Adem Yıldırım
Adem Yıldırım has a total of 74 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Mehmet Karabiber
Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, Adıyaman, Türkiye
4 shared publications- Ayşe Atılgan Çelik3 shared publications
- Gülseren Dost Sürücü
ADIYAMAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ
3 shared publications Mustafa Erkut Önder
3 shared publications- Onur Kılınç3 shared publications
- Semra Coşkun3 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 31 August 2022
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (2) , 253-262
Loneliness in patients with late-onset rheumatoid arthritis: Relationship with disease activity and psychosocial factors
Amaç: Yalnızlık hissi, kronik hastalıklar ve ağrılı durumlar ile şiddeti artan, oldukça yaygın görülen bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, geç başlangıçlı romatoid artritli (RA) hastalarda yalnızlık hissinin araştırılması ve yalnızlık hissi ile hastalık aktivitesi ve psikososyal durum arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya hastalık başlangıç yaşı 60 ve üzeri olan 44 RA'lı hasta ve 44 kontrol dahil edildi. Tüm katılımcıların sosyodemografik özellikleri, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kısa formu (ULS-8) skorları kaydedildi. Ek olarak RA’lı hastaların eritrosit sedimantasyon hızı ve C-reaktif protein değerleri, Görsel Analog Skala-ağrı, Hastalık Aktivite Skoru ve Sağlık Değerlendirme Anketi (HAQ) skorları kaydedildi. Bulgular: RA’lı hastalarda kontrollerle karşılaştırıldığında depresyon skorları ile ULS-8 skorları daha yüksek ve algılanan sosyal destek skorları daha düşüktü ancak anksiyete açısından iki grup arasında fark yoktu. RA'lı hastalarda hem yalnızlık hem de algılanan sosyal destek BDÖ, BAÖ ve HAQ skorları ile korelasyon göstermekteydi. Aktif hastalığı olan grupta remisyona giren hastalara göre anksiyete ve depresyon puanlarının daha yüksek, algılanan sosyal desteğin daha düşük ve yalnızlık hissinin daha fazla olduğu belirlendi. Sonuç: Geç başlangıçlı RA hastalarında yalnızlık hissi; depresyon, algılanan sosyal destek, fonksiyonel durum ve hastalık aktivitesi ile ilişkilidir. Yaşlı bireylerde morbiditeyi artıran bir faktör olan yalnızlık, geç başlangıçlı RA’lı hastalarda daha şiddetli olmaktadır.
- 31 August 2022
- Published by Mersin Universitesi Saglik Bilimleri Dergisi in Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 15 (2) , 253-262
Open AccessLoneliness in patients with late-onset rheumatoid arthritis: Relationship with disease activity and psychosocial factors
Amaç: Yalnızlık hissi, kronik hastalıklar ve ağrılı durumlar ile şiddeti artan, oldukça yaygın görülen bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, geç başlangıçlı romatoid artritli (RA) hastalarda yalnızlık hissinin araştırılması ve yalnızlık hissi ile hastalık aktivitesi ve psikososyal durum arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışmaya hastalık başlangıç yaşı 60 ve üzeri olan 44 RA'lı hasta ve 44 kontrol dahil edildi. Tüm katılımcıların sosyodemografik özellikleri, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kısa formu (ULS-8) skorları kaydedildi. Ek olarak RA’lı hastaların eritrosit sedimantasyon hızı ve C-reaktif protein değerleri, Görsel Analog Skala-ağrı, Hastalık Aktivite Skoru ve Sağlık Değerlendirme Anketi (HAQ) skorları kaydedildi. Bulgular: RA’lı hastalarda kontrollerle karşılaştırıldığında depresyon skorları ile ULS-8 skorları daha yüksek ve algılanan sosyal destek skorları daha düşüktü ancak anksiyete açısından iki grup arasında fark yoktu. RA'lı hastalarda hem yalnızlık hem de algılanan sosyal destek BDÖ, BAÖ ve HAQ skorları ile korelasyon göstermekteydi. Aktif hastalığı olan grupta remisyona giren hastalara göre anksiyete ve depresyon puanlarının daha yüksek, algılanan sosyal desteğin daha düşük ve yalnızlık hissinin daha fazla olduğu belirlendi. Sonuç: Geç başlangıçlı RA hastalarında yalnızlık hissi; depresyon, algılanan sosyal destek, fonksiyonel durum ve hastalık aktivitesi ile ilişkilidir. Yaşlı bireylerde morbiditeyi artıran bir faktör olan yalnızlık, geç başlangıçlı RA’lı hastalarda daha şiddetli olmaktadır.
