Gülsüm Gizem Topal
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Gülsüm Gizem Topal has a total of 9 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Damla Gumus
Department of Nutrition and Dietetics, Faculty of Health Sciences, Hacettepe University, Ankara, Turkey
8 shared publications - Mevlude Kizil
Department of Nutrition and Dietetics, Faculty of Health Sciences, Hacettepe University, Sihhiye, Ankara, Turkey
8 shared publications - Sumeyra Sevim
Ankara Medipol Üniversitesi
6 shared publications - Arife Macit
Munzur Üniversitesi
3 shared publications M. Tengilimoglu-Metin
Department of Nutrition and Dietetics, Hacettepe University, Ankara, Turkey
3 shared publicationsHatice Yasemin Balaban
Department of Gastroenterology, Faculty of Medicine, Hacettepe University, Ankara, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 24 June 2026
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 15 (13) , 4923
The Link Between Dietary Indices, Sarcopenia, and Clinical Parameters in Diabetic and Non-Diabetic Hemodialysis Patients
Background and Objectives: Sarcopenia is highly prevalent among maintenance hemodialysis (HD) patients, particularly in the presence of diabetes mellitus (DM). Dietary glycemic and insulinemic characteristics may contribute to metabolic disturbances associated with muscle deterioration, although evidence in HD populations remains limited. This study aimed to investigate the associations between dietary indices, sarcopenia, nutritional status, and clinical outcomes in diabetic (DM+) and non-diabetic (DM−) HD patients. Materials and Methods: This cross-sectional study included 92 maintenance HD patients (43 DM+ and 49 DM−). Dietary intake was assessed using three-day food records, and dietary insulin index (DII), dietary insulin load (DIL), dietary glycemic index (DGI), and dietary glycemic load (DGL) were calculated. Sarcopenia was evaluated using handgrip strength, bioelectrical impedance analysis, gait speed, and SARC-F. Anthropometric, biochemical, nutritional, and sarcopenia-related parameters were compared across tertiles of dietary indices. Results: Sarcopenia was identified in 32.6% of patients with diabetes and 36.7% of those without diabetes. Diabetic patients exhibited significantly lower handgrip strength, slower walking speed, longer walking time, and higher SARC-F scores (p < 0.01). Across DGL tertiles in DM+ patients, significant progressive increases were observed in body weight (p < 0.05), body mass index (p < 0.05), lean mass (p < 0.05), mid-upper arm circumference (p < 0.01), and triceps skinfold thickness (p < 0.01). Higher DIL and DGL tertiles were also associated with elevated serum phosphorus, LDL cholesterol, triglycerides, and total cholesterol levels (p < 0.05). DIL and DGL showed stronger associations with overall energy and nutrient intake compared with DII and DGI. However, no significant associations were identified between dietary indices and sarcopenia diagnosis or sarcopenia-related risk indicators after adjustment for age and sex. Conclusions: Dietary indices were associated with various anthropometric, biochemical, and nutritional parameters in HD patients, with more pronounced associations observed among patients with DM, suggesting a potential role of dietary quality in the nutritional and metabolic profile of this population.
- 24 June 2026
- Published by MDPI AG in Journal of Clinical Medicine
- Vol. 15 (13) , 4923
Open AccessThe Link Between Dietary Indices, Sarcopenia, and Clinical Parameters in Diabetic and Non-Diabetic Hemodialysis Patients
Background and Objectives: Sarcopenia is highly prevalent among maintenance hemodialysis (HD) patients, particularly in the presence of diabetes mellitus (DM). Dietary glycemic and insulinemic characteristics may contribute to metabolic disturbances associated with muscle deterioration, although evidence in HD populations remains limited. This study aimed to investigate the associations between dietary indices, sarcopenia, nutritional status, and clinical outcomes in diabetic (DM+) and non-diabetic (DM−) HD patients. Materials and Methods: This cross-sectional study included 92 maintenance HD patients (43 DM+ and 49 DM−). Dietary intake was assessed using three-day food records, and dietary insulin index (DII), dietary insulin load (DIL), dietary glycemic index (DGI), and dietary glycemic load (DGL) were calculated. Sarcopenia was evaluated using handgrip strength, bioelectrical impedance analysis, gait speed, and SARC-F. Anthropometric, biochemical, nutritional, and sarcopenia-related parameters were compared across tertiles of dietary indices. Results: Sarcopenia was identified in 32.6% of patients with diabetes and 36.7% of those without diabetes. Diabetic patients exhibited significantly lower handgrip strength, slower walking speed, longer walking time, and higher SARC-F scores (p < 0.01). Across DGL tertiles in DM+ patients, significant progressive increases were observed in body weight (p < 0.05), body mass index (p < 0.05), lean mass (p < 0.05), mid-upper arm circumference (p < 0.01), and triceps skinfold thickness (p < 0.01). Higher DIL and DGL tertiles were also associated with elevated serum phosphorus, LDL cholesterol, triglycerides, and total cholesterol levels (p < 0.05). DIL and DGL showed stronger associations with overall energy and nutrient intake compared with DII and DGI. However, no significant associations were identified between dietary indices and sarcopenia diagnosis or sarcopenia-related risk indicators after adjustment for age and sex. Conclusions: Dietary indices were associated with various anthropometric, biochemical, and nutritional parameters in HD patients, with more pronounced associations observed among patients with DM, suggesting a potential role of dietary quality in the nutritional and metabolic profile of this population.
