Bahar Kaymakamzade
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Bahar Kaymakamzade has a total of 28 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Amber Eker
EASTERN MEDITARRANEAN UNIVERSITY
7 shared publications Asli Tuncer Kurne
Department of Neurology, Hacettepe University Faculty of Medicine, Ankara, Turkey
3 shared publicationsRana Karabudak
Department of Neurology, Hacettepe University Faculty of Medicine, Ankara, Turkey
3 shared publicationsAhmet Kasim Kilic
Neurology Department, Hacettepe University Faculty of Medicine, Ankara, Turkey
2 shared publications- Aysegul Erem
Cyprus Int Univ, Fac Arts & Sci, Dept Basic Sci & Humanities, Mersin 10, Lefkosa, Turkey
2 shared publications - Sevda Diker
Department of Neurology, Faculty of Medicine, Cyprus International University, Nicosia, Cyprus
2 shared publications
Latest Publications
- 29 December 2023
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 10 (3) , 177-185
Investigation of respiratory muscle function, pulmonary function, and exercise capacity in women and men with obstructive sleep apnea syndrome
Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS) erkeklerde kadınlardan daha yaygın görülmektedir. Bu çalışmada OUAS tanısı almış kadın ve erkek hastalarda elektromyografik respiratuar kas fonksiyonu, solunum kas kuvveti, solunum fonksiyonları ve egzersiz kapasitenin karşılaştırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 19 OUAS olgusu (yaş ortalaması=54,68±13,15 yıl, 10 E, 9 K) dahil edildi. Apne/hipopne indeksi (AHİ) ve en düşük oksijen satürasyonu (SpO2) değerleri kaydedildi. Solunum fonksiyon testinde birinci saniyedeki zorlu ekspirasyon volümü (FEV1) ve zorlu vital kapasite (FVC) değerleri kaydedildi. Maksimal inspiratuar basınç (MIP) ve maksimal ekspiratuar basınç (MEP) ölçüldü. Respiratuar kas fonksiyonu, diyafragma yüzeyel elektromiyografi (EMGdi) ve sternoklediomasteoid elektromiyografi (EMGskm) ölçümleri ile değerlendirildi. Altı dakika yürüme testi ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) uygulandı. Bulgular: Erkek OUAS hastalarının FEV1, FVC, %MIP, MEP, EMGdi, EMGskm ve 6DYT mesafesi değerleri kadın olgulardan anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). EMGdi değeri ile AHİ, FEV1, FVC ve MEP değerleri arasında istatistiksel anlamlı olarak ilişki olduğu bulundu (p<0,05). Erkeklerde AHİ ve uyku sırasındaki en düşük SpO2 değeri ilişkiydi (r=-0,659, p=0,038). Kadın OUAS olgularında, AHİ en düşük SpO2 değeri (r=-0,678) ve MIP değeri (r=0,904) ile anlamlı ilişki gösterdi (p<0,05). MIP ve 6DYT mesafesi arasında anlamlı bir korelasyon vardı (r=-0,762, p=0,017). Sonuç: Kadın OUAS olgularında solunum fonksiyonları solunum kas kuvveti ve diyafragmatik fonksiyon ve egzersiz kapasitesi erkek olgulara göre daha fazla etkilenmektedir. Diyafragmatik fonksiyon, solunum fonksiyonu, solunum kas kuvveti ve OUAS şiddeti ile ilişkilidir. OUAS’ta diyafragmatik fonksiyon değerlendirilerek tedavi programının yönlendirilmesine katkı sağlayabilir.
