Nisa Yilmaz Erkovan
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Nisa Yilmaz Erkovan has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Lale Özgenel
Orta Doğu Teknik Üniversitesi
6 shared publications - Alaattin Kanoglu
Department of Architecture Faculty of Art, Design and Architecture Alanya Alaaddin Keykubat University Kestel Campus 07450 Antalya Turkey
2 shared publications - Burcu Ülker
Department of Architecture; Faculty of Architecture; Kirklareli University
2 shared publications - Ediz Yazicioglu
Ph.D. Program of Project and Construction Management; Graduate School; Istanbul Technical University
2 shared publications - Nazli Varlier
Ph.D. Program of Urban and Region Planning; Graduate School; Istanbul Technical University
2 shared publications - Özlem Özçevik
Department of City and Regional Planning, Istanbul Technical University, Istanbul 34367, Türkiye
2 shared publications
Latest Publications
- 30 June 2026
- Published by Parantez Teknologji Ltd in Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi
- No. 33,p. 179-196
Özgün Bir Kırsal Yapı Kültürü ve Tipolojisi Olarak Arı Evleri: Balcılar (Taşkent, Konya) Örnekleri
Akdeniz Havzası’nın ve Torosların kırsal peyzajında bulunan geleneksel arı evleri, arıların korunaklı mekanlar içinde bal üretmeleri için yapılan, formu ve yapısal özellikleri bölgenin iklimsel, coğrafi ve kültürel özelliklerine göre şekillenen ve çeşitlenen, ağırlıklı olarak taş ve ahşap gibi yerel malzemelerle inşa edilen kırsal yapılardır. Çevresel koşullara uyumlu bu yapılar geleneksel yapı üretim bilgisini yansıtan ve sürdüren bir mimari pratiği temsil ederler. Antalya’nın Alanya Gazipaşa, Kumluca, Elmalı, Korkuteli ilçeleri, Konya’nın Bozkır ilçesine bağlı Arslantaş Yaylası, Bolay, Dereköy ve Taşkent ilçeleri ile Mersin’in Anamur ilçesinde bugüne kadar tespit edilmiş ve belgelenmiş arı evleri zengin bir tipoloji oluşturur. Arı evlerinin tipolojik çeşitliliği, gövde biçimleri, çatı örtüleri ve platform düzenlemeleri gibi yapısal bileşenlerdeki farklılıklarla belirginleşir; bu çeşitlilik, yerel mimariyi anlamaya ve belgelemeye yönelik kapsamlı analizlerin yapılmasını mümkün kılar. Bu çalışma, Konya’nın Taşkent ilçesindeki Balcılar mevkiinde yapılan arazi çalışmasından tespit edilen arı evlerini belgelemekte, bu arı evlerini mimari ve yapısal unsurları bakımından mevcut tipolojiyi geliştiren farklı ve özgün örnekler olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda, kırsal mimari mirasın korunması ve sürdürülebilirliği açısından modern arıcılık tekniklerinin yaygınlaşması nedeniyle yok olma tehdidi altında olan arı evlerinin belgelenmesi ve yapım tekniklerinin araştırılmasına yönelik çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
- 30 June 2026
- Published by Parantez Teknologji Ltd in Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi
- No. 33,p. 179-196
Özgün Bir Kırsal Yapı Kültürü ve Tipolojisi Olarak Arı Evleri: Balcılar (Taşkent, Konya) Örnekleri
Akdeniz Havzası’nın ve Torosların kırsal peyzajında bulunan geleneksel arı evleri, arıların korunaklı mekanlar içinde bal üretmeleri için yapılan, formu ve yapısal özellikleri bölgenin iklimsel, coğrafi ve kültürel özelliklerine göre şekillenen ve çeşitlenen, ağırlıklı olarak taş ve ahşap gibi yerel malzemelerle inşa edilen kırsal yapılardır. Çevresel koşullara uyumlu bu yapılar geleneksel yapı üretim bilgisini yansıtan ve sürdüren bir mimari pratiği temsil ederler. Antalya’nın Alanya Gazipaşa, Kumluca, Elmalı, Korkuteli ilçeleri, Konya’nın Bozkır ilçesine bağlı Arslantaş Yaylası, Bolay, Dereköy ve Taşkent ilçeleri ile Mersin’in Anamur ilçesinde bugüne kadar tespit edilmiş ve belgelenmiş arı evleri zengin bir tipoloji oluşturur. Arı evlerinin tipolojik çeşitliliği, gövde biçimleri, çatı örtüleri ve platform düzenlemeleri gibi yapısal bileşenlerdeki farklılıklarla belirginleşir; bu çeşitlilik, yerel mimariyi anlamaya ve belgelemeye yönelik kapsamlı analizlerin yapılmasını mümkün kılar. Bu çalışma, Konya’nın Taşkent ilçesindeki Balcılar mevkiinde yapılan arazi çalışmasından tespit edilen arı evlerini belgelemekte, bu arı evlerini mimari ve yapısal unsurları bakımından mevcut tipolojiyi geliştiren farklı ve özgün örnekler olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda, kırsal mimari mirasın korunması ve sürdürülebilirliği açısından modern arıcılık tekniklerinin yaygınlaşması nedeniyle yok olma tehdidi altında olan arı evlerinin belgelenmesi ve yapım tekniklerinin araştırılmasına yönelik çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamaktadır.
