları, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve ruh sağlığı problemleri ciddi halk sağlığı riskleri doğurmaktadır. Ayrıca, cinsel şiddet, istismar, insan ticareti ve erken yaşta evlilik riski artarken; sosyal dışlanma, aidiyet krizi ve kimlik bunalımı gibi psikososyal sorunlar derinleşmektedir. Kadınlar bu krizden erkeklere nazaran daha fazla olumsuz yönde etkilenirken, erkekler de geleneksel cinsiyet rolleri nedeniyle farklı biçimlerde kırılganlıklar yaşamaktadır. Çalışma, iklim politikalarının aile politikalarıyla uyumlu bir şekilde ve toplumsal cinsiyet eşitliği perspektifiyle yeniden kurgulanması gerektiğini savunmaktadır.
- 30 December 2025
- Published by Eskisehir Osmangazi University Journal of Social Sciences in Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 26 (Özel Sayı) , 2265-2294
İklim Krizinde Ailenin Dönüşümü ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri
İklim krizi yalnızca çevresel bir kriz değil, sosyal eşitsizlikler meydana getiren ve var olanları da giderek derinleştiren bir krizdir. İklim krizi kaynaklı yoksullaşma, işsizlik, göç ve sağlık sorunlarının aile içi gerilimleri artırdığı; boşanma oranlarını yükselttiği, evlilik ve çocuk sahibi olma motivasyonunu zayıflattığı görülmektedir. İstenmeyen gebelikler, doğurganlık sorunları, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve ruh sağlığı problemleri ciddi halk sağlığı riskleri doğurmaktadır. Ayrıca, cinsel şiddet, istismar, insan ticareti ve erken yaşta evlilik riski artarken; sosyal dışlanma, aidiyet krizi ve kimlik bunalımı gibi psikososyal sorunlar derinleşmektedir. Kadınlar bu krizden erkeklere nazaran daha fazla olumsuz yönde etkilenirken, erkekler de geleneksel cinsiyet rolleri nedeniyle farklı biçimlerde kırılganlıklar yaşamaktadır. Çalışma, iklim politikalarının aile politikalarıyla uyumlu bir şekilde ve toplumsal cinsiyet eşitliği perspektifiyle yeniden kurgulanması gerektiğini savunmaktadır.
- Open Access
- 14 December 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 53-84
Siyasi Liderlik
Çalışma, siyasal liderlik kavramının tarihsel süreçte farklı kuramsal yaklaşımlar üzerinden sürekli yeniden tanımlandığını göstermektedir. Antik çağdaki liderlik anlayışlarından, modern ve post-modern siyaset bilimi içinde geliştirilen liderlik analizlerine uzanan özet bir literatür taraması, liderlik olgusunun her dönemde farklı bağlamlara göre evrildiğini ortaya koymuştur. Nitekim bu teorik miras günümüzde popülizm ve dijitalleşme ekseninde yeni tartışmaları beraberinde getirmektedir. Popülist liderlerin kitleleri mobilize etme gücü, karizma teorisiyle süreklilik gösterirken; sosyal medya aracılığıyla inşa edilen “dijital karizma” ile farklı bir boyut kazanmıştır. Sosyal medya algoritmalarının yarattığı yankı odaları, ideolojik ve duyarlı lider tiplerini daha esnek stratejiler geliştirmeye zorlamakta; bu da meşruiyet üretme, ikna etme ve güven tesis etme süreçlerini liderlik pratiğinde daha merkezi hâle getirmektedir. Sonuç olarak, günümüz siyasal liderliği küreselleşme, kültürel çeşitlilik, dijitalleşme ve ideolojik belirsizlikler gibi dinamiklerle şekillenmektedir. Popülizmin yükselişi ve sosyal medyanın dönüştürücü etkisi, liderliği bir yandan daha görünür ve etkin kılarken, diğer yandan demokratik süreçler açısından kırılgan ve tartışmalı bir zemine taşımaktadır. Bu çelişkili yapı, siyasal liderliği hem vazgeçilmez hem de sürekli sorgulanan bir olgu hâline getirmiştir.