- 28 April 2022
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 19 (1) , 14-21
Polinöropatinin Tip 2 Diabetes Mellituslu Hastaların Alt Ekstremite Kas Gücü, Yürüme Performansı ve Günlük Yaşam Aktiviteleri Üzerinde Etkileri Var Mıdır? Prospektif Kontrollü Bir Çalışma
Amaç:Bu çalışmanın amacı ; polinöropatisi(PNP) olan ve olmayan Tip 2 Diyabetes Mellitus(DM) hastalarının alt ekstremite kas güçlerinin izokinetik yöntemlerle değerlendirilmesi ve hastalardaki olası kas gücü kayıplarının, hastaların günlük yaşamlarını ve yaşam kalitelerini ne düzeyde etkilediğini sağlıklı kontrollerle karşılaştırarak saptamaktı. Araç ve Yöntemler: Bu prospektif kontrollü çalışmamıza , 40-70 yaş arası 60 Tip 2 DM’li ve 30 sağlıklı birey dahil edilmiştir. Tip 2 DM’li 60 hastadan PNP’si olan 30 hasta Grup 1’i, PNP’si olmayan 30 hasta ise Grup 2’yi oluşturacak şekilde gruplandırıldı.Tüm katılımcılara yaşam kalitesini değerlendirmek amacıyla Kısa Form-36 (SF 36) kullanıldı. Fonksiyonel değerlendirme için merdiven inip çıkma testi (Stair Climb test=SCT) ve zamanlı kalk yürü testi (The Timed Up & Go=TUG) yapıldı. Ayrıca tüm katılımcıların kas gücü Biodex marka izokinetik cihaz yardımıyla ölçüldü..Bulgular:Çalışmaya alınan Tüm DM’li hastaların kas gücü sağlıklı gruba göre düşük,yaşam kalitesini ölçen SF-36 bütün paremetreleri düşük olarak bulundu. Bu farklılık istatistiksel olarak anlamlıydı(p<0.01).Ayrıca tüm DM’li hastaların TUG ve SCT testlerini sağlıklı gruba göre daha uzun sürede tamamlandığı belirlendi. (p<0.05).Sonuç:Bu çalışmanın sonuçlarına göre, polinöropati varlığından bağımsız olarak DM'nin kas gücünde azalmaya neden olduğu ve bunun da hastaların yaşam kalitesini etkilediğini göstermiştir. Anahtar kelimeler:Diyabetes Mellitus, Polinöropati, Kas Gücü
- 28 April 2022
- Published by Harran Universitesi Tip Fakultesi Dergisi in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
- Vol. 19 (1) , 14-21
Polinöropatinin Tip 2 Diabetes Mellituslu Hastaların Alt Ekstremite Kas Gücü, Yürüme Performansı ve Günlük Yaşam Aktiviteleri Üzerinde Etkileri Var Mıdır? Prospektif Kontrollü Bir Çalışma
Amaç:Bu çalışmanın amacı ; polinöropatisi(PNP) olan ve olmayan Tip 2 Diyabetes Mellitus(DM) hastalarının alt ekstremite kas güçlerinin izokinetik yöntemlerle değerlendirilmesi ve hastalardaki olası kas gücü kayıplarının, hastaların günlük yaşamlarını ve yaşam kalitelerini ne düzeyde etkilediğini sağlıklı kontrollerle karşılaştırarak saptamaktı. Araç ve Yöntemler: Bu prospektif kontrollü çalışmamıza , 40-70 yaş arası 60 Tip 2 DM’li ve 30 sağlıklı birey dahil edilmiştir. Tip 2 DM’li 60 hastadan PNP’si olan 30 hasta Grup 1’i, PNP’si olmayan 30 hasta ise Grup 2’yi oluşturacak şekilde gruplandırıldı.Tüm katılımcılara yaşam kalitesini değerlendirmek amacıyla Kısa Form-36 (SF 36) kullanıldı. Fonksiyonel değerlendirme için merdiven inip çıkma testi (Stair Climb test=SCT) ve zamanlı kalk yürü testi (The Timed Up & Go=TUG) yapıldı. Ayrıca tüm katılımcıların kas gücü Biodex marka izokinetik cihaz yardımıyla ölçüldü..Bulgular:Çalışmaya alınan Tüm DM’li hastaların kas gücü sağlıklı gruba göre düşük,yaşam kalitesini ölçen SF-36 bütün paremetreleri düşük olarak bulundu. Bu farklılık istatistiksel olarak anlamlıydı(p<0.01).Ayrıca tüm DM’li hastaların TUG ve SCT testlerini sağlıklı gruba göre daha uzun sürede tamamlandığı belirlendi. (p<0.05).Sonuç:Bu çalışmanın sonuçlarına göre, polinöropati varlığından bağımsız olarak DM'nin kas gücünde azalmaya neden olduğu ve bunun da hastaların yaşam kalitesini etkilediğini göstermiştir. Anahtar kelimeler:Diyabetes Mellitus, Polinöropati, Kas Gücü
- 19 March 2022
- Published by Springer Nature in Clinical Rheumatology
- Vol. 41 (7) , 2001-2007
Ultrasonographic evaluation of distal femoral and talar cartilage thicknesses in patients with early rheumatoid arthritis and their relationship with disease activity
