Oya Cengiz
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Previous Organizations / Institutes
The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years
Research Subjects
Oya Cengiz has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Didem Kiray
Lider Yonetim OSGB, 17020 Çanakkale, Türkiye
8 shared publications - Ahmet Semih Deniz1 shared publication
- Ayhan Sinan Uzun
Süleyman Demirel Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü
1 shared publication - Betül Çoşkun Önal
Department of Geological Engineering, Fırat University, Elâzığ, Türkiye
1 shared publication - Ertan Özeğdemir
Buca-VIP-Science Preparatory School, 35390 İzmir, Turkey
1 shared publication - Maksat Beki̇yev
Süleyman Demirel Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
Petrography, Geochemistry, and Magmatic Processes of Oligocene-Miocene Tuzla Volcanics, Biga Peninsula, NW Türkiye
The Tuzla area, located in the Ayvacık district of Çanakkale (Biga Peninsula, northwestern Türkiye), hosts a Oligocene-Miocene volcanic system comprising andesitic, dacitic, rhyolitic lavas, trachyandesite, pyroclastics, and ignimbrites, and the Kestanbol Pluton. Petrographic and X-ray diffraction (XRD) analyses indicate that the altered volcanic units are dominated by porphyritic dacitic/rhyodacitic and trachyandesitic rocks, with silicification, iron oxide formation, and opacification. XRD results reveal smectite, smectite–illite/mica, illite–mica, kaolinite, cristobalite–opal, K-feldspar, plagioclase, dolomite, hematite, and quartz as the principal mineral phases. Geochemical data, including rare earth elements (REEs), suggest that fractional crystallization of primary mineral phases played a major role in controlling magmatic evolution. Chondrite-normalized REE patterns display enrichment in light REEs relative to heavy REEs, indicating derivation from a common magma source. K2O–Na2O and (Na2O + K2O)–FeOᵗ–MgO (AFM) diagrams show high-K calc-alkaline, calc-alkaline, and tholeiitic affinities, with most rhyodacite/dacite and all trachyandesite samples plotting in the tholeiitic field. Tectonic discrimination diagrams indicate formation in both volcanic arc and intraplate tectonic settings. Moderate enrichments in Ba and Sr reflect magmatic evolution and source characteristics, whereas the highest concentrations are attributed to post-magmatic fluid–rock interaction. Overall, the Tuzla volcanic rocks originated from a collision-related enriched lithospheric mantle source and subsequently evolved through fractional crystallization and assimilation processes, accompanied by crustal contamination and variable hydrothermal overprint.
Open AccessPetrography, Geochemistry, and Magmatic Processes of Oligocene-Miocene Tuzla Volcanics, Biga Peninsula, NW Türkiye
The Tuzla area, located in the Ayvacık district of Çanakkale (Biga Peninsula, northwestern Türkiye), hosts a Oligocene-Miocene volcanic system comprising andesitic, dacitic, rhyolitic lavas, trachyandesite, pyroclastics, and ignimbrites, and the Kestanbol Pluton. Petrographic and X-ray diffraction (XRD) analyses indicate that the altered volcanic units are dominated by porphyritic dacitic/rhyodacitic and trachyandesitic rocks, with silicification, iron oxide formation, and opacification. XRD results reveal smectite, smectite–illite/mica, illite–mica, kaolinite, cristobalite–opal, K-feldspar, plagioclase, dolomite, hematite, and quartz as the principal mineral phases. Geochemical data, including rare earth elements (REEs), suggest that fractional crystallization of primary mineral phases played a major role in controlling magmatic evolution. Chondrite-normalized REE patterns display enrichment in light REEs relative to heavy REEs, indicating derivation from a common magma source. K2O–Na2O and (Na2O + K2O)–FeOᵗ–MgO (AFM) diagrams show high-K calc-alkaline, calc-alkaline, and tholeiitic affinities, with most rhyodacite/dacite and all trachyandesite samples plotting in the tholeiitic field. Tectonic discrimination diagrams indicate formation in both volcanic arc and intraplate tectonic settings. Moderate enrichments in Ba and Sr reflect magmatic evolution and source characteristics, whereas the highest concentrations are attributed to post-magmatic fluid–rock interaction. Overall, the Tuzla volcanic rocks originated from a collision-related enriched lithospheric mantle source and subsequently evolved through fractional crystallization and assimilation processes, accompanied by crustal contamination and variable hydrothermal overprint.
- 5 November 2025
- Published by Springer Nature in Arabian Journal for Science and Engineering
- Vol. 51 (11) , 14305-14330
Geochemical Evidence of the Lateritic Bauxite Deposits in the Sücüllü-Yalvaç Region (NE Isparta Angle, Southwestern Türkiye) with Emphasis on a Basic Source
- 5 November 2025
- Published by Springer Nature in Arabian Journal for Science and Engineering
- Vol. 51 (11) , 14305-14330
Geochemical Evidence of the Lateritic Bauxite Deposits in the Sücüllü-Yalvaç Region (NE Isparta Angle, Southwestern Türkiye) with Emphasis on a Basic Source
- Open Access
Petrography and Geochemistry of the Middle Jurassic–Lower Cretaceous Limestones from the Mustafakemalpaşa Quarries, Bursa, Turkey: The Depositional Environmental and Diagenetic Processes
Inatlar limestone, which is dated to the Middle Jurassic–Lower Cretaceous, is exposed between the villages of Kabulbaba and Söğütalan in the Mustafakemalpaşa district of Bursa, Turkey. This study investigates its mineralogical, petrographic, and geochemical characteristics, focusing on major, trace, and rare earth element (REEs) compositions to interpret the depositional environment, paleoenvironmental conditions, and diagenetic processes. Petrographic analysis identified four main limestone types: siliceous, micritic, fossiliferous, and dolomitic. REEs geochemistry indicates enrichment in heavy REEs (HREEs), depletion in light REEs (LREEs), and characteristic anomalies with negative Ce and Eu and positive La, suggesting an open marine depositional environment and early diagenesis. Trace element data point to deposition in settings ranging from continental margins to open marine environments. Ni and V concentrations reflect a spectrum of depositional conditions, including terrestrial, transitional (oxic–dysoxic), and marine anoxic settings. Z values support the theory that the limestones have a marine origin. δ13C and δ18O isotope values indicate deposition in both hydrothermal and typical marine carbonate environments. Y/Ho and Er/Nd ratios reveal the influence of terrestrial input, as well as diagenetic and detrital material. Furthermore, V/(V + Ni) ratios reflect fluctuating oxic to suboxic/anoxic conditions, while Ni/Co ratios indicate predominantly euxinic and, to a lesser extent, anoxic conditions. Altogether, these geochemical signatures suggest that the Inatlar limestone was deposited in a dynamic marine system characterized by variable redox states and salinity fluctuations.
