MKMehmet Emin Kurt

Mehmet Emin Kurt

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Mehmet Emin Kurt has a total of 18 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Bridging Counseling Skills and Care Competence in Nurses: The Moderating Effect of Person‐Centered Care Training

    by Cuma Çakmak, Selman Kizilkaya, Mehmet Emin Kurt

    Background: Nurses’ counseling skills are vital for effective patient‐centered care. This study investigated whether person‐centered care training moderates the effect of counseling skills on patient‐centered care competencies. Aim: To determine if receiving person‐centered care training moderates the relationship between nurses’ counseling skills and patient‐centered care competence. Methodology: A descriptive, correlational cross‐sectional study was conducted with 313 nurses from public hospitals in Diyarbakır, Türkiye. Data were collected using the Demographic Characteristics Form, the Counseling in Nursing Scale (CNS), and the Patient‐Centered Care Competency Scale (PCCCS). Descriptive statistics, correlations, and moderation analysis were performed. The moderating effect was tested with the SPSS PROCESS Macro (Model 1, 95% CI). Results: Mean counseling skills score was 43.63 ± 5.410, and patient‐centered care competency score was 58.98 ± 8.189. A strong positive correlation existed between counseling skills and patient‐centered care competencies. Counseling skills positively affected patient‐centered care competencies, but person‐centered care training significantly moderated this effect. The positive effect of counseling skills was less pronounced in nurses who received training compared to those who did not receive training. Conclusion: Nurses’ counseling skills have a positive influence on patient‐centered care competencies. This effect is more pronounced in nurses who lack training in person‐centered care. This highlights the critical role of counseling skills development, especially for untrained nurses, and supports expanding person‐centered care training as a key strategy to enhance patient care quality.

  • SAĞLIK ÇALIŞANLARININ COVID-19 SÜRECİNDEKİ TÜKENMİŞLİK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ: BİR SİSTEMATİK DERLEME (2020-2023)

    by Mehmet Can, Mehmet Emin Kurt

    Sağlık hizmetleri çalışanlarında görevleri gereği hizmet sunulurken meydana gelen birtakım duyarsızlaşmaları, duygusal açıdan kendini tükenmiş hissetmeleri ve bunun yanında çalışanda kişisel başarı ve yeterlilik duygularındaki azalmalar tükenmişlik olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma ile Covid-19 pandemi süreci ile sağlık çalışanlarında görülen tükenmişlik düzeylerini araştırmaya yönelik yapılan bilimsel çalışmaların sistematik olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 2020-2023 yılları arasında yayımlanmış olan makaleler Google Scholar veri tabanından faydalanarak taratılmıştır. Tarama sağlık çalışanlarının Covid-19 sürecindeki tükenmişlik düzeyleri kapsamında olan çalışmaların (sağlık çalışanları, Covid-19, Tükenmişlik düzeyi) anahtar kelimeleri kullanılarak yapılmıştır. Araştırmaya dahil etme kriterlerinde; çalışmanın araştırma makalesi olması, Türkçe olması, Türkiye örneklemi olması ve sağlık çalışanı perspektifinde olması kriterleri göz önünde tutulmuştur. Nöbet usulü çalışanlarda tükenmişliğin normal çalışanlara oranla yüksek olduğu ayrıca haftalık çalışma süresinin artışına paralel olarak tükenmişlik seviyesinin yükseldiği, hastalığa maruz kalan çalışanlarda tükenmişliğin daha fazla olduğunu ifade edebiliriz. Sağlık personelinin Covid-19’ un neden olduğu korku ile tükenmişliği arasında anlamlı bir farkın bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Pandemi sürecinde etkisini özellikle sağlık çalışanları üzerinde daha güçlü gösteren belirsiz, değişken, karmaşık ve muğlak ortamların varlığı, çalışan stresi ve tükenmişlik üzerine etkileri olarak tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde, katılımcıların iş yükü algısı ve tükenmişlik düzeylerinde Covid-19 öncesine göre pandemi sürecinde artışa geçtiği tespit edilmiştir. Sağlık hizmetlerinde pandemi ile mücadelede ön saflarda çalışanlarda iş yükü, duyarsızlaşma ve tükenmişlik seviyelerinin daha yüksek olup; içsel tatmin ve iş tatmini düzeylerinin ise daha düşük olduğu sonucuna varılmıştır.

