Azime Karakoç Kumsar
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Research Interests
Azime Karakoç Kumsar has a total of 61 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Feride Taskin Yilmaz
Faculty of Health Sciences, Sakarya University of Applied Sciences, Sakarya, Turkey
5 shared publications - Selda Celik
Sağlık Bilimleri Üniversitesi
2 shared publications - Şehrinaz Polat
Istanbul University Nursing Faculty Istanbul Turkey
2 shared publications - Afide Tufan
Manisa Kula State Hospital, Manisa, Turkey
1 shared publication - Alev Sivaslı1 shared publication
- Ali Akgün
Muğla Sıtkı Koçman University
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 24 April 2026
- Published by Caleo in Mediterranean Nursing and Midwifery
- Vol. 6 (2) , 110-117
Eye Health Literacy and Vision-Related Quality of Life in Type 2 Diabetic Individuals: A Cross-sectional Study
Objective: The aim of this study was to investigate eye health literacy and vision-related quality of life levels in type 2 diabetic individuals, determine the relationship between these variables, and identify associated factors. Methods: This cross-sectional study included 336 type 2 diabetic individuals. The data were collected using a patient information form, the Eye Health Literacy Scale, and the National Eye Institute-Visual Function Questionnaire. Results: The eye health literacy levels of the participants were above-average, and their vision-related quality of life levels were moderate. There was a positive relationship between eye health literacy and vision-related quality of life. Eye health literacy explained 5% of the total variance in vision-related quality of life. The participants at or over the age of 65 years, those who had not received education about eye health after their diagnosis, and those who had developed diabetic retinopathy had lower vision-related quality of life levels. Furthermore, a negative and weakly significant relationship was found between glycated hemoglobin and vision-related quality of life. Conclusion: As eye health literacy increases in diabetic individuals, their vision-related quality of life can also be increased. The status of having received education on eye health, especially from healthcare professionals, was found to be associated with both eye health literacy and vision-related quality of life. In terms of vision-related quality of life, nurses should raise awareness regarding eye health literacy among all diabetic individuals, especially those who are at risk.
- 24 April 2026
- Published by Caleo in Mediterranean Nursing and Midwifery
- Vol. 6 (2) , 110-117
Open AccessEye Health Literacy and Vision-Related Quality of Life in Type 2 Diabetic Individuals: A Cross-sectional Study
Objective: The aim of this study was to investigate eye health literacy and vision-related quality of life levels in type 2 diabetic individuals, determine the relationship between these variables, and identify associated factors. Methods: This cross-sectional study included 336 type 2 diabetic individuals. The data were collected using a patient information form, the Eye Health Literacy Scale, and the National Eye Institute-Visual Function Questionnaire. Results: The eye health literacy levels of the participants were above-average, and their vision-related quality of life levels were moderate. There was a positive relationship between eye health literacy and vision-related quality of life. Eye health literacy explained 5% of the total variance in vision-related quality of life. The participants at or over the age of 65 years, those who had not received education about eye health after their diagnosis, and those who had developed diabetic retinopathy had lower vision-related quality of life levels. Furthermore, a negative and weakly significant relationship was found between glycated hemoglobin and vision-related quality of life. Conclusion: As eye health literacy increases in diabetic individuals, their vision-related quality of life can also be increased. The status of having received education on eye health, especially from healthcare professionals, was found to be associated with both eye health literacy and vision-related quality of life. In terms of vision-related quality of life, nurses should raise awareness regarding eye health literacy among all diabetic individuals, especially those who are at risk.
- 22 January 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 93-108
Kalp Tamponadı, Kardiyopulmoner Arrest ve Kanıta Dayalı Tedavi Bakım Uygulamaları
Hemodiyaliz tedavisi alan hastalarda kardiyovasküler hastalık ve kardiyovasküler komplikasyon görülme sıklığı oldukça yüksektir. Atriyal ve perikardiyal basınçlarda eşit yükselme, inspirasyonla sistolik kan basıncında aşırı düşme ve hipotansiyonla karakterize hemodinamik durum olarak tanımlanana kalp tamponadı, hemodiyaliz hastalarında genellikle üremik perikardit ve diyalizle ilişkili perikardit sonucu meydana gelmektedir. Kalp tamponadı hızlı tanı konulup, gerekli müdahalenin acil yapılarak kardiyopulmoner arrestin önlenmesi gereken acil bir durumdur. Kalp tamponadı obstrüktif şokun bir şekli olduğundan; bu durum tipik olarak şokla tutarlı semptomlarla ortaya çıkmaktadır. Hayatı tehdit eden bir durum olduğu için hastalar hızlı bir şekilde değerlendirilmeli ve acil olarak tedavi altına alınmalıdır.
- 22 January 2026
- Published by Academician Publishing
- p. 93-108
Kalp Tamponadı, Kardiyopulmoner Arrest ve Kanıta Dayalı Tedavi Bakım Uygulamaları
Hemodiyaliz tedavisi alan hastalarda kardiyovasküler hastalık ve kardiyovasküler komplikasyon görülme sıklığı oldukça yüksektir. Atriyal ve perikardiyal basınçlarda eşit yükselme, inspirasyonla sistolik kan basıncında aşırı düşme ve hipotansiyonla karakterize hemodinamik durum olarak tanımlanana kalp tamponadı, hemodiyaliz hastalarında genellikle üremik perikardit ve diyalizle ilişkili perikardit sonucu meydana gelmektedir. Kalp tamponadı hızlı tanı konulup, gerekli müdahalenin acil yapılarak kardiyopulmoner arrestin önlenmesi gereken acil bir durumdur. Kalp tamponadı obstrüktif şokun bir şekli olduğundan; bu durum tipik olarak şokla tutarlı semptomlarla ortaya çıkmaktadır. Hayatı tehdit eden bir durum olduğu için hastalar hızlı bir şekilde değerlendirilmeli ve acil olarak tedavi altına alınmalıdır.
