IPIga Plencler

Iga Plencler

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Iga Plencler has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Effectiveness of a day treatment program for negative symptoms in patients with schizophrenia

    by Dawid Kruk, Aneta Kalisz, Piotr Błądziński, Artur Daren, Iga Plencler, Andrzej Cechnicki

    Objectives: To evaluate the effectiveness of a day treatment program in reducing primary negative symptoms in people with schizophrenia and to identify predictors of treatment response. Methods: This study was conducted at the Day Treatment and Rehabilitation Centre for people suffering from psychosis. Forty-three participants were assessed using PANSS, BNSS, CDSS, MOCA and FAB scales before and after 3 months of treatment. The therapeutic program included individual and group psychotherapy, social skills training, psychoeducation, music therapy, movement therapy, art therapy, occupational therapy, therapeutic community meetings, family sessions, and therapeutic excursions. Results: Participants showed a significant decrease in negative symptoms and depressive symptoms following treatment. Improvement was observed in all five domains of negative symptoms. Regression analysis showed that intact motor programming skills were a significant predictor of improvement in negative symptoms. Improvement in insight correlated with better treatment outcomes. Conclusions: The day treatment program was effective in treating primary negative symptoms in all five domains. Further research with a larger sample size and a control group is needed.

  • Open Access

    The importance of cooperation in the treatment of schizophrenia-related psychoses. A review of research

    by Piotr Błądziński, Andrzej Cechnicki, Przemysław Stankiewicz, Dominik Lech, Iga Plencler-Turakiewicz, Monika Żwirska, Aneta Kalisz

    Objective: To conduct a comprehensive review of the literature on factors determining cooperation in pharmacological treatment in people with schizophrenia. Method: A systematic review of the MEDLINE and PsycINFO databases for papers published from 1969 to 2024 was performed. Prospective, cross-sectional and retrospective studies as well as meta-analyses meeting methodological quality criteria were included in the analysis. Results: The percentage of non-cooperative patients ranges from approximately 20% to 56% in the literature, with an average level close to 41%. The most commonly identified predictors of non-cooperation are poorer insight into the illness, younger age, psychoactive substance use, and greater severity of positive and negative symptoms. Non-cooperation is associated with a significantly higher risk of relapse and rehospitalisation, as well as poorer social and occupational functioning. Positive attitudes towards pharmacotherapy, a good therapeutic relationship, and family support improve cooperation regardless of the level of insight, which justifies combining psychoeducational, relational, and environmental interventions with the optimization of pharmacological treatment. Conclusions: Cooperation in pharmacological treatment is a key, modifiable factor in the course of schizophrenia. Effective strategies require a multidimensional approach that includes psychoeducation, psychosocial support, improvement of the therapeutic alliance, minimisation of adverse effects, and the introduction of simpler and more convenient treatment plans. Further well-designed, prospective studies evaluating the long-term effectiveness of interventions that increase cooperation are needed.

  • Open Access

    The influence of mindfulness training in virtual reality on symptom severity and cognitive functioning of patients with schizophrenia and schizoaffective psychosis – a case series pilot study

    by Iga Plencler, Stanisław Radoń, Andrzej Cechnicki, Przemysław Stankiewicz, Artur Daren, Aneta Kalisz, Piotr Błądziński, Marcin Siwek

    Cel pracy: Ocena metodą idiograficzną skuteczności włączenia treningu uważności w wirtualnej rzeczywistości do terapii pacjentów z zaburzeniami z kręgu schizofrenii (Mindfulness Skills Training in Virtual Reality, MST -VR) i jej porównanie z wynikami analizy efektów grupowych. Metoda: 25 pacjentów chorujących na schizofrenię i psychozę schizoafektywną oceniono w odstępach 4-tygodniowych: miesiąc przed treningiem, w chwili rozpoczęcia i po jego zakończeniu za pomocą: Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS–6), Quick Inventory of Depressive Symptomatology (QIDS), Beck Depression Inventory (BDI), Beck Anxiety Inventory (BAI), State-Trait Anxiety Inventory (STAI), Perceived Stress Scale (PSS-10) oraz Addenbrooke’s Cognitive Examination III (ACE-III). Do oceny statystycznej wykorzystano rzetelny wskaźnik zmiany (ang. Reliable Change Index, RCI), a do oceny wielkości efektu wskaźnik d Cohena. Wyniki: Większość pacjentów (20 osób, 80%) osiągnęła poprawę w zakresie nasilenia objawów ogólnych, pozytywnych, negatywnych, stresu, lęku, depresji oraz funkcjonowania poznawczego. U pojedynczych pacjentów zaobserwowano pogorszenie w zakresie lęku (2 osoby, 8%) i stresu (1 osoba,4%). Metoda RCI wykazała większą czułość w wykrywaniu zmian niż standardowe monograficzne metody statystyczne. Wnioski: Interwencja MST-VR jako wspomagająca leczenie pacjentów z zaburzeniami z kręgu schizofrenii jest bezpieczna i korzystna. Metoda RCI jest wartościowa w ocenie dynamiki indywidualnych wyników pacjentów.