- 29 December 2023
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 10 (3) , 177-185
Investigation of respiratory muscle function, pulmonary function, and exercise capacity in women and men with obstructive sleep apnea syndrome
Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS) erkeklerde kadınlardan daha yaygın görülmektedir. Bu çalışmada OUAS tanısı almış kadın ve erkek hastalarda elektromyografik respiratuar kas fonksiyonu, solunum kas kuvveti, solunum fonksiyonları ve egzersiz kapasitenin karşılaştırılması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya 19 OUAS olgusu (yaş ortalaması=54,68±13,15 yıl, 10 E, 9 K) dahil edildi. Apne/hipopne indeksi (AHİ) ve en düşük oksijen satürasyonu (SpO2) değerleri kaydedildi. Solunum fonksiyon testinde birinci saniyedeki zorlu ekspirasyon volümü (FEV1) ve zorlu vital kapasite (FVC) değerleri kaydedildi. Maksimal inspiratuar basınç (MIP) ve maksimal ekspiratuar basınç (MEP) ölçüldü. Respiratuar kas fonksiyonu, diyafragma yüzeyel elektromiyografi (EMGdi) ve sternoklediomasteoid elektromiyografi (EMGskm) ölçümleri ile değerlendirildi. Altı dakika yürüme testi ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) uygulandı. Bulgular: Erkek OUAS hastalarının FEV1, FVC, %MIP, MEP, EMGdi, EMGskm ve 6DYT mesafesi değerleri kadın olgulardan anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). EMGdi değeri ile AHİ, FEV1, FVC ve MEP değerleri arasında istatistiksel anlamlı olarak ilişki olduğu bulundu (p<0,05). Erkeklerde AHİ ve uyku sırasındaki en düşük SpO2 değeri ilişkiydi (r=-0,659, p=0,038). Kadın OUAS olgularında, AHİ en düşük SpO2 değeri (r=-0,678) ve MIP değeri (r=0,904) ile anlamlı ilişki gösterdi (p<0,05). MIP ve 6DYT mesafesi arasında anlamlı bir korelasyon vardı (r=-0,762, p=0,017). Sonuç: Kadın OUAS olgularında solunum fonksiyonları solunum kas kuvveti ve diyafragmatik fonksiyon ve egzersiz kapasitesi erkek olgulara göre daha fazla etkilenmektedir. Diyafragmatik fonksiyon, solunum fonksiyonu, solunum kas kuvveti ve OUAS şiddeti ile ilişkilidir. OUAS’ta diyafragmatik fonksiyon değerlendirilerek tedavi programının yönlendirilmesine katkı sağlayabilir.
- Open Access
- 12 July 2023
- Published by Dokuz Eyul Universitesi Saglik Bilimleri Enstitusu in Journal of Basic and Clinical Health Sciences
- Vol. 7 (3) , 188-191
The Importance of Motor Evoked Potential Findings in Acute-Subacute Odontoid Dislocations
Background: Motor evoked potentials (MEPs) using transcranial magnetic stimulation (TMS) may give a functional assessment of corticospinal conduction. The aim of this study is to confirm the value of MEPs for the assessment of the dysfunction in spinal cord transmission in patients with clinically minimally symptomatic or asymptomatic and acute-subacute odontoid pathologies. Methods: We measured the MEPs of five cases with acute-subacute odontoid dislocations by using TMS. Demografic features, neurological examinations and neuroimaging findings of the patients have also been noted. Results: The CMCTs and MEP latencies after cortical stimulus of all patients with acute-subacute odontoid dislocation prolonged bilaterally. Additionally, MEP amplitudes were observed decreased in all cases. Conclusions: MEP is quite valuable to show involvement in clinically and radiologically silent cases. Our findings in acute-subacute cases without myelopathy showed us that the CMCTs were prolonged especially in the cases who had motor defisits but also in asymptomatic cases.
- 12 July 2023
- Published by Dokuz Eyul Universitesi Saglik Bilimleri Enstitusu in Journal of Basic and Clinical Health Sciences
- Vol. 7 (3) , 188-191
Open AccessThe Importance of Motor Evoked Potential Findings in Acute-Subacute Odontoid Dislocations
Background: Motor evoked potentials (MEPs) using transcranial magnetic stimulation (TMS) may give a functional assessment of corticospinal conduction. The aim of this study is to confirm the value of MEPs for the assessment of the dysfunction in spinal cord transmission in patients with clinically minimally symptomatic or asymptomatic and acute-subacute odontoid pathologies. Methods: We measured the MEPs of five cases with acute-subacute odontoid dislocations by using TMS. Demografic features, neurological examinations and neuroimaging findings of the patients have also been noted. Results: The CMCTs and MEP latencies after cortical stimulus of all patients with acute-subacute odontoid dislocation prolonged bilaterally. Additionally, MEP amplitudes were observed decreased in all cases. Conclusions: MEP is quite valuable to show involvement in clinically and radiologically silent cases. Our findings in acute-subacute cases without myelopathy showed us that the CMCTs were prolonged especially in the cases who had motor defisits but also in asymptomatic cases.
