Burak Karababa

Bu çalışmanın amacı 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş merkezli depremden etkilenen bireylerde fiziksel aktivitenin travma ve depresyon düzeylerine etkisini incelemektir. Doğa kaynaklı afetler, psikolojik sağlığı olumsuz etkileyerek travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), anksiyete ve depresyon riskini artırmaktadır. Literatür, fiziksel aktivitenin depresyon ve stres düzeylerini azalttığını göstermektedir. Çalışmada, 15-18 yaş aralığındaki depremzedeler örneklem olarak seçilmiş, Deprem Sonrası Travma Düzeyini Belirleme Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (Kısa Form) kullanılmıştır. Bulgular, düzenli fiziksel aktivitenin depresyon ve travma belirtilerini azalttığını göstermektedir. Ayrıca, cinsiyet ve spor yapma durumuna göre anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Bu doğrultuda, afet sonrası psikososyal müdahalelerde fiziksel aktivitenin teşvik edilmesi önerilmektedir.

This study aimed to evaluate the effects of integrating Animal Flow into traditional basketball training on physical performance in university athletes, focusing on agility, core endurance, proprioceptive awareness, repeated sprint ability, flexibility, and vertical jump. Thirty-eight university basketball players (10 females) were randomly assigned to a control group (19 participants, five females), which followed standard basketball training, or an experimental group (19 participants, five females), which received the same training supplemented with twice-weekly Animal Flow sessions over 12 weeks. Three participants (one control and two experimental) withdrew due to personal reasons, leaving a final sample of 35 participants (18 control and 17 experimental). Performance was assessed pre- and post-intervention using validated tests, with data analyzed via two-way mixed ANOVA and independent samples t-tests to examine changes and group differences. The intervention group exhibited greater improvements in agility, core endurance, proprioceptive awareness, repeated sprint ability, and flexibility compared to the control group, as indicated by significant group-by-time interactions. However, vertical jump performance showed comparable gains across both groups, suggesting a limited impact on explosive power. Animal Flow offers a promising supplementary approach to enhance key basketball performance attributes, particularly those related to dynamic movement and endurance. These findings support its integration into conditioning programs, encouraging further research to explore its long-term effects and applicability across diverse athletic populations.

This study examined the relationship between cognitive flexibility and critical thinking tendencies among 278 sports sciences students. Participants completed the Cognitive Flexibility Scale (CFS) and the Florida Critical Thinking Tendencies Scale. The results showed a positive and moderate correlation between cognitive flexibility and critical thinking. Additionally, gender significantly affected these skills, with female students displaying higher cognitive flexibility and critical thinking levels than males. However, no significant difference was found based on age. The study highlights that cognitive flexibility and critical thinking are interrelated cognitive skills and suggests the importance of fostering these abilities within sports sciences education. The findings are expected to inform the development of educational programs and interventions to enhance students' cognitive flexibility and critical thinking skills.

Bu araştırmada, elit düzeydeki sporcuların öz-şefkat, uyku kalitesi ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmaya 292 elit sporcu katılmış, veriler rastgele örnekleme yöntemiyle toplanmıştır. Araştırma sürecinde Öz-Şefkat Ölçeği, Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi ve DASS-21 Ölçeği kullanılarak katılımcıların öz-şefkat, uyku kalitesi ve depresyon düzeyleri ölçülmüştür. İlişkisel tarama modeli kullanılan çalışmada verileri analiz etmek için korelasyon ve çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Korelasyon ve regresyon analizleri, öz-şefkatin depresyon ve uyku kalitesi üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Bulgular, öz-şefkat düzeyleri ile depresyon düzeyleri arasında negatif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki (r = -0,319, p < 0,001), öz-şefkat ile uyku kalitesi arasında ise negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki (r = -0,223, p < 0,001) olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, uyku kalitesi ile depresyon düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki (r = 0,450, p < 0,001) saptanmıştır. Çoklu regresyon analizine göre, depresyon değişkeninin toplam varyansının %25,3’ü öz-şefkat ve uyku kalitesi değişkenleri tarafından açıklanmıştır (R² = 0,253, p < 0,001). Sonuç olarak, öz-şefkatin depresyonu azaltıcı ve uyku kalitesini artırıcı bir koruyucu faktör olduğu görülmüştür. Sporcuların psikolojik iyi oluşlarını desteklemek ve depresyon ile uyku problemlerini azaltmak için öz-şefkati teşvik eden programların geliştirilmesi önerilmektedir. Öz-şefkat uygulamaları, sporcuların sadece performans odaklı değil, aynı zamanda zihinsel sağlıklarını güçlendiren kritik bir beceri olarak değerlendirilmektedir.