  • Open Access

    Health Management in the Light of Multidisciplinary Solutions: Home Health Care and Physical Medicine and Rehabilitation

    by Askeri Turken, Mehmet Emin Kurt, Mehmet Aziz Çakmak, Cuma Çakmak

    Bu çalışmanın amacı Evde Sağlık Hizmetleri (ESH) ile artan sağlık yükünü azaltmayı ve kaliteli sağlık hizmeti sunmayı hedefleyen “sağlık sistemlerinin ana kaleleri niteliğindeki sağlık tesisleri”ni nispeten rahatlatmak, sağlık hizmet sunum alanlarını değerlendirmek ve bu alanlarda uygulanabilecek yöntemler hakkında kritik yapmaktır. Multidisipliner bir yaklaşım ile Diyarbakır’da Evde Sağlık Hizmeti sunan 14 kamu hastanesine kayıtlı ESH verileri incelenmiştir. Evde sağlık hizmeti alan hastaların %53,7 (n=5009)’si kadın ve %46,3 (n=4325)’ü erkektir. Hastaların ortalama 2 tanılı ve hizmet sürelerinin ortalama 581 gün olduğu tespit edilmiştir. Örneklemin %44,03’ünün Ev Temelli Rehabilitasyon uygulamalarına aday olabileceği tespit edilmiştir. 822 günlük hizmet süresiyle Konjenital Malformasyon, Deformasyon ve Kromozom Anomalileri (Q00-Q99) ve 813 günlük hizmet süresiyle Kas-İskelet ve Bağ Dokusu Hastalıkları (M00-M99) tanılarına sahip hastaların en uzun süreyle evde sağlık hizmetleri kapsamında takip edildiği tespit edilmiştir. Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon uygulamalarından fayda görebilecek, sağlık tesislerine başvuru oranını düşürebilecek, hastalık yükünü hafifletecek, erken evrede hastaların sosyal yaşamlarına dönmesini hızlandırabilecek ev temelli rehabilitasyona gerek duyulmaktadır. Bu doğrultuda, Evde Rehabilitasyon (ER) uygulayabilecek özelleşmiş ekiplerin oluşturulması önerilmektedir.


  • DENTAL MALPRACTICE CASES IN TURKEY: EVIDENCE BASED ON HIGH COURT DECISIONS

    by Pınar Yalçin Balçik, Cuma Çakmak, Mehmet Emin Kurt, Özkan Adigüzel

    This study aims to examine dental malpractice cases in Turkey through the Supreme Court’s decisions. In this study, the dental malpractice decisions of the Supreme Court of Appeals, one of the highest judicial bodies in Turkey, are evaluated. It is seen that 83.3% of dental malpractice lawsuits filed against dentists occur in private enterprises (private clinics, practice, private hospitals, etc.). It was also discovered that most of the decisions were made in 2014, 2015, and 2018. Furthermore, the majority of the decisions (93.7%) are compensation cases. The cases were brought mainly by adults (89.6%). The patients mostly applied to the dental clinic for a dental prosthesis (25%) and implant (18.8%). Choosing the wrong treatment method (66.7%) and service failure (14.6%) are the leading causes of malpractice. Health consequences such as severe pain (31.3%), inability to fully perform the chewing function due to defective prosthesis (10.4%), mouth sores, and difficulty in swallowing (6.3%) occurred in patients. It was determined that 7 (14.6%) cases had to undergo a second operation due to malpractice. The average amount of pecuniary and non-pecuniary compensation demanded from physicians is 53.431 TL. The majority of the decisions (52.1%) were reversed under Article 428 of the HUMK (Law of Civil Procedure). Like other healthcare professionals, dentists are faced with a malpractice lawsuit and can pay high compensation penalties. There is a need to develop individual, institutional, and national strategies for malpractice, and necessary precautions must be taken.


  • Validity and reliability of the Pandemic Fatigue Scale (PFS) in the Turkish population