Open AccessPetrography and Geochemistry of the Middle Jurassic–Lower Cretaceous Limestones from the Mustafakemalpaşa Quarries, Bursa, Turkey: The Depositional Environmental and Diagenetic Processes
Inatlar limestone, which is dated to the Middle Jurassic–Lower Cretaceous, is exposed between the villages of Kabulbaba and Söğütalan in the Mustafakemalpaşa district of Bursa, Turkey. This study investigates its mineralogical, petrographic, and geochemical characteristics, focusing on major, trace, and rare earth element (REEs) compositions to interpret the depositional environment, paleoenvironmental conditions, and diagenetic processes. Petrographic analysis identified four main limestone types: siliceous, micritic, fossiliferous, and dolomitic. REEs geochemistry indicates enrichment in heavy REEs (HREEs), depletion in light REEs (LREEs), and characteristic anomalies with negative Ce and Eu and positive La, suggesting an open marine depositional environment and early diagenesis. Trace element data point to deposition in settings ranging from continental margins to open marine environments. Ni and V concentrations reflect a spectrum of depositional conditions, including terrestrial, transitional (oxic–dysoxic), and marine anoxic settings. Z values support the theory that the limestones have a marine origin. δ13C and δ18O isotope values indicate deposition in both hydrothermal and typical marine carbonate environments. Y/Ho and Er/Nd ratios reveal the influence of terrestrial input, as well as diagenetic and detrital material. Furthermore, V/(V + Ni) ratios reflect fluctuating oxic to suboxic/anoxic conditions, while Ni/Co ratios indicate predominantly euxinic and, to a lesser extent, anoxic conditions. Altogether, these geochemical signatures suggest that the Inatlar limestone was deposited in a dynamic marine system characterized by variable redox states and salinity fluctuations.
- 15 January 2025
- Published by Black Sea Journal of Engineering and Science in Black Sea Journal of Engineering and Science
- Vol. 8 (1) , 58-74
Alt Paleozoyik Yaşlı Sultandede Metasedimanter Kayaçların Jeokimyası, Kökeni ve Tektonik Yerleşimi (Dinek, Şarkikaraağaç-Isparta, GB Türkiye)
Alt Paleozoyik yaşlı metasedimanter kayaçlar (Sultandede Formasyonu) Türkiye’nin güneyinde bulunan Orta Toroslar’daki Sultandağ Bloğu’nun (Isparta) Dinek (Şarkikaraağaç-Isparta) güneydoğusunda yüzlek vermektedir. Bu çalışmanın amacı, Geyikdağı Birliği içerisindeki düşük dereceli metamorfizma geçiren Alt Paleozoyik yaşlı Sultandede metasedimanter kayaçlarının kökenini, kaynak kayacını ve tektonik ortamlarını petrografik ve jeokimyasal analizler ile ortaya koymaktır. Sultandede Formasyonu sleyt, fillit, metakumtaşı, metakarbonatlar, yumrulu metakireçtaşı, kalkşist, muskovit-serizit-kuvars şist, metakuvarsit ve mermer türü litolojilerden meydana gelmektedir. Petrografik analiz temelinde şist numuneleri muskovit, serizit, kuvars, barit, opak mineral ve demiroksit ayrışma mineralleri, kalkşist numuneleri de kalsit, kuvars, barit, serizit, muskovit ve limonit içermektedir. Kondrite göre normalize edilmiş nadir toprak elementlerinin (NTE) dağılım desenlerinde Sultandede metamorfik kayaçlarında hafif nadir toprak elementlerinden (HNTE) ağır nadir toprak elementlerine (ANTE) doğru bir azalmanın olduğu, HNTE'lerin ANTE'lere göre göreceli olarak zenginleştiği gözlenmektedir. Eu anomalisi (Eu/Eu*= 0,55-0,98) ve Ce anomalisinde belirgin negatif anomali ve pozitif Gd anomalisi gözlenmiştir. Metasedimanter kayaçların felsik, tortullaşma sonrası oluştuğu ve kıta kenar rejimini karakterize ettiği tespit edilmiştir. Ana element jeokimyası ve iz-nadir toprak element oranları ile yapılan sınıflama ve kaynak kayaç diyagramlarından (La/Th ve Hf) elde edilen veriler, bu kayaçların mağmatik (felsik ve ortaç) ve geri dönüştürülmüş önceden var olan sedimanter kaynaktan türediğini ve üst kıtasal kabuk eğilimi gösterdiğini belirtmektedir. Şist ve kalkşist numunelerinin ortalama Th/U değeri (6,87) üst kıta kabuk değerinden (3,82) daha yüksektir. Bu sonuç, önceki aşınma eğilimini takip ettiğini ve metasedimanter kayaçların yoğun aşınmaya maruz kaldığının işaretidir. Ni/Co ve V/(V + Ni) jeokimyasal parametreleri, metasedimanter kayaçların oksik ortamı ve disoksik, anoksik ve öksinik koşulları altında biriktiğini göstermektedir.
