Şeyda Yildirim
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Şeyda Yildirim has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Filiz Er
Sinop Üniversitesi
2 shared publications - Güler Doymaz
MANİSA CELÂL BAYAR ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, SOSYAL HİZMET BÖLÜMÜ
2 shared publications - Asaf Yildirim
İsmail Rahmi Karadavut İlkokulu
1 shared publication - Berna Ersoy Özcan
Sinop Üniversitesi
1 shared publication - Cüneyt Buharalioğlu
İsmail Rahmi Karadavut İlkokulu
1 shared publication - Derya Şaşman Kaylı
Manisa Celal Bayar Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 16 December 2025
- Published by Current Approaches in Psychiatry in Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar
- Vol. 17 (Supplement) , 278-293
Disruptive Behavior Disorders Rating Scale: Turkish Adaptation, Validity and Reliability Study
Objective: The aim of this study was to adapt the Disruptive Behavior Disorders Assessment Scale into Turkish and to perform validity and reliability analyzes for the evaluation of disruptive behavior disorders in children and adolescents. Method: To evaluate the construct validity of the scale, exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA) were applied. With AFA, the underlying factor structure of the scale items was examined; the accuracy of the obtained model was tested with DFA. Results: As a result of AFA, a four-factor structure was determined and this structure was confirmed by CFA. The scale consists of 42 items in total. The total variance explained by the Disruptive Behavior Disorders Rating Scale is 54.95%. The scale was applied to a sample group of 480 people. The overall Cronbach Alpha coefficient of the scale was found to be .91. The internal consistency coefficients of the subscales ranged from .71 to .88. The lowest score that can be obtained from the scale is 0, and the highest score is 126. High scores indicate that the symptoms of disruptive behavior disorders are more intense in the individual. Conclusion: Disruptive Behavior Disorders Assessment Scale is a valid and reliable measurement tool that can be used to evaluate disruptive behavior disorders in children and adolescents.
- 16 December 2025
- Published by Current Approaches in Psychiatry in Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar
- Vol. 17 (Supplement) , 278-293
Open AccessDisruptive Behavior Disorders Rating Scale: Turkish Adaptation, Validity and Reliability Study
Objective: The aim of this study was to adapt the Disruptive Behavior Disorders Assessment Scale into Turkish and to perform validity and reliability analyzes for the evaluation of disruptive behavior disorders in children and adolescents. Method: To evaluate the construct validity of the scale, exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA) were applied. With AFA, the underlying factor structure of the scale items was examined; the accuracy of the obtained model was tested with DFA. Results: As a result of AFA, a four-factor structure was determined and this structure was confirmed by CFA. The scale consists of 42 items in total. The total variance explained by the Disruptive Behavior Disorders Rating Scale is 54.95%. The scale was applied to a sample group of 480 people. The overall Cronbach Alpha coefficient of the scale was found to be .91. The internal consistency coefficients of the subscales ranged from .71 to .88. The lowest score that can be obtained from the scale is 0, and the highest score is 126. High scores indicate that the symptoms of disruptive behavior disorders are more intense in the individual. Conclusion: Disruptive Behavior Disorders Assessment Scale is a valid and reliable measurement tool that can be used to evaluate disruptive behavior disorders in children and adolescents.
- 29 September 2025
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 12 (3) , 389-405
6 ŞUBAT DEPREMİNİN ARDINDAN GEÇİCİ BARINMA ALANI OLARAK ÖĞRENCİ YURTLARINDA YAŞAMAK
Giriş ve Amaç: 6 Şubat 2023 tarihinde Gaziantep ve Kahramanmaraş merkezli olarak meydana gelen ve 11 ilimizi etkileyen yıkıcı depremler, yaklaşık 15 milyon kişinin yaşadığı geniş bir coğrafyada derin sosyolojik, ekonomik ve psikolojik etkiler yaratmıştır. Deprem sonrasında yaklaşık 2,2 milyon kişi, güvenli bölgelere yönelmiş ve geçici barınma merkezlerine yerleştirilmiştir. Bu çalışma, söz konusu misafirhanelerden biri olarak hizmet veren bir öğrenci yurdunda, Mart–Nisan 2023 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların deprem sürecindeki deneyimleri, ihtiyaçları, beklentileri, güçlü yönleri ve yaşamlarını yeniden inşa etmeye yönelik mekânsal aidiyet duyguları derinlemesine analiz edilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler: Araştırma kapsamında karma yöntem deseni benimsenmiş; nicel veriler, katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini belirlemeye yönelik olarak literatür doğrultusunda geliştirilen bir anket formu aracılığıyla, 329 kişilik örnekleme uygulanmıştır. Nitel veriler ise, yarı yapılandırılmış görüşme formu, derinlemesine mülakat ve katılımlı gözlem teknikleriyle, 31 katılımcı üzerinden toplanmış ve toplanan veriler, SPSS ve MAXQDA programları kullanılarak analiz edilmiştir.Bulgular: Nicel bulgular; katılımcıların, eğitim ve meslek dağılımlarına bakıldığında, çoğunluğunu alt sosyoekonomik düzeyde yer aldığı görülmüştür. Nitel analiz sonucunda 3 ana tema ortaya çıkmıştır. Her bir tema 2 alt temadan oluşmuştur. Ana temalar; “Yaşam Pratiklerinde Deprem”, “Manisa’ya Geliş” ve “Yaşamı Yeniden ve Yeniden Kurmak”tır.Sonuç: Araştırma bulguları, bireylerin yaşamlarını yeniden inşa etme sürecinde barınma, biyo-psikososyal sağlık hizmetlerine erişim, iletişim, aidiyet ve ekonomik destek gibi temel unsurların belirleyici rol oynadığını ortaya koymaktadır.