Introduction The aims of this study were to compare the distal femoral and talar cartilage thicknesses by ultrasonography (US) between patients with early rheumatoid arthritis (RA) and healthy controls and to investigate the potential relationship of these parameters with disease activity and clinical parameters. Methods Fifty-five patients with RA with a disease duration of up to 12 months (RA group), and 55 healthy volunteers (control group) were included in the study. The bilateral distal femur and talus cartilage thicknesses of all participants were measured by US and compared between the groups. The relationship of the results with the clinical data of the patients with early RA was investigated. Results The distal femur (medial, central, and lateral) and talus cartilage thicknesses of both extremities were significantly lower in the RA group. The tender joint count was found to be slightly to moderately negatively correlated with cartilage thickness. However, no correlation was found between the swollen joint count and cartilage thickness. In addition, the disease activity scores were moderately and inversely correlated with cartilage thickness in certain areas. Conclusion Our results suggest that serum Fet-A level could be a novel biomarker for assessment of activity status in patients with GPA or TA. Key Points • The distal femoral and talus cartilage thicknesses seem to be affected in the early period of rheumatoid arthritis. • There may be a relationship between the distal femur and talus cartilage thicknesses and disease activity in patients with early rheumatoid arthritis. • The tender joint count appears to be more associated with cartilage thickness than the swollen joint count in patients with early rheumatoid arthritis.
- 19 March 2022
- Published by Springer Nature in Clinical Rheumatology
- Vol. 41 (7) , 2001-2007
Ultrasonographic evaluation of distal femoral and talar cartilage thicknesses in patients with early rheumatoid arthritis and their relationship with disease activity
Introduction The aims of this study were to compare the distal femoral and talar cartilage thicknesses by ultrasonography (US) between patients with early rheumatoid arthritis (RA) and healthy controls and to investigate the potential relationship of these parameters with disease activity and clinical parameters. Methods Fifty-five patients with RA with a disease duration of up to 12 months (RA group), and 55 healthy volunteers (control group) were included in the study. The bilateral distal femur and talus cartilage thicknesses of all participants were measured by US and compared between the groups. The relationship of the results with the clinical data of the patients with early RA was investigated. Results The distal femur (medial, central, and lateral) and talus cartilage thicknesses of both extremities were significantly lower in the RA group. The tender joint count was found to be slightly to moderately negatively correlated with cartilage thickness. However, no correlation was found between the swollen joint count and cartilage thickness. In addition, the disease activity scores were moderately and inversely correlated with cartilage thickness in certain areas. Conclusion Our results suggest that serum Fet-A level could be a novel biomarker for assessment of activity status in patients with GPA or TA. Key Points • The distal femoral and talus cartilage thicknesses seem to be affected in the early period of rheumatoid arthritis. • There may be a relationship between the distal femur and talus cartilage thicknesses and disease activity in patients with early rheumatoid arthritis. • The tender joint count appears to be more associated with cartilage thickness than the swollen joint count in patients with early rheumatoid arthritis.
