Ufuk Akbayırlı

Introduction: OprD porin plays a critical role in antibiotic uptake. However, the role of OprD in antimicrobial interactions is not yet fully understood. This study investigated the relationship between OprD downregulation and in vitro interactions of meropenem (MEM) with combinations of colistin (CT), ertapenem (ETP), and fosfomycin (FF) in Pseudomonas aeruginosa. Methodology: A total of 40 P. aeruginosa isolates were included in the study and divided into two groups (group-1, 20 isolates with confirmed OprD suppression; group-2; 20 isolates without OprD suppression). Antimicrobial interactions were examined using the checkerboard method. Results: The synergy rates of MEM/CT, MEM/ETP, and MEM/FF combinations in group-1/group-2 isolates were determined as 45%/30%, 5%/5%, and 15%/10% respectively. The minimum inhibitory concentration (MIC) of antimicrobials in combinations were examined for group-1 and group-2 isolates, and a decrease of 90%, 90% for MEM and 70%, 40% for CT was detected in the MEM/CT combination, 50%, 45% for MEM and 35%, 40% for ETP in the MEM/ETP combination, and 35%, 20% for MEM and 55%, 45% for FF in the MEM/FF combination, respectively. Conclusions: While significant synergy was observed between MEM/CT in OprD-deficient isolates, the limited synergistic effects observed with other combinations, such as MEM/ETP and MEM/FF, suggest that the impact of OprD downregulation on antimicrobial resistance is multifactorial and complex. The findings suggest that CT, when combined with MEM, may overcome certain resistance mechanisms mediated by OprD downregulation. Further investigations incorporating molecular diagnostics and in vivo validation are warranted to fully elucidate the therapeutic potential of these combinations.

Yapay zekâ ve makine öğrenmesi, sağlık bilimlerinde tanı, tedavi planlama, hasta izlemi, ilaç güvenliği, laboratuvar süreçleri, görüntü analizi ve sağlık politikaları içinde giderek daha fazla kullanılmaktadır. Bu gelişme, klinik kararların daha ölçülebilir hale gelmesine katkı sağlayabilir. Bunun için veri kalitesi, klinik doğrulama, açıklanabilirlik, etik sorumluluk ve uzman denetimi temel koşullardır. Sağlık Bilimlerinde Yapay Zekâ ve Makine Öğrenmesi Uygulamaları, yapay zekânın sağlık alanındaki kullanımını farklı disiplinlerin güncel bilimsel verileri üzerinden ele almaktadır. Kitapta cerrahi karar destek sistemleri, radyolojik görüntü analizi, ürolitiyazis cerrahisi, klinik eczacılık, farmakovijilans, mikrobiyolojik tanı, dental görüntüleme, kadın sağlığı, nörodejeneratif hastalıklar, dijital biyobelirteçler ve geri ödeme politikaları değerlendirilmektedir. Bu eser, yapay zekâyı sağlık çalışanının yerine geçen bir karar verici olarak değil, uzman kontrolünde kullanılan bilimsel bir destek aracı olarak ele alır. Alanında uzman yazarların katkılarıyla hazırlanan kitap; klinisyenler, araştırmacılar, lisansüstü öğrenciler ve sağlık politikası alanında çalışanlar için akademik bir başvuru kaynağı niteliğindedir.

Paraziter hastalıklar; küresel iklim değişikliği, göç hareketleri, antimikrobiyal direnç, çevresel değişimler ve artan immünsüpresif durumlarla birlikte günümüzde yeniden önem kazanan kritik sağlık sorunları arasında yer almaktadır. Bu dinamik süreç, tıbbi parazitoloji alanında klasik bilgilerin ötesine geçilmesini; moleküler biyoloji, yapay zekâ destekli tanı sistemleri, yeni nesil dizileme teknolojileri ve modern klinik yaklaşımların daha etkin kullanılmasını zorunlu hale getirmiştir. Tıbbi Parazitolojide Güncel Yaklaşımlar ve Klinik Uygulamalar; gastrointestinal parazitlerden karaciğer trematodlarına, deri yerleşimli paraziter hastalıklardan sıtmaya, kene kaynaklı enfestasyonlardan hirudoterapi ve maggoterapiye kadar geniş bir yelpazede güncel bilgileri bir araya getiren kapsamlı bir başvuru kaynağıdır. Kitapta ayrıca rekombinant DNA teknolojileri, moleküler tanı yöntemleri ve yapay zekâ tabanlı uygulamalar gibi geleceğin parazitoloji pratiğini şekillendirecek yenilikçi konular da ele alınmaktadır. Alanında uzman akademisyenlerin katkılarıyla hazırlanan bu eser; tıp öğrencileri, uzmanlık öğrencileri, akademisyenler, araştırmacılar ve sağlık profesyonelleri için hem teorik hem de klinik açıdan güncel ve bilimsel bir rehber niteliği taşımaktadır. Bilimsel gelişmeler ışığında hazırlanan bu kitabın, tıbbi parazitoloji alanına katkı sağlaması ve okuyucular için yol gösterici bir kaynak olması amaçlanmıştır.