- 14 December 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 53-84
Open AccessSiyasi Liderlik
Çalışma, siyasal liderlik kavramının tarihsel süreçte farklı kuramsal yaklaşımlar üzerinden sürekli yeniden tanımlandığını göstermektedir. Antik çağdaki liderlik anlayışlarından, modern ve post-modern siyaset bilimi içinde geliştirilen liderlik analizlerine uzanan özet bir literatür taraması, liderlik olgusunun her dönemde farklı bağlamlara göre evrildiğini ortaya koymuştur. Nitekim bu teorik miras günümüzde popülizm ve dijitalleşme ekseninde yeni tartışmaları beraberinde getirmektedir. Popülist liderlerin kitleleri mobilize etme gücü, karizma teorisiyle süreklilik gösterirken; sosyal medya aracılığıyla inşa edilen “dijital karizma” ile farklı bir boyut kazanmıştır. Sosyal medya algoritmalarının yarattığı yankı odaları, ideolojik ve duyarlı lider tiplerini daha esnek stratejiler geliştirmeye zorlamakta; bu da meşruiyet üretme, ikna etme ve güven tesis etme süreçlerini liderlik pratiğinde daha merkezi hâle getirmektedir. Sonuç olarak, günümüz siyasal liderliği küreselleşme, kültürel çeşitlilik, dijitalleşme ve ideolojik belirsizlikler gibi dinamiklerle şekillenmektedir. Popülizmin yükselişi ve sosyal medyanın dönüştürücü etkisi, liderliği bir yandan daha görünür ve etkin kılarken, diğer yandan demokratik süreçler açısından kırılgan ve tartışmalı bir zemine taşımaktadır. Bu çelişkili yapı, siyasal liderliği hem vazgeçilmez hem de sürekli sorgulanan bir olgu hâline getirmiştir.
- Open Access
- 20 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 3-30
İklim Krizi ve Yeni Dalga İklim Aktivizminin Yükselişi: Toplumsal Hareketler ve Sosyal Değişim
Bu çalışma, iklim krizinin küresel etkileri ile bu krize karşı gelişen yeni toplumsal hareketleri ve yeni dalga iklim aktivizmini ele almaktadır. İklim krizi, yalnızca çevresel değil, aynı zamanda sosyal ve sağlık alanında da derin etkiler yaratmakta; şehir merkezlerinde artan sıcaklıklar ve uygun olmayan iklim koşulları nedeniyle her yıl milyonlarca insan hayatını kaybetmektedir. Bu durum, iklim krizini yalnızca bir çevre sorunu değil, aynı zamanda bir halk sağlığı ve sosyal adalet meselesi haline getirmektedir. Fridays for Future, Extinction Rebellion ve Sunrise Movement gibi yeni dalga hareketler, iklim krizine karşı küresel bir farkındalık oluşturmayı ve sosyal değişim sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışmada, bu hareketlerin çıkış nedenleri, stratejileri ve toplumsal etkileri analiz edilmiş; iklim krizine yönelik mücadelede daha geniş bir katılım sağlamak için siyasi ve ekonomik yapılarla olan ilişkileri değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, yeni dalga iklim aktivizmine yönelik bazı noktalar eleştirel bir bakış açısı ile tahlil edilmiş ve geleceğe yönelik tavsiyelerde bulunulmuştur.
- 20 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 3-30
Open Accessİklim Krizi ve Yeni Dalga İklim Aktivizminin Yükselişi: Toplumsal Hareketler ve Sosyal Değişim
Bu çalışma, iklim krizinin küresel etkileri ile bu krize karşı gelişen yeni toplumsal hareketleri ve yeni dalga iklim aktivizmini ele almaktadır. İklim krizi, yalnızca çevresel değil, aynı zamanda sosyal ve sağlık alanında da derin etkiler yaratmakta; şehir merkezlerinde artan sıcaklıklar ve uygun olmayan iklim koşulları nedeniyle her yıl milyonlarca insan hayatını kaybetmektedir. Bu durum, iklim krizini yalnızca bir çevre sorunu değil, aynı zamanda bir halk sağlığı ve sosyal adalet meselesi haline getirmektedir. Fridays for Future, Extinction Rebellion ve Sunrise Movement gibi yeni dalga hareketler, iklim krizine karşı küresel bir farkındalık oluşturmayı ve sosyal değişim sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışmada, bu hareketlerin çıkış nedenleri, stratejileri ve toplumsal etkileri analiz edilmiş; iklim krizine yönelik mücadelede daha geniş bir katılım sağlamak için siyasi ve ekonomik yapılarla olan ilişkileri değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, yeni dalga iklim aktivizmine yönelik bazı noktalar eleştirel bir bakış açısı ile tahlil edilmiş ve geleceğe yönelik tavsiyelerde bulunulmuştur.
