EUEnder Ali Uluç

Ender Ali Uluç

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ender Ali Uluç has a total of 22 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    The Effects of Calisthenics and Life Kinetics Exercises on Reaction Time, Balance, and Swimming Performance in Male Swimmers

    by Ebru Cevi̇z, Harun Genç, Mustafa Türkmen, Baykal Karataş, Ender Ali̇ Uluç, Doğukan Batur Alp Gülşen, Burcu Sila Sezer

    Background Although the effects of different training practices on motor and swimming performance in male swimmers have been previously examined, studies investigating the effects of calisthenics exercises (CE) and life kinetics (LK) exercises on reaction time, balance, and swimming performance in male swimmers remain limited. Therefore, this study aimed to investigate the effects of CE and LK exercises on reaction time, balance, and swimming performance in male swimmers. Methods Thirty male students from the Department of Coaching Education at the Faculty of Sports Sciences, Bingöl University, all specializing in swimming, participated in the study. The students were divided into two groups, with fifteen in the experimental group (EG) and fifteen in the control group (CG). The EG received LK and CT in addition to swimming training for a period of 8 weeks. The CG, on the other hand, continued with swimming exercises only. Assessments were conducted to measure reaction time, dynamic balance, static balance, and performance for all students before and after the 8-week exercise program. Statistical analyses were carried out using paired samples t-test and independent samples t-test. Results A significant between-group difference was observed for reaction time at post-test, with lower values in the EG compared with the CG (p = 0.001, r = 0.64). The EG showed a 23.6% reduction in reaction time from pre-test to post-test. Additionally, within-group analysis showed a significant improvement in the EG’s reaction time between the pre-test and post-test measurements (p = 0.006). Within-group analysis showed no significant changes in the CG for reaction time (p = 0.179, r = 0.36). When comparing the within-group and between-group measurements of static balance, a statistically significant difference was found in favor of the EG in the post-test results of right-left standard deviation and center of pressure path length analysis in static balance (p < 0.05). Furthermore, within-group comparisons revealed significant positive changes in the EG for average medial-lateral sway velocity (p = 0.030, r = 0.542), center of pressure trace analysis (p = 0.011, r = 0.617), and sway area values (p = 0.035, r = 0.530), with percentage improvements ranging from 2.5% to 16.5%. The CG showed no statistically significant changes in these variables (p > 0.05). Regarding dynamic balance, post-test analyses revealed statistically significant differences in favor of the EG in dynamic balance performance (p = 0.000, r = 0.934), right sway area (p = 0.000, r = 0.941), left lateral sway area (p = 0.000, r = 0.930), right outer sway area (p = 0.000, r = 0.945), left outer sway area (p = 0.000, r = 0.891), right sway reaction time (p = 0.000, r = 0.880), and left sway reaction time (p = 0.000, r = 0.847). Percentage improvements in dynamic balance variables ranged from 2.78% to 16.45%. The CG demonstrated smaller improvements with lower effect sizes (r = 0.486–0.958), with no significant change in DBP (p > 0.05). When swimming performance measurements were examined, post-test comparisons showed a significant difference in favor of EG; 10.9% improvement in 15-meter technical swimming performance (p = 0.000, r = 0.824) and 9.2% improvement in 25-meter freestyle technical swimming performance (p = 0.000, r = 0.837) were observed. On the other hand, the CG showed smaller changes (6.2% and 3.1%, respectively; r = 0.566 and 0.680). The magnitude of change was higher in the EG compared with the CG. Conclusions The findings suggest that participation in an 8-week life kinetics and calisthenics exercise program may contribute to improvements in reaction time, static and dynamic balance, and selected swimming performance measures in male swimmers. Although further studies with larger samples are needed, LK and CE exercises may be considered complementary training approaches to support performance-related outcomes in swimmers. Trial registration: ClinicalTrials.gov NCT07089563, registered 28.06.2025. Retrospectively registered.

  • Open Access

    Effects of Proprioceptive and Core Exercise Applications on Vertical Jump and Swimming Performance in Female Swimmers

