ASAyça Sayan

Ayça Sayan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Ayça Sayan has a total of 29 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    A rare complication of high flow nasal cannula therapy in COVID-19: Caudal septal cartilage necrosis

    by Serra Topal, Ayça Sayan, Gülbahar Çalışkan, Gökhan Tüzemen

    A high-flow nasal cannula (HFNC) therapy has been frequently performed in adult patients with acute respiratory failure during the COVID-19 pandemic. With the increasing long-term use of HFNC, different complications have been observed. We aimed to share the nasal necrosis complication that occurred in our patient who had used HFNC for a long time.

  • Evaluation of Adult Patients with Childhood-onset Chronic Disease Admitted to the Intensive Care Unit

    by Gülbahar Çalışkan, Ayça Sayan, Halil Erkan Sayan, Nermin Kelebek Girgin

  • Open Access

    The Relationship of ABO and Rh Blood Group Antigens with Mortality in Clinical and Intensive Care Patients with a Diagnosis of COVID-19: A Pandemic Hospital Experience

    by Serra Topal, Gülbahar Çalişkan, Ayça Sayan, Nermin Kelebek Gi̇rgi̇n

    Giriş ve Amaç: Coronovirus 2019 (COVID-19) tüm dünyada pek çok kişiyi etkileyen ve mortalitesi yüksek olan pandemiye neden olmuştur. ABO kan grupları vasküler, koroner kalp hastalıkları gibi birçok kronik hastalık yanında viral enfeksiyonlarla da ilişkilendirilmektedir.Bu çalışmada kan gruplarının COVID-19’a yatkınlık ve mortalite ile ilşkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: 17 Mart 2020 ve 30 Kasım 2020 tarihleri arasında PCR pozitif COVID-19 tanısı ile hastanemizde yatırılarak tedavi edilen erişkin hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Demografik veriler, ABO ve Rh kan gruplarının dağılım oranları kaydedildi. Kan gruplarının mortaliteye etkisi incelendi. Hastalar serumlarında anti-A bulunması (B ve O kan grubu) ve bulunmamasına (A ve AB kan grubu) göre gruplandırılarak yaş, cinsiyet, yoğun bakıma (YB) yatış ve mortalite açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 3137 hasta dahil edildi. Hastaların 2231’i kliniğe, 906’sı YB’ye yatırılmıştı. Hastalar 55.17±17.90 yaşında olup, %51.2’si erkek idi. Hastaların A, B, AB ve O kan grubuna sahip olma oranları sırasıyla %47.5, %14.5, %8.3 ve %29.6 idi. Hastaların 530’nun tedavisi eksitus ile sonuçlanmıştı. Yaş, klinik ve YB hastalarında mortaliteyi etkilemişti (ikisi için p=0.000). Tüm hastalarda erkek cinsiyette mortalite (%61.9) anlamlı olarak yüksekti (p=0.000). Rh’ın ve serumda anti-A izohemaglütinin bulunmasının mortalite ile ilişkisi yoktu (p=0.42, p=0.565). Multivariate lojistik regresyon analizi sonucu kan grubu mortalite ile ilişkili tespit edilmedi. Yaş, erkek cinsiyet ve mekanik ventilasyon gereksinimi mortalite için bağımsız risk faktörü olarak saptandı (sırasıyla OR.1.073p=

