AKAyşe Serpil KAYA

Ayşe Serpil KAYA

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Ayşe Serpil KAYA has a total of 17 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Melezleme Yoluyla Geliştirilen Ümitvar Karanfil Genotipleri İçin Uygun Anaç Yetiştirme Ortamlarının Belirlenmesi

    by Ayşe Serpil Kaya, M. Uğur Kahraman, Köksal Aydinşakir, Murat Şimşek, Ercan Sallahoğlu, Soner Kazaz

    Karanfil, Türkiye’de yetiştirilen kesme çiçek türleri arasında 602 hektar üretim alanı ve %94’lük ihracat payı ile başta Antalya ili olmak üzere yetiştiriciliği yapılan önemli bir türdür. Türkiye'de karanfil yetiştiriciliğindeki en önemli sorunların başında üretim materyalinde dışa bağımlılık gelmektedir. Bu durum sektörün gelişiminin önündeki en önemli engellerden biridir. Bu kapsamda üretim materyalindeki dışa bağımlılığı azaltmak, verimli ve kaliteli yerli karanfil çeşitleri elde etmek amacıyla 2012-2015 yılları arasında ‘Karanfil Çeşit Geliştirme Projesi’ isimli proje yürütülmüş ve ümitvar genotipler belirlenmiştir. Elde edilen genotiplerden kaliteli çoğaltım materyali elde etmeye yönelik yapılan bu çalışmada sekiz adet ümitvar genotip, Likya Kaya çeşidi ve Carimbo ticari çeşidi bitkisel materyal olarak kullanılmıştır. Bitkisel materyalin anaçlık kalitesini belirlemek amacıyla genotiplerin %60 torf + %40 ponza, %60 torf + %40 perlit, %100 kokopit ve %100 toprak ortamlarına dikimleri yapılmıştır. Anaçlık bitkilerin çelik alma aşamasına hızlı gelmesi ve hasat edilen çeliklerin daha kısa sürede köklenmesi ile ilgili kriterlerde %60 torf + %40 perlit ortamından daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. Kullanılan ortamlar arasından %60 torf + %40 pomza uygulaması çelik sayısı, çelik uzunluğu ve çelik ağırlığı kriterleri bakımından ön plana çıkmıştır. Çelik kalınlığı ve kök yaş ağırlığı yüksek çelikler ise %100 kokopit ortamındaki anaçlıklardan elde edilmiştir. Kuru madde miktarı en yüksek olan çelikler ise toprak ortamında yetişen anaçlıklardan elde edilmiştir. Sonuç olarak, %60 torf + %40 perlit ve %60 torf + %40 ponza ortamları, karanfil anaç bitki yetiştiriciliği için önerilebilir.


  • Open Access

    Assessment of Genetic Diversity and Relationships among Gypsophila and Silene Species from Türkiye based on SRAP Markers

    by Münevver Göçmen, Ayşe Serpil Kaya, Köksal Aydinşakir, Adnan Özçelik, İlKnur Polat

    Gypsophila is a member of the Caryophyllaceae family and its genus consists of approximately 150 species. Several species are grown commercially, including herbal medicine and food. Its most common use is as a cut flower worldwide. Gypsophila species are native and widely distributed in Türkiye, the main genetic resource center. In this study, Gypsophila L. genotypes were first collected from native areas in Türkiye. Secondly, genetic diversity using molecular markers provided valuable information for breeding programs and strategies of germplasm conservation. Sequence-related amplified polymorphism (SRAP) as a molecular marker was used to determine diversity and relationships among 41 Gypsophila (Caryophyllaceae) genotypes including 13 species (G. viscose, G. simonii, G. venusta, G. bicolor, G. simulator, G. bitlisensis, G. germanicopolitana, G. perfoliata, G. acrostic, G. eleganas, G. paniculata and G. aucheri) and two Silene types (S. vulgaris L. and Silene spp.) as outgroups. Results revealed that twenty primer combinations produced 153 scorable fragments, and all markers showed 100% polymorphism for 43 genotypes. The cophenetic correlation (r = 0.80) between the Dice similarity matrix and the corresponding dendrogram obtained by the SRAP marker revealed good compliance. The Gypsophila and Silene species were grouped according to subspecies and by region. Results indicated that SRAP markers were useful for investigating diversity and relationships among Gypsophila L. germplasm. Additionally, this data could be used to develop new Gypsophila L. varieties in the breeding program.


