OGOsman Gülşen

Osman Gülşen

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Osman Gülşen has a total of 11 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Effects of Colored Water Pillows on Cucumber (Cucumis sativus) Yield and Water Use Efficiency Under Greenhouse Conditions

    by Mustafa Demirkaya, Sinan Gerçek, Osman Gülşen

    In this study, the effects of black and white colored water pillows on the yield and water use efficiency of 'Marathon' cucumber variety were investigated and compared with the drip irrigation (DI) method. Thise study examined yield per decare and per plant, number of fruits per plant and per square meter, and seasonal water consumption values. In terms of the evaluated parameters, water pillows provided statistically higher values compared to drip irrigation, except for the seasonal water consumption, where they provided lower values. Yield per hectare for white and black water pillows were found to be 124.67 and 126.53 tons, respectively, while the drip irrigation yield was 78.24 tons. Seasonal plant water consumptions were 419 mm for water pillows and 622 mm for drip irrigation. These results indicate that the water pillow irrigation method is more effective in terms of yield and water use efficiency than drip irrigation in greenhouse cucumber cultivation.


  • Open Access

    FARKLI ÇİM TÜRLERİNDE MAXİCROP VE HUMİK ASİT UYGULAMALARININ ÇİMLENME PARAMETRELERİ ÜZERİNE ETKİSİ

    by Mustafa Demirkaya, Osman Gülşen, Salih Kerim Bilgili

    Bu araştırmada farklı çim tohumu türlerine, hümik asit ve deniz yosunu ile ozmotik koşullandırma uygulamaları yapılarak çimlenme oranı, ortalama çimlenme süresi ve çimlenme indeksi üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Tohumlarının çimlenmesi üzerine 15 °C’de yapılan ozmotik koşullandırma uygulamalarının etkileri araştırılmıştır. Deniz yosunu ve hümik asit ekstraktının 1/500 oranındaki çözeltileri ile ozmotik koşullandırma uygulamaları çim tohumlarında 15 °C’de 1, 2 ve 3 gün süre ile yapılmıştır. Lolium perenne türünde bütün ozmotik koşullandırma uygulamaları çimlenme oranını kontrole göre arttırmış, en yüksek çimlenme oranı % 95.5 ile 2 gün hümik asit uygulamasından elde edilmiş, en küçük çimlenme oranı % 85.5 ile kontrol grubu tohumlardan elde edilmiştir. Festuca rubra commutata türünde sadece 2 gün ozmotik koşullandırma uygulaması çimlenme oranını arttırmış, diğer bütün uygulamalar kontrolle aynı sonucu vermiştir. Festuca arundinacea türünde bütün ozmotik koşullandırma uygulamaları çimlenme oranı bakımından kontrolle aynı sonucu vermiştir. Ozmotik koşullandırma uygulamaları çimlenme oranı, ortalama çimlenme süresi ve çimlenme indeksi bakımından en olumlu sonuçları L. perenne türünde vermiştir. Burada tohum başlangıç çimlenme oranı ve diğer parametrelerin yüksek olmasının etkili olabileceği değerlendirilmektedir. Bu çalışmada L. perenne türünde ozmotik koşullandırma uygulamalarının çimlenme parametreleri üzerine en etkili sonuçları verdiği tespit edilmiştir.

  • Çerezlik Kabak (Cucurbita pepo L.) Hatlarının Düşük Sıcaklıkta Çimlenme Özelliklerinin Belirlenmesi

    by Osman Gülşen, Mustafa Demi̇rKaya, Fatma Aslan

    Bu çalışma ile çerezlik kabak tohumlarının bölgemizdeki çimlenme oranları, tohumların nem kapsamları ve tohumların protein, şeker ve yağ içerikleri araştırılmıştır. Bölgenin ekolojik koşulları göz önüne alındığında özellikle çerezlik kabak tohumlarını ekim zamanı düşük toprak ve hava sıcaklığı nedeniyle çimlenme ve çıkış kayıpları olmaktadır. Bu tezin amacı Kayseri ilinin Develi ve Tomarza ilçelerinden toplanıp S5 ve S6 kademesine kadar kendilenmiş 15 adet hat da 12 ve 15°C’de çimlenme; çimlenmenin, tohumun yağ, protein düzeyleriyle ilişkisini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Kabak tohumlarının 12 ve 15°C’deki çimlenme oranları, ortalama çimlenme süresi ve indeksi hesaplanmış, 15 °C’de %86 - 100, 12°C’de ise çimlenme performansları ise %55 - 100 oranındadır. Tohumlarının protein içeriği %18.76 - 29.48 yağ içeriği ise %30.85 - 45.93 değerleri arasında değişmiştir. Çimlenme testleri sonuçlarına bakılınca tohumların protein, yağ içeriklerinin tohum gücü üzerinde önemli bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak incelenen parametrelerden iki farklı sıcaklık altında çalışılan hatlar arasında farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Bu durum ıslahçılar tarafından göz önünde bulundurulmalıdır.


