Aydın AKKAYA
Research Subjects
Aydın AKKAYA has a total of 25 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ziya Dumlupinar
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
6 shared publications - Tevrican Dokuyucu
Field Crops Department Kahramanmaras Sutcu Imam University Kahramanmaraş Turkey
5 shared publications - Hüseyin Güngör
Düzce University
4 shared publications - İlKer Yüce
Sivas Bilim ve Teknoloji Universitesi
4 shared publications - Rukiye Kara
KAHRAMANMARAŞ DOĞU AKDENİZ GEÇİT KUŞAĞI TARIMSAL ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ MÜDÜRLÜĞÜ
3 shared publications - Tuğba BAŞKONUŞ
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
3 shared publications
Latest Publications
- 23 July 2022
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 9 (3) , 674-681
Bazı Makarnalık Buğday (Triticum durum Desf.) İleri Hatlarının Kahramanmaraş Ekolojik Koşullarında Tarımsal ve Kalite Özellikleri Bakımından Değerlendirilmesi
Kahramanmaraş koşullarında yürütülen bu çalışmada on bir adet makarnalık buğday hattı, Karakılçık yerel çeşidi ile Saragolla, Cesare, Burgos ve Levante ticari çeşitleri materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak 2019-2020 ve 2020-2021 ürün yıllarında yürütülmüştür. Araştırmada bitki boyu, başak uzunluğu, başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane ağırlığı, bin tane ağırlığı, tane verimi, hektolitre ağırlığı, protein oranı ve yaş gluten oranı özellikleri incelenmiştir. Çalışma sonucuna göre ortalama bitki boyu 101.09 cm, başak uzunluğu 7.72 cm, başakçık sayısı 20.41 adet, başakta tane sayısı 62.24 adet, başakta tane ağırlığı 2.60 g, bin tane ağırlığı 42.02 g, tane verimi 583.26 kg da-1, hektolitre ağırlığı 79.55 kg hl-1, protein oranı % 13.08 ve yaş gluten oranı % 24.57 olarak belirlenmiştir. Temel bileşenler analizi (PC1 ve PC2) toplam varyasyonun % 65.5 açıklamıştır. Buna göre, tane verimi ile hektolitre ağırlığı, başakta tane sayısı ve başakta tane ağırlığı arasında pozitif bir ilişki olduğu, başak uzunluğu, başakçık sayısı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, protein oranı ve yaş gluten oranı arasında ise negatif bir ilişki olduğu görülmüştür.
- 23 July 2022
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 9 (3) , 674-681
Bazı Makarnalık Buğday (Triticum durum Desf.) İleri Hatlarının Kahramanmaraş Ekolojik Koşullarında Tarımsal ve Kalite Özellikleri Bakımından Değerlendirilmesi
Kahramanmaraş koşullarında yürütülen bu çalışmada on bir adet makarnalık buğday hattı, Karakılçık yerel çeşidi ile Saragolla, Cesare, Burgos ve Levante ticari çeşitleri materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre dört tekerrürlü olarak 2019-2020 ve 2020-2021 ürün yıllarında yürütülmüştür. Araştırmada bitki boyu, başak uzunluğu, başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane ağırlığı, bin tane ağırlığı, tane verimi, hektolitre ağırlığı, protein oranı ve yaş gluten oranı özellikleri incelenmiştir. Çalışma sonucuna göre ortalama bitki boyu 101.09 cm, başak uzunluğu 7.72 cm, başakçık sayısı 20.41 adet, başakta tane sayısı 62.24 adet, başakta tane ağırlığı 2.60 g, bin tane ağırlığı 42.02 g, tane verimi 583.26 kg da-1, hektolitre ağırlığı 79.55 kg hl-1, protein oranı % 13.08 ve yaş gluten oranı % 24.57 olarak belirlenmiştir. Temel bileşenler analizi (PC1 ve PC2) toplam varyasyonun % 65.5 açıklamıştır. Buna göre, tane verimi ile hektolitre ağırlığı, başakta tane sayısı ve başakta tane ağırlığı arasında pozitif bir ilişki olduğu, başak uzunluğu, başakçık sayısı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, protein oranı ve yaş gluten oranı arasında ise negatif bir ilişki olduğu görülmüştür.