  • Open Access

    Effect of Different Concentrations of IBA and Time of Taking Cutting on Propagation of Black and White Myrtle (Myrtus communis L.) Cuttings

    by Esra Alim, Ayşe Serpil KAYA

    This study aimed to evaluate the effect of different time of taking cutting and IBA concentrations on the rooting of Myrtus communis. White and black fruity myrtle types were used as plant materials. The cuttings were obtained from Batı Akdeniz Agricultural Research Institute (BATEM) collection garden. The effects of 0 (control), 500, 1000, 2000, 4000 and 8000 mg L-1 doses of IBA applications and time of taking cutting (February, March, April and May) on the rooting were investigated. The highest rooting percentage in black fruity myrtle was obtained from cuttings taken in February and applied 1000 mg L-1 (76.67%) IBA, while the lowest rooting was obtained from cuttings applied 500 mg L-1 taken in May. White fruity myrtle was rooted at a lower rate than black fruity myrtle. It was determined that the highest rooting percentage (43.33%), shooting percentage (43.33%), rooted-shooted rates (43.33%) and average root number (1.63 pcs) in the white fruity myrtle were 500 mg L-1 IBA dose in April. In addition, the study showed that the best rooting of white myrtle was in the cuttings taken in April and applied 500 mg L-1 IBA. As a result, it can be recommended to use the cuttings taken in April without any application for the best rooting in black fruity myrtle cuttings.


  • Identification of Races 1, 2, 4 and 8 of Fusarium oxysporum f. sp. dianthi in Turkey by Using Molecular Markers

    by İlKnur Polat, Aytül Yildirim, İlKer Kurbetli̇, Ayşe Serpil KAYA, Uğur Kahraman, Emine Gümrükçü, Köksal Aydi̇nŞaki̇r

    Fusarium oxysporum f.sp. dianthi (Prill and Delacr.) (Fod) is a causal agent of wilt disease of carnation (Dianthus caryophyflus L.) with its different physiological races. Although eleven physiological races of Fod have been reported in the world, a polymerase chain reaction (PCR)-based diagnostic tool was developed for identification of Fod races 1, 2, 4, and 8, which are the most commonly found in many countries. On the other hand, there is no information about which races are found in Turkey. A total of 91 isolates were collected from plants with Fusarium-like symptoms in the most grown carnation areas in Antalya, İzmir, Isparta and Yalova provinces and all isolates were identified using molecular methods. As a conclusion, the results showed that Fod isolates collected from the most carnation grown provinces of Turkey consist mostly of race 1, 2 and 8. This is the first study reporting Fod races causing wilt disease on carnation plants in Turkey.


  • Open Access

    Farklı yetiştirme koşullarının zencefil (Zingiber officinale Roscoe)’in verim ve kalitesi üzerine etkileri

    by Fatma Uysal Bayar Bayar, Ayşe Serpil KAYA, Orçun Çinar

    Zencefil (Zingiber officinale Roscoe), Zingiberaceae familyasına dahil olup, antik çağlardan beri bilinen bir bitkidir. Günümüzde, birçok sektörde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışma ile dünya pazarında ekonomik değeri yüksek ve ithalata konu olan zencefilin, sera ve gölge alanda, farklı dikim zamanlarındaki verim ve kalite paramatrelerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmada, bitki boyu (cm), gövde sayısı (adet), taze ve kuru yumru ağırlığı (g bitki1), 6-shogaol, 6-gingerol, uçucu yağ oranı (%) ve uçucu yağ bileşen (%) parametreleri 2 yıl süreyle gözlemlenmiştir. En uzun bitki boyu 126.92 cm olarak belirlenirken en fazla gövde sayısı 14.75 adet bitki-1 olarak belirlenmiştir. Ortalama taze yumru ağırlığı 642.00-1065.00 g bitki-1 arasında değişim gösterirken, ortalama kuru yumru ağırlığı 642.00-1076.00 g bitki-1 arasında değişim göstermiştir. 6-shogaol en yüksek 4.06 mg g-1 olarak tespit edilirken, en yüksek gingerol miktarı 7.19 mg g-1 olarak tespit edilmiştir. Ortalama uçucu yağ oranları %0.89-1.40 arasında değişim göstermiştir. Ayrıca uçucu yağda ortalama zingiberene, beta sesquiphellandrene ve beta bisabolene sırasıyla %37.40-42.73, %20.05-23.38 ve %6.23-13.53 oranları tespit edilmiştir. Bu çalışma ile zencefile ait ülkemizde adaptasyon çalışmaları başlamış olup, Antalya’da sera koşullarında, şubat dikimi en uygun dikim zamanı olarak belirlenmiştir.