  • Open Access

    The effects of mindfulness-based training in virtual reality on psychotic symptoms, mood and cognitive functioning – a pilot study

    by Iga Plencler, Dawid Kruk, Artur Daren, Przemysław Stankiewicz, Agnieszka Nowak, Stanisław Radoń, Adrian Chrobak, Andrzej Cechnicki, Marcin Siwek

    Cel pracy: Wirtualna Rzeczywistość (VR) zyskuje na popularności w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym psychotycznych. Jednak do tej pory nie opublikowano żadnych badań dotyczących interwencji uważności wspomaganych przez rzeczywistość wirtualną u pacjentów psychotycznych.Metoda: Dwudziestu pięciu pacjentów ze schizofrenią lub zaburzeniem schizoafektywnym oceniano w trzech punktach czasowych w 4-tygodniowych odstępach za pomocą sześciopunktowej Skali Zespołów Pozytywnych i Negatywnych (PANSS-6), Quick Inventory of Depressive Symptomatology (QIDS), Beck Depression Inventory (BDI). ), Inwentarz Lęku Becka (BAI), Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI) Skala Postrzeganego Stresu (PSS-10) oraz Badanie Poznawcze III Addenbrooke'a (ACE-III). Dodatkowo intensywność siedmiu emocji oceniano za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS) przed i po każdej sesji treningowej.Wyniki: Badani osiągnęli znaczne zmniejszenie nasilenia objawów po ukończeniu treningu uważności. Znalazło to odzwierciedlenie w wyniku całkowitym PANSS-6, a także w podskalach dla objawów negatywnych i pozytywnych. Stwierdzono również znaczny wzrost funkcjonowania poznawczego (wyniki ACE-III). Nie zaobserwowano istotnych zmian w tych miarach, gdy zastosowano jedynie interwencję standardową.Wnioski: Nasze badanie wskazuje na dobrą wykonalność interwencji mindfulness w VR u pacjentów ze schizofrenią. Wyniki wskazują na potencjalne korzyści w zakresie złagodzenia objawów i poprawy funkcji poznawczych.


  • Open Access

    Application of 360° virtual reality videos in the assessment of paranoia in schizophrenia patients: a pilot study

    by Dawid Kruk, Iga Plencler, Piotr Walecki, Artur Daren, Przemysław Stankiewicz, Klaudia Proniewska, Agnieszka Nowak, Andrzej Cechnicki, Marcin Siwek

    Cel pracy: Wirtualna rzeczywistość (ang. Virtual reality - VR) znajduje szerokie zastosowanie w psychiatrii, w tym w zaburzeniach psychotycznych. Główną zaletą VR jest jej wysoka trafność ekologiczna i możliwość kontroli środowiska wirtualnego. Naszym głównym celem było zbadanie, czy podobnie do komputerowo generowanej VR, VR w formie filmów 360 stopni jest w stanie wywołać stan paranoi u podatnych osób.Metoda: Szesnastu pacjentów ze schizofrenią i dwadzieścia trzy osoby zdrowe zbadano za pomocą Skali Lęku Społecznego Leibowitza, a dodatkowo w grupie pacjentów zastosowano Skalę Syndromu Pozytywnego i Negatywnego (PANSS-6) oraz Skalę Urojeń Petersa (PDI). Przy pomocy gogli VR uczestnicy oglądali cztery filmy 360 stopni zawierające i niezawierające sytuacje społeczne. W międzyczasie dokonywano ciągłego pomiaru akcji serca badanych. Po ekspozycji obie grupy oceniano za pomocą Skali Stanu Paranoi Społecznej (ang. Social State Paranoia Scale - SSPS) oraz Po ekspozycji obie grupy oceniano za pomocą Skali stanu paranoi społecznej (ang. Social State Paranoia Scale - SSPS) i pytano o chwilowy lęk i poczucie obecności.Wyniki: Pacjenci ze schizofrenią przejawiali wyższy chwilowy lęk, choć wyniki SSPS nie różniły się istotnie między grupami. W grupie kontrolnej częstość akcji serca obniżyła się pomiędzy pierwszym filmem niespołecznym i społecznym, natomiast w grupie pacjentów nie różniła się istotnie. W grupie pacjentów stwierdzono istotną korelację między myśleniem paranoicznym na co dzień (PDI) a przejawianym w VR (SPSS).Wnioski: Podsumowując, reakcje paranoiczne mogą być wywoływane u pacjentów ze schizofrenią za pomocą filmów 360 stopni.