- 31 December 2024
- Published by Sanat Tarihi Dergisi in Sanat Tarihi Dergisi
- Vol. 33 (2) , 817-839
Vernaküler Mimarlık Bağlamında Bir Tektonik/Atektonik Kurgu Olarak Arı Evi: Dereköy-Kumluca Örnekleri
Vernaküler mimarlık, genellikle yerel ve kırsal bağlamlarda bulunan köy, mahalle, ilçe gibi farklı yerleşim ölçeklerinde, geleneksel yapım yöntemleriyle inşa edilen konut yapılarıyla birlikte, ambar ve sundurma gibi barınma dışı yapılara da referans verir. Bu anlamda, geleneksel toplumların kültür ve yaşayışlarını mekânsal ve çevresel olarak ifade eder. Bu tür çevrelerin bileşeni olan, gündelik yaşamda sıklıkla kullanılan ve benzer geleneksel yöntemlerle inşa edilen hayvanlara ait yapılar da vernaküler mimarlığın bir parçasıdır. İçinde barındırdıkları arı kovanlarını yabani hayvanlar ve hırsızlardan korumak amacıyla, bulundukları bağlamın yerel özelliklerine ve malzeme olanaklarına göre inşa edilen arı evleri, bu tür yapılardan olup kırsal mimarlık örneklerindendir. Daha çok Akdeniz Havzası ve Toroslar’da örneklerine rastlanan, taş ve ahşap gibi yerel malzemelerle inşa edilen bu yapılar, gövde, üst örtü biçimi ve tasarımı açısından farklılık gösterir. Arı evlerinin tipolojik çeşitliliği, bu yapıları kavramsal açıdan anlamaya, yorumlamaya ve anlamlandırmaya olanak tanır. Kullanımı giderek azalan ve yerini modern tekniklere ve malzemelere bırakan geleneksel yaklaşımla inşa edilen arı evlerinin belgelenmesi ve tartışılması, kırsal yapılı çevrenin ve yapı yapma tekniklerinin korunması ve anlaşılması açısından önemlidir. Antalya’nın Kumluca ilçesindeki Dereköy Mahallesi’nde tespit edilen bir grup arı evi bu anlamda incelenmiş ve kırsal yapı örnekleri olarak belgelenmiştir. Akdeniz Havzası’nda yazarlar tarafından daha önce tespit edilen arı evlerinden farklı bir tipoloji sunan Dereköy’deki altı adet arı evi, “Ahşap Gövdeli Moloz Taş Dolgulu Arı Evi” olarak sınıflandırılmıştır. Bu örneklem grubu, bağlam, malzeme, malzemenin bir araya geliş kurgusu, yapım yöntemi ve işlev gibi temalar çerçevesinde irdelenmiştir. Tipolojik olarak belgelenen arı evlerinin, bağlamlarına uyumlanma ve bağlamdan anlam kazanma biçimleri ile yapısal nitelikleri tektonik/atektonik, strüktür ve konstrüksiyon kavramları üzerinden yorumlanmıştır. Çalışma hem tespit edilmiş arı evlerinin belgelemesini kavramsal bir çerçeve içinde yapmayı, hem de Antalya’nın kırsal havzasında tespit edilen arı evleri hakkında daha önce yapılan çalışmalarda ortaya konan tipoloji, literatür ve tartışmaları geliştirmeyi amaçlamıştır.