- 15 January 2025
- Published by Black Sea Journal of Engineering and Science in Black Sea Journal of Engineering and Science
- Vol. 8 (1) , 58-74
Alt Paleozoyik Yaşlı Sultandede Metasedimanter Kayaçların Jeokimyası, Kökeni ve Tektonik Yerleşimi (Dinek, Şarkikaraağaç-Isparta, GB Türkiye)
Alt Paleozoyik yaşlı metasedimanter kayaçlar (Sultandede Formasyonu) Türkiye’nin güneyinde bulunan Orta Toroslar’daki Sultandağ Bloğu’nun (Isparta) Dinek (Şarkikaraağaç-Isparta) güneydoğusunda yüzlek vermektedir. Bu çalışmanın amacı, Geyikdağı Birliği içerisindeki düşük dereceli metamorfizma geçiren Alt Paleozoyik yaşlı Sultandede metasedimanter kayaçlarının kökenini, kaynak kayacını ve tektonik ortamlarını petrografik ve jeokimyasal analizler ile ortaya koymaktır. Sultandede Formasyonu sleyt, fillit, metakumtaşı, metakarbonatlar, yumrulu metakireçtaşı, kalkşist, muskovit-serizit-kuvars şist, metakuvarsit ve mermer türü litolojilerden meydana gelmektedir. Petrografik analiz temelinde şist numuneleri muskovit, serizit, kuvars, barit, opak mineral ve demiroksit ayrışma mineralleri, kalkşist numuneleri de kalsit, kuvars, barit, serizit, muskovit ve limonit içermektedir. Kondrite göre normalize edilmiş nadir toprak elementlerinin (NTE) dağılım desenlerinde Sultandede metamorfik kayaçlarında hafif nadir toprak elementlerinden (HNTE) ağır nadir toprak elementlerine (ANTE) doğru bir azalmanın olduğu, HNTE'lerin ANTE'lere göre göreceli olarak zenginleştiği gözlenmektedir. Eu anomalisi (Eu/Eu*= 0,55-0,98) ve Ce anomalisinde belirgin negatif anomali ve pozitif Gd anomalisi gözlenmiştir. Metasedimanter kayaçların felsik, tortullaşma sonrası oluştuğu ve kıta kenar rejimini karakterize ettiği tespit edilmiştir. Ana element jeokimyası ve iz-nadir toprak element oranları ile yapılan sınıflama ve kaynak kayaç diyagramlarından (La/Th ve Hf) elde edilen veriler, bu kayaçların mağmatik (felsik ve ortaç) ve geri dönüştürülmüş önceden var olan sedimanter kaynaktan türediğini ve üst kıtasal kabuk eğilimi gösterdiğini belirtmektedir. Şist ve kalkşist numunelerinin ortalama Th/U değeri (6,87) üst kıta kabuk değerinden (3,82) daha yüksektir. Bu sonuç, önceki aşınma eğilimini takip ettiğini ve metasedimanter kayaçların yoğun aşınmaya maruz kaldığının işaretidir. Ni/Co ve V/(V + Ni) jeokimyasal parametreleri, metasedimanter kayaçların oksik ortamı ve disoksik, anoksik ve öksinik koşulları altında biriktiğini göstermektedir.
- Open Access
Petrography and Geochemistry of Hydrothermal Alteration in the Low-Sulfidation Epithermal Kestanelik Au Deposit, Biga Peninsula, NW Turkey
In this study, the facies and degrees of hydrothermal alteration related to the low-sulfidation epithermal Kestanelik Au deposit in the Biga Peninsula metallogenic province are identified through petrographic studies and analysis of geochemical characteristics, such as mass changes, molar element ratios, and alteration indices. The gold mineralization is located in silicified zones containing veins and stockwork veinlets of silica. In the Kestanelik Au deposit, common hydrothermal alteration is mainly found in the Permian-Upper Cretaceous Çamlıca basement metamorphics and the Eocene granodiorite, and less often in the Eocene Şahinli volcanic rocks of the Karabiga Massif on the Peninsula. Based on mineralogical and geochemical studies conducted on altered samples, four different alteration facies are defined as silicic, sericitic, argillic, and propylitic, which show remarkable differences in the behavior of REEs, Si, K, Al, Na, and Ca elements. The hydrothermal fluids that caused alteration in the Kestanelik Au mineralization and host rocks had low REE contents because of REE mobilization. In addition, the kaolinization of feldspars and micas, and the chloritization of biotite and feldspars, may have caused negative Eu anomalies. The characterization of rocks subjected to hydrothermal alteration that are most influenced by diverse K-metasomatism with the largest K gains and losses in Na–Ca is illustrated by molar element ratio plots. Depending on the intensity of K-metasomatism, gold mineralization increases with increasing K trends toward gold ore veins. In the Kestanelik Au field, the argillic, sericitic, and propylitic alteration types from the zones enclosing the Au ore veins are revealed using the Ishikawa alteration index and chlorite–carbonate–pyrite index. Mass changes in the altered rocks indicate that there are gains in Si, K, and Al, and losses in Na and Ca with the increasing intensity of alteration toward the ore veins. The results confirm the presence of silicic and K–metasomatic (sericite and argillic) and propylitic (Fe-rich chloride) alteration zoning extending from the inner regions to the outer regions, which characterize the epithermal ore systems.