- 29 September 2021
- Published by Springer Nature in Rheumatology International
- Vol. 41 (12) , 2117-2123
YouTube videos as a source of information concerning Behçet’s disease: a reliability and quality analysis
In this study, we aimed to investigate the reliability and quality of YouTube videos concerning Behçet disease, for the first time in the literature. The most viewed 50 YouTube videos about Behçet disease were included. Study data used in the analysis included video length, image type, video content, uploaders, time since the date of upload, the number of total views, daily views, and the numbers of like, dislike and comments. The Video Power Index was used to determine popularity of the videos. Reliability and quality of the videos were evaluated using DISCERN and Global Quality Scale (GQS) instruments. The examined YouTube videos were divided into two groups as uploaded by professionals (physicians, health and hospital channels, institutions and societies) and non-professionals (patients, social organizations, others). Twenty-three (46%) videos were uploaded by professionals. The mean DISCERN score was found as 3.98 ± 0.77 in the videos uploaded by healthcare professionals and 2.83 ± 0.64 in those uploaded by non-professionals (p < 0.01). The mean GQS score was found as 4.09 ± 0.72 in the videos uploaded by healthcare professionals and 3.41 ± 0.69 in those uploaded by non-professionals (p < 0.01). 46% of the videos were of low-to-moderate reliability and 56% of low-to-moderate quality. Nearly half of the YouTube videos concerning Behçet disease were uploaded by non-physician sources with poor reliability and quality. Physicians should be encouraged to upload more professional videos to help and guide patients appropriately. YouTube videos should be subjected to an objective evaluation for content quality before they can be published.
- 29 September 2021
- Published by Springer Nature in Rheumatology International
- Vol. 41 (12) , 2117-2123
YouTube videos as a source of information concerning Behçet’s disease: a reliability and quality analysis
In this study, we aimed to investigate the reliability and quality of YouTube videos concerning Behçet disease, for the first time in the literature. The most viewed 50 YouTube videos about Behçet disease were included. Study data used in the analysis included video length, image type, video content, uploaders, time since the date of upload, the number of total views, daily views, and the numbers of like, dislike and comments. The Video Power Index was used to determine popularity of the videos. Reliability and quality of the videos were evaluated using DISCERN and Global Quality Scale (GQS) instruments. The examined YouTube videos were divided into two groups as uploaded by professionals (physicians, health and hospital channels, institutions and societies) and non-professionals (patients, social organizations, others). Twenty-three (46%) videos were uploaded by professionals. The mean DISCERN score was found as 3.98 ± 0.77 in the videos uploaded by healthcare professionals and 2.83 ± 0.64 in those uploaded by non-professionals (p < 0.01). The mean GQS score was found as 4.09 ± 0.72 in the videos uploaded by healthcare professionals and 3.41 ± 0.69 in those uploaded by non-professionals (p < 0.01). 46% of the videos were of low-to-moderate reliability and 56% of low-to-moderate quality. Nearly half of the YouTube videos concerning Behçet disease were uploaded by non-physician sources with poor reliability and quality. Physicians should be encouraged to upload more professional videos to help and guide patients appropriately. YouTube videos should be subjected to an objective evaluation for content quality before they can be published.
- Open Access
- 15 August 2018
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (2) , 750-760
Diz osteoartritli hastalarda ortalama platelet hacmi ve platelet dağılım genişliği parametrelerinin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, diz osteoartriti tanılı hastalarda ortalama platelet hacmi (OPH) ve platelet dağılım genişliği (PDG) parametrelerinin değerlendirilmesiydi.Yöntem: Çalışmamıza Ocak 2016 - Aralık 2017 tarihleri arasında Adıyaman Üniversitesi Fiziksel Tıp Ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran diz osteoartriti tanısı olan 453 hasta (Gonartroz Grubu) ve bu grupla yaş ve cinsiyet olarak benzer özelliklere sahip ancak diz osteoartriti tanısı olmayan 341 hasta (Kontrol Grubu) dahil edildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, platelet sayıları (PS), OPH ve PDG değerleri retrospektif olarak hastane kayıtları üzerinden elde edilerek kaydedildi. Her iki grup PS, OPH ve PDG değerleri açısından karşılaştırıldı.Bulgular: Gonartroz grubunda, ortalama OPH düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük iken (p=0,001), ortalama PDG değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,003). Ortalama PS düzeyi Gonartroz grubunda hafif düzeyde daha düşük olmasına rağmen fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,298). Sonuç: Bu çalışma diz osteoartritli hastalarda OPH ve PDG parametrelerinin diz osteoartriti tanısı olmayan kişilerden anlamlı olarak farklılık gösterebileceğini ortaya koymaktadır. Literatürde farklılık olmadığını bildiren çalışmaların da olması, konuyu tartışmalı kılmaktadır. Daha geniş serilerde, klinik parametreleri de içeren prospektif çalışmaların fayda sağlayacağı kanaatindeyiz.