- 31 December 2024
- Published by Sanat Tarihi Dergisi in Sanat Tarihi Dergisi
- Vol. 33 (2) , 817-839
Vernaküler Mimarlık Bağlamında Bir Tektonik/Atektonik Kurgu Olarak Arı Evi: Dereköy-Kumluca Örnekleri
Vernaküler mimarlık, genellikle yerel ve kırsal bağlamlarda bulunan köy, mahalle, ilçe gibi farklı yerleşim ölçeklerinde, geleneksel yapım yöntemleriyle inşa edilen konut yapılarıyla birlikte, ambar ve sundurma gibi barınma dışı yapılara da referans verir. Bu anlamda, geleneksel toplumların kültür ve yaşayışlarını mekânsal ve çevresel olarak ifade eder. Bu tür çevrelerin bileşeni olan, gündelik yaşamda sıklıkla kullanılan ve benzer geleneksel yöntemlerle inşa edilen hayvanlara ait yapılar da vernaküler mimarlığın bir parçasıdır. İçinde barındırdıkları arı kovanlarını yabani hayvanlar ve hırsızlardan korumak amacıyla, bulundukları bağlamın yerel özelliklerine ve malzeme olanaklarına göre inşa edilen arı evleri, bu tür yapılardan olup kırsal mimarlık örneklerindendir. Daha çok Akdeniz Havzası ve Toroslar’da örneklerine rastlanan, taş ve ahşap gibi yerel malzemelerle inşa edilen bu yapılar, gövde, üst örtü biçimi ve tasarımı açısından farklılık gösterir. Arı evlerinin tipolojik çeşitliliği, bu yapıları kavramsal açıdan anlamaya, yorumlamaya ve anlamlandırmaya olanak tanır. Kullanımı giderek azalan ve yerini modern tekniklere ve malzemelere bırakan geleneksel yaklaşımla inşa edilen arı evlerinin belgelenmesi ve tartışılması, kırsal yapılı çevrenin ve yapı yapma tekniklerinin korunması ve anlaşılması açısından önemlidir. Antalya’nın Kumluca ilçesindeki Dereköy Mahallesi’nde tespit edilen bir grup arı evi bu anlamda incelenmiş ve kırsal yapı örnekleri olarak belgelenmiştir. Akdeniz Havzası’nda yazarlar tarafından daha önce tespit edilen arı evlerinden farklı bir tipoloji sunan Dereköy’deki altı adet arı evi, “Ahşap Gövdeli Moloz Taş Dolgulu Arı Evi” olarak sınıflandırılmıştır. Bu örneklem grubu, bağlam, malzeme, malzemenin bir araya geliş kurgusu, yapım yöntemi ve işlev gibi temalar çerçevesinde irdelenmiştir. Tipolojik olarak belgelenen arı evlerinin, bağlamlarına uyumlanma ve bağlamdan anlam kazanma biçimleri ile yapısal nitelikleri tektonik/atektonik, strüktür ve konstrüksiyon kavramları üzerinden yorumlanmıştır. Çalışma hem tespit edilmiş arı evlerinin belgelemesini kavramsal bir çerçeve içinde yapmayı, hem de Antalya’nın kırsal havzasında tespit edilen arı evleri hakkında daha önce yapılan çalışmalarda ortaya konan tipoloji, literatür ve tartışmaları geliştirmeyi amaçlamıştır.
