HSHüseyin Selvi̇

Hüseyin Selvi̇

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Hüseyin Selvi̇ has a total of 46 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • The Treatment-Related Burnout Scale for Rheumatic Diseases: Development and Preliminary Validation

    by Gulsah Yasa Ozturk, Burhan Fatih Kocyigit, Huseyin Selvi, Ibrahim Bashan, Burak Okyar

  • Open Access

    Healthy Lifestyle Behaviors Associated with Subjective Well-Being at School in Adolescents

    by Hüseyin Selvi, Aydolu Algın Toros

    Background/Objectives: This study aimed to examine whether regular exercise and healthy nutrition behaviors are associated with subjective well-being at school among adolescents. Methods: This descriptive study was conducted with 272 high school students aged 15–18 years who participated on a voluntary basis. Data were collected using the Nutrition and Exercise Behavior Scale, the Subjective Well-Being at School Scale, and a demographic information form. Descriptive statistics, group comparisons, correlation analyses, and regression analyses were performed to evaluate the relationships between lifestyle behaviors and subjective well-being at school. Results: The mean age of the participants was 16.27 ± 0.88 years; 55.9% were female and 44.1% were male. According to Body Mass Index (BMI) classification, 15.4% were underweight, 62.9% were normal weight, 16.2% were overweight, and 5.5% were obese. No statistically significant differences were found in subjective well-being at school scores according to gender or BMI categories (p > 0.05). Regression analysis indicated that healthy nutrition and exercise behaviors were positively associated with subjective well-being at school (β = 0.380, p < 0.001), whereas psychological/dependent eating behaviors were negatively associated with subjective well-being at school (β = −0.171, p = 0.043). Conclusions: Healthy nutrition and exercise behaviors were significantly associated with subjective well-being at school among adolescents. School-based lifestyle interventions may help support adolescents’ well-being at school and may inform future health promotion strategies.

  • Development of the treatment adherence scale for rheumatic diseases

    by Ibrahim Bashan, Gulsah Yasa Ozturk, Huseyin Selvi, Burhan Fatih Kocyigit, Burak Okyar

    Introduction/objectives This study aims to develop a new scale to measure treatment adherence in rheumatic diseases and to measure participants’ attitudes towards treatment adherence. Method The data were obtained using the “treatment adherence scale for rheumatic diseases,” which was developed to measure treatment adherence in rheumatic conditions. The research sample comprised 402 patients, and demographic variables were collected. During the scale development process, the Pearson correlation coefficient, Bartlett’s test, the Kaiser–Meyer–Olkin value, and exploratory and confirmatory factor analysis methods were used. In confirmatory factor analysis, the validity of the model was evaluated using root mean square error of approximation, non-normed fit index/Tucker–Lewis indices, comparative fit index, normed fit index, and chi-square goodness-of-fit test. In reliability analyses, composite reliability and Cronbach’s alpha coefficient were calculated. For descriptive analyses, frequency distributions, measures of dispersion and central tendency, and multiple linear regression analyses were employed. Results Findings related to the scale development phase: The developed “treatment adherence scale for rheumatic diseases” consists of four factors: behavioral adherence to the treatment process, collaboration and communication with healthcare professionals, medication awareness and consciousness, and medication treatment commitment. The scale comprises 20 items and is scored on a Likert scale. The scale’s reliability was 0.92, explaining 55.7% of the total variance. According to confirmatory factor analysis results, the fit indices were found to be χ2/df ratio of 1.99; root mean square error of approximation = 0.07; comparative fit index = 0.99; normed fit index = 0.99; non-normed fit index = 0.99. The multiple linear regression analysis indicated that the model was significant (F = 5.930; p = 0.001) and that approximately 8% of the variation in treatment adherence scores could be explained (R2 = 0.083). Conclusions The findings reveal that the researchers’ treatment adherence scale for rheumatic diseases is a reliable and valid assessment instrument. Using this scale may enhance patient care and treatment management in rheumatic disorders. Furthermore, understanding characteristics that influence treatment adherence might improve treatment efficacy and help lower the total societal burden. Key Points • This study reveals that a newly developed scale for assessing treatment adherence in rheumatic patients is valid and reliable. • The scale offers a thorough assessment by examining patients’' treatment approaches from multiple perspectives, including behavioral, communicative, and drug awareness. • Age and particular individual factors can influence treatment adherence; therefore, customized encouragement and interventions are important..