- Open Access
Are dietary factors associated with cardiometabolic risk factors in patients with non-alcoholic fatty liver disease?
Background: Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is intricately linked with dietary patterns and metabolic homeostasis. Therefore, the present study focused to investigate the relation between dietary patterns and cardiometabolic risk factors related to fatty liver in NAFLD patients. Methods: This cross-sectional study included 117 individuals whose body mass index (BMI) threshold of 25 or above diagnosed with NAFLD by magnetic resonance imaging. The hospital database was used to review the patients’ medical records such as lipid parameters, and fasting blood sugar. Anthropometric measurements and body composition were measured by researchers. Likewise, data from 24-h dietary recalls of individuals were collected to analyze their energy and nutrient intakes besides calculating dietary insulin index (DII), dietary insulin load (DIL), dietary glycemic index (DGI), and dietary glycemic load (DGL). Results: Participants consuming diets with distinct levels of DII, DIL, DGI, and DGL exhibited variations in dietary energy and nutrient intake. Specifically, differences were noted in carbohydrate intake across quartiles of DII, DIL, DGI, and DGL, while fructose consumption showed variability in DGL quartiles (p ≤ 0.05). Moreover, sucrose intake demonstrated distinctions in both DII and DGL quartiles (p ≤ 0.05). No statistical difference was found in biochemical parameters and the fatty liver index among different levels of DII, DIL, DGI, and DGL (p > 0.05). After adjusting for potential confounders, participants with a higher DGI had four times greater odds of developing metabolic syndrome compared to those in the bottom quartile (OR, 4.32; 95% CI [1.42–13.11]). Conclusion: This study provides initial evidence of the intricate association between dietary factors and NAFLD, emphasizing the necessity for further research including prospective designs with larger sample sizes, to garner additional insights.
Open AccessAre dietary factors associated with cardiometabolic risk factors in patients with non-alcoholic fatty liver disease?
Background: Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) is intricately linked with dietary patterns and metabolic homeostasis. Therefore, the present study focused to investigate the relation between dietary patterns and cardiometabolic risk factors related to fatty liver in NAFLD patients. Methods: This cross-sectional study included 117 individuals whose body mass index (BMI) threshold of 25 or above diagnosed with NAFLD by magnetic resonance imaging. The hospital database was used to review the patients’ medical records such as lipid parameters, and fasting blood sugar. Anthropometric measurements and body composition were measured by researchers. Likewise, data from 24-h dietary recalls of individuals were collected to analyze their energy and nutrient intakes besides calculating dietary insulin index (DII), dietary insulin load (DIL), dietary glycemic index (DGI), and dietary glycemic load (DGL). Results: Participants consuming diets with distinct levels of DII, DIL, DGI, and DGL exhibited variations in dietary energy and nutrient intake. Specifically, differences were noted in carbohydrate intake across quartiles of DII, DIL, DGI, and DGL, while fructose consumption showed variability in DGL quartiles (p ≤ 0.05). Moreover, sucrose intake demonstrated distinctions in both DII and DGL quartiles (p ≤ 0.05). No statistical difference was found in biochemical parameters and the fatty liver index among different levels of DII, DIL, DGI, and DGL (p > 0.05). After adjusting for potential confounders, participants with a higher DGI had four times greater odds of developing metabolic syndrome compared to those in the bottom quartile (OR, 4.32; 95% CI [1.42–13.11]). Conclusion: This study provides initial evidence of the intricate association between dietary factors and NAFLD, emphasizing the necessity for further research including prospective designs with larger sample sizes, to garner additional insights.