- Open Access
- 3 January 2024
- Published by Parantez Teknologji Ltd in Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi
ALANYA GELENEKSEL KONUTLARININ SOKAK UZANTILARI, ÇIKMALAR ÜZERİNE TOPOLOJİK BİR DEĞERLENDİRME
Alanya geleneksel konut dokusu Cilvarda burnunun tanımladığı yarımadada bulunan kale içerisindedir. Bu çalışma kale surları içerisindeki geleneksel yerleşime odaklamakta, iç ve dış mekân arasında bir arakesit mekân olan konut çıkmalarının tektonik kurgusu ve mimari anlamı üzerine, sokak dokusu-konum ilişkisi, yapılar arası ilişki ve yapı içi mekânsal kurgu üzerinden bir okuma sunmayı amaçlamaktadır. Literatür taraması ve arazi çalışmaları ile desteklenen çalışmada kale surları içinde toplam 22 adet konut yerinde incelenmiş, sahipleri ile görüşmeler yapılarak, yapım ve kullanımları hakkında bilgi derlenmiştir. Bu örnekler referansında birbiriyle ilişkilenen iki tartışma okumanın çerçevesini oluşturmaktadır, geleneksel çevrelerin şekillenişinde, yapı ve mekân oluşumlarında iklim, arazi yapılanması, malzeme, ekonomik durum ve kültürel yapılanma etkenlerinin rolü, yapıların biçimlenme özellikleri sonucu oluşan konut mekanlarının ve mekanlar arası ilişkilerin kurgulanma özellikleri. Evin ve sokağın bir parçası olan çıkmaların tektonik kurgusu ve aralarındaki ilişkiler, geleneksel yapılı çevreyi bütüncül bir yaklaşımla ele alan bu çerçeve içinde değerlendirilmiştir. Bu anlamda, çalışma çıkmalar üzerine bir tipoloji çalışması değil, biçimsel ve mimari nitelikler ve ilişkilerin irdelendiği bir topoloji çalışmasıdır
- 3 January 2024
- Published by Parantez Teknologji Ltd in Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi
Open AccessALANYA GELENEKSEL KONUTLARININ SOKAK UZANTILARI, ÇIKMALAR ÜZERİNE TOPOLOJİK BİR DEĞERLENDİRME
Alanya geleneksel konut dokusu Cilvarda burnunun tanımladığı yarımadada bulunan kale içerisindedir. Bu çalışma kale surları içerisindeki geleneksel yerleşime odaklamakta, iç ve dış mekân arasında bir arakesit mekân olan konut çıkmalarının tektonik kurgusu ve mimari anlamı üzerine, sokak dokusu-konum ilişkisi, yapılar arası ilişki ve yapı içi mekânsal kurgu üzerinden bir okuma sunmayı amaçlamaktadır. Literatür taraması ve arazi çalışmaları ile desteklenen çalışmada kale surları içinde toplam 22 adet konut yerinde incelenmiş, sahipleri ile görüşmeler yapılarak, yapım ve kullanımları hakkında bilgi derlenmiştir. Bu örnekler referansında birbiriyle ilişkilenen iki tartışma okumanın çerçevesini oluşturmaktadır, geleneksel çevrelerin şekillenişinde, yapı ve mekân oluşumlarında iklim, arazi yapılanması, malzeme, ekonomik durum ve kültürel yapılanma etkenlerinin rolü, yapıların biçimlenme özellikleri sonucu oluşan konut mekanlarının ve mekanlar arası ilişkilerin kurgulanma özellikleri. Evin ve sokağın bir parçası olan çıkmaların tektonik kurgusu ve aralarındaki ilişkiler, geleneksel yapılı çevreyi bütüncül bir yaklaşımla ele alan bu çerçeve içinde değerlendirilmiştir. Bu anlamda, çalışma çıkmalar üzerine bir tipoloji çalışması değil, biçimsel ve mimari nitelikler ve ilişkilerin irdelendiği bir topoloji çalışmasıdır
- 30 June 2023
- Published by Mediterranean Journal of Humanities in Mediterranean Journal of Humanities
Bir “Ara Çevre” Olarak Yayla Evi: Antalya Gazipaşa Bağlamı
İklimsel zorluklar, afet ve topografya gibi olumsuz fiziksel koşullar nedeniyle bir çevrede bir yapı yaparak elde edilen özelleşmiş korunaklı mekân/mekânların daha uygun fiziksel çevrelere taşınması veya yeni bir çevrede yeni bir mekânsal üretim gerçekleşmesi, bir başka deyişle bir “göç” ve “yer değiştirme” söz konusu olabilir. Bu tür bir göç aynı zamanda kültürel bir olgu olarak gelişebilir ve iki değişik bağlam arasında, düzenli veya düzensiz bir zamanlama döngüsünde, bir yer değiştirmeyi de kapsayabilir. Anadolu coğrafyasında iklimin seyri bu tür mekânsal yer değiştirmeleri gerekli kılacak ölçüde değişkendir; zorlayıcı koşullar kentsel ve kırsal bağlam arasında geçirgen bir yaşam sürekliliği getirir. Döngüsel göçün Anadolu’daki mekânsal karşılıklarından bir tanesi “yayla evi” dir. Yılın belirli bir döneminde kullanılan yayla evi doğal çevrenin bir bileşenidir ve bu çevreye ait yapı malzemelerinin kullanılmasıyla iç ve dış çevre