    by Ebru Ceviz, Buket Şeran, Ender Ali Uluç

    The study investigated the effects of proprioceptive+core exercises on female swimmers' 25-meter freestyle technical swimming performance and vertical jump performance. Sixteen females aged 20-26 with at least three year of swimming experience participated in the study. Participants were divided into two groups: Proprioceptive+Core Exercise Group (PCEG) (n=8 women) and the Control Group (CG) (n=8 women). The experimental group applied proprioceptive+core exercises in addition to their swimming training twice a week for 6 weeks, while the control group continued their routine swimming training twice a week. When the pretest and posttest results were examined, the 25-meter freestyle technical swimming performance of the proprioceptive+core experimental group was measured as 23.33±2.51 in the pretest and 21.66±2.59 in the posttest. The vertical jump performance of the proprioceptive+core experimental group was 18.73±6.43 in the pretest and 23.48±7.30 in the posttest. When the pretest and posttest were compared, significant differences were found in the experimental group's 25-meter freestyle technical swimming performance (p=0.004) and vertical jump performance (p=0.001). In the control group, the 25-meter freestyle technical swimming performance was measured as 24.58±1.56 in the pretest and 24.25±1.34 in the posttest. The vertical jump performance of the control group was measured as 13.76±1.66 in the pretest and 16.07±1.74 in the posttest. Significant improvements were found in the 25-meter freestyle technical swimming performance of the proprioceptive+core experimental group (mean difference -1.67±1.13 sec; posttest 21.66±2.59 sec). The 25-meter freestyle technical swimming performance between the groups was found to be significant (p=0.020). The vertical jump performance of the proprioceptive+core group was higher (mean difference: 4.75±2.19 cm; posttest: 24.25±1.34 cm), while the vertical jump performance of the control group (mean difference: 2.31±1.37 cm; posttest: 16.07±1.74 cm) was lower. The difference between the groups was statistically significant (p=0.018). Six weeks of proprioceptive+core exercises were found to have positive effects on the 25-meter freestyle technical swimming times and the vertical jump performance test in female swimmers. The findings suggest integrating proprioceptive+core exercises into swimming training would improve performance.

  • Open Access

    Exploring the acute recovery effects of dry cupping therapy and electrical stimulation on anaerobic performance metrics in active individuals: A quasi-experimental crossover study

    by İbRahim Can, Gökhan Yerlikaya, Seda Yalçin, Serdar Bayrakdaroğlu, Recep Fatih Kayhan, Ender Ali Uluç, Valentina Stefanica, Halil İbRahim Ceylan

    Background: This quasi-experimental crossover study aimed to examine the acute effects of dry cupping therapy (DCT) and neuromuscular electrical stimulation (NMES) on fatigue and perceived exertion in anaerobic performance among physically active individuals. Methods: Twelve male participants (mean age: 24.1 ± 2.37 years), all students from the Faculty of Sports Sciences, were recruited to participate voluntarily. Anaerobic performance parameters, including peak power, mean power (MP), and fatigue index (FI), were assessed using a Monark 839E cycling ergometer under 3 distinct conditions: NMES, DCT, and a control condition (no intervention), with each session separated by a 48-hour rest period. Perceived exertion was evaluated immediately following each test session using Borg’s rate of perceived exertion (RPE) scale. Both NMES and DCT were administered bilaterally to the hamstring (m. hamstring) and quadriceps femoris (m. quadriceps femoris) muscles for 20 minutes before testing. Results: The results revealed no statistically significant differences in peak power and MP across the conditions. However, significant effects were identified for FI ( F (2, 22) = 4.08, P = .031, η p ² = 0.27) and RPE ( F (2, 22] = 8.88, P = .0015, ηp² = 0.45). Post hoc pairwise comparisons indicated that NMES significantly reduced FI compared to the control condition ( P = .0311), with a small to medium effect size (Cohen’s d = 0.44). In terms of RPE, DCT significantly lowered values compared to both the control ( P = .0018) and NMES conditions ( P = .0005), demonstrating medium (Cohen’s d = 0.74) and small to medium (Cohen’s d = 0.37) effect sizes, respectively. Conclusions: While NMES and DCT did not elicit acute improvements in peak or mean anaerobic power, both interventions effectively mitigated fatigue and reduced perceived exertion during maximal anaerobic exercise. These findings suggest that NMES and DCT may serve as valuable recovery modalities for mitigating fatigue in sports characterized by high anaerobic demands. Future research should investigate the chronic effects of these interventions and explore their utility among trained athletes to determine their broader applicability in enhancing athletic performance.

  • Open Access

    Investigation of the Psychological Stability and Levels of Confidence of Fighting Athletes