- 29 September 2025
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 12 (3) , 389-405
6 ŞUBAT DEPREMİNİN ARDINDAN GEÇİCİ BARINMA ALANI OLARAK ÖĞRENCİ YURTLARINDA YAŞAMAK
Giriş ve Amaç: 6 Şubat 2023 tarihinde Gaziantep ve Kahramanmaraş merkezli olarak meydana gelen ve 11 ilimizi etkileyen yıkıcı depremler, yaklaşık 15 milyon kişinin yaşadığı geniş bir coğrafyada derin sosyolojik, ekonomik ve psikolojik etkiler yaratmıştır. Deprem sonrasında yaklaşık 2,2 milyon kişi, güvenli bölgelere yönelmiş ve geçici barınma merkezlerine yerleştirilmiştir. Bu çalışma, söz konusu misafirhanelerden biri olarak hizmet veren bir öğrenci yurdunda, Mart–Nisan 2023 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların deprem sürecindeki deneyimleri, ihtiyaçları, beklentileri, güçlü yönleri ve yaşamlarını yeniden inşa etmeye yönelik mekânsal aidiyet duyguları derinlemesine analiz edilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler: Araştırma kapsamında karma yöntem deseni benimsenmiş; nicel veriler, katılımcıların sosyo-demografik özelliklerini belirlemeye yönelik olarak literatür doğrultusunda geliştirilen bir anket formu aracılığıyla, 329 kişilik örnekleme uygulanmıştır. Nitel veriler ise, yarı yapılandırılmış görüşme formu, derinlemesine mülakat ve katılımlı gözlem teknikleriyle, 31 katılımcı üzerinden toplanmış ve toplanan veriler, SPSS ve MAXQDA programları kullanılarak analiz edilmiştir.Bulgular: Nicel bulgular; katılımcıların, eğitim ve meslek dağılımlarına bakıldığında, çoğunluğunu alt sosyoekonomik düzeyde yer aldığı görülmüştür. Nitel analiz sonucunda 3 ana tema ortaya çıkmıştır. Her bir tema 2 alt temadan oluşmuştur. Ana temalar; “Yaşam Pratiklerinde Deprem”, “Manisa’ya Geliş” ve “Yaşamı Yeniden ve Yeniden Kurmak”tır.Sonuç: Araştırma bulguları, bireylerin yaşamlarını yeniden inşa etme sürecinde barınma, biyo-psikososyal sağlık hizmetlerine erişim, iletişim, aidiyet ve ekonomik destek gibi temel unsurların belirleyici rol oynadığını ortaya koymaktadır.
- Open Access
- 31 January 2025
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 10 (1) , 91-100
Sosyal Hizmet Bakış Açısı ile Tip 1 Diyabetli Çocuk Sahibi Ebeveynlerin Hastalığa Uyumu ve Hastalığın Aileye Etkileri
Amaç: Bu çalışmanın amacı; Tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynlerin hastalığa uyumunu ve hastalığın aileye etkisini sosyal hizmet bakış açısı ile ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma tanımlayıcı tipte bir araştırma olup, tip 1 diyabetli çocuğu bulunan 377 ebeveyn ile yürütülmüştür. Araştırmacı tarafından geliştirilen Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Diyabetin Aileye Etkisi Ölçeği, Hastalığa İlişkin Öznel Algılar Anne/Baba Formu ve Aile APGAR Ölçeği, Google Form aracılığıyla birleştirilip, oluşturulan form ebeveynlere sosyal medya ve WhatsApp aracılığı ile ulaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler sayı ve yüzdelik dağılımlar ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynlerin %83,8’i kadın, %16,2’si erkek ve büyük çoğunluğu (%94,2) evli olup %66,8’si çalışmamaktadır. Ebeveynlerin %78,5’inde çocukta tip 1 diyabetin kalıcı olması, %73,7’sinde çocuğun geleceği ile ilgili kaygıların bulunması, yarısına yakınında ise (%49,6) hastalığın tedavi, ilaç, yol vb. masrafların ekonomik yükünün başlıca stres kaynağı olduğu görülmektedir. Ayrıca çocuğun tip 1 diyabetli olması ebeveynlerin sırasıyla duygusal dünyasını (%62,3), sosyal aktivitelere katılımını (%32,1), aile ilişkilerini (%21,8), eş/partner ilişkilerini (%15,6), yakın çevre ile ilişkilerini (%14,6), kişisel bakımını (%13,5) ve arkadaş ilişkilerini (%11,9) olumsuz etkilemektedir. Diyabetin Aileye Etkisi Ölçeği ve alt boyutları incelendiğinde ise diyabetin aileyi en fazla ekonomik olarak olumsuz etkilediği görülmektedir. Ebeveynler tarafından hastalığın algılanan ağırlığı oldukça yüksektir. Aile işlevselliğinden duyulan memnuniyet düzeyi ise ortalamanın üzerindedir. Sonuç: Hastalığın tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynler üzerinde olumsuz etkiler yarattığı ve ailelerin psikososyal ve ekonomik bağlamda destek mekanizmalarının yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır.
