Sevil Öztaş

Carbapenem-resistant Escherichia coli infections are increasingly difficult to treat, and bacteriophages have been highlighted as a promising tool to control such multidrug-resistant bacteria. Here, we isolated and characterized Escherichia phage KBU_SV1 using E. coli ATCC 25922 as the isolation and propagation host. Its morphology, host range, stability at various temperatures and pH, reduction growth of bacteria, effect on biofilm, in vivo efficacy, and genome were investigated. Transmission electron microscopy showed a polyhedral head and a long, non-contractile tail, corresponding to a siphovirus morphotype. The spot-test analysis of 106 bacterial strains showed spot clearance against 16 strains (host range index, 0.15), including carbapenem-resistant and carbapenem-susceptible E. coli isolates and, to a lesser extent, Klebsiella pneumoniae , while no such effect was observed in the other species tested. KBU_SV1 was stable between pH 4 and 12 and at 4–37 °C, but no infectivity was detected at pH 2 or 65 °C. Bacterial growth was suppressed at all multiplicities of infection (MOI) tested (100–0.01), followed by gradual regrowth. KBU_SV1 reduced established biofilms and inhibited biofilm formation in both E. coli ATCC 25922 and the carbapenem-resistant isolate Ec59. In the Galleria mellonella infection model, phage treatment significantly delayed larval mortality compared with the infection control, while no mortality occurred in larvae receiving phage alone. The genome of KBU_SV1 was found to be 45,190 bp with a G + C content of 53.56% and was complete with a 272-bp direct terminal repeat. The genome contains 71 putative open reading frames (ORFs) and no tRNA, while no virulence, antibiotic resistance (AMR) or lysogeny-associated genes were identified, and genome-based analyses predicted a virulent lifestyle. Comparative genomic analysis showed a high nucleotide identity (99.12%) with Escherichia phage EPIMAM03, and KBU_SV1 was assigned to the genus Dhillonvirus within the class Caudoviricetes . All these results showed that KBU_SV1 has favorable properties such as antibacterial potential against carbapenem-resistant E. coli , broad stability, antibiofilm and in vivo activity, and the absence of virulence and AMR genes. Based on all these features, this newly isolated phage is promising for the control of carbapenem-resistant E. coli infections, alone or in phage cocktails.

Objective: Varicella zoster virus (VZV), a member of the Herpesviridae family, is known as the causative agent of chickenpox (varicella). Following primary infection, VZV can remain latent for life and may reactivate over time to cause herpes zoster (shingles). Advanced age, immunodeficiency, and certain chronic illnesses are major risk factors for the development of herpes zoster. To prevent herpes zoster, a live zoster vaccine was licensed in 2006, followed by a recombinant zoster vaccine with higher efficacy in 2018. In Türkiye, the recombinant zoster vaccine was licensed in 2024. Raising awareness among healthcare workers is important both for their own health and the safety of vulnerable patients. This study aimed to evaluate healthcare workers’ knowledge and awareness of herpes zoster infection and zoster vaccines across the country, as well as to determine the prevalence of prior herpes zoster infection among them. Methods: After obtaining ethical approval, a nationwide multicenter survey was conducted. A questionnaire was distributed to healthcare workers via an online link. Participation was entirely voluntary. The survey collected demographic information (age, sex, profession, years of experience) and included questions on knowledge of herpes zoster, history of zoster infection, symptoms and severity (if applicable), awareness of the zoster vaccine, and vaccination attitudes. Results: A total of 5180 healthcare workers participated, of whom 3505 were female. The participants ranged in age from 18 to 79 years (mean age: 34.24 ± 11.52). Regarding professions: 47.9% were physicians, 21.3% were nurses or midwives, 0.8% were dentists or dental technicians, and 30% were from other healthcare professions. Among participants, 54.4% had ≤10 years of professional experience, 20% had comorbidities, and 10.5% were using immunosuppressive medications. It was found that 9.6% had previously had herpes zoster, 8.8% had no knowledge of the disease, 39.6% were aware of the vaccine, and 20.1% were unwilling to pay for vaccination. Multivariate binary logistic regression analysis revealed that being a physician significantly increased the likelihood of having correct knowledge by 1.961 times compared to other professions (p < 0.001, CI: 1.608–2.392). Similarly, those who had heard of herpes zoster were 3.191 times more likely to answer correctly than those who had not (p = 0.011, CI: 1.650–6.172). Male gender was significantly associated with a lower likelihood of having accurate knowledge compared to females (p = 0.001, OR = 0.720, CI: 0.594–0.874). Conclusions: This study revealed that healthcare workers’ knowledge and awareness regarding herpes zoster and its vaccines are generally insufficient. The recent licensing of the vaccine in Türkiye may explain this, but it is critical for healthcare professionals to be more informed about risk groups and vaccination indications in order to enhance the effectiveness of preventive healthcare services. Given the potential for serious complications of herpes zoster in elderly and immunocompromised individuals, the importance of vaccination should be emphasized more strongly to healthcare workers. Furthermore, the finding that 20.1% of those aware of the vaccine were deterred by its cost highlights the need to improve vaccine accessibility. Economic barriers preventing healthcare workers from being vaccinated emphasize the importance of making the vaccine widely available through public support to protect both healthcare workers and patient safety.

