Vesile Şenol
Research Subjects
Vesile Şenol has a total of 28 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Levent Avsarogullari̇
ERCIYES UNIVERSITY, SCHOOL OF MEDICINE, DEPARTMENT OF INTERNAL MEDICINE, DEPARTMENT OF ACADEMIC EMERGENCY MEDICINE
3 shared publications - Rukiye Yalap
Kapadokya Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Yüksekokulu, Beslenme ve Diyetetik Bölümü, Nevşehir , Türkiye
3 shared publications - Hürmet Küçükkatırcı Baykan
Kapadokya Üniversitesi
2 shared publications - Mükerrem Altuntaş
Kayseri City Hospital
2 shared publications - Ahmet Ozturk
Faculty of Medicine, Department of Biostatistics and Medical Informatics, Erciyes University, Kayseri, Türkiye
1 shared publication - Ali İhSan Kilci
Kahramanmaraş Sütçü İmam University, Turkey
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 28 January 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (1) , 156-162
Investigation of the Effect of Social Media Addiction on Social Appearance Anxiety and Orthorexia Nervosa in College Students
Objective: This study investigated the relationship between social media addiction, social appearance anxiety, and orthorexia nervosa among university students. Material and Methods: This cross-sectional and descriptive study was conducted with 1000 students (429 male, 571 female) enrolled at Cappadocia University during the spring semester of the 2020-2021 academic year. Social media addiction was assessed with the "Social Media Addiction Scale (SMAS) (Adult Form); social appearance anxiety was assessed with the "Social Appearance Anxiety Scale (SAAS)"; and orthorexia nervosa was assessed with the "ORTO-11" question scale. Additionally, the participants' anthropometric measurements were assessed. Results: It was found that social appearance anxiety was higher, and orthorexic symptoms were more common in males compared to females (p
- 28 January 2026
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 11 (1) , 156-162
Open AccessInvestigation of the Effect of Social Media Addiction on Social Appearance Anxiety and Orthorexia Nervosa in College Students
Objective: This study investigated the relationship between social media addiction, social appearance anxiety, and orthorexia nervosa among university students. Material and Methods: This cross-sectional and descriptive study was conducted with 1000 students (429 male, 571 female) enrolled at Cappadocia University during the spring semester of the 2020-2021 academic year. Social media addiction was assessed with the "Social Media Addiction Scale (SMAS) (Adult Form); social appearance anxiety was assessed with the "Social Appearance Anxiety Scale (SAAS)"; and orthorexia nervosa was assessed with the "ORTO-11" question scale. Additionally, the participants' anthropometric measurements were assessed. Results: It was found that social appearance anxiety was higher, and orthorexic symptoms were more common in males compared to females (p
- 30 April 2025
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Vokal Fonksiyon Egzersizlerinin Sağlıklı Yetişkinlerin Ses Kalitesi Üzerine Etkisi
Amaç:Bu araştırmanın amacı; sağlıklı yetişkin bireylerde Vokal Fonksiyon Egzersizlerinin (VFE) ses fizyolojisi üzerindeki etkililiğini ortaya koymaktır. Giriş:Sağlıklı sese sahip yetişkin bireylerde ses kalitesini arttırmayı amaçlayan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Bu araştırmada sağlıklı sese sahip yetişkinlerde fizyolojik ses terapisinin etkililiğini ortaya koymak amaçlanmaktadır.Metot:Deneysel araştırma desenine sahip bu araştırma; ses bozukluğu olmayan 60 katılımcı ile yürütülmüştür. Yürütücü araştırmacı tarafından katılımcılara 6 hafta boyunca haftada 2 saat olmak üzere VFE uygulanmıştır. Uygulamanın etkililiği, akustik analiz ve işitsel algısal yöntemle değerlendirilmiştir. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov testi ile tayin edilmiş olup normal dağılım gösteren veriler Bağımlı Örneklem t-Testi ile; normal dağılım göstermeyen veriler ise Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular:Katılımcılar, uygulama öncesi ve sonrası akustik parametreler ve SHI sonuçları bakımından karşılaştırıldığında hem akustik parametrelerde hem de SHI puanlarında istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık olduğu görülmüştür.Sonuç:VFE, sesin fizyolojisi üzerinde doğrudan etkili bir ses terapisi yöntemi olup genellikle ses bozukluğu olan bireylerde sistematik bir şekilde uygulanmaktadır; ancak araştırmamız, sağlıklı yetişkin bireyler üzerinde de VFE’nin ses kalitesini arttırmada etkili olduğu sonucuna ulaşmıştır.