Objectives: Mobile phones are a necessity of our daily life and have an important place in the provision of health services. Mobile phones, which are widely used in hospitals by healthcare professionals, pose a risk for nosocomial infections, which are associated with high morbidity, mortality and increased hospitalization costs. In this study, it was aimed to examine the bacterial contamination on mobile phones of healthcare workers and to evaluate its relationship with mobile phone usage habits. Methods: This study was carried out with 89 healthcare professionals working in different units of the hospital. A questionnaire questioning the phone usage habits of health workers was applied, and then microbiological analysis was carried out by taking swab samples from the cell phone surface of these people for culture purposes. Results: The mean age of those included in the study was 35.8 ± 7.9 years. Reproduction was detected on mobile phones of 86 (96.6%) of those included in the study. Microorganism growth was observed in 71 (82.6%) of those who reproduced, which is considered as a member of the skin flora, and potential pathogenic microorganism growth was observed in the phones of the remaining 15 (17.4%). Methicillin sensitive Staphylococcus aureus was found to be the most reproducing potential pathogen, followed by Acinetobacter baumannii. In the study, when those who wash their hands 10 or more times a day and those who wash their hands less than 10, those who do and do not clean their phones, and those who leave and do not leave their mobile phones in the working environment, there was a significant difference between the groups in terms of pathogen reproduction status on their mobile phones (p<0.001, p=0.001 and p<0.001, respectively). Conclusion: Cell phones are a reservoir for microorganisms that can cause nosocomial infections. Mobile phone usage habits of healthcare professionals in patient service delivery should be reviewed and mobile phone usage guides should be developed in hospitals so that necessary precautions can be taken. Amaç: Cep telefonları günlük yaşantımızın bir ihtiyacı olup, sağlık hizmeti sunumunda da önemli bir yere sahiptir. Sağlık çalışanları tarafından hastanede yaygın kullanılan cep telefonları, yüksek morbidite, mortalite ve artan hastaneye yatış maliyetleri ile ilişkilendirilen nozokomiyal enfeksiyonlar için risk oluşturmaktadır. Bu çalışmada sağlık çalışanlarının cep telefonlarındaki bakteriyel kontaminasyonun incelenmesi ve cep telefonu kullanım alışkanlıklarıyla olan ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma hastanenin farklı birimlerinde görevli 89 sağlık çalışanı ile gerçekleştirilmiştir. Sağlık çalışanlarına telefon kullanım alışkanlıklarını sorgulayan anket uygulanmış, sonrasında bu kişilerin cep telefonu yüzeyinden kültür amacıyla sürüntü örneği alınarak mikrobiyolojik analiz gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilenlerin yaş ortalaması 35.8 ± 7.9 yıl olarak bulunmuştur. Çalışmaya alınanların 86’sının (%96.6) cep telefonunda üreme saptanmıştır. Üreme olanların 71’inde (%82.6) deri flora üyesi olarak kabul edilen mikroorganizma üremesi olduğu gözlenmiş, kalan 15 (%17.4) kişinin telefonunda ise potansiyel patojen mikroorganizma üremesi olmuştur. Potansiyel patojen mikroorganizma olarak en fazla üreyen etkenin Metisiline duyarlı Staphylococcus aureus olduğu görülmüş, onu Acinetobacter baumannii takip etmiştir. Çalışmada günde 10 ve üstünde el yıkayanlar ile 10’un altında el yıkayanlar, telefon temizliği yapanlar ve yapmayanlar ve çalışma ortamına cep telefonunu bırakanlar ve bırakmayanlar karşılaştırıldığında, cep telefonunda patojen üreme durumu açısından gruplar arasında anlamlı farklılık izlenmiştir (sırasıyla p<0.001, p=0.001 ve p<0.001). Sonuç: Cep telefonları nozokomiyal enfeksiyonlara sebep olabilecek mikroorganizmalar için bir rezervuar konumundadır. Sağlık çalışanlarının hasta hizmeti sunumunda cep telefonu kullanım alışkanlıkları gözden geçirilmeli ve gerekli tedbirlerin alınabilmesi için hastanelerde cep telefonu kullanım rehberleri geliştirilmelidir.