- Open Access
- 20 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
Sürdürülebilir Gelecek İçin İklim Perspektifleri
Eser, iklim değişikliğinin farklı boyutlarını ele alarak, küresel bir kriz olan iklim değişikliğine karşı hem teorik hem de pratik çözümler sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaça yönelik olarak da toplumsal hareketlerden teknolojik yeniliklere, çevresel ve ekonomik etkilerden sanatsal yaklaşımlara kadar geniş bir perspektifle hazırlanmıştır. Eserde yer alan bölümler, iklim krizine dair çok yönlü bir analiz sunmaktadır. Toplumsal hareketler ve sosyal değişim bağlamında, yeni dalga iklim aktivizminin yükselişi ve feminist perspektiften iklim adaleti teorileri ele alınmaktadır. Teknolojik çözümler kapsamında, yapay zekâ destekli geri dönüşüm sistemleri ve karbonsuz yaşam için biyomimikri ve ahşap tasarım gibi yenilikçi yaklaşımlar tartışılmaktadır. Ekonomik ve sosyal etkiler, iklim değişikliğinin toplumsal yapılar üzerindeki etkileri ve krizle birlikte ortaya çıkan girişimcilik fırsatları üzerinden incelenmektedir. Ayrıca, eser, çevresel tarih ve estetik gibi konuları da kapsayarak, ekolojik sanat ve iklim estetiği gibi yaratıcı çözümleri gündeme getirmektedir. Doğal afetler ve çevresel etkiler bölümlerinde ise iklim değişikliğinin sel, taşkın ve bitki koruma yöntemleri üzerindeki etkileri detaylandırılmıştır. Yönetişim ve politika perspektifi, çok düzeyli kentsel yönetişim ağları ve çevresel performans ile kurumsal kalite ilişkileri gibi konular üzerinden değerlendirilmiştir. Disiplinler arası bir bakış açısıyla kaleme alınan bu kitap, farklı alanlardan akademisyenlerin katkılarıyla hazırlanmıştır ve bilimsel bir rehber niteliği taşımaktadır. İklim değişikliği ile mücadelede hem bireysel hem de toplumsal farkındalık yaratmayı hedefleyen bu eser, okuyucularına küresel sorunlara yönelik bütüncül çözümler sunmaktadır. Bu kitap, araştırmacılar, karar alıcılar, öğrenciler ve konuya ilgi duyan herkes için değerli bir kaynak olma özelliği taşımaktadır. İklim kriziyle mücadelede bilgi birikimini artırmayı ve daha sürdürülebilir bir geleceğe katkı sağlamayı amaçlayan bu çalışma, insanlık için ortak bir gelecek inşa etme bilincine hizmet etmektedir.
- 20 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
Open AccessSürdürülebilir Gelecek İçin İklim Perspektifleri
Eser, iklim değişikliğinin farklı boyutlarını ele alarak, küresel bir kriz olan iklim değişikliğine karşı hem teorik hem de pratik çözümler sunmayı amaçlamaktadır. Bu amaça yönelik olarak da toplumsal hareketlerden teknolojik yeniliklere, çevresel ve ekonomik etkilerden sanatsal yaklaşımlara kadar geniş bir perspektifle hazırlanmıştır. Eserde yer alan bölümler, iklim krizine dair çok yönlü bir analiz sunmaktadır. Toplumsal hareketler ve sosyal değişim bağlamında, yeni dalga iklim aktivizminin yükselişi ve feminist perspektiften iklim adaleti teorileri ele alınmaktadır. Teknolojik çözümler kapsamında, yapay zekâ destekli geri dönüşüm sistemleri ve karbonsuz yaşam için biyomimikri ve ahşap tasarım gibi yenilikçi yaklaşımlar tartışılmaktadır. Ekonomik ve sosyal etkiler, iklim değişikliğinin toplumsal yapılar üzerindeki etkileri ve krizle birlikte ortaya çıkan girişimcilik fırsatları üzerinden incelenmektedir. Ayrıca, eser, çevresel tarih ve estetik gibi konuları da kapsayarak, ekolojik sanat ve iklim estetiği gibi yaratıcı çözümleri gündeme getirmektedir. Doğal afetler ve çevresel etkiler bölümlerinde ise iklim değişikliğinin sel, taşkın ve bitki koruma yöntemleri üzerindeki etkileri detaylandırılmıştır. Yönetişim ve politika perspektifi, çok düzeyli kentsel yönetişim ağları ve çevresel performans ile kurumsal kalite ilişkileri gibi konular üzerinden değerlendirilmiştir. Disiplinler arası bir bakış açısıyla kaleme alınan bu kitap, farklı alanlardan akademisyenlerin katkılarıyla hazırlanmıştır ve bilimsel bir rehber niteliği taşımaktadır. İklim değişikliği ile mücadelede hem bireysel hem de toplumsal farkındalık yaratmayı hedefleyen bu eser, okuyucularına küresel sorunlara yönelik bütüncül çözümler sunmaktadır. Bu kitap, araştırmacılar, karar alıcılar, öğrenciler ve konuya ilgi duyan herkes için değerli bir kaynak olma özelliği taşımaktadır. İklim kriziyle mücadelede bilgi birikimini artırmayı ve daha sürdürülebilir bir geleceğe katkı sağlamayı amaçlayan bu çalışma, insanlık için ortak bir gelecek inşa etme bilincine hizmet etmektedir.