    by Mehmet Emin Kurt, Haşim Çapar, Cuma Çakmak, Askeri Türken, Nurettin Menteş

    BACKGROUND: The measures developed to fight the COVID-19 pandemic caused fear, stress and anxiety in people over time. It was reported that pandemic fatigue, associated with the gradual loss of motivation to follow the implemented protective measures, emerged in societies. OBJECTIVE: This cross-sectional-methodological study aimed to validate the Turkish version of the Pandemic Fatigue Scale, developed by Lilleholt et al. (2020). METHODS: A web-based questionnaire was conducted to examine the validity and reliability of the Turkish version of the PFS. 1149 participants from all regions in Turkey participated. Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) were performed. RESULTS: As a result of the KMO and Bartlett’s Test of Sphericity, the scale was suitable for the factor analysis. According to EFA, the scale has two sub-factors. The first sub-factor explained 48.7%, and the second sub-factor explained 16.7% of the total variance. Factor loadings of items varied between 0.67 and 0.89. CFA shows that acceptable fit values were obtained for the RMSEA, GFI, AGFI, CFI, NFI and IFI fit indices. CONCLUSIONS: The results support that PFS is a valid and reliable screening tool that can be used to measure the phenomenon of pandemic fatigue.


  • DETERMINING THE EFFICIENCY OF THE OCCUPATIONAL HEALTH AND SAFETY COURSE FOR STUDENTS

    by Mehmet Ali Şen, Mehmet Emin Kurt, Ahmet Dönder

    Öz Çalışmamız sağlık bölümlerinde öğrenim görmekte olan öğrencilerin iş sağlığı ve güvenliği (İSG) konusunda yeterli bilgiye sahip olup olmadıklarını belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Çalışmamız bir devlet üniversitesindeki sağlık hizmetleri meslek yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilere uygulandı. Araştırmamız tanımlayıcı ve kesitsel tipte olup evrenin bilindiği durumlarda örneklem belirleme formülünden yararlanılıp basit rastgele örnekleme yöntemi ile 150 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmamıza katılan öğrencilerin % 68’i 18-20 yaş arasındaydı. Öğrencilerin %83,3’ü İSG konusunda bir toplantı, konferansa katılmamıştı. Katılımcıların İSG ile ilgili bilgiyi en yüksek oranda okuldan (%30) ve internetten (%20) edindiklerini belirttiler. Öğrenciler, hastanelerdeki İSG kurallarının ihlaliyle oluşacak en büyük riskin (%50,8) bulaşıcı hastalıkların yayılımı olduğunu ve daha sonra (%15,1) yetersiz personel sayısı olduğunu bildirdiler. İSG derslerinin sağlık okullarının müfredatına dâhil olmasını isteyenler %87, okudukları programda ders içeriği olarak bu dersi almak isteyenler ise %82,7’idi. İSG kurallarını bilmenin iş bilincini artıracağını düşünenler %82 oranında en yüksekti. Öğrencilerin %48 meslekleri ile ilgili güncel iş kazalarını biliyordu. Öğrencilerin %89,4’ü ilk yardım derslerini can güvenliğinin sağlanması için faydalı buluyordu. Katılımcıların %68’i İSG kurallarının güvenli çalışma için gerekli olduğunu, % 79,3’ü üretimin İSG’ den daha önemli olmadığını ve %54’ü iş yerinde riskli davranış sergilememenin önemine katılıyordu. İSG konusunda çıkabilecek sorunları daha çok yöneticilerin sorunu olduğunu bildirenler % 69 oranındaydı. Yangın, elektrik ve doğal afet gibi durumlarda öğrencilerin sadece %38’i ne yapacağını biliyordu. İSG’ nin sadece çalışma ortamında değil tüm yaşamda etkili olduğunu düşünenler %90 ve güvenlik kurallarının bazen bile göz ardı edilmemesini düşünenlerin oranı %80,7’idi. Araştırmaya katılan öğrencilerin anket sonuçlarına bakılarak iş sağlığı ve güvenliğinin önemi konusunda farkındalığı yüksek olduğu söylenebilir. Farkındalığın yanı sıra öğrencilerin bilgi ve deneyimlerini artıracak çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Sağlık bölümleri, eğitim, iş sağlığı ve güvenliği