- 31 January 2025
- Published by Izmir Katip Celebi University Faculty of Health Sciences in İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
- Vol. 10 (1) , 91-100
Open AccessSosyal Hizmet Bakış Açısı ile Tip 1 Diyabetli Çocuk Sahibi Ebeveynlerin Hastalığa Uyumu ve Hastalığın Aileye Etkileri
Amaç: Bu çalışmanın amacı; Tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynlerin hastalığa uyumunu ve hastalığın aileye etkisini sosyal hizmet bakış açısı ile ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma tanımlayıcı tipte bir araştırma olup, tip 1 diyabetli çocuğu bulunan 377 ebeveyn ile yürütülmüştür. Araştırmacı tarafından geliştirilen Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Diyabetin Aileye Etkisi Ölçeği, Hastalığa İlişkin Öznel Algılar Anne/Baba Formu ve Aile APGAR Ölçeği, Google Form aracılığıyla birleştirilip, oluşturulan form ebeveynlere sosyal medya ve WhatsApp aracılığı ile ulaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler sayı ve yüzdelik dağılımlar ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynlerin %83,8’i kadın, %16,2’si erkek ve büyük çoğunluğu (%94,2) evli olup %66,8’si çalışmamaktadır. Ebeveynlerin %78,5’inde çocukta tip 1 diyabetin kalıcı olması, %73,7’sinde çocuğun geleceği ile ilgili kaygıların bulunması, yarısına yakınında ise (%49,6) hastalığın tedavi, ilaç, yol vb. masrafların ekonomik yükünün başlıca stres kaynağı olduğu görülmektedir. Ayrıca çocuğun tip 1 diyabetli olması ebeveynlerin sırasıyla duygusal dünyasını (%62,3), sosyal aktivitelere katılımını (%32,1), aile ilişkilerini (%21,8), eş/partner ilişkilerini (%15,6), yakın çevre ile ilişkilerini (%14,6), kişisel bakımını (%13,5) ve arkadaş ilişkilerini (%11,9) olumsuz etkilemektedir. Diyabetin Aileye Etkisi Ölçeği ve alt boyutları incelendiğinde ise diyabetin aileyi en fazla ekonomik olarak olumsuz etkilediği görülmektedir. Ebeveynler tarafından hastalığın algılanan ağırlığı oldukça yüksektir. Aile işlevselliğinden duyulan memnuniyet düzeyi ise ortalamanın üzerindedir. Sonuç: Hastalığın tip 1 diyabetli çocuğu bulunan ebeveynler üzerinde olumsuz etkiler yarattığı ve ailelerin psikososyal ve ekonomik bağlamda destek mekanizmalarının yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır.