- Open Access
- 30 September 2022
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 47 (3) , 1040-1049
Association of spinal cord lesions with cognition in multiple sclerosis
Amaç: Çalışmamızda, multipl skleroz (MS)da fiziksel özürlülük ve prognozla yakın ilişkisi olan spinal kord tutulumunun, kognitif işlevler üzerine olası etkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 29 MS hastası (2 klinik izole sendrom, 23 relaps ve remisyonlarla seyreden MS, 2 sekonder progresif MS, 2 primer progresif MS) alındı. Demografik özellikleri, genişletilmiş özürlülük durum skalası (EDSS) skoru, Rao’nun kısa tekrarlanabilir nöropsikolojik test bataryası ile değerlendirilen kognitif durumu, beyin ve spinal kord T2 lezyon sayısı değerlendirildi. Benzer demografik özelliklere sahip 17 sağlıklı kontrol ile kognitif test sonuçları karşılaştırıldı. Bulgular: İleri yaş, hastalık başlangıç yaşının ileri olması, kısa eğitim süresi kognitif test sonuçlarını olumsuz etkileyen özelliklerdir. Beyin ve spinal kord lezyon sayılarının kognitif testler üzerine anlamlı etkisi saptanmamıştır. Spinal kord lezyonu olan hastalar olmayanlara göre daha yüksek EDSS’ye sahiptir, ancak iki grup arasında kognitif test sonuçları açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: Spinal kord lezyonları, EDSS ile değerlendirilen fiziksel özürlülük ile ilişkilidir. Kord plak varlığının ya da sayısının kognitif test sonuçları üzerine etkisini, servikal kord atrofisi ile birlikte değerlendirecek, daha geniş örneklemli boylamsal çalışmalara ihtiyaç vardır.
- 30 September 2022
- Published by Cukurova Medical Journal in Cukurova Medical Journal
- Vol. 47 (3) , 1040-1049
Open AccessAssociation of spinal cord lesions with cognition in multiple sclerosis
Amaç: Çalışmamızda, multipl skleroz (MS)da fiziksel özürlülük ve prognozla yakın ilişkisi olan spinal kord tutulumunun, kognitif işlevler üzerine olası etkisi incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 29 MS hastası (2 klinik izole sendrom, 23 relaps ve remisyonlarla seyreden MS, 2 sekonder progresif MS, 2 primer progresif MS) alındı. Demografik özellikleri, genişletilmiş özürlülük durum skalası (EDSS) skoru, Rao’nun kısa tekrarlanabilir nöropsikolojik test bataryası ile değerlendirilen kognitif durumu, beyin ve spinal kord T2 lezyon sayısı değerlendirildi. Benzer demografik özelliklere sahip 17 sağlıklı kontrol ile kognitif test sonuçları karşılaştırıldı. Bulgular: İleri yaş, hastalık başlangıç yaşının ileri olması, kısa eğitim süresi kognitif test sonuçlarını olumsuz etkileyen özelliklerdir. Beyin ve spinal kord lezyon sayılarının kognitif testler üzerine anlamlı etkisi saptanmamıştır. Spinal kord lezyonu olan hastalar olmayanlara göre daha yüksek EDSS’ye sahiptir, ancak iki grup arasında kognitif test sonuçları açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: Spinal kord lezyonları, EDSS ile değerlendirilen fiziksel özürlülük ile ilişkilidir. Kord plak varlığının ya da sayısının kognitif test sonuçları üzerine etkisini, servikal kord atrofisi ile birlikte değerlendirecek, daha geniş örneklemli boylamsal çalışmalara ihtiyaç vardır.