  • Open Access

    Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Sınav Kaygıları ile Durumsal Güdülenme Düzeyleri

    by Dilem Çi̇y, Hüseyin Selvi̇, Elif Nilay (Daşdan) Ada

    Bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik sınav kaygıları ile durumsal güdülenme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmada ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiş olup, çalışmaya 624 (324 kız, 300 erkek) ortaokul öğrencisi katılmıştır. Bu çalışmada veri toplama araçları olarak, ‘Kişisel Bilgi Formu’, ‘Beden Eğitiminde Durumsal Güdülenme Ölçeği’ ve ‘Beden Eğitimi Dersi Sınav Kaygısı Ölçeği’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Bağımsız Gruplar t-Testi ve Pearson Momentler Korelasyon Analizi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Korelasyon analizi sonucuna göre, beden eğitimi dersi sınav kaygısı ölçeği alt boyutları ile durumsal güdülenme ölçeği alt boyutları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. T-testi sonuçlarına göre beden eğitimi dersi sınav kaygısı ölçek alt boyutları ve durumsal güdülenme ölçeği alt boyutları puanlarının cinsiyete göre farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca Anova analiz sonucunda ise, beden eğitimi dersi sınav kaygısı ölçeği alt boyutlarında ve durumsal güdülenme ölçeği alt boyutlarının da sınıflar arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bulgulara göre sınav kaygısı ve durumsal güdülenme ölçekleri arasında negatif yönlü zayıf bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, erkek öğrencilerin derse güdülenmelerinin kız öğrencilerden daha yüksek, hissettikleri sınav kaygısının ise kızlardan daha düşük olduğunu söyleyebiliriz. 6.sınıfların diğer sınıflardan daha fazla sınav kaygısı duydukları, 5.sınıfların ise 6, 7 ve 8.sınıflardan daha fazla derse güdülendikleri görülmüştür.


  • Open Access

    FAZLA KİLOLU BİREYLERDE UYKU KALİTESİ VE YAŞAM DOYUMUNUN FİZYOLOJİK DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

    by Mustafa Bahar, Hüseyin Selvi̇, Leyla Bahar

    Bu çalışmada, fazla kilolu bireyler üzerinde uygulanan uyku kalitesi ve yaşam doyumu ölçeklerinin sonuçları ile fizyolojik değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmanın verileri 6 haftalık süreçte özel bir diyet merkezine başvuran ve Beden Kitle İndeksi (BKİ) 25 ve üzeri olan fazla kilolu bireylerden toplanmış olup, 60 kişidir. Çalışmada tanımlayıcı Soru Formu, ölçme aracı olarak “Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ)” ve “Yaşam doyumu” ölçekleri uygulandı. Ayrıca, vücut analiziyle katılımcıların fizyolojik verileri elde edildi. Çalışma sonucundaki verilerin analizinde, tanımlayıcı istatistikler ile korelasyon, çoklu regresyon analizi ve betimsel istatistikler kullanıldı. Araştırmaya katılan bireylerde PUKİ; 8.9±7,0 (Ort.±Std.S), Yaşam Doyumu; 15.91±4.54 değerlerinde bulundu. PUKİ parametrelerinden en yüksek değerde “alışılmış uyku etkinliği-P4”: 2.63±0.97 olduğu tespit edildi. Uyku kalitesi regresyon sonuçlarına göre “Öznel uyku kalitesi-P1 için; “günlük fiziksel aktivite”nin (P=0.041) ve düzenli kahvaltı yapmanın anlamlı olduğu bulundu (P=0.02). Yaşam doyumu regresyon sonuçlarında, günlük fiziksel aktivite açısından anlamlı fark gözlendi (P=0.041). Günlük fiziksel aktivitenin artırılması ve sağlıklı beslenerek kilo verilmesinin, yaşam doyumunu ve uyku kalitesini artıracağı belirlenmiştir.