- 15 August 2018
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (2) , 750-760
Open AccessDiz osteoartritli hastalarda ortalama platelet hacmi ve platelet dağılım genişliği parametrelerinin değerlendirilmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, diz osteoartriti tanılı hastalarda ortalama platelet hacmi (OPH) ve platelet dağılım genişliği (PDG) parametrelerinin değerlendirilmesiydi.Yöntem: Çalışmamıza Ocak 2016 - Aralık 2017 tarihleri arasında Adıyaman Üniversitesi Fiziksel Tıp Ve Rehabilitasyon polikliniğine başvuran diz osteoartriti tanısı olan 453 hasta (Gonartroz Grubu) ve bu grupla yaş ve cinsiyet olarak benzer özelliklere sahip ancak diz osteoartriti tanısı olmayan 341 hasta (Kontrol Grubu) dahil edildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, platelet sayıları (PS), OPH ve PDG değerleri retrospektif olarak hastane kayıtları üzerinden elde edilerek kaydedildi. Her iki grup PS, OPH ve PDG değerleri açısından karşılaştırıldı.Bulgular: Gonartroz grubunda, ortalama OPH düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha düşük iken (p=0,001), ortalama PDG değerleri anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,003). Ortalama PS düzeyi Gonartroz grubunda hafif düzeyde daha düşük olmasına rağmen fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,298). Sonuç: Bu çalışma diz osteoartritli hastalarda OPH ve PDG parametrelerinin diz osteoartriti tanısı olmayan kişilerden anlamlı olarak farklılık gösterebileceğini ortaya koymaktadır. Literatürde farklılık olmadığını bildiren çalışmaların da olması, konuyu tartışmalı kılmaktadır. Daha geniş serilerde, klinik parametreleri de içeren prospektif çalışmaların fayda sağlayacağı kanaatindeyiz.
- Open Access
- 15 April 2018
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (1) , 626-636
Non-spesifik kas ağrısı olan hastalarda serum vitamin D düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre dağılımı.
Amaç: Bu çalışmanın amacı non-spesifik kas ağrısı şikayeti ile başvuran hastalarda vitamin D eksiklik oranlarının belirlenmesini ve bu hasta grubunda serum vitamin D düzeyinin cinsiyet ve yaşa göre dağılımını incelemektir.Yöntem: Çalışmada Ocak 2016 – Kasım 2017 tarihleri arasında polikliniğimize başvuran ve non-spesifik miyalji tanısı almış 2.832 hastadan, serum vitamin D düzeyi ölçülmüş olan 188 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Hastalar serum 25-hidroksivitamin D (25[OH]D) düzeyine göre 4 kategoriye ayrıldı [I- Ciddi eksiklik grubu (<10 ng/ml), II- Eksiklik grubu (≥10 ve <20 ng/ml), III- Yetersizlik grubu (≥20 ve <30 ng/ml) ve IV- Normal grup (≥30 ng/ml)]. Kadın ve erkeklerin yaş ve serum 25[OH]D düzeyi ortalamaları karşılaştırıldı. Yaş ile serum 25[OH]D düzeyi sonuçları arasındaki potansiyel ilişkinin varlığı ve yönünü değerlendirmek için korelasyon testleri yapıldı.Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 188 hastanın 170 tanesi kadın (%90,4), 18 tanesi erkekti (%9,5). Kadın hastalarda ortalama serum 25[OH]D düzeyi (11,61±5,40 ng/ml), erkek hastalardan (18,28±7,96 ng/ml) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptandı. Hastaların 77 tanesi ciddi eksiklik grubunda (%40,95), 91 tanesi eksiklik grubunda (%48,40), 14 tanesi yetersizlik grubunda (%7,44), 6 tanesi de normal olan grupta (%3,19) bulunuyordu. Yaş ile 25[OH]D düzeyi arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Sonuç: Bu çalışma non-spesifik kas ağrısı şikayeti olan hastaların, yaklaşık %90’ında vitamin D düzeyinin eksik veya ciddi eksik olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, vitamin D eksikliği non-spesifik kas ağrısı ayırıcı tanısında göz önünde bulundurulmalı ve eksiklik veya yetmezlik durumlarında uygun replasman tedavi rejimleri uygulanmalıdır.