- Open Access
- 4 May 2022
- Published by Springer Nature in The Egyptian Journal of Neurology, Psychiatry and Neurosurgery
- Vol. 58 (1) , 1-9
Association between cerebral microbleeds and inflammatory biomarkers in patients with ischemic stroke
Background: Host inflammation has been studied in patients with ischemic stroke (IS) due to large vessel occlusions. Inflammatory markers were shown to correlate with large artery atherosclerosis and worse outcomes after ischemic stroke due to large vessel occlusions. However, the association between inflammation and cerebral small vessel disease (SVD) is controversial. Mostly studied are the white matter hyperintensities; however, results regarding association of white matter hyperintensities with inflammatory markers are conflicting. We aimed to investigate the association between cerebral microbleed (CMB) load, as an indicator of SVD, and inflammation indices in patients with IS. Results: We identified 127 patients with IS admitted within 7 days of symptom onset. CMBs were detected in 37% (n: 47) of patients. Patient’s age and Fazekas score were independently associated with CMB load. Inflammatory biomarkers were not associated with the presence or quantitative burden of CMBs. Conclusions: White matter damage and patient’s age predicted CMB presence and number, respectively, in IS patients. However, inflammatory markers failed to show any association with such SVD signs. Prospective studies with a higher number of stroke patients are needed in order to justify our findings.
- 4 May 2022
- Published by Springer Nature in The Egyptian Journal of Neurology, Psychiatry and Neurosurgery
- Vol. 58 (1) , 1-9
Open AccessAssociation between cerebral microbleeds and inflammatory biomarkers in patients with ischemic stroke
Background: Host inflammation has been studied in patients with ischemic stroke (IS) due to large vessel occlusions. Inflammatory markers were shown to correlate with large artery atherosclerosis and worse outcomes after ischemic stroke due to large vessel occlusions. However, the association between inflammation and cerebral small vessel disease (SVD) is controversial. Mostly studied are the white matter hyperintensities; however, results regarding association of white matter hyperintensities with inflammatory markers are conflicting. We aimed to investigate the association between cerebral microbleed (CMB) load, as an indicator of SVD, and inflammation indices in patients with IS. Results: We identified 127 patients with IS admitted within 7 days of symptom onset. CMBs were detected in 37% (n: 47) of patients. Patient’s age and Fazekas score were independently associated with CMB load. Inflammatory biomarkers were not associated with the presence or quantitative burden of CMBs. Conclusions: White matter damage and patient’s age predicted CMB presence and number, respectively, in IS patients. However, inflammatory markers failed to show any association with such SVD signs. Prospective studies with a higher number of stroke patients are needed in order to justify our findings.
- 28 August 2020
- Published by Turkish Journal of Physiotherapy and Rehabilitation in Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
- Vol. 31 (2) , 202-209
PARKİNSON HASTALARINDA KİNEZYO BANTLAMANIN YUTMA FONKSİYONUNA ETKİSİ: BİR YÜZEYEL ELEKTROMİYOGRAFİK YUTMA ÇALIŞMASI
Amaç: Parkinson hastalarında ilerleyici şekilde yutma bozukluğu görülmektedir. Bu çalışma; kinezyo bantlamanın (KT) yutma bozukluğu şikayeti olmayan ancak risk altındaki Parkinson’lu hastaların yutma fonksiyonu üzerindeki etkisini elektrofizyolojik yöntemler ile incelemek amacıyla planlandı. Yöntem: Çalışmaya 65 yaş ve üzeri, kardiyopulmoner hastalık öyküsü ve aspirasyon/penetrasyon bulgusu olmayan 18 Parkinson hastası ve 15 sağlıklı yaşlı birey dahil edildi. Bireylere altı hafta boyunca ve haftada üç kez olmak üzere kas fasilitasyon tekniği ile KT uygulandı. KT öncesinde ve altı hafta sonrasında yüzeyel elektromiyografik (EMG) yutma değerlendirmesi olarak tek lokma analizi yapıldı. Sonuçlar: KT öncesi sonuçlara bakıldığında Parkinson hastası grubuna ait laringeal relokasyon (p=0,011) ve submental EMG (SM-EMG) toplam (p=0,009) süreleri daha uzun bulunmasına rağmen, KT uygulaması sonrasında sağlıklı yaşlılara göre fark yoktu (p>0,05). Ayrıca bu grubun KT öncesi ve sonrası grup içi karşılaştırmaları sonucunda laringeal relokasyon (p=0,013) ve SM-EMG toplam (p=0,011) sürelerinin kısaldığı bulundu. Tartışma: Çalışmamızın sonucunda altı haftalık KT uygulaması ile Parkinson hastalarında larinks hareket süresi ve submental kas aktivasyonunun gelişerek yutma fonksiyonunda ilerleme sağlandığı görüldü. KT, yutma bozukluğu olan hastalarda destekleyici tedavi yöntemi olarak kullanılabilir. Yutma bozukluğunun ileri evrelerinde ise, etkinliğinin araştırılması gerekmektedir.