  • Open Access

    Aktif Spor Yapan Spor Bilimleri Öğrencilerinin Sporda Tükenmişlik ve Sporcu Öz Şefkat Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

    by Buse Yilmaz, Mehmet Kara, Hüseyin Selvi̇

    Araştırmanın amacı, aktif spor yapmakta olan spor bilimleri öğrencilerinin spor tükenmişlik ve sporcu öz şefkat düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli demografik değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırma kapsamında yaşları ortalaması X̄= 20,89, SS =2,652, aktif spor yapan toplam 316 (166 kadın, 150 erkek) sporcudan araştırmacılar tarafından hazırlanan ve içerisinde; yaş, cinsiyet, öğrenim görülen bölüm, spor kategorisi, sınıf düzeyi ve deneyim yılından oluşan kişisel bilgi formu ile “Spor Tükenmişliği Envanteri” ve “Sporcu Öz Şefkat Ölçeği” kullanılarak veri toplanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız gruplar T-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), pearson korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular göre sporcuların öz şefkat ve tükenmişlik düzeylerinin cinsiyetlerine, sınıf düzeylerine, spor kategorilerine ve spor yıllarına göre anlamlı şekilde farklılaşmadığı gözlenmiştir. Diğer taraftan sporcuların tükenmişlik düzeyleri açısından sporun anlamına yönelik duyarsızlaşma alt boyutunun sporcuların bölümlerine göre anlamlı şekilde farklılaştığı gözlenmiştir. Sporcu öz şefkat ölçeği (yordanan) ile sporda tükenmişlik envanteri (yordayan) arasında yapılan çoklu regresyon analizi sonucu tükenmişlik envanterinin alt boyutları, sporcu öz şefkati düzeyini anlamlı şekilde yordadığı gözlemlenmiştir. Sporcu öz şefkat ölçeği ile sporda tükenmişlik envanterinin alt boyutları arasında anlamlı, negatif yönlü ve orta düzeyli korelasyon olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma ile tükenmişlik ve öz şefkat düzeylerinin ilişkisi ve birbirlerine olan etkilerinin düzeyleri literatüre kazandırılmıştır.


  • Spor Bilimleri Fakültesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Öğrenme Tercihlerinin İncelenmesi

    by Mehmet Kara, Hüseyin Selvi̇

    Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının, öğrenme stillerini Grasha-Riechmann ve Algısal Öğrenme Stilleri’ne göre çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 bahar döneminde Mersin Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören (yaşları X ̅=21,58 ve ss=2.14, N(kadın)=142, N(erkek)=168) toplam 310 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri “Demografik Bilgi Formu”, “Grasha ve Riechmann Öğrenci Öğrenme Stilleri Ölçeği (GRSLSS)” ve “Algısal Öğrenme Stilleri Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t testi, F-testi, korelasyon ve regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre cinsiyet değişkeni; GRSLSS ’nin alt boyutlarından Çekingen ve Bağımlı öğrenme stili ve Algısal Öğrenme Stilleri Ölçeğinin tüm alt boyutlarına göre anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. Yine öğrenim görülen bölüm değişkenine göre öğrenme stillerini incelemek için yapılan analiz sonucunda; Algısal Öğrenme’nin, Hareketsel Öğrenme alt boyutu ile GRSLSS’nin İşbirlikçi Öğrenme Stili hariç tüm alt boyutları anlamlı şekilde farklılaşmaktadır. GRSLSS’ ye ait alt boyutlar ile Algısal Öğrenme Stilleri ölçeğine ait alt boyutlar arasındaki ilişkileri belirlemek için yapılan korelasyon analizi sonucunda pozitif ve negatif yönlü güçlü ilişkiler tespit edilirken, oluşturulmuş olan çoklu regresyon modelinde bağımsız değişken olan GRSLSS’nin, bağımlı değişken olan Algısal Öğrenme Stillerinin boyutundaki değişimlerin %76’sını açıkladığı saptanmıştır. Spor bilimleri öğrencilerinin cinsiyetleri, öğrenim gördükleri bölümleri ve tercih ettikleri öğrenme stillerinin, öğrenme faaliyetlerinde farklılıklar oluşturduğu söylenebilir.