- Open Access
- 30 June 2022
- Published by Yuzuncu Yil Universitesi Tarim Bilimleri Dergisi in Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi
- Vol. 32 (2) , 362-371
Evaluation of Quality and Some Agronomic Traits of Bread Wheat (Triticum aestivum L.) Lines and Cultivars under Kahramanmaraş Ecological Conditions
In this study, eight promising advanced bread wheat genotypes derived from breeding programs and Ceyhan-99, Sagittario, Masaccio, and Seri-82 commercial cultivars were used as materials. The experiments were carried out in 2018-2019 and 2019-2020 cropping years in a randomized complete block design with four replications. In the study, some agronomic and quality traits were investigated. Bread wheat genotypes varied significantly for all investigated traits in terms of the year, genotype, and year x genotype interactions. Based on average data, the investigated traits were determined as; plant height (PH) 90.86 cm, spike length (SL) 9.40 cm, spikelet number (SN) 18.90, grain number per spike (GNS) 56.22, grain weight per spike (GWP) 1.95 g, thousand kernel weight (TKW) 34.90 g, grain yield (GY) 654.54 kg/da, test weight (TW) 76.17 kg/hl, protein ratio (PO) 12.28%, wet gluten (WG) 34.16% and Zeleny sedimentation (ZS) 33.87 ml. According to the two-year results, the highest PH (102.8 cm) was obtained from the Ceyhan-99 cultivar, while ZDEB106 genotype had the longest spike length (9.83 cm) and the highest spikelet number (19.93). ZDEB108 genotype had the highest values in GNS (63.25), GWS (2.24 g), and test weight (77.73 kg hl-1). On the other hand, ZDEB103 genotype was the highest in PO (14 %), WGR (44.28 %) and ZS (40.78 ml). Again, ZDEB101 genotype had the highest TKW (39.255 g), while the highest grain yield (754.56 kg da-1) was obtained from the Massacio cultivar. On the other hand, principal component (PC1 and PC2) analysis explained 62.4 % of the total variation. Thus, a positive correlation was determined between GY with TKW, TW, and PH, while the other traits were negatively correlated with GY.
- 30 June 2022
- Published by Yuzuncu Yil Universitesi Tarim Bilimleri Dergisi in Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi
- Vol. 32 (2) , 362-371
Open AccessEvaluation of Quality and Some Agronomic Traits of Bread Wheat (Triticum aestivum L.) Lines and Cultivars under Kahramanmaraş Ecological Conditions
In this study, eight promising advanced bread wheat genotypes derived from breeding programs and Ceyhan-99, Sagittario, Masaccio, and Seri-82 commercial cultivars were used as materials. The experiments were carried out in 2018-2019 and 2019-2020 cropping years in a randomized complete block design with four replications. In the study, some agronomic and quality traits were investigated. Bread wheat genotypes varied significantly for all investigated traits in terms of the year, genotype, and year x genotype interactions. Based on average data, the investigated traits were determined as; plant height (PH) 90.86 cm, spike length (SL) 9.40 cm, spikelet number (SN) 18.90, grain number per spike (GNS) 56.22, grain weight per spike (GWP) 1.95 g, thousand kernel weight (TKW) 34.90 g, grain yield (GY) 654.54 kg/da, test weight (TW) 76.17 kg/hl, protein ratio (PO) 12.28%, wet gluten (WG) 34.16% and Zeleny sedimentation (ZS) 33.87 ml. According to the two-year results, the highest PH (102.8 cm) was obtained from the Ceyhan-99 cultivar, while ZDEB106 genotype had the longest spike length (9.83 cm) and the highest spikelet number (19.93). ZDEB108 genotype had the highest values in GNS (63.25), GWS (2.24 g), and test weight (77.73 kg hl-1). On the other hand, ZDEB103 genotype was the highest in PO (14 %), WGR (44.28 %) and ZS (40.78 ml). Again, ZDEB101 genotype had the highest TKW (39.255 g), while the highest grain yield (754.56 kg da-1) was obtained from the Massacio cultivar. On the other hand, principal component (PC1 and PC2) analysis explained 62.4 % of the total variation. Thus, a positive correlation was determined between GY with TKW, TW, and PH, while the other traits were negatively correlated with GY.
- 20 June 2022
- Published by Turkish Journal of Field Crops in Turkish Journal Of Field Crops
- Vol. 27 (1) , 41-50
ASSOCIATION MAPPING OF GERMINATION AND SOME EARLY SEEDLING STAGE TRAITS OF A TURKISH ORIGIN OAT COLLECTION
In recent years, oat plant especially for hay yield is on demand in Turkey. In this study, 167 oat landraces originated from Turkey were evaluated for germination and some early seedling stage traits and genotyped by 6K SNP Chip assay to detect candidate markers using association mapping analysis. Principal component analysis (PCA) were also performed to determine relationships among investigated traits. The variation in local oat genotypes for germination and other investigated traits was found significant at the 5% significance level, except for germination rate (GR). The values for germination rate was found between 52-76% and 52-100% for germination ratio, while 12.33 to 45 mm for coleoptile length and 8 to 21 mm for radicle length. On the other hand, plumula length varied between 2 to 28.45 mm and 1301.33 to 5494.40 for seed vigor index. In the research, PC1 and PC2 value was found 41.5% and 21.5%, respectively, explaining the 63% of the total variation. Germination rate and germination ratio (GP) were positively and significantly correlated with the other investigated traits. According to the results of the association mapping analysis a total number of 43 candidate markers were observed, 10 candidate markers for germination rate, five candidate markers for germination ratio (GP), five markers for radicle length (RL), eight markers for coleoptile length (CL), seven markers for plumula length (PL) and eight markers for seed vigor index (SVI). These candidate markers identified in this study for germination and early seedling stage traits could be used in future studies.