- 30 April 2025
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Vokal Fonksiyon Egzersizlerinin Sağlıklı Yetişkinlerin Ses Kalitesi Üzerine Etkisi
Amaç:Bu araştırmanın amacı; sağlıklı yetişkin bireylerde Vokal Fonksiyon Egzersizlerinin (VFE) ses fizyolojisi üzerindeki etkililiğini ortaya koymaktır. Giriş:Sağlıklı sese sahip yetişkin bireylerde ses kalitesini arttırmayı amaçlayan araştırmalar oldukça sınırlıdır. Bu araştırmada sağlıklı sese sahip yetişkinlerde fizyolojik ses terapisinin etkililiğini ortaya koymak amaçlanmaktadır.Metot:Deneysel araştırma desenine sahip bu araştırma; ses bozukluğu olmayan 60 katılımcı ile yürütülmüştür. Yürütücü araştırmacı tarafından katılımcılara 6 hafta boyunca haftada 2 saat olmak üzere VFE uygulanmıştır. Uygulamanın etkililiği, akustik analiz ve işitsel algısal yöntemle değerlendirilmiştir. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov testi ile tayin edilmiş olup normal dağılım gösteren veriler Bağımlı Örneklem t-Testi ile; normal dağılım göstermeyen veriler ise Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular:Katılımcılar, uygulama öncesi ve sonrası akustik parametreler ve SHI sonuçları bakımından karşılaştırıldığında hem akustik parametrelerde hem de SHI puanlarında istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık olduğu görülmüştür.Sonuç:VFE, sesin fizyolojisi üzerinde doğrudan etkili bir ses terapisi yöntemi olup genellikle ses bozukluğu olan bireylerde sistematik bir şekilde uygulanmaktadır; ancak araştırmamız, sağlıklı yetişkin bireyler üzerinde de VFE’nin ses kalitesini arttırmada etkili olduğu sonucuna ulaşmıştır.
- 28 January 2025
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Okul Öncesi Kekemeliği Olan ve Olmayan Çocukların Ebeveyn Tutumlarının Duygu Düzenleme Becerisi Üzerindeki Etkisinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 4-6 yaş arası kekemeliği olan ve olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının duygu düzenleme becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesidir.Materyal ve Yöntem: Araştırmaya İstanbul ili Maltepe, Üsküdar ve Kadıköy ilçelerinde ikamet eden, 4-6 yaş arasında toplam 60 çocuk (30 kekemeliği olan ve 30 kekemeliği olmayan) ve ebeveynleri dahil edilmiştir. Veriler, “Kişisel Bilgi Formu”,çocukların duygu düzenleme becerilerini ölçen “Duygu Düzenleme Ölçeği (DDÖ)” ve ebeveyn tutumlarını belirleyen “Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ)” kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiştir.Bulgular: Kekemeliği olan çocukların DDÖtoplam ve alt boyut puanlarının kekemeliği olmayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ancak ETÖ puanları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Kekemeliği olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının, duygu düzenleme becerileri üzerinde anlamlı etkileri olduğu görülmüştür (p<0,01).Sonuçlar: Kekemeliği olan çocukların duygu düzenleme becerilerinde daha fazla zorlandığı; ebeveyn tutumlarının bu grupta belirgin bir etki göstermediği, ancak kekemeliği olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının duygu düzenleme becerisini önemli düzeyde etkilediği tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Duygu Düzenleme Becerisi,Ebeveyn Tutumu,Kekemelik, Okul Öncesi
- 28 January 2025