  • Microsatellite analysis in some watermelon (Citrullus lanatus) genotypes

    by Solmaz Kamaşak, Ömer Faruk Coşkun, Akife Dalda Şekerci̇, Osman Gülşen

    Conservation of genetic resources is essential for the continuation of future crop production. Watermelon (Citrul-lus lanatus), a member of Cucurbitaceae, is widely distributed in tropical and subtropical regions. The aim of this study was to reveal the genetic relationships with the help of microsatellite markers in a watermelon collection free of unnecessary repetitions, and to determine the success of SSR (Simple Sequence Repeats) primers developed in cucurbits. In this study, 96 watermelon genotypes with good agronomic characteristics were used among the geno types collected from different regions of Turkey and purified up to the S4-S6 (self-pollination) stage. In the study, 33 SSR primer pairs were used to determine the genetic relationship between watermelon genotypes. In the study, a total of 67 bands were obtained with SSR primers. As a result of UPGMA (Unweighted Pair Group Method Using Arithmetic Averages) analysis, genotypes showed similarity at the level of 0.84-1.00. The number of alleles detected per primer varied between 1 and 6. In terms of the total number of alleles obtained, CMCT44 (5 units) and Cgb4767 (6 units) loci produced the most alleles. Primers with high polymorphism rate and allele excess were determined, and the possibilities for use in genetic stability analyses, variety differentiation and other genetic analyses were determined.


  • Moleküler markörler kullanarak çerezlik kabaklarda (Cucurbita pepo L.) saflık düzeylerinin tahmin edilmesi

    by Neslihan Aslan, Ömer Faruk Coşkun, Akife Dalda Şekerci̇, Osman Gülşen

    Amaç: Bu çalışmada moleküler markörler kullanılarak çerezlik kabaklarda (Cucurbita pepo L.) saflık düzeylerinin tahmin edilmesi amaçlanmıştır.Yöntem ve Bulgular: Dominant ve kodominant moleküler markör teknikleri (simple sequence repeats, SSR ve inter-simple sequence repeats, ISSR) yardımıyla S0 (hiç kendileme yapılmamış), S1, S2 ve S3 kademesindeki kabakların saflık düzeyleri ile heterozigotluk arasındaki ilişki tahmin edilmiştir. SSR analizleri sonucunda CMTp182 ve CMTm66 primerlerinde ortalama PIC değeri (0.9) ve gen çeşitliliği (0.10) belirlenmiştir. ISSR analizleri sonucunda HVH(CA)7T, HVH(TCC)7 ve BDB(CA)7C primerlerinde en yüksek ortalama PIC değeri (0.4) bulunmuş olup gen çeşitliliği sırasıyla 0.61, 0.67 ve 0.86 olarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada kullanılan markör verimliliğinin bir ifadesi olan PIC değerleri karşılaştırıldığında SSR primerlerinin ortalama PIC değeri 0.57 bulunurken, ISSR markörlerinin ortalama PIC değeri ise 0.2 olarak hesaplanmıştır. Saflaşma çalışmalarında SSR primerlerinin yüksek polimorfizm göstermeleri nedeniyle daha etkin olduğu saptanmıştır.Genel Yorum: Yapılan analizler sonucunda farklı kademeler (S0, S1, S2 ve S3) arasında heterozigot bant sayısı giderek azalan bir eğilim göstermiştir. En fazla heterozigot bant sayısı S0 kademesinden ve en az heterozigot bant sayısı S3 kademesinden elde edilmiştir. Bu durum saflaşma oranı arttıkça heterozigot bant sayısının azaldığını göstermektedir. Başarılı bulunulan primerlerin saflık düzeyi belirleme çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Bitkilerde saf hatların elde edilmesi ıslah çalışmaları için çok önemli bir etkendir. Çerezlik kabakta hibrit tohum üretiminde saf ebeveynlerin kullanılması önemlidir ve bitkilerde saflık düzeylerini tahmin etmenin pratik bir yolu bulunmamaktadır. Arazide tohumlardan elde edilen bitkiler arasındaki morfolojik özellikleri dikkate alarak genetik açılım olup olmadığı anlaşılabilmektedir. Moleküler markörlerin ebeveynlerin saflık düzeylerinin belirlenmesinde kullanılabilirliğinin belirlenmiş olması önemlidir.