Sümeyye Öcal Dörterler
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Research Subjects
Research Interests
Sümeyye Öcal Dörterler has a total of 100 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Özgül Polat
Marmara University
3 shared publications - Elif Kurtuluş Küçükoğlu
Marmara Üniversitesi
2 shared publications - Fatma Avci
Ministry of National Education of the Republic of Türkiye, Turkey
2 shared publications - Merve Yağcı
Republic of Türkiye Ministry of National Education, Ankara, Türkiye
2 shared publications - Ozlem Erden-Basaran
TED University
2 shared publications - Ahmet Somuncu
Mal hizmet bilgi hareketliliği
1 shared publication
Latest Publications
- 4 July 2026
- Published by Vizetek Publishing Company
Çocuk ve Suçluluk Türkiyede Eğitimin Gündemi ve Toplumsal Algılar
Türkiyenin E-kitap portalı Libraryturk.com aracılığıyla Çocuk ve Suçluluk Türkiye’de Eğitimin Gündemi ve Toplumsal Algılar adlı kitaba erişeblirsiniz.
- 4 July 2026
- Published by Vizetek Publishing Company
Çocuk ve Suçluluk Türkiyede Eğitimin Gündemi ve Toplumsal Algılar
Türkiyenin E-kitap portalı Libraryturk.com aracılığıyla Çocuk ve Suçluluk Türkiye’de Eğitimin Gündemi ve Toplumsal Algılar adlı kitaba erişeblirsiniz.
- 31 January 2026
- Published by Trakya Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi in Trakya Eğitim Dergisi
- Vol. 16 (1) , 282-316
OYUN KUMBARASI: ÇEVRİMİÇİ DEĞERLER EĞİTİMİ AİLE DESTEK PROGRAMI’NIN 36-72 AYLIK ÇOCUKLARIN DEĞER KAZANIMINA ETKİSİNİN İNCELENMESİ
Bu araştırma, TÜBİTAK desteğiyle hazırlanan OYUN KUMBARASI: Çevrim İçi Değerler Eğitimi Aile Destek Programı’nın 36-72 aylık çocukların değer kazanımları üzerindeki etkisini ortaya koymak amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yarı deneysel bir desen kullanılarak gerçekleştirilen çalışmanın katılımcıları, 36-47 ay, 48-59 ay ve 60-72 ay çocuklara sahip ebeveynlerden ve çocuklarından oluşmaktadır. Katılımcılar, basit rastgele örnekleme yöntemiyle deney (n=136) ve kontrol (n=136) gruplarına atanmıştır. Araştırmanın kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmazken deney grubu OYUN KUMBARASI: Çevrim İçi Değerler Eğitimi Aile Destek Programı’na alınmıştır. Müdahale kapsamında 6 aylık değer temelli oyun takvimi uygulanmış; ailelere çocukları değer kazanımı ve pek çok farklı konularda destekleyebilmeleri için uzman eğitimleri verilmiştir. Müdahale programına dair içerikler geliştirilen mobil uygulama, web sitesi ve sosyal medya profillerinden sağlanmıştır. Müdahale sonrasında yapılan analizler sonucunda deney grubu çocuklarını ön test ve son test puanları arasında anlamlı fark olduğu; deney ve kontrol gruplarının son test puanlarının deney grubu lehine anlamlı derecede farklılaştığı ortaya çıkmıştır.
- 31 January 2026
- Published by Trakya Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi in Trakya Eğitim Dergisi
- Vol. 16 (1) , 282-316
OYUN KUMBARASI: ÇEVRİMİÇİ DEĞERLER EĞİTİMİ AİLE DESTEK PROGRAMI’NIN 36-72 AYLIK ÇOCUKLARIN DEĞER KAZANIMINA ETKİSİNİN İNCELENMESİ
Bu araştırma, TÜBİTAK desteğiyle hazırlanan OYUN KUMBARASI: Çevrim İçi Değerler Eğitimi Aile Destek Programı’nın 36-72 aylık çocukların değer kazanımları üzerindeki etkisini ortaya koymak amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yarı deneysel bir desen kullanılarak gerçekleştirilen çalışmanın katılımcıları, 36-47 ay, 48-59 ay ve 60-72 ay çocuklara sahip ebeveynlerden ve çocuklarından oluşmaktadır. Katılımcılar, basit rastgele örnekleme yöntemiyle deney (n=136) ve kontrol (n=136) gruplarına atanmıştır. Araştırmanın kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmazken deney grubu OYUN KUMBARASI: Çevrim İçi Değerler Eğitimi Aile Destek Programı’na alınmıştır. Müdahale kapsamında 6 aylık değer temelli oyun takvimi uygulanmış; ailelere çocukları değer kazanımı ve pek çok farklı konularda destekleyebilmeleri için uzman eğitimleri verilmiştir. Müdahale programına dair içerikler geliştirilen mobil uygulama, web sitesi ve sosyal medya profillerinden sağlanmıştır. Müdahale sonrasında yapılan analizler sonucunda deney grubu çocuklarını ön test ve son test puanları arasında anlamlı fark olduğu; deney ve kontrol gruplarının son test puanlarının deney grubu lehine anlamlı derecede farklılaştığı ortaya çıkmıştır.