- 31 March 2022
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 9 (1) , 50-57
Examination of Perceived Stress, Food Neophobia and the Mediterranean Diet Adherence of Defense Industry Workers
Giriş ve Amaç: Stres besin tercihleri ve beslenme alışkanlıklarını etkileyen önemli bir faktördür. Bu çalışma savunma sanayinde çalışan bireylerin algılanan stres düzeyleri, besin neofobisi ve Akdeniz diyetine uyumlarının incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ankara’da faaliyet gösteren savunma sanayi kuruluşlarında çalışan 93 erkek 26 kadın olmak üzere toplam 119 yetişkin birey dahil edilmiştir. Çevrimiçi anket formu aracılığıyla katılımcıların sosyodemografik özellikleri, antropometrik ölçüm beyanları, algılanan stres ve besin neofobisi düzeyleri ve Akdeniz diyetine bağlılıkları sorgulanmıştır. Bulgular: Bireylerin algılanan stres düzeyleri erkeklerde 15,0±4,2, kadınlarda 16,7±2,98 puan (p>0,05) olmak üzere ortalama 15,4±4,04 olarak saptanmıştır. Bireylerin besin neofobisi skorları ortalama 36,5±10,66 puan (Erkeklerde 37,1±10,07; kadınlarda 34,1±12,51 puan), Akdeniz diyetine uyum skorları ortalama 6,1±2,04 puan (Erkeklerde 5,9±2,02; kadınlarda 6,6±2,06; puan) olarak tespit edilmiştir. Bireylerin besin neofobisi düzeylerine göre algılanan stres düzeyleri ve Akdeniz diyetlerine uyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmada savunma sanayinde çalışan bireylerin algılanan stres düzeyleri, besin neofobisi ve Akdeniz diyetine uyumları arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir.
- 31 March 2022
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 9 (1) , 50-57
Examination of Perceived Stress, Food Neophobia and the Mediterranean Diet Adherence of Defense Industry Workers
Giriş ve Amaç: Stres besin tercihleri ve beslenme alışkanlıklarını etkileyen önemli bir faktördür. Bu çalışma savunma sanayinde çalışan bireylerin algılanan stres düzeyleri, besin neofobisi ve Akdeniz diyetine uyumlarının incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ankara’da faaliyet gösteren savunma sanayi kuruluşlarında çalışan 93 erkek 26 kadın olmak üzere toplam 119 yetişkin birey dahil edilmiştir. Çevrimiçi anket formu aracılığıyla katılımcıların sosyodemografik özellikleri, antropometrik ölçüm beyanları, algılanan stres ve besin neofobisi düzeyleri ve Akdeniz diyetine bağlılıkları sorgulanmıştır. Bulgular: Bireylerin algılanan stres düzeyleri erkeklerde 15,0±4,2, kadınlarda 16,7±2,98 puan (p>0,05) olmak üzere ortalama 15,4±4,04 olarak saptanmıştır. Bireylerin besin neofobisi skorları ortalama 36,5±10,66 puan (Erkeklerde 37,1±10,07; kadınlarda 34,1±12,51 puan), Akdeniz diyetine uyum skorları ortalama 6,1±2,04 puan (Erkeklerde 5,9±2,02; kadınlarda 6,6±2,06; puan) olarak tespit edilmiştir. Bireylerin besin neofobisi düzeylerine göre algılanan stres düzeyleri ve Akdeniz diyetlerine uyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmada savunma sanayinde çalışan bireylerin algılanan stres düzeyleri, besin neofobisi ve Akdeniz diyetine uyumları arasında anlamlı ilişki tespit edilmemiştir.