Open AccessPetrography and Geochemistry of Hydrothermal Alteration in the Low-Sulfidation Epithermal Kestanelik Au Deposit, Biga Peninsula, NW Turkey
In this study, the facies and degrees of hydrothermal alteration related to the low-sulfidation epithermal Kestanelik Au deposit in the Biga Peninsula metallogenic province are identified through petrographic studies and analysis of geochemical characteristics, such as mass changes, molar element ratios, and alteration indices. The gold mineralization is located in silicified zones containing veins and stockwork veinlets of silica. In the Kestanelik Au deposit, common hydrothermal alteration is mainly found in the Permian-Upper Cretaceous Çamlıca basement metamorphics and the Eocene granodiorite, and less often in the Eocene Şahinli volcanic rocks of the Karabiga Massif on the Peninsula. Based on mineralogical and geochemical studies conducted on altered samples, four different alteration facies are defined as silicic, sericitic, argillic, and propylitic, which show remarkable differences in the behavior of REEs, Si, K, Al, Na, and Ca elements. The hydrothermal fluids that caused alteration in the Kestanelik Au mineralization and host rocks had low REE contents because of REE mobilization. In addition, the kaolinization of feldspars and micas, and the chloritization of biotite and feldspars, may have caused negative Eu anomalies. The characterization of rocks subjected to hydrothermal alteration that are most influenced by diverse K-metasomatism with the largest K gains and losses in Na–Ca is illustrated by molar element ratio plots. Depending on the intensity of K-metasomatism, gold mineralization increases with increasing K trends toward gold ore veins. In the Kestanelik Au field, the argillic, sericitic, and propylitic alteration types from the zones enclosing the Au ore veins are revealed using the Ishikawa alteration index and chlorite–carbonate–pyrite index. Mass changes in the altered rocks indicate that there are gains in Si, K, and Al, and losses in Na and Ca with the increasing intensity of alteration toward the ore veins. The results confirm the presence of silicic and K–metasomatic (sericite and argillic) and propylitic (Fe-rich chloride) alteration zoning extending from the inner regions to the outer regions, which characterize the epithermal ore systems.
- Open Access
- 4 March 2024
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 67, 1-32
Karadoru ve Karaköy (Biga Yarımadası, Çanakkale) Arasındaki Pb-Zn-Cu Cevherleşmelerinin Kökeni, Jeokimyası ve Kükürt İzotop Oranları
Bu çalışma Biga Yarımadası (KB Türkiye)’nda yer alan Karadoru (Biga, Çanakkale) ve Karaköy (Yenice, Çanakkale) arasındaki Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinin jeokimyasını ve kükürt izotop oranlarıile kökenini ortaya koymaya yöneliktir. İncelenen cevherleşmeler, Karadoru, Peynirderesi, Madençeşme (Biga, Çanakkale) ve Karaköy (Yenice, Çanakkale) olmak üzere toplam 4 lokasyonda gözlenmektedir. Bölgenin en alt tektonostratigrafik birimini Karakaya Kompleksi oluşturmaktadır. Karakaya Kompleksinin birimi olan ve başlıca metabazik kayaçları içeren Nilüfer birimi onun üzerinde de kireçtaşları, spilitik bazalt, diyabaz ve arkozik kumtaşlarını kapsayan Hodul birimi yer alır. Karakaya Kompleksine ait birimlerini Oligosen-Miyosen yaşlı Karadoru, Sarıçayır ve Soğucak granitoyidleri kesmektedir. Bölgede yüzlek veren birçok plütonik kütlelerin Karakaya Kompleksi (Nilüfer ve Hodul)’ne ait birimleri kestiği lokasyonlarda skarn zonları gelişmiştir. Karadoru, Sarıçayır ve Soğucak granitoyid kayaçları üzerine Miyosen yaştaki Çan volkanitleri gelir. İncelenen Pb-Zn-Cu cevherleşmeleri Karakaya Kompleksi içerisindeki Karadoru ve Madençeşme lokasyonlarında Nilüfer biriminde (epimetamorfikler), Peynirderesi ve Karaköy (Arapuçandere) mevkiilerinde Hodul birimi (metadiyabazve kristalize kireçtaşı) içerisinde damar şeklinde yataklanmaktadır. Cevherleşmenin mineral parajenezini galen, kalkopirit, sfalerit cevher mineralleri ile pirit, limonit, hematit, malakit, manganoksit, kuvars, kalsit ve klorit oluşturmaktadır. Çalışma alanındaki cevherli zonlardan alınan galen ve pirit numunelerinin δ34S değerleri sırasıyla Karadoru ‰ -3,4 ve ‰-3,9, Karaköy ‰-1,7 ve ‰ -1,6, Peynirderesi ‰ -1,7 ve ‰ -4,0 şeklindedir. İncelenen Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinde galenlerde Sb/Bi oranının 0,06-0,34 ppm, piritlerde Co/Ni oranı 1-10 ppm arasında olması, kükürt izotop oranlarının negatif değerlerde olması, cevherleşmenin magmatik hidrotermal kökenli ve I-tipi bir magmatik aktiviteye bağlı olduğunaişaret etmektedir. Buna ek olarak, Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinin damar şeklinde epijenetik yataklanması, iz element içeriklerinin (Pb, Zn, Cu, Bi, Sb, Ag, Au, W, As) yüksekliği ve silisleşme, serizitleşme, killeşme ve limonitleşme alterasyonlarının gözlenmesi de cevherleşmenin hidrotermal kökenli olduğunu destekler niteliktedir.