- 20 June 2022
- Published by Turkish Journal of Field Crops in Turkish Journal Of Field Crops
- Vol. 27 (1) , 41-50
ASSOCIATION MAPPING OF GERMINATION AND SOME EARLY SEEDLING STAGE TRAITS OF A TURKISH ORIGIN OAT COLLECTION
In recent years, oat plant especially for hay yield is on demand in Turkey. In this study, 167 oat landraces originated from Turkey were evaluated for germination and some early seedling stage traits and genotyped by 6K SNP Chip assay to detect candidate markers using association mapping analysis. Principal component analysis (PCA) were also performed to determine relationships among investigated traits. The variation in local oat genotypes for germination and other investigated traits was found significant at the 5% significance level, except for germination rate (GR). The values for germination rate was found between 52-76% and 52-100% for germination ratio, while 12.33 to 45 mm for coleoptile length and 8 to 21 mm for radicle length. On the other hand, plumula length varied between 2 to 28.45 mm and 1301.33 to 5494.40 for seed vigor index. In the research, PC1 and PC2 value was found 41.5% and 21.5%, respectively, explaining the 63% of the total variation. Germination rate and germination ratio (GP) were positively and significantly correlated with the other investigated traits. According to the results of the association mapping analysis a total number of 43 candidate markers were observed, 10 candidate markers for germination rate, five candidate markers for germination ratio (GP), five markers for radicle length (RL), eight markers for coleoptile length (CL), seven markers for plumula length (PL) and eight markers for seed vigor index (SVI). These candidate markers identified in this study for germination and early seedling stage traits could be used in future studies.
- 13 April 2022
- Published by Wiley in Crop Science
- Vol. 62 (3) , 1162-1172
Evaluating macro‐ and micro‐mineral contents and agronomic traits of Turkish oat landraces
The cultivated oat (Avena sativa L. and A. byzantina Coch.) is an important annual cereal and forage plant. A large collection of historical oat landraces gathered from different diversity centers is maintained in various seed banks. A historical oat collection consisted of 174 Turkish landraces were evaluated for agronomic performance and mineral nutrient content. The experiment was arranged in an augmented design with six replications of 10 check cultivars and 29 landraces in each block. The most important finding of the study was that the landraces manifested a wide range of variation in all agronomic traits and that some historical landraces outperformed the check cultivars. Since it was dry for the grain‐filling period (GFP) in 2019, some drought‐tolerant landraces were identified. In addition, the top 10 landraces for yield and mineral content were also identified based on each year's performance as well as on the 3‐yr average. The landrace TL69/PI411401 was found to be prominent for high calcium (Ca), magnesium (Mg), phosphorus (P), boron (B), and zinc (Zn) content; TL86/PI167378 for Ca, P, potassium (K), and iron (Fe) contents; and TL71/PI411414 for Ca, P, B, and Zn content.
- 13 April 2022
- Published by Wiley in Crop Science
- Vol. 62 (3) , 1162-1172
Evaluating macro‐ and micro‐mineral contents and agronomic traits of Turkish oat landraces
The cultivated oat (Avena sativa L. and A. byzantina Coch.) is an important annual cereal and forage plant. A large collection of historical oat landraces gathered from different diversity centers is maintained in various seed banks. A historical oat collection consisted of 174 Turkish landraces were evaluated for agronomic performance and mineral nutrient content. The experiment was arranged in an augmented design with six replications of 10 check cultivars and 29 landraces in each block. The most important finding of the study was that the landraces manifested a wide range of variation in all agronomic traits and that some historical landraces outperformed the check cultivars. Since it was dry for the grain‐filling period (GFP) in 2019, some drought‐tolerant landraces were identified. In addition, the top 10 landraces for yield and mineral content were also identified based on each year's performance as well as on the 3‐yr average. The landrace TL69/PI411401 was found to be prominent for high calcium (Ca), magnesium (Mg), phosphorus (P), boron (B), and zinc (Zn) content; TL86/PI167378 for Ca, P, potassium (K), and iron (Fe) contents; and TL71/PI411414 for Ca, P, B, and Zn content.
