Ender Akyol
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Ender Akyol has a total of 6 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Abdullah Atli
İnönü Üniversitesi
1 shared publication - Ali Rıza Savaş
Bitlis Eren Üniversitesi
1 shared publication - Azam Ahmadi
İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ
1 shared publication - Betül Akyol
Faculty of Sport Sciences, İnönü University, Malatya, Türkiye
1 shared publication - Cenk Temel
Inonu University
1 shared publication Inönü University
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 1 January 2024
- Published by Wydawnictwo Adam Marszalek in Athenaeum Polskie Studia Politologiczne
- Vol. 83 (3) , 204-238
Perceptions of Political Elites in Türkiye by University Students
The aim of this study was to develop a Political Elite Perception (PEP) Questionnaire with an exploratory mixed research design and to determine university students’ perceptions of university of political elites. At the qualitative stage of the study, a qualitative questionnaire was applied among university students (n = 160). The analysis of the qualitative data revealed that university students’ perceptions of political elites were grouped in seven main categories (intellectual capacity, political values, democratic attitude, personal traits, talents, power/influence, and interaction with the public/public benefits), and the questionnaire items were determined based on these categories. At the quantitative stage of the research, statistical analyses were conducted on the questionnaire that was applied to 383 university students. The study findings demonstrated that, according to the university students, the personal traits of political elites included charisma, courage, and self-confidence, but they also emphasized that political elites were intellectually inadequate, impartial, uncriticizable, unempathetic and non-compromising, and described the political elites as non-democratic.
- 1 January 2024
- Published by Wydawnictwo Adam Marszalek in Athenaeum Polskie Studia Politologiczne
- Vol. 83 (3) , 204-238
Open AccessPerceptions of Political Elites in Türkiye by University Students
The aim of this study was to develop a Political Elite Perception (PEP) Questionnaire with an exploratory mixed research design and to determine university students’ perceptions of university of political elites. At the qualitative stage of the study, a qualitative questionnaire was applied among university students (n = 160). The analysis of the qualitative data revealed that university students’ perceptions of political elites were grouped in seven main categories (intellectual capacity, political values, democratic attitude, personal traits, talents, power/influence, and interaction with the public/public benefits), and the questionnaire items were determined based on these categories. At the quantitative stage of the research, statistical analyses were conducted on the questionnaire that was applied to 383 university students. The study findings demonstrated that, according to the university students, the personal traits of political elites included charisma, courage, and self-confidence, but they also emphasized that political elites were intellectually inadequate, impartial, uncriticizable, unempathetic and non-compromising, and described the political elites as non-democratic.
- Open Access
- 25 February 2023
- Published by Suleyman Demirel University Visionary Journal in Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi
- Vol. 14 (37) , 37-51
Beliefs of Turkish University Students in COVID-19 Conspiracy Theories: The Role of Fear of COVID-19 and Political Orientation
The main purpose of the study is to determine the level of Turkish university students' belief in the COVID-19 conspiracy theories. The study involves 676 university students from 52 cities in Turkey who are 18 to 36 years old (M = 22.21 years, SD = 2.65). The research is structured in two stages: Study 1 and Study 2. In Study 1, a valid and reliable measuring tool called the COVID-19 Conspiracy Theories Scale (CTCV-19S) is developed to determine the extent to which students believe in COVID-19 conspiracy theories. In Study 2, on the other hand, the level of Turkish university students' belief in COVID-19 conspiracy theories is examined using the CTCV-19S within the framework of the role of fear of COVID-19 fear and political orientation. As a result, it is found that Turkish university students believed in COVID-19 conspiracy theories at a higher rate than the general population, and there is a positive relationship between COVID-19 fear and COVID-19 conspiracy theories. It is also found that students with right-wing political views are more prone to believe in COVID-19 conspiracy theories.