- Open Access
- 13 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 185-214
Makyavelist Liderlik: Güç, Korku ve Manipülasyon
Bu bölümde, liderlik literatüründe oldukça tartışmalı bir yer edinen Makyavelist liderlik yaklaşımı ele alınacaktır. Bu çalışmanın amacı, Makyavelist liderlik kavramını hem teorik hem de pratik bağlamda derinlemesine incelemek, bu liderlik yaklaşımının modern dönemde nasıl yer bulduğunu anlamak ve literatürdeki mevcut saha çalışmalarını değerlendirerek Makyavelist liderliğin etkilerini ortaya koymaktır. Temel olarak pragmatizm, güce dayalı kontrol ve manipülasyon içeren bir liderlik tarzı olan Makyavelizm kısaca “amaca giden yolda her şey mubahtır” sözü ile özetlenebilir. Bu bölümde, Makyavelist Liderlik anlayışının tarihsel kökenleri, Niccolò Machiavelli’nin “Prens” adlı eserine dayandırılarak açıklanacaktır. Akabinde Makyavelist Düşüncenin gelişim sürecinden bahsedilecektir. Daha sonra Makyavelizm’in daha iyi anlaşılabilmesi için bu yaklaşımın alt boyutları derinlemesine açıklanacaktır. Makyavelizm’in tarihsel süreci ve kavramsal anlamı açıklandıktan sonra ise bu kavramın Liderlik ile olan ilişkisi, Makyavelist kişilik özellikleri ve liderlik teorileri ile birlikte açıklanmaya çalışılacaktır. Tüm bunların ardından literatürde Makyavelist Liderlik olgusunun etkileri veya diğer olgular ile ilişkilerini inceleyen saha çalışmalarının bir taraması yapılacak ve bu çalışmaların bulguları analiz edilecektir. Sonuç kısmında ise Makyavelist Liderlik kavramı hakkında net bir açıklama yapılması ve gelecekteki liderlik teorileri ve uygulamaları üzerindeki potansiyel etkilerinin değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Makyavelist liderliğin güçlü ve zayıf yönleri üzerinde durularak, liderlik dinamiklerine farklı bir perspektiften katkı sunmak amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın, Makyavelist liderliğin giderek karmaşıklaşan modern dünyada nasıl bir rol oynadığını ve bu liderlik tarzının örgütsel yapılar, çalışan psikolojisi ve etik değerler üzerindeki etkilerini anlamak açısından büyük önem taşıyacağı düşünülmektedir.
- 13 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 185-214
Open AccessMakyavelist Liderlik: Güç, Korku ve Manipülasyon
Bu bölümde, liderlik literatüründe oldukça tartışmalı bir yer edinen Makyavelist liderlik yaklaşımı ele alınacaktır. Bu çalışmanın amacı, Makyavelist liderlik kavramını hem teorik hem de pratik bağlamda derinlemesine incelemek, bu liderlik yaklaşımının modern dönemde nasıl yer bulduğunu anlamak ve literatürdeki mevcut saha çalışmalarını değerlendirerek Makyavelist liderliğin etkilerini ortaya koymaktır. Temel olarak pragmatizm, güce dayalı kontrol ve manipülasyon içeren bir liderlik tarzı olan Makyavelizm kısaca “amaca giden yolda her şey mubahtır” sözü ile özetlenebilir. Bu bölümde, Makyavelist Liderlik anlayışının tarihsel kökenleri, Niccolò Machiavelli’nin “Prens” adlı eserine dayandırılarak açıklanacaktır. Akabinde Makyavelist Düşüncenin gelişim sürecinden bahsedilecektir. Daha sonra Makyavelizm’in daha iyi anlaşılabilmesi için bu yaklaşımın alt boyutları derinlemesine açıklanacaktır. Makyavelizm’in tarihsel süreci ve kavramsal anlamı açıklandıktan sonra ise bu kavramın Liderlik ile olan ilişkisi, Makyavelist kişilik özellikleri ve liderlik teorileri ile birlikte açıklanmaya çalışılacaktır. Tüm bunların ardından literatürde Makyavelist Liderlik olgusunun etkileri veya diğer olgular ile ilişkilerini inceleyen saha çalışmalarının bir taraması yapılacak ve bu çalışmaların bulguları analiz edilecektir. Sonuç kısmında ise Makyavelist Liderlik kavramı hakkında net bir açıklama yapılması ve gelecekteki liderlik teorileri ve uygulamaları üzerindeki potansiyel etkilerinin değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Makyavelist liderliğin güçlü ve zayıf yönleri üzerinde durularak, liderlik dinamiklerine farklı bir perspektiften katkı sunmak amaçlanmaktadır. Bu çalışmanın, Makyavelist liderliğin giderek karmaşıklaşan modern dünyada nasıl bir rol oynadığını ve bu liderlik tarzının örgütsel yapılar, çalışan psikolojisi ve etik değerler üzerindeki etkilerini anlamak açısından büyük önem taşıyacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 31 May 2024
- Published by Mardin Artuklu University in Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi
- Vol. 7 (1) , 1-18
Alevi Kimliğinin İkircikliği: Azınlık mı Asli Unsur mu?