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Okul Öncesi Kekemeliği Olan ve Olmayan Çocukların Ebeveyn Tutumlarının Duygu Düzenleme Becerisi Üzerindeki Etkisinin Karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 4-6 yaş arası kekemeliği olan ve olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının duygu düzenleme becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesidir.Materyal ve Yöntem: Araştırmaya İstanbul ili Maltepe, Üsküdar ve Kadıköy ilçelerinde ikamet eden, 4-6 yaş arasında toplam 60 çocuk (30 kekemeliği olan ve 30 kekemeliği olmayan) ve ebeveynleri dahil edilmiştir. Veriler, “Kişisel Bilgi Formu”,çocukların duygu düzenleme becerilerini ölçen “Duygu Düzenleme Ölçeği (DDÖ)” ve ebeveyn tutumlarını belirleyen “Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ)” kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler, SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiştir.Bulgular: Kekemeliği olan çocukların DDÖtoplam ve alt boyut puanlarının kekemeliği olmayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ancak ETÖ puanları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Kekemeliği olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının, duygu düzenleme becerileri üzerinde anlamlı etkileri olduğu görülmüştür (p<0,01).Sonuçlar: Kekemeliği olan çocukların duygu düzenleme becerilerinde daha fazla zorlandığı; ebeveyn tutumlarının bu grupta belirgin bir etki göstermediği, ancak kekemeliği olmayan çocukların ebeveyn tutumlarının duygu düzenleme becerisini önemli düzeyde etkilediği tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Duygu Düzenleme Becerisi,Ebeveyn Tutumu,Kekemelik, Okul Öncesi
- 28 August 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Gürültü Düzeyi Sabit Ortamlarda Çalışan İşçilerde Son 3 Yıllık İşitme Eşiği Değişimlerinin Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi
Giriş ve Amaç: Gürültülü ortamlarda çalışan işçilerin gürültüye maruz kaldıkları süre ve gürültü şiddetine bağlı olarak sensörinöral işitme kaybı oluşabilmektedir ve bu işçilerin rutin işitsel kontrollerinin yapılması ve sonuçlara göre koruma yöntemleri belirlenmesi önemarz etmektedir. Bu çalışmanın amacı gürültü düzeyi sabit ortamlarda çalışan bireylerin son 3 yıllık işitme eşiklerini frekansa spesifik inceleme yapıp değerlendirmektir. Yöntem: Bu araştırmada çalıştıkları ortamda haftanın 6 günü 8 saat gürültüye maruz kalan 20-50 yaş arasındaki erkek bireylerin son 2020, 2021, 2022 yıllarındaki işitme eşik değişimi incelenmiştir. Saf ses işitme testi ile işitme eşikleri ölçülmüş, 250-8000 Hz aralığındaki işitme eşik seviyelerindeki değişimler incelenmiş ve istatiksel analizi yapılmıştır.Bulgular: Yapılan analizler sonucunda gürültülü ortamlarda çalışan işçilerde 2020 yılında elde edilen frekans bazında işitme eşiklerinin 2021 ve 2022 yıllarında anlamlı derecede arttığı bulunmuş olup etkilenmenin alçak frekanslara kıyasla yüksek frekanslarda daha yoğun olduğu saptanmıştır (p<0,05). 2020 yılında elde edilen saf ses ortalamalarının 2021 ve 2022 yıllarında yükseldiği gözlenmiştir (p<0,05). Sol kulağın gürültüden sağ kulağa göre daha yoğun etkilendiği saptanmıştır (p<0,05).Sonuç(lar): Gürültülü ortamda çalışan işçilerde maruziyet süresi (yıl) arttıkça, işitme eşik yükselmesine bağlı olarak işitme kaybı riskinin artabileceği gözlenmiştir.Anahtar Sözcükler: Gürültü, gürültüye bağlı işitme kaybı, işitme kaybı
- 28 August 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Gürültü Düzeyi Sabit Ortamlarda Çalışan İşçilerde Son 3 Yıllık İşitme Eşiği Değişimlerinin Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi
Giriş ve Amaç: Gürültülü ortamlarda çalışan işçilerin gürültüye maruz kaldıkları süre ve gürültü şiddetine bağlı olarak sensörinöral işitme kaybı oluşabilmektedir ve bu işçilerin rutin işitsel kontrollerinin yapılması ve sonuçlara göre koruma yöntemleri belirlenmesi önemarz etmektedir. Bu çalışmanın amacı gürültü düzeyi sabit ortamlarda çalışan bireylerin son 3 yıllık işitme eşiklerini frekansa spesifik inceleme yapıp değerlendirmektir. Yöntem: Bu araştırmada çalıştıkları ortamda haftanın 6 günü 8 saat gürültüye maruz kalan 20-50 yaş arasındaki erkek bireylerin son 2020, 2021, 2022 yıllarındaki işitme eşik değişimi incelenmiştir. Saf ses işitme testi ile işitme eşikleri ölçülmüş, 250-8000 Hz aralığındaki işitme eşik seviyelerindeki değişimler incelenmiş ve istatiksel analizi yapılmıştır.Bulgular: Yapılan analizler sonucunda gürültülü ortamlarda çalışan işçilerde 2020 yılında elde edilen frekans bazında işitme eşiklerinin 2021 ve 2022 yıllarında anlamlı derecede arttığı bulunmuş olup etkilenmenin alçak frekanslara kıyasla yüksek frekanslarda daha yoğun olduğu saptanmıştır (p<0,05). 2020 yılında elde edilen saf ses ortalamalarının 2021 ve 2022 yıllarında yükseldiği gözlenmiştir (p<0,05). Sol kulağın gürültüden sağ kulağa göre daha yoğun etkilendiği saptanmıştır (p<0,05).Sonuç(lar): Gürültülü ortamda çalışan işçilerde maruziyet süresi (yıl) arttıkça, işitme eşik yükselmesine bağlı olarak işitme kaybı riskinin artabileceği gözlenmiştir.Anahtar Sözcükler: Gürültü, gürültüye bağlı işitme kaybı, işitme kaybı
- 30 April 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Koklear İmplantlı Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Dijital Farkındalık Düzeyinin Çocuğun Dil Gelişimi Üzerine Etkisi
İçinde bulunduğumuz dijital çağda, bireyin yetiştirilmesinden sorumlu olan ebeveynlere dijital ebeveyn denilebilir. Çünkü dijital teknoloji artık nerdeyse hepimizin yaşamında önemli bir parçası haline gelmiştir. Dijital ebeveynlik tanımında “dijital” kavramıyla anlatılmak istenen; oyun, sosyal ilişki kurma, eğlence, araştırma, zaman geçirme gibi hedefler için kullanılan her türlü elektronik aletlerdir. Aşırı medya kullanımı çocuklarda konuşma ve dil bozukluklarına neden olmaktadır. Koklear implantlı çocukların eğitimi ve implant kontrolü ebeveynlere bağlıdır. Bu doğrultuda koklear implantlı çocuğa sahip ebeveynlerin yüksek düzeyde dijital farkındalığa sahip olmaları önemlidir. Bu çalışmanın amacı koklear implantlı çocuğa sahip ebeveynlerin dijital farkındalıklarını belirlemek ve dijital farkındalıklarının dil gelişimi üzerine olan etkisini bulmaktır. Bu araştırmanın örneklemi 4-8 yaş arasında 36 koklear implantlı çocuk ve ebeveynlerinden oluşmaktadır. Çocukların ve ebeveynlerin demografik bilgileri kişisel bilgi formu ile alınmıştır. Çocukların dil gelişimi “Türkçe Erken Dil Gelişim Testi (TEDİL)’’ ile ölçülmüştür. Ebeveynlerin dijital farkındalıkları ise dijital ebeveyn farkındalık ölçeği ile ölçülmüştür. Çalışmamızda anne-babalara yapılan, verimli kullanma, dijital ihmal, olumsuz model olma ve risklerden korunma ölçeği puanları gruplara göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermektedir. Annelerin dijital ebeveyn farkındalık ölçeği puanları babalarınkinden yüksektir. Yüksek dijital farkındalığa sahip ebeveynlere sahip çocukların dil gelişim testi puanları daha yüksektir. Sonuç olarak, yapılan araştırmada ebeveynlerin dijital farkındalığı ve çocuğun dil gelişimi arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.Anahtar kelimeler: Koklear implant, ebeveyn, dijital farkındalık.
