Şenol Biçer
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Şenol Biçer has a total of 12 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Arzu Yıldırım Ar
Department of Anesthesiology and Reanimation, Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital, University of Health Sciences, Istanbul 34752, Türkiye
1 shared publication - Bahadir Suleyman
Department of Pharmacology, Faculty of Medicine, Erzincan Binali Yıldırım University, Erzincan 24100, Turkey
1 shared publication - Betul Cicek
Department of Physiology, Faculty of Medicine, Erzincan Binali Yildirim University, Erzincan, Turkey
1 shared publication - Bulent Yavuzer
Department of Pharmacology, Faculty of Medicine, Erzincan Binali Yıldırım University, Erzincan 24100, Turkey
1 shared publication - Durdu Altuner
Department of Pharmacology, Faculty of Medicine, Erzincan Binali Yıldırım University, Erzincan 24100, Turkey
1 shared publication - Halis Suleyman
Department of Pharmacology, Faculty of Medicine, Erzincan Binali Yildirim University, Erzincan 24100, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 28 August 2023
- Published by Universidad del Zulia in Investigación Clínica
- Vol. 64 (3) , 368-378
Effect of anakinra, tocilizumab, and the combination thereof on bladder ischemia-reperfusion damage in albino Wistar-type rats.
- 28 August 2023
- Published by Universidad del Zulia in Investigación Clínica
- Vol. 64 (3) , 368-378
Open AccessEffect of anakinra, tocilizumab, and the combination thereof on bladder ischemia-reperfusion damage in albino Wistar-type rats.
- 15 August 2023
- Published by Necmettin Erbakan University in Mevlana Medical Sciences
Çocuk Hastalarda Onyedi Yaş Sorunu
ÖZET Amaç: Ülkemizde sağlık kuruluşlarına başvuran ergenlik dönemindeki çocuklara verilen sağlık hizmetinde bir standart oturtulamamıştır. Bu hastaların, çocuk kliniklerinde mi yoksa yetişkin kliniklerinde mi yatırılarak tedavi edilmesi gerektiği konusundaki belirsizlik devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı 15, 16 ve 17 yaşındaki çocukların bu konuyla ilgili psikososyal gelişim özelliklerini ortaya koymaktır. Bunun yanında hem çocuğun hem de ebeveynin, çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi tedavi olmak istediğini belirlemektir. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışma, Erzincan Üniversitesi Tıp Fakültesi Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi kliniğine yatışı olan 15-17 yaş arasındaki çocuklar ve ebeveynleri ile yapılan kesitsel bir anket çalışmasıdır. Toplam 50 çocuk ve ebeveynden, adolesanın psikososyal analizinde kullanılan standardize ölçeklerin doldurulması ve çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi yatmak istediği sorusunun cevaplanması istendi. Bulgular: Hastaların %62’si erkek (n=31), %38’i (n=19) kız ve yaş ortalaması 15.84±0.84, idi. Onyedi yaşındaki çocuklar için ebeveynlerin %81.2’si erişkin servislerini tercih etti (p=0.044). Ergenlerin agresif davranış skorunun 17 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, ebeveynlerin doldurdukları ölçeklere göre içe çekilme/depresyon skorlarının 16 yaşındakilerde 17 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, somatik yakınmalar, kural bozan davranış ve içe atım sorunları skorunun 16 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç: Ergenlik dönemi, çocukluk çağının farklı yaklaşım gerektiren önemli bir dönemidir. Özellikle 17 yaş grubundaki adolesanlar, hem kendileri hem de ebeveynleri tarafından yetişkin olarak kabul edilmektedir. Bu hastalar için ayrı adolesan kliniklerinin oluşturulması yararlı olacaktır. Bu hastalara, tedavi olacağı kliniği seçme hakkının verilmesi, sorunun çözümünde faydalı olacaktır. Anahtar Kelimeler: Adolesan, anksiyete, görüşme
- 15 August 2023
- Published by Necmettin Erbakan University in Mevlana Medical Sciences
Çocuk Hastalarda Onyedi Yaş Sorunu
ÖZET Amaç: Ülkemizde sağlık kuruluşlarına başvuran ergenlik dönemindeki çocuklara verilen sağlık hizmetinde bir standart oturtulamamıştır. Bu hastaların, çocuk kliniklerinde mi yoksa yetişkin kliniklerinde mi yatırılarak tedavi edilmesi gerektiği konusundaki belirsizlik devam etmektedir. Bu çalışmanın amacı 15, 16 ve 17 yaşındaki çocukların bu konuyla ilgili psikososyal gelişim özelliklerini ortaya koymaktır. Bunun yanında hem çocuğun hem de ebeveynin, çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi tedavi olmak istediğini belirlemektir. Hastalar ve Yöntem: Bu çalışma, Erzincan Üniversitesi Tıp Fakültesi Mengücek Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi kliniğine yatışı olan 15-17 yaş arasındaki çocuklar ve ebeveynleri ile yapılan kesitsel bir anket çalışmasıdır. Toplam 50 çocuk ve ebeveynden, adolesanın psikososyal analizinde kullanılan standardize ölçeklerin doldurulması ve çocuk kliniğinde mi yoksa yetişkin kliniğinde mi yatmak istediği sorusunun cevaplanması istendi. Bulgular: Hastaların %62’si erkek (n=31), %38’i (n=19) kız ve yaş ortalaması 15.84±0.84, idi. Onyedi yaşındaki