Serkan Yildiz

Amaç: Bu çalışmamızda 55 yaş altında COVID-19 sebebiyle ölen kişileri yaş, cinsiyet, aşılanma durumuna göre değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Sağlık Bakanlığı’nın uygulamaları olan Halk Sağlığı Yönetim Sistemi (HSYS), Aşı Takip Sistemi (ATS) ve E-NABIZ uygulamalarından 55 yaş altı vefat eden kişilerin bilgileri derlenmiştir. SPSS-21 programı kullanılarak hesaplamalar yapılmıştır. Ki kare testi ve frekanslar hesaplanmıştır. Bulgular: Çalışmada ölümlerin en çok 40-49 ve 50-55 yaş aralığında olduğu (%76), ölümlerin %87,8’ini aşı olmayanlarda görüldüğü, ölümlerin kronik hastalığı olanlarda daha fazla görüldüğü (%75,9), kronik hastalığı olan aşılılarda ölümlerin daha az görüldüğü bulunmuştur. Sonuç: Aşılanmanın son derece önemli ve koruyucu olduğu bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Bu sebeple COVID-19’a bağlı ölümlerin azaltılması için aşılanma oranlarının hızla artırılması gerekmektedir. Özellikle kronik hastalığı olan ileri yaştaki bireylerde bu çok daha önemlidir.

Objective: This study was conducted with the aim of determining the positivity of children in the epidemic, by comparing the COVID-19 management algorithms and their results applied in the two periods when face-to-face education was carried out in Turkey. Material and Methods: The study was conducted in descriptive type. The PCR test numbers and results of children aged 6-18 years studying in Kayseri province between September 21, November 16, 2020, and September 6-20, 2021, which are the periods when face-to-face education started, were evaluated. The effects and results of the COVID-19 pandemic were compared by considering the COVID-19 management algorithms applied in the both periods, on the basis of these results. Results: In our study, 2544 (7.8%) of 32558 cases detected between September 21 and November 16 in 2020 were students, while 3020 (21.3%) of 14176 cases detected between 6-20 September in 2021 were students. The percentage of students in all cases in 2021 was higher than in 2020, and the difference was statistically significant (p<0.001). Conclusion: In our study, it is seen that there is an increase in the number of COVID-19 cases and the percentage of students detected in 2021 compared to 2020.This may be due to the increase in social mobility and differences in the isolation algorithms applied in schools compared to each other in the periods analyzed. In order to reveal the increase in the number of cases that differ between years and the effect of students on the number of cases, there is a need for larger studies in which other factors can be controlled. Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de yüz yüze eğitimin sürdürüldüğü iki dönemde uygulanan COVID-19 yönetim algoritmalarını ve sonuçlarını karşılaştırarak, çocukların salgında pozitiflik durumunun belirlenmesi ve algoritmaların değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, tanımlayıcı türde yapılmıştır. Yüz yüze eğitimin başladığı dönemler olan 21 Eylül-16 Kasım 2020 tarih aralığı ile 6-20 Eylül 2021 tarih aralığında Kayseri ilinde eğitim görmekte olan 6-18 yaş aralığındaki çocukların PCR test sayıları ve sonuçları değerlendirilmiştir. Her iki dönemde uygulanan COVID-19 yönetim algoritmaları bu sonuçlar üzerinden ele alınarak, COVID-19 pandemisindeki etkileri ve sonuçları karşılaştırılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada 2020 yılında 21 Eylül-16 Kasım arasında saptanan 32558 vakanın 2544’ü (%7,8’i) öğrenci iken, 2021 yılında 6-20 Eylül arası saptanan 14176 vakanın 3020’si (%21.3’ü) öğrencidir. 2021 yılında tüm vakalar içindeki öğrenci yüzdesi 2020 yılına göre yüksek olup aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.001). Sonuç: Bu çalışmada 2020’ye kıyasla 2021’de saptanan COVID-19 vaka sayısında ve vakalar içinde öğrenci yüzdesinde artış olduğu görülmektedir. Bu durumun sebebi, ele alınan dönemlerde birbirine kıyasla toplumsal hareketliliğin artması ve okullarda uygulanan izolasyon algoritma farklılıkları olabilir. Yıllar arasında farklılık gösteren vaka sayısı artışının ve öğrencilerin vaka sayısına etkisinin ortaya konulabilmesi için diğer etmenlerin kontrol edilebildiği, daha geniş çapta çalışmalara ihtiyaç vardır.