- 30 April 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
Koklear İmplantlı Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Dijital Farkındalık Düzeyinin Çocuğun Dil Gelişimi Üzerine Etkisi
İçinde bulunduğumuz dijital çağda, bireyin yetiştirilmesinden sorumlu olan ebeveynlere dijital ebeveyn denilebilir. Çünkü dijital teknoloji artık nerdeyse hepimizin yaşamında önemli bir parçası haline gelmiştir. Dijital ebeveynlik tanımında “dijital” kavramıyla anlatılmak istenen; oyun, sosyal ilişki kurma, eğlence, araştırma, zaman geçirme gibi hedefler için kullanılan her türlü elektronik aletlerdir. Aşırı medya kullanımı çocuklarda konuşma ve dil bozukluklarına neden olmaktadır. Koklear implantlı çocukların eğitimi ve implant kontrolü ebeveynlere bağlıdır. Bu doğrultuda koklear implantlı çocuğa sahip ebeveynlerin yüksek düzeyde dijital farkındalığa sahip olmaları önemlidir. Bu çalışmanın amacı koklear implantlı çocuğa sahip ebeveynlerin dijital farkındalıklarını belirlemek ve dijital farkındalıklarının dil gelişimi üzerine olan etkisini bulmaktır. Bu araştırmanın örneklemi 4-8 yaş arasında 36 koklear implantlı çocuk ve ebeveynlerinden oluşmaktadır. Çocukların ve ebeveynlerin demografik bilgileri kişisel bilgi formu ile alınmıştır. Çocukların dil gelişimi “Türkçe Erken Dil Gelişim Testi (TEDİL)’’ ile ölçülmüştür. Ebeveynlerin dijital farkındalıkları ise dijital ebeveyn farkındalık ölçeği ile ölçülmüştür. Çalışmamızda anne-babalara yapılan, verimli kullanma, dijital ihmal, olumsuz model olma ve risklerden korunma ölçeği puanları gruplara göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermektedir. Annelerin dijital ebeveyn farkındalık ölçeği puanları babalarınkinden yüksektir. Yüksek dijital farkındalığa sahip ebeveynlere sahip çocukların dil gelişim testi puanları daha yüksektir. Sonuç olarak, yapılan araştırmada ebeveynlerin dijital farkındalığı ve çocuğun dil gelişimi arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.Anahtar kelimeler: Koklear implant, ebeveyn, dijital farkındalık.
- 30 April 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
18 Yaş ve Üzeri Bireylerde Vertigonun Günlük Yaşam Aktiviteleri ve Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Amaç:Araştırma, vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktivitesi ve yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem:Vertigo tanısı konmuş 18 yaş üzeri 141 bireyin sosyo-demografik bilgilerini ve vertigo ile ilgili özelliklerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, engellilik durumunu belirlemek için Baş Dönmesi Engellilik Envanteri (DHI), günlük vestibüler bozukluklarda günlük yaşam aktivitelerini belirlemek için Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (VADL) ve yaşam kalitesini belirlemek için Yaşam Kalitesi Ölçeği (WHOQOL-Bref) uygulanmıştır. Verilerin istatistiki değerlendirilmesinde SPSS (22,0) programı kullanılmış; analizde tanımlayıcı, yüzde ve frekans ve çıkarımsal (Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Pearson Korelasyon testi) istatistikler uygulanmıştır.Bulgular:Vertigolu bireylerin DHI engel durumuna göre %48,3’ünün hafif, %29’unun orta, %22,7’sinin şiddetli düzeyde engel yaşadığı tespit edilmiştir. DHI, fonksiyonel engellilik alt boyut puan ortalaması 14,57±9,67, fiziksel engellilik alt boyut puan ortalaması 13,35±7,30 ve duygusal engellilik alt boyut puan ortalaması 9,00±6,90 olarak saptanmıştır. VADL, fonksiyonel beceri alt boyut ortalaması 27,44±14,13, enstrümantal beceri alt boyut ortalaması 14,08±10,86 ve ambulasyon beceri alt boyut ortalaması 21,92±14,21 puan olarak bulunmuştur.Sonuç:Vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktiviteleri ve yaşam kalitesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Vertigonun şiddeti arttıkça bireylerin fiziksel, duygusal ve fonksiyonel boyutlarda engellilik yaşadığı, günlük yaşamaktivitelerinde sınırlılık geliştiği ve yaşam kalitesinin bozulduğu belirlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Baş Dönmesi,Engellilik, Günlük Yaşam Aktivitesi, Vertigo, Yaşam Kalitesi
- 30 April 2024
- Published by Cappadocia University in Kapadokya Saglik Bilimleri Dergisi
18 Yaş ve Üzeri Bireylerde Vertigonun Günlük Yaşam Aktiviteleri ve Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisinin İncelenmesi