  • Open Access

    An Investigation of Variables Predicting the Reading Literacy in Pisa 2018

    by Savas Pamuk, Devrim Alıcı, Mehtap Aktaş, Hüseyin Selvi, N. Bilge Uzun

    This study aims to determine variables predicting students’ reading literacy in the PISA application. Turkey’s PISA 2018 sample data that consisted of 186 schools and 6890, representing 12 regions from Turkey were analyzed by conducting a two-level hierarchical linear modeling to examine students’ reading literacy at the student and school levels. The results indicated that, according to the student-level predictors, female students had higher reading literacy and the reading literacy was positively influenced by an increase in predictors of father’s education level, predictors showing metacognition levels, socioeconomic levels, parents’ emotional support to the students, reading pleasure levels, and reading attitudes. Considering the school-level predictors, deficiencies in educational materials and student behaviors hindering learning reduced achievement, whereas teacher behaviors hindering learning had a positive effect on achievement. Offering extracurricular creative activities in the school environment reduced the negative impact of the educational status of the mother to a certain extent. The sub-dimension of the metacognitive level assessment had an increased impact on reading literacy, but student behaviors hindering learning had a negative effect on it. Considering the findings, the reasons for the low level of reading literacy of students and how it can be increased were discussed.


  • Open Access

    Hekim adaylarının tıp eğitimine yönelik tutumları ve ilişkili değişkenler

    by Hüseyin Selvi̇, İbrahim Başhan, Asena Ayça Özdemi̇r

    Amaç: Hekim adaylarına tıp eğitimi sürecinde kazandırılmaya çalışılan tutumlar hem verilen tıp eğitiminin hem de hekim adaylarının meslek yaşamları boyunca verecekleri sağlık hizmetinin kalitesinin artırılmasında önemlidir. Çalışmada pandemi öncesi ve sonrası dönemde hekim adaylarının tıp eğitimine yönelik tutumlarını ve tutumları ile ilişkili değişkenleri ortaya koymak amaçlanmıştır. Yöntem: %50.5 erkek, %49.5’i kadın olmak üzere toplam 368 hekim adayı çalışmaya dahil edilmiştir. Tıp Eğitimine Yönelik Tutum Ölçeği ve tutumları ile ilgili sorulardan oluşan anket formu uygulanmıştır. Tek değişkenli ve çok değişkenli analiz yöntemleri ile tutumları ile ilişkili değişkenler tespit edilmiştir. Bulgular: Kadın olmak, genel not ortalamasının ve derslere devam oranının yüksek olması tıp eğitimine yönelik tutum puanlarının artmasına neden olurken, yaşın artması, aile isteği ve diğer sebeplerle Tıp Fakültesi’ni tercih etmiş olmak ve ailede hekim varlığı tutum puanlarının azalmasına neden olmaktadır. Sonuç: Hekim adaylarının tutumlarının okudukları bölümü gönüllü olarak seçmeleri ve cinsiyetleri ile ilişkili olduğu görülmüştür. Ayrıca tıp eğitimine olumlu tutumu olan hekim adaylarının, akademik başarılarının ve derslere devam sürelerinin arttığı saptanmıştır.


  • İnvestigation of the Effect of University Students Participation in Dance Activities on Their Communication Skills

    by Necat Toprak, Hüseyin Selvi̇

    1. Akgül, P., K. (2006). Kişilerarası iletişimde dans ve beden dili işlevini etkileyen etmenler ve bir alan araştırması. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Konya T.C. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, Halkla İlişkiler Bilim Dalı: Konya. 2. Aktaş, G. (1999). Temel Dans Eğitimi. Ege Üniversitesi Basımevi. 3. Baltaş, Z. (2007). Bedenin Dili (40. baskı). Remzi Kitabevi. 4. Bakır, M. A. & Aydın, C. (2015). İstatistik. Nobel Akademi Yayıncılık 5. Çalışkan, D. D. H. , Batmaz, Ö. G. B. , Taşcı, P. D. D. , Şenbayram, Ö. G. F. , Tuncer, O. M. B., Akalın, Ö. G. D. Erkoçak, Ö. G. A. Ş, Feratan, Ö. G. M., & Uluyol, A. G. M. (2016). Tarihi ve kültürel değerlerin dans yoluyla topluma aktarımına ilişkin görüşlerin belirlenmesi: Eskişehir’in tarihi ve kültürel değerlerinin anlatımında “Tymbri’in dansı”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 16. (319-340). https://doi.org/10.18037/ausbd.417483