- Open Access
- 18 December 2025
- Published by OpenEd Network in Theory and Practice in Child Development
- Vol. 5 (2) , 67-83
Influence Of 100 Books For 100 Days eTwinning Project On Preschool Teachers’ Book Selections
Reading and reading comprehension play a critical role in an individual’s cultural and cognitive development. Establishing reading habits during early childhood lays a strong foundation for lifelong learning. The 100 Books for 100 Days eTwinning project aims to foster this habit by encouraging participating teachers to involve families in reading 100 high-quality children’s books with their children. This study investigates the impact of the 100 Books for 100 Days eTwinning project on preschool teachers’ selection of children's books. A quantitative research design was employed, using a one-group pretest–posttest experimental model. The study group comprised 150 preschool teachers working in public kindergartens under the Ministry of National Education across various provinces in Turkey during the 2022–2023 academic year. All participants were registered on the eTwinning platform and voluntarily took part in the project. Data were collected using the “Scale of Preschool Teachers' and Parents' Criteria for Children's Book Selection (3–6 Years).” To analyze the data, the Wilcoxon signed-rank test—a non-parametric statistical method—was applied to determine whether there was a significant difference between the participants’ pretest and posttest scores. The findings indicate a statistically significant improvement in participants’ scores following the intervention, favoring the posttest results.
- 18 December 2025
- Published by OpenEd Network in Theory and Practice in Child Development
- Vol. 5 (2) , 67-83
Open AccessInfluence Of 100 Books For 100 Days eTwinning Project On Preschool Teachers’ Book Selections
Reading and reading comprehension play a critical role in an individual’s cultural and cognitive development. Establishing reading habits during early childhood lays a strong foundation for lifelong learning. The 100 Books for 100 Days eTwinning project aims to foster this habit by encouraging participating teachers to involve families in reading 100 high-quality children’s books with their children. This study investigates the impact of the 100 Books for 100 Days eTwinning project on preschool teachers’ selection of children's books. A quantitative research design was employed, using a one-group pretest–posttest experimental model. The study group comprised 150 preschool teachers working in public kindergartens under the Ministry of National Education across various provinces in Turkey during the 2022–2023 academic year. All participants were registered on the eTwinning platform and voluntarily took part in the project. Data were collected using the “Scale of Preschool Teachers' and Parents' Criteria for Children's Book Selection (3–6 Years).” To analyze the data, the Wilcoxon signed-rank test—a non-parametric statistical method—was applied to determine whether there was a significant difference between the participants’ pretest and posttest scores. The findings indicate a statistically significant improvement in participants’ scores following the intervention, favoring the posttest results.
- Open Access
- 12 September 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 27-48
Dijital Çağda Yol Almak: Dijital Okuryazarlığın Temelleri ve Sınırları
Dijital okuryazarlık, 1990’ların sonlarında Paul Gilster tarafından dijital ortamlarda sunulan bilgiyi yorumlama ve kullanma yetkinliği olarak tanımlanmış, zamanla bilişsel, teknik ve sosyo-duygusal bileşenleri kapsayan çok boyutlu bir kavrama dönüşmüştür. Günümüzde bu kavram yalnızca teknik becerilerle sınırlı olmayıp eleştirel düşünme, dijital bilgi üretme, etik paylaşım, dijital yurttaşlık ve toplumsal farkındalık gibi çağdaş yetkinlikleri de içermektedir. Bu genişleyen çerçeve, dijital okuryazarlığın bireylerin eğitimde fırsat eşitliği ve mesleki yeterlilikler kazanmasında önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Martin ve Grudziecki’nin önerdiği üç aşamalı model—dijital yeterlik, dijital kullanım ve dijital dönüşüm—dijital okuryazarlığın gelişimsel ve süreç odaklı doğasını vurgulamaktadır. Ayrıca, dijital okuryazarlığın bilgi, görsel, medya, iletişim, BİT ve teknolojik okuryazarlık gibi alt bileşenlerden oluştuğu; bu bileşenlerin bütüncül bir eğitim yaklaşımıyla desteklenmesi gerektiği belirtilmektedir. Dijital okuryazarlık sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle de doğrudan ilişkilidir. Dijital bilgiye erişim ve bu bilgiyi anlamlı şekilde kullanma becerisi, toplumsal kapsayıcılığı, sağlık okuryazarlığını ve yerel düzeyde sorun çözme kapasitelerini artırmaktadır. Eğitimde dijital okuryazarlığın pedagojik yenilikle entegrasyonu, özellikle yerel değerlere dayalı müfredatlarda öğrenme kalitesini artırmakta ve kültürel sürdürülebilirliğe katkı sunmaktadır. Özellikle okul öncesi dönemde dijital hikâyeleştirme, yapay zekâ destekli içerikler ve mobil öğrenme araçlarının kullanımı; çocukların çevresel farkındalık, yaratıcılık ve dijital iletişim becerilerinin gelişimini desteklemektedir. Ancak bu süreçte öğretmenlerin dijital yeterliliklerinin artırılması, teknolojik eşitsizliklerin azaltılması ve pedagojik dengelerin gözetilmesi kritik önem taşımaktadır. Sonuç olarak dijital okuryazarlık, çağdaş eğitim sistemlerinde hem bireysel gelişim hem de sürdürülebilir toplumsal yapıların inşasında temel bir kaldıraç işlevi görmektedir. Dijital yetkinliklerin pedagojik, kültürel ve etik bir yaklaşımla eğitim sistemlerine entegrasyonu, kapsayıcı ve dirençli bir öğrenme ekosisteminin anahtarıdır.
- 12 September 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 27-48
Open AccessDijital Çağda Yol Almak: Dijital Okuryazarlığın Temelleri ve Sınırları
Dijital okuryazarlık, 1990’ların sonlarında Paul Gilster tarafından dijital ortamlarda sunulan bilgiyi yorumlama ve kullanma yetkinliği olarak tanımlanmış, zamanla bilişsel, teknik ve sosyo-duygusal bileşenleri kapsayan çok boyutlu bir kavrama dönüşmüştür. Günümüzde bu kavram yalnızca teknik becerilerle sınırlı olmayıp eleştirel düşünme, dijital bilgi üretme, etik paylaşım, dijital yurttaşlık ve toplumsal farkındalık gibi çağdaş yetkinlikleri de içermektedir. Bu genişleyen çerçeve, dijital okuryazarlığın bireylerin eğitimde fırsat eşitliği ve mesleki yeterlilikler kazanmasında önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Martin ve Grudziecki’nin önerdiği üç aşamalı model—dijital yeterlik, dijital kullanım ve dijital dönüşüm—dijital okuryazarlığın gelişimsel ve süreç odaklı doğasını vurgulamaktadır. Ayrıca, dijital okuryazarlığın bilgi, görsel, medya, iletişim, BİT ve teknolojik okuryazarlık gibi alt bileşenlerden oluştuğu; bu bileşenlerin bütüncül bir eğitim yaklaşımıyla desteklenmesi gerektiği belirtilmektedir. Dijital okuryazarlık sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle de doğrudan ilişkilidir. Dijital bilgiye erişim ve bu bilgiyi anlamlı şekilde kullanma becerisi, toplumsal kapsayıcılığı, sağlık okuryazarlığını ve yerel düzeyde sorun çözme kapasitelerini artırmaktadır. Eğitimde dijital okuryazarlığın pedagojik yenilikle entegrasyonu, özellikle yerel değerlere dayalı müfredatlarda öğrenme kalitesini artırmakta ve kültürel sürdürülebilirliğe katkı sunmaktadır. Özellikle okul öncesi dönemde dijital hikâyeleştirme, yapay zekâ destekli içerikler ve mobil öğrenme araçlarının kullanımı; çocukların çevresel farkındalık, yaratıcılık ve dijital iletişim becerilerinin gelişimini desteklemektedir. Ancak bu süreçte öğretmenlerin dijital yeterliliklerinin artırılması, teknolojik eşitsizliklerin azaltılması ve pedagojik dengelerin gözetilmesi kritik önem taşımaktadır. Sonuç olarak dijital okuryazarlık, çağdaş eğitim sistemlerinde hem bireysel gelişim hem de sürdürülebilir toplumsal yapıların inşasında temel bir kaldıraç işlevi görmektedir. Dijital yetkinliklerin pedagojik, kültürel ve etik bir yaklaşımla eğitim sistemlerine entegrasyonu, kapsayıcı ve dirençli bir öğrenme ekosisteminin anahtarıdır.