- 12 October 2021
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- Vol. 49 (3) , 7-18
COVID-19 Pandemi Döneminde Toplu Beslenme Servisi Yapan Farklı Kurumların Menülerinin Değerlendirilmesi
Amaç: COVID-19 pandemisi sırasında uygulanan kısıtlamalar eğitim, mesai uygulamaları, sosyal etkinlikler gibi birçok alanda olduğu gibi toplu beslenme hizmetlerini de etkilemiştir. Virüsün yayılımının engellenmesi amacıyla toplu beslenme sistemleri (TBS)’nde çeşitli önlemler geliştirilmiş ve bu önlemler kapsamında bazı kurumlarda masaya servis yerine kumanya menüler servis edilmiştir. Bu çalışma, pandemi döneminde Ankara’da hizmet veren farklı TBS’ye ait menü türlerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada tek öğün toplu beslenme hizmeti veren üç farklı kurumun (kamu, özel ve yarı özel) iki farklı menü tipi (kumanya ve normal) incelenmiş, menülerin enerji, makro ve mikro besin ögesi içerikleri Türkiye Beslenme Rehberi (TÜBER)’nde önerilen enerji ve besin ögesi gereksinimlerine göre yeterlilik yönünden değerlendirilmiştir. Menülerin besin ögesi örüntüsü Besin Ögesinden Yoğun Besin (NRF) 9.3 ile hesaplanarak incelenmiştir. Bulgular: Menüler arasında en yüksek NRF9.3 puanı (85.7±18.9) kamu kuruluşunun normal menüsünde, en düşük NRF9.3 puanı (3.3±3.6) ise özel kuruluşun kumanya menüsü (Ö-K)’nde saptanmıştır. En yüksek enerji (1516±284 kkal) sağlayan menü yarı özel kuruluşun kumanya menüsü (Y-K) olurken, ortalama en düşük enerji (927±83 kkal) sağlayan menü Ö-K olmuştur. Ö-K erkekler için enerji; her iki cinsiyet için protein ve lif gereksinmesini karşılamada yetersiz bulunmuştur. Diğer tüm menülerde ise bu besin ögelerinin gereksinimleri karşıladığı tespit edilmiştir. Sonuç: Bireylerin yeterli ve dengeli beslenmesine katkı sağlamak ve bağışıklık sistemi fonksiyonlarını desteklemek için TBS’de sunulan menülerin, kumanya menüsü gibi farklı servis türleri dahil olmak üzere tüketicilerin enerji ve besin ögesi gereksinmelerini karşılayacak, zengin besin ögesi örüntüsüne ve yüksek diyet kalitesine sahip olması sağlanmalı ve dolayısıyla kurumlarda diyetisyen istihdamının gerekliliği göz ardı edilmemelidir.
- 12 October 2021
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
- Vol. 49 (3) , 7-18
COVID-19 Pandemi Döneminde Toplu Beslenme Servisi Yapan Farklı Kurumların Menülerinin Değerlendirilmesi
Amaç: COVID-19 pandemisi sırasında uygulanan kısıtlamalar eğitim, mesai uygulamaları, sosyal etkinlikler gibi birçok alanda olduğu gibi toplu beslenme hizmetlerini de etkilemiştir. Virüsün yayılımının engellenmesi amacıyla toplu beslenme sistemleri (TBS)’nde çeşitli önlemler geliştirilmiş ve bu önlemler kapsamında bazı kurumlarda masaya servis yerine kumanya menüler servis edilmiştir. Bu çalışma, pandemi döneminde Ankara’da hizmet veren farklı TBS’ye ait menü türlerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada tek öğün toplu beslenme hizmeti veren üç farklı kurumun (kamu, özel ve yarı özel) iki farklı menü tipi (kumanya ve normal) incelenmiş, menülerin enerji, makro ve mikro besin ögesi içerikleri Türkiye Beslenme Rehberi (TÜBER)’nde önerilen enerji ve besin ögesi gereksinimlerine göre yeterlilik yönünden değerlendirilmiştir. Menülerin besin ögesi örüntüsü Besin Ögesinden Yoğun Besin (NRF) 9.3 ile hesaplanarak incelenmiştir. Bulgular: Menüler arasında en yüksek NRF9.3 puanı (85.7±18.9) kamu kuruluşunun normal menüsünde, en düşük NRF9.3 puanı (3.3±3.6) ise özel kuruluşun kumanya menüsü (Ö-K)’nde saptanmıştır. En yüksek enerji (1516±284 kkal) sağlayan menü yarı özel kuruluşun kumanya menüsü (Y-K) olurken, ortalama en düşük enerji (927±83 kkal) sağlayan menü Ö-K olmuştur. Ö-K erkekler için enerji; her iki cinsiyet için protein ve lif gereksinmesini karşılamada yetersiz bulunmuştur. Diğer tüm menülerde ise bu besin ögelerinin gereksinimleri karşıladığı tespit edilmiştir. Sonuç: Bireylerin yeterli ve dengeli beslenmesine katkı sağlamak ve bağışıklık sistemi fonksiyonlarını desteklemek için TBS’de sunulan menülerin, kumanya menüsü gibi farklı servis türleri dahil olmak üzere tüketicilerin enerji ve besin ögesi gereksinmelerini karşılayacak, zengin besin ögesi örüntüsüne ve yüksek diyet kalitesine sahip olması sağlanmalı ve dolayısıyla kurumlarda diyetisyen istihdamının gerekliliği göz ardı edilmemelidir.