- 25 February 2023
- Published by Suleyman Demirel University Visionary Journal in Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi
- Vol. 14 (37) , 37-51
Open AccessBeliefs of Turkish University Students in COVID-19 Conspiracy Theories: The Role of Fear of COVID-19 and Political Orientation
The main purpose of the study is to determine the level of Turkish university students' belief in the COVID-19 conspiracy theories. The study involves 676 university students from 52 cities in Turkey who are 18 to 36 years old (M = 22.21 years, SD = 2.65). The research is structured in two stages: Study 1 and Study 2. In Study 1, a valid and reliable measuring tool called the COVID-19 Conspiracy Theories Scale (CTCV-19S) is developed to determine the extent to which students believe in COVID-19 conspiracy theories. In Study 2, on the other hand, the level of Turkish university students' belief in COVID-19 conspiracy theories is examined using the CTCV-19S within the framework of the role of fear of COVID-19 fear and political orientation. As a result, it is found that Turkish university students believed in COVID-19 conspiracy theories at a higher rate than the general population, and there is a positive relationship between COVID-19 fear and COVID-19 conspiracy theories. It is also found that students with right-wing political views are more prone to believe in COVID-19 conspiracy theories.
- Open Access
- 20 December 2021
- Published by Bingol Universitesi in Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 5 (2) , 495-526
Vatandaşlığın Kazanılması, Küreselleşme ve Uluslararası Göç Üzerinden Bir Değerlendirme
Vatandaşlık kavramının kökeni, antik Yunan ve Roma’ya kadar geriye gitse de asıl olarak modern vatandaşlığın temelleri Westfalya Antlaşması sonrasında ortaya çıkan ulus-devletler düzeninde bulunur. Küreselleşmeyle meydana gelen gezegen ölçeğindeki insan hareketliliği, getirmiş olduğu çeşitli olanak ve eşitsizliklerle milyonlarca insanın doğup büyüdükleri, vatandaşı olarak yaşadıkları ülkeleri terk etmeleriyle birlikte ilerlemeye devam etmektedir. Uluslararası göçle birlikte vatandaşlık statüsüyle göçmenlik arasındaki doğrudan ilişki, devletleri vatandaşlık politikalarında değişiklik yapmaya zorladı. Bu araştırmada tarihsel süreçte antik Yunan’dan başlayarak günümüze kadar vatandaşlık kavramının farklı yönleri ve vatandaşlığa erişim sürecinin belirleyicileri değerlendirilmiştir. Ayrıca araştırmada küreselleşme ve uluslararası göçle birlikte vatandaşlığın kazanılması konusundaki değişen eğilimler, yatırımcı vatandaşlık, küresel hareketlilikteki eşitsizlikler gibi konular ulus-devletler ve bireyler yönünden irdelenmiştir.
- 20 December 2021
- Published by Bingol Universitesi in Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 5 (2) , 495-526
Open AccessVatandaşlığın Kazanılması, Küreselleşme ve Uluslararası Göç Üzerinden Bir Değerlendirme
Vatandaşlık kavramının kökeni, antik Yunan ve Roma’ya kadar geriye gitse de asıl olarak modern vatandaşlığın temelleri Westfalya Antlaşması sonrasında ortaya çıkan ulus-devletler düzeninde bulunur. Küreselleşmeyle meydana gelen gezegen ölçeğindeki insan hareketliliği, getirmiş olduğu çeşitli olanak ve eşitsizliklerle milyonlarca insanın doğup büyüdükleri, vatandaşı olarak yaşadıkları ülkeleri terk etmeleriyle birlikte ilerlemeye devam etmektedir. Uluslararası göçle birlikte vatandaşlık statüsüyle göçmenlik arasındaki doğrudan ilişki, devletleri vatandaşlık politikalarında değişiklik yapmaya zorladı. Bu araştırmada tarihsel süreçte antik Yunan’dan başlayarak günümüze kadar vatandaşlık kavramının farklı yönleri ve vatandaşlığa erişim sürecinin belirleyicileri değerlendirilmiştir. Ayrıca araştırmada küreselleşme ve uluslararası göçle birlikte vatandaşlığın kazanılması konusundaki değişen eğilimler, yatırımcı vatandaşlık, küresel hareketlilikteki eşitsizlikler gibi konular ulus-devletler ve bireyler yönünden irdelenmiştir.