- 5 September 2023
- Published by Taylor & Francis in Social Work With Groups
- Vol. 47 (3) , 268-281
The effect of group work on depression level and family functions of family members caring for stroke patients
- 5 September 2023
- Published by Taylor & Francis in Social Work With Groups
- Vol. 47 (3) , 268-281
The effect of group work on depression level and family functions of family members caring for stroke patients
- 28 June 2023
- Published by Dokuz Eylul University in Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 14 (1) , 83-105
Kuşaklararası Üniversite Öğrencilerinin Yaşlanma ve Yaşlılık Algılarının Değerlendirilmesi
Bu çalışmada üniversitede öğrenim gören genç kuşak öğrenciler ile 3. Kuşak üniversite olan Tazelenme Üniversitesi’nde eğitim gören öğrencilerin yaşlanma ve yaşlılığa yönelik algılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Ege ve Akdeniz Üniversitelerinde eğitim görmekte olan öğrenciler ve aynı üniversitelerin kampüslerinde yer alan Tazelenme Üniversitesi öğrencileriyle yapılmıştır. Nicel bir araştırma olarak, genel tarama modeli kullanılarak, gönüllülük esasına dayalı, 314 katılımcı ile gerçekleştirilen araştırmada yaşlanmaya ve yaşlılığa yönelik algı ölçeği ile birlikte araştırmacı tarafından hazırlanan sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Veri girişleri ve analizler süreci SPSS 18 aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların üniversite türlerine göre yaşlanmaya ve yaşlılığa yönelik algıları ve dört alt boyuta yönelik algıları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Tazelenme Üniversitesi öğrencileri genç kuşak öğrencilerine göre yaşlılık ve yaşlanmaya yönelik daha olumlu algıya sahip olduğu görülmektedir. Sosyal hizmet, toplumda kuşaklararası ilişkilerin güçlenmesinin yanında toplumdaki olumsuz yaşlılık algılarının da sonraki nesillere aktarımı önlenmesine yönelik düzenlemeler kapsamında yer alması gereken önemli bir disiplindir. Bu bağlamda yaşam boyu öğrenmenin desteklenmesi ile bireylerin hem aktif yaşlanması hem de yaşlanmaya yönelik algılarının olumlu yönde etkilenmesi sağlanabilir.
- 28 June 2023
- Published by Dokuz Eylul University in Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 14 (1) , 83-105
Kuşaklararası Üniversite Öğrencilerinin Yaşlanma ve Yaşlılık Algılarının Değerlendirilmesi
Bu çalışmada üniversitede öğrenim gören genç kuşak öğrenciler ile 3. Kuşak üniversite olan Tazelenme Üniversitesi’nde eğitim gören öğrencilerin yaşlanma ve yaşlılığa yönelik algılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, Ege ve Akdeniz Üniversitelerinde eğitim görmekte olan öğrenciler ve aynı üniversitelerin kampüslerinde yer alan Tazelenme Üniversitesi öğrencileriyle yapılmıştır. Nicel bir araştırma olarak, genel tarama modeli kullanılarak, gönüllülük esasına dayalı, 314 katılımcı ile gerçekleştirilen araştırmada yaşlanmaya ve yaşlılığa yönelik algı ölçeği ile birlikte araştırmacı tarafından hazırlanan sosyo-demografik bilgi formu kullanılmıştır. Veri girişleri ve analizler süreci SPSS 18 aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların üniversite türlerine göre yaşlanmaya ve yaşlılığa yönelik algıları ve dört alt boyuta yönelik algıları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur. Tazelenme Üniversitesi öğrencileri genç kuşak öğrencilerine göre yaşlılık ve yaşlanmaya yönelik daha olumlu algıya sahip olduğu görülmektedir. Sosyal hizmet, toplumda kuşaklararası ilişkilerin güçlenmesinin yanında toplumdaki olumsuz yaşlılık algılarının da sonraki nesillere aktarımı önlenmesine yönelik düzenlemeler kapsamında yer alması gereken önemli bir disiplindir. Bu bağlamda yaşam boyu öğrenmenin desteklenmesi ile bireylerin hem aktif yaşlanması hem de yaşlanmaya yönelik algılarının olumlu yönde etkilenmesi sağlanabilir.
- 1 January 2022
- Published by ASOS Yayinevi in The Journal of Academic Social Science Studies
- Vol. 15 (91) , 475-492
DETERMINING THE FACTORS AFFECTING TEACHERS' GENDER ATTITUDES
Toplumsal cinsiyet biyolojik cinsiyetten bağımsız olarak kadın ve erkeğin toplum içindeki rol ve sorumluluklarını toplumsal olarak belirleme olarak tanımlanabilir. Toplumsal cinsiyetin algı ve tutumlarının eşitlikçi olmaması kadın-erkek arasında ayrımcılığa ve cinsiyet eşitsizliğine neden olur. Bu algı ve tutumlar sosyalleşme ile birlikte önce ailede sonra okul da şekillenir. Bu çerçevede bu araştırmanın amacı öğretmenlerin toplumsal cinsiyet tutum düzeylerinin ve bu tutumları etkileyen faktörlerin belirlenmesi olarak ortaya konmuştur. Genel tarama modeli kullanılarak yapılan bu araştırma nicel bir araştırmadır. Araştırmaya 453 öğretmen katılmıştır. Araştırmada 2 adet veri toplama aracı kullanılmıştır. Bu araçlardan birincisi sosyo-demografik bilgi formudur. Diğeri ise Toplumsal Cinsiyet Rol ve Tutum Ölçeğidir (TCRTÖ). Araştırmaya katılan öğretmenlerin % 63,’ü kadın ve % 47’si sınıf öğretmenidir. Öğretmenlerin TCRTÖ’den aldığı ortalama puan 166’dır. Buna göre öğretmenlerin genel olarak eşitlikçi toplumsal cinsiyet tutumlarına sahip olduğunu söylemek mümkündür. Öğretmenlerin toplumsal cinsiyet tutumlarını etkileyen faktörler arasında da cinsiyet, yaş, çocukluğun geçtiği yer, baba mesleği, kardeş sayısı, anne eğitim durumu, evlenme şekli, eşin eğitim durumu, eşin çalışma ve kazanç durumu sayılabilir. Cinsiyet burada toplumsal cinsiyet tutumundaki en önemli gösterge olduğundan erkek öğretmenlerin daha eşitlikçi toplumsal cinsiyet tutumları geliştirebilmeleri için etkileşimli eğitim çalışmalarının düzenlenmesinde fayda vardır. Ayrıca kadınların eğitim düzeylerinin artması etraflarındaki kişilerin toplumsal cinsiyet tutumlarını olumlu etkilemektedir. Bu nedenle kadınların eğitim olanaklarından erkeklerle eşit şartlarda faydalanmaları sağlanmalıdır.