- Open Access
- 31 December 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (6) , 1304-1314
Kahramanmaraş Koşullarında Arpada Çiçeklenme-Olgunlaşma Döneminde Bazı Fizyolojik Özelliklerin İncelenmesi
Bu çalışma, 2015-2017 üretim sezonunda, Kahramanmaraş Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü arazisinde yürütülmüştür. Araştırmada 10 adet arpa genotipi (Akhisar 98, Martı, Lord, G158P003, Kral 97, Kendal, Altıkat, Bürküt, Troya ve Zeus) kullanılmış ve deneme tesadüf blokları planına göre 4 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Çiçeklenme döneminde bayrak yaprak alanı ve klorofil içeriği, çiçeklenmenin tamamlandığı dönemde bitki örtüsü sıcaklığı, tane doldurma döneminde net fotosentez hızı, stoma iletkenliği ve transpirasyon hızı ölçülmüş ve hasatta tane verimi belirlenmiştir. Bayrak yaprak alanı, net fotosentez hızı, stoma iletkenliği ve transpirasyon hızı yönünden genotipler arasındaki farklar önemli olmamıştır. Lord (41.23), Bürküt (42.49) ve Troya (41.96) çeşitleri en yüksek bayrak yaprak klorofil içeriğine, Lord (19.250C) çeşidi en düşük bitki örtüsü sıcaklığına sahip olmuşlardır. En yüksek tane verimi Troya (625.5 kg da) çeşidinden elde edilmiştir. Tane verimi ile; transpirasyon hızı ve bayrak yaprak klorofil içeriği arasında olumlu ve önemli, stoma iletkenliği arasında olumsuz ve önemli ilişki olduğu saptanmıştır.
- 31 December 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (6) , 1304-1314
Open AccessKahramanmaraş Koşullarında Arpada Çiçeklenme-Olgunlaşma Döneminde Bazı Fizyolojik Özelliklerin İncelenmesi
Bu çalışma, 2015-2017 üretim sezonunda, Kahramanmaraş Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü arazisinde yürütülmüştür. Araştırmada 10 adet arpa genotipi (Akhisar 98, Martı, Lord, G158P003, Kral 97, Kendal, Altıkat, Bürküt, Troya ve Zeus) kullanılmış ve deneme tesadüf blokları planına göre 4 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Çiçeklenme döneminde bayrak yaprak alanı ve klorofil içeriği, çiçeklenmenin tamamlandığı dönemde bitki örtüsü sıcaklığı, tane doldurma döneminde net fotosentez hızı, stoma iletkenliği ve transpirasyon hızı ölçülmüş ve hasatta tane verimi belirlenmiştir. Bayrak yaprak alanı, net fotosentez hızı, stoma iletkenliği ve transpirasyon hızı yönünden genotipler arasındaki farklar önemli olmamıştır. Lord (41.23), Bürküt (42.49) ve Troya (41.96) çeşitleri en yüksek bayrak yaprak klorofil içeriğine, Lord (19.250C) çeşidi en düşük bitki örtüsü sıcaklığına sahip olmuşlardır. En yüksek tane verimi Troya (625.5 kg da) çeşidinden elde edilmiştir. Tane verimi ile; transpirasyon hızı ve bayrak yaprak klorofil içeriği arasında olumlu ve önemli, stoma iletkenliği arasında olumsuz ve önemli ilişki olduğu saptanmıştır.
- Open Access
- 23 April 2021
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (2) , 308-314
Bitkisel Malç Miktarının Ekmeklik Buğdayda Biyomas, Tane Verimi ve Hasat İndeksi Üzerindeki Lineer ve Kuadratik Etkileri
Buğday tarımında bitkisel malç uygulaması toprak organik maddesi ve kalitesinin, su kullanım etkinliğinin, verim ve verim unsurlarının artırılması yönünden önemli yararlar sağlamaktadır. İklim ve toprak özellikleri, malç tipi, miktarı, uygulama şekli ve zamanı gibi faktörlere bağlı olarak malç materyallerinin etkinliği önemli derecede değişebilmektedir. Malç uygulamalarının Adana 99 ekmeklik buğday çeşidi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla Kahramanmaraş koşullarında 2018-2019 yılında bir çalışma yürütülmüştür. Malç olarak buğday samanı kullanılmış, 4 farklı miktarda (0, 300, 600 ve 900 kg da-1) ve 3 farklı zamanda (ekimden hemen sonra, sapa kalkma başlangıcında, gebecik döneminde) uygulama yapılmıştır. Deneme, faktöriyel düzenleme yapılarak, tesadüf blokları deneme planına göre, 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Bu makalede, kantitatif faktör olan malç miktarı esas alınarak biyomas, tane verimi ve hasat indeksi üzerindeki lineer ve kuadratik etkiler incelenmiştir. Çalışmada, malç miktarının biyomas üzerindeki lineer etkisinin önemsiz, kuadratik etkisinin önemli, tane verimi ve hasat indeksi üzerindeki lineer ve kuadratik etkilerin her ikisinin de önemli olduğu ve 300 kg/da malç miktarının yeterli olabileceği sonucuna varılmıştır.