  • Open Access

    Pandemik Yas Ölçeği (PGS) Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

    by Mehmet Emin Kurt, İsMail Bi̇çEr, Cuma Çakmak

    Amaç: Covid-19 nedeniyle kayıp yaşayan bireyler yas sürecine girmektedir. Yasın yarattığı psikolojik etkiden kurtulamamak, işlevsiz yasın ortaya çıkmasına neden olur. Bu çalışmanın amacı, ilişkili olası işlevsel olmayan yas vakalarını belirlemeye yönelik kısa bir ruh sağlığı taraması olan "Pandemik Yas Ölçeği (PGS)"nin Türkçe geçerlilik ve güvenilirlik analizini yapmaktır.Yöntem: Pandemik Yas Ölçeği yapı geçerliliği için Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) yürütülmüştür. Bu çalışma için Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonuçları, AMOS 26 Paket Programı ile elde edilmiştir. AFA sonucunda elde edilen modele Maksimum Olabilirlik Metodu (ML) ile DFA yapılmıştır.Bulgular: Açımlayıcı Faktör Analizi sonuçlarına göre; Lee ve Neimeyer tarafında geliştirilen Pandemik Yas Ölçeği yapısı ile bu çalışma ile elde edilen yapı benzerlik göstermiştir. Ölçek maddelerine ilişkin faktör yüklerinin 0,720 ile 0,826 arasında değiştiği görülmektedir. Doğrulayıcı Faktör Analizi sonuçlarına göre uyum iyiliği değerlerinden RMSEA=0,046; GFI=0,994; AGFI=0,977; CFI=0,995; NFI=0,992; TLI=0,989; IFI=0,995 olarak tespit edilmiştir. Modelle ilgili uyum değerlerinin tek faktörlü yapıda iyi uyum gösterdiği görülmüştür.Sonuç: Elde edilen sonuçlar, Türk toplumunun PGS’nin bir pandemi sırasında klinik çalışmalarda ve uygulamalarda kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir tarama aracı olduğunu göstermektedir.

  • Üniversite Öğrencilerinin Akıllı Telefon Bağımlılıkları ve Baş Ağrısı İle İlişkisi

    by Mehmet Ali Şen, Nurettin Menteş, Mehmet Emin Kurt

    Amaç: Bu araştırma üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılık oranını, etkileyen faktörlerini ve akıllı telefon kullanımının baş ağrısı ile ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gerekçe ve Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı ve kesitsel bir çalışmadır. Örnekleme, bilinen bir popülasyon için örnek belirleme formülü kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında sosyodemografik özellikler, baş ağrısı ile ilgili değişkenler ve “Akıllı Telefon Bağımlılığı Envanteri – Kısa Form (SPAI-SF)” kullanılmıştır. Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA), bağımsız t-testi, Ki-kare analizi ve lojistik regresyon analizi kullanılarak değerlendirildi ve sayılar, yüzdeler ve ortalama±standart sapma olarak ifade edildi. Bulgular: Katılımcıların, %56,6’sı kadın, %43.4’ü erkektir, %55.2’si 20 yaş ve altı yaş grubunda olup %61.4’ü aile evinde %33.5’i yurtta kalmaktadır. Öğrencilerin %86.3’ü mesaj ve/veya telefon açmak için, %72.7’si internet kullanmak için, %69.4’ü sosyal medya kullanmak için vb. nedenlerle akıllı telefon kullandıklarını belirtmektedirler. Öğrencilerin %32.7’si akıllı telefon bağımlısıyken %67.7’si de akıllı telefon bağımlısı değildir. Öğrencilerin akıllı telefon bağımlılık durumuyla baş ağrısı sıklığı, baş ağrısı şiddeti, akıllı telefonları günlük kullanım süresi ve akıllı telefonları uykudan önce kullanım süresi arasında anlamlılık bulunmaktadır (p<0.05). Öğrencilerin erkek olma durumu 2.123 kat, ilk akıllı telefon kullanım yaşındaki bir birimlik artış 1.147 kat ve akıllı telefon bağımlısı olma durumu ise 2.216 kat baş ağrısı sıklığını arttırmaktadır (p<0.05). Sonuç: Çalışmamızda öğrencilerin yaklaşık üçte biri akıllı telefon bağımlısıdır. Öğrencilerin akıllı telefon kullanımının baş ağrısı ile ilişkisi, sık sık baş ağrısı çekenlerin ve baş ağrısı şiddetli olanların ATBÖ-KF puanlarının yüksek bulunmasıyla anlaşılmaktadır. Aşırı akıllı telefon kullanımının sağlık üzerindeki olumsuz etkileri hakkında bilgilendirici faaliyetler yapılması önerilebilir.