- 1 January 2022
- Published by ASOS Yayinevi in The Journal of Academic Social Science Studies
- Vol. 15 (91) , 475-492
DETERMINING THE FACTORS AFFECTING TEACHERS' GENDER ATTITUDES
Toplumsal cinsiyet biyolojik cinsiyetten bağımsız olarak kadın ve erkeğin toplum içindeki rol ve sorumluluklarını toplumsal olarak belirleme olarak tanımlanabilir. Toplumsal cinsiyetin algı ve tutumlarının eşitlikçi olmaması kadın-erkek arasında ayrımcılığa ve cinsiyet eşitsizliğine neden olur. Bu algı ve tutumlar sosyalleşme ile birlikte önce ailede sonra okul da şekillenir. Bu çerçevede bu araştırmanın amacı öğretmenlerin toplumsal cinsiyet tutum düzeylerinin ve bu tutumları etkileyen faktörlerin belirlenmesi olarak ortaya konmuştur. Genel tarama modeli kullanılarak yapılan bu araştırma nicel bir araştırmadır. Araştırmaya 453 öğretmen katılmıştır. Araştırmada 2 adet veri toplama aracı kullanılmıştır. Bu araçlardan birincisi sosyo-demografik bilgi formudur. Diğeri ise Toplumsal Cinsiyet Rol ve Tutum Ölçeğidir (TCRTÖ). Araştırmaya katılan öğretmenlerin % 63,’ü kadın ve % 47’si sınıf öğretmenidir. Öğretmenlerin TCRTÖ’den aldığı ortalama puan 166’dır. Buna göre öğretmenlerin genel olarak eşitlikçi toplumsal cinsiyet tutumlarına sahip olduğunu söylemek mümkündür. Öğretmenlerin toplumsal cinsiyet tutumlarını etkileyen faktörler arasında da cinsiyet, yaş, çocukluğun geçtiği yer, baba mesleği, kardeş sayısı, anne eğitim durumu, evlenme şekli, eşin eğitim durumu, eşin çalışma ve kazanç durumu sayılabilir. Cinsiyet burada toplumsal cinsiyet tutumundaki en önemli gösterge olduğundan erkek öğretmenlerin daha eşitlikçi toplumsal cinsiyet tutumları geliştirebilmeleri için etkileşimli eğitim çalışmalarının düzenlenmesinde fayda vardır. Ayrıca kadınların eğitim düzeylerinin artması etraflarındaki kişilerin toplumsal cinsiyet tutumlarını olumlu etkilemektedir. Bu nedenle kadınların eğitim olanaklarından erkeklerle eşit şartlarda faydalanmaları sağlanmalıdır.
- 24 July 2020
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 31 (3) , 874-903
Soma Maden Kazası Sonrası Yaşanan Ailevi ve Psikolojik Sorunlar
13 Mayıs 2014 tarihinde Soma’da yaşanan maden kazası, Türkiye'de en çok insan kaybının yaşandığı maden kazasıdır. Bu çalışmanın amacı; Soma Maden Kazasından sağ kurtulan işçilerin psikolojik ve aile içi yaşam deneyimlerini öğrenmektir. Nitel araştırma yöntemi ile tasarlanan çalışmada, Soma maden kazasını birebir yaşamış ve hala Soma’da ikamet eden 14 maden işçisi ile Aralık 2014’te derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Tematik analiz kullanılan çalışmada; yaşanan psikolojik sorunlar, yaşanan psikolojik sorunların çözüm yöntemleri, yaşanan ailevi sorunlar ve yaşanan ailevi sorunların çözüm yöntemleri teması altında oluşturulmuştur. Bulgular değerlendirildiğinde uykusuzluk, asosyal davranışlar, kapalı alan korkusu, mezar ve ölüm korkusu, karanlıktan korkma ve karanlıkta uyuyamama, kaza ile ilgili rüyalar görme, olayı tekrar yaşama (flashback), unutkanlık gibi psikolojik sorunların yaşandığı; aile içinde ise sinirli olma hali ve maddi imkansızlıkların sorun ortaya çıkardığı görülmüştür. Yaşanan sorunların çözümünde sosyal desteğin ön planda olduğu görülmüştür. Sosyal hizmet mesleğinin, maden kazası sonrasında, afet yönetim sistemi içinde koordinasyonun sağlanması, ihtiyaç analizinin sistematik yapılması ve kazazedelerin ve ailelerinin ihtiyaçlarının belirlenmesi noktasında yer alması gerektiği düşünülmektedir.