- Open Access
- 12 September 2025
- Published by Academician Publishing
Dijitalleşme Sürecinde Sürdürülebilir Kalkınmayı Destekleyen Okuryazarlıklar
- 12 September 2025
- Published by Academician Publishing
Open AccessDijitalleşme Sürecinde Sürdürülebilir Kalkınmayı Destekleyen Okuryazarlıklar
- Open Access
- 24 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 75-94
Erken Çocukluk Eğitiminde Yönetim
Okul öncesi eğitim, çocukların sosyal, duygusal, bilişsel ve fiziksel gelişimini destekleyen temel bir süreçtir. Eğitimde başarı, özellikle erken yaşta tasarlanan etkin politikalar ve etkili yönetim modellerine bağlıdır. Türkiye'de bu süreç, toplumsal ve kültürel dönüşümlere paralel olarak sürekli bir evrim geçirmiştir. Okul öncesi eğitimin yönetiminde yer alan liderlik, öğretmenlerin ve diğer paydaşların çocukların gelişimine katkıda bulunmasını sağlamada önemli bir rol oynamaktadır. Osmanlı döneminde Sıbyan mektepleri gibi dini eğitime odaklanan kurumlarla sınırlı kalan erken çocukluk eğitimi, Cumhuriyet’in ilanından sonra modernleşme çabalarının bir parçası haline gelmiştir. 1923-1926 yıllarında yapılan girişimlerle anaokulu sayısında artış görülse de kaynak yetersizliği nedeniyle sürdürülebilir bir yapı oluşturulamamıştır. 1980’lerde başlayan reformlarla erken çocukluk eğitiminin önemi vurgulanmış, 2000’li yıllarda ise bu eğitimin yaygınlaştırılmasına yönelik projeler hız kazanmıştır. 2012 yılında zorunlu eğitimin 12 yıla çıkarılması, okul öncesi eğitimi de bu kapsamda daha erişilebilir hale getirmiştir. Türkiye’de okul öncesi eğitimde farklı yönetim modelleri benimsenmiştir. Bürokratik model, hiyerarşik yapısıyla standartların sağlanmasına odaklanırken; demokratik model, öğretmenler ve ailelerin sürece katılımını teşvik eder. Dönüşümcü model, liderlik kavramını ön plana çıkararak yenilikçi yaklaşımları desteklerken, katılımcı model tüm paydaşların karar süreçlerine aktif katılımını sağlar. Her modelin avantaj ve dezavantajları bulunmakta olup, etkin bir yönetim anlayışı için bu yaklaşımların esnek bir şekilde uygulanması önerilmektedir. Merkeziyetçi yapının hâkim olduğu Türkiye’de, okul öncesi eğitimde yerel ihtiyaçlar göz ardı edilmekte ve bu durum özellikle kırsal bölgelerdeki okulların kendi koşullarına uygun çözümler geliştirmesini zorlaştırmaktadır. Ayrıca, nitelikli öğretmen eksikliği, mesleki gelişim imkanlarının yetersizliği ve finansman sorunları eğitimin kalitesini olumsuz etkilemektedir. Kırsal bölgelerde eğitime erişim ve fırsat eşitliği gibi konular da önemli sorunlar arasında yer almaktadır. Okul öncesi eğitim kurumlarında yöneticiler, günlük işleyişin sürdürülmesinin yanı sıra liderlik becerileriyle eğitimde vizyon oluşturma görevini de üstlenmektedir. Müdürlerin liderlik kapasitesi, öğretmenlerin motivasyonunu artırmak ve yenilikçi yaklaşımları teşvik etmek açısından kritik önemdedir. Dönüşümcü liderlik, öğretmenlerin profesyonel gelişimlerini destekleyerek, okul öncesi eğitimin kalitesini artırmada etkili bir yöntem olarak ön plana çıkmaktadır. Eğitimin yerelleştirilmesi, bölgesel ihtiyaçların daha iyi karşılanması açısından önemlidir. Kaynakların artırılması ve etkin kullanımı, öğretmenlerin sürekli mesleki gelişiminin desteklenmesi, aile katılımının artırılması ve kalite standartlarının belirlenerek düzenli denetlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, yöneticilerin liderlik becerilerinin geliştirilmesi, eğitim kalitesini artırarak çocukların gelişim süreçlerine olumlu katkılar sağlayacaktır.