- 23 April 2021
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 8 (2) , 308-314
Open AccessBitkisel Malç Miktarının Ekmeklik Buğdayda Biyomas, Tane Verimi ve Hasat İndeksi Üzerindeki Lineer ve Kuadratik Etkileri
Buğday tarımında bitkisel malç uygulaması toprak organik maddesi ve kalitesinin, su kullanım etkinliğinin, verim ve verim unsurlarının artırılması yönünden önemli yararlar sağlamaktadır. İklim ve toprak özellikleri, malç tipi, miktarı, uygulama şekli ve zamanı gibi faktörlere bağlı olarak malç materyallerinin etkinliği önemli derecede değişebilmektedir. Malç uygulamalarının Adana 99 ekmeklik buğday çeşidi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla Kahramanmaraş koşullarında 2018-2019 yılında bir çalışma yürütülmüştür. Malç olarak buğday samanı kullanılmış, 4 farklı miktarda (0, 300, 600 ve 900 kg da-1) ve 3 farklı zamanda (ekimden hemen sonra, sapa kalkma başlangıcında, gebecik döneminde) uygulama yapılmıştır. Deneme, faktöriyel düzenleme yapılarak, tesadüf blokları deneme planına göre, 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Bu makalede, kantitatif faktör olan malç miktarı esas alınarak biyomas, tane verimi ve hasat indeksi üzerindeki lineer ve kuadratik etkiler incelenmiştir. Çalışmada, malç miktarının biyomas üzerindeki lineer etkisinin önemsiz, kuadratik etkisinin önemli, tane verimi ve hasat indeksi üzerindeki lineer ve kuadratik etkilerin her ikisinin de önemli olduğu ve 300 kg/da malç miktarının yeterli olabileceği sonucuna varılmıştır.
- Open Access
- 1 January 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (3) , 586-593
Evaluation of F4 Individuals Belong to Seri 82 x B35 Bread Wheat (Triticum aestivum L.) Cross Population Using Functional DNA Markers
Yellow rust disease commonly observed in wheat production causes serious grain yield losses. In this study, F-4 plants obtained from crossing between bread wheat lanclrace B35 known as tolerant to stripe rust and cv. Seri 82 known as susceptible to stripe rust, and their parents were used. Genotypes were characterized with allele specific markers for gluten strength (Glu-B1), vernalisation (Vrn-Al), dwarfing (Rht8, tall Rht-Bla & Rht-Dla and short RhtBlb &Rht-D1b), high protein ratio (Gpc-B1), grain hardness, stripe rust (Yr51), stem rust (Sr49), rye translocation and waxy (Wx-A1) genes. Thirtynine polymorphic bands were obtained from 16 DNA markers for wheat genotypes, the average allele number was determined as 2.4 and the average polymorphism information content (PIC) was calculated as 0.52. The highest allelic marker was VRN1AF (vernalisation) with 6 alleles and the lowest allelic markers were Sun104 (stem rust) and UHW89 (high protein ratio) with only one allele. Stripe rust Yr51 (Sun104 marker) in Seri 82xB35-1 and 5 genotypes, stem rust Sr49(Sun479) in Seri 82xB35-1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes, (Stin209 marker) in Seri 82 and B35 genotypes, dwarfing genes Feht-Blb (BF-MR1 marker) in Seri 82xB35-1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes, Rht-D la (DF2-WR2 marker) in Seri 82xB35-2, 3 4 and 6 genotypes, Rht8 (WMS261 marker) in Seri 82xB35-2, 3, 4 and 6 genotypes and rye trarislocatiori genes (NOR marker) in Seri 82xB35-2 3 and 4 genotypes and (RIS marker) Seri 82 B35,Seri 82xB35-3 1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes were identified. A deridrograrri created from DNA markers showed that Seri 82 and B35 genotypes were found 54% similar to F-4 individuals while Seri 82 x B35-3 and 4 genotypes were the most similar genotypes with 95%,
- 1 January 2021
- Published by KSU Journal of Agriculture and Nature in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
- Vol. 24 (3) , 586-593
Open AccessEvaluation of F4 Individuals Belong to Seri 82 x B35 Bread Wheat (Triticum aestivum L.) Cross Population Using Functional DNA Markers
Yellow rust disease commonly observed in wheat production causes serious grain yield losses. In this study, F-4 plants obtained from crossing between bread wheat lanclrace B35 known as tolerant to stripe rust and cv. Seri 82 known as susceptible to stripe rust, and their parents were used. Genotypes were characterized with allele specific markers for gluten strength (Glu-B1), vernalisation (Vrn-Al), dwarfing (Rht8, tall Rht-Bla & Rht-Dla and short RhtBlb &Rht-D1b), high protein ratio (Gpc-B1), grain hardness, stripe rust (Yr51), stem rust (Sr49), rye translocation and waxy (Wx-A1) genes. Thirtynine polymorphic bands were obtained from 16 DNA markers for wheat genotypes, the average allele number was determined as 2.4 and