Cumhur Güngör

This study examines the effects of emotional changes during adolescence on family relationships in the context of positive parenting. The study was designed using a phenomenological approach, a qualitative research design, to understand the effects of emotional changes in adolescence on family relationships in the context of positive parenting. In this study, data were collected through a semi-structured interview form prepared by the researchers. The collected data were analyzed via content analysis. The study group consisted of 12 parents with adolescent children. Within the scope of the research, participants were selected using a criterion-based sampling technique, a purposive sampling method. The findings revealed that emotional sensitivity, anger, withdrawal, and social isolation, which are frequently encountered during adolescence, have significant effects on family dynamics. It was determined that parents usually noticed these emotional changes in their children through behavioral differences and communication breakdowns. Parents’ empathic approaches to understanding adolescents' emotional processes strengthened family ties; positive coping strategies such as empathy, patience, and active listening were particularly effective. On the other hand, authoritarian and oppressive approaches led to negative communication outcomes. Moreover, empathizing, showing understanding, and giving adolescents time improved family communication and relationship quality. Some parents benefited from professional support and digital resources, but they also expressed concern about the inadequacy of these services. Although the process had a negative impact on the parents' emotional, it was seen to support their personal development over time, especially as empathy and communication skills improved. The majority of parents emphasized the need to communicate more openly, respect children's decisions, and set clear rules in the future. In line with these findings, future research should include adolescents' perspectives, and quantitative or mixed-methods studies should be conducted to assess the effectiveness of positive parenting approaches.

Bu araştırma, ebeveynlerin, oyunun çocuklarının fiziksel, bilişsel, sosyal, duygusal gelişimindeki önemine ilişkin görüşlerini ve deneyimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Oyun tabanlı öğrenmenin çocuk gelişimindeki rolü, ebeveynlerin bu süreçte nasıl bir tutum sergiledikleri araştırılarak, ebeveynlerin oyunla ilgili algıları, oyun süreçlerine katılımlarının çocuklarının gelişimine nasıl yansıdığı değerlendirilmiştir. Araştırma, ebeveynlerin oyun hakkındaki algılarını ve deneyimlerini derinlemesine incelemek amacıyla nitel araştırma yöntemi çerçevesinde fenomenolojik desen kullanılarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 3-6 yaş arası çocuğa sahip 15 ebeveyn oluşturmaktadır. Katılımcılar, maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemiyle belirlenmiş olup, ebeveynlerin yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve meslek gruplarına göre çeşitlendirilmesine özen gösterilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma bulguları, ebeveynlerin oyun süreçlerine katılımının çocuk gelişimi üzerinde önemli etkileri olduğunu göstermektedir. Yapılandırılmamış oyunların çocukların özgür düşünme becerilerini desteklediği, yapılandırılmış oyunların ise sosyal uyum, kurallara uyma, iş birliği becerilerini geliştirdiği görülmüştür. Teknoloji tabanlı oyunların eğitimsel katkılar sunduğu ancak aşırı kullanımının dikkat dağınıklığı ve bağımlılık gibi olumsuz etkiler yaratabileceği ebeveynler tarafından vurgulanmıştır. Ayrıca, ebeveynlerin oyun süreçlerine etkileşimli katılım göstermelerinin çocukların sosyal becerilerini güçlendirdiği ve ebeveyn-çocuk ilişkilerini pekiştirdiği belirlenmiştir. Bu bulgular, oyun tabanlı öğrenmenin çocuk gelişimi açısından kritik bir role sahip olduğunu ve ebeveynlerin bu süreçte bilinçli yaklaşımlar benimsemelerinin önemli olduğunu ortaya koymaktadır.

The aim of this research is to examine the relationship between educational philosophy tendencies and learning environment perceptions of undergraduate students of child development and preschool education departments. This cross-sectional study applied a correlational research model to address the research questions at hand. A total of 445 undergraduate students participated in the current study. Descriptive statistics such as mean and standard deviation, correlation analysis, and Structural Equation Modeling (SEM) have been utilized in data analysis. It has been observed that students in the faculty of applied sciences (2,59) show less inclination towards essentialist philosophy, whereas students in the faculty of education (2,67) are more likely to adopt it. Among students, progressive philosophy (4,50; 4,52) is found to be the most commonly adopted philosophical approach, while perennial (3,68; 3,63) and essentialist (2,59; 2,67) philosophies are less frequently adopted. Those students who take philosophy courses have higher perceptions of their learning environment (x=3,65, sd=,78, t=2,897), and it is understood that their perception is closely related to their educational philosophical tendencies. The significant effect (p < 0.001) of the Essentialist tendency on learning activities (r: 0.25) and evaluation (r: 0.28) may be due to this approach's focus on structured learning processes that emphasize fundamental knowledge and skills. The significant effect (p < 0.001) of the perennialist tendency on learning activities (r: 0.29) and evaluation (r: 0.20) may be an indication of teachers who adopt classical teaching methods and learning processes based on universal values. The significant effect (r: 0.19; p < 0.001) of the reconstructivist tendency on learning activities and evaluation shows that this approach embraces critical thinking and learning processes focused on social transformation. The progressive tendency (r: 0.14; p < 0.001) on learning activities indicates that this approach adopts student-centered, experiential, and problem-solving learning processes.