- 24 December 2024
- Published by Özgür Yayınları
- p. 75-94
Open AccessErken Çocukluk Eğitiminde Yönetim
Okul öncesi eğitim, çocukların sosyal, duygusal, bilişsel ve fiziksel gelişimini destekleyen temel bir süreçtir. Eğitimde başarı, özellikle erken yaşta tasarlanan etkin politikalar ve etkili yönetim modellerine bağlıdır. Türkiye'de bu süreç, toplumsal ve kültürel dönüşümlere paralel olarak sürekli bir evrim geçirmiştir. Okul öncesi eğitimin yönetiminde yer alan liderlik, öğretmenlerin ve diğer paydaşların çocukların gelişimine katkıda bulunmasını sağlamada önemli bir rol oynamaktadır. Osmanlı döneminde Sıbyan mektepleri gibi dini eğitime odaklanan kurumlarla sınırlı kalan erken çocukluk eğitimi, Cumhuriyet’in ilanından sonra modernleşme çabalarının bir parçası haline gelmiştir. 1923-1926 yıllarında yapılan girişimlerle anaokulu sayısında artış görülse de kaynak yetersizliği nedeniyle sürdürülebilir bir yapı oluşturulamamıştır. 1980’lerde başlayan reformlarla erken çocukluk eğitiminin önemi vurgulanmış, 2000’li yıllarda ise bu eğitimin yaygınlaştırılmasına yönelik projeler hız kazanmıştır. 2012 yılında zorunlu eğitimin 12 yıla çıkarılması, okul öncesi eğitimi de bu kapsamda daha erişilebilir hale getirmiştir. Türkiye’de okul öncesi eğitimde farklı yönetim modelleri benimsenmiştir. Bürokratik model, hiyerarşik yapısıyla standartların sağlanmasına odaklanırken; demokratik model, öğretmenler ve ailelerin sürece katılımını teşvik eder. Dönüşümcü model, liderlik kavramını ön plana çıkararak yenilikçi yaklaşımları desteklerken, katılımcı model tüm paydaşların karar süreçlerine aktif katılımını sağlar. Her modelin avantaj ve dezavantajları bulunmakta olup, etkin bir yönetim anlayışı için bu yaklaşımların esnek bir şekilde uygulanması önerilmektedir. Merkeziyetçi yapının hâkim olduğu Türkiye’de, okul öncesi eğitimde yerel ihtiyaçlar göz ardı edilmekte ve bu durum özellikle kırsal bölgelerdeki okulların kendi koşullarına uygun çözümler geliştirmesini zorlaştırmaktadır. Ayrıca, nitelikli öğretmen eksikliği, mesleki gelişim imkanlarının yetersizliği ve finansman sorunları eğitimin kalitesini olumsuz etkilemektedir. Kırsal bölgelerde eğitime erişim ve fırsat eşitliği gibi konular da önemli sorunlar arasında yer almaktadır. Okul öncesi eğitim kurumlarında yöneticiler, günlük işleyişin sürdürülmesinin yanı sıra liderlik becerileriyle eğitimde vizyon oluşturma görevini de üstlenmektedir. Müdürlerin liderlik kapasitesi, öğretmenlerin motivasyonunu artırmak ve yenilikçi yaklaşımları teşvik etmek açısından kritik önemdedir. Dönüşümcü liderlik, öğretmenlerin profesyonel gelişimlerini destekleyerek, okul öncesi eğitimin kalitesini artırmada etkili bir yöntem olarak ön plana çıkmaktadır. Eğitimin yerelleştirilmesi, bölgesel ihtiyaçların daha iyi karşılanması açısından önemlidir. Kaynakların artırılması ve etkin kullanımı, öğretmenlerin sürekli mesleki gelişiminin desteklenmesi, aile katılımının artırılması ve kalite standartlarının belirlenerek düzenli denetlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, yöneticilerin liderlik becerilerinin geliştirilmesi, eğitim kalitesini artırarak çocukların gelişim süreçlerine olumlu katkılar sağlayacaktır.
- Open Access
- 28 June 2024
- Published by Dokuz Eylul University in Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi
- No. 60,p. 952-974
Examination of 21st Century Learning Skills and Perceived Empathetic and Social Self Efficacy Skills of Preservice Teachers
The importance of 21st century skills have been increasing. These skills are effective in adaptation of an individual to society. Self efficacy of an individual could influence gaining of these skills. Perceived social self efficacy of teachers effects teaching attitudes and behaviors. It also has an affect on students’ learning motivations. The aim of this study is to investigate the relationship between 21st century skills of and perceived empathetic and social self efficacy of preservice teachers. The research is conducted in correlational survey model. 179 preservice preschool teachers were participated in the research. The data obtained from Personal Information Form, 21st Century Learning Skills and Perceived Empathetic and Social Self Efficacy scales by means of Google Form. Independent t-test, one-way ANOVA analysis and Pearson correlation were used to analyze. While there was a statistically significant difference according to being only or first child in perceived social self efficacy dimension, there was not statistically significant difference according to age, class, GPA and education level of parents. There was not statistically significant difference in innovativeness skills according to age, class, being first or only child, GPA and education level of parents. Except innovativeness and perceived social self-efficacy skills sub-dimensions, there is positive correlation between all dimensions.