arasında gerçekleştirilen bir uyumu temsil eder. Yayla evleri, geleneksel ve kırsal mimarlık kültüründe olduğu gibi beden ve hareketlerinin yapıma ölçek olarak kılavuzluk ettiği strüktürlerdir. Bu çalışma yayla evlerini, doğal çevre-bağlam, mekân ve bedenin karşılıklı etkileşimi çerçevesinde ele almakta, “mekânsal strüktür”, “ara çevre” ve “yer” kavramları üzerinden anlamlandırmaktadır. Bu bağlamda yayla evinin, yapısal eylemin çevresel boşluğu mekânsal bir strüktüre dönüştürerek yarattığı bir ara çevre olduğunu Antalya’nın Gazipaşa ilçesindeki örnekler kapsamında tartışmaktadır. Araştırma, Gazipaşa’nın Belbaşı, Maha, Çayıryakası, Buzvadi Yaylası, Yunt, Cimbiti ve Örüceoluk yaylalarında 2021-2002 yıllarında yapılan arazi çalışmasını esas almaktadır
- 30 June 2023
- Published by Mediterranean Journal of Humanities in Mediterranean Journal of Humanities
Bir “Ara Çevre” Olarak Yayla Evi: Antalya Gazipaşa Bağlamı
İklimsel zorluklar, afet ve topografya gibi olumsuz fiziksel koşullar nedeniyle bir çevrede bir yapı yaparak elde edilen özelleşmiş korunaklı mekân/mekânların daha uygun fiziksel çevrelere taşınması veya yeni bir çevrede yeni bir mekânsal üretim gerçekleşmesi, bir başka deyişle bir “göç” ve “yer değiştirme” söz konusu olabilir. Bu tür bir göç aynı zamanda kültürel bir olgu olarak gelişebilir ve iki değişik bağlam arasında, düzenli veya düzensiz bir zamanlama döngüsünde, bir yer değiştirmeyi de kapsayabilir. Anadolu coğrafyasında iklimin seyri bu tür mekânsal yer değiştirmeleri gerekli kılacak ölçüde değişkendir; zorlayıcı koşullar kentsel ve kırsal bağlam arasında geçirgen bir yaşam sürekliliği getirir. Döngüsel göçün Anadolu’daki mekânsal karşılıklarından bir tanesi “yayla evi” dir. Yılın belirli bir döneminde kullanılan yayla evi doğal çevrenin bir bileşenidir ve bu çevreye ait yapı malzemelerinin kullanılmasıyla iç ve dış çevre arasında gerçekleştirilen bir uyumu temsil eder. Yayla evleri, geleneksel ve kırsal mimarlık kültüründe olduğu gibi beden ve hareketlerinin yapıma ölçek olarak kılavuzluk ettiği strüktürlerdir. Bu çalışma yayla evlerini, doğal çevre-bağlam, mekân ve bedenin karşılıklı etkileşimi çerçevesinde ele almakta, “mekânsal strüktür”, “ara çevre” ve “yer” kavramları üzerinden anlamlandırmaktadır. Bu bağlamda yayla evinin, yapısal eylemin çevresel boşluğu mekânsal bir strüktüre dönüştürerek yarattığı bir ara çevre olduğunu Antalya’nın Gazipaşa ilçesindeki örnekler kapsamında tartışmaktadır. Araştırma, Gazipaşa’nın Belbaşı, Maha, Çayıryakası, Buzvadi Yaylası, Yunt, Cimbiti ve Örüceoluk yaylalarında 2021-2002 yıllarında yapılan arazi çalışmasını esas almaktadır
- Open Access
Geleneksel Yapıda Sürdürülebilirlik Bağlamında Uyarlamalı Yeniden Kullanım Önerisi: Antalya/Gazipaşa Gümrük Binası
Geçmişteki yapım ve planlama sürecinin birlikte işletildiği kentsel hafızada önemli yeri olan geleneksel yapıların sürdürülebilir şekilde korunması ve kullanılması bu yapıların devamlılığı bakımından önemlidir. Yapılara özgün kullanımları dışında yeni bir işlev tanımlanırken kent ve kentlinin ihtiyaçları, yapının mekânsal düzeni, bağlamı, fiziksel, ekonomik, sosyo-kültürel sürdürülebilirliğin sağlanması doğru işlevin seçimi için önemli kriterlerdir. Bu çalışmada Antalya/Gazipaşa ilçesinde tescilli geleneksel bir yapı olan Gümrük Binasına yeni bir işlev kazandırılmasına yönelik öneriler tartışılmıştır. Kullanıcılar karar verme sürecine dahil edilerek yapının yeni işlevi, yapı kullanıcıları, yapı sahipleri ve çevre sakinleri üzerinden Çoklu Karar Verme Yöntemi ile Analitik Hiyerarşi Metodu kullanılarak değerlendirilmiştir. Gümrük Binası’nın çevresel, mekânsal analizleri yapılmış belirlenen üst ve alt kriterlerin değerlendirilmesi ile sonuçlar elde edilmiştir. Yapının fiziksel, mekânsal ve kültürel sürdürülebilirliğinin koruma ve onarım sırasında eski plan şemasını değiştirmeden ve insan yoğunluğunu arttırmadan verilecek bir işlevle sağlanabileceği bulgusu elde edilmiştir. Değerlendirmeler sonucunda yapının mimari değerinin önemli olduğu ve bu mimari değerinde ancak bir kent müzesi gibi yoğunluğu az fakat yapının değerini ortaya çıkarıp ilçenin kültürel hafızasını da koruyacak bir işlevlendirme ile olacağı bulguları elde edilmiştir.