Bu çalışma, kozmopolit bir imparatorluğun ardından kurulan Türk ulus devleti Türkiye Cumhuriyeti’nde Alevilerin bir azınlık mı olduğunu yoksa devletin doğal kabul gören asli bir unsuru mu olduğunu tartışmaya açmaktadır. Bu amaçla öncelikle ‘kimlik’, ‘yurttaş’ ve ‘azınlık’ kavramları irdelenmiş, akabinde ulus devletlerin sahneye çıkışlarında ulusları ile nasıl kavuştukları ya da uluslarını nasıl oluşturdukları incelenmiştir. Kavramsal tartışmaların ardından Türkiye Cumhuriyeti devletinde Alevilerin ‘kendi kimlikleri’ ile ne kadar var olabildikleri tartışılmıştır. Dini kimlikleri, etnik kökenleri ve Cumhuriyet’in kuruluş sürecinde verdikleri mücadele ile değerlendirildiğinde Aleviler bu toprakların ve Türkiye Cumhuriyeti’nin asli unsurlarıdır. Bu açıdan ele alındığında Alevi toplumunun asli unsur olarak değerlendirilmesi, aynı zamanda toplum içindeki birlik ve beraberliği pekiştirmek adına önemli bir gerçekliktir. Bir diğer taraftan ise kendi inançlarını, ritüellerini, yaşam tarzlarını özgürce yaşayamama ve kimliklerini özgürce ifade edememe gibi problemler yaşadıkları için ise Aleviler, Türkiye Cumhuriyeti’nde azınlık konumundadırlar. Bu bağlamda, Alevilerin hem asli unsur hem de azınlık olarak değerlendirilmesi, Türkiye'nin karmaşık sosyal yapısındaki çeşitli gerçekliklere işaret etmektedir. Bu gerçeklikleri anlamak ve çözümlemek, toplumsal birliği güçlendirmek, hoşgörüyü arttırmak ve eşitliği sağlamak adına kapsamlı bir toplumsal diyalog ve çaba gerektirmektedir. Bu noktada, Alevi topluluğunun kendine özgü kültürünü, inançlarını ve yaşam tarzlarını özgürce sürdürebilmelerini sağlamak amacıyla daha kapsayıcı bir politika ve hukuki çerçeve oluşturulması önemlidir.
- 31 May 2024
- Published by Mardin Artuklu University in Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi
- Vol. 7 (1) , 1-18
Open AccessAlevi Kimliğinin İkircikliği: Azınlık mı Asli Unsur mu?
Bu çalışma, kozmopolit bir imparatorluğun ardından kurulan Türk ulus devleti Türkiye Cumhuriyeti’nde Alevilerin bir azınlık mı olduğunu yoksa devletin doğal kabul gören asli bir unsuru mu olduğunu tartışmaya açmaktadır. Bu amaçla öncelikle ‘kimlik’, ‘yurttaş’ ve ‘azınlık’ kavramları irdelenmiş, akabinde ulus devletlerin sahneye çıkışlarında ulusları ile nasıl kavuştukları ya da uluslarını nasıl oluşturdukları incelenmiştir. Kavramsal tartışmaların ardından Türkiye Cumhuriyeti devletinde Alevilerin ‘kendi kimlikleri’ ile ne kadar var olabildikleri tartışılmıştır. Dini kimlikleri, etnik kökenleri ve Cumhuriyet’in kuruluş sürecinde verdikleri mücadele ile değerlendirildiğinde Aleviler bu toprakların ve Türkiye Cumhuriyeti’nin asli unsurlarıdır. Bu açıdan ele alındığında Alevi toplumunun asli unsur olarak değerlendirilmesi, aynı zamanda toplum içindeki birlik ve beraberliği pekiştirmek adına önemli bir gerçekliktir. Bir diğer taraftan ise kendi inançlarını, ritüellerini, yaşam tarzlarını özgürce yaşayamama ve kimliklerini özgürce ifade edememe gibi problemler yaşadıkları için ise Aleviler, Türkiye Cumhuriyeti’nde azınlık konumundadırlar. Bu bağlamda, Alevilerin hem asli unsur hem de azınlık olarak değerlendirilmesi, Türkiye'nin karmaşık sosyal yapısındaki çeşitli gerçekliklere işaret etmektedir. Bu gerçeklikleri anlamak ve çözümlemek, toplumsal birliği güçlendirmek, hoşgörüyü arttırmak ve eşitliği sağlamak adına kapsamlı bir toplumsal diyalog ve çaba gerektirmektedir. Bu noktada, Alevi topluluğunun kendine özgü kültürünü, inançlarını ve yaşam tarzlarını özgürce sürdürebilmelerini sağlamak amacıyla daha kapsayıcı bir politika ve hukuki çerçeve oluşturulması önemlidir.