- Open Access
- 28 March 2024
- Published by Sakarya University of Applied Sciences in Journal of Innovative Healthcare Practices
- Vol. 5 (1) , 40-51
Yoğun Bakım Hemşirelerinin Kas İskelet Sistemi Ağrılarının İncelenmesi
Araştırma, yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin kas iskelet sistemine ilişkin ağrı yaşama durumları ve etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapıldı. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte gerçekleştirilen araştırmaya, 08.01.2021-01.03.2021 tarihleri arasında İstanbul’da bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi erişkin düzey Yoğun Bakım Ünitelerinde çalışan 90 hemşire dahil edildi. Veriler “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Genişletilmiş Nordic Kas-İskelet Sistemi Anketi” kullanılarak elde edildi. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistiksel metodlar, tek yönlü Anova, Kruskal Wallis, Pearson Ki-Kare ve Fisher-Freeman-Halton testi kullanıldı. Hemşirelerin %17.8’inde tanısı konulmuş kas-iskelet sistemi hastalığı bulunmaktadır. Ağrı şiddetleri 0 ile 10 puana aralığında değişmekte olup, ortalama 4.04±2.51’dir. Kas-iskelet sistemini olumsuz etkileyebilecek ilk üç hareketler olarak; hemşirelerin %42.2’si hastaya pozisyon vermek, %21.1’i hastayı yukarı çekmek ve %17.8’i hastaya bakım yapmak olarak belirtti. Hemşirelerin %88.9’unda (n=80) son 12 ay süresince herhangi bir zamanda acı, ağrı, rahatsızlık saptandı ve %36.7’sinde 1-3 bölgede, %36.7’sinde 4-6 bölgede görüldüğü belirlendi. Hemşirelerin, yarıdan fazlasının son on iki ay süresince herhangi bir zamanda ağrıdan dolayı işi engelleme durumu tespit edildi.
- 28 March 2024
- Published by Sakarya University of Applied Sciences in Journal of Innovative Healthcare Practices
- Vol. 5 (1) , 40-51
Open AccessYoğun Bakım Hemşirelerinin Kas İskelet Sistemi Ağrılarının İncelenmesi
Araştırma, yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin kas iskelet sistemine ilişkin ağrı yaşama durumları ve etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapıldı. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte gerçekleştirilen araştırmaya, 08.01.2021-01.03.2021 tarihleri arasında İstanbul’da bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi erişkin düzey Yoğun Bakım Ünitelerinde çalışan 90 hemşire dahil edildi. Veriler “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Genişletilmiş Nordic Kas-İskelet Sistemi Anketi” kullanılarak elde edildi. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistiksel metodlar, tek yönlü Anova, Kruskal Wallis, Pearson Ki-Kare ve Fisher-Freeman-Halton testi kullanıldı. Hemşirelerin %17.8’inde tanısı konulmuş kas-iskelet sistemi hastalığı bulunmaktadır. Ağrı şiddetleri 0 ile 10 puana aralığında değişmekte olup, ortalama 4.04±2.51’dir. Kas-iskelet sistemini olumsuz etkileyebilecek ilk üç hareketler olarak; hemşirelerin %42.2’si hastaya pozisyon vermek, %21.1’i hastayı yukarı çekmek ve %17.8’i hastaya bakım yapmak olarak belirtti. Hemşirelerin %88.9’unda (n=80) son 12 ay süresince herhangi bir zamanda acı, ağrı, rahatsızlık saptandı ve %36.7’sinde 1-3 bölgede, %36.7’sinde 4-6 bölgede görüldüğü belirlendi. Hemşirelerin, yarıdan fazlasının son on iki ay süresince herhangi bir zamanda ağrıdan dolayı işi engelleme durumu tespit edildi.
- 21 March 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 483-498
Yoğun Bakım Ünitesinde Obezite
Özellikle son on yılda obez birey sayısındaki artış, obez hasta sayısındaki artışı beraberinde getirmiş; yoğun bakım ünitelerine değişik endikasyonlar nedeniyle kritik bakım almak üzere obez hasta yatış sıklığının artması da kaçınılmaz bir sonuç olmuştur. Obez hastanın tedavi ve bakımı, tüm yoğun bakım ekibi için pek çok zorluğu içermektedir. Yoğun bakım ünitesinde obez hastaların bakımı sadece kiloları nedeniyle değil, aynı zamanda tedavi ve bakımı etkileyen, morbidite ve mortaliteyi artıran çok sayıda patofizyolojik değişiklik nedeniyle de zordur. Yoğun bakıma kabul edilen obez hastalar için düşünülmesi gereken en önemli nokta, hastada yaşanabilecek patofizyolojik farklılıklar olmalıdır. Bu nedenle, yoğun bakıma kabul edilen obez hastaların mevcut hastalıklarını tedavi ederken, obeziteye bağlı gelişebilecek fizyolojik değişiklikler ve riskler mutlaka göz önünde bulundurulmalı ve gelişebilecek sorunlara yönelik önlemler önceden alınmalı ve en uygun tedavi ve bakım şekli seçilmelidir. Yoğun bakım ünitesi hastayı fiziksel, sosyokültürel, psikospiritüel ve çevresel boyutta etkileyen birçok olumsuz faktörü içermektedir. Girişimsel işlemlerin yoğun olarak uygulandığı, morbidite ve mortalite oranlarının yüksek olduğu yoğun bakım ünitelerinde, tedavi ve bakım alan hastaların ünitede yatış süresince bireyselleştirilmiş kaliteli bakım almaları doğrultusunda, hemşirelere önemli sorumluluklar düşmektedir. Yoğun bakım ünitelerinde daha sık görmeye başladığımız obez hastanın beraberinde getirebileceği problemlere hazırlıklı olmak, hasta ve sağlık profesyonelleri açısından güvenli bir yaklaşımı ve daha hızlı iyileşme sürecini mümkün kılar. Tedavi ve bakımın temel amacı; obezitenin hasta üzerindeki olumsuz etkilerini azaltarak hastanın rahatını sağlamak; tedaviyi kolaylaştırmak ve bireyselleştirilmiş etkin bakımı sağlamak olmalıdır. Especially in recent years, the increase in the number of obese individuals, has brought about an increase in the number of obese patients and so the increase in the frequency of hospitalization of obese patients to intensive care units to receive critical care due to various indications has become an inevitable result. Treatment and care