- 4 March 2024
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 67, 1-32
Open AccessKaradoru ve Karaköy (Biga Yarımadası, Çanakkale) Arasındaki Pb-Zn-Cu Cevherleşmelerinin Kökeni, Jeokimyası ve Kükürt İzotop Oranları
Bu çalışma Biga Yarımadası (KB Türkiye)’nda yer alan Karadoru (Biga, Çanakkale) ve Karaköy (Yenice, Çanakkale) arasındaki Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinin jeokimyasını ve kükürt izotop oranlarıile kökenini ortaya koymaya yöneliktir. İncelenen cevherleşmeler, Karadoru, Peynirderesi, Madençeşme (Biga, Çanakkale) ve Karaköy (Yenice, Çanakkale) olmak üzere toplam 4 lokasyonda gözlenmektedir. Bölgenin en alt tektonostratigrafik birimini Karakaya Kompleksi oluşturmaktadır. Karakaya Kompleksinin birimi olan ve başlıca metabazik kayaçları içeren Nilüfer birimi onun üzerinde de kireçtaşları, spilitik bazalt, diyabaz ve arkozik kumtaşlarını kapsayan Hodul birimi yer alır. Karakaya Kompleksine ait birimlerini Oligosen-Miyosen yaşlı Karadoru, Sarıçayır ve Soğucak granitoyidleri kesmektedir. Bölgede yüzlek veren birçok plütonik kütlelerin Karakaya Kompleksi (Nilüfer ve Hodul)’ne ait birimleri kestiği lokasyonlarda skarn zonları gelişmiştir. Karadoru, Sarıçayır ve Soğucak granitoyid kayaçları üzerine Miyosen yaştaki Çan volkanitleri gelir. İncelenen Pb-Zn-Cu cevherleşmeleri Karakaya Kompleksi içerisindeki Karadoru ve Madençeşme lokasyonlarında Nilüfer biriminde (epimetamorfikler), Peynirderesi ve Karaköy (Arapuçandere) mevkiilerinde Hodul birimi (metadiyabazve kristalize kireçtaşı) içerisinde damar şeklinde yataklanmaktadır. Cevherleşmenin mineral parajenezini galen, kalkopirit, sfalerit cevher mineralleri ile pirit, limonit, hematit, malakit, manganoksit, kuvars, kalsit ve klorit oluşturmaktadır. Çalışma alanındaki cevherli zonlardan alınan galen ve pirit numunelerinin δ34S değerleri sırasıyla Karadoru ‰ -3,4 ve ‰-3,9, Karaköy ‰-1,7 ve ‰ -1,6, Peynirderesi ‰ -1,7 ve ‰ -4,0 şeklindedir. İncelenen Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinde galenlerde Sb/Bi oranının 0,06-0,34 ppm, piritlerde Co/Ni oranı 1-10 ppm arasında olması, kükürt izotop oranlarının negatif değerlerde olması, cevherleşmenin magmatik hidrotermal kökenli ve I-tipi bir magmatik aktiviteye bağlı olduğunaişaret etmektedir. Buna ek olarak, Pb-Zn-Cu cevherleşmelerinin damar şeklinde epijenetik yataklanması, iz element içeriklerinin (Pb, Zn, Cu, Bi, Sb, Ag, Au, W, As) yüksekliği ve silisleşme, serizitleşme, killeşme ve limonitleşme alterasyonlarının gözlenmesi de cevherleşmenin hidrotermal kökenli olduğunu destekler niteliktedir.
- Open Access
- 10 January 2024
- Published by MDPI AG in Preprints.org
Petrography and Geochemistry of Hydrothermal Alteration at the Low Sulphidation Epithermal Kestanelik Au Deposit, Biga Peninsula, Nw Turkey
This study identifies the facies and degrees of hydrothermal alteration related to the low sulphida-tion epithermal Kestanelik Au deposit in the Biga Peninsula metallogenic province through petro-graphic studies and analysis of geochemical characteristics, such as mass changes, molar element ratios, and alteration indices. The gold mineralization is located in silicified zones containing veins and stockwork veinlets of quartz. These zones are found within the Permian-Upper Cretaceous aged Çamlıca basement metamorphics and Eocene aged Kestanelik granodiorite of the Karabiga Massif on the Biga Peninsula. The mineralization is influenced by tectonic structures such as quartz veins and faults. In the Kestanelik Au deposit, common hydrothermal alteration occurs mainly in the metamorphics and granodiorite, and less often in volcanic rocks. Based on miner-alogical and geochemical studies conducted on altered samples, four different alteration facies were defined as silicic, sericitic, argillic and propylitic, which show remarkable differences in the behaviour of REE, Si, K, Al, Na and Ca elements. The characterization of rocks subjected to hy-drothermal alteration that are most influenced by diverse K metasomatism with the largest K gains and losses of Na-Ca, is illustrated by molar element ratio plots. Depending on the severity of K-metasomatism, gold mineralization rises with increasing K trends towards gold ore veins. In the Kestanelik Au field, the alteration types of argillic, sericitic, propylitic and adularia from the alter-ation zones enclosing the Au ore veins, were revealed by the alteration index and chlo-rite-carbonate-pyrite index. Mass changes in the altered rocks indicate that there are gains in Si, K, Al, and losses in Na and Ca with the increasing intensity of alteration towards the Kestanelik ore veins. The results confirm the presence of silicic and K-metasomatic (sericite and argillic) propylit-ic (Fe-rich chloride) alteration zoning extending from the inner regions to the outer regions, which characterize the epithermal ore systems. It has been revealed from the data obtained in this study that the intensity of potassium metasomatism that occurs in acidic rocks is greater than that found in intermediate and mafic rocks. The hydrothermal fluids that cause alteration in Kestanelik Au mineralization and host rocks had low contents of REE due to REE mobilization, and the kaolini-zation of feldspars and micas, and the chloritization of biotite and feldspars, may cause negative Eu anomalies.