çocuklar için ebeveynlerin %81.2’si erişkin servislerini tercih etti (p=0.044). Ergenlerin agresif davranış skorunun 17 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, ebeveynlerin doldurdukları ölçeklere göre içe çekilme/depresyon skorlarının 16 yaşındakilerde 17 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu, somatik yakınmalar, kural bozan davranış ve içe atım sorunları skorunun 16 yaşındakilerde 15 yaşındakilere göre daha yüksek olduğu saptandı. Sonuç: Ergenlik dönemi, çocukluk çağının farklı yaklaşım gerektiren önemli bir dönemidir. Özellikle 17 yaş grubundaki adolesanlar, hem kendileri hem de ebeveynleri tarafından yetişkin olarak kabul edilmektedir. Bu hastalar için ayrı adolesan kliniklerinin oluşturulması yararlı olacaktır. Bu hastalara, tedavi olacağı kliniği seçme hakkının verilmesi, sorunun çözümünde faydalı olacaktır. Anahtar Kelimeler: Adolesan, anksiyete, görüşme
- Open Access
- 3 January 2020
- Published by AVES YAYINCILIK A.Ş. in Florence Nightingale Journal of Nursing
- Vol. 28 (3) , 321-332
The Effect of Education Given to Children with Functional Constipation and Fecal Incontinence and Their Mothers on Anxiety and Constipation Management
AIM: This study aimed to determine the effect of multidimensional training program on children with constipation and fecal incontinence and their mothers on anxiety and their constipation management. METHOD: The study had an experimental design with a pretest-posttest control group. The intervention group consisted of children diagnosed with functional constipation (n=20) and fecal incontinence (n=21) and their mothers in the Pediatric Surgery Clinic. The control group consisted of healthy (n=20) children who applied to two different Family Health Centers for any reason. Data were collected between February 2016 and June 2017 using a descriptive questionnaire, a nutrient consumption frequency form, the Rome III diagnostic criteria form, and the Trait Anxiety Scale for Children. RESULTS: After the training program, the mean score of the Trait Anxiety Scale for Children decreased in both intervention groups (p<0.01) and increased in the control group (p<0.05). In addition, the frequency of the consumption of milk, caffeinated drinks, and white bread was reduced in the children of both intervention groups after the training program. The consumption of dried legumes, vegetables, and whole wheat bread increased. According to the Rome III diagnostic criteria, it was determined that constipation symptoms were not observed in 50% of the children. CONCLUSION: The training program had a significant influence on the prevention and management of constipation and anxiety. Given that constipation is associated with both physical and mental health outcomes, the approach for the treatment should be holistic in nature, involving a multidisciplinary team. Fonksiyonel Kabızlığı ve Fekal İnkontinansı Olan Çocuklara ve Annelerine Verilen Eğitimin Anksiyete ve Kabızlık Yönetimi Üzerine Etkisi AMAÇ: Bu araştırma fonksiyonel kabızlığı ve fekal inkontinansı olan çocuklara ve annelerine verilen eğitimin anksiyete ve kabızlık yönetimi üzerine etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. YÖNTEM: Araştırma öntest-sontest kontrol gruplu deneysel tasarımda yürütülmüştür. Girişim grubunu Çocuk Cerrahisi Polikliniğinde fonksiyonel kabızlık (n=20) ile fonksiyonel kabızlık ve fekal inkontinans (n=21) tanısı konulan çocuklar ve anneleri oluşturmuştur. Kontrol grubu ise iki farklı Aile Sağlığı Merkezine herhangi bir nedenle başvuran sağlıklı (n=20) çocuklardan oluşmuştur. Araştırmanın verileri Şubat 2016-Haziran 2017 tarihleri arasında Tanımlayıcı Soru Formu, Besin Tüketim Sıklığı Formu, Rome III Tanı Ölçütleri Formu ve Çocuklar İçin Sürekli Kaygı Ölçeği ile toplanmıştır. BULGULAR: Eğitim programından sonra her iki girişim grubu Sürekli Kaygı Ölçeği puan ortalamasında azalma (p<0,01), kontrol grubunda ise artma saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca eğitim programından sonra her iki girişim grubu çocukların süt, kafeinli içecekler ve beyaz ekmek tüketimi sıklığında azalma, kurubaklagil, sebze ve tam buğday ekmeği tüketimi sıklığında ise artma belirlenmiştir. Rome III tanı ölçütlerine göre çocukların %50’sinde kabızlık belirtileri görülmemiştir. SONUÇ: Eğitim programının fonksiyonel kabızlık ile fonksiyonel kabızlık ve fekal inkontinansı olan çocuklarda kabızlığın önlenmesi, yönetimi ve anksiyete üzerine önemli etkisinin olduğu belirlenmiştir. Fiziksel ve ruhsal sağlık sonuçlarıyla ilişkili olan kabızlığın tedavisi çok alanlı ekip anlayışı ve bütüncül yaklaşım ile yapılmalıdır. Cite this article as: Yıldırım, A., Biçer, Ş., Hacıhasanoğlu-Aşılar, R., Özdamar, M. Y., Şahin, H., Gül, V. (2020). The effect of multidimensional training program to children with functional constipation and fecal incontinence on children’s and their mothers’ anxiety and constipation management. Florence Nightingale Journal of Nursing, 28(3), 321-332.