- 24 July 2020
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 31 (3) , 874-903
Soma Maden Kazası Sonrası Yaşanan Ailevi ve Psikolojik Sorunlar
13 Mayıs 2014 tarihinde Soma’da yaşanan maden kazası, Türkiye'de en çok insan kaybının yaşandığı maden kazasıdır. Bu çalışmanın amacı; Soma Maden Kazasından sağ kurtulan işçilerin psikolojik ve aile içi yaşam deneyimlerini öğrenmektir. Nitel araştırma yöntemi ile tasarlanan çalışmada, Soma maden kazasını birebir yaşamış ve hala Soma’da ikamet eden 14 maden işçisi ile Aralık 2014’te derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Tematik analiz kullanılan çalışmada; yaşanan psikolojik sorunlar, yaşanan psikolojik sorunların çözüm yöntemleri, yaşanan ailevi sorunlar ve yaşanan ailevi sorunların çözüm yöntemleri teması altında oluşturulmuştur. Bulgular değerlendirildiğinde uykusuzluk, asosyal davranışlar, kapalı alan korkusu, mezar ve ölüm korkusu, karanlıktan korkma ve karanlıkta uyuyamama, kaza ile ilgili rüyalar görme, olayı tekrar yaşama (flashback), unutkanlık gibi psikolojik sorunların yaşandığı; aile içinde ise sinirli olma hali ve maddi imkansızlıkların sorun ortaya çıkardığı görülmüştür. Yaşanan sorunların çözümünde sosyal desteğin ön planda olduğu görülmüştür. Sosyal hizmet mesleğinin, maden kazası sonrasında, afet yönetim sistemi içinde koordinasyonun sağlanması, ihtiyaç analizinin sistematik yapılması ve kazazedelerin ve ailelerinin ihtiyaçlarının belirlenmesi noktasında yer alması gerektiği düşünülmektedir.
- Open Access
- 30 September 2019
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 6 (3) , 182-189
İNME SONRASI HASTA VE BAKIM VERENLERİN AİLE İÇİ İLİŞKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
İnme, beyni besleyen damarların pıhtı ile tıkanması ya da kanaması sebebi ile beyinde bir odağın beslenememesidir. İnmeden sonra hastanın yaşamında fiziksel kayıpların yanında psiko-sosyal açıdan da çeşitli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı hasta ve bakım verenlerin inmeden sonra aile içi ilişkilerde yaşadıkları sorunları belirlemektir. Araştırma evrenini Bursa İlker Çelikcan Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinde yatarak inme tedavisi gören hastalar ve hastaya bakım veren aile üyeleri oluşturmaktadır. Bu hastalardan araştırmaya dâhil edilme kriterlerini karşılayan 10 hasta ve 10 bakım veren araştırmanın örneklemini oluşturmuş ve amaçlı örneklem yöntemi kullanılmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle tasarlanan araştırmada araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Görüşmeler sırasında ses kaydı alınmıştır. Bu görüşmeler sonucunda elde edilen bulgularla aile içi ilişkiler ana teması altında katılımcıların görüşmelerine ilişkin olarak kullandıkları benzeşik ifadeler ele alınarak alt temalar oluşturulmuş ve temalar MOXQDA programında oluşturulan kodlamaların altına yerleştirilerek kod matrisk analizi ile görünür hale getirilmiştir. Araştırmada hem hastaların hem de bakım veren aile üyelerinin kullanılan benzeşik ifadeleri ile oluşan alt temalar şu şekildedir; “rollerde değişiklik”, “yakınlaşma”, “uzaklaşma”, “cinsel ilişki sorunları”. Elde edilen bulgulara göre hem hasta hem de bakım verenlerde aile içinde bir rol değişim olduğu, inmeden sonra bazı ailelerde aile üyeleri arasında yakınlaşma olurken bazılarında gerginlik ve münakaşa nedeniyle uzaklaşma olduğu ve cinsel yaşamda önemli değişiklikler olduğu görülmektedir.Bu araştırma sonucunda inme hastalığının kişilerin aile ilişkilerine olumsuz etkilerde bulunduğu ortaya konmuştur. Buna göre tedavi ve rehabilitasyon sürecinde ailelerin desteklenme ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Bu noktada aile ilişkilerinin değişen koşullara uyumunu sağlayabilmesi için aileyle çalışmayı amaçlayan sosyal hizmet uygulamalarının gerekliliği ortaya çıkmaktadır.