- 28 June 2024
- Published by Dokuz Eylul University in Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi
- No. 60,p. 952-974
Open AccessExamination of 21st Century Learning Skills and Perceived Empathetic and Social Self Efficacy Skills of Preservice Teachers
The importance of 21st century skills have been increasing. These skills are effective in adaptation of an individual to society. Self efficacy of an individual could influence gaining of these skills. Perceived social self efficacy of teachers effects teaching attitudes and behaviors. It also has an affect on students’ learning motivations. The aim of this study is to investigate the relationship between 21st century skills of and perceived empathetic and social self efficacy of preservice teachers. The research is conducted in correlational survey model. 179 preservice preschool teachers were participated in the research. The data obtained from Personal Information Form, 21st Century Learning Skills and Perceived Empathetic and Social Self Efficacy scales by means of Google Form. Independent t-test, one-way ANOVA analysis and Pearson correlation were used to analyze. While there was a statistically significant difference according to being only or first child in perceived social self efficacy dimension, there was not statistically significant difference according to age, class, GPA and education level of parents. There was not statistically significant difference in innovativeness skills according to age, class, being first or only child, GPA and education level of parents. Except innovativeness and perceived social self-efficacy skills sub-dimensions, there is positive correlation between all dimensions.
- Open Access
- 31 January 2024
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 35,p. 197-217
Okul Öncesi Öğretmenlerinin Öz Yeterlik İnançları İle Eğitim Teknolojilerine Yönelik İnançları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Eğitim, toplumun ilerlemesinde, kültürün aktarımında ve bireylerin potansiyellerinin ortaya çıkmasında büyük bir rol oynamaktadır. Eğitim teknolojileri, öğrenme deneyimini daha erişilebilir ve kişiye göre uygun bir hale getirerek, etkileşimli çalışmalara kolayca ulaşımı sağlayarak öğrencilere büyük fırsatlar sunmaktadır. Okul öncesi dönem öğretmenlerinin eğitim teknolojilerine ait öz yeterlilik algıları, eğitim teknolojilerinin etkili bir şekilde kullanılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bandura, kişilerin bir işi yapabilecek yeterlilikte olmasına rağmen öz yeterlilik inancı yeterli olmadığında, bu işi yapmayı denemeyeceğini, yapmayı denese bile başarısız olma olasılığının yüksek olduğunu belirtmektedir. Bu çalışmada, okul öncesi öğretmenlerin öz yeterlilik inançları ile eğitim teknolojilerine olan inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışmaya 2022-2023 eğitim öğretim döneminden 277 okul öncesi öğretmeni katılım sağlamıştır. Çalışma verileri Kişisel Bilgi Formu, Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çok Boyutlu Öz-Yeterlik İnançları Ölçeği ve Okul Öncesi Öğretmenlerinin Eğitim Teknolojilerine İlişkin İnanç Ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerle yapılacak olan analiz yöntemlerini belirlemek üzere normallik analizleri yapılmıştır. Analiz yöntemleri olarak Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Pearson Korelasyon analizleri kullanmıştır. Katılımcıların eğitim teknolojilerine yönelik inanç ölçeği ve öz yeterlik inanç ölçeği altboyutlarından aldıkları puanlar arasında genellikle düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. Konunun farklı örneklem grupları ve farklı ölçüm araçları ile tekrarlanması, nitel yöntemlerle konunun derinlemesine irdelenmesi önerilmiştir.