Open AccessGeleneksel Yapıda Sürdürülebilirlik Bağlamında Uyarlamalı Yeniden Kullanım Önerisi: Antalya/Gazipaşa Gümrük Binası
Geçmişteki yapım ve planlama sürecinin birlikte işletildiği kentsel hafızada önemli yeri olan geleneksel yapıların sürdürülebilir şekilde korunması ve kullanılması bu yapıların devamlılığı bakımından önemlidir. Yapılara özgün kullanımları dışında yeni bir işlev tanımlanırken kent ve kentlinin ihtiyaçları, yapının mekânsal düzeni, bağlamı, fiziksel, ekonomik, sosyo-kültürel sürdürülebilirliğin sağlanması doğru işlevin seçimi için önemli kriterlerdir. Bu çalışmada Antalya/Gazipaşa ilçesinde tescilli geleneksel bir yapı olan Gümrük Binasına yeni bir işlev kazandırılmasına yönelik öneriler tartışılmıştır. Kullanıcılar karar verme sürecine dahil edilerek yapının yeni işlevi, yapı kullanıcıları, yapı sahipleri ve çevre sakinleri üzerinden Çoklu Karar Verme Yöntemi ile Analitik Hiyerarşi Metodu kullanılarak değerlendirilmiştir. Gümrük Binası’nın çevresel, mekânsal analizleri yapılmış belirlenen üst ve alt kriterlerin değerlendirilmesi ile sonuçlar elde edilmiştir. Yapının fiziksel, mekânsal ve kültürel sürdürülebilirliğinin koruma ve onarım sırasında eski plan şemasını değiştirmeden ve insan yoğunluğunu arttırmadan verilecek bir işlevle sağlanabileceği bulgusu elde edilmiştir. Değerlendirmeler sonucunda yapının mimari değerinin önemli olduğu ve bu mimari değerinde ancak bir kent müzesi gibi yoğunluğu az fakat yapının değerini ortaya çıkarıp ilçenin kültürel hafızasını da koruyacak bir işlevlendirme ile olacağı bulguları elde edilmiştir.
- Open Access
- 1 August 2022
- Published by Turk Tarih Kurumu in Belleten
- Vol. 86 (306) , 499-532
Bee Houses as a Rural Construct: Sampling from Konya, Türkiye
- 1 August 2022
- Published by Turk Tarih Kurumu in Belleten
- Vol. 86 (306) , 499-532
Open AccessBee Houses as a Rural Construct: Sampling from Konya, Türkiye
- 15 June 2022
- Published by Kent Akademisi in Kent Akademisi
- Vol. 15 (2) , 516-533
Kentte Kesişmeler: Ermenek Örtmeleri
The streets, which provide the connection between the neighborhoods, and which are the smallest structures in a city where neighborhood relations are established, and the structures of this city, present a different character in the Ermenek District of Karaman Province. The streets of this city, which are located on very rough terrain, are designed to adapt to the topography. Most of the buildings were built adjacent to each other, there are no other spaces apart from the street spaces. Therefore, as a result of bringing together the urban configuration and streets within the framework of an organic union, these passages, which allow the street to continue, are strengthened with coverings, which are called “örtme” in Turkish. The topic of the study is conducted on the following four main themes: (1) the spatial readings to be made on coverings, (2) the construction of coverings in the traditional street texture, (3) the discussion of the relations of coverings with the individual, the city, and the environment, (4) the typological classification of coverings. In this context, as the methodology of the study, field studies, that is, on-site observation, detection and documentation studies, were carried out in the first stage. Afterward, a typological classification was made by examining the place of coverings in urban fiction through literature and field studies. In conclusion, urban, spatial and physical readings of the coverings, which have an influential position in the traditional street texture, were carried out. With this study, the significance of such structures, which reflect the living culture of the people, which began to disappear by being forgotten in the rural architectural structuring, in the history of architecture and urbanism was emphasized.