Amaç:Araştırma, vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktivitesi ve yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem:Vertigo tanısı konmuş 18 yaş üzeri 141 bireyin sosyo-demografik bilgilerini ve vertigo ile ilgili özelliklerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, engellilik durumunu belirlemek için Baş Dönmesi Engellilik Envanteri (DHI), günlük vestibüler bozukluklarda günlük yaşam aktivitelerini belirlemek için Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (VADL) ve yaşam kalitesini belirlemek için Yaşam Kalitesi Ölçeği (WHOQOL-Bref) uygulanmıştır. Verilerin istatistiki değerlendirilmesinde SPSS (22,0) programı kullanılmış; analizde tanımlayıcı, yüzde ve frekans ve çıkarımsal (Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Pearson Korelasyon testi) istatistikler uygulanmıştır.Bulgular:Vertigolu bireylerin DHI engel durumuna göre %48,3’ünün hafif, %29’unun orta, %22,7’sinin şiddetli düzeyde engel yaşadığı tespit edilmiştir. DHI, fonksiyonel engellilik alt boyut puan ortalaması 14,57±9,67, fiziksel engellilik alt boyut puan ortalaması 13,35±7,30 ve duygusal engellilik alt boyut puan ortalaması 9,00±6,90 olarak saptanmıştır. VADL, fonksiyonel beceri alt boyut ortalaması 27,44±14,13, enstrümantal beceri alt boyut ortalaması 14,08±10,86 ve ambulasyon beceri alt boyut ortalaması 21,92±14,21 puan olarak bulunmuştur.Sonuç:Vertigolu bireylerde engellilik durumu, günlük yaşam aktiviteleri ve yaşam kalitesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Vertigonun şiddeti arttıkça bireylerin fiziksel, duygusal ve fonksiyonel boyutlarda engellilik yaşadığı, günlük yaşamaktivitelerinde sınırlılık geliştiği ve yaşam kalitesinin bozulduğu belirlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Baş Dönmesi,Engellilik, Günlük Yaşam Aktivitesi, Vertigo, Yaşam Kalitesi
- 27 February 2024
- Published by Kayseri City Education and Research Hospital in Journal of Anatolian Medical Research
Evaluation of Basic and Advanced Life Support Knowledge of Resident Doctors at Kayseri Training and Research Hospital
Journal of Anatolian Medical Research
- 27 February 2024
- Published by Kayseri City Education and Research Hospital in Journal of Anatolian Medical Research
Evaluation of Basic and Advanced Life Support Knowledge of Resident Doctors at Kayseri Training and Research Hospital
Journal of Anatolian Medical Research
- Open Access
- 31 January 2024
- Published by The Ewha Medical Journal, Ewha Womans University College of Medicine in Ewha Medical Journal
- Vol. 47 (1)
Sleep disorders, sleep quality, and health-related quality of life in patients with cancer in Turkey: a multi-center cross-sectional survey
Cancer's rising incidence, partly due to an aging population, is noteworthy. By 2030, the number of older adults with cancer is expected to increase by 67% from 2010 in the United States [1]. Advances in early detection and treatment have extended cancer patients' life expectancy. Consequently, effective treatment, minimizing treatment side effects, and improving patients' quality of life (QoL) are vital goals. Identifying factors that hinder cancer patients' daily activities, functional capacity, and QoL is crucial. Factors like pain, depression, fatigue, and sleep disorders still significantly affect their QoL [2,3].
- 31 January 2024
- Published by The Ewha Medical Journal, Ewha Womans University College of Medicine in Ewha Medical Journal
- Vol. 47 (1)
Open AccessSleep disorders, sleep quality, and health-related quality of life in patients with cancer in Turkey: a multi-center cross-sectional survey
Cancer's rising incidence, partly due to an aging population, is noteworthy. By 2030, the number of older adults with cancer is expected to increase by 67% from 2010 in the United States [1]. Advances in early detection and treatment have extended cancer patients' life expectancy. Consequently, effective treatment, minimizing treatment side effects, and improving patients' quality of life (QoL) are vital goals. Identifying factors that hinder cancer patients' daily activities, functional capacity, and QoL is crucial. Factors like pain, depression, fatigue, and sleep disorders still significantly affect their QoL [2,3].