- 31 January 2024
- Published by Igdir University in Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- No. 35,p. 197-217
Open AccessOkul Öncesi Öğretmenlerinin Öz Yeterlik İnançları İle Eğitim Teknolojilerine Yönelik İnançları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Eğitim, toplumun ilerlemesinde, kültürün aktarımında ve bireylerin potansiyellerinin ortaya çıkmasında büyük bir rol oynamaktadır. Eğitim teknolojileri, öğrenme deneyimini daha erişilebilir ve kişiye göre uygun bir hale getirerek, etkileşimli çalışmalara kolayca ulaşımı sağlayarak öğrencilere büyük fırsatlar sunmaktadır. Okul öncesi dönem öğretmenlerinin eğitim teknolojilerine ait öz yeterlilik algıları, eğitim teknolojilerinin etkili bir şekilde kullanılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Bandura, kişilerin bir işi yapabilecek yeterlilikte olmasına rağmen öz yeterlilik inancı yeterli olmadığında, bu işi yapmayı denemeyeceğini, yapmayı denese bile başarısız olma olasılığının yüksek olduğunu belirtmektedir. Bu çalışmada, okul öncesi öğretmenlerin öz yeterlilik inançları ile eğitim teknolojilerine olan inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Çalışmaya 2022-2023 eğitim öğretim döneminden 277 okul öncesi öğretmeni katılım sağlamıştır. Çalışma verileri Kişisel Bilgi Formu, Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çok Boyutlu Öz-Yeterlik İnançları Ölçeği ve Okul Öncesi Öğretmenlerinin Eğitim Teknolojilerine İlişkin İnanç Ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerle yapılacak olan analiz yöntemlerini belirlemek üzere normallik analizleri yapılmıştır. Analiz yöntemleri olarak Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Pearson Korelasyon analizleri kullanmıştır. Katılımcıların eğitim teknolojilerine yönelik inanç ölçeği ve öz yeterlik inanç ölçeği altboyutlarından aldıkları puanlar arasında genellikle düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. Konunun farklı örneklem grupları ve farklı ölçüm araçları ile tekrarlanması, nitel yöntemlerle konunun derinlemesine irdelenmesi önerilmiştir.
- 28 June 2023
- Published by Faculty of Teacher Education, University of Zagreb in Croatian Journal of Education - Hrvatski časopis za Odgoj i Obrazovanje
- Vol. 25 (2) , 527-558
Effects of the STEM Education Program on Preschool Children’s Science Process Skills/Utjecaj STEM obrazovnoga programa na vještine znanstvenoga mišljenja predškolske djece
For more than a decade, STEM educational approaches have attracted the attention of educators. The aim of this study was to examine the effects of the Early STEM Education Program (ESTEMEP) on children’s science process skills. The study utilized the semi-experimental research design and it was conducted with 26 six-year-old children in Istanbul during the 2017-2018 academic year. The “Preschool Science Process Skills Scale for 60-72 Month Old Children” was used in the study as a data collection tool. Before starting the education process, pretests were conducted with the experimental and control group. Secondly, the ESTEMEP was applied to the experimental group twice a week for 10 weeks, after which both groups were given a posttest. The covariance analysis test and Mann-Whitney U test were used for analyses, and the results show that, although the groups shared similar scores in the pretests, there was a significant difference in favor of the experimental group in the posttest scores. This finding shows that the ESTEMEP program is effective in the acquisition of science process skills (SPS).Key words: 21st century skills; pre-school education; science process skills; STEM.---SažetakPristupi STEM obrazovanja već više od desetljeća privlače pažnju edukatora. Cilj je ovoga istraživanja ispitati utjecaj programa ranoga STEM obrazovanja (PRSTEMO) na vještine znanstvenoga razmišljanja djece. Istraživanje je imalo polueksperimentalni dizajn i obuhvatilo je 26 djece u dobi od šest godina. Provedeno je u Istambulu tijekom 2017./2018. školske godine. Kao mjerni instrument u istraživanju je korištena Skala vještina znanstvenoga razmišljanja predškolske djece u dobi od 60 do 72 mjeseca. Prije početka obrazovnoga procesa s kontrolnom i eksperimentalnom grupom proveden je predtest. Uslijedila je primjena PRSTEMO-a u eksperimentalnoj skupini dva puta tjedno u periodu od 10 tjedana. Nakon toga su obje skupine rješavala posttest. Za analizu podataka korišteni su Mann Whitney U test i analiza kovarijance. Rezultati pokazuju da su grupe imale slične rezultate u predtestu i značajnu razliku u korist eksperimentalne skupine u posttestu što znači da je rani STEM obrazovni program učinkovit u stjecanju vještina znanstvenoga mišljenja (VZM) predškolske djece.Ključne riječi: predškolsko obrazovanje; STEM; vještine 21. stoljeća; vještine znanstvenoga mišljenja
- 28 June 2023
- Published by Faculty of Teacher Education, University of Zagreb in Croatian Journal of Education - Hrvatski časopis za Odgoj i Obrazovanje
- Vol. 25 (2) , 527-558
Effects of the STEM Education Program on Preschool Children’s Science Process Skills/Utjecaj STEM obrazovnoga programa na vještine znanstvenoga mišljenja predškolske djece