- 15 June 2022
- Published by Kent Akademisi in Kent Akademisi
- Vol. 15 (2) , 516-533
Kentte Kesişmeler: Ermenek Örtmeleri
The streets, which provide the connection between the neighborhoods, and which are the smallest structures in a city where neighborhood relations are established, and the structures of this city, present a different character in the Ermenek District of Karaman Province. The streets of this city, which are located on very rough terrain, are designed to adapt to the topography. Most of the buildings were built adjacent to each other, there are no other spaces apart from the street spaces. Therefore, as a result of bringing together the urban configuration and streets within the framework of an organic union, these passages, which allow the street to continue, are strengthened with coverings, which are called “örtme” in Turkish. The topic of the study is conducted on the following four main themes: (1) the spatial readings to be made on coverings, (2) the construction of coverings in the traditional street texture, (3) the discussion of the relations of coverings with the individual, the city, and the environment, (4) the typological classification of coverings. In this context, as the methodology of the study, field studies, that is, on-site observation, detection and documentation studies, were carried out in the first stage. Afterward, a typological classification was made by examining the place of coverings in urban fiction through literature and field studies. In conclusion, urban, spatial and physical readings of the coverings, which have an influential position in the traditional street texture, were carried out. With this study, the significance of such structures, which reflect the living culture of the people, which began to disappear by being forgotten in the rural architectural structuring, in the history of architecture and urbanism was emphasized.
- Open Access
- 15 May 2022
- Published by Alanya Üniversitesi in Proceedings of the International Conference of Contemporary Affairs in Architecture and Urbanism-ICCAUA
- Vol. 5 (1) , 343-354
SIMURG: Performance-based Model for the Assessment of Sustainability: Synthesis of the Paradigmatic and Frame Models
Today decision-making processes of public authorities for developing sustainable policies, do not support transparency, accountability, and consistency of their decisions. What societies require is a human-centric vision that supports this vision, and the tools that increase the legitimacy of the whole decision-making process. The problem is the lack of these visions and tools that allow the citizens to meet their priorities in their lives with the identities of built environment entities and public authorities to accept/propose suitable projects by using “layers” such as historical/smart/ green/slow/safe, etc. Most of the studies in the literature deal with the sustainability assessment problem at only one environmental dimension of sustainability without considering interactions among the dimensions of 3D Cartesian system and their levels. A paradigmatic model and frame model, which will be used as a guide for developing further conceptual and practical models must be developed from scratch. The conceptual and practical models can only be developed in an iterative process by considering the interactions among these components. In this study, a bottom-up approach in an iterative process was adopted and practiced in the development process of the relationships among the components to propose the above-stated parts of the model of the research.
- 15 May 2022
- Published by Alanya Üniversitesi in Proceedings of the International Conference of Contemporary Affairs in Architecture and Urbanism-ICCAUA
- Vol. 5 (1) , 343-354
Open AccessSIMURG: Performance-based Model for the Assessment of Sustainability: Synthesis of the Paradigmatic and Frame Models
Today decision-making processes of public authorities for developing sustainable policies, do not support transparency, accountability, and consistency of their decisions. What societies require is a human-centric vision that supports this vision, and the tools that increase the legitimacy of the whole decision-making process. The problem is the lack of these visions and tools that allow the citizens to meet their priorities in their lives with the identities of built environment entities and public authorities to accept/propose suitable projects by using “layers” such as historical/smart/ green/slow/safe, etc. Most of the studies in the literature deal with the sustainability assessment problem at only one environmental dimension of sustainability without considering interactions among the dimensions of 3D Cartesian system and their levels. A paradigmatic model and frame model, which will be used as a guide for developing further conceptual and practical models must be developed from scratch. The conceptual and practical models can only be developed in an iterative process by considering the interactions among these components. In this study, a bottom-up approach in an iterative process was adopted and practiced in the development process of the relationships among the components to propose the above-stated parts of the model of the research.