- 15 April 2018
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 4 (1) , 626-636
Open AccessNon-spesifik kas ağrısı olan hastalarda serum vitamin D düzeylerinin yaş ve cinsiyete göre dağılımı.
Amaç: Bu çalışmanın amacı non-spesifik kas ağrısı şikayeti ile başvuran hastalarda vitamin D eksiklik oranlarının belirlenmesini ve bu hasta grubunda serum vitamin D düzeyinin cinsiyet ve yaşa göre dağılımını incelemektir.Yöntem: Çalışmada Ocak 2016 – Kasım 2017 tarihleri arasında polikliniğimize başvuran ve non-spesifik miyalji tanısı almış 2.832 hastadan, serum vitamin D düzeyi ölçülmüş olan 188 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Hastalar serum 25-hidroksivitamin D (25[OH]D) düzeyine göre 4 kategoriye ayrıldı [I- Ciddi eksiklik grubu (<10 ng/ml), II- Eksiklik grubu (≥10 ve <20 ng/ml), III- Yetersizlik grubu (≥20 ve <30 ng/ml) ve IV- Normal grup (≥30 ng/ml)]. Kadın ve erkeklerin yaş ve serum 25[OH]D düzeyi ortalamaları karşılaştırıldı. Yaş ile serum 25[OH]D düzeyi sonuçları arasındaki potansiyel ilişkinin varlığı ve yönünü değerlendirmek için korelasyon testleri yapıldı.Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 188 hastanın 170 tanesi kadın (%90,4), 18 tanesi erkekti (%9,5). Kadın hastalarda ortalama serum 25[OH]D düzeyi (11,61±5,40 ng/ml), erkek hastalardan (18,28±7,96 ng/ml) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu saptandı. Hastaların 77 tanesi ciddi eksiklik grubunda (%40,95), 91 tanesi eksiklik grubunda (%48,40), 14 tanesi yetersizlik grubunda (%7,44), 6 tanesi de normal olan grupta (%3,19) bulunuyordu. Yaş ile 25[OH]D düzeyi arasında anlamlı korelasyon saptanmadı. Sonuç: Bu çalışma non-spesifik kas ağrısı şikayeti olan hastaların, yaklaşık %90’ında vitamin D düzeyinin eksik veya ciddi eksik olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, vitamin D eksikliği non-spesifik kas ağrısı ayırıcı tanısında göz önünde bulundurulmalı ve eksiklik veya yetmezlik durumlarında uygun replasman tedavi rejimleri uygulanmalıdır.
- Open Access
- 15 December 2017
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 3 (3) , 551-564
Bel ağrısı nedeniyle polikliniğimize başvuran hastalarda skolyoz sıklığı ve Cobb açısı değerlerinin yaş ve cinsiyet ile ilişkisi.
Amaç: Bu çalışmanın amacı polikliniğimize bel ağrısı ile başvuran hastalarda skolyoz sıklığını saptamak ve Cobb açısı ile yaş ve cinsiyet arasında ilişkisi olup olmadığını araştırmaktı.Yöntem: Bel ağrısı ile polikliniğimize başvuran 10837 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Öykü ve fizik muayane bulgularına göre skolyozdan şüphelenilip skolyoz grafisi çektirilen 130 hastanın verileri çalışmamıza dahil edildi. Hastaların omurga eğrilik dereceleri radyografik olarak anterio-posterior yönde tüm omurgayı görmeyi sağlayan skolyoz grafisi üzerinde Cobb açısı ölçümü yöntemi ile değerlendirildi. Cobb açısı 10 derece üzerinde olan hastalar skolyoz olarak değerlendirildi. Skolyoz sıklığı, Cobb açısı değerinin yaş ve cinsiyet ile olan ilişkisi araştırıldı.Bulgular: Çalışmaya alınan 130 hastanın 80 tanesi kadın (%61,5), 50 tanesi ise erkek idi (%38,5). Cinsiyete göre yaş ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı. 111 hastada (%85,4) Cobb açısı <10 derece, skolyoz tanısı alan 19 hastada ise (%14,6) ≥10 derece olarak ölçüldü. Skolyoz sıklığı binde 1,75 idi. Çalışmaya alınan kadın ve erkek hastaların Cobb açısı ortalamaları sırasıyla 5,81 ± 4,22 ve 5,32 ± 4,29 idi. Hastaların Cobb açısı ölçüm sonuçlarının cinsiyete göre dağılımına bakıldığında anlamlı fark olmadığı görüldü. Yaş ile Cobb açısı arasındaki ilişkisi incelendiğinde pozitif yönde zayıf bir korelasyon olduğu görüldü. Sonuç: Bel ağrısıyla başvuran hastalarda skolyoz varlığı göz önünde bulundurulmalı, hastanın yaşı da göz önünde bulundurularak uygun radyolojik istemler yapılmalıdır.