Carbapenem-resistant Enterobacterales (CRE) have become a major public health problem worldwide. The aim of this study was to investigate efficacy of ceftazidime/avibactam and plazomicin on carbapenem-resistant Klebsiella pneumoniae and Escherichia coli isolates. Susceptibility of imipenem, meropenem, ertapenem, ceftazidime/avibactam and plazomicin was investigated by broth-microdilution method. Major carbapenemases NDM, VIM, IMP, KPC, OXA-48 as well as other β-lactamases namely, TEM, SHV, OXA-1-like, CTX-M, ACC, FOX, MOX, DHA, CIT, EBC, VEB, GES, PER were investigated by PCR. A total of 120 carbapenem-resistant isolates (60 E. coli and 60 K. pneumoniae) were included in this study and bla_OXA-48-like was found in 78.33%, bla_NDM in 26.66%, bla_KPC in 7.5%, bla_IMP in 5.83%, and bla_VIM in 5%. Among 94 isolates with the bla_OXA-48-like gene, 22.3% were resistant to ceftazidime/avibactam and 51.1% were resistant to plazomicin. Of 32 isolates with bla_NDM, 31 (96.9%) were resistant to ceftazidime/avibactam and 30 (93.75%) were resistant to plazomicin, and both antibiotics had limited effects against bla_NDM carriers (P < 0.001). Of the 12 isolates with bla_NDM+OXA-48 combination, 11 (91.7%) were resistant to ceftazidime/avibactam and plazomicin. The effect of both antibiotics was significantly lower in strains with bla_NDM+OXA-48 combination (P < 0.005).The most common carbapenemase genes in this study were bla_OXA-48-like and bla_NDM. Ceftazidime/avibactam demonstrated a good efficacy among OXA-48 producing K. pneumoniae and E. coli, however, plazomicin had a significantly lower antibacterial effect in our study. Both antimicrobial agents should be considered as an option by evaluating combined susceptibility results and gene patterns obtained by regional and global molecular data in the treatment of CRE infections.

Gün geçtikçe artan antibimikrobiyal direnç yeni antimikrobiyaller arayışını zorunlu kılmaktadır. Özellikle gram negatif bakterilerdeki karbapenem direnci endişe verici seviyelere ulaşmıştır ve güvenli alternatif tedavi seçeneklerinin olmaması nedeniyle küresel bir halk sağlığı sorunu haline gelmiştir. Sefiderokol, hücre girişini kolaylaştırmak ve yüksek periplazmik konsantrasyonlar elde etmek için bakteriyel demir transport mekanizmasını kullanan yeni bir siderofor sefalosporindir. Sefalosporin parçası, yapısal olarak seftazidim ve sefepim arasında hibrite benzeyen aktif antimikrobiyal bileşendir. Temel bakterisidal aktivitesi diğer β-laktam antibiyotikler gibi penisilin bağlayan proteinlere bağlanarak peptidoglikan sentezinin dolayısıyla hücre duvarının inhibisyonu ve hücre ölümüne yol açması ile gerçekleşir. Sefiderokolün sınıf A, B, C ve D olmak üzere dört Ambler sınıfında hem serin hem de metallo-ß-laktamazlar tarafından hidrolize karşı kararlı olduğu gösterilmiştir. Aynı zamanda effluks pompası aracılı direnç ve porin mutasyonları sefiderokol üzerinde sınırlı etkiye sahiptir. Karbapenem dirençli Enterobacterales, karbapenem dirençli Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Stenotrophomonas maltophilia ve Burkholderia cepacia gibi çoklu ilaca dirençli organizmalar dahil olmak üzere gram negatif bakterilere karşı geniş in vitro etkinliğe sahiptir. Piyelonefrit dahil komplike idrar yolu enfeksiyonları, komplike intraabdominal enfeksiyonlar, hastane kökenli bakteriyel pnömoni ve ventilatör ilişkili bakteriyel pnömoni gibi komplike vakaların tedavisinde etkinliği kanıtlanmıştır. ABD Gıda ve İlaç İdaresi tarafından komplike üriner sistem enfeksiyonları ve nozokomiyal pnömoni, ventilatör ilişkili bakteriyel pnömoninin tedavisi için onaylanmıştır. Komplike üriner sistem enfeksiyonları için önerilen sefiderekol dozu 7- 14 gün boyunca her 8 saatte bir 2 gram, komplike intraabdominal enfeksiyonlar için, 5- 14 gün boyunca her 8 saatte bir 2 gramdır ve 3 saatlik infüzyon olarak uygulanması önerilir. Sefiderokol böbrekler tarafından değişmeden atılır ve klerens, kreatinin klerensi ile ilişkilidir. Bu nedenle hem artmış renal klerens için hem de orta ve şiddetli böbrek yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması gereklidir. In vitro ve in vivo farmakodinamik çalışmalar, diğer sefalosporinlerde olduğu gibi, klinik sonucu en iyi tahmin eden farmakodinamik indeksin, serbest ilaç konsantrasyonlarının minimum inhibitör konsantrasyonu aştığı zamanın yüzdesi olduğunu bildirmiştir. Diğer sefalosporinlere benzer yan etki profilleri olmakla beraber iyi tolere ediliyor görünmektedir. Sefiderokol uygun farmakokinetik/farmakodinamik özellikler ve kabul edilebilir bir güvenlik profili sergiler ve bu durum sefiderekolün diğer antibiyotiklere dirençli bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde uygun bir seçenek olabileceğini düşündürmektedir.