of the obese patient involves many difficulties for the all intensive care team. Caring for obese patients in the intensive care unit is difficult not only because of their weight, but also because of the numerous pathophysiological changes that affect treatment and care and increase morbidity and mortality. The most important point to consider for obese patients admitted to intensive care should be the pathophysiological differences that the patient may experience. Therefore, when treating the diseases of obese patients admitted to intensive care, physiological changes and risks that may develop due to obesity should be taken into consideration, precautions against possible problems should be taken in advance and the most appropriate form of treatment and care should be selected. The intensive care unit contains many negative factors that can affect the patient as physically, socioculturally, psychospiritally and environmental. In intensive care units where interventional procedures are performed intensively and morbidity and mortality rates are high, nurses have important responsibilities to ensure patients receive individualized quality care during their hospitalization in the unit. Being prepared for the problems that the obese patient, whom we are starting to see more frequently in intensive care units makes a safe approach and a faster recovery process possible for the patient and health professionals. The main purpose of treatment and care shuold be; to ensure the patient's comfort by reducing the negative effects of obesity on the patient, to facilitate treatment and to provide individualized effective care.
- 21 March 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 483-498
Yoğun Bakım Ünitesinde Obezite
Özellikle son on yılda obez birey sayısındaki artış, obez hasta sayısındaki artışı beraberinde getirmiş; yoğun bakım ünitelerine değişik endikasyonlar nedeniyle kritik bakım almak üzere obez hasta yatış sıklığının artması da kaçınılmaz bir sonuç olmuştur. Obez hastanın tedavi ve bakımı, tüm yoğun bakım ekibi için pek çok zorluğu içermektedir. Yoğun bakım ünitesinde obez hastaların bakımı sadece kiloları nedeniyle değil, aynı zamanda tedavi ve bakımı etkileyen, morbidite ve mortaliteyi artıran çok sayıda patofizyolojik değişiklik nedeniyle de zordur. Yoğun bakıma kabul edilen obez hastalar için düşünülmesi gereken en önemli nokta, hastada yaşanabilecek patofizyolojik farklılıklar olmalıdır. Bu nedenle, yoğun bakıma kabul edilen obez hastaların mevcut hastalıklarını tedavi ederken, obeziteye bağlı gelişebilecek fizyolojik değişiklikler ve riskler mutlaka göz önünde bulundurulmalı ve gelişebilecek sorunlara yönelik önlemler önceden alınmalı ve en uygun tedavi ve bakım şekli seçilmelidir. Yoğun bakım ünitesi hastayı fiziksel, sosyokültürel, psikospiritüel ve çevresel boyutta etkileyen birçok olumsuz faktörü içermektedir. Girişimsel işlemlerin yoğun olarak uygulandığı, morbidite ve mortalite oranlarının yüksek olduğu yoğun bakım ünitelerinde, tedavi ve bakım alan hastaların ünitede yatış süresince bireyselleştirilmiş kaliteli bakım almaları doğrultusunda, hemşirelere önemli sorumluluklar düşmektedir. Yoğun bakım ünitelerinde daha sık görmeye başladığımız obez hastanın beraberinde getirebileceği problemlere hazırlıklı olmak, hasta ve sağlık profesyonelleri açısından güvenli bir yaklaşımı ve daha hızlı iyileşme sürecini mümkün kılar. Tedavi ve bakımın temel amacı; obezitenin hasta üzerindeki olumsuz etkilerini azaltarak hastanın rahatını sağlamak; tedaviyi kolaylaştırmak ve bireyselleştirilmiş etkin bakımı sağlamak olmalıdır. Especially in recent years, the increase in the number of obese individuals, has brought about an increase in the number of obese patients and so the increase in the frequency of hospitalization of obese patients to intensive care units to receive critical care due to various indications has become an inevitable result. Treatment and care of the obese patient involves many difficulties for the all intensive care team. Caring for obese patients in the intensive care unit is difficult not only because of their weight, but also because of the numerous pathophysiological changes that affect treatment and care and increase morbidity and mortality. The most important point to consider for obese patients admitted to intensive care should be the pathophysiological differences that the patient may experience. Therefore, when treating the diseases of obese patients admitted to intensive care, physiological changes and risks that may develop due to obesity should be taken into consideration, precautions against possible problems should be taken in advance and the most appropriate form of treatment and care should be selected. The intensive care unit contains many negative factors that can affect the patient as physically, socioculturally, psychospiritally and environmental. In intensive care units where interventional procedures are performed intensively and morbidity and mortality rates are high, nurses have important responsibilities to ensure patients receive individualized quality care during their hospitalization in the unit. Being prepared for the problems that the obese patient, whom we are starting to see more frequently in intensive care units makes a safe approach and a faster recovery process possible for the patient and health professionals. The main purpose of treatment and care shuold be; to ensure the patient's comfort by reducing the negative effects of obesity on the patient, to facilitate treatment and to provide individualized effective care.