- 28 August 2020
- Published by Turkish Journal of Physiotherapy and Rehabilitation in Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi
- Vol. 31 (2) , 202-209
PARKİNSON HASTALARINDA KİNEZYO BANTLAMANIN YUTMA FONKSİYONUNA ETKİSİ: BİR YÜZEYEL ELEKTROMİYOGRAFİK YUTMA ÇALIŞMASI
Amaç: Parkinson hastalarında ilerleyici şekilde yutma bozukluğu görülmektedir. Bu çalışma; kinezyo bantlamanın (KT) yutma bozukluğu şikayeti olmayan ancak risk altındaki Parkinson’lu hastaların yutma fonksiyonu üzerindeki etkisini elektrofizyolojik yöntemler ile incelemek amacıyla planlandı. Yöntem: Çalışmaya 65 yaş ve üzeri, kardiyopulmoner hastalık öyküsü ve aspirasyon/penetrasyon bulgusu olmayan 18 Parkinson hastası ve 15 sağlıklı yaşlı birey dahil edildi. Bireylere altı hafta boyunca ve haftada üç kez olmak üzere kas fasilitasyon tekniği ile KT uygulandı. KT öncesinde ve altı hafta sonrasında yüzeyel elektromiyografik (EMG) yutma değerlendirmesi olarak tek lokma analizi yapıldı. Sonuçlar: KT öncesi sonuçlara bakıldığında Parkinson hastası grubuna ait laringeal relokasyon (p=0,011) ve submental EMG (SM-EMG) toplam (p=0,009) süreleri daha uzun bulunmasına rağmen, KT uygulaması sonrasında sağlıklı yaşlılara göre fark yoktu (p>0,05). Ayrıca bu grubun KT öncesi ve sonrası grup içi karşılaştırmaları sonucunda laringeal relokasyon (p=0,013) ve SM-EMG toplam (p=0,011) sürelerinin kısaldığı bulundu. Tartışma: Çalışmamızın sonucunda altı haftalık KT uygulaması ile Parkinson hastalarında larinks hareket süresi ve submental kas aktivasyonunun gelişerek yutma fonksiyonunda ilerleme sağlandığı görüldü. KT, yutma bozukluğu olan hastalarda destekleyici tedavi yöntemi olarak kullanılabilir. Yutma bozukluğunun ileri evrelerinde ise, etkinliğinin araştırılması gerekmektedir.
- 14 September 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 56 (3) , 226-228
Focal FDG-PET Hypometabolism as the Sole Initial İmaging Finding in Creutzfeldt Jacob Disease
Laboratory studies such as electroencephalography, cerebrospinal fluid examination and diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DWIMRI) are valuable in the diagnosis of Creutzfeldt-Jacob disease (CJD), However, these laboratory studies may not show the characteristic findings in the very early stage of the disease. Here, we present a case of CJD who had atypical neurologic presentation initially and had only a focal parietal 2-(18F) fluorodeoxyglucose (FDG) positron emission tomography (PET) hypometabolism as the sole imaging abnormality at the beginning. The patient progressed rapidly, and showed typical neurological findings for CJD. The brain MRI was performed two weeks after the FDG - PET study, finally demonstrated increased signal intensity in DWI in caudat nucleus, putamen, and cerebral cortex, especially on left parietal region. Imaging methods demonstrating functional alterations in the brain should be obtained in the early period in patients with normal MRI suspected having CJD. Repeating DWI could also be an effective diagnostic approach.