- 10 January 2024
- Published by MDPI AG in Preprints.org
Open AccessPetrography and Geochemistry of Hydrothermal Alteration at the Low Sulphidation Epithermal Kestanelik Au Deposit, Biga Peninsula, Nw Turkey
This study identifies the facies and degrees of hydrothermal alteration related to the low sulphida-tion epithermal Kestanelik Au deposit in the Biga Peninsula metallogenic province through petro-graphic studies and analysis of geochemical characteristics, such as mass changes, molar element ratios, and alteration indices. The gold mineralization is located in silicified zones containing veins and stockwork veinlets of quartz. These zones are found within the Permian-Upper Cretaceous aged Çamlıca basement metamorphics and Eocene aged Kestanelik granodiorite of the Karabiga Massif on the Biga Peninsula. The mineralization is influenced by tectonic structures such as quartz veins and faults. In the Kestanelik Au deposit, common hydrothermal alteration occurs mainly in the metamorphics and granodiorite, and less often in volcanic rocks. Based on miner-alogical and geochemical studies conducted on altered samples, four different alteration facies were defined as silicic, sericitic, argillic and propylitic, which show remarkable differences in the behaviour of REE, Si, K, Al, Na and Ca elements. The characterization of rocks subjected to hy-drothermal alteration that are most influenced by diverse K metasomatism with the largest K gains and losses of Na-Ca, is illustrated by molar element ratio plots. Depending on the severity of K-metasomatism, gold mineralization rises with increasing K trends towards gold ore veins. In the Kestanelik Au field, the alteration types of argillic, sericitic, propylitic and adularia from the alter-ation zones enclosing the Au ore veins, were revealed by the alteration index and chlo-rite-carbonate-pyrite index. Mass changes in the altered rocks indicate that there are gains in Si, K, Al, and losses in Na and Ca with the increasing intensity of alteration towards the Kestanelik ore veins. The results confirm the presence of silicic and K-metasomatic (sericite and argillic) propylit-ic (Fe-rich chloride) alteration zoning extending from the inner regions to the outer regions, which characterize the epithermal ore systems. It has been revealed from the data obtained in this study that the intensity of potassium metasomatism that occurs in acidic rocks is greater than that found in intermediate and mafic rocks. The hydrothermal fluids that cause alteration in Kestanelik Au mineralization and host rocks had low contents of REE due to REE mobilization, and the kaolini-zation of feldspars and micas, and the chloritization of biotite and feldspars, may cause negative Eu anomalies.
- Open Access
- 8 January 2023
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 66 (1) , 1-22
Kestanelik Granitoyidinin Petrografik ve Jeokimyasal Özellikleri (Çanakkale, Biga Yarımadası)
Bu çalışmada, Biga Yarımadasında Çanakkale’nin Lapseki ilçesine bağlı Şahinli köyü çevresinde yüzeyleyen ve altın gümüş cevherleşmesiyle ilişkili olan Eosen yaşlı Kestanelik granitoyidinin petrografik ve jeokimyasal özellikleri ortaya konulmuştur. Sakarya Zonu’nda yeralan Karabiga masifi içerisindeki inceleme alanının tabanında Permiyen-Üst Kretase yaşlı Çamlıca metamorfikleri bulunmakta ve üzerine tektonik dokanaklı Çetmi melanjı gelmektedir. Çamlıca metamorfitleri, Kestanelik Granitoyidi tarafından kesilmiştir ve bu granitoyidi kırıntılı tortul kayaçları içeren Soğucak formasyonu üzerler. Andezit-bazalt parçacıklı piroklastikler, bazalt daykları ve lav akıntıları ve çamurtaşı içeren Şahinli formasyonu ve Kuvaterner yaşlı alüvyonlar sahadaki tüm birimlerin üzerine uyumsuzlukla gelir. İncelenen Kestanelik granitoyidi stok şeklinde intrüzif bir kütledir ve granit, kuvars monzonit, kuvarsça zengin granitoyid ve kuvarsolit bileşimli kayaçları içerir. Bu kayaçların ana mineralleri kuvars, K-feldispat, plajiyoklas, amfibol, hornblend ve biyotit olup, serisit, illit, klorit, simektit, kaolinit, dolomit, hematit, kristobalit ve alunit ikincil minerallerini kapsar. Kestanelik granitoyidi yoğun bir alterasyona uğramıştır ve arjilik, piropilitik ve silisleşme alterasyon tipleri gözlenmektedir. Kestanelik granitoyidi genellikle şoşonitik, kalkalkalen ve peralümin karakterlidir ve S-tipi bir magmadan türemiştir. Orta-yüksek silis içeriğine (%64,9-89,52) sahiptir ve ana-iz element değişimleri granitoyidin gelişiminde plajioklas ve K-feldispat fraksiyonlaşmasının etkili olduğunu gösterir. Granitoyidde, ilksel mantoya göre NTE diyagramında LILE zenginleşmesi oldukça fazladır. Normalize edilmiş kondrite göre granitoyidin hafif NTE bakımından zenginleştiği ve ağır NTE bakımından da fakirleştiği belirlenmiştir ve aynı zamanda negatif Eu anomalisine de sahiptir. Kestanelik granitoyidleri, volkanik yay (VAG) ve çarpışma ile eş yaşlı (syn-COLG) granitlerdir ve magmatik veya kabuk kökenlidir.