- Open Access
- 21 March 2024
- Published by Academician Publishing
Yoğun Bakım Seçilmiş Semptom Bulguların Yönetimi (3. BASKI)
Bakım Ortamı Fatma ETİ ASLAN Melike ÇAKIR Hemodinamik Parametreler ve İzlem – Mortalite ve Morbidite Ölçekleri - Yoğun Bakım Skorlama Sistemleri Halim ULUGÖL Fevzi TORAMAN Sıvı – Elektrolit Asit – Baz Dengesi Bozuklukları Özgen ILGAZ KOÇYİĞİT Yoğun Bakımda Malnutrisyon Yönetimi İlayda ÖZTÜRK ALTUNCEVAHİR Yoğun Bakımda Enfeksiyonun Önlenmesi Ferda AKYÜZ ÖZDEMİR İsmail TOYGAR Yoğun Bakım Rutinine Akılda Kalıcı Bir Yaklaşımla Yeniden Bakmak: Fast Hug Fadime ÇINAR Mehmet Aziz ÇAKMAK Yoğun Bakımda Etik Sorunlar Nadiye ÖZER Mozaiğe Seramik ve Camın Katılımı: Adıyaman Mozaikleri Üzerine Bir İnceleme Yaprak TANRIVERDİ Basınçlı Döküm Sistemi Yunis YILMAZER Yüksek Dereceli Odun Yakıtlı Fırınlarda Kül Sırının Dönüştürücü Etkisi ve Fırınlama Aşamaları Bahadır Cem ERDEM Yoğun Bakımda Şefkatli Dokunuş: Mizah ve Gülümseme Saliha KOÇ ASLAN Yoğun Bakımda Ekstrakorporeal Membran Oksijenasyonu Uygulaması ve Yönetimi Göknur PARLAK Fatma ETİ ASLAN Zor Hasta Yönetimi Ayla YAVA Aynur KOYUNCU Yoğun Bakımda Kardiyopulmoner Arrest ve İleri Yaşam Desteği Uygulamaları Göknur PARLAK Ali AKGÜN Fatma ETİ ASLAN Abdominal Distansiyon Sebahat ATEŞ Ağrı Yönetimi Sevim ÇELİK Sibel ALTINTAŞ Yoğun Bakımda Aritmi Tanı ve Yönetimi Zeynep KAPLAN AFACAN Fatma ETİ ASLAN Basınç Yaralanması Pakize ÖZYÜREK Meryem YAVUZ VAN GİERSBERGEN Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Basınç Yaraları Alev SİVASLI Zerrin ÇİĞDEM Bulantı ve Kusma Dilek AYGİN Deliryum Fatma DEMİR KORKMAZ Fatma ETİ ASLAN Dispne Feride TAŞKIN YILMAZ Epileptik Nöbet Serap GÖKÇE ESKİN Sakine BOYRAZ ÖZKAVAK Hıçkırık Serap GÖKÇE ESKİN Sakine BOYRAZ ÖZKAVAK Hipertermi – Hipotermi Nurdan GEZER Halise ÇİNAR Hipoksi Özlem BİLİK Hipotansiyon - Hipertansiyon Sultan ÖZKAN Ezgi ARSLAN Hipoglisemi-Hiperglisemi Nermin OLGUN Selda GEDİK ÇELİK Kafa İçi Basıncı Artışı Nurhan BAYRAKTAR Dilek ÇİLİNGİR Konstipasyon - Diyare Besey ÖREN Nötropeni Gülbeyaz CAN Yoğun Bakım Ünitesinde Obezite Azime KARAKOÇ KUMSAR Oligüri – Anüri Neriman ZENGİN Oral Mukozitler Ayfer BAYINDIR ÇEVİK Ödem - Dehidratasyon Havva SERT Öksürük ve Balgam Çıkarma Ayşe ÇİL AKINCI Uykusuzluk Hayat YALIN Venöz Tromboembolizm Fatma DEMİR KORKMAZ Yorgunluk Zeynep ERDOĞAN Yutma Güçlüğü Hicran YILDIZ Yoğun Bakımda Sık Görülen Kas İskelet Sistemi Sorunları Hamdiye Banu KATRAN Yoğun Bakımda Solunum Problemlerinin Yönetimi Sena TEBER Yoğun Bakımda Hasta Yakınlarında Görülen Ruhsal Sorunlar Selda POLAT Sol Ventrikül Destek Cihazı Takılan Hastanın Fonksiyonel Sağlık Örüntüleri Modeline Göre Hemşirelik Yaklaşımı: Vaka İncelemesi Gamze ATAMAN YILDIZ Fatma ETİ ASLAN Kalp Kapak Cerrahisi Sonrası Myra Estrin Levine’in Koruma Kuramına Göre Hemşirelik Bakımı: Vaka İncelemesi Havvane KULAKSIZOĞLU Fatma ETİ ASLAN Fontan Dolaşıma Sahip Diyafragma Hernisi Tanılı Hastanın Faye Glenn Abdellah’ın 21 Hemşirelik Problemi Kuramına Göre Bakımı: Vaka İncelemesi Melis Merve ÇETİNKAYA Fatma ETİ ASLAN Robotik Mitral Kapak Replasmanı Sonrası Yoğun Bakımda Takip Edilen Hastanın King’in Amaca Ulaşma Kuramına Göre İncelenmesi: Vaka İncelemesi Özlem KIVANÇ Fatma ETİ ASLAN
- 21 March 2024
- Published by Academician Publishing
Open AccessYoğun Bakım Seçilmiş Semptom Bulguların Yönetimi (3. BASKI)
Bakım Ortamı Fatma ETİ ASLAN Melike ÇAKIR Hemodinamik Parametreler ve İzlem – Mortalite ve Morbidite Ölçekleri - Yoğun Bakım Skorlama Sistemleri Halim ULUGÖL Fevzi TORAMAN Sıvı – Elektrolit Asit – Baz Dengesi Bozuklukları Özgen ILGAZ KOÇYİĞİT Yoğun Bakımda Malnutrisyon Yönetimi İlayda ÖZTÜRK ALTUNCEVAHİR Yoğun Bakımda Enfeksiyonun Önlenmesi Ferda AKYÜZ ÖZDEMİR İsmail TOYGAR Yoğun Bakım Rutinine Akılda Kalıcı Bir Yaklaşımla Yeniden Bakmak: Fast Hug Fadime ÇINAR Mehmet Aziz ÇAKMAK Yoğun Bakımda Etik Sorunlar Nadiye ÖZER Mozaiğe Seramik ve Camın Katılımı: Adıyaman Mozaikleri Üzerine Bir İnceleme Yaprak TANRIVERDİ Basınçlı Döküm Sistemi Yunis YILMAZER Yüksek Dereceli Odun Yakıtlı Fırınlarda Kül Sırının Dönüştürücü Etkisi ve Fırınlama Aşamaları Bahadır Cem ERDEM Yoğun Bakımda