- 22 June 2021
- Published by Dergi Karadeniz in Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi
- Vol. 1 (50) , 159-187
İDEOLOJİ KAVRAMINA SOSYO-POLİTİK BİR BAKIŞ: BAŞLANGIÇLAR, KARŞILAŞTIRMALAR VE SONLAR
İlk olarak Destutt de Tracy tarafından düşünce bilimi olarak kullanılan ideoloji kavramı, tarihsel gelişim süreci içerisinde gerek düşünürler gerekse farklı toplumsal kesimler tarafından değişik anlamlara gelecek ve Marx’ın değerlendirmeleri ile birlikte çoğu zaman negatif çağrışımlar yapacak şekilde kullanılmıştır. İdeoloji, yunanca iki kelimenin bir araya gelmesinden oluştuğunu görülür. “idea” ve “logy” kelimeleri bir araya gelmiş ilk etapta ideoloji yani düşünce bilim olarak nitelendirilen yeni bir kavramsallaştırma söz konusu olmuştur. İdeoloji, ilk ortaya çıktığında “fikirler ile ilgili bilimsel araştırma” olarak anlamlandırılmıştı; fakat bir süre sonra araştırılan nesne dominant bir şekilde idareyi ele almış ve hızlı bir anlam değişikliği sonucu düşünce sistemlerinin kendisi anlamında kullanılmaya başlamıştır. İdeolojiler insanların dünyada hangi şekilde yaşayacaklarının belirlenmesi ve toplumsal ilişkilerinin seyri konusunda temel belirleyici pozisyonunda görev üstlenirler. Kısaca insanlar için dünyanın anlamlandırılma süreci ve buna bağlı olarak bireylerin bilinçli eylem süreci ideoloji tarafından şekillendirilir. İdeolojilerin, insan doğası ve toplumsala ilişkin açıklamalarda bulunması ve çeşitli yargılara varması gibi konular, onların inanç, ideal ve değerleri içinde barındıran bir kavram olması sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Dünya siyasal sistemine ortaya çıktığı andan itibaren geçen iki yüz yıllık dönem süresince damgasını vuran kavramın II. Dünya Savaşından sonraki dönemde etkisi tartışılır hale gelmiş ve ideolojilerin sonu üzerine birçok tez ortaya atılmıştır. İdeoloji ile ilgili olarak çalışmamızda tanımlanması zor ve değişkenlik gösteren kavram tanımlanmaya çalışılmış ve tarihsel gelişim süreci ortaya konulduktan sonra ideolojilerin sonu üzerine bazı değerlendirmelerde bulunulmuştur.