- 14 September 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 56 (3) , 226-228
Focal FDG-PET Hypometabolism as the Sole Initial İmaging Finding in Creutzfeldt Jacob Disease
Laboratory studies such as electroencephalography, cerebrospinal fluid examination and diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DWIMRI) are valuable in the diagnosis of Creutzfeldt-Jacob disease (CJD), However, these laboratory studies may not show the characteristic findings in the very early stage of the disease. Here, we present a case of CJD who had atypical neurologic presentation initially and had only a focal parietal 2-(18F) fluorodeoxyglucose (FDG) positron emission tomography (PET) hypometabolism as the sole imaging abnormality at the beginning. The patient progressed rapidly, and showed typical neurological findings for CJD. The brain MRI was performed two weeks after the FDG - PET study, finally demonstrated increased signal intensity in DWI in caudat nucleus, putamen, and cerebral cortex, especially on left parietal region. Imaging methods demonstrating functional alterations in the brain should be obtained in the early period in patients with normal MRI suspected having CJD. Repeating DWI could also be an effective diagnostic approach.
- 7 September 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 55 (4) , 380-382
Sudden Sensoryneural Hearing Loss as a Rare Attack Type in Multiple Sclerosis
- 7 September 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 55 (4) , 380-382
Sudden Sensoryneural Hearing Loss as a Rare Attack Type in Multiple Sclerosis
- 30 March 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 56 (1) , 23-26
Progressive Onset Multiple Sclerosis: Demographic, Clinical and Laboratory Characteristics of Patients with and without Relapses in the Course
Primer progresif multipl skleroz (PPMS) ve progresif relapsing multipl skleroz (PRMS) başlangıçtan beri olan progresyon ile karakterize MS tipleridir. Nadir görülmelerinden dolayı, literatürde diğer MS formlarına göre daha az bilgi bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı progresif başlangıçlı MS (PBMS) hastalarında klinik ve laboratuvar özelliklerini ortaya koymaktır. PBMS hastaları 2010-2014 yılları arasında değerlendirilip demografik, klinik özellikleri ve beyin omurilik sıvısı (BOS) bulguları belirlendi. Otuz iki PBMS hastası ile ilgili veriler değerlendirildi. Hastalık seyri 24 hastada relaps olmadan (PPMS), sekiz hastada ise relapslı progresifti (PRMS). Kadın/erkek oranı tüm grupta 1'di. Ortalama başlangıç yaşı tüm grup için 40 (23-55) yaştı. Gruplar arasında hastalık başlangıç yaşı ortancası anlamlı farklı bulunmadı (p=0,053). En sık prezantasyon belirtisi motor bozukluklardı. Relapslar tüm hastalarda hastalığın ilk 10 yılında görüldü. BOS analizinde oligoklonal bant pozitifliği ve artmış IgG indeksi açısından gruplar arasında fark saptanmadı (p=0,938, p=0,058). Hastalık süresi her iki grupta da benzer olduğu halde, PPMS grubunda değerlendirme sırasında ortanca EDSS skoru daha yüksek bulundu (p=0,020). Çalışmamız Türk PBMS hastalarının klinik seyir ve laboratuvar bulgularına odaklanmış ilk çalışmadır. İki grubun klinik ve laboratuvar bulgularının karşılaştırılması benzer sonuçlar göstermiştir. Gruplar arasında hastalık başlangıç yaşı ve artmış IgG indeksi açısından farklılık olup olmadığını netleştirmek için gelecekte daha geniş örneklemli çalışmalar yapılması gerekmektedir.