Şefkatli Dokunuş: Mizah ve Gülümseme Saliha KOÇ ASLAN Yoğun Bakımda Ekstrakorporeal Membran Oksijenasyonu Uygulaması ve Yönetimi Göknur PARLAK Fatma ETİ ASLAN Zor Hasta Yönetimi Ayla YAVA Aynur KOYUNCU Yoğun Bakımda Kardiyopulmoner Arrest ve İleri Yaşam Desteği Uygulamaları Göknur PARLAK Ali AKGÜN Fatma ETİ ASLAN Abdominal Distansiyon Sebahat ATEŞ Ağrı Yönetimi Sevim ÇELİK Sibel ALTINTAŞ Yoğun Bakımda Aritmi Tanı ve Yönetimi Zeynep KAPLAN AFACAN Fatma ETİ ASLAN Basınç Yaralanması Pakize ÖZYÜREK Meryem YAVUZ VAN GİERSBERGEN Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Basınç Yaraları Alev SİVASLI Zerrin ÇİĞDEM Bulantı ve Kusma Dilek AYGİN Deliryum Fatma DEMİR KORKMAZ Fatma ETİ ASLAN Dispne Feride TAŞKIN YILMAZ Epileptik Nöbet Serap GÖKÇE ESKİN Sakine BOYRAZ ÖZKAVAK Hıçkırık Serap GÖKÇE ESKİN Sakine BOYRAZ ÖZKAVAK Hipertermi – Hipotermi Nurdan GEZER Halise ÇİNAR Hipoksi Özlem BİLİK Hipotansiyon - Hipertansiyon Sultan ÖZKAN Ezgi ARSLAN Hipoglisemi-Hiperglisemi Nermin OLGUN Selda GEDİK ÇELİK Kafa İçi Basıncı Artışı Nurhan BAYRAKTAR Dilek ÇİLİNGİR Konstipasyon - Diyare Besey ÖREN Nötropeni Gülbeyaz CAN Yoğun Bakım Ünitesinde Obezite Azime KARAKOÇ KUMSAR Oligüri – Anüri Neriman ZENGİN Oral Mukozitler Ayfer BAYINDIR ÇEVİK Ödem - Dehidratasyon Havva SERT Öksürük ve Balgam Çıkarma Ayşe ÇİL AKINCI Uykusuzluk Hayat YALIN Venöz Tromboembolizm Fatma DEMİR KORKMAZ Yorgunluk Zeynep ERDOĞAN Yutma Güçlüğü Hicran YILDIZ Yoğun Bakımda Sık Görülen Kas İskelet Sistemi Sorunları Hamdiye Banu KATRAN Yoğun Bakımda Solunum Problemlerinin Yönetimi Sena TEBER Yoğun Bakımda Hasta Yakınlarında Görülen Ruhsal Sorunlar Selda POLAT Sol Ventrikül Destek Cihazı Takılan Hastanın Fonksiyonel Sağlık Örüntüleri Modeline Göre Hemşirelik Yaklaşımı: Vaka İncelemesi Gamze ATAMAN YILDIZ Fatma ETİ ASLAN Kalp Kapak Cerrahisi Sonrası Myra Estrin Levine’in Koruma Kuramına Göre Hemşirelik Bakımı: Vaka İncelemesi Havvane KULAKSIZOĞLU Fatma ETİ ASLAN Fontan Dolaşıma Sahip Diyafragma Hernisi Tanılı Hastanın Faye Glenn Abdellah’ın 21 Hemşirelik Problemi Kuramına Göre Bakımı: Vaka İncelemesi Melis Merve ÇETİNKAYA Fatma ETİ ASLAN Robotik Mitral Kapak Replasmanı Sonrası Yoğun Bakımda Takip Edilen Hastanın King’in Amaca Ulaşma Kuramına Göre İncelenmesi: Vaka İncelemesi Özlem KIVANÇ Fatma ETİ ASLAN
- 31 August 2023
- Published by Cumhuriyet University in Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (2) , 207-213
Diyabetli Kadınlarda Alt Üriner Sistem Semptomları ve Cinsel Yaşam Kalitesi ile İlişkisi
Amaç: Bu araştırma, diyabet tanısı alan kadınlarda AÜSS varlığı düzeyi ve bu durumun cinsel yaşam kalitesi ile ilişkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte gerçekleştirilen araştırmaya, Haziran-Aralık 2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin Kadın Doğum, Dahiliye ile Endokrinoloji polikliniğinde tedavisi devam eden 289 diyabet tanısı almış kadın dahil edildi. Veriler tanılama formu, Bristol Kadın Alt Üriner Sistem Semptomları İndeksi ve Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği-Kadın kullanılarak elde edildi. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistiksel metodlar, student t testi, tek yönlü Anova ve Pearson korelasyon analizi çoklu doğrusal regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Diyabetli kadınların yaş ortalaması 38.31±9.85 (min=20, max=79) yıl olup; BKSSİ puan ortalaması 18.26±11.37 olup; alınabilecek puan aralığı göz önüne alındığında, kadınların AÜSS şiddetinin düşük olduğu bulundu. Kadınların yaş ve hastalık süresi arttıkça alt üriner sistem semptom şiddetinin de arttığı; okur-yazar, obez, diyabet dışında kronik hastalığı olan, beş ve üzeri doğum yapan ve menapoz döneminde olan kadınların alt üriner sistem semptom şiddetinin yüksek olduğu tespit edildi. Çalışmada, kadınların CYKÖ-K puan ortalamasının 56.45±17.10 olduğu ve cinsel yaşam kalitesi düzeyinin orta düzeyde olduğu belirlendi. Sonuç: Diyabeti kadınların alt üriner sistem semptom şiddeti arttıkça cinsel yaşam kalitesinin azaldığı ve alt üriner sistem semptom şiddetinin, cinsel yaşam kalitesinde toplam varyansın %13’ünü açıkladığı belirlendi.