For more than a decade, STEM educational approaches have attracted the attention of educators. The aim of this study was to examine the effects of the Early STEM Education Program (ESTEMEP) on children’s science process skills. The study utilized the semi-experimental research design and it was conducted with 26 six-year-old children in Istanbul during the 2017-2018 academic year. The “Preschool Science Process Skills Scale for 60-72 Month Old Children” was used in the study as a data collection tool. Before starting the education process, pretests were conducted with the experimental and control group. Secondly, the ESTEMEP was applied to the experimental group twice a week for 10 weeks, after which both groups were given a posttest. The covariance analysis test and Mann-Whitney U test were used for analyses, and the results show that, although the groups shared similar scores in the pretests, there was a significant difference in favor of the experimental group in the posttest scores. This finding shows that the ESTEMEP program is effective in the acquisition of science process skills (SPS).Key words: 21st century skills; pre-school education; science process skills; STEM.---SažetakPristupi STEM obrazovanja već više od desetljeća privlače pažnju edukatora. Cilj je ovoga istraživanja ispitati utjecaj programa ranoga STEM obrazovanja (PRSTEMO) na vještine znanstvenoga razmišljanja djece. Istraživanje je imalo polueksperimentalni dizajn i obuhvatilo je 26 djece u dobi od šest godina. Provedeno je u Istambulu tijekom 2017./2018. školske godine. Kao mjerni instrument u istraživanju je korištena Skala vještina znanstvenoga razmišljanja predškolske djece u dobi od 60 do 72 mjeseca. Prije početka obrazovnoga procesa s kontrolnom i eksperimentalnom grupom proveden je predtest. Uslijedila je primjena PRSTEMO-a u eksperimentalnoj skupini dva puta tjedno u periodu od 10 tjedana. Nakon toga su obje skupine rješavala posttest. Za analizu podataka korišteni su Mann Whitney U test i analiza kovarijance. Rezultati pokazuju da su grupe imale slične rezultate u predtestu i značajnu razliku u korist eksperimentalne skupine u posttestu što znači da je rani STEM obrazovni program učinkovit u stjecanju vještina znanstvenoga mišljenja (VZM) predškolske djece.Ključne riječi: predškolsko obrazovanje; STEM; vještine 21. stoljeća; vještine znanstvenoga mišljenja
- Open Access
- 30 June 2022
- Published by OpenEd Network in Theory and Practice in Child Development
- Vol. 2 (1) , 64-75
The examination of the relationship between creative thinking tendencies and organizational creativities of preschool teachers
Environmental and hereditary factors have an effect on the improvement of creativity, which is among 21st century skills. Family, school, teacher and classmates influence individuals’ creativity. Studies show that organizational climate, organization and leadership attitudes are influential on teacher creativity. The aim of this study is to investigate the relationship between creative thinking tendencies and organizational creativities of preschool teachers. The research was conducted in correlational survey model. 173 preschool teachers participated in the research. The data was obtained from Personal Information Form, Marmara Creative Thinking Tendencies and Organizational Creativity scales by means of Google Form. Independent t-test, one-way ANOVA analysis, Kruskal Wallis Test and Pearson correlation were used to analyze the data. While there was a significant difference according to institution type between organizational creativity scores of preschool teachers in individual and administrative dimensions, there was no significant difference in creative thinking tendencies. Besides, there was a significant difference between the organizational creativity scores in the administrative dimension. Considering the relationship between teacher creative thinking tendency and organizational creativity in individual and administrative dimensions, teacher competencies should be revised and teachers should be able to develop their creativity before graduation.
- 30 June 2022
- Published by OpenEd Network in Theory and Practice in Child Development
- Vol. 2 (1) , 64-75
Open AccessThe examination of the relationship between creative thinking tendencies and organizational creativities of preschool teachers
Environmental and hereditary factors have an effect on the improvement of creativity, which is among 21st century skills. Family, school, teacher and classmates influence individuals’ creativity. Studies show that organizational climate, organization and leadership attitudes are influential on teacher creativity. The aim of this study is to investigate the relationship between creative thinking tendencies and organizational creativities of preschool teachers. The research was conducted in correlational survey model. 173 preschool teachers participated in the research. The data was obtained from Personal Information Form, Marmara Creative Thinking Tendencies and Organizational Creativity scales by means of Google Form. Independent t-test, one-way ANOVA analysis, Kruskal Wallis Test and Pearson correlation were used to analyze the data. While there was a significant difference according to institution type between organizational creativity scores of preschool teachers in individual and administrative dimensions, there was no significant difference in creative thinking tendencies. Besides, there was a significant difference between the organizational creativity scores in the administrative dimension. Considering the relationship between teacher creative thinking tendency and organizational creativity in individual and administrative dimensions, teacher competencies should be revised and teachers should be able to develop their creativity before graduation.