- 30 September 2019
- Published by Celal Bayar Universitesi Saglık Bilimleri Enstitusu Dergisi in Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
- Vol. 6 (3) , 182-189
Open AccessİNME SONRASI HASTA VE BAKIM VERENLERİN AİLE İÇİ İLİŞKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
İnme, beyni besleyen damarların pıhtı ile tıkanması ya da kanaması sebebi ile beyinde bir odağın beslenememesidir. İnmeden sonra hastanın yaşamında fiziksel kayıpların yanında psiko-sosyal açıdan da çeşitli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı hasta ve bakım verenlerin inmeden sonra aile içi ilişkilerde yaşadıkları sorunları belirlemektir. Araştırma evrenini Bursa İlker Çelikcan Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesinde yatarak inme tedavisi gören hastalar ve hastaya bakım veren aile üyeleri oluşturmaktadır. Bu hastalardan araştırmaya dâhil edilme kriterlerini karşılayan 10 hasta ve 10 bakım veren araştırmanın örneklemini oluşturmuş ve amaçlı örneklem yöntemi kullanılmıştır. Nitel araştırma yöntemiyle tasarlanan araştırmada araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Görüşmeler sırasında ses kaydı alınmıştır. Bu görüşmeler sonucunda elde edilen bulgularla aile içi ilişkiler ana teması altında katılımcıların görüşmelerine ilişkin olarak kullandıkları benzeşik ifadeler ele alınarak alt temalar oluşturulmuş ve temalar MOXQDA programında oluşturulan kodlamaların altına yerleştirilerek kod matrisk analizi ile görünür hale getirilmiştir. Araştırmada hem hastaların hem de bakım veren aile üyelerinin kullanılan benzeşik ifadeleri ile oluşan alt temalar şu şekildedir; “rollerde değişiklik”, “yakınlaşma”, “uzaklaşma”, “cinsel ilişki sorunları”. Elde edilen bulgulara göre hem hasta hem de bakım verenlerde aile içinde bir rol değişim olduğu, inmeden sonra bazı ailelerde aile üyeleri arasında yakınlaşma olurken bazılarında gerginlik ve münakaşa nedeniyle uzaklaşma olduğu ve cinsel yaşamda önemli değişiklikler olduğu görülmektedir.Bu araştırma sonucunda inme hastalığının kişilerin aile ilişkilerine olumsuz etkilerde bulunduğu ortaya konmuştur. Buna göre tedavi ve rehabilitasyon sürecinde ailelerin desteklenme ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Bu noktada aile ilişkilerinin değişen koşullara uyumunu sağlayabilmesi için aileyle çalışmayı amaçlayan sosyal hizmet uygulamalarının gerekliliği ortaya çıkmaktadır.
- 30 May 2019
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 30 (2) , 555-582
Rehberlik Öğretmenlerinin Okul Sosyal Hizmetine İhtiyaç Duydukları Sorun Alanlarının Belirlenmesi
Bu araştırma ile rehberlik öğretmenlerinin okul sosyal hizmetine ihtiyaç duydukları sorun alanlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, İzmir’in yoğun nüfuslu beş bölgesinden (Bornova, Karabağlar, Konak, Karşıyaka, Buca) seçilen 100 rehberlik öğretmeni ile gerçekleştirilen nicel bir çalışmadır. Katılımcıların temel sosyo-demografik bilgilerinin yanı sıra, okulda karşılaştıkları sorunlarla ve okul sosyal hizmetine yönelik düşünce ve ihtiyaçlarını öğrenmeye yönelik sorulara yer verilen anket formu ile veriler toplanmıştır. Araştırmanın verileri yüz yüze görüşme yöntemi ile elde edilmiş, veri işleme ve çözümleme aşamasında SPSS 15.0 programından yararlanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre rehberlik öğretmenlerinin çoğunlukla sosyal hizmet mesleği hakkında bilgi sahibi olduğu ve okul sorunlarının çözümüne sosyal hizmet uzmanlarının katkı sağlayacağını düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır. Rehberlik öğretmenlerin çoğunluğunun okul ortamlarında başarısızlık, saldırganlık, ihmal ve istismar, ev içi şiddet, madde bağımlılığı ve suça sürüklenme gibi pek çok sorunla karşılaştığı ve bu sorunların çözümü için sosyal hizmet uzmanına ihtiyaç duyduğu görülmüştür. Bundan dolayı okul sosyal hizmeti uygulamasının hayata geçirilmesi ve okul sosyal hizmeti alanının tanıtılmasına yönelik çalışmaların yapılması oldukça önemli görülmektedir.