- Open Access
- 31 December 2023
- Published by Turkish Journal of Health Science and Life in Turkish Journal of Health Science and Life
- Vol. 6 (3) , 161-167
FACTORS ASSOCIATED WITH REASONS, CHARACTERISTICS AND FREQUENCY OF WORKPLACE VIOLENCE TOWARDS EMERGENCY DEPARTMENT STAFF
Introduction: As in almost all medical institutions providing health care service, violence is also one of the serious and vital challenges in emergency deparments (EDs). Researches and reports show that prevalence of violence in EDs is increasing day by day. The aim of this study is to determine reasons, frequency and types of violence applied by patients and their relatives against healthcare professionals and to discuss the possible measures that may be taken. Material and Method: The health professionals working in EDs of our hospital were asked for filling out surveys voluntarily by talking face to face. Chi-square test was used so as to compare the categorical variables between two groups. Results were presented as mean ±SS or frequency (percent). In 95 %percent confidence interval, p < 0.05 was accepted as significant. Results: A total of 343 volunteers participated in our study; % 44.3 of them were female (n=152) and %55.7 of them were male (n=191). Mean age was 30.30 ± 7.67 years. Most of the participants were nurses and midwives (n=91, % 26.5). It was realized that %77.6 of staff have been at least one time exposed to violence during their working hours, mostly male patients resorted to the violence (% 83.8) and predominantly they were average of 30-41 age (% 76.7). The most common type of violence was emotional/verbal violence (%84.2). When the violence has been examined according to days and hours, they were mostly exposed to violence every week day (% 26.7); between the hours of 18:00 and 24.00 (% 71.4). Suggestions of the participants to reduce workplace violence in the ED were constitution of heavy punishments, increasing the number of security personnel and making legal arrangements, respectively. Conclusion: Besides being a deep trouble worsening day by day all over the world, the violence in emergency services has also been turning out an unignorable problem in our EDs. Efficient studies that may be useful and embrace permanent solutions should be carried out so as to prevent violence exposed by health professionals having to work under heavy conditions and to care for a great number of patients.
- 31 December 2023
- Published by Turkish Journal of Health Science and Life in Turkish Journal of Health Science and Life
- Vol. 6 (3) , 161-167
Open AccessFACTORS ASSOCIATED WITH REASONS, CHARACTERISTICS AND FREQUENCY OF WORKPLACE VIOLENCE TOWARDS EMERGENCY DEPARTMENT STAFF
Introduction: As in almost all medical institutions providing health care service, violence is also one of the serious and vital challenges in emergency deparments (EDs). Researches and reports show that prevalence of violence in EDs is increasing day by day. The aim of this study is to determine reasons, frequency and types of violence applied by patients and their relatives against healthcare professionals and to discuss the possible measures that may be taken. Material and Method: The health professionals working in EDs of our hospital were asked for filling out surveys voluntarily by talking face to face. Chi-square test was used so as to compare the categorical variables between two groups. Results were presented as mean ±SS or frequency (percent). In 95 %percent confidence interval, p < 0.05 was accepted as significant. Results: A total of 343 volunteers participated in our study; % 44.3 of them were female (n=152) and %55.7 of them were male (n=191). Mean age was 30.30 ± 7.67 years. Most of the participants were nurses and midwives (n=91, % 26.5). It was realized that %77.6 of staff have been at least one time exposed to violence during their working hours, mostly male patients resorted to the violence (% 83.8) and predominantly they were average of 30-41 age (% 76.7). The most common type of violence was emotional/verbal violence (%84.2). When the violence has been examined according to days and hours, they were mostly exposed to violence every week day (% 26.7); between the hours of 18:00 and 24.00 (% 71.4). Suggestions of the participants to reduce workplace violence in the ED were constitution of heavy punishments, increasing the number of security personnel and making legal arrangements, respectively. Conclusion: Besides being a deep trouble worsening day by day all over the world, the violence in emergency services has also been turning out an unignorable problem in our EDs. Efficient studies that may be useful and embrace permanent solutions should be carried out so as to prevent violence exposed by health professionals having to work under heavy conditions and to care for a great number of patients.