- 31 August 2023
- Published by Cumhuriyet University in Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 8 (2) , 207-213
Diyabetli Kadınlarda Alt Üriner Sistem Semptomları ve Cinsel Yaşam Kalitesi ile İlişkisi
Amaç: Bu araştırma, diyabet tanısı alan kadınlarda AÜSS varlığı düzeyi ve bu durumun cinsel yaşam kalitesi ile ilişkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte gerçekleştirilen araştırmaya, Haziran-Aralık 2022 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin Kadın Doğum, Dahiliye ile Endokrinoloji polikliniğinde tedavisi devam eden 289 diyabet tanısı almış kadın dahil edildi. Veriler tanılama formu, Bristol Kadın Alt Üriner Sistem Semptomları İndeksi ve Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği-Kadın kullanılarak elde edildi. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistiksel metodlar, student t testi, tek yönlü Anova ve Pearson korelasyon analizi çoklu doğrusal regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Diyabetli kadınların yaş ortalaması 38.31±9.85 (min=20, max=79) yıl olup; BKSSİ puan ortalaması 18.26±11.37 olup; alınabilecek puan aralığı göz önüne alındığında, kadınların AÜSS şiddetinin düşük olduğu bulundu. Kadınların yaş ve hastalık süresi arttıkça alt üriner sistem semptom şiddetinin de arttığı; okur-yazar, obez, diyabet dışında kronik hastalığı olan, beş ve üzeri doğum yapan ve menapoz döneminde olan kadınların alt üriner sistem semptom şiddetinin yüksek olduğu tespit edildi. Çalışmada, kadınların CYKÖ-K puan ortalamasının 56.45±17.10 olduğu ve cinsel yaşam kalitesi düzeyinin orta düzeyde olduğu belirlendi. Sonuç: Diyabeti kadınların alt üriner sistem semptom şiddeti arttıkça cinsel yaşam kalitesinin azaldığı ve alt üriner sistem semptom şiddetinin, cinsel yaşam kalitesinde toplam varyansın %13’ünü açıkladığı belirlendi.
- Open Access
- 23 June 2021
- Published by Modestum Ltd in Electronic Journal of General Medicine
- Vol. 18 (5) , em302
The Effect on Ethical Sensitivity of Compassion Level in Nurses
Introduction: Nurses should have sufficient knowledge and skills for care, and they are also expected to be able to provide compassionate care and fulfill ethical principles. In fact, a decrease in compassion may lead to a decrease in the importance given to ethical values. Objectives: The study was conducted to determine the level of compassion and ethical sensitivity of nurses and to identify the relationship between compassion level and ethical sensitivity. Methods: A cross-sectional study carried out with 689 nurses working in a university hospital in Turkey between January-March 2020. The study data were collected using individual information form, the Compassion Scale, and the Ethical Sensitivity Questionnaire. Mann-Whitney U-test, Kruskal-Wallis test, Spearman’s correlation test and multiple linear regression analysis were used to evaluate the data. Results: It was determined that compassion and ethical sensitivity levels of the nurses were partially high, and that as the compassion levels of nurses increased, the level of ethical sensitivity also increased. Besides, it was determined that the nurses’ levels of kindness, common humanity, and mindfulness, which are sub-dimensions of compassion, are factors that significantly affect the ethical sensitivity and that these factors explain 8% of the total variance at the ethical sensitivity level (R=0.283, R2=0,080, F=9,899, p<0.01). Conclusions: It was determined that nurses’ compassion and ethical sensitivity levels were partially high, as their level of compassion increased, their ethical sensitivity also increased, and compassion is an important predictor in ethical sensitivity. Practices to increase the compassion level of nurses should be prioritized.