- 22 June 2021
- Published by Dergi Karadeniz in Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi
- Vol. 1 (50) , 159-187
İDEOLOJİ KAVRAMINA SOSYO-POLİTİK BİR BAKIŞ: BAŞLANGIÇLAR, KARŞILAŞTIRMALAR VE SONLAR
İlk olarak Destutt de Tracy tarafından düşünce bilimi olarak kullanılan ideoloji kavramı, tarihsel gelişim süreci içerisinde gerek düşünürler gerekse farklı toplumsal kesimler tarafından değişik anlamlara gelecek ve Marx’ın değerlendirmeleri ile birlikte çoğu zaman negatif çağrışımlar yapacak şekilde kullanılmıştır. İdeoloji, yunanca iki kelimenin bir araya gelmesinden oluştuğunu görülür. “idea” ve “logy” kelimeleri bir araya gelmiş ilk etapta ideoloji yani düşünce bilim olarak nitelendirilen yeni bir kavramsallaştırma söz konusu olmuştur. İdeoloji, ilk ortaya çıktığında “fikirler ile ilgili bilimsel araştırma” olarak anlamlandırılmıştı; fakat bir süre sonra araştırılan nesne dominant bir şekilde idareyi ele almış ve hızlı bir anlam değişikliği sonucu düşünce sistemlerinin kendisi anlamında kullanılmaya başlamıştır. İdeolojiler insanların dünyada hangi şekilde yaşayacaklarının belirlenmesi ve toplumsal ilişkilerinin seyri konusunda temel belirleyici pozisyonunda görev üstlenirler. Kısaca insanlar için dünyanın anlamlandırılma süreci ve buna bağlı olarak bireylerin bilinçli eylem süreci ideoloji tarafından şekillendirilir. İdeolojilerin, insan doğası ve toplumsala ilişkin açıklamalarda bulunması ve çeşitli yargılara varması gibi konular, onların inanç, ideal ve değerleri içinde barındıran bir kavram olması sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Dünya siyasal sistemine ortaya çıktığı andan itibaren geçen iki yüz yıllık dönem süresince damgasını vuran kavramın II. Dünya Savaşından sonraki dönemde etkisi tartışılır hale gelmiş ve ideolojilerin sonu üzerine birçok tez ortaya atılmıştır. İdeoloji ile ilgili olarak çalışmamızda tanımlanması zor ve değişkenlik gösteren kavram tanımlanmaya çalışılmış ve tarihsel gelişim süreci ortaya konulduktan sonra ideolojilerin sonu üzerine bazı değerlendirmelerde bulunulmuştur.
- 15 September 2020
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 8 (23) , 268-284
İRAN'DA SİYASİ PARTİLER
19. yüzyıl modernleşme sürecinin kaçınılmaz sonuçlarından biri de devletin dönüşümü ve siyasi iktidarın niteliğinin değişmesi olmuştur. İran’da devlet, başka ülke örneklerindeki modernleşme süreçlerinde olduğu gibi çok geçmeden Batı tarzı modern kurumların oluşturduğu modern bir devlete doğru evrilmeye başlamıştır. Bu modern kurumlardan biri de parlamentodur. İran’da 1906 yılında Muzeffereddin Şah’ın emriyle Milli Meclis kurulmuş ve Meşrutiyet devrimi gerçekleşmiştir. Diğer taraftan meclisin ilk kurulduğu andan itibaren siyasi partiler de ortaya çıkmıştır. Bir anlamda İranlılar partiyi, meclis işlevlerinin bir parçası olarak görüyorlardı. Ancak sonradan Rıza Pehlevi gerçekleştirdiği darbe ile Kaçar hanedanlığına son verdi. Rıza Şah, özgürlükler ve demokrasi yoluyla değil; otoriter bir tarzda siyasal ve toplumsal hayatı dönüştürerek İran’ı modern bir ulus-devlet haline getirmeyi amaçlamıştır. Bu dönemde biçimsel olarak parlamento korunmakla birlikte Rıza Şah seçimlerde adayları belirlemiştir. Bu dönemden itibaren meclis, Şah’ın müdahalelerinden uzak kalamamıştır. Bu nedenle Rıza Pehlevi dönemiyle birlikte İran siyasetinde siyasi partilerin etkisi ve önemi azalmaya başlamış ve bu özellik daha sonraki dönemlerde de süreklilik kazanmıştır. Sonradan iktidara gelen Muhammed Rıza Pehlevi de babası gibi parlamento seçimlerine müdahale ederek seçilecek adayları belirlemiştir. 1979 İslam Devrimiyle birlikte ilk başlarda tüm ideolojileri ve fikirleri temsil eden grupların ve siyasi partilerin faaliyet göstermesine izin verileceği yönünde iyimser bir beklenti oluşmuştur. Şah’ın otoriter rejiminin yerine İran’da demokratik yeni bir dönem başlayacağı umut edilmiştir. Ancak devrimin ilk yıllarında sol partiler ve gruplar bastırılmış ve ardından iktidara uygulamalarına karşı eleştiri yönelten, farklı düşünen tüm gruplar ve onların partileri kapatılmış ve böylece demokratik umutlar sönmüştür. Bu çalışmada modern İran siyasetinde Pehleviler döneminden başlayarak İran İslam Cumhuriyetinde önemli yeri olan siyasi partiler ve bunların rolleri ve konumları incelenmiştir.