- 31 December 2021
- Published by Gazi Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi in Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (3) , 859-890
1960’lı Yıllarda Türk Solunun Almaşıklığı: Sosyalizm ve Milliyetçilik
Türkiye’de milliyetçilik genelde sağ ideolojilere mahsus bir kavram olarak düşünülmekte sol ideoloji ise, milliyet veya din olgusundan arınmış ve hatta ona karşı olacak söylemlerle bağdaştırılmaktadır. Milliyetçi merkez sol olarak ön plana çıkan ulusalcılık fikri bu algıyı biraz yıksa da, aslında sol ve milliyetçilik arasındaki ilişkide incelemelerin Türk Solu’nun zirve yaptığı 1960’lı yıllar göz ardı edilerek yapılmış görünmektedir. 1960’lı yıllarda görece Türkiye tarihindeki en hegemonik günlerini yaşayan Türk Solu, çeşitli formlarda kendini göstermiştir. Bu hareketlerin birçoğunun Kemalizm’in ve antiemperyalist bir ruhtan kaynaklı milliyetçiliğin etkisinden çıkamadıkları rahatlıkla söylenebilecektir. Radikal birkaç örnek dışında sol hareketlerde bariz bir milliyetçilik vurgusu vardır. Özellikle Yön, TİP ve MDD hareketlerinin bazı söylemlerinde hâkim bir Türk milliyetçiliği (ulusalcılığı) gözlemlenmektedir. Keza benzer şekilde TKP/ML hareketi de bariz bir şekilde Kürt milliyetçisidir. Sol hareketlerin milliyetçiliğe yaklaşımları çoğunlukla sömürge karşıtı ve tepkisel milliyetçilik olarak gelişmiştir. 1960’lı yıllardaki sol hareketlerin Milliyetçiliğe yaklaşımları ise kimi zaman pragmatist nitelikler taşısa da, samimi inançlar barındırdığı da inkâr edilemeyecektir. Çalışmada tespit edilen önemli bir nokta ise Sosyalist tezlerle öne çıkan sol hareketlerin, milliyetçi argümanları sosyalizmin temel argümanlarından bile daha çok vurgulamış olmalarıdır. Hülasa 1960’lı yıllarda Türk solu milliyetçi ve sosyalist bir almaşıklığa sahip görünmektedir.
- 31 December 2021
- Published by Gazi Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi in Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 23 (3) , 859-890
1960’lı Yıllarda Türk Solunun Almaşıklığı: Sosyalizm ve Milliyetçilik
Türkiye’de milliyetçilik genelde sağ ideolojilere mahsus bir kavram olarak düşünülmekte sol ideoloji ise, milliyet veya din olgusundan arınmış ve hatta ona karşı olacak söylemlerle bağdaştırılmaktadır. Milliyetçi merkez sol olarak ön plana çıkan ulusalcılık fikri bu algıyı biraz yıksa da, aslında sol ve milliyetçilik arasındaki ilişkide incelemelerin Türk Solu’nun zirve yaptığı 1960’lı yıllar göz ardı edilerek yapılmış görünmektedir. 1960’lı yıllarda görece Türkiye tarihindeki en hegemonik günlerini yaşayan Türk Solu, çeşitli formlarda kendini göstermiştir. Bu hareketlerin birçoğunun Kemalizm’in ve antiemperyalist bir ruhtan kaynaklı milliyetçiliğin etkisinden çıkamadıkları rahatlıkla söylenebilecektir. Radikal birkaç örnek dışında sol hareketlerde bariz bir milliyetçilik vurgusu vardır. Özellikle Yön, TİP ve MDD hareketlerinin bazı söylemlerinde hâkim bir Türk milliyetçiliği (ulusalcılığı) gözlemlenmektedir. Keza benzer şekilde TKP/ML hareketi de bariz bir şekilde Kürt milliyetçisidir. Sol hareketlerin milliyetçiliğe yaklaşımları çoğunlukla sömürge karşıtı ve tepkisel milliyetçilik olarak gelişmiştir. 1960’lı yıllardaki sol hareketlerin Milliyetçiliğe yaklaşımları ise kimi zaman pragmatist nitelikler taşısa da, samimi inançlar barındırdığı da inkâr edilemeyecektir. Çalışmada tespit edilen önemli bir nokta ise Sosyalist tezlerle öne çıkan sol hareketlerin, milliyetçi argümanları sosyalizmin temel argümanlarından bile daha çok vurgulamış olmalarıdır. Hülasa 1960’lı yıllarda Türk solu milliyetçi ve sosyalist bir almaşıklığa sahip görünmektedir.