Adequate sleep is vital for individuals. Many factors affect sleep quality. Some of these factors are expressed as depression, anxiety, and stress. The impact of depression, anxiety, and stress on sleep quality is an important issue that needs to be revealed. Therefore, this study aimed to investigate the effect of psychological adaptation skills of Ataturk University and Erzurum Technical University sports sciences faculty students on sleep quality. A total of 358 students, 119 female and 239 male, studying at sports science faculties constitute the sample group. Three parts were used in the data collection process: demographic information form, sleep quality scale, and DAS-21 scale. The relational screening model was used in the research. Findings show that as participants' depression, anxiety, and stress levels increase, their sleep quality scores also increase. Correlation and multiple regression analyses were used in the study. As a result of the correlation and multiple regression analysis, it is seen that psychological adaptation skills positively predict sleep quality. As participants' sleep quality levels increase, their psychological adaptation skills increase.

Bireyi tüm yönleri ile diğerlerinden ayıran kişilik, insanın doğuştan gelen ve hayat boyu devam eden sürecini kapsamaktadır. Aynı zamanda davranışlarımızın temelini oluşturması yaptığımız tüm eylemelerin temel unsuru olarak da nitelendirmemize olanak tanımaktadır. Bireylerin tüm hayatını etkileyen kişilik, sporcularında aynı etkiyi yaratması beklenmektedir. Bu araştırmanın da amacı, sporcularda nevrotik kişiliğin saldırganlık ve depresyon üzerindeki etkilerini incelemektir. Aktif spor yapan 288 katılımcıdan (96 Kadın, 192 Erkek) toplanan veriler SPSS paket programı aracılığı ile analiz (t- testi, ANOVA, Post-Hoc ve regresyon analizi) edildi. Bu bağlamda araştırma sonuçlarına göre; cinsiyet, spor branşları, psikolojik yardım alma durumu ve spor yapma düzeylerine göre sporcuların nevrotik kişilik puanları ve saldırganlık puanlarının birbirine yakın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların depresyon düzeylerinde ise erkek sporcuların, takım sporu yapanların ve lisanslı sporcuların daha yüksek puan aldıkları görülmüştür. Öte yandan nevrotik kişilik ile saldırganlık arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde, nevrotik kişilik ile depresyon düzeyleri arasında negatif yönde ve orta düzeyde, saldırganlık ve depresyon düzeyleri arasında negatif yönde ve düşük düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Etik kurul onayı “Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü Spor Bilimleri Fakültesi Dekanlığı” tarafından 30.01.2024 tarih E-70400699-000-2400036256 sayılı kararı ile alınmıştır.

Bu çalışma, pedagoji ve spor pedagojisinin eğitimdeki rolünü ve birbirleriyle olan ilişkilerini incelemektedir. Pedagoji, spor eğitim süreçlerinin temelini oluşturan ve öğretim yöntemlerinin şekillendirilmesinde önemli bir rol oynayan bir disiplindir. Bu disiplin, yalnızca ne öğretileceğini değil, aynı zamanda eğitim sürecinin yönetilmesi ve öğrenci ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli stratejilerin geliştirilmesini de içerir. Spor pedagojisi, eğitim ve sporun kesişiminde yer alan ve sporun pedagojik boyutlarını ele alarak bireylerin fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişimlerini desteklemeyi hedefleyen bir disiplindir. Çocukluk dönemindeki psiko-motor becerilerin geliştirilmesi, özgüven kazanma ve sosyal becerilerin artırılması gibi unsurlarla spor pedagojisi, yalnızca fiziksel sağlıkla sınırlı kalmaz, aynı zamanda bireylerin sosyal ilişkilerini de güçlendirmelerine katkıda bulunur. Spor pedagojisi, bireylerin yaşam boyu sağlıklı alışkanlıklar edinmelerini, sosyal beceriler geliştirmelerini ve toplumsal değerlere uyumlu bireyler olarak yetişmelerini amaçlar. Bu alan, eğitim ve spor arasındaki bağlantıyı güçlendirirken, bireylerin duygusal gelişimlerini de teşvik eder. Pedagojik problemler öğretim süreçlerinde karşılaşılan ve öğrencilerin öğrenmelerini engelleyen durumlardır. Bu tür problemler öğrencilerin sosyal, psikolojik veya fizyolojik durumlarından kaynaklanabilir ve öğretim sürecinin etkinliğini olumsuz yönde etkileyebilir. Spor pedagojisinin, öğretmenlerin bu tür problemlere çözümler üretmelerini sağlamak ve eğitim süreçlerinin etkinliğini artırmak amacıyla, pedagojik bilgilerin geliştirilmesi ve uyarlanması önemlidir.

Bu araştırma, okul spor takımlarına katılımın şiddet eğilimi ve saldırganlık düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amacıyla tasarlanmıştır. 500 lise öğrencisi (160 Kadın, 340 Erkek) ile yürütülen araştırmada 291 katılımcı lise spor takımlarında yer almazken, 209 katılımcı lise spor takımında yer almaktaydı. Toplanan veriler SPSS v.26.0 Paket programı ile analizlere tabi tutulmuştur. Şiddet Eğilimi ve Saldırganlık ölçeklerinin tüm alt boyut ve toplam puanlarında normal dağılım tespit edilmiş ve Parametrik Testler uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların cinsiyet değişkeni okul takımında olma durumuna göre, fiziksel saldırganlık alt boyutunda kadınlar lehine, Düşmanlık alt boyutunda ise erkekler lehine istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir. Şiddet Duygusu, Bilişim Aracılığı ile Şiddet alt boyutlarında ve Şiddet Eğilimi toplam puanlarında kadın katılımcıların, Şiddet Uygulama alt boyutunda ise erkek katılımcıların kadın katılımcılara oranla daha yüksek puan ortalamalarına sahip olduğu görülmüştür. Katılımcıların cinsiyet değişkeni okul takımında olmama durumuna göre ise Fiziksel, Sözel, Saldırganlık toplam puanı, Şiddet Duygusu, Bilişim Aracılığı ile Şiddet, Zarar Verme ve Şiddet Eğilimi toplam puanlarında erkek katılımcıların ortalama puanlarının daha yüksek olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların okul takımında yer alma durumuna göre yapılan analizler sonucunda saldırganlık tüm alt boyutları ve toplam puanlarında hayır cevabını verenlerin evet cevabını verenlere kıyasla daha yüksek puanlara sahip oldukları ve sonuçların istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Ek olarak Zarar Verme, Bilişim Aracılığı ile Şiddet ve şiddet eğilimi toplam puanında benzer şekilde hayır cevabını veren katılımcıların puanlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Şiddet eğilimi ve Saldırganlık arasındaki ilişkinin incelendiği analizler sonucunda aralarında pozitif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır.

Depresyon, anksiyete ve stres sporcular üzerinde olumsuz etkiler bırakan ve sporcuların psikolojik iyi oluş düzeylerine negatif yönde etki eden faktörlerdir. Bu olumsuz faktörlerin psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisinin ortaya çıkartılması önem arz eden bir konudur. Bu nedenle bu çalışmada, üniversitelerde öğrenim gören futbolcuların depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin psikolojik iyi oluş düzeylerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın örneklemini üniversitelerde öğrenim gören 236’sı aktif olarak antrenman yapan ve 94’ü antrenman yapmayan toplamda 330 futbolcu oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde demografik bilgi formu, depresyon, anksiyete, stres (DAS-21) ve psikolojik iyi oluş ölçeği olmak üzere üç bölümden oluşan formlar kullanılmıştır. Bulgular, katılımcıların psikolojik iyi oluş düzeyleri arttıkça depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinin azaldığı görülmektedir. Psikolojik iyi olma varyansın %15,7’si depresyon değişkenince açıkladığı görülmüştür. Diğer bir ifadeyle psikolojik iyi olma değişkeninin en güçlü yordayıcısı depresyon değişkeni olarak saptanmıştır. Depresyon değişkeninden sonra anksiyete değişkeni modele eklenmiş ve bu değişkenin modele eklenmesiyle psikolojik iyi olma puanında açıklanan varyans %15,7’den %19,5’e çıkmıştır. Depresyon ve anksiyete değişkenlerine stres değişkeni eklenmiştir. Bu ekleme sonucunda psikolojik iyi olma puanında açıklanan varyans %19,5’den %21,6’ya yükselmiştir. Sonuç olarak psikolojik iyi oluş toplam varyansın %21,6’sının bu değişkenlerce açıklandığı görülmüştür.

Bu çalışmanın amacı, curling sporcularında antrenöre güven, motivasyon ve kaygı ilişkisinin incelenmesidir. Çalışmaya, 106 erkek, 113 kadın olmak üzere toplam 219 curling sporcusu katılmıştır. Bu çalışmada verileri toplamak için 4 bölümden oluşan anket formundan yararlanılmıştır. Belirtilen anket formuna ait ilk bölümde kişisel bilgi formu, ikinci bölümde “antrenörlere güven ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeğin Cronbach’s alpha değeri ,97 olarak tespit edilmiştir. Anket formunun üçüncü bölümünde “sporda güdülenme ölçeği-II” kullanılmıştır. Ölçeğin Cronbach’s alpha değeri ,79 olarak tespit edilmiştir. Anket formunun dördüncü bölümünde “Sürekli Kaygı Ölçeği”nden yararlanılmıştır. Ölçegin Cronbach’s alpha değeri ,88 olarak tespit edilmiştir. Verilerin homojen dağılıma sahip olmaları nedeniyle parametrik istatistik yöntemlerinden yararlanılmıştır. Katılımcıların antrenöre güven, motivasyon ve kaygı düzeyleri arasındaki yordayıcı etkiyi ortaya koymak için korelasyon ve regresyon analizi yapılmıştır. Çalışmada veriler %95 güven aralığında işlenmiştir. Yapılan korelasyon analizi sonucunda katılımcıların antrenöre güven ve motivasyon düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönlü ve orta düzeyde; antrenöre güven ve kaygı düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü ve düşük düzeyde korelasyon ilişkisi olduğu saptanmıştır. Buna göre katılımcıların antrenöre güven düzeyleri arttıkça motivasyonları artmaktadır ve katılımcıların antrenöre güven düzeyleri arttıkça kaygı düzeyleri azalmaktadır. Katılımcıların yaş değişkenine göre antrenöre güven, motivasyon ve kaygı ortalamalarının karşılaştırılması sonucunda kaygı alt boyutunda 18 ve altı, 24 ve üzeri yaş grubuna sahip olan katılımcıların 19-23 yaş aralığında olan katılımcılara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek ortalamalara sahip oldukları görülmektedir. Bu çalışma doktora tezinden üretilmiştir.