- Open Access
- 30 March 2022
- Published by Politechnika Lubelska in Budownictwo i Architektura
- Vol. 21 (1) , 031-057
SIMURG: A new model for the integrated assessment of sustainability
Sustainability assessment is one of the basic issues in the agenda of public authorities and it requires practical tools to measure performance in terms of sustainable development goals. Most studies in literature deal with only one dimension of the problem of environmental components of sustainability. These studies discuss entities at only one level (cities, buildings, etc.), and one layer (green, smart, etc.) in selected dimensions. The literature includes no models that claim to provide an integrated assessment of entities’ performance in the 3D Cartesian system. The presently available models do not offer solutions that would be applicable in practice. SIMURG (A performance-based and Sustainability-Oriented Integration Model Using Relational database architecture to increase Global competitiveness of construction industry) proposes using layers and their KPI sets in the assessment process. In addition to philosophical, organisational, integrational, and computational models, this study aims to develop a lean architecture of a relational database model by eliminating ineffective solutions in the practical dimension, i.e. in the computer model. The model can be used by individuals to help them choose built environment whose characteristics match their expectations. Public authorities can utilise the model to increase the level of accountability, transparency, and legitimacy in their decision-making processes.
- 30 March 2022
- Published by Politechnika Lubelska in Budownictwo i Architektura
- Vol. 21 (1) , 031-057
Open AccessSIMURG: A new model for the integrated assessment of sustainability
Sustainability assessment is one of the basic issues in the agenda of public authorities and it requires practical tools to measure performance in terms of sustainable development goals. Most studies in literature deal with only one dimension of the problem of environmental components of sustainability. These studies discuss entities at only one level (cities, buildings, etc.), and one layer (green, smart, etc.) in selected dimensions. The literature includes no models that claim to provide an integrated assessment of entities’ performance in the 3D Cartesian system. The presently available models do not offer solutions that would be applicable in practice. SIMURG (A performance-based and Sustainability-Oriented Integration Model Using Relational database architecture to increase Global competitiveness of construction industry) proposes using layers and their KPI sets in the assessment process. In addition to philosophical, organisational, integrational, and computational models, this study aims to develop a lean architecture of a relational database model by eliminating ineffective solutions in the practical dimension, i.e. in the computer model. The model can be used by individuals to help them choose built environment whose characteristics match their expectations. Public authorities can utilise the model to increase the level of accountability, transparency, and legitimacy in their decision-making processes.
RURAL STRUCTURE CULTURE IN GAZİPAŞA HASDERE VILLAGE
It would be insufficient to only consider “residences” within the scope of the definition of “rural architecture,” which emerge with local materials and traditions as a result of the needs of the area. The structures that complete rural life are fountains, barns, mosques, granaries, serens (bee house), chicken coops, cemeteries, and streets. All these structures together create a rural structure culture with factors such as climate, vegetation, and geography. This culture is shaped in line with the needs of its users who also participate in the construction phase. The subject of this research focuses on the components of the rural structure culture of Hasdere Village in the Gazipaşa District of the Antalya Province. The elements that constitute the rural structure culture of Hasdere Village (the first settlement of Gazipaşa) were examined and the effects of the relationship between nature and the environment on the settlement as well as its architectural structuring are discussed in this study. The rural structure components that were selected from this settlement—which has a scattered settlement structuring due to its location on sloping lands without a clear center—have been evaluated in the context of environmental and cultural relationships. By preserving and documenting the original architectural works of the local people in terms of both form and function, the purpose of this study is to support the cultural heritage and traditions so they are able to be transferred to future generations
RURAL STRUCTURE CULTURE IN GAZİPAŞA HASDERE VILLAGE
It would be insufficient to only consider “residences” within the scope of the definition of “rural architecture,” which emerge with local materials and traditions as a result of the needs of the area. The structures that complete rural life are fountains, barns, mosques, granaries, serens (bee house), chicken coops, cemeteries, and streets. All these structures together create a rural structure culture with factors such as climate, vegetation, and geography. This culture is shaped in line with the needs of its users who also participate in the construction phase. The subject of this research focuses on the components of the rural structure culture of Hasdere Village in the Gazipaşa District of the Antalya Province. The elements that constitute the rural structure culture of Hasdere Village (the first settlement of Gazipaşa) were examined and the effects of the relationship between nature and the environment on the settlement as well as its architectural structuring are discussed in this study. The rural structure components that were selected from this settlement—which has a scattered settlement structuring due to its location on sloping lands without a clear center—have been evaluated in the context of environmental and cultural relationships. By preserving and documenting the original architectural works of the local people in terms of both form and function, the purpose of this study is to support the cultural heritage and traditions so they are able to be transferred to future generations