the average polymorphism information content (PIC) was calculated as 0.52. The highest allelic marker was VRN1AF (vernalisation) with 6 alleles and the lowest allelic markers were Sun104 (stem rust) and UHW89 (high protein ratio) with only one allele. Stripe rust Yr51 (Sun104 marker) in Seri 82xB35-1 and 5 genotypes, stem rust Sr49(Sun479) in Seri 82xB35-1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes, (Stin209 marker) in Seri 82 and B35 genotypes, dwarfing genes Feht-Blb (BF-MR1 marker) in Seri 82xB35-1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes, Rht-D la (DF2-WR2 marker) in Seri 82xB35-2, 3 4 and 6 genotypes, Rht8 (WMS261 marker) in Seri 82xB35-2, 3, 4 and 6 genotypes and rye trarislocatiori genes (NOR marker) in Seri 82xB35-2 3 and 4 genotypes and (RIS marker) Seri 82 B35,Seri 82xB35-3 1, 2, 3, 4, 5 and 6 genotypes were identified. A deridrograrri created from DNA markers showed that Seri 82 and B35 genotypes were found 54% similar to F-4 individuals while Seri 82 x B35-3 and 4 genotypes were the most similar genotypes with 95%,
- 29 December 2020
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Journal of Advanced Research in Natural and Applied Sciences
- Vol. 6 (2) , 271-282
Ekmeklik Buğdayda Saman Malçının Fotosentezle İlişkili Bazı Tarımsal Özelliklere ve Verime Etkisi
İklim ve toprak özellikleri, malç tipi, miktarı, uygulama şekli ve zamanı gibi faktörlere bağlı olarak malç mater-yallerinin etkinliği önemli derecede değişebilmektedir. Bu çalışmada malç olarak buğday samanı kullanılmış ve 4 farklı miktarda (0, 300, 600 ve 900 kg/da), 3 farklı zamanda (ekimden hemen sonra, sapa kalkma başlangıcında, gebecik döneminde) uygulama yapılmıştır. Deneme, faktöriyel düzenleme yapılarak, tesadüf blokları deneme planına göre, 4 tekerrürlü olarak, 2017-2018 ürün yılında Kahramanmaraş koşullarında yürütülmüştür. Denemede, Adana 99 ekmeklik buğday çeşidi kullanılmış ve saman malçı uygulamasının bayrak yaprak alanı, klorofil içeriği, bitki örtüsü sıcaklığı, net fotosentez hızı, transpirasyon hızı, stoma iletkenliği, biyomas, hasat indeksi ve tane verimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Uygulamaların bayrak yaprak alanı, bitki örtüsü sıcaklığı, net fotosentez hızı, transpirasyon hızı ve stoma iletkenliği üzerindeki etkileri önemsiz olmuştur. Hasat indeksi ve çiçeklenme dönemindeki klorofil içeriği yönünden malç uygulama zamanının, erken sarı olumdaki klorofil içeriği yönünden malç miktarının etkisi önemli olmuştur. Tane verimi ve biyomas yönünden malç uygulama zamanının etkisi önemsiz, uygulama miktarının etkisi önemli ancak kararsız bir durum göstermiştir. Daha kararlı sonuçlara ve güvenilir önerilere ulaşabilmek için benzer nitelikte çalışmaların uzun dönemli olarak devam ettirilmesine ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.
- 29 December 2020
- Published by Canakkale Onsekiz Mart University in Journal of Advanced Research in Natural and Applied Sciences
- Vol. 6 (2) , 271-282
Ekmeklik Buğdayda Saman Malçının Fotosentezle İlişkili Bazı Tarımsal Özelliklere ve Verime Etkisi
İklim ve toprak özellikleri, malç tipi, miktarı, uygulama şekli ve zamanı gibi faktörlere bağlı olarak malç mater-yallerinin etkinliği önemli derecede değişebilmektedir. Bu çalışmada malç olarak buğday samanı kullanılmış ve 4 farklı miktarda (0, 300, 600 ve 900 kg/da), 3 farklı zamanda (ekimden hemen sonra, sapa kalkma başlangıcında, gebecik döneminde) uygulama yapılmıştır. Deneme, faktöriyel düzenleme yapılarak, tesadüf blokları deneme planına göre, 4 tekerrürlü olarak, 2017-2018 ürün yılında Kahramanmaraş koşullarında yürütülmüştür. Denemede, Adana 99 ekmeklik buğday çeşidi kullanılmış ve saman malçı uygulamasının bayrak yaprak alanı, klorofil içeriği, bitki örtüsü sıcaklığı, net fotosentez hızı, transpirasyon hızı, stoma iletkenliği, biyomas, hasat indeksi ve tane verimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Uygulamaların bayrak yaprak alanı, bitki örtüsü sıcaklığı, net fotosentez hızı, transpirasyon hızı ve stoma iletkenliği üzerindeki etkileri önemsiz olmuştur. Hasat indeksi ve çiçeklenme dönemindeki klorofil içeriği yönünden malç uygulama zamanının, erken sarı olumdaki klorofil içeriği yönünden malç miktarının etkisi önemli olmuştur. Tane verimi ve biyomas yönünden malç uygulama zamanının etkisi önemsiz, uygulama miktarının etkisi önemli ancak kararsız bir durum göstermiştir. Daha kararlı sonuçlara ve güvenilir önerilere ulaşabilmek için benzer nitelikte çalışmaların uzun dönemli olarak devam ettirilmesine ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.
