Necip Tosun
Research Subjects
Necip Tosun has a total of 8 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Emin Onan
Celal Bayar Üniversitesi, Alaşehir Meslek Yüksekokulu
1 shared publication - Fikriye Candan Akatlar1 shared publication
- Gülcan Yikilmazsoy1 shared publication
- Hande Göksel Yüce
Mersin Üniversitesi, Anamur Meslek Yüksek Okulu, Bitkisel ve Hayvansal Üretim Bölümü
1 shared publication - Hüseyin Türküsay
Air Alaşehir Analytik Özel Gıda kontrol Laboratuvarı
1 shared publication - İrfan Sürer1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 15 April 2022
- Published by Trakya University Journal of Natural Sciences in Trakya University Journal of Natural Sciences
- Vol. 23 (1) , 95-111
MOLECULAR CHARACTERIZATION OF BLACK FOOT DISEASE PATHOGENS IN GRAPEVINE NURSERIES AND EVALUATION OF SOME FUNGICIDES FOR CONTROL OF THE MOST VIRULENT ISOLATES
Black foot disease, which is mainly caused by Ilyonectria Chaverri & Salgado and Dactylonectria L. Lombard & Crous species, causes serious destruction in most of the wine and grape producing regions of the world, particularly in nurseries and young vineyards. The aim of this research was to evaluate the present situation of black foot disease in grapevine nurseries (Vitis Vinifera L.), to identify its potential agents at morphological and molecular levels and to develop a control strategy against isolates found as the major virulent ones in pathogenicity tests. This study also represents the first attempt to control black foot disease in grapevine saplings in Turkey. Preliminary surveys were carried out in 21 grapevine nurseries in the Aegean Region during 2019 growing season. Black foot species obtained from vine saplings were identified as Ilyonectria liriodendri (Halleen, Rego & Crous), Dactylonectria macrodidyma (Halleen, Schroers & Crous) and D. torresensis (A. Cabral, Rego & Crous), using morphological and molecular methods. The pathogenicity studies revealed that the most virulent isolates belonged to I. liriodendri. Twelve chemical and one biological fungicides were screened in vitro for mycelial inhibition of I. liriodendri isolates. The experiments were performed in three replicates for each of the chemical fungicides. Sterile distilled water, instead of fungicide solution, was used for control trials. Mixtures of cyprodinil + fludioxonil, thiabendazole + fludioxonil + metalaxyl–m + azoxystrobin and azoxystrobin + metalaxyl-m + fludioxonil were the most effective chemical fungicides tested in mycelial inhibition of I. liriodendri isolates. Chemical fungicides mixtures of boscalid + kresoxim-methyl, promocarb hydrochloride (HCL) + fosetyl-al, azoxystrobin + difenoconazole, fludioxonil + metalaxyl–m and individual fungicides; cyprodinil, fluoxapyroxad, hymexazole, fenhexamid and 8-hydroxyquinoline sulphate were not effective on mycelial inhibition. Biocontrol activity of Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain against I. liriodendri was evaluated. The experiment was performed in four replicates for each isolate. Petri dishes with only I. liriodendri mycelial discs used as controls. Treatment with Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain provided 60.1% to 80.6% inhibition against I. liriodendri isolates. The most effective fungicides tested in vitro were evaluated in 2020 and 2021 under controlled conditions against possible infections of I. liriodendri during the rooting process of 1103 Paulsen grapevine rootstocks. Mixtures of thiabendazol + fludioxonil + metalaxyl–m + azoxystrobin and cyprodinil + fludioxonil were the most effective fungicides in the experiments conducted in 2020 and 2021, followed by azoxystrobin + metalaxyl-m + fludioxonil and Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain.
- 15 April 2022
- Published by Trakya University Journal of Natural Sciences in Trakya University Journal of Natural Sciences
- Vol. 23 (1) , 95-111
Open AccessMOLECULAR CHARACTERIZATION OF BLACK FOOT DISEASE PATHOGENS IN GRAPEVINE NURSERIES AND EVALUATION OF SOME FUNGICIDES FOR CONTROL OF THE MOST VIRULENT ISOLATES
Black foot disease, which is mainly caused by Ilyonectria Chaverri & Salgado and Dactylonectria L. Lombard & Crous species, causes serious destruction in most of the wine and grape producing regions of the world, particularly in nurseries and young vineyards. The aim of this research was to evaluate the present situation of black foot disease in grapevine nurseries (Vitis Vinifera L.), to identify its potential agents at morphological and molecular levels and to develop a control strategy against isolates found as the major virulent ones in pathogenicity tests. This study also represents the first attempt to control black foot disease in grapevine saplings in Turkey. Preliminary surveys were carried out in 21 grapevine nurseries in the Aegean Region during 2019 growing season. Black foot species obtained from vine saplings were identified as Ilyonectria liriodendri (Halleen, Rego & Crous), Dactylonectria macrodidyma (Halleen, Schroers & Crous) and D. torresensis (A. Cabral, Rego & Crous), using morphological and molecular methods. The pathogenicity studies revealed that the most virulent isolates belonged to I. liriodendri. Twelve chemical and one biological fungicides were screened in vitro for mycelial inhibition of I. liriodendri isolates. The experiments were performed in three replicates for each of the chemical fungicides. Sterile distilled water, instead of fungicide solution, was used for control trials. Mixtures of cyprodinil + fludioxonil, thiabendazole + fludioxonil + metalaxyl–m + azoxystrobin and azoxystrobin + metalaxyl-m + fludioxonil were the most effective chemical fungicides tested in mycelial inhibition of I. liriodendri isolates. Chemical fungicides mixtures of boscalid + kresoxim-methyl, promocarb hydrochloride (HCL) + fosetyl-al, azoxystrobin + difenoconazole, fludioxonil + metalaxyl–m and individual fungicides; cyprodinil, fluoxapyroxad, hymexazole, fenhexamid and 8-hydroxyquinoline sulphate were not effective on mycelial inhibition. Biocontrol activity of Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain against I. liriodendri was evaluated. The experiment was performed in four replicates for each isolate. Petri dishes with only I. liriodendri mycelial discs used as controls. Treatment with Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain provided 60.1% to 80.6% inhibition against I. liriodendri isolates. The most effective fungicides tested in vitro were evaluated in 2020 and 2021 under controlled conditions against possible infections of I. liriodendri during the rooting process of 1103 Paulsen grapevine rootstocks. Mixtures of thiabendazol + fludioxonil + metalaxyl–m + azoxystrobin and cyprodinil + fludioxonil were the most effective fungicides in the experiments conducted in 2020 and 2021, followed by azoxystrobin + metalaxyl-m + fludioxonil and Trichoderma harzianum Rifai KRL-AG2 strain.
- 1 April 2021
- Published by The Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK-ULAKBIM) - DIGITAL COMMONS JOURNALS in TURKISH JOURNAL OF AGRICULTURE AND FORESTRY
- Vol. 45 (2) , 222-233
Characterization of Fusariumsambucinum isolates associated with potato dry rot and evaluation of cultivar susceptibility and fungicides
- 1 April 2021
- Published by The Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK-ULAKBIM) - DIGITAL COMMONS JOURNALS in TURKISH JOURNAL OF AGRICULTURE AND FORESTRY
- Vol. 45 (2) , 222-233
Characterization of Fusariumsambucinum isolates associated with potato dry rot and evaluation of cultivar susceptibility and fungicides
- Open Access
- 31 December 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- p. 61-69
Sanayi Domatesinde Bakteriyel Leke (Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria) ve Geç Yanıklık (Phytophthora infestans) Hastalıklarına Karşı Farklı İlaçlama Programlarının Etkinliklerinin Araştırılması
Amaç: Bu çalışmada ülke ve bölge ekonomisi için önemli bir tarımsal ürün olan sanayi domatesinde ekonomik kayıplara yol açan bakteriyel leke ve geç yanıklık hastalıklarının aynı anda epidemi yapması durumunda her iki hastalığa karşı kullanılan standart fungisitlerin yerine geçebilecek, etkili, ekonomik ve çevre dostu bazı preparatlardan oluşan farklı ilaçlama programlarının pratikte etkililiklerinin araştırılması hedeflenmiştir.Materyal ve Metot: Denemeler, E.Ü. Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü seralarında kontrollü koşullarda in vivo ve İzmir’in Torbalı ilçesinde TAT A.Ş firması ile anlaşmalı domates üretimi yapan bir üretici tarlasında çiftçi koşullarında gerçekleştirilmiştir. Tarla çalışmasında Albeni P-47 çeşidi tohumlarından elde edilen domates fideleri kullanılmıştır. Serada yürütülen saksı çalışmasında kullanılan Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria (Xav) izolatları, tarla çalışmasında hastalık belirtisi gösteren bitkilerden izole edilmiştir. Seçilen fungisit ve bitki aktivatörleri proje dahilinde temin edilmiştir. Bulgular: Tarla çalışmasında P. infestans için hastalık şiddeti en düşük %43 iken en yüksek etki %35.5 olarak 1 numaralı ilaçlama programında yer alan bitkilerde gözlenmiştir. Xav için en düşük hastalık şiddeti %29, uygulama etkinliği ise en yüksek %59.1 olarak 3 numaralı ilaçlama programında yer alan bitkilerde saptanmıştır. Saksı çalışmasında ise Xav için tedavi edici yöntemde en düşük hastalık şiddeti değeri SiO2 100 + bakır sülfat pentahidrat etken maddelerin kullanıldığı sırada %2 oranında görülmüş olup en yüksek etki %82.3 değeriyle yer almaktadır. Çalışmanın Xav’ye karşı preparatların koruyucu etkilerinin araştırıldığı kısmında ise %4 hastalık şiddeti ve %64.6’lık etkiyle en iyi etki SiO2 200 + (23% monogluconat, galacturonat ve bakır) etkili maddelerinin kullanıldığı parsellerdeki bitkilerde saptanmıştır. Sonuç: Tarla denemeleri değerlendirildiğinde; tüm ilaçlama programları ve çiftçi koşulu her iki hastalığı önlemede yeterli olmamıştır. Bakteriyel leke hastalığının önlenmesinde en etkili sonuç (400 g/L fosforoz asidi), (62.82 g/L bakır sülfat pentahidrat) ve farklı dozlardaki SiO2 uygulamalarından, geç yanıklık hastalığı için ise SiO2, (193 g/L bazik bakır sülfat), (300 g/L ametoctradin+225 g/L dimethomorph) ve (22.5 g/L famoxadone+30 g/L cymoxanil) uygulamalarından elde edilmiştir. In vivo testleri sadece Xav için yapılmış ve bakteriyel leke hastalığının tarla denemelerindeki sonuçlarından farklı veriler elde edilmiştir. Programların tedavi edici ve koruyucu etkileri araştırılmış ve uygulamalara bitki aktivatörü ile başlanmıştır. Koruyucu etkide en başarılı uygulama ortalama %64 etki ile (23% monoglukonat, galakturonat ve bakır), SiO2 200 ml etkili maddelerinin uygulandığı parsellerdeki bitkilerde bulunmuştur. Tedavi edici uygulamalarda ise, SiO2 100 ml’lik dozu ve (62.82 g/L bakır sülfat pentahidrat) etken maddelerin uygulanması %82 etki ile en etkili sonucu vermiştir.
- 31 December 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- p. 61-69
Open AccessSanayi Domatesinde Bakteriyel Leke (Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria) ve Geç Yanıklık (Phytophthora infestans) Hastalıklarına Karşı Farklı İlaçlama Programlarının Etkinliklerinin Araştırılması
Amaç: Bu çalışmada ülke ve bölge ekonomisi için önemli bir tarımsal ürün olan sanayi domatesinde ekonomik kayıplara yol açan bakteriyel leke ve geç yanıklık hastalıklarının aynı anda epidemi yapması durumunda her iki hastalığa karşı kullanılan standart fungisitlerin yerine geçebilecek, etkili, ekonomik ve çevre dostu bazı preparatlardan oluşan farklı ilaçlama programlarının pratikte etkililiklerinin araştırılması hedeflenmiştir.Materyal ve Metot: Denemeler, E.Ü. Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü seralarında kontrollü koşullarda in vivo ve İzmir’in Torbalı ilçesinde TAT A.Ş firması ile anlaşmalı domates üretimi yapan bir üretici tarlasında çiftçi koşullarında gerçekleştirilmiştir. Tarla çalışmasında Albeni P-47 çeşidi tohumlarından elde edilen domates fideleri kullanılmıştır. Serada yürütülen saksı çalışmasında kullanılan Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria (Xav) izolatları, tarla çalışmasında hastalık belirtisi gösteren bitkilerden izole edilmiştir. Seçilen fungisit ve bitki aktivatörleri proje dahilinde temin edilmiştir. Bulgular: Tarla çalışmasında P. infestans için hastalık şiddeti en düşük %43 iken en yüksek etki %35.5 olarak 1 numaralı ilaçlama programında yer alan bitkilerde gözlenmiştir. Xav için en düşük hastalık şiddeti %29, uygulama etkinliği ise en yüksek %59.1 olarak 3 numaralı ilaçlama programında yer alan bitkilerde saptanmıştır. Saksı çalışmasında ise Xav için tedavi edici yöntemde en düşük hastalık şiddeti değeri SiO2 100 + bakır sülfat pentahidrat etken maddelerin kullanıldığı sırada %2 oranında görülmüş olup en yüksek etki %82.3 değeriyle yer almaktadır. Çalışmanın Xav’ye karşı preparatların koruyucu etkilerinin araştırıldığı kısmında ise %4 hastalık şiddeti ve %64.6’lık etkiyle en iyi etki SiO2 200 + (23% monogluconat, galacturonat ve bakır) etkili maddelerinin kullanıldığı parsellerdeki bitkilerde saptanmıştır. Sonuç: Tarla denemeleri değerlendirildiğinde; tüm ilaçlama programları ve çiftçi koşulu her iki hastalığı önlemede yeterli olmamıştır. Bakteriyel leke hastalığının önlenmesinde en etkili sonuç (400 g/L fosforoz asidi), (62.82 g/L bakır sülfat pentahidrat) ve farklı dozlardaki SiO2 uygulamalarından, geç yanıklık hastalığı için ise SiO2, (193 g/L bazik bakır sülfat), (300 g/L ametoctradin+225 g/L dimethomorph) ve (22.5 g/L famoxadone+30 g/L cymoxanil) uygulamalarından elde edilmiştir. In vivo testleri sadece Xav için yapılmış ve bakteriyel leke hastalığının tarla denemelerindeki sonuçlarından farklı veriler elde edilmiştir. Programların tedavi edici ve koruyucu etkileri araştırılmış ve uygulamalara bitki aktivatörü ile başlanmıştır. Koruyucu etkide en başarılı uygulama ortalama %64 etki ile (23% monoglukonat, galakturonat ve bakır), SiO2 200 ml etkili maddelerinin uygulandığı parsellerdeki bitkilerde bulunmuştur. Tedavi edici uygulamalarda ise, SiO2 100 ml’lik dozu ve (62.82 g/L bakır sülfat pentahidrat) etken maddelerin uygulanması %82 etki ile en etkili sonucu vermiştir.
- Open Access
- 30 June 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 57 (2) , 157-164
Bazı Ayçiçeği Çeşit ve Hatlarının Ayçiçeği Mildiyösüne (Plasmopara halstedii (Farl.) Berl. & De Toni.) Reaksiyonlarının Belirlenmesi
ÖZ Amaç: Bu çalışmada PR64G46, Sanbro MR ayçiçeği çeşitleri ve HA-460 hattının ayçiçeği mildiyösü (Plasmopara halstedii)’nin 703 ve 710 no’lu ırklarına karşı dayanıklılığının tüm, mildiyö ırklarına hassas (duyarlı) HA-89 hattı ile karşılaştırılarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Çalışmalar, Ege Üniversitesi’nde kontrollü koşullarda gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla çalışmada Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü ve Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından gönderilen, dayanıklı olduğu bilinen, PR64G46, Sanbro MR ayçiçeği çeşitleri ve HA-460 hattı kullanılmıştır. Çalışmada kullanılacak referans mildiyö ırkları Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nden temin edilmiştir. Çalışmada hastalık şiddeti değerlendirmesi, Viranyi ve Bartha’nın geliştirdiği hastalık şiddeti değerlendirme skalasına göre yapılmıştır. Uygulanan yapay inokulasyon testlerinden sonra, hastalık şiddetleri skalaya göre hesaplanmıştır. Bulgular: HA-89 hattı 703 no’lu mildiyö ırkına % 47,57 ve 710 no’lu mildiyö ırkına % 51,06 oranında duyarlı bulunmuştur. HA-460 hattı 703 no’lu mildiyö ırkına % 73,06 ve 710 no’lu mildiyö ırkına % 78,02 oranında çok dayanıklı bulunurken, PR64G46 çeşidi 703 no’lu mildiyö ırkına % 92,15 ve 710 no’lu mildiyö ise, ırkına % 88,35 oranında çok dayanıklı saptanmıştır. Sonuç: Sanbro MR çeşidi 703 no’lu mildiyö ırkına % 98,04 oranında ve 710 no’lu mildiyö ırkına ise % 92,15 oranında “çok dayanıklı” bulunmuştur.
- 30 June 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 57 (2) , 157-164
Open AccessBazı Ayçiçeği Çeşit ve Hatlarının Ayçiçeği Mildiyösüne (Plasmopara halstedii (Farl.) Berl. & De Toni.) Reaksiyonlarının Belirlenmesi
ÖZ Amaç: Bu çalışmada PR64G46, Sanbro MR ayçiçeği çeşitleri ve HA-460 hattının ayçiçeği mildiyösü (Plasmopara halstedii)’nin 703 ve 710 no’lu ırklarına karşı dayanıklılığının tüm, mildiyö ırklarına hassas (duyarlı) HA-89 hattı ile karşılaştırılarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Çalışmalar, Ege Üniversitesi’nde kontrollü koşullarda gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla çalışmada Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü ve Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından gönderilen, dayanıklı olduğu bilinen, PR64G46, Sanbro MR ayçiçeği çeşitleri ve HA-460 hattı kullanılmıştır. Çalışmada kullanılacak referans mildiyö ırkları Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nden temin edilmiştir. Çalışmada hastalık şiddeti değerlendirmesi, Viranyi ve Bartha’nın geliştirdiği hastalık şiddeti değerlendirme skalasına göre yapılmıştır. Uygulanan yapay inokulasyon testlerinden sonra, hastalık şiddetleri skalaya göre hesaplanmıştır. Bulgular: HA-89 hattı 703 no’lu mildiyö ırkına % 47,57 ve 710 no’lu mildiyö ırkına % 51,06 oranında duyarlı bulunmuştur. HA-460 hattı 703 no’lu mildiyö ırkına % 73,06 ve 710 no’lu mildiyö ırkına % 78,02 oranında çok dayanıklı bulunurken, PR64G46 çeşidi 703 no’lu mildiyö ırkına % 92,15 ve 710 no’lu mildiyö ise, ırkına % 88,35 oranında çok dayanıklı saptanmıştır. Sonuç: Sanbro MR çeşidi 703 no’lu mildiyö ırkına % 98,04 oranında ve 710 no’lu mildiyö ırkına ise % 92,15 oranında “çok dayanıklı” bulunmuştur.
- Open Access
- 31 March 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 57 (1) , 145-156
Bitki Hastalıklarının Entegre Yönetiminde Bitki İmmunitesi Uyarıcılarının Potansiyel Kullanımı
Kimyasal pestisitlerin aşırı ve uygun olmayan kullanımlarından kaynaklanan çevre kirliliği ve gıda güvenliği sorunları nedeniyle, kimyasal pestisitlerin kullanımını azaltmak arayışı gündemde ilk sıraya oturmuştur. Bitki immunitesini arttıran yöntemler, son yıllarda bitki korumada yeni ve hızlı gelişen araştırma alanıdır. Bitki immunitesini uyarıcı bileşikler biyolojik olan ve olmayan aktif moleküller olmak üzere iki grupta toplanabilir. Biyolojik aktif moleküller patojen ile konukçusu arasındaki etkileşim sırasında üretilen aktif küçük moleküllerdir. Bunlar metabolitler, oligosakkaritler, glikoproteinler, glikopeptidler, proteinler, polipeptidler, lipitler ve diğer hücresel bileşenlerdir. Biyolojik olmayan aktif moleküller, sentetik bitki immunitesi uyarıcı kimyasallardır. Başlıcaları; SA türevleri, İsonikotinik asit türevleri (INA), Thiadiazole ve İsothiazole türevleri, JA analoğu ve β-aminobutirik asit (BABA)’tir. Bu derlemede “biyolojik kaynaklı bitki immunitesi uyarıcıları” olan proteinler, oligosakkaritler ve mikrobiyal uyarıcılar ile “sentetik bitki immunitesi uyarıcı kimyasallar” olan SA türevleri, isonikotinik asit türevleri (INA), thiadiazole ve isothiazole türevleri, JA analoğu, β-aminobutirik asit (BABA) konusunda yapılmış son çalışmalara yer verilmiştir.
- 31 March 2020
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 57 (1) , 145-156
Open AccessBitki Hastalıklarının Entegre Yönetiminde Bitki İmmunitesi Uyarıcılarının Potansiyel Kullanımı
Kimyasal pestisitlerin aşırı ve uygun olmayan kullanımlarından kaynaklanan çevre kirliliği ve gıda güvenliği sorunları nedeniyle, kimyasal pestisitlerin kullanımını azaltmak arayışı gündemde ilk sıraya oturmuştur. Bitki immunitesini arttıran yöntemler, son yıllarda bitki korumada yeni ve hızlı gelişen araştırma alanıdır. Bitki immunitesini uyarıcı bileşikler biyolojik olan ve olmayan aktif moleküller olmak üzere iki grupta toplanabilir. Biyolojik aktif moleküller patojen ile konukçusu arasındaki etkileşim sırasında üretilen aktif küçük moleküllerdir. Bunlar metabolitler, oligosakkaritler, glikoproteinler, glikopeptidler, proteinler, polipeptidler, lipitler ve diğer hücresel bileşenlerdir. Biyolojik olmayan aktif moleküller, sentetik bitki immunitesi uyarıcı kimyasallardır. Başlıcaları; SA türevleri, İsonikotinik asit türevleri (INA), Thiadiazole ve İsothiazole türevleri, JA analoğu ve β-aminobutirik asit (BABA)’tir. Bu derlemede “biyolojik kaynaklı bitki immunitesi uyarıcıları” olan proteinler, oligosakkaritler ve mikrobiyal uyarıcılar ile “sentetik bitki immunitesi uyarıcı kimyasallar” olan SA türevleri, isonikotinik asit türevleri (INA), thiadiazole ve isothiazole türevleri, JA analoğu, β-aminobutirik asit (BABA) konusunda yapılmış son çalışmalara yer verilmiştir.
- Open Access
- 31 December 2019
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 56 (4) , 545-552
Ege ve Akdeniz Bölgesinde Pamuk Çökerten Hastalığının Kontrolünde Tohuma Uygulanan Bazı Fungisitlerin Etkililiklerinin Belirlenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı 2008-2009 yılları arasında pamuk üretiminin yoğun yapıldığı Akdeniz (Hatay) ve Ege (Söke/Aydın) Bölgelerindeki fide kök çürüklüğü (çökerten) hastalık etmenlerinin yaygınlık oranlarını saptamak ve bu hastalığa karşı denenen 4 farklı kimyasal preparatın hastalık üzerindeki etki oranlarını belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırmanın materyalini Bayer firmasının Hatay ve Söke/Aydın’da saptadığı Rhizoctonia, Alternaria, Fusarium ile bulaşık fidelerin bulunduğu alanlar, Carboxin+thiram (Vitavax 200 FF), Azoxystrobin+Metalaxyl – M+Fludioxonil FS (Dynasty CST 125 FS) 75+37,5+12,5 g/l, Metalaxyl – M+Fludioxonil (Maxim XL 035 FS) aktif maddeli ilaçlar ve Fiber Max çeşitlerine ait pamuk tohumları oluşturmaktadır. Çalışma tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışma bulgularına baktığımızda tarla denemelerinde fide kök çürüklüğü hastalığına karşı etkinlik açısından Hatay’da en iyi sonuç Abbott’a göre % 84.37 ile MAXIM XL FS 035 ile ilaçlanan tohumlardan oluşturulan parsellerde ve Söke/Aydın’da en iyi sonuç Abbott’a göre % 61.02 ile VITAVAX 200 FF 600 ile ilaçlanmış tohumlardan oluşturulan parsellerde olduğu saptanmıştır. Ayrıca en fazla sağlıklı bitki çıkışı yine bu ilaçların kullanıldığı parsellerde gözlemlenmiştir. Sonuç: Bu çalışma ile denemede kullanılan MAXIM XL FS 035 ve VITAVAX 200 FF 600 ile hastalıkla mücadele açısından ümitvar sonuçlar elde edilmiştir.
- 31 December 2019
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 56 (4) , 545-552
Open AccessEge ve Akdeniz Bölgesinde Pamuk Çökerten Hastalığının Kontrolünde Tohuma Uygulanan Bazı Fungisitlerin Etkililiklerinin Belirlenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı 2008-2009 yılları arasında pamuk üretiminin yoğun yapıldığı Akdeniz (Hatay) ve Ege (Söke/Aydın) Bölgelerindeki fide kök çürüklüğü (çökerten) hastalık etmenlerinin yaygınlık oranlarını saptamak ve bu hastalığa karşı denenen 4 farklı kimyasal preparatın hastalık üzerindeki etki oranlarını belirlemektir. Materyal ve Metot: Araştırmanın materyalini Bayer firmasının Hatay ve Söke/Aydın’da saptadığı Rhizoctonia, Alternaria, Fusarium ile bulaşık fidelerin bulunduğu alanlar, Carboxin+thiram (Vitavax 200 FF), Azoxystrobin+Metalaxyl – M+Fludioxonil FS (Dynasty CST 125 FS) 75+37,5+12,5 g/l, Metalaxyl – M+Fludioxonil (Maxim XL 035 FS) aktif maddeli ilaçlar ve Fiber Max çeşitlerine ait pamuk tohumları oluşturmaktadır. Çalışma tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışma bulgularına baktığımızda tarla denemelerinde fide kök çürüklüğü hastalığına karşı etkinlik açısından Hatay’da en iyi sonuç Abbott’a göre % 84.37 ile MAXIM XL FS 035 ile ilaçlanan tohumlardan oluşturulan parsellerde ve Söke/Aydın’da en iyi sonuç Abbott’a göre % 61.02 ile VITAVAX 200 FF 600 ile ilaçlanmış tohumlardan oluşturulan parsellerde olduğu saptanmıştır. Ayrıca en fazla sağlıklı bitki çıkışı yine bu ilaçların kullanıldığı parsellerde gözlemlenmiştir. Sonuç: Bu çalışma ile denemede kullanılan MAXIM XL FS 035 ve VITAVAX 200 FF 600 ile hastalıkla mücadele açısından ümitvar sonuçlar elde edilmiştir.
- Open Access
- 31 December 2019
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 56 (4) , 475-485
Bazı Bitki Koruma Ürünlerinin Serin İklim Çim Bitkilerinde Fusarium Yanıklığı (Fusarium spp.) Hastalığının Kontrolünde Etkililiklerinin Belirlenmesi
ÖZET Amaç: Bu araştırmanın amacı, çim bitkilerinde en yaygın görülen hastalıkların başında gelen Fusarium solgunluğu etmenlerine karşı bazı bitki koruma ürünleri ile etkililik denemeleri gerçekleştirilmiştir. Materyal ve Yöntem: Araştırmanın materyalini hastalıklı çim bitkilerinden izole edilen ve tanılanmış olan Fusarium izolatları, serin iklim çim bitkisi türleri ve 1’i bitki aktivatörü, 2’si fungisit olan 3 preparat oluşturmaktadır. Çalışmada, 30.09.2015 ve 06.10.2016 tarihlerinde tesadüf parsellerinde bölünmüş parseller deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak iki tekrarlamalı deneme kurulmuştur. Bulgular: Çalışma bulgularına baktığımızda tüm ölçümlerde ilaç uygulamalarının, türlerin hastalık şiddeti üzerine etkisinin istatistiki açıdan %1 olasılık düzeyinde önemli olduğu görülmüştür. Muamele x Tür interaksiyonunun hastalık şiddeti üzerine etkisi tüm ölçümlerde istatistiki açıdan %1 olasılık düzeyinde önemli bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada, denemede kullanılan üç preparat ile hastalıkla mücadele açısından ümitvar sonuçlar elde edilmiştir.
- 31 December 2019
- Published by The Journal of Ege University Faculty of Agriculture in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
- Vol. 56 (4) , 475-485
Open AccessBazı Bitki Koruma Ürünlerinin Serin İklim Çim Bitkilerinde Fusarium Yanıklığı (Fusarium spp.) Hastalığının Kontrolünde Etkililiklerinin Belirlenmesi
ÖZET Amaç: Bu araştırmanın amacı, çim bitkilerinde en yaygın görülen hastalıkların başında gelen Fusarium solgunluğu etmenlerine karşı bazı bitki koruma ürünleri ile etkililik denemeleri gerçekleştirilmiştir. Materyal ve Yöntem: Araştırmanın materyalini hastalıklı çim bitkilerinden izole edilen ve tanılanmış olan Fusarium izolatları, serin iklim çim bitkisi türleri ve 1’i bitki aktivatörü, 2’si fungisit olan 3 preparat oluşturmaktadır. Çalışmada, 30.09.2015 ve 06.10.2016 tarihlerinde tesadüf parsellerinde bölünmüş parseller deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak iki tekrarlamalı deneme kurulmuştur. Bulgular: Çalışma bulgularına baktığımızda tüm ölçümlerde ilaç uygulamalarının, türlerin hastalık şiddeti üzerine etkisinin istatistiki açıdan %1 olasılık düzeyinde önemli olduğu görülmüştür. Muamele x Tür interaksiyonunun hastalık şiddeti üzerine etkisi tüm ölçümlerde istatistiki açıdan %1 olasılık düzeyinde önemli bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada, denemede kullanılan üç preparat ile hastalıkla mücadele açısından ümitvar sonuçlar elde edilmiştir.