İntihar, kişinin hayatını bilerek sonlandırmak istemesidir. Dünyada ilk on ölüm nedeni arasında sayılmakla birlikte önemli bir halk sağlığı sorunudur. İntihar psikolojik faktörlerden etkilenen en önemli ölüm nedenlerinden biridir. Çalışmamız retrospektif tanımlayıcı bir çalışma olarak tasarlanmıştır. Ölüm bildirim sistemi üzerinden 2019 yılında intihar eden kişiler taranarak toplam 61 kişiye ulaşılmıştır. Demografik özellikleri ve intihar ettikleri tarih, sistemde kayıtlı intihar şekilleri, psikiyatrik hastalık tanıları, kullandıkları ilaçlar değerlendirilmiştir. İstatistiksel veri analizlerinde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. 2019 yılında ilimizde toplam 61 kişi intihar etmiştir.%75.4’ü erkek, %24.6’sı kadındır. Yaş ortancası (Q1-Q3) 31 (24.5-46) idi.%62.3’ü kendini asarak, %16.4’ü ise ateşli silah, %21.3’ü diğer şekillerde intihar etmişti. %19.7’sinin psikiyatrik bir hastalığı varken %80.3’ünün ruh sağlığı kliniğine başvurusu bulunmamaktaydı. Erkek cinsiyet ve yaş şiddet içeren intihar vakalarını etkileyen faktör iken (p=0.010, p=0.046)medeni hal ve mesleğin şiddet içeren intihar vakalarını etkilemediği saptanmıştır (p=0.54, p=0.761). Ölüm nedenleri arasında üst sıralarda olan, toplumsal bir sorun olan ve multidisipliner ya da disiplinler arası yönetilmesi gereken bir durumdur. Kişileri, çare arama davranışı yönünden desteklemek gerektiğini düşünmekteyiz. İntiharın azalması için kişilerin bireysel tedavi ve terapisinin sağlanması yanında toplumsal ve yasal değişiklikler de yapmak gerekmektedir.

Amaç: Kayseri İlindeki KETEM’lerine 2018 yılında başvurup HPV pozitif çıkan kadınlardaki HPV tiplerinin, histopatolojik tiplendirme dağılımının ve ileri merkez muayene sonuçlarının incelenmesidir.Yöntem: Çalışma için Erciyes Üniversitesi Klinik Olmayan Araştırmalar Etik Kurulu’ndan etik onay alınmıştır (Tarih: 11.12.2019 Sayı:2019/835). Bu çalışma 2018 yılı boyunca KETEM birimlerinde HPV testi alınan 30-65 yaş arası 28148 kişinin verilerinin taranmasıyla yapılmıştır. HSYS veri tabanından 2018 yılına ait HPV sonucu pozitif olan hastaların yaş, HPV tipi, servikal sitoloji sonucu ve kamu hastanelerinden hastalara yapılan muayene, tetkikler ve diğer işlem sonuçları incelenerek SPSS 21.0 programına aktarılmıştır.Bulgular: HPV testi pozitif bulunan kişi sayısı 1171 (%4.16)’dir. En sık HPV tip 16 (%26.8) görülmüştür. HPV testi pozitif olan 1171 kadının 771’inin (%65.8) kamu hastanelerinde muayene olduğu, 478’inden (% 62.0) biyopsi alındığı, 62’sine (% 8.0) smear incelemesi 597’sine (%77.4) ultrasonografi yapıldığı görülmüştür. Muayene sonrası 596’sında(%77.3) patolojik bulgu saptanmamış olup, 78’inde (%10.1) LSIL, 66’sında (%8.6) HSIL saptanmıştır. Üç kişide ise (%0.4) invaziv kanser tespit edilmiştir.Sonuç: Hedef nüfusun her yıl %20’sinin taranması için tarama programlarının daha geniş kitleye ulaştırılması ve bu kapsamda çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Introduction: It has been observed that outbreaks experienced throughout history have caused anxiety by profoundly affecting societies. COVID-19 pandemic soon affected the entire world and caused the deaths of thousands of people. Frequently encountering COVID-19 patients increase the anxiety levels of healthcare workers during the pandemic. This study aimed to determine the anxiety levels of healthcare workers of family health centers in Kayseri during the pandemic. Materials and Methods: A total of 214 physicians and family health workers between the ages of 20 and 65 and actively working in Family Health Centers in Kayseri participated in the study. The Beck Anxiety Inventory (BAI) was used to determine the level of anxiety. Results: Of 214 people who participated in the study, 71.0% were female, 82.7% were married, 52.8% were physicians and 47.2% were family health workers. Their mean age was 38.85. Median employment duration was 14 (min-max: 1-34) years and the median Beck Anxiety Inventory Score was 17 (min-max: 0-63). Of the participants, 53.7% stated that they attended a training program on COVID-19 while 84.1% stated that the outbreak had psychologically affected them. Conclusion: The pandemic has increased the anxiety level of healthcare workers. Mental health of healthcare workers in family health centers affects the quality of the service they provide in the primary care. Therefore, psychosocial support teams should be built up in our country and around the world, and health workers should be supported psychologically as well as patients.

Amaç: Bu çalışmada Kayseri ilinde 2017 yıllarında meydana gelmiş bebek ölümlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma 2017 yılında Kayseri ilinde meydana gelen bebek ölümlerinin incelenmesi ile yapılmıştır. Çalışmanın yapılabilmesi için İl Sağlık Müdürlüğünden yazılı izin alınmıştır. Çalışma kesitsel tipte bir araştırmadır. Ölen bebekler ile ilgili bilgiler dosyalardan elde edilerek analiz edilmiştir. Bulgular: Kayseri ilinde 2017 yılında 21456 canlı doğum ve 171 bebek ölümü meydana gelmiştir. Bebek ölüm hızı binde 8 olarak hesaplanmıştır. Bebeklerin 89’u (% 52’si) erken neonatal dönemde, 35’i (%20.5’i) geç neonatal dönemde, 47’si (%27.5’i) post neonatal dönemde ölmüştür. Bebeklerin ilk üç ölüm nedeni prematüre (% 48,0), konjenital anomali (% 21,6) ve ani bebek ölümü sendromudur (% 9,9). Sonuç: Bu çalışmada bebek ölüm hızı Kayseri ilinde binde 8 bulunmuş ve en sık bebek ölüm nedeninin prematürite olduğu görülmüştür. Bebek ölüm hızı Kayseri ilinde ülke ortalamasının altında olup, geçmiş yıllara göre düşüş göstermiştir. Bebek ölümlerinin hızının ve nedenlerinin ortaya konulması bebek ölümlerini önlemeye yönelik faaliyetler açısından yol gösterici olabilir. Devam eden yıllarda bu tür çalışmaların yapılması sağlık hizmetlerinin etkinliğinin gösterilmesi açısından anahtar rol oynayabilir.

Intracranial hemorrhage due to vitamin K deficiency is a serious disease that can lead to morbidity, mortality, and mental retardation. Our goal in this study is to determine the frequency of VKORC1-1639 G>A polymorphism in patients who have undergone intracranial hemorrhage due to vitamin K deficiency bleeding (VKDB). To study VKORC1-1639 G>A polymorphism, blood was drawn from patients (n = 51, age 8:0 ± 6:5 years) followed at the Pediatric Neurology and Hematology section, Faculty of Medicine, Erciyes University, between 1990 and 2016, diagnosed with VKDB as idiopathic or from patients diagnosed with intracranial hemorrhage due to secondary vitamin K deficiency and also from volunteers (n = 51, age 11 ± 4.5 years). Intensive care and nutrition needs of patients and the laboratory radiological imaging results and treatments that were applied were analyzed through scanning the files of the patients and information received from families. Through detailed physical examination, patients with neurologic sequelae and ongoing epilepsy were determined. The results were compared to clinical and laboratory results with control group. Eight (15.7%) of the patients were normal, 29 (56.9%) heterozygous carrier, and 14 (27.5%) homozygous mutants. In the control group, 19 (37.3%) were normal, 19 (37.3%) heterozygous carriers, and 13 (25.5%) homozygous mutants. The VKOR1-1639>A (SNP:rs9923231) mutant positivity (homozygous plus heterozygous mutant) was significantly higher in the patient group when compared to controls. There were no significant differences between patient and control groups in terms of the prognosis.