  • Open Access

    Farklı uygulamaların ümitvar gypsophila genotipinin (GA8) kesme çiçek performansı üzerine etkileri

    by Ayşe Serpil KAYA, Köksal Aydi̇nşaki̇r, Şekip Erdal, Soner Kazaz

    Tr en Türkiye gypsophila türleri bakımından zengin bir floraya sahiptir. Ancak günümüze kadar geliştirilen ve süs bitkileri sektörüne kazandırılan gypsophila çeşidi bulunmamaktadır. Bu nedenle gypsophila yetiştiriciliğinde üretim materyalinde dışa bağımlılık devam etmektedir. Bu araştırma, Türkiye florasında yayılış gösteren gypsophila türleri arasında klon seleksiyonu yoluyla geliştirilen Gypsophila arrostii türüne ait ümitvar (GA8) isimli genotipin kesme çiçek performansı üzerine dikim sıklığı (30x40 cm, 40x50 cm, 60x60 cm), dikim zamanı (Ekim, Aralık, Nisan) ve gün uzunluğunun (14, 15 ve 16 saat) etkilerinin belirlenmesi amacıyla 2016-2017 yılları arasında Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nde yürütülmüştür. Çalışmada; çiçeklenmeye kadar geçen süre, çiçek sapı uzunluğu ve kalınlığı, dal ağırlığı, vazo ömrü ve çiçek verimi parametreleri incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde dikim zamanı olarak ekim ayı, dikim aralığı olarak 30x40 cm ve 16 saatlik gün uzunluğu uygulamasının incelenen özellikler bakımından diğer uygulamalara göre daha iyi sonuçlar verdiği belirlenmiştir. Turkey has a rich flora in terms of gypsophila species. But, there hasn’t been any gypsophila variety which has been developed and brought to the sector until today. Therefore, external dependence is continuing at the production material. In this study, it was aimed to determine the plant spacing on the cut flower performance (30x40 cm, 40x50 cm, 60x60 cm), planting time (October, December, April) and photoperiod (14, 15, and 16 hours) of the hopeful gypsophila genotype (GA8) developed with clone selection method among the Gypsophila species deployed in Turkish flora. The research was carried out in the Batı Akdeniz Agricultural Research Institute between 2016 and 2017. The period to flowering, pedicle length and thickness, stem weight, vase life and flower yield parameters were determined in this study. As a result, October month as the planting time, 30x40 cm as the planting spacing and 16 hours as the photoperiod were determined as better results than the other applications in terms of many parameters investigated.


  • Open Access

    Assessment of GA3 and BA application on gerbera cultivation in soilless culture

    by Ayşe Serpil KAYA, Köksal Aydi̇nşaki̇r, Ümmü Özgül Karagüzel

    This research was carried out to determine the effect of GA3 and BA treatments on yield and quality components such as flower diameter, flower stem length, flower stem diameter, vase life and multiplication ratio of gerbera cultivation. 125, 250, 500 ppm of GA3 and 100, 200 and 400 ppm of BA was treated by foliar spray once a month between October and March. Consequently GA3 more positive results on detected parameters compared to BA, while the highest yield was obtained by 125 ppm, 500 ppm of GA3 application was found most effective on stem length and flower diameter. Contrary to these results, it’s observed that 400 ppm BA application led to increase stem diameter and 200 ppm BA gave rise to prolong the vase life. In addition the multiplication ratio was significantly increased by 400 ppm of BA application. These results indicated that the BA and GA3 show interference in growth metabolism of plant.