- 15 September 2020
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 8 (23) , 268-284
İRAN'DA SİYASİ PARTİLER
19. yüzyıl modernleşme sürecinin kaçınılmaz sonuçlarından biri de devletin dönüşümü ve siyasi iktidarın niteliğinin değişmesi olmuştur. İran’da devlet, başka ülke örneklerindeki modernleşme süreçlerinde olduğu gibi çok geçmeden Batı tarzı modern kurumların oluşturduğu modern bir devlete doğru evrilmeye başlamıştır. Bu modern kurumlardan biri de parlamentodur. İran’da 1906 yılında Muzeffereddin Şah’ın emriyle Milli Meclis kurulmuş ve Meşrutiyet devrimi gerçekleşmiştir. Diğer taraftan meclisin ilk kurulduğu andan itibaren siyasi partiler de ortaya çıkmıştır. Bir anlamda İranlılar partiyi, meclis işlevlerinin bir parçası olarak görüyorlardı. Ancak sonradan Rıza Pehlevi gerçekleştirdiği darbe ile Kaçar hanedanlığına son verdi. Rıza Şah, özgürlükler ve demokrasi yoluyla değil; otoriter bir tarzda siyasal ve toplumsal hayatı dönüştürerek İran’ı modern bir ulus-devlet haline getirmeyi amaçlamıştır. Bu dönemde biçimsel olarak parlamento korunmakla birlikte Rıza Şah seçimlerde adayları belirlemiştir. Bu dönemden itibaren meclis, Şah’ın müdahalelerinden uzak kalamamıştır. Bu nedenle Rıza Pehlevi dönemiyle birlikte İran siyasetinde siyasi partilerin etkisi ve önemi azalmaya başlamış ve bu özellik daha sonraki dönemlerde de süreklilik kazanmıştır. Sonradan iktidara gelen Muhammed Rıza Pehlevi de babası gibi parlamento seçimlerine müdahale ederek seçilecek adayları belirlemiştir. 1979 İslam Devrimiyle birlikte ilk başlarda tüm ideolojileri ve fikirleri temsil eden grupların ve siyasi partilerin faaliyet göstermesine izin verileceği yönünde iyimser bir beklenti oluşmuştur. Şah’ın otoriter rejiminin yerine İran’da demokratik yeni bir dönem başlayacağı umut edilmiştir. Ancak devrimin ilk yıllarında sol partiler ve gruplar bastırılmış ve ardından iktidara uygulamalarına karşı eleştiri yönelten, farklı düşünen tüm gruplar ve onların partileri kapatılmış ve böylece demokratik umutlar sönmüştür. Bu çalışmada modern İran siyasetinde Pehleviler döneminden başlayarak İran İslam Cumhuriyetinde önemli yeri olan siyasi partiler ve bunların rolleri ve konumları incelenmiştir.