  • Open Access

    Adolesan öğrencilerde fiziksel aktivite ve obezitenin adolesan yaşam biçimi, pedometre ve BIA ile değerlendirilmesi

    by Mehmet Bülent Asma, Hanife Andan, Mehmet Emin Kurt, Ali Ceylan

    Adolesan dönem sosyal, psikolojik ve fizyolojik pek çok değişimin yaşandığı dönem olup bu dönemdeki fiziksel aktivite yetersizliği pek çok sağlık sorunlarına neden olmaktadır. Bu çalışmada adolesan öğrencilerde fiziksel aktivitelerinin sağlıklı yaşam biçimi davranış ölçeği, pedometre ve BIA ile değerlendirilmesi ve sağlıklı yaşam davranışı kazanmaları için farkındalık oluşturulması amaçlanmıştır. Katılımcılara sözlü onamları alındıktan sonra demografik özelliklerini içeren yapılandırılmış bir anket ve Adolesan Yaşam Biçimi Ölçeği(ALP)uygulanmıştır. Biyoelektrik empedans analizi (BIA) ile vücut yağ ölçümlerive vücut tipleri belirlenmiştir. Çocukların baskın olan (dominant) el bileğine takılmıştır 7 gün boyunca adım sayıları günlük olarak kaydedilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %45,7’si erkek, %54,3’ü kadın, % %22,5’i erken adölesan, %34,7’si orta adölesan, %42,8’i geç adölesan grubundadır. Adolesanların cinsiyetlerine göre vücut yapıları değerlendirildiğinde erkeklerin %62,1’inin düşük yağve düşük ağırlık veya azyağlı-kaslı yapıda iken, %17,7’si standart, 20,3’ü şişman ya da obezdir. Kız öğrencilerde aynı oranlar sırasıyla %28,7, %44,7, ve %26,6 kadardır. Adolesanların günlük ve haftalık ortalama adım sayıları ile Adolesan Yaşam Biçimi Ölçeği (ALP) alt gruplarından aldıkları puanlar karşılaştırıldığında günlük ve haftalık adım sayıları ile sağlık sorumluluğu ve fiziksel aktivite alt grupları puan ortalamaları arasında pozitif bir korelasyon olduğu bulunmuştur. Çocuk ve adolesanların fiziksel aktivite düzeylerini etkileyen fizyolojik, psikolojik, sosyal ve çevresel birçok faktör vardır. Bu faktörlerin en temel bileşeni yetersiz fiziksel aktivitedir. Fiziksel aktivite düzeyleri vücut yağlanmasını ve obezite oluşumunu etkilemektedir. Çocuklarda ve adölesanlarda ALP, günlük adım sayısı, vücut yağ oranının ölçümü gibi yöntemlerle fiziksel aktivitenin değerlendirilmesi ve sağlığın korunması ve geliştirilmesine yönelik davranış kazandırılması önemlidir.


  • Makine Öğrenmesi Algoritmaları ile Covid-19 Hastalarının Mortalite Risklerinin Hesaplanması

    by Mehmet Aziz Çakmak, Mehmet Emin Kurt, Cuma Çakmak

    Bu çalışmanın amacı, Makine Öğrenmesi algoritmalarıyla Covid-19 tanılı hastaların mortalite riskinin hesaplanmasıdır. Bu çalışmada, web üzerinde açık erişimli olarak yayınlanan Atlanta, Georgia’da Covid-19 tanısı alarak sağlık tesisine yatan hastaların demografik ve klinik verileri kullanılmıştır. Bu veriler üzerinden Karar Ağacı, Rastsal Orman ve Adaptive Boost olarak adlandırılan Makine Öğrenmesi algoritmaları kullanılarak hastaların mortalite riski hesaplanmıştır. Hastaların demografik ve klinik bulgularının mortalite riskleri üzerinde etkili olduğu ve bu doğrultuda oluşturulan Makine Öğrenmesi tabanlı tahmin modellemesinin yüksek güvenirlikle (Acc=83,5) uygulanabileceği görülmüştür. Elde edilen bulgularla birlikte Makine Öğrenmesi yöntemleri kullanılarak yüksek düzeyde güvenilir sınıflandırma modellemeleri oluşturulup hastaların mortalite risklerinin hesaplanması doğrultusunda klinisyenler ve sağlık profesyonellerine hasta önceliklendirme konusunda kılavuz olabilecek karar destek modülleri oluşturulabilmektedir. Web tabanlı modüller oluşturularak sağlık otoritelerine, klinisyenlere ve hastane yöneticilerine yatak doluluğu planlaması açısından etkin ve verimli hazırlık yapabilmeleri açısından bilimsel dayanak oluşturulmaktadır. Gereksiz sağlık harcamalarının ve hastalığı görece hafif geçirme ihtimali olan hastaların gereksiz tedavi almaları önlenebilecektir.