- Open Access
- 25 December 2021
- Published by Erciyes Universitesi (DergiPark) in Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- No. 60,p. 79-102
Sultan II. Abdülhamid’in Yönetim Anlayışı ve Osmanlı Bürokratik Yapısındaki Yeri
Ne modern devlet sistemlerinin vazgeçilmez bir unsuru; çoğu zaman bir kangren çoğu zaman da olmazsa olmaz bir yapı olarak değerlendirilen bürokrasi, ne de Türk dünyasının en çok iz bırakan liderlerinden birisi olan Sultan II. Abdülhamid üzerine yapılan tartışmalar yakın zamanda bitecek gibi durmamaktadır. Bu çalışmada da II. Abdülhamid’in dış politikaya, iç politikaya, ekonomiye, eğitime, adalet hizmetlerine ve askeriyeye dair yönetim anlayışları incelenmiş ve bunların Osmanlı bürokratik yapısındaki yerlerine dair birtakım saptamalar yapılmıştır. Çoğu zaman istibdat yönetimi, tek adamlık, merkeziyetçilik ve gericilik ile birlikte anılan II. Abdülhamid’in Türk modernleşmesi sürecinde dizmiş olduğu kilometre taşları göz ardı edilmektedir. Nitekim o Osmanlı tarihinde ilk defa meclis açan ve ilk defa anayasa ilan eden padişahtır. Ancak tahta geldiği dönemde yönetimde bulunan yozlaşmış bürokrasi ile mücadelesi onu zaman zaman çelişkili kararlar almaya itmiştir. Özellikle Tanzimat sonrası Osmanlı’nın modernleşme furyasına kapıldığı bir dönemde kendisini bu hareketlerin tam ortasında bulan bürokrasinin modernleşmesi ilmi ya da teknolojik alanlardan ziyade kültürel alanda gerçekleşmiş ve bürokrasi giderek kendisini ayrıcalıklı bir konuma getirerek devletin otoritesini eline almıştır. II. Abdülhamid ise tahta geldikten sonra devlet otoritesini yeniden saraya bağlayarak, bürokrasi ile mücadele etmeye başlamıştır. Ancak bu mücadele bürokrasinin yok edilmesi amacıyla değil; keyfiyetten uzaklaştırılarak kurumsallaştırılması ve saraya sadakatin sağlanması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Birçok alanda modernleşme hareketlerinin fitilini yakan II. Abdülhamid, bürokrasinin de modernleştirilmesi adına çok önemli düzenlemeler yapmıştır. II. Abdülhamid’in dizayn ettiği bürokratik yapının mirasçısı ise Türkiye Cumhuriyeti olmuştur.
- 25 December 2021
- Published by Erciyes Universitesi (DergiPark) in Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- No. 60,p. 79-102
Open AccessSultan II. Abdülhamid’in Yönetim Anlayışı ve Osmanlı Bürokratik Yapısındaki Yeri
Ne modern devlet sistemlerinin vazgeçilmez bir unsuru; çoğu zaman bir kangren çoğu zaman da olmazsa olmaz bir yapı olarak değerlendirilen bürokrasi, ne de Türk dünyasının en çok iz bırakan liderlerinden birisi olan Sultan II. Abdülhamid üzerine yapılan tartışmalar yakın zamanda bitecek gibi durmamaktadır. Bu çalışmada da II. Abdülhamid’in dış politikaya, iç politikaya, ekonomiye, eğitime, adalet hizmetlerine ve askeriyeye dair yönetim anlayışları incelenmiş ve bunların Osmanlı bürokratik yapısındaki yerlerine dair birtakım saptamalar yapılmıştır. Çoğu zaman istibdat yönetimi, tek adamlık, merkeziyetçilik ve gericilik ile birlikte anılan II. Abdülhamid’in Türk modernleşmesi sürecinde dizmiş olduğu kilometre taşları göz ardı edilmektedir. Nitekim o Osmanlı tarihinde ilk defa meclis açan ve ilk defa anayasa ilan eden padişahtır. Ancak tahta geldiği dönemde yönetimde bulunan yozlaşmış bürokrasi ile mücadelesi onu zaman zaman çelişkili kararlar almaya itmiştir. Özellikle Tanzimat sonrası Osmanlı’nın modernleşme furyasına kapıldığı bir dönemde kendisini bu hareketlerin tam ortasında bulan bürokrasinin modernleşmesi ilmi ya da teknolojik alanlardan ziyade kültürel alanda gerçekleşmiş ve bürokrasi giderek kendisini ayrıcalıklı bir konuma getirerek devletin otoritesini eline almıştır. II. Abdülhamid ise tahta geldikten sonra devlet otoritesini yeniden saraya bağlayarak, bürokrasi ile mücadele etmeye başlamıştır. Ancak bu mücadele bürokrasinin yok edilmesi amacıyla değil; keyfiyetten uzaklaştırılarak kurumsallaştırılması ve saraya sadakatin sağlanması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Birçok alanda modernleşme hareketlerinin fitilini yakan II. Abdülhamid, bürokrasinin de modernleştirilmesi adına çok önemli düzenlemeler yapmıştır. II. Abdülhamid’in dizayn ettiği bürokratik yapının mirasçısı ise Türkiye Cumhuriyeti olmuştur.