    by Ender Ali Uluç

    Psikolojik dayanıklılık ve özgüven arasındaki ilişkinin belirlenebilmesi amacıyla Çanakkale ilinde gerçekleştirilen bu araştırmanın evren ve örneklemini; Çanakkale ilinde boks, kick boks, karate ve taekwondo branşlarında mücadele 18 yaşından büyük toplam 92 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada kapsamında Işık (2016) tarafından geliştiren psikolojik dayanıklılık ölçeği ve Akın (2007) tarafından geliştirilen özgüven ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada; mücadele sporcularından ilgili verilerin toplanmasında Google formlardan yararlanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 26 programından yararlanılmıştır. Verilerin dağılımının normal dağılıma uygunluğu çarpıklık basıklık değerleri incelenerek karar verilmiştir. Psikolojik dayanıklılık (çarpıklık 0,80, basıklık - 0,98) ve özgüven (çarpıklık 0,31, basıklık -1,41) ile her iki ölçeği alt boyutlarında çarpıklık ve basıklık değerlerinin -1,5 +1,5 değerleri aralığında yer alması nedeniyle verilerin normal dağıldığı kabul edilmiştir. Mücadele sporcularının çeşitli demografik değişkenlere göre özgüven ve psikolojik dayanıklılıklarını karşılaştırmak için bağımsız örneklem t testi ve ANOVA (tek yönlü varyans analizi) analizinden yararlanılacaktır. Özgüven ve psikolojik dayanıklılık ilişkisini belirlemek için Pearson korelasyon analizi uygulanacaktır. Varyansların homojenliği Levene testi ile belirlenmiştir. Varyansların homojenliği anlamlı bulunamadığı için çoklu karşılaştırmalar Games-Howell testi ile yapılmıştır. Mücadele sporcularının psikolojik dayanıklılık ve özgüven düzeylerinin incelendiği bu araştırmada sonuç olarak; sporcuların özgüvenleri arttığında psikolojik dayanıklılık düzeylerinin azaldığı tespit edilmiştir. Mücadele sporcularının psikolojik dayanıklılık ve özgüven düzeylerinin incelendiği bu araştırmada sonuç olarak; sporcuların özgüvenleri arttığında psikolojik dayanıklılık düzeylerinin azaldığı tespit edilmiştir.


  • Open Access

    Elit Düzeydeki Sporcuların Odaklanmış Dikkat Becerilerinin İncelenmesi (Bocce ve Dart Sporcuları Örneği)

    by Ender Ali Uluç

    Elit düzeydeki Bocce ve Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin incelenmesi amacıyla yapılan bu araştırmanın evrenini, Bocce ve Dart branşında 2018, 2019 ve 2021 yılları arasında milli formayı giymiş ve hala aktif olarak bu branşlarda spora devam eden 18 yaş ve üzeri büyükler kategorisinde yarışan sporcular oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 39’u Dart branşında 50’si Bocce branşında olmak üzere 89 sporcu oluşturmaktadır. Sporcuların odaklanmış dikkat becerilerinin incelenebilmesi için bu araştırmada veri toplama aracı olarak Stroop dikkat testi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 26 programında yapılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediğinin belirlenmesinde çarpıklık basıklık değerleri ve grafikler incelenmiştir. Bocce ve dart sporcularının bölüm bitirme sürelerinin demografik özelliklere göre karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem T Testi ve ANOVA analizinden yararlanılmıştır. Hata sayıları ve hata düzeltme sayılarının demografik özelliklere göre karşılaştırılmasında Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis Testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Çoklu karşılaştırmalarda anlamlılık düzeyinde Bonferroni düzeltmesi yapılmıştır. Bocce ve Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin Stroop dikkat testi ile incelendiği bu araştırmada; Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin Bocce sporcularına oranla daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.


  • Open Access

    Raket Sporlarında Yarışma Kaygısı Düzeyinin Kendini Engelleme Eğilimi Bakımından İncelenmesi

    by Ender Ali Uluç

    Bu çalışmada raket sporlarında mücadele eden sporcuların yarışma kaygısı düzeyinin kendini engelleme eğilimi açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Çanakkale ilinde yaşayan, raket sporları (tenis, masa tenisi, badminton) ile ilgilenen 18 yaşından büyük, 108 sporcu gönüllü bir şekilde katılarak, araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında verilen toplanmasında kendini sabotaj ölçeği ve revize edilmiş yarışma durumluluk kaygı envanteri kullanılmıştır. Google formlar ile sporculara ulaşılan bu araştırmada, elde edilen verilerin analizi SPSS 26 programında yapılmıştır. Verilerin dağılımı, çarpıklık ve basıklık değerlerine bakılarak belirlenmiştir ve bu değerlerin normal dağılıma uygun aralıkta olduğu görülmüştür. Normal dağılım gösterdiği belirlenen verilerin analizinde bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Sporcuların kendini sabotaj ve yarışma kaygısı düzeyleri cinsiyet, yaş ve spor yılı değişkenlerine göre incelendiğinde bu değişkenler arasında anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Mevcut araştırmada sporcuların yarışma kaygısı düzeylerinin spor branşına göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Bunun yanında sporcuların kendini sabotaj düzeyleri ile yarışma kaygıları ve kendine güvenleri arasında pozitif bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Yarışma kaygı ile kendini sabotajın pozitif bir ilişki içerisinde olması, kaygı arttığında kendini sabotaj eğilimini arttırmaktadır.