- 15 December 2017
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- Vol. 3 (3) , 551-564
Open AccessBel ağrısı nedeniyle polikliniğimize başvuran hastalarda skolyoz sıklığı ve Cobb açısı değerlerinin yaş ve cinsiyet ile ilişkisi.
Amaç: Bu çalışmanın amacı polikliniğimize bel ağrısı ile başvuran hastalarda skolyoz sıklığını saptamak ve Cobb açısı ile yaş ve cinsiyet arasında ilişkisi olup olmadığını araştırmaktı.Yöntem: Bel ağrısı ile polikliniğimize başvuran 10837 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Öykü ve fizik muayane bulgularına göre skolyozdan şüphelenilip skolyoz grafisi çektirilen 130 hastanın verileri çalışmamıza dahil edildi. Hastaların omurga eğrilik dereceleri radyografik olarak anterio-posterior yönde tüm omurgayı görmeyi sağlayan skolyoz grafisi üzerinde Cobb açısı ölçümü yöntemi ile değerlendirildi. Cobb açısı 10 derece üzerinde olan hastalar skolyoz olarak değerlendirildi. Skolyoz sıklığı, Cobb açısı değerinin yaş ve cinsiyet ile olan ilişkisi araştırıldı.Bulgular: Çalışmaya alınan 130 hastanın 80 tanesi kadın (%61,5), 50 tanesi ise erkek idi (%38,5). Cinsiyete göre yaş ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı. 111 hastada (%85,4) Cobb açısı <10 derece, skolyoz tanısı alan 19 hastada ise (%14,6) ≥10 derece olarak ölçüldü. Skolyoz sıklığı binde 1,75 idi. Çalışmaya alınan kadın ve erkek hastaların Cobb açısı ortalamaları sırasıyla 5,81 ± 4,22 ve 5,32 ± 4,29 idi. Hastaların Cobb açısı ölçüm sonuçlarının cinsiyete göre dağılımına bakıldığında anlamlı fark olmadığı görüldü. Yaş ile Cobb açısı arasındaki ilişkisi incelendiğinde pozitif yönde zayıf bir korelasyon olduğu görüldü. Sonuç: Bel ağrısıyla başvuran hastalarda skolyoz varlığı göz önünde bulundurulmalı, hastanın yaşı da göz önünde bulundurularak uygun radyolojik istemler yapılmalıdır.
- 21 November 2016
- Published by SAGE Publications in Journal of Back and Musculoskeletal Rehabilitation
- Vol. 29 (4) , 817-823
Short-term effects of upper extremity circuit resistance training on muscle strength and functional independence in patients with paraplegia
BACKGROUND AND OBJECTIVES: A number of exercises to strengthen the upper extremities are recommended to increase functional independence and quality of life (QoL) in patients with paraplegia. Circuit resistance training (CRT) is a type of progressive
- 21 November 2016
- Published by SAGE Publications in Journal of Back and Musculoskeletal Rehabilitation
- Vol. 29 (4) , 817-823
Short-term effects of upper extremity circuit resistance training on muscle strength and functional independence in patients with paraplegia
BACKGROUND AND OBJECTIVES: A number of exercises to strengthen the upper extremities are recommended to increase functional independence and quality of life (QoL) in patients with paraplegia. Circuit resistance training (CRT) is a type of progressive