Yeliz Tunga

This study comprehensively addresses the sustainable integration of Virtual Reality (VR) technologies in education, as well as the development and enhancement process of the Educational Virtual Reality Campus (EVRECA) platform. The research first examines the potential benefits and technical challenges associated with the use of VR technologies in educational environments, focusing on how these technologies can be effectively integrated into educational processes. The EVRECA platform was developed based on a solid technical infrastructure and principles of sustainability, designed to support diverse educational content. In particular, the study delves into the development process of interactive VR modules that enable students to explore complex concepts in immersive virtual environments. During this process, extensive pilot testing was conducted to optimize the user experience, and improvements were made based on user feedback. The study also discusses the access challenges encountered during the broader implementation of VR technologies in education and offers solutions to these issues. Scalable solutions were developed to ensure the EVRECA platform’s accessibility to a wider audience, and the findings from this effort provide valuable insights for future educational technology projects. Ultimately, the study presents recommendations for the widespread adoption and effective integration of sustainable VR applications in educational technologies.

Artificial intelligence (AI) has rapidly emerged as a transformative technology across various disciplines. However, its widespread adoption is accompanied by numerous myths, which are fueled by limited public understanding and can significantly shape how individuals perceive and interact with AI, often leading to negative consequences such as misunderstanding, fear, or resistance. Despite the importance of addressing these myths, research on the prevalence of such beliefs remains insufficient, particularly in the Turkish context. This study aims to determine the prevalence of AI myths among Turkish university students, investigate the factors influencing the adoption of these myths, and compare student perceptions with ChatGPT's responses to the same myths. The study analyzed survey data from 288 students (102 males, 35.4%, and 186 females, 64.6%) using an AI-myth survey consisting of 18 items. Both descriptive and inferential analyses were conducted to determine the prevalence of AI myths and investigate how factors such as academic background, gender, AI-related training, and media consumption influence the adoption of these myths. A comparative analysis was also performed between student responses and ChatGPT’s reactions to these myths. Analysis showed that certain AI myths are particularly prevalent among students. Students from technical disciplines demonstrated a greater ability to identify these myths, while prior AI training and media consumption had minimal impact. ChatGPT’s responses highlighted areas where better communication about AI is needed. The findings suggest that improving AI literacy and dispelling myths are essential for preparing students for more informed engagement with AI technologies.

Literatürde öğretim yöntem ve teknik bilgisinin öğretmenlerin mesleki repertuarında önemli bir yer tuttuğu ve etkili bir öğretim için geniş bir repertuar gerekliliği vurgulanmaktadır. Bu çalışma, öğretmenlerin öğretim yöntem ve teknikleri tercihlerinin branşlara göre nasıl şekillendiğini inceleyerek, öğretmenlerin bu yöntem ve tekniklerin öğrenildiği lisans düzeyinde aldıkları öğretim yöntem ve teknikleri eğitimine yönelik görüşlerini ve bu tür bir eğitime ihtiyaç duyma durumlarını tespit etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma yöntemi olarak betimsel bir araştırma benimsenmiş ve katılımcılar Dijital Öğretmenler Projesi kapsamında düzenlenen eğitimlere katılan 965 ilkokul ve ortaokul öğretmenlerinden oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak sunum hazırlama ödevi ve anket formu kullanılmıştır. Katılımcıların hazırladığı sunumlar ve anket cevapları betimsel istatistikler ve içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Öğretmenlerin sunum hazırlamayı tercih ettikleri yöntem ve teknikler arasında sıklıkla altı şapkalı düşünme, beyin fırtınası, problem çözme ve drama gibi geleneksel yöntem ve tekniklerin ön planda olduğu belirlenmiştir. Bunun yanı sıra, çalışma sonucunda öğretmenlerin yarısından fazlası lisans düzeyinden verilen öğretim yöntem ve teknikleri eğitimini yeterli bulmadıkları ifade etmişlerdir. Araştırmanın bulguları, öğretmenlerin öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin mesleki ihtiyaçlarının ve beklentilerinin anlaşılması açısından önemli bir katkı sağlamaktadır.

Nöromit (NöroEfsane), beyin ve öğrenme arasındaki yanlış anlamaları ifade eden bir kavramdır. Nöromitlerin yaygınlığını belirlemek, onları çürütmek için atılan ilk adım olarak görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki öğretmenler arasındaki nöromitlerin yaygınlığını ve yordayıcılarını belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda, 19 genel beyin bilgisi ve 21 nöromit ifadesi içeren eğitsel nöromitler anketi kullanılarak 2020-2021 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde devlet okullarında çalışmakta olan 730 ilköğretim ve ortaokul öğretmeninden veri toplanmıştır. Bulgular, öğretmenler arasında en yaygın mitlerin öğrenme stilleri, çoklu zeka ve zenginleştirilmiş ortam olduğunu göstermiştir. Hemisferik hakimiyet (sağ beyin-sol beyin), Mozart etkisi, BrainGYM, kritik dönem, yağ asitleri, uykurken öğrenme, beynin %10’unu kullanma mitlerine ise öğretmenlerin %50'sinden fazlasının inanıldığı bulunmuştur. Regresyon analizi, cinsiyetin, mesleki deneyiminin, popüler bilim yayınlarını okumanın mitlere inanma sayısını anlamlı şekilde yordamadığını göstermiştir. Genel beyin bilgisi, hakemli dergileri okuma ve nörobilim eğitimi alma istatistiksel olarak anlamlı yordayıcılar olarak bulunmuştur. Çalışma sonunda gelecek araştırma ve uygulamalar için öneriler sunulmuştur.