- 13 April 2023
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
Anaokulu Menülerinin İyileştirilmesi ve Yemek İsrafının Azaltılması: Kapadokya Üniversitesi Çocuk Gelişimi Uygulama Araştırma Merkezi Örneği
Amaç: Deneysel ve karşılaştırmalı olarak yürütülen bu araştırma, bir anaokulunda sunulan yemekleri, çocukların tüketimine uygun hâle getirerek yemek israfını azaltmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bireyler ve Yöntem: Kapadokya Üniversitesi Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezine bağlı kreşte öğle yemeği hizmeti alan çocukların tamamı çalışmaya dâhil edilmiştir. Çalışma, gözlem periyodu ve yemek örneği iyileştirme aşaması olmak üzere iki aşamalı planlanmıştır. Birinci aşamada artık miktarı en yüksek olan yemek örnekleri ve bu yemeklerin “Artık Miktar Yüzdesi” belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında artık miktarı yüzdesi yüksek olan yemeklerde grubun özellik ve tercihlerine göre iyileştirmeler yapılmış ve çocuklara “İyileştirilmiş Yemek Örnekleri” sunulmuştur. Bulgular: Çalışma 15 kız, 35 erkek öğrenci olmak üzere toplam 50 çocuk ile gerçekleştrilmiştir. Çocukların yaş ortalaması 50.09±11.75 ay, boy uzunluğu ortalaması 102.09 ± 7.32 cm, vücut ağırlığı ortancası ise 16.60 (14.67-18.42) kilogramdır. Çocukların yaşa göre beden kütle indeksi Z skoru 0.46, persentil değeri 67.7’dir. Çalışma kapsamına alınan sekiz kap yemek örneğinin dördünde (patates oturtma - ıspanak yemeği - barbunya yemeği (sıcak) - çiftlik kebabı) artık miktar yüzdesi istatistiksel açıdan anlamlı olarak azalmıştır (p<0.05). Sonuç: Çalışmanın sonucunda, ilgili grubun özellik ve tercihlerine göre düzenlenen yemek örneklerinin yemek israfını önlemeye yardımcı olduğu gözlenmiştir. Bu sonuç, yemek israfının azaltılması ve katılımcı tercihlerine yönelik besleyici menüler planlanmasında alanında eğitim almış uzman kişilere yetki verilmesinin önemini göstermiştir.
- 13 April 2023
- Published by Turkish Dietetic Association Partner in Journal of Nutrition and Dietetics
Anaokulu Menülerinin İyileştirilmesi ve Yemek İsrafının Azaltılması: Kapadokya Üniversitesi Çocuk Gelişimi Uygulama Araştırma Merkezi Örneği
Amaç: Deneysel ve karşılaştırmalı olarak yürütülen bu araştırma, bir anaokulunda sunulan yemekleri, çocukların tüketimine uygun hâle getirerek yemek israfını azaltmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bireyler ve Yöntem: Kapadokya Üniversitesi Çocuk Gelişimi Uygulama ve Araştırma Merkezine bağlı kreşte öğle yemeği hizmeti alan çocukların tamamı çalışmaya dâhil edilmiştir. Çalışma, gözlem periyodu ve yemek örneği iyileştirme aşaması olmak üzere iki aşamalı planlanmıştır. Birinci aşamada artık miktarı en yüksek olan yemek örnekleri ve bu yemeklerin “Artık Miktar Yüzdesi” belirlenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında artık miktarı yüzdesi yüksek olan yemeklerde grubun özellik ve tercihlerine göre iyileştirmeler yapılmış ve çocuklara “İyileştirilmiş Yemek Örnekleri” sunulmuştur. Bulgular: Çalışma 15 kız, 35 erkek öğrenci olmak üzere toplam 50 çocuk ile gerçekleştrilmiştir. Çocukların yaş ortalaması 50.09±11.75 ay, boy uzunluğu ortalaması 102.09 ± 7.32 cm, vücut ağırlığı ortancası ise 16.60 (14.67-18.42) kilogramdır. Çocukların yaşa göre beden kütle indeksi Z skoru 0.46, persentil değeri 67.7’dir. Çalışma kapsamına alınan sekiz kap yemek örneğinin dördünde (patates oturtma - ıspanak yemeği - barbunya yemeği (sıcak) - çiftlik kebabı) artık miktar yüzdesi istatistiksel açıdan anlamlı olarak azalmıştır (p<0.05). Sonuç: Çalışmanın sonucunda, ilgili grubun özellik ve tercihlerine göre düzenlenen yemek örneklerinin yemek israfını önlemeye yardımcı olduğu gözlenmiştir. Bu sonuç, yemek israfının azaltılması ve katılımcı tercihlerine yönelik besleyici menüler planlanmasında alanında eğitim almış uzman kişilere yetki verilmesinin önemini göstermiştir.