- Open Access
- 20 October 2020
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 7 (4) , 1186-1204
Kahramanmaraş Yöresine Ait Yerel Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim Ve Fizyolojik Özellikler Yönünden İncelenmesi
Kahramanmaraş koşullarında, yerel ekmeklik buğday genotiplerinde fizyolojik karakterler yönünden mevcut varyasyonun belirlenmesi amacıyla yapılan bu çalışmada, 14 yerel ekmeklik buğday genotipi ve 3 standart çeşit materyal olarak kullanılmıştır. İncelenen özelliklerin çoğunda genotipler arasındaki farklar önemli bulunmuş, yaprak alanı (ZD:31 ve ZD:65), yaprak alan indeksi (ZD:31 ve ZD:65), özgül yaprak alanı (ZD:14-15, ZD:31 ve ZD:65) ve olgunlaşmadaki biyomas yönünden üstün özelliklere sahip yerel genotiplerin bulunduğu belirlenmiştir. Anasap yaprak alanında sapa kalkma başlangıcından çiçeklenme dönemine kadar olan sürede artış söz konusu olurken, yaprak alan indeksinde sapa kalkma başlangıcı ile çiçeklenme dönemi arasındaki sürede azalış söz konusu olmuştur. Dört yapraklı dönemde özgül yaprak alanı her iki yılda da birbirine yakın değerler göstermiş, sapa kalkma döneminde özgül yaprak alanı değeri ilk yıl düşerken ikinci yıl artmış, çiçeklenme döneminde ise her iki yılda da azalma meydana gelmiştir. Bu değişimlerde özellikler arası ilişkilerin her dönemde farklı ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Tane verimi ile; sapa kalkma başlangıcı (ZD:31) ve çiçeklenme dönemindeki (ZD:65) ana sap yaprak alanı, dört yapraklı dönemdeki özgül yaprak alanı (ZD:14-15), sapa kalkma başlangıcındaki özgül yaprak alanı (ZD:31), tane dolum periyodu, yaprak alan süresi ve olgunlaşma dönemindeki biyomas arasındaki ilişkilerin olumlu ve önemli, sapa kalkma başlangıcındaki yaprak alan indeksi (ZD:31), çiçeklenme dönemindeki özgül yaprak alanı (ZD:65) arasındaki ilişkilerin olumsuz ve önemli olduğu belirlenmiştir.
- 20 October 2020
- Published by Turk Tarim ve Doga Bilimleri Dergisi in Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi
- Vol. 7 (4) , 1186-1204
Open AccessKahramanmaraş Yöresine Ait Yerel Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim Ve Fizyolojik Özellikler Yönünden İncelenmesi
Kahramanmaraş koşullarında, yerel ekmeklik buğday genotiplerinde fizyolojik karakterler yönünden mevcut varyasyonun belirlenmesi amacıyla yapılan bu çalışmada, 14 yerel ekmeklik buğday genotipi ve 3 standart çeşit materyal olarak kullanılmıştır. İncelenen özelliklerin çoğunda genotipler arasındaki farklar önemli bulunmuş, yaprak alanı (ZD:31 ve ZD:65), yaprak alan indeksi (ZD:31 ve ZD:65), özgül yaprak alanı (ZD:14-15, ZD:31 ve ZD:65) ve olgunlaşmadaki biyomas yönünden üstün özelliklere sahip yerel genotiplerin bulunduğu belirlenmiştir. Anasap yaprak alanında sapa kalkma başlangıcından çiçeklenme dönemine kadar olan sürede artış söz konusu olurken, yaprak alan indeksinde sapa kalkma başlangıcı ile çiçeklenme dönemi arasındaki sürede azalış söz konusu olmuştur. Dört yapraklı dönemde özgül yaprak alanı her iki yılda da birbirine yakın değerler göstermiş, sapa kalkma döneminde özgül yaprak alanı değeri ilk yıl düşerken ikinci yıl artmış, çiçeklenme döneminde ise her iki yılda da azalma meydana gelmiştir. Bu değişimlerde özellikler arası ilişkilerin her dönemde farklı ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Tane verimi ile; sapa kalkma başlangıcı (ZD:31) ve çiçeklenme dönemindeki (ZD:65) ana sap yaprak alanı, dört yapraklı dönemdeki özgül yaprak alanı (ZD:14-15), sapa kalkma başlangıcındaki özgül yaprak alanı (ZD:31), tane dolum periyodu, yaprak alan süresi ve olgunlaşma dönemindeki biyomas arasındaki ilişkilerin olumlu ve önemli, sapa kalkma başlangıcındaki yaprak alan indeksi (ZD:31), çiçeklenme dönemindeki özgül yaprak alanı (ZD:65) arasındaki ilişkilerin olumsuz ve önemli olduğu belirlenmiştir.