- 3 January 2020
- Published by AVES YAYINCILIK A.Ş. in Florence Nightingale Journal of Nursing
- Vol. 28 (3) , 321-332
Open AccessThe Effect of Education Given to Children with Functional Constipation and Fecal Incontinence and Their Mothers on Anxiety and Constipation Management
AIM: This study aimed to determine the effect of multidimensional training program on children with constipation and fecal incontinence and their mothers on anxiety and their constipation management. METHOD: The study had an experimental design with a pretest-posttest control group. The intervention group consisted of children diagnosed with functional constipation (n=20) and fecal incontinence (n=21) and their mothers in the Pediatric Surgery Clinic. The control group consisted of healthy (n=20) children who applied to two different Family Health Centers for any reason. Data were collected between February 2016 and June 2017 using a descriptive questionnaire, a nutrient consumption frequency form, the Rome III diagnostic criteria form, and the Trait Anxiety Scale for Children. RESULTS: After the training program, the mean score of the Trait Anxiety Scale for Children decreased in both intervention groups (p<0.01) and increased in the control group (p<0.05). In addition, the frequency of the consumption of milk, caffeinated drinks, and white bread was reduced in the children of both intervention groups after the training program. The consumption of dried legumes, vegetables, and whole wheat bread increased. According to the Rome III diagnostic criteria, it was determined that constipation symptoms were not observed in 50% of the children. CONCLUSION: The training program had a significant influence on the prevention and management of constipation and anxiety. Given that constipation is associated with both physical and mental health outcomes, the approach for the treatment should be holistic in nature, involving a multidisciplinary team. Fonksiyonel Kabızlığı ve Fekal İnkontinansı Olan Çocuklara ve Annelerine Verilen Eğitimin Anksiyete ve Kabızlık Yönetimi Üzerine Etkisi AMAÇ: Bu araştırma fonksiyonel kabızlığı ve fekal inkontinansı olan çocuklara ve annelerine verilen eğitimin anksiyete ve kabızlık yönetimi üzerine etkisini belirlemek amacı ile yapılmıştır. YÖNTEM: Araştırma öntest-sontest kontrol gruplu deneysel tasarımda yürütülmüştür. Girişim grubunu Çocuk Cerrahisi Polikliniğinde fonksiyonel kabızlık (n=20) ile fonksiyonel kabızlık ve fekal inkontinans (n=21) tanısı konulan çocuklar ve anneleri oluşturmuştur. Kontrol grubu ise iki farklı Aile Sağlığı Merkezine herhangi bir nedenle başvuran sağlıklı (n=20) çocuklardan oluşmuştur. Araştırmanın verileri Şubat 2016-Haziran 2017 tarihleri arasında Tanımlayıcı Soru Formu, Besin Tüketim Sıklığı Formu, Rome III Tanı Ölçütleri Formu ve Çocuklar İçin Sürekli Kaygı Ölçeği ile toplanmıştır. BULGULAR: Eğitim programından sonra her iki girişim grubu Sürekli Kaygı Ölçeği puan ortalamasında azalma (p<0,01), kontrol grubunda ise artma saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca eğitim programından sonra her iki girişim grubu çocukların süt, kafeinli içecekler ve beyaz ekmek tüketimi sıklığında azalma, kurubaklagil, sebze ve tam buğday ekmeği tüketimi sıklığında ise artma belirlenmiştir. Rome III tanı ölçütlerine göre çocukların %50’sinde kabızlık belirtileri görülmemiştir. SONUÇ: Eğitim programının fonksiyonel kabızlık ile fonksiyonel kabızlık ve fekal inkontinansı olan çocuklarda kabızlığın önlenmesi, yönetimi ve anksiyete üzerine önemli etkisinin olduğu belirlenmiştir. Fiziksel ve ruhsal sağlık sonuçlarıyla ilişkili olan kabızlığın tedavisi çok alanlı ekip anlayışı ve bütüncül yaklaşım ile yapılmalıdır. Cite this article as: Yıldırım, A., Biçer, Ş., Hacıhasanoğlu-Aşılar, R., Özdamar, M. Y., Şahin, H., Gül, V. (2020). The effect of multidimensional training program to children with functional constipation and fecal incontinence on children’s and their mothers’ anxiety and constipation management. Florence Nightingale Journal of Nursing, 28(3), 321-332.