- Open Access
- 31 July 2021
- Published by Omer Halisdemir Universitesi in Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 14 (3) , 861-880
Karizmatik lider algısının örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisi: Kastamonu ilindeki siyasi partilerde bir araştırma
Sosyal bir varlık olarak insana ve davranışlara verilen önemin son yıllarda artması ile birlikte, insanı temel alan araştırmalar da giderek artmaktadır. Bu süreçte liderlik davranışları da fazlasıyla incelenen bir konu haline gelmiştir. Günümüz rekabetçi ortamında insan kaynaklarını etkin kullanmak isteyen örgütlerde liderlik konusu hayati önem taşımaktadır. Özel sektöründen kamu kuruluşuna, sivil toplum kuruluşlarından arkadaş ortamlarına kadar, insanın içinde olduğu her toplulukta liderlik olgusu mevcuttur. Bu hususta tabi ki ülke yönetimine talip olan siyasi partiler için de liderlik konusu çok önemlidir. Bu çalışmada insanların tamamen gönüllülük esasına göre katıldıkları ve hiçbir maddi çıkar gözetmeksizin uğrunda çalıştıkları bir örgütsel yapı olan siyasi parti üyelerinin karizmatik liderlik algılarının gösterdikleri örgütsel vatandaşlık davranışlarına etki edip etmediği analiz edilmektedir. Araştırma Kastamonu ilinde örgütleri bulunan ve 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılan siyasi parti üyeleri üzerinde yapılmıştır. Katılımcılara karizmatik liderlik algılarını ve örgütsel vatandaşlık davranışlarını ölçen anket formları dağıtılmış ve bu formlar SPSS programında analiz edilmiştir. Toplamda 394 kişinin katılım sağladığı çalışma sonucunda katılımcıların karizmatik liderlik algıları ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve karizmatik liderlik algılarının örgütsel vatandaşlık davranışına kısmen etki ettiği saptanmıştır.
- 31 July 2021
- Published by Omer Halisdemir Universitesi in Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 14 (3) , 861-880
Open AccessKarizmatik lider algısının örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisi: Kastamonu ilindeki siyasi partilerde bir araştırma
Sosyal bir varlık olarak insana ve davranışlara verilen önemin son yıllarda artması ile birlikte, insanı temel alan araştırmalar da giderek artmaktadır. Bu süreçte liderlik davranışları da fazlasıyla incelenen bir konu haline gelmiştir. Günümüz rekabetçi ortamında insan kaynaklarını etkin kullanmak isteyen örgütlerde liderlik konusu hayati önem taşımaktadır. Özel sektöründen kamu kuruluşuna, sivil toplum kuruluşlarından arkadaş ortamlarına kadar, insanın içinde olduğu her toplulukta liderlik olgusu mevcuttur. Bu hususta tabi ki ülke yönetimine talip olan siyasi partiler için de liderlik konusu çok önemlidir. Bu çalışmada insanların tamamen gönüllülük esasına göre katıldıkları ve hiçbir maddi çıkar gözetmeksizin uğrunda çalıştıkları bir örgütsel yapı olan siyasi parti üyelerinin karizmatik liderlik algılarının gösterdikleri örgütsel vatandaşlık davranışlarına etki edip etmediği analiz edilmektedir. Araştırma Kastamonu ilinde örgütleri bulunan ve 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılan siyasi parti üyeleri üzerinde yapılmıştır. Katılımcılara karizmatik liderlik algılarını ve örgütsel vatandaşlık davranışlarını ölçen anket formları dağıtılmış ve bu formlar SPSS programında analiz edilmiştir. Toplamda 394 kişinin katılım sağladığı çalışma sonucunda katılımcıların karizmatik liderlik algıları ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve karizmatik liderlik algılarının örgütsel vatandaşlık davranışına kısmen etki ettiği saptanmıştır.