- 8 January 2023
- Published by Turkiye Jeoloji Bulteni in Türkiye Jeoloji Bülteni / Geological Bulletin of Turkey
- Vol. 66 (1) , 1-22
Open AccessKestanelik Granitoyidinin Petrografik ve Jeokimyasal Özellikleri (Çanakkale, Biga Yarımadası)
Bu çalışmada, Biga Yarımadasında Çanakkale’nin Lapseki ilçesine bağlı Şahinli köyü çevresinde yüzeyleyen ve altın gümüş cevherleşmesiyle ilişkili olan Eosen yaşlı Kestanelik granitoyidinin petrografik ve jeokimyasal özellikleri ortaya konulmuştur. Sakarya Zonu’nda yeralan Karabiga masifi içerisindeki inceleme alanının tabanında Permiyen-Üst Kretase yaşlı Çamlıca metamorfikleri bulunmakta ve üzerine tektonik dokanaklı Çetmi melanjı gelmektedir. Çamlıca metamorfitleri, Kestanelik Granitoyidi tarafından kesilmiştir ve bu granitoyidi kırıntılı tortul kayaçları içeren Soğucak formasyonu üzerler. Andezit-bazalt parçacıklı piroklastikler, bazalt daykları ve lav akıntıları ve çamurtaşı içeren Şahinli formasyonu ve Kuvaterner yaşlı alüvyonlar sahadaki tüm birimlerin üzerine uyumsuzlukla gelir. İncelenen Kestanelik granitoyidi stok şeklinde intrüzif bir kütledir ve granit, kuvars monzonit, kuvarsça zengin granitoyid ve kuvarsolit bileşimli kayaçları içerir. Bu kayaçların ana mineralleri kuvars, K-feldispat, plajiyoklas, amfibol, hornblend ve biyotit olup, serisit, illit, klorit, simektit, kaolinit, dolomit, hematit, kristobalit ve alunit ikincil minerallerini kapsar. Kestanelik granitoyidi yoğun bir alterasyona uğramıştır ve arjilik, piropilitik ve silisleşme alterasyon tipleri gözlenmektedir. Kestanelik granitoyidi genellikle şoşonitik, kalkalkalen ve peralümin karakterlidir ve S-tipi bir magmadan türemiştir. Orta-yüksek silis içeriğine (%64,9-89,52) sahiptir ve ana-iz element değişimleri granitoyidin gelişiminde plajioklas ve K-feldispat fraksiyonlaşmasının etkili olduğunu gösterir. Granitoyidde, ilksel mantoya göre NTE diyagramında LILE zenginleşmesi oldukça fazladır. Normalize edilmiş kondrite göre granitoyidin hafif NTE bakımından zenginleştiği ve ağır NTE bakımından da fakirleştiği belirlenmiştir ve aynı zamanda negatif Eu anomalisine de sahiptir. Kestanelik granitoyidleri, volkanik yay (VAG) ve çarpışma ile eş yaşlı (syn-COLG) granitlerdir ve magmatik veya kabuk kökenlidir.
- Open Access
- 1 January 2023
- Published by Afyon Kocatepe Universitesi Fen Ve Muhendislik Bilimleri Dergisi in Afyon Kocatepe University Journal of Sciences and Engineering
- Vol. 23 (5) , 1281-1292
Hacılar Ocağı Kireçtaşının Jeolojisi, Petrografik ve Jeokimyasal Özellikleri (Batı Toroslar, Burdur)
İnceleme alanı, Batı Toroslar’da Isparta Büklümünün batı kanadı üzerinde Hacılar Köyünde (Burdur) yer alır. Bu çalışmanın amacı, Hacılar Ocağı’ndaki Orta-Triyas-Liyas yaşlı kireçtaşının jeolojisini, mineralojik petrografik ve jeokimyasal özelliklerini incelemektir. Kireçtaşı beyazımsı-açık-koyu gri ve bej renkli, yer yer koyu renge sahip dolomitli seviyeler ile açık kırmızı, pembe renkli silisli kireçtaşı düzeyleri kapsar. Genellikle masif görünümlü olan kireçtaşı Burdur fay zonu üzerinde yer aldığı için yoğun kırık ve çatlaklara sahiptir. Hacılar bej kireçtaşı mikritik doku, yer yer sparlaşmış, oolitik yapı gösterir. Ayrıca, kireçtaşı içerisindeki kırıkları ve erime boşluklarını dolduran kolloform ve ışınsal yapılı aragonit-kalsit, tarak yapılı kuvars, breşik kalsit ve özşekilli dolomit kristallerine de rastlanır. Hacılar kireçtaşı petrografik sınıflamada, vaketaşı ya da yer yer pelmikritik dokulu dolomitik kireçtaşıdır. Kireçtaşı numunelerinin CaO ve MgO içerikleri sırasıyla % 37.36-55.74 ve % 0.43-15.45 arasındadır ve yüksek MgO değerleri dolomit mineralinden gelir. Na2O ve K2O değerlerinin Al2O3 oranlarına ait ve MgO-CaO-Al2O3 üçlü diyagramlara göre Hacılar kireçtaşı sedimanter kökenlidir. (Mg/Ca)-SiO2 ve Sr-(Mg/Ca) karbonat ayırtman diyagramlarında numuneler çoğunlukla kireçtaşı, daha az dolomitik kayaç-kireçtaşı geçiş alanında gözlenir. Bunun yanında, Ca/Mg diyagramında tüm numuneler dolomitik kayaç-kireçtaşı geçiş zonuna düşerken, MgO/CaO ve SiO2+(Al,Fe)2O3 diyagramında çoğunlukla kireçtaşı, daha az dolomitik kireçtaşı ve kalsitik kireçtaşı sınıfındadır. Rb-Sr-Ba üçlü ve Sr/Ba-Sr/Rb oranları diyagramları, Hacılar kireçtaşının kıta kenarları ortamında oluştuğunu gösterir.