In the contemporary era, the transition from adolescence to adulthood primarily begins with the choice of university, where parental guidance and influence are significantly pronounced. This research aims to unveil the perceptions parents hold towards the concept of "university" through the use of metaphors. It is a qualitative study designed to describe and interpret the metaphorical thoughts of parents whose children are university students, regarding the phenomenon of university. Content analysis, a commonly employed method in qualitative research analysis, was utilized. The study's participants consist of parents of students enrolled in various undergraduate programs across universities in our country during the fall semester of the 2022-2023 academic year. The sample includes 163 parents. In the study, 142 metaphors produced by parents are analyzed under different categories by subjecting them to content analysis. The metaphors of parents regarding the concept of university are grouped under 12 categories. The analysis of metaphors produced by parents regarding the concept of "University" indicates a predominantly positive perception, characterized by a blend of abstract and concrete expressions. The metaphors most frequently cited—"Life," "Family," "Home," "Development," and "Education"—highlight the university's integral role in personal development, social relationships, and intellectual enrichment. This suggests that parents regard the university not only as an educational institution but as a pivotal life stage pivotal for overall development and social integration. The analysis of parental metaphors concerning the university concept reveals a comprehensive perspective that transcends the educational scope, highlighting its significance in personal growth, intellectual development, social integration, and professional preparation.

The aim of this study is to examine the thinking styles of university students are and the effect of thinking styles on their problem-solving skills. The research used the correlational survey model because the relationship between the "thinking styles" and "problem solving skills" were examined. The sample of the research consisted of 566 undergraduate students. Personal information form, Thinking Styles Scale and Problem-Solving Inventory are used for data collection. Descriptive statistics such as mean and standard deviation, t-test, Anova and Pearson correlation, regression analysis have been utilized in data analysis. The level of students' thinking styles and problem-solving skills has been observed to be at a moderate level. There is a significant difference between students' thinking styles and problem-solving skills in terms of gender. The students' thinking styles and problem-solving skills do not show a significant difference in terms of class level. There is no significant difference in the relationship between students' thinking styles and problem-solving skills in terms of age variable. There exists a significant correlation between students' thinking styles and their problem-solving abilities. Students' thinking styles have a significant effect on their problem-solving skills. This study makes an important contribution to understand the thinking styles and problem-solving skills of university students and to examine the relationships in these fields. The results show that educators and guidance professionals should support students' problem-solving skills by taking into account their thinking styles.

Although for many students’ stress is a natural part of university life, new stress sources have come into the picture with the pandemic. A “phenomenological” method, one of the qualitative analysis methods, was used in this study, which seeks to reveal the effects of various aspects of the pandemic on the life of university students. The findings show that students want to return to face-to-face education in terms of educational life and, in parallel, find distance education inefficient, have difficulty in adjusting to the new order, have psychological problems, their work habits are negatively affected and they experience performance loss. In addition, they need social interaction since they are deprived of the university environment. On the other hand, limitation of social life, change in social behavior, personal development and devoting more time to themselves are the leading behavioral changes that students observe in themselves.

Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin sınav kaygısına ilişkin metaforik ifadelerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada üniversite öğrencilerinin sınav kaygısına yönelik ürettikleri metaforları ortaya koymak amacıyla nitel araştırma desenlerinden biri olan fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubu 2020-2021 eğitim-öğretim yılı güz döneminde bir devlet üniversitesinin farklı fakülte ve yüksekokullarında lisans düzeyinde öğrenim gören 456 öğrenciden oluşmaktadır. Üniversite öğrencilerinin sınav kaygısına ilişkin metaforik ifadelerinin değerlendirilmesinin amaçlandığı bu çalışmada, öğrencilerin ürettikleri 264 metafor içerik analizine tabi tutularak farklı kategoriler altında incelenmiştir. Bulgular, üniversite öğrencilerinin sınav kaygısına ilişkin metaforlarının 11 kategori altında toplandığını göstermiştir. Bu metaforların büyük oranda somut ifadelerden oluştuğu, sınav kaygısına olumsuz anlam atfedildiği görülmüştür. En yüksek frekansa sahip olanlardan (stres kaynağı, korku, endişe, hastalık) hareketle üniversite öğrencilerinin sınav kaygısına yönelik olumsuz algılarının sınav kaygısını stres ve hastalıkla ilişkili olarak düşünmeleri olduğu söylenebilir. Sonuç olarak, öğrenciler sınav kaygısını önemli bir sorun olarak ifade etmekte ve genellikle sınavı olumsuz bir şekilde anlamlandırmaktadırlar. Sınav kaygısını başta hastalık ve stres ile ilişkili ifadelerle betimlemişlerdir. Sınav kaygısı ile ilgili ifadelerin çok geniş ve çeşitli metaforlar ortaya koyması öğrencilerin sınav kaygısını hayatlarının bir parçası olarak içselleştirdiklerini göstermektedir. Bu anlamda öğrencilerin baş etmek zorunda oldukları en önemli stresörlerden birinin sınav kaygısı olduğu söylenebilir. Gelecek araştırmalarda lise öğrencileri, ortaokul öğrencileri gibi farklı eğitim seviyelerindeki öğrencilerle de çalışılabilir. Farklı sosyodemografik özelliklere sahip gruplar üzerinde sınav kaygısına ilişkin çalışma yürütülebilir. Bu bağlamda yarı yapılandırılmış bireysel görüşmeler daha derinlemesine analiz yapmak için kullanılabilir ve ebeveynlerin başarılarına yönelik tutumlarının metaforik ifadeleri incelenerek sınav kaygısının psikososyal yönü değerlendirilebilir. Ayrıca üniversitelerde öğrencilerde sınav kaygısına neden olan faktörlere yönelik çalışmalar yapılabilir. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, uygulayıcılar tarafından sınav kaygısına ilişkin müdahale ve önleme çalışmalarının oluşturulmasında kullanılabilir.