  • Open Access

    Psikolojik İyi Oluş ve Psikolojik Kırılganlık Arasındaki İlişki: Üniversiteler Arası Müsabakalarda Mücadele Eden Sporcular Örneği

    by Ender Ali Uluç

    Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasındaki ilişkinin belirlenebilmesi amacıyla yapılan bu araştırmanın evren ve örneklemini Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nde okuyan takım (Basketbol, Futbol, Voleybol) ve bireysel (Badminton, Karate, Oryantiring) olarak Üniversiteler arası müsabakalarda mücadele eden 128’i erkek 72’si kadın olmak üzere toplam 200 aktif sporcudan oluşmaktadır. Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık ölçeklerinin kullanıldığı bu araştırmada elde edilen verilerin analizi SPSS 22.0 paket programında yapılmıştır. Yapılan incelemeler doğrultusunda verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Bu doğrultuda ikili grupların karşılaştırmasından Mann Whitney U testi, ikiden fazla grupların karşılaştırılmasında Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasındaki ilişkinin belirlenmesinde Spearman Korelasyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak; araştırmaya katılım sağlayan sporcuların yaş ve spor yılları arttıkça psikolojik iyi oluş düzeylerinin arttığı, takım sporlarında mücadele eden sporcuların bireysel sporlarda mücadele eden sporculara oranla psikolojik iyi oluş düzeylerinin daha yüksek olduğu ancak psikolojik iyi oluş ve psikolojik kırılganlık arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığı tespit edilmiştir.


  • Open Access

    Karate Sporcularında Spor Karakterinin Saldırganlık ve Öfke Üzerinde Etkisinin Değerlendirilmesi

    by Ender Ali Uluç

    Karate sporcularının spor karakterlerinin sporda saldırganlık ve öfke ile ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılan çalışmada Spor Karakter Ölçeği ve Sporda Saldırganlık ve Öfke Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Çanakkale ilindeki 18 yaş ve üzeri araştırmaya gönüllü olarak katılan 52 karate sporcusu oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. Parametrik olmayan testlerden Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testi ile ilişki analizinde Spearman Korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada karate sporcularının saldırganlık ve öfke düzeylerinin ortalamanın altında ve spor karakterinde en yüksek ortalamanın sportmenlik boyutunda olduğu görülmüştür. Karate sporcularının sporda saldırganlık ve öfke düzeyleri yaşları arttıkça azalmıştır. Sporcuların karate yaptıkları yıl ve genel olarak spor yılları arttıkça spor karakterlerinin arttığı, sporda saldırganlık ve öfkenin azaldığı sonucuna ulaşılmıştır.


  • Open Access

    Elit Düzeydeki Bocce ve Dart Sporcularının Odaklanmış Dikkat Becerilerinin İncelenmesi

    by Ender Ali Uluç, Fahri Akçakoyun

    Elit düzeydeki Bocce ve Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin incelenmesi amacıyla yapılan bu araştırmanın evrenini, Bocce ve Dart branşında 2018, 2019 ve 2021 yılları arasında milli formayı giymiş ve hala aktif olarak bu branşlarda spora devam eden 18 yaş ve üzeri büyükler kategorisinde yarışan sporcular oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, 39’u Dart branşında 50’si Bocce branşında olmak üzere 89 sporcu oluşturmaktadır. Sporcuların odaklanmış dikkat becerilerinin incelenebilmesi için bu araştırmada veri toplama aracı olarak Stroop dikkat testi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi SPSS 26 programında yapılmıştır. Bocce ve Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin Stroop dikkat testi ile incelendiği bu araştırmada; Dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin Bocce sporcularına oranla daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.


  • Open Access

    Badmintoncuların Müsabaka Öncesi Motivasyon Kaynakları ve Kaygı Durumlarının İncelenmesi

    by Ender Ali Uluç

    Bu araştırmanın amacı badmintoncuların müsabaka öncesi motivasyon kaynakları ve kaygı durumlarının incelenmesidir. Araştırmanın evren ve örneklemi Çanakkale ilinde ikamet eden ve büyükler kategorisinde mücadele eden 18 yaş ve üzeri 10 badmintoncudan oluşmaktadır. Mevcut çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden birisi olan yarı yapılandırılmış görüşme formu yaklaşımı kullanılmıştır. Bu çalışmada badmintonculardan elde edilen verilerin çözümlenmesi ve yorumlanmasında “Yorumlayıcı Fenomenolojik Analiz (YFA)” yöntemi ve yüzde frekans analizleri kullanılmıştır. Çanakkale ilinde ikamet eden ve büyükler kategorisinde yer alan badmintoncuların sporda motivasyon kaynakları ve kaygı düzeylerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmada sonuç olarak; sporcuların müsabaka öncesi motivasyonlarını sağlayabilmek için, zihinsel canlandırma ve nefes egzersizleri yaptıkları, müsabaka öncesi kaygı durumlarıyla ancak başarıyı düşünerek başa çıkabildikleri tespit edilmiştir.