- 1 January 2023
- Published by Afyon Kocatepe Universitesi Fen Ve Muhendislik Bilimleri Dergisi in Afyon Kocatepe University Journal of Sciences and Engineering
- Vol. 23 (5) , 1281-1292
Open AccessHacılar Ocağı Kireçtaşının Jeolojisi, Petrografik ve Jeokimyasal Özellikleri (Batı Toroslar, Burdur)
İnceleme alanı, Batı Toroslar’da Isparta Büklümünün batı kanadı üzerinde Hacılar Köyünde (Burdur) yer alır. Bu çalışmanın amacı, Hacılar Ocağı’ndaki Orta-Triyas-Liyas yaşlı kireçtaşının jeolojisini, mineralojik petrografik ve jeokimyasal özelliklerini incelemektir. Kireçtaşı beyazımsı-açık-koyu gri ve bej renkli, yer yer koyu renge sahip dolomitli seviyeler ile açık kırmızı, pembe renkli silisli kireçtaşı düzeyleri kapsar. Genellikle masif görünümlü olan kireçtaşı Burdur fay zonu üzerinde yer aldığı için yoğun kırık ve çatlaklara sahiptir. Hacılar bej kireçtaşı mikritik doku, yer yer sparlaşmış, oolitik yapı gösterir. Ayrıca, kireçtaşı içerisindeki kırıkları ve erime boşluklarını dolduran kolloform ve ışınsal yapılı aragonit-kalsit, tarak yapılı kuvars, breşik kalsit ve özşekilli dolomit kristallerine de rastlanır. Hacılar kireçtaşı petrografik sınıflamada, vaketaşı ya da yer yer pelmikritik dokulu dolomitik kireçtaşıdır. Kireçtaşı numunelerinin CaO ve MgO içerikleri sırasıyla % 37.36-55.74 ve % 0.43-15.45 arasındadır ve yüksek MgO değerleri dolomit mineralinden gelir. Na2O ve K2O değerlerinin Al2O3 oranlarına ait ve MgO-CaO-Al2O3 üçlü diyagramlara göre Hacılar kireçtaşı sedimanter kökenlidir. (Mg/Ca)-SiO2 ve Sr-(Mg/Ca) karbonat ayırtman diyagramlarında numuneler çoğunlukla kireçtaşı, daha az dolomitik kayaç-kireçtaşı geçiş alanında gözlenir. Bunun yanında, Ca/Mg diyagramında tüm numuneler dolomitik kayaç-kireçtaşı geçiş zonuna düşerken, MgO/CaO ve SiO2+(Al,Fe)2O3 diyagramında çoğunlukla kireçtaşı, daha az dolomitik kireçtaşı ve kalsitik kireçtaşı sınıfındadır. Rb-Sr-Ba üçlü ve Sr/Ba-Sr/Rb oranları diyagramları, Hacılar kireçtaşının kıta kenarları ortamında oluştuğunu gösterir.
- 25 December 2020
- Published by SDU Journal of Natural and Applied Sciences in SDÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 24 (3) , 566-583
Mineralogical and Geochemical Properties of Clays to Associated with the Yarıkkaya (Yalvaç-Isparta) Coal Deposits
This study contains the mineralogical and geochemical characteristics of clays associated with Yarıkkaya (Yalvaç-Isparta) lignite coals. The clays are located in three lignite coal sites in the Yarıkkaya Neogene basin. The claystone member mainly consisting of claystone, carbonated shale, marl and locally mudstone, is settled in the Miocene Yarıkkaya formation. The clay occurrence is generally at the bottom of coal and sometimes at the upper parts of coal levels or laterally transitive with clays. The clay deposits have gray, dark gray and khaki colour, and they are generally covered by brown or gray bituminous materials. Their thickness changes between 5-15 m, and has a maximum thickness of 40 m as intercalated with the other lithologies in the Yarikkaya-3 location. The mineral paragenesis of clay formation mainly consists of illite, kaolinite, chlorite, and to a lesser amount smectite. SiO2/Al2O3 vs. Fe2O3/K2O ratios indicated that Yarıkkaya clay samples are defined as mainly shale, less greywacke and quartz arenite. The average Al2O3/TiO2 ratios suggest that Yarıkkaya clay samples show intermediate source rock. Cu, Ba, Pb, Zn, Co, Zr, Ga, Rb, V are considerably lower, only Ni contents are higher contents of with respect to PAAS. Geochemical contents of the investigated clays show that the clastics which are derived from the Seydişehir formation rocks could give a material to the Yarıkkaya lacustrine sediments.
- 25 December 2020
- Published by SDU Journal of Natural and Applied Sciences in SDÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 24 (3) , 566-583
Mineralogical and Geochemical Properties of Clays to Associated with the Yarıkkaya (Yalvaç-Isparta) Coal Deposits
This study contains the mineralogical and geochemical characteristics of clays associated with Yarıkkaya (Yalvaç-Isparta) lignite coals. The clays are located in three lignite coal sites in the Yarıkkaya Neogene basin. The claystone member mainly consisting of claystone, carbonated shale, marl and locally mudstone, is settled in the Miocene Yarıkkaya formation. The clay occurrence is generally at the bottom of coal and sometimes at the upper parts of coal levels or laterally transitive with clays. The clay deposits have gray, dark gray and khaki colour, and they are generally covered by brown or gray bituminous materials. Their thickness changes between 5-15 m, and has a maximum thickness of 40 m as intercalated with the other lithologies in the Yarikkaya-3 location. The mineral paragenesis of clay formation mainly consists of illite, kaolinite, chlorite, and to a lesser amount smectite. SiO2/Al2O3 vs. Fe2O3/K2O ratios indicated that Yarıkkaya clay samples are defined as mainly shale, less greywacke and quartz arenite. The average Al2O3/TiO2 ratios suggest that Yarıkkaya clay samples show intermediate source rock. Cu, Ba, Pb, Zn, Co, Zr, Ga, Rb, V are considerably lower, only Ni contents are higher contents of with respect to PAAS. Geochemical contents of the investigated clays show that the clastics which are derived from the Seydişehir formation rocks could give a material to the Yarıkkaya lacustrine sediments.