Türkiye’de pek çok öğrencinin İngilizce öğrenmenin zorluğu üzerine fikir beyan ettiği değerlendirildiğinde, bu düşüncenin kabul edilmiş bir gerçek haline geldiği ifade edilebilmektedir. Ancak bu düşüncenin ne kadar doğru olduğu, doğru ise nedenleriyle birlikte incelenmesinin gerekli olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin görüşleri aracılığıyla İngilizce öğrenme süreçlerini zorlaştıran faktörlerin belirlemesi amaçlanmıştır. Fenomenolojik desendeki bu araştırmada yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, çalışma grubunda yer alan çoğu öğrencinin İngilizce derslerinin gramer odaklı olduğu ve diğer becerilerin ihmal edildiğini, bu durumun ilköğretimden liseye hatta üniversiteye kadar benzer şekilde sürdüğünü ifade ettiklerini göstermiştir. Öğrencilerin anadilleri olan Türkçe’nin İngilizce ile olan farklı dil yapısı nedeniyle telaffuzda, konuşmada ve gramer yapılarını anlamada güçlük çektiklerini ifade ettikleri görülmüştür. Katılımcılar tarafından tutarlı bir biçimde yansıtılan bir diğer husus ise kendilerine güvenme ve motivasyonlarını artırmaya olan ihtiyaçları olmuştur.

Okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme faaliyetlerini nasıl algıladıklarını incelemeyi amaçlayan bu araştırmada nitel araştırma desenlerinde biri olan olgubilim (fenomenoloji) kullanılmıştır. Araştırmada katılımcılar kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Bu kapsamda bir ilde araştırmacının kolay bir şekilde ulaşabildiği 19 okul öncesi öğretmeni ile araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Veriler içerik analizi tekniğiyle, Excel ve Word programlarından yararlanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak, araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenlerinin görüşleri çerçevesinde; ODÖF’ün (okul dışı öğrenme faaliyetleri) öğretmenler için ağırlıklı olarak öğrenme (kalıcı öğrenme, kapalı ve açık alanlarda gerçekleştirilen öğrenme, öğrenmeyi pekiştirme ve deneyim), çocuğa katkı sağlama (beceri geliştirme ve öğretim program kazanımlarını elde etme) ve ortam (kurum/kuruluşlar, bahçe-sera, tiyatro/sinema ve doğa) anlamlarına geldiği görülmektedir. ODÖF’ün yürütülmesi ve süreçte karşılaşılan sorunlar anlamında öğretmenlere göre başlıca sorunların; çocukların güvenlik ve kontrolü, veli kaygısı ve isteksizliği, faaliyetin maliyeti, öğretim programının tam olarak uygun olmaması, bürokratik prosedürler ve çocuklarla yaşanan iletişim güçlüğü olduğu anlaşılmaktadır. Öğretmenlerin ODÖF açısından yeterlilikleri hakkındaki görüşleri; konuyla ilgili hizmetiçi eğitim almadıklarını ya da yetersiz hizmet içi eğitim aldıklarını ortaya koymaktadır. Ayrıca öğretmenlerin, ODÖF ile ilgili iyi araştırma, ön hazırlık ve plan yapabilmeleri, ilgili kılavuzlardan yararlanabilme ve zor koşullarla baş edebilmeleri konusunda olumlu yeterlik algısına sahip oldukları anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, çocuk güvenliğini sağlama ve çocuklarla baş etmekte zorlanma konusunda olumsuz yeterlik algısına sahip oldukları görülmektedir.

Based in Ankara in Turkey, the independent academic publisher, Akademisyen Publishing House, has been publishing books for almost 30 years. As the directors of Akademisyen Publishing House, we are proud to publish around 1500 books across disciplines so far, especially in Health Sciences. We also publish books in Social Sciences, Educational Sciences, Physical Sciences, and also books on cultural and artistic topics.Akademisyen Publishing House has recently commenced the process of publishing books in the international arena with the “Scientific Research Book” series in Turkish and English. The publication process of the books, which is expected to take place in March and September every year, will continue with thematic subtitles across disciplines