- 23 June 2021
- Published by Modestum Ltd in Electronic Journal of General Medicine
- Vol. 18 (5) , em302
Open AccessThe Effect on Ethical Sensitivity of Compassion Level in Nurses
Introduction: Nurses should have sufficient knowledge and skills for care, and they are also expected to be able to provide compassionate care and fulfill ethical principles. In fact, a decrease in compassion may lead to a decrease in the importance given to ethical values. Objectives: The study was conducted to determine the level of compassion and ethical sensitivity of nurses and to identify the relationship between compassion level and ethical sensitivity. Methods: A cross-sectional study carried out with 689 nurses working in a university hospital in Turkey between January-March 2020. The study data were collected using individual information form, the Compassion Scale, and the Ethical Sensitivity Questionnaire. Mann-Whitney U-test, Kruskal-Wallis test, Spearman’s correlation test and multiple linear regression analysis were used to evaluate the data. Results: It was determined that compassion and ethical sensitivity levels of the nurses were partially high, and that as the compassion levels of nurses increased, the level of ethical sensitivity also increased. Besides, it was determined that the nurses’ levels of kindness, common humanity, and mindfulness, which are sub-dimensions of compassion, are factors that significantly affect the ethical sensitivity and that these factors explain 8% of the total variance at the ethical sensitivity level (R=0.283, R2=0,080, F=9,899, p<0.01). Conclusions: It was determined that nurses’ compassion and ethical sensitivity levels were partially high, as their level of compassion increased, their ethical sensitivity also increased, and compassion is an important predictor in ethical sensitivity. Practices to increase the compassion level of nurses should be prioritized.
- Open Access
- 5 June 2021
- Published by Online Turk Saglik Bilimleri Dergisi in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 6 (2) , 155-162
Akciğer Kanseri Nedeniyle Ameliyat Olan Hastalarda Konfor Düzeyi ve Konforu Etkileyen Faktörler
Amaç: Araştırma akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan hastaların konfor düzeyi ile konforu etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki bu araştırma, bir kamu hastanesinde akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan 185 hasta ile yapıldı. Veriler hasta tanılama formu ve Perianestezi Konfor Ölçeği (PKÖ) kullanılarak elde edildi. Bulgular: Hastaların ameliyat sonrası “Perianestezi Konfor Ölçeği” puan ortalaması 4,55±0,71 olarak bulundu. Genel sağlık algısı iyi olan, şimdiki ameliyata yönelik tutumu olumlu olan ve ameliyat öncesi eğitim alan hastaların konfor puan ortalamalarının daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Konforu azaltan faktörler; hastaların kendilerini yabancı bir ortamda hissetmesi, çok endişeli olmaları, içinde bulundukları durumdan rahatsız olmaları ve ortam ısısının yeterli olmaması olarak belirlendi. Sonuç: Akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan hastaların ameliyat sonrası konfor düzeyinin yüksek seviyeye yakın olduğunu belirlendi. Ameliyat öncesi dönemde hemşirelerin, hastaların bireysel gereksinimlerine yönelik eğitimler vermesi ve cerrahi girişim sonrası hastaların konfor düzeyini belirleyerek, elde edilen sonuçlara göre bakımı bireysel olarak planlaması ve uygulanması önerilmektedir.
- 5 June 2021
- Published by Online Turk Saglik Bilimleri Dergisi in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 6 (2) , 155-162
Open AccessAkciğer Kanseri Nedeniyle Ameliyat Olan Hastalarda Konfor Düzeyi ve Konforu Etkileyen Faktörler
Amaç: Araştırma akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan hastaların konfor düzeyi ile konforu etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki bu araştırma, bir kamu hastanesinde akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan 185 hasta ile yapıldı. Veriler hasta tanılama formu ve Perianestezi Konfor Ölçeği (PKÖ) kullanılarak elde edildi. Bulgular: Hastaların ameliyat sonrası “Perianestezi Konfor Ölçeği” puan ortalaması 4,55±0,71 olarak bulundu. Genel sağlık algısı iyi olan, şimdiki ameliyata yönelik tutumu olumlu olan ve ameliyat öncesi eğitim alan hastaların konfor puan ortalamalarının daha yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Konforu azaltan faktörler; hastaların kendilerini yabancı bir ortamda hissetmesi, çok endişeli olmaları, içinde bulundukları durumdan rahatsız olmaları ve ortam ısısının yeterli olmaması olarak belirlendi. Sonuç: Akciğer kanseri nedeniyle ameliyat olan hastaların ameliyat sonrası konfor düzeyinin yüksek seviyeye yakın olduğunu belirlendi. Ameliyat öncesi dönemde hemşirelerin, hastaların bireysel gereksinimlerine yönelik eğitimler vermesi ve cerrahi girişim sonrası hastaların konfor düzeyini belirleyerek, elde edilen sonuçlara göre bakımı bireysel olarak planlaması ve uygulanması önerilmektedir.
- Open Access
- 30 September 2020
- Published by Online Turk Saglik Bilimleri Dergisi in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 5 (3) , 434-443
Yoğun Bakım Ünitesinde Tedavi Gören Hastaların Algıladıkları Çevresel Stresörlerin Uyku Kalitesine Etkisi
Amaç: Çalışma, yoğun bakım ünitesinde tedavi gören hastaların algıladıkları çevresel stresör düzeyinin uyku kalitesine etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda yapılan araştırmanın örneklemini, bir kamu hastanesinin ikinci basamak genel yoğun bakım ünitesinde yatan 270 hasta oluşturdu. Araştırmanın verileri, "Hasta Onam Formu", "Hasta Tanıtım Formu", "Pittsburg Uyku Kalitesi Ölçeği (PUKİ)" ve "Yoğun Bakım Ünitesi Çevresel Stresörler Ölçeği (YBÜÇSÖ)" kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, studen t testi, Tek Yönlü ANOVA, Tukey HSD Post-hoc testi, Spearmen Korelasyon Analizi, Kruskal Wallis testi ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Hastaların PUKİ ölçek toplam puan ortalaması 15,01±2,69 ve YBÜÇSÖ toplam puan ortalaması 128,32±16,37 olarak saptandı. Hastaların çevresel stresör düzeyi ile öznel uyku kalitesi alt boyut toplam puanları arasında pozitif yönlü zayıf ilişki bulundu (p p<0.05). Hastaların çevresel stresör düzeyi arttıkça uyku latansı alt boyut toplam puanları da artmakta (r:0,163); uyku süresi alt boyut toplam puanları azalmakta (r:0,154) ve gündüz işlev bozukluğu süresi alt boyut toplam puanları artmakta (r:0,461) idi. Sonuç: Hastaların uyku kalitesi kötü ve çevresel stresörlerden etkileme düzeyleri orta seviyededir. Hastaların çevresel stresör düzeyi arttıkça uyku kalitesi olumsuz yönde etkilenmektedir.