Amaç: Çoklu ilaç dirençli Gram negatif bakterilerin tedavisi küresel anlamda önemli bir halk sağlığı sorunudur. Karbapenemlere dirençli Klebsiella pneumoniae bu grupta yer alan en önemli patojenlerden biridir. Bu çalışmada karbapenemlere dirençli ve duyarlı K. pneumoniae izolatlarının çeşitli antibiyotiklere direnç durumlarının karşılaştırılması ve tedaviye yol gösterici olunması amaçlanmıştır. Yöntem: Çeşitli klinik örneklerden izole edilmiş 709 karbapenem dirençli, 3029 karbapenem duyarlı 3738 K. pneumoniae izolatının direnç oranları retrospektif olarak incelenmiş, çeşitli antibiyotiklere direnç durumları karşılaştırılmıştır. İzole edilen mikroorganizmaların tanımlanmaları ve antibiyotik duyarlılık testleri VITEK 2 (bioMérieux, Fransa) otomatize sistemi ile yapılmış, sonuçlar European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) standartlarına göre yorumlanmıştır. Karbapenemlere dirençli izolatlarda seftazidim/ avibaktam duyarlılığı ayrıca disk difüzyon yöntemi ile çalışılmıştır. Kolistin duyarlılığının saptanmasında sıvı mikrodilüsyon yöntemi kullanılmıştır. Antibiyogram sonucu orta derecede duyarlı olanlar, duyarlı olarak kabul edilmiş ve her hastadan birer izolat çalışma kapsamına alınmıştır. Bulgular: Karbapenemlere dirençli K. pneumoniae izolatlarında amikasin, amoksisilin/ klavulanat, aztreonam, sefazolin, sefepim, sefiksim, sefoksitin, seftazidim, seftriakson, sefuroksim, siprofloksasin, kolistin, fosfomisin, gentamisin, levofloksasin, netilmisin, nitrofurantoin, piperasilin/ tazobaktam, trimethoprim/ sulfametaksazol direnç oranları sırası ile %53,12; %99,78; %98,33: %100; %98,26; %97,90; %98,68; %98,57; %98,35; %98,77; %94,63; %16,74; %41,36; %59,32; %92,53; %79,9; %67,02; %99,45; %72.23’ tür ve karbapenemlere duyarlı K. pneumoniae izolatlarına göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,001). Karbapenemlere dirençli izolatlarda seftazidim/ avibaktam direnci %22,5 saptanmıştır. Sonuç: Karbapenemlere dirençli K. pneumoniae izolatlarının karbapenem dışı antimikrobiyallere karbapenemlere duyarlı izolatlara göre daha dirençli olduğu gözlenmektedir. En etkili görünen kolistinin nefrotoksik etkileri nedeni ile son seçenek olarak saklanabileceği, uygun vakalarda seftazidim/ avibaktamın, kombinasyon tedavisinde de aminoglikozidlerin kullanılabileceği, üriner sistem enfeksiyonlarında fosfomisinin uygun bir seçenek olabileceği düşünülmektedir.