  • Mekanik Ventilasyonda Yapay Zekâ ve Akıllı Destek Sistemleri

    by Ayça Sayan

    Bu çalışma, hızla gelişen bilgi teknolojilerinin ve yapay zekânın sağlık sistemindeki, özellikle yoğun bakımların temel araçlarından olan mekanik ventilasyon alanındaki önemini ve uygulamalarını incelemektedir. Solunum fonksiyonu bozulmuş hastalarda hayat kurtarıcı olan mekanik ventilasyon, uzadığı durumlarda yüksek enfeksiyon ve mortalite riskleri taşımaktadır. Yoğun bakımlardaki büyük hacimli hasta verilerinin klinisyenler tarafından hızlıca analiz edilmesi zor olduğundan, bilgisayarlı akıllı karar destek sistemleri (AKDS) hayati bir rol üstlenmektedir. Sistemlerin yapısı açık-döngü (danışmanlık) ve kapalı-döngü (otomatik kontrol) olmak üzere ikiye ayrılır. Kapalı-döngü sistemler, artefaktları temizleyen veri doğrulama algoritmalarıyla çalışarak ventilatörü doğrudan kontrol eder. AKDS'ler temel yapısı itibarıyla kurala dayalı, modele dayalı ve bu ikisinin kombinasyonu olan hibrit sistemler olarak üç grupta sınıflandırılır. Günümüzde SmartCare ve Adaptif Destek Ventilasyon (ASV) gibi ticari modeller, hastanın solunum parametrelerini otomatik ayarlayarak ventilatörden ayrılma (weaning) süreçlerini hızlandırmakta ve bakım maliyetlerini düşürmektedir. Sonuç olarak yapay zekâ destekli bu sistemler, medikal hataları önleme, mortaliteyi azaltma ve hastaya özel optimal tedavi sağlama yönünde kritik öneme sahiptir. Mekanik ventilasyon teknolojileri her geçen gün tamamen otomasyona doğru ilerlemektedir. This study examines the significance and applications of rapidly developing information technologies and artificial intelligence within the healthcare system, particularly in the field of mechanical ventilation, which is a core tool in intensive care units (ICUs). While mechanical ventilation is life-saving for patients with impaired respiratory functions, prolonged ventilation carries high risks of complications and mortality. Because it is challenging for clinicians to rapidly analyze vast volumes of patient data in ICUs, computerized intelligent decision support systems (IDSS) play a vital role. The structure of these systems is divided into open-loop (advisory) and closed-loop (automatic control) systems. Closed-loop systems operate with data validation algorithms that eliminate artifacts to directly control the ventilator. Based on their core structure, IDSS are classified into three main categories: rule-based, model-based, and hybrid systems combining both. Today, commercial models like SmartCare and Adaptive Support Ventilation (ASV) accelerate the weaning process and reduce care costs by automatically adjusting the patient's respiratory parameters. In conclusion, these AI-supported systems hold critical importance in preventing medical errors, reducing mortality, and providing patient-specific optimal treatment. Mechanical ventilation technologies are progressively moving toward full automation every day.

  • Open Access

    Anestezide İnovatif Teknolojiler

    by Muhittin Çalım, Zeliha Korkmaz Dişli, Ayça Sayan, Berna Uyan, Keziban Bollucuoğlu, Gizem Selen Çiçek, Kamuran Uluç, Gökçen Kültüroğlu, Meliha Orhon Ergün, Onur Hanbeyoğlu, et al.

    Yeniliklerin yayılması kuramı; yeni fikirlerin, yaşam tarzlarının ve teknolojilerin nasıl yayıldığını açıklamaya çalışan bir kuramdır. Kuram belli bir zaman serisi üzerinden insanları yenilikler ile kurduğu ilişki içerisinde yenilikleri benimseme kriterine göre sınıflandırmaktadır. Everett Rogers’ın 1962 yılında ‘Yeniliklerin Yayılımı’ (Diffusion of Innovation) başlıklı çalışmayı yayınlaması ile akademik hayata girmiştir. Yeniliğin yayılması bir süreçtir. İçinde bulunduğumuz COVID-19 Pandemisi, getirdiği pek çok zorluğun ve acının yanı sıra birçok yeniliğin yayılımını ve kullanım sürecini de arttırmıştır. Bu disiplinler içerisinde Anesteziyoloji ve Reanimasyon Bilim Dalı önemini korumaktadır. Anestezi hekimlerinin “Yoğun Bakım Bilimi” ile özdeşleştiği ve pandeminin bu bilim dalının önemini vurguladığı bu günlerde, Anestezi ve Yoğun Bakım alanındaki inovatif teknolojileri ve kullanım alanlarını irdelemek istedim.

  • Open Access

    Is tocilizumab effective in cytokine release syndrome in patients diagnosed with COVID-19?: a retrospective preliminary study

    by Gülbahar Çalışkan, Serra Topal, Ayça Sayan, Nuri Burkay Soylu

    Objectives: Although the prognosis is good in the vast majority of patients who are diagnosed with COVID-19, there are cases in which Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS) and multiple organ failure occur rapidly and result in death in a short time. It has been reported that severe clinical presentation is caused by cytokine release syndrome, and studies are currently conducted on treatments to reduce mortality in these patients. There are studies reporting the positive effects of anti-Human IL-6 Receptor Monoclonal Antibody, tocilizumab (TCZ), which specifically inhibits the functions of IL-6, in cases with cytokine storm. Data on TCZ use in intensive care are very limited. Methods: The medical records of 20 patients diagnosed with COVID-19 who were treated with standard treatment and TCZ in the ICU were retrospectively reviewed. Results: Twenty patients were included in the review. Nine (45%) received TCZ. The median length of stay in the ICU was 20 days in the TCZ group, and 14 days in the standard treatment group (p = 0.21). Mortality rate was 22.2% in TCZ group and 45.5% in the standard treatment group (p = 0.27). Conclusions: At day 28, mortality rate and clinical improvement was not statistically different in patients receiving standard treatment with TCZ and patients in standard treatment group. Additional data are needed to understand the eficacy and safety of TCZ.