- 8 May 2020
- Published by Anadolu Ege Tarimsal Arastirmalar Enstitusu Dergisi in ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi
- Vol. 30 (1) , 94-102
Çiftçi Koşullarında Yerel Çeşitlere Dayalı Buğday Üretimi
Ülkemizde, özellikle son 50 yıllık süreçte yeni buğday çeşitlerinin yaygınlaşması, yerel popülasyonların üretimdeki paylarının giderek azalmasına yol açmıştır. Ancak, son yıllarda üretim sistemleri ve talepteki yeni yönelmeler nedeniyle, yerel buğday çeşitlerimiz üretim için yeniden güncel duruma gelmiştir. Bu nedenle, yeni çeşitler yerine yerel çeşitlere dayalı buğday üretiminin, potansiyel risk ve fırsatlar açısından değerlendirilmesi yararlı olacaktır. Yeni buğday ve yerel buğday konusundaki değerlendirmelerde, bir diğerini faydasız sayan karşılaştırma, tartışma ve yaklaşımlardan uzak durulmalıdır. Buğdayın yıllık üretim miktarı riske sokulmamalı ve yüksek verimli yeni çeşitlerin, artan nüfusun gıda güvenliğinin sağlanmasındaki önemi unutulmamalıdır. Bu nedenle, yüksek tane verimi sağlayabilme potansiyeline sahip koşullarda yapılacak buğday üretiminde, yeni çeşitler yerine yerel çeşitlerin tercih edilmesi riskli olacaktır. Aksine yerel çeşitler; geleneksel yetiştiriciliğe rağmen düşük verim alınan koşullar, yüksek sap üretimi istenilen durumlar, yerel taleplerin yüksek olduğu yöreler, özellikle de organik buğday tarımı için üretim fırsat ve potansiyeline sahiptir. Bilimsel ve üretici katılımlı çalışmalarla bu fırsatlar ve potansiyeller değerlendirilebilir, ıslah açısından büyük bir öneme sahip olan yerel buğdaylara dayalı ekonomik ve sürdürülebilir üretim sağlanabilir.
- 8 May 2020
- Published by Anadolu Ege Tarimsal Arastirmalar Enstitusu Dergisi in ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi
- Vol. 30 (1) , 94-102
Çiftçi Koşullarında Yerel Çeşitlere Dayalı Buğday Üretimi
Ülkemizde, özellikle son 50 yıllık süreçte yeni buğday çeşitlerinin yaygınlaşması, yerel popülasyonların üretimdeki paylarının giderek azalmasına yol açmıştır. Ancak, son yıllarda üretim sistemleri ve talepteki yeni yönelmeler nedeniyle, yerel buğday çeşitlerimiz üretim için yeniden güncel duruma gelmiştir. Bu nedenle, yeni çeşitler yerine yerel çeşitlere dayalı buğday üretiminin, potansiyel risk ve fırsatlar açısından değerlendirilmesi yararlı olacaktır. Yeni buğday ve yerel buğday konusundaki değerlendirmelerde, bir diğerini faydasız sayan karşılaştırma, tartışma ve yaklaşımlardan uzak durulmalıdır. Buğdayın yıllık üretim miktarı riske sokulmamalı ve yüksek verimli yeni çeşitlerin, artan nüfusun gıda güvenliğinin sağlanmasındaki önemi unutulmamalıdır. Bu nedenle, yüksek tane verimi sağlayabilme potansiyeline sahip koşullarda yapılacak buğday üretiminde, yeni çeşitler yerine yerel çeşitlerin tercih edilmesi riskli olacaktır. Aksine yerel çeşitler; geleneksel yetiştiriciliğe rağmen düşük verim alınan koşullar, yüksek sap üretimi istenilen durumlar, yerel taleplerin yüksek olduğu yöreler, özellikle de organik buğday tarımı için üretim fırsat ve potansiyeline sahiptir. Bilimsel ve üretici katılımlı çalışmalarla bu fırsatlar ve potansiyeller değerlendirilebilir, ıslah açısından büyük bir öneme sahip olan yerel buğdaylara dayalı ekonomik ve sürdürülebilir üretim sağlanabilir.