- Open Access
- 31 August 2021
- Published by Hacettepe University in Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal
- Vol. 8 (2) , 362-384
HUZUREVİ MENÜLERİNİN BESİN ÖGESİ ÖRÜNTÜ PROFİLİ VE MIND DİYETİNE UYUMUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Ankara’da faaliyet gösteren huzurevinde uygulanan menülerinin Besin Öğesi Örüntü Profiline göre değerlendirilmesi ve menülerin MIND (Mediterranean-DASH Intervention for Neurodegenerative Delay) diyetine uyumunun belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ankara’da bulunan kamuya bağlı ve özel olarak hizmet veren iki huzurevinde yaz ve kış mevsimlerinde sunulan menüler besin öğesi örüntü profiline göre incelenmiş ve MIND diyetine uyumu değerlendirilmiştir. Menülerin enerji ve besin öğesi içerikleri ulusal ve uluslararası referans değerleri ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Menülerin MIND skorları kamuya bağlı huzurevinde her iki mevsimde 5, özel huzurevinde yaz ve kış mevsiminde sırasıyla 7 ve 6 olarak bulunmuştur. Menülerin NRF9.3 (Nutrient Rich Food 9.3) ve E-NRF (Elderly-NRF) puanları en yüksek (sırasıyla 57,4±35,8 ve 119,1±65,1) özel huzurevinin kış menüsünde, en düşük (sırasıyla 45,8±23,1 ve 97,2±37,7) kamu huzurevi yaz menüsünde tespit edilmiştir. Sonuç: Menülerin MIND diyeti uyumlarının artırılması için menülerde zeytinyağı kullanımının, tam tahılların, balık ve dutsu meyvelerin verilme sıklığının artırılması, hamur işi, tatlı ve kırmızı et verilme sıklığının azaltılması gerektiği tespit edilmiştir. Huzurevi sakinlerinin bilişsel performans ve sağlıklarının korunması ve iyileştirilmesi için menü planlamada enerji ve besin öğesi gereksinimleri ile beslenme durumlarını etkileyen etkenler göz önünde bulundurularak menü planlama ilkelerine uyulmalıdır.
- 31 August 2021
- Published by Hacettepe University in Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal
- Vol. 8 (2) , 362-384
Open AccessHUZUREVİ MENÜLERİNİN BESİN ÖGESİ ÖRÜNTÜ PROFİLİ VE MIND DİYETİNE UYUMUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Ankara’da faaliyet gösteren huzurevinde uygulanan menülerinin Besin Öğesi Örüntü Profiline göre değerlendirilmesi ve menülerin MIND (Mediterranean-DASH Intervention for Neurodegenerative Delay) diyetine uyumunun belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ankara’da bulunan kamuya bağlı ve özel olarak hizmet veren iki huzurevinde yaz ve kış mevsimlerinde sunulan menüler besin öğesi örüntü profiline göre incelenmiş ve MIND diyetine uyumu değerlendirilmiştir. Menülerin enerji ve besin öğesi içerikleri ulusal ve uluslararası referans değerleri ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Menülerin MIND skorları kamuya bağlı huzurevinde her iki mevsimde 5, özel huzurevinde yaz ve kış mevsiminde sırasıyla 7 ve 6 olarak bulunmuştur. Menülerin NRF9.3 (Nutrient Rich Food 9.3) ve E-NRF (Elderly-NRF) puanları en yüksek (sırasıyla 57,4±35,8 ve 119,1±65,1) özel huzurevinin kış menüsünde, en düşük (sırasıyla 45,8±23,1 ve 97,2±37,7) kamu huzurevi yaz menüsünde tespit edilmiştir. Sonuç: Menülerin MIND diyeti uyumlarının artırılması için menülerde zeytinyağı kullanımının, tam tahılların, balık ve dutsu meyvelerin verilme sıklığının artırılması, hamur işi, tatlı ve kırmızı et verilme sıklığının azaltılması gerektiği tespit edilmiştir. Huzurevi sakinlerinin bilişsel performans ve sağlıklarının korunması ve iyileştirilmesi için menü planlamada enerji ve besin öğesi gereksinimleri ile beslenme durumlarını etkileyen etkenler göz önünde bulundurularak menü planlama ilkelerine uyulmalıdır.
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S227
Assessment of food safety attitudes of Turkish consumers
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S227
Assessment of food safety attitudes of Turkish consumers
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S115-S116
Food preparation practices regarding food waste and reasons of discarding food
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S115-S116
Food preparation practices regarding food waste and reasons of discarding food
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S115
Association between body mass index and food shopping behaviors in terms of excess food waste
- 1 September 2018
- Published by Elsevier in Clinical Nutrition
- Vol. 37, S115
Association between body mass index and food shopping behaviors in terms of excess food waste