- 30 March 2017
- Published by Turk Noropsikiyatri Dernegi in Archives of Neuropsychiatry
- Vol. 56 (1) , 23-26
Progressive Onset Multiple Sclerosis: Demographic, Clinical and Laboratory Characteristics of Patients with and without Relapses in the Course
Primer progresif multipl skleroz (PPMS) ve progresif relapsing multipl skleroz (PRMS) başlangıçtan beri olan progresyon ile karakterize MS tipleridir. Nadir görülmelerinden dolayı, literatürde diğer MS formlarına göre daha az bilgi bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı progresif başlangıçlı MS (PBMS) hastalarında klinik ve laboratuvar özelliklerini ortaya koymaktır. PBMS hastaları 2010-2014 yılları arasında değerlendirilip demografik, klinik özellikleri ve beyin omurilik sıvısı (BOS) bulguları belirlendi. Otuz iki PBMS hastası ile ilgili veriler değerlendirildi. Hastalık seyri 24 hastada relaps olmadan (PPMS), sekiz hastada ise relapslı progresifti (PRMS). Kadın/erkek oranı tüm grupta 1'di. Ortalama başlangıç yaşı tüm grup için 40 (23-55) yaştı. Gruplar arasında hastalık başlangıç yaşı ortancası anlamlı farklı bulunmadı (p=0,053). En sık prezantasyon belirtisi motor bozukluklardı. Relapslar tüm hastalarda hastalığın ilk 10 yılında görüldü. BOS analizinde oligoklonal bant pozitifliği ve artmış IgG indeksi açısından gruplar arasında fark saptanmadı (p=0,938, p=0,058). Hastalık süresi her iki grupta da benzer olduğu halde, PPMS grubunda değerlendirme sırasında ortanca EDSS skoru daha yüksek bulundu (p=0,020). Çalışmamız Türk PBMS hastalarının klinik seyir ve laboratuvar bulgularına odaklanmış ilk çalışmadır. İki grubun klinik ve laboratuvar bulgularının karşılaştırılması benzer sonuçlar göstermiştir. Gruplar arasında hastalık başlangıç yaşı ve artmış IgG indeksi açısından farklılık olup olmadığını netleştirmek için gelecekte daha geniş örneklemli çalışmalar yapılması gerekmektedir.
- 16 July 2016
- Published by Springer Nature in Acta Neurologica Belgica
- Vol. 117 (1) , 329-331
Treatment of Wallenberg’s Syndrome related dysphagia with pyridostigmine
- 16 July 2016
- Published by Springer Nature in Acta Neurologica Belgica
- Vol. 117 (1) , 329-331
Treatment of Wallenberg’s Syndrome related dysphagia with pyridostigmine
- 1 July 2016
- Published by VM Media Group sp. z o.o in Neurologia i Neurochirurgia Polska
- Vol. 50 (4) , 280-283
Acute infarction of corpus callosum due to transient obstructive hydrocephalus
Acute ischemia of the corpus callosum (CC) is not a well-known feature in patients with acute hydrocephalus. Herein, we describe a case with acute CC infarction due to another rare entity; transient obstructive hydrocephalus. A 66-year-old male was admitted with sudden onset right-sided hemiparesia. CT demonstrated a hematoma on the left basal ganglia with extension to all ventricles. The following day, the patient's neurological status progressed to coma and developed bilateral pyramidal signs. MRI demonstrated obstructive hydrocephalus and acute diffuse infarction accompanied by elevation of the CC. On the same day there was improvement in his neurological status with significant decrease in ventricular size and complete resolution of the clot in the third ventricle. The mechanism of signal abnormalities is probably related with the neural compression of the CC against the falx. Presumably, the clot causing obstruction in the third ventricle dissolved or decayed by the help of fibrinolytic activity of CSF, which was raised after IVH and caused spontaneous improvement of hydrocephalus. Bilateral neurological symptoms suggest diffuse axonal damage and normalization of the intracranial pressure should be performed on the early onset of clinical detorioration in order to prevent axonal injury.
- 1 July 2016
- Published by VM Media Group sp. z o.o in Neurologia i Neurochirurgia Polska
- Vol. 50 (4) , 280-283
Acute infarction of corpus callosum due to transient obstructive hydrocephalus
Acute ischemia of the corpus callosum (CC) is not a well-known feature in patients with acute hydrocephalus. Herein, we describe a case with acute CC infarction due to another rare entity; transient obstructive hydrocephalus. A 66-year-old male was admitted with sudden onset right-sided hemiparesia. CT demonstrated a hematoma on the left basal ganglia with extension to all ventricles. The following day, the patient's neurological status progressed to coma and developed bilateral pyramidal signs. MRI demonstrated obstructive hydrocephalus and acute diffuse infarction accompanied by elevation of the CC. On the same day there was improvement in his neurological status with significant decrease in ventricular size and complete resolution of the clot in the third ventricle. The mechanism of signal abnormalities is probably related with the neural compression of the CC against the falx. Presumably, the clot causing obstruction in the third ventricle dissolved or decayed by the help of fibrinolytic activity of CSF, which was raised after IVH and caused spontaneous improvement of hydrocephalus. Bilateral neurological symptoms suggest diffuse axonal damage and normalization of the intracranial pressure should be performed on the early onset of clinical detorioration in order to prevent axonal injury.