- Open Access
- 15 April 2019
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 6 (1) , 145-163
Disabled People and Electoral Participation in Turkey
Bu çalışmanın amacı, engelli bireylerin seçimlere katılım sürecinde ve oy kullanma sırasında karşılaştıkları sorunları tespit etmek, bu sorunları gidermek için çeşitli ülkelerdeki alternatif uygulamaları ortaya koymak ve ülkemizde uygulanmaya yeni başlayan engelli bireylere dönük uygulamaları değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda ilk olarak Türkiye’de seçimlerin yasal ve kurumsal çerçevesi engelli bireyler açısından incelenmiş, Yüksek Seçim Kurulu (YSK) tarafından ön görülen oy kullanma yöntemleri gözden geçirilmiştir. Çalışmada ikinci olarak Malatya’da yaşayan seçme ve seçilme haklarına sahip, kısıtlı olmayan, yalnızca bedensel ve görme engelli bireylerin seçimlerde oy kullanma süreçleri ve deneyimlerini belirleyebilmek amacıyla yüz yüze derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen veriler Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşmede dikkat çekilen “tesisler”, “seçim materyalleri” ve “seçim usulleri”nden oluşan üç eksen üzerine oturtularak analiz edilmiştir.
- 15 April 2019
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 6 (1) , 145-163
Open AccessDisabled People and Electoral Participation in Turkey
Bu çalışmanın amacı, engelli bireylerin seçimlere katılım sürecinde ve oy kullanma sırasında karşılaştıkları sorunları tespit etmek, bu sorunları gidermek için çeşitli ülkelerdeki alternatif uygulamaları ortaya koymak ve ülkemizde uygulanmaya yeni başlayan engelli bireylere dönük uygulamaları değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda ilk olarak Türkiye’de seçimlerin yasal ve kurumsal çerçevesi engelli bireyler açısından incelenmiş, Yüksek Seçim Kurulu (YSK) tarafından ön görülen oy kullanma yöntemleri gözden geçirilmiştir. Çalışmada ikinci olarak Malatya’da yaşayan seçme ve seçilme haklarına sahip, kısıtlı olmayan, yalnızca bedensel ve görme engelli bireylerin seçimlerde oy kullanma süreçleri ve deneyimlerini belirleyebilmek amacıyla yüz yüze derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen veriler Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşmede dikkat çekilen “tesisler”, “seçim materyalleri” ve “seçim usulleri”nden oluşan üç eksen üzerine oturtularak analiz edilmiştir.
- Open Access
- 1 September 2016
- Published by Uluslararasi Insan Bilimleri Dergisi in Journal of Human Sciences
- Vol. 13 (3) , 3711-3719
From sports facilities to sports organizations: The role of metropolitan municipalitiesSpor tesislerinden spor organizasyonlarına: Türkiye’de büyükşehir belediyelerinin rolü
The purpose of this study is to determine the place and coverage of sports in the services of metropolitan municipalities in Turkey. The document analysis technique, which is one of the qualitative research methods, has been used in the study. For this purpose, a research form having 7 structured questions was sent to 30 municipalities that were accepted as 16 metropolitan municipalities in 2014, which is the year the study was conducted. The findings of the study were obtained from 16 metropolitan municipalities which answered to the research form. According to the findings, the sportive activities of the metropolitan municipalities are mainly realized as playground and facility investments, and there are no sufficient activities and data due to the conversion that was caused by the abolishment of Special Provincial Administrations and the Law 6360. On the other hand, in the municipalities that were established before the Law 6360, it is observed that there are sportive organizations intended for the participation of different age groups in different branches as well as investments on playgrounds and facilities. According to the findings, there is a conversion in Turkey about sportive organizations on the centralization and localization axis observed to have started from the center moving to the local areas via metropolitan municipalities with the Law 6360 and with the experiences of the metropolitan municipalities that were established before the same law. Özet Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de büyükşehir belediye hizmetlerinin içerisinde sporun yerinin ve kapsamının belirlenmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniği benimsenmiştir. Bu amaçla araştırmanın gerçekleştirildiği 2014 yılında büyükşehir statüsünde olan toplam 30 büyükşehir belediyesine araştırmacılar tarafından hazırlanmış ve içerisinde yedi yapılandırılmış soru bulunan araştırma formu gönderilmiştir. Araştırmanın bulguları araştırma formuna cevap veren 16 büyükşehir belediyesinden elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, büyükşehir belediyelerince spor faaliyetlerinin genellikle saha ve tesis yatırımları şeklinde gerçekleştirildiği, il özel idarelerinin kaldırılması ile yaşanan dönüşüm sonucunda ve 6360 sayılı yasa ile kurulan büyükşehir belediyelerinde spora ilişkin henüz yeterli bir faaliyetin ve verinin olmadığı, buna rağmen 6360 sayılı yasadan önce kurulmuş belediyelerde ise saha ve tesis yatırımlarının yanı sıra farklı branşlarda ve farklı yaş gruplarının katılımına yönelik sportif organizasyonların gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Bu bulgulara göre, 6360 sayılı yasadan önce kurulmuş olan büyükşehir belediyelerinin deneyimi ve 6360 sayılı yasa ile Türkiye’de merkezileşme ve yerelleşme ekseninde sportif organizasyon konusunda büyükşehir belediyeleri aracılığıyla merkezden yerele doğru bir dönüşüm olduğu sonucuna varılmıştır.