- 30 May 2019
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 30 (2) , 555-582
Rehberlik Öğretmenlerinin Okul Sosyal Hizmetine İhtiyaç Duydukları Sorun Alanlarının Belirlenmesi
Bu araştırma ile rehberlik öğretmenlerinin okul sosyal hizmetine ihtiyaç duydukları sorun alanlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, İzmir’in yoğun nüfuslu beş bölgesinden (Bornova, Karabağlar, Konak, Karşıyaka, Buca) seçilen 100 rehberlik öğretmeni ile gerçekleştirilen nicel bir çalışmadır. Katılımcıların temel sosyo-demografik bilgilerinin yanı sıra, okulda karşılaştıkları sorunlarla ve okul sosyal hizmetine yönelik düşünce ve ihtiyaçlarını öğrenmeye yönelik sorulara yer verilen anket formu ile veriler toplanmıştır. Araştırmanın verileri yüz yüze görüşme yöntemi ile elde edilmiş, veri işleme ve çözümleme aşamasında SPSS 15.0 programından yararlanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre rehberlik öğretmenlerinin çoğunlukla sosyal hizmet mesleği hakkında bilgi sahibi olduğu ve okul sorunlarının çözümüne sosyal hizmet uzmanlarının katkı sağlayacağını düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır. Rehberlik öğretmenlerin çoğunluğunun okul ortamlarında başarısızlık, saldırganlık, ihmal ve istismar, ev içi şiddet, madde bağımlılığı ve suça sürüklenme gibi pek çok sorunla karşılaştığı ve bu sorunların çözümü için sosyal hizmet uzmanına ihtiyaç duyduğu görülmüştür. Bundan dolayı okul sosyal hizmeti uygulamasının hayata geçirilmesi ve okul sosyal hizmeti alanının tanıtılmasına yönelik çalışmaların yapılması oldukça önemli görülmektedir.
- 31 March 2017
- Published by Celal Bayar University Journal of Social Sciences in Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 15 (1) , 1
2000’Lİ YILLARDA ÇOCUK KORUMA SİSTEMİ İÇİNDE BAKIM HİZMETLERİNİN GENEL GÖRÜNÜMÜ
Türkiye’de son yüzyılda çocuk bakım sisteminin sürekli bir değişim içinde olduğunu söylemek mümkündür. Hizmetlerin tek bir kurum çatısı altında birleştirilmesi bile ancak 1983 yılında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’nun kurulması ile sağlanabilmiştir. Bu süreçte çocukların daha çok kurum bakımında kalmasına yönelik faaliyetlere ağırlık verildiği görülmektedir. Ancak 2000’li yıllarda Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun ciddi bir anlayış değişikliğine giderek çocukların bir aile yanında bakımını sağlayacak hizmetlere ağırlık verdiği görülmektedir. Ayrıca kurum bakımının da çocuk üzerinde yarattığı olumsuz etkileri azaltabilmek amacıyla alternatif bakım hizmetleri oluşturulmuştur. Bu çalışmada 2000’li yıllarda çocuk bakım sistemlerinde yasal ve kurumsal olarak gerçekleşen değişim ve gelişimin eleştirel bir bakış açısıyla ele alınması amaçlanmış olup, çalışmanın içeriğinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, SHÇEK içindeki yapılanma ve daha sonra da Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın kurulma sürecinde çocuk bakım hizmetleri istatistiki bilgilerle desteklenerek ele alınmıştır.
- 31 March 2017
- Published by Celal Bayar University Journal of Social Sciences in Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 15 (1) , 1
2000’Lİ YILLARDA ÇOCUK KORUMA SİSTEMİ İÇİNDE BAKIM HİZMETLERİNİN GENEL GÖRÜNÜMÜ
Türkiye’de son yüzyılda çocuk bakım sisteminin sürekli bir değişim içinde olduğunu söylemek mümkündür. Hizmetlerin tek bir kurum çatısı altında birleştirilmesi bile ancak 1983 yılında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu’nun kurulması ile sağlanabilmiştir. Bu süreçte çocukların daha çok kurum bakımında kalmasına yönelik faaliyetlere ağırlık verildiği görülmektedir. Ancak 2000’li yıllarda Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun ciddi bir anlayış değişikliğine giderek çocukların bir aile yanında bakımını sağlayacak hizmetlere ağırlık verdiği görülmektedir. Ayrıca kurum bakımının da çocuk üzerinde yarattığı olumsuz etkileri azaltabilmek amacıyla alternatif bakım hizmetleri oluşturulmuştur. Bu çalışmada 2000’li yıllarda çocuk bakım sistemlerinde yasal ve kurumsal olarak gerçekleşen değişim ve gelişimin eleştirel bir bakış açısıyla ele alınması amaçlanmış olup, çalışmanın içeriğinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, SHÇEK içindeki yapılanma ve daha sonra da Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın kurulma sürecinde çocuk bakım hizmetleri istatistiki bilgilerle desteklenerek ele alınmıştır.