- 30 September 2020
- Published by Online Turk Saglik Bilimleri Dergisi in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 5 (3) , 434-443
Open AccessYoğun Bakım Ünitesinde Tedavi Gören Hastaların Algıladıkları Çevresel Stresörlerin Uyku Kalitesine Etkisi
Amaç: Çalışma, yoğun bakım ünitesinde tedavi gören hastaların algıladıkları çevresel stresör düzeyinin uyku kalitesine etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tasarımda yapılan araştırmanın örneklemini, bir kamu hastanesinin ikinci basamak genel yoğun bakım ünitesinde yatan 270 hasta oluşturdu. Araştırmanın verileri, "Hasta Onam Formu", "Hasta Tanıtım Formu", "Pittsburg Uyku Kalitesi Ölçeği (PUKİ)" ve "Yoğun Bakım Ünitesi Çevresel Stresörler Ölçeği (YBÜÇSÖ)" kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, studen t testi, Tek Yönlü ANOVA, Tukey HSD Post-hoc testi, Spearmen Korelasyon Analizi, Kruskal Wallis testi ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Hastaların PUKİ ölçek toplam puan ortalaması 15,01±2,69 ve YBÜÇSÖ toplam puan ortalaması 128,32±16,37 olarak saptandı. Hastaların çevresel stresör düzeyi ile öznel uyku kalitesi alt boyut toplam puanları arasında pozitif yönlü zayıf ilişki bulundu (p p<0.05). Hastaların çevresel stresör düzeyi arttıkça uyku latansı alt boyut toplam puanları da artmakta (r:0,163); uyku süresi alt boyut toplam puanları azalmakta (r:0,154) ve gündüz işlev bozukluğu süresi alt boyut toplam puanları artmakta (r:0,461) idi. Sonuç: Hastaların uyku kalitesi kötü ve çevresel stresörlerden etkileme düzeyleri orta seviyededir. Hastaların çevresel stresör düzeyi arttıkça uyku kalitesi olumsuz yönde etkilenmektedir.
- Open Access
- 3 January 2020
- Published by AVES YAYINCILIK A.Ş. in Florence Nightingale Journal of Nursing
- Vol. 28 (3) , 268-275
Determining Attitudes of Nurses Toward Evidence-Based Nursing in a University Hospital Sample
AIM: This study aimed to determine the attitudes of nurses working in a university hospital toward evidence-based nursing. METHOD: This descriptive and cross-sectional research included 529 nurses working in a university hospital during November 1 to November 30, 2018. Data were collected using the information form and Attitude Toward Evidence-Based Nursing Questionnaire (AEBNQ). Descriptive statistical methods, the Shapiro–Wilk test, the Mann–Whitney U test, and the Kruskal–Wallis test were used for statistical analyses. RESULTS: The average age of the nurses was 36.55±9.29 years, 91.1% were female, and the average work experience was 12.61±9.56 years. Moreover, 53.4% of the nurses were working in surgical departments, and 50.3% were working as clinical nurses. The total mean score of AEBNQ of the nurses was 58.23±9.34, and it was determined that their attitudes toward evidence-based nursing was positive. It was confirmed that for some subscales, the mean scores of AEBNQ of the female nurses and nurses working in internal disease departments were significantly high. CONCLUSION: Attitudes of the nurses toward evidence-based nursing were found to be positive. It was concluded that the department in which the nurses worked and being female affected their attitudes toward evidence-based nursing. Cite this article as: Karakoç-Kumsar, A., Polat, Ş., Afşar-Doğrusöz, L. (2020). Determining attitudes of nurses toward evidence-based nursing in a university hospital sample. Florence Nightingale Journal of Nursing, 28(3), 268-275.
- 3 January 2020
- Published by AVES YAYINCILIK A.Ş. in Florence Nightingale Journal of Nursing
- Vol. 28 (3) , 268-275
Open AccessDetermining Attitudes of Nurses Toward Evidence-Based Nursing in a University Hospital Sample
AIM: This study aimed to determine the attitudes of nurses working in a university hospital toward evidence-based nursing. METHOD: This descriptive and cross-sectional research included 529 nurses working in a university hospital during November 1 to November 30, 2018. Data were collected using the information form and Attitude Toward Evidence-Based Nursing Questionnaire (AEBNQ). Descriptive statistical methods, the Shapiro–Wilk test, the Mann–Whitney U test, and the Kruskal–Wallis test were used for statistical analyses. RESULTS: The average age of the nurses was 36.55±9.29 years, 91.1% were female, and the average work experience was 12.61±9.56 years. Moreover, 53.4% of the nurses were working in surgical departments, and 50.3% were working as clinical nurses. The total mean score of AEBNQ of the nurses was 58.23±9.34, and it was determined that their attitudes toward evidence-based nursing was positive. It was confirmed that for some subscales, the mean scores of AEBNQ of the female nurses and nurses working in internal disease departments were significantly high. CONCLUSION: Attitudes of the nurses toward evidence-based nursing were found to be positive. It was concluded that the department in which the nurses worked and being female affected their attitudes toward evidence-based nursing. Cite this article as: Karakoç-Kumsar, A., Polat, Ş., Afşar-Doğrusöz, L. (2020). Determining attitudes of nurses toward evidence-based nursing in a university hospital sample. Florence Nightingale Journal of Nursing, 28(3), 268-275.