- 1 September 2016
- Published by Uluslararasi Insan Bilimleri Dergisi in Journal of Human Sciences
- Vol. 13 (3) , 3711-3719
Open AccessFrom sports facilities to sports organizations: The role of metropolitan municipalitiesSpor tesislerinden spor organizasyonlarına: Türkiye’de büyükşehir belediyelerinin rolü
The purpose of this study is to determine the place and coverage of sports in the services of metropolitan municipalities in Turkey. The document analysis technique, which is one of the qualitative research methods, has been used in the study. For this purpose, a research form having 7 structured questions was sent to 30 municipalities that were accepted as 16 metropolitan municipalities in 2014, which is the year the study was conducted. The findings of the study were obtained from 16 metropolitan municipalities which answered to the research form. According to the findings, the sportive activities of the metropolitan municipalities are mainly realized as playground and facility investments, and there are no sufficient activities and data due to the conversion that was caused by the abolishment of Special Provincial Administrations and the Law 6360. On the other hand, in the municipalities that were established before the Law 6360, it is observed that there are sportive organizations intended for the participation of different age groups in different branches as well as investments on playgrounds and facilities. According to the findings, there is a conversion in Turkey about sportive organizations on the centralization and localization axis observed to have started from the center moving to the local areas via metropolitan municipalities with the Law 6360 and with the experiences of the metropolitan municipalities that were established before the same law. Özet Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de büyükşehir belediye hizmetlerinin içerisinde sporun yerinin ve kapsamının belirlenmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi tekniği benimsenmiştir. Bu amaçla araştırmanın gerçekleştirildiği 2014 yılında büyükşehir statüsünde olan toplam 30 büyükşehir belediyesine araştırmacılar tarafından hazırlanmış ve içerisinde yedi yapılandırılmış soru bulunan araştırma formu gönderilmiştir. Araştırmanın bulguları araştırma formuna cevap veren 16 büyükşehir belediyesinden elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, büyükşehir belediyelerince spor faaliyetlerinin genellikle saha ve tesis yatırımları şeklinde gerçekleştirildiği, il özel idarelerinin kaldırılması ile yaşanan dönüşüm sonucunda ve 6360 sayılı yasa ile kurulan büyükşehir belediyelerinde spora ilişkin henüz yeterli bir faaliyetin ve verinin olmadığı, buna rağmen 6360 sayılı yasadan önce kurulmuş belediyelerde ise saha ve tesis yatırımlarının yanı sıra farklı branşlarda ve farklı yaş gruplarının katılımına yönelik sportif organizasyonların gerçekleştirildiği belirlenmiştir. Bu bulgulara göre, 6360 sayılı yasadan önce kurulmuş olan büyükşehir belediyelerinin deneyimi ve 6360 sayılı yasa ile Türkiye’de merkezileşme ve yerelleşme ekseninde sportif organizasyon konusunda büyükşehir belediyeleri aracılığıyla merkezden yerele